27 மறுமொழிகள் »

Sreeni
14 December 2008 at 8:48 pm

இன்று ஏஷியாநெட்டில் ராஷ்ட்ரம் என்ற படத்தைக் காண்பித்தார்கள். கம்யூனிஸ்டுகளும் கிறிஸ்தவர்களும் மக்களுக்கு நன்மை செய்வதாகக் காண்பித்திருந்தனர், வில்லன்களை எதிர்த்து ஹீரோ(இவர் ஒரு கிறிஸ்தவர்) முதன் மந்திரியானதும் ஒரு வில்லனின் மகன் கேட்கிறார், “இதற்குத்தான் கோவில் கோவிலாகச் சென்றும், குருவாயூருக்கும் தேவிக்கும் வழிபாடு செய்தீர்களா “ என்று..இதைக் கேட்டதும் நான் ”அன்பே சிவத்தையும்” நாசரின் பாத்திரப்படைப்பையும், அவர் கூறும் “தென்னாடுடைய சிவனே “ என்ற வசனத்தையும் தான் நினைத்துக்கொண்டேன்.

மிக நல்ல கட்டுரை. உங்கள் பணி தொடரட்டும்.

-ஸ்ரீனி

Sridhar
14 December 2008 at 9:09 pm

தலைப்புக்கு ஏற்ற அருமையான கட்டுரை. முற்போக்கு வாதிகள் என்ற பட்டம் இந்துக்களையும், அவர்தம் சடங்குகள், சம்பிரதாயங்களை இழிவு படுத்துவதன் மூலமும், பார்ப்பனீயம் மற்றும் ஆரிய வந்தேறிகளை அழித்தால் உலகமே சுத்தமாகிவிடும் என்பது போல எழுதுவதன் மூலமே பெறமுடியும் என அறிந்தவர்கள்.

சிறுபான்மையினருக்கு சாதகமாக எழுதுவதும் அதற்காக கையூட்டு பெற்றும், பெறாமலும் இருப்பதும் முற்போக்கு வாதியின் குணாதிசயங்கள். எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் எழுதிய எனது இந்தியா என்ற கட்டுரையிலும் இந்த முற்போக்குவாதிகளின் மற்றும் சிறுபான்மையினரின் காவலர்களின் உண்மையான முகத்தை தோலுரித்திருப்பார்.

நல்ல அருமையான நடையில் எழுதியுள்ள வனமாலிக்கு வாழ்த்துக்கள்.

ஸ்ரீதர்

g ranganathan
14 December 2008 at 9:47 pm

நான் பார்த்த பலத் திரைப்படங்கள் நல்லது செய்யும் கிறிஸ்த்தவபாதிரிகளையும் இஸ்லாமியப்
பெரியவர்களையும் கதாநாயனுக்கு(?) உதவி செய்யும் பாத்திரங்களாகத்தான் காட்டியுள்ளன்.
வெகுசில படங்களே இந்து சாமியார்கள், பெரியவர்களை நல்ல பாத்திரங்களாக காட்டியுள்ளன.
பல மலையாளத் திரைப்படங்கள் எல்லா மதத்திலும் உள்ள போலிகளைக் காட்டியுள்ளதாக நினைக்கி
றேன். அன்ப்பே சிவம் நேர்த்தியான படம் என்று சொல்லலாம் ஆனால் நேர்மையான படம் அல்ல.

Srikanth
14 December 2008 at 10:18 pm

இன்னமும் உயிரோடு இருக்கும் தேவனின் எழுத்தில் என்ன மட்டமாக போய் விட்டது? தேவனுக்கு பிறகு அவ்வளவு எளிமையான எழுத்தை எழுதுபவர்கள் மிகவும் குறைவு. எளிமையான விஷயத்தை தேடினால் கிடைப்பது இது போன்ற காழ்ப்புணர்ச்சி மறைத்து வைக்கப்பட்டு கட்டப்பட்ட படைப்புகள்தான்.

