மெய்த்திருப் பதம் மேவென்ற போதினும்
இத்திருத் துறந்து ஏகென்ற போதினும்
சித்திரத்தின் அலர்ந்த செந்தா மரையினை
ஒத்திருக்கும் முகத்தினை உன்னுவாள்

“அயோத்தியின் சக்ரவர்த்தி நீதான்” என்ற போதும், “இல்லை, நீ காட்டுக்குப் போ” என்று சொன்னபோதும் ஸ்ரீராமனின் முகம் எவ்வாறு சித்திரத்தில் மலர்ந்த செந்தாமரை ஒன்று எப்போதும் மலர்ந்ததாகவே இருக்கிறதோ அதேபோல விகசித்தே இருந்ததாம்!

ஆஹா! உதாரணபுருஷன் என்றால் இவனல்லவா! எண்ணுந்தோறும் எண்ணுந்தோறும் இன்பம் தருவது ராமகாதை!