திண்ணை, காலச்சுவடு மாதிரி சில தளங்களில் வரும் பல கட்டுரைகள் மலை மலையாக சொற்கள் குவிந்தவை - அவற்றில் ஒரு வித வரட்டுத் தனமே இருப்பதாக படுகிறது. எளிமையாக இல்லாத தன்மையால் என்னதான் வலது - இடது இரண்டு பக்க சிந்தனைகளையும் எடுத்து வைத்தாலும் ஒரு மலைப்பை ஏற்படுத்தி விரட்டி விடுகின்றன.

அன்பே சிவம் படத்துக்கு மாற்றாக தமிழில் வந்த படமோ, கதையோ என்ன இருக்கிறது? அல்லது ஏன் ஒன்று கூட இல்லை? அப்படி ஆனதற்கு என்ன காரணம்? அறிவு ஜீவிகள் என்று சொல்லப் படுகின்ற அத்தனை பேருமே இந்து மதத்தை இழிவு படுத்தி வெறுப்பை வளர்ப்பவர்கள் என்று சொல்ல வருகிறீர்களா? இந்து மதத்தை இழிவு படுத்தாமல், எழுதப்பட்ட கட்டுரைகள், நாவல்கள், சிறுகதைகள் என்று நீங்கள் அடையாளம் காண்பது எவை? (தேவன் கதைகளைத் தவிர)

அரவிந்தன் நீலகண்டன்
14 December 2008 at 11:18 pm

//அன்பே சிவம் படத்துக்கு மாற்றாக தமிழில் வந்த படமோ, கதையோ என்ன இருக்கிறது?//
பின்தொடரும் நிழலின் குரல் படமாக வரும் வாய்ப்பு மிக மிக குறைவு.
//இன்னமும் உயிரோடு இருக்கும் தேவனின் எழுத்தில் என்ன மட்டமாக போய் விட்டது? //
கட்டுரை மட்டமாக எதுவும் சொன்னது போல என் சிற்றறிவுக்கு எட்டவில்லை.

சாம்பு
14 December 2008 at 11:45 pm

ஸ்ரீகாந்தின் எதிர்வினையைப் படிக்கும்போதுதான் வனமாலி என்ன சொல்ல வருகிறார் என்பது புரிகிறது. ஸ்ரீகாந்த் நீங்கள் பல்வேறு புத்தகங்களைப் படித்து தேவனையும் தாண்டி மேன்மேலும் வளர வாழ்த்துகள். நீள வாக்கியங்களைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டாம். படிக்கப்படிக்கப் பழகிவிடும். மனம் தளர வேண்டாம். ‘பின்தொடரும் நிழலின் குரல்’ தமிழில் மிகவும் பிரபலமாக அறியப்பட்ட கம்யூனிஸ விமர்சன நாவல். போலவே நிறைய உலகத் திரைப்படங்களையும், வெறும் பொழுதுபோக்குக்காக இல்லாமல், கலை வடிவத்தைக் கமலஹாசன் போன்றவர்கள் எப்படி கையாளுகிறார்கள் என்று தெரிந்துகொள்ளவும் பாருங்கள். உங்களைப் போன்ற சேவையுள்ளம் கொண்டவர்கள் - அறிவுஜீவிகளில் நல்லவர்கள், மோசமானவர்களைப் பற்றியும், தேவனைத் தவிர மற்றவர்கள் எழுதிய புத்தகங்களைப் பற்றியும், அவர்கள் பின்னணியில் இருக்கும் அரசியலைப் பற்றியும் தெரிந்திருப்பதும் மிகவும் அவசியமான ஒன்று.

தமிழ்செல்வன்
14 December 2008 at 11:57 pm

வனமாலிக்கு வாழ்த்துக்கள். அருமையாக எழுதியுள்ளீர்கள். குறிப்பாக “அன்பே சிவம்” திரைப்படத்தின் உதாரணம் நல்ல முறையில் கையாண்டுள்ளீர்கள்.

கமலஹாசன் தன்னை அறிவு ஜீவியாகக் காட்டிக் கொள்ள நினைக்கும் ஒரு முட்டாள். அவருடைய ஆரம்ப காலத்தில் இருந்தே பல படங்களில் ஹிந்து, பிராம்மண எதிர்ப்பு மற்றும் எள்ளி நகையாடுதல் ஏராளமாக இடம் பெற்றிருக்கும். சொல்லப்போனால், “கமல ஹாசன் படங்களில் ஹிந்து எதிர்ப்பு” என்று ஒரு ஆராய்ச்சி நூல் கூட வெளியிடலாம். அந்த அளவுக்கு காழ்ப்புணர்ச்சி உடையவர். மேலும், அவருக்கு தன்னை உலகுக்கு எப்படி அடையாளப் படுத்திக்கொள்வது என்பதில் பிரச்சனை உள்ளது. மிகவும் குழம்பிப் போய் சில சமயங்கள் ஒரு கோமாளியைப் போல் கூட காட்சியளித்ததுண்டு.

திரைபடங்களில் மட்டுமல்லாமல் தொலைகாட்சி தொடர்களிலும் ஹிந்து எதிர்ப்பும், எள்ளி நகையாடுதலும் மிகவும் அதிகமாகிவிட்டன. உதாரணத்திற்கு பல ஆண்டுகளாக “கோலங்கள்”, “ஆனந்தம்”, என்று பல தொடர்கள் நம் “ஜந்துக்களை” (ஹிந்துக்களை) கட்டிப் போட்டிருகின்றன. “மீடியா வாட்சர்” என்கிற முறையில் நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் தொலைக் காட்சி நிகழ்ச்சிகளைப் பார்க்கும் பழக்கம் இருப்பதால் சில நேரங்களில் இந்த வக்கிரமான கோலங்களையும் ஆனந்தம் சிறிதும் இன்றிப் பார்ப்பதுண்டு.

இந்தத் தொடர்களில் ஹிந்துக்களை எவ்வளவு மட்டமாகக் காண்பிக்க முடியுமோ அவ்வளவு மட்டமாகக் காண்பிக்கிறார்கள். நம் கோவில்களில் தான் குடும்பங்கள், புறம் கூறுதலும், சண்டை போட்டுக் கொள்வதும், அசிங்கமாகப் பேசிக்கொள்வதும், அடுத்தக் குடும்பத்தை தீர்த்துக்கட்ட திட்டம் தீட்டுவதும், பிரதக்ஷிணம் செய்யும்போது ஊர் வம்பு அளப்பதும், என்று கேவலமாக சித்தரிக்கிறார்கள். அதே சமயத்தில் சர்ச்சுகள் ஏதோ அன்பின் வழி மட்டுமே நடப்பதாகவும் அவற்றின் பாதிரிகள் சமூக சேவை ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்டு செயல்படுவதாகவும் காண்பிக்கிறார்கள். முஸ்லீம் கதா பாத்திரங்கள் மிகவும் நல்லவர்களாக சித்தரிக்கப் படுகிறார்கள்.

வேண்டுமென்றே பிராம்மண சாயலில் தமிழ் பேச வராத ஆட்களை கோவில் குருக்களாகக் காண்பித்து கொச்சை படுத்துகிறார்கள். அதே போல் பிராம்மண கதா பாத்திரங்களை இழிவு படுத்திக் காண்பிக்கிறார்கள். இந்தப் பிராம்மண துவேஷம் என்பது நம் சமூகத்தில் புரையோடி இருப்பதற்கு காரணம் திராவிட இன வெறியர்களின் கூத்துக்களே தான். நீங்கள் சொன்ன மாதிரி “பராசக்தி” படத்தில் ஆரம்பித்து இன்று வரை நம் தமிழ் மக்களை வெற்றிகரமாக சீரழித்து வருகிறார்கள்.

திரையுலகம் ஆகட்டும்; சின்னத் திரையாகட்டும்; தயாரிப்பவர்கள், இயக்குனர்கள், இசை அமைப்பாளர்கள், நடிகர்கள் என்று அனைவருமே சிறு பான்மை இனங்களைச் சார்ந்தவர்களாகவும், திராவிட, கம்யுனிச, ஸெக்யுலரிஸ சிந்தாந்தங்களைச் சார்ந்தவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். எனவே தான் ஹிந்து எதிர்ப்பு மிகவும் அதிகமாகிப் போய் விட்டது. ஆனாலும், பெரும்பான்மையின ஹிந்துக்கள் வெறும் ஜந்துக்களாக திரை, சின்னத்திரை மோகத்தில் மூழ்கி இருக்கிறார்கள். மிகவும் வேதனையான விஷயம்.

பெரியவர்கள், தங்கள் முட்டாள்தனம் போதாதென்று, தங்கள் குழந்தைகளையும் பைசா பெறாத சின்னத்திரை நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்க வைத்து சீரழிக்கிறார்கள். பெற்றோர்களும் “ஜோடிப் பொருத்தம்” போன்ற நிகழ்ச்சிகளில் அருவருப்பு ஏற்படும் வகையில் பங்கேற்கிறார்கள். தமிழ் ஹிந்துக்கள் தங்களை அறியாமல் தங்கள் கலாச்சாரத்தை இழந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். சில வருடங்களில் தமிழ் ஹிந்து கலாசாரம் என்பது நூலகங்களில் தேடப்படும் நிலை வரும்.

வேதனையுடன்

தமிழ்செல்வன்

அநங்கன்
15 December 2008 at 9:16 am

வனமாலி,

நல்ல கட்டுரை. இன்னமும் கலாசாரக் காவலர்களாகத் தன்னைக் காண்பித்துக் கொண்டு ஒரு குறிப்பிட்ட கலாசாரத்தையும், மக்களையும் தொடர்ந்து இழிவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கும் பாலசந்தரர், பாரதிராஜா, பாக்யராஜ் போன்றவர்களை விட்டுவிட்டீர்களே! தமிழ் சினிமாவின் சீரழிவுக்கு முதல் முக்கிய காரணம் மல்லாந்து படுத்துக் கொண்டு எச்சில் உமிழும் இவர்களைப் போன்றவர்கள் தான். திருந்தாத ஜென்மங்கள்.

Srikanth
15 December 2008 at 9:35 am

சாம்பு சார், அதுதான் தமிழ் ஹிந்து படிக்கிறேனே போதாதா…

பின்தொடரும் நிழலின் குரல், விஷ்ணுபுரம் போன்ற நெடுங்கதைகளையும் படித்தேன்.

(பின் தொடரும் குரலை படித்ததில், மனதில் பதிந்ததில், திடகாத்திரமான ஒரு பெண்ணை ஒரு கம்யூனிஸ்ட், காதல் திருமணம் செய்துவிட்டு பின்னால் காதல் கசந்து போவானே - அவளை புணரும் வேளையில் அவள் சிறிதும் காதல் இல்லாமல் சத்தமாக “அம்மா மாடு மேய்கிறது பார்.. இழுத்துக் கட்டு” என்பாள் - இது போலத்தான் கதை போகும். பல நூறு பக்கங்கள் வெறும் புலம்பலாகவே இருக்கும்).

இதைத்தானா தேவனின் கதைகளுக்கு மாற்றாக சொல்கிறீர்கள்.. இதை புரிந்து கொள்ள எனக்கு இன்னும் ஐம்பது வருஷம் ஆகும் என்னைப் பொறுத்தவரை, பி.தொ.நி போன்ற புத்தகங்கள், இந்து மதத்தைப் பற்றிய காழ்ப்புணர்ச்சி கொண்ட அறிவு சீவிகளுக்கானது - எனக்கானது அல்ல.

பின் தொடரும் நிழலின் குரலை விட, விஷ்ணுபுரத்தை விட, ஜெய மோகனின் விசும்பு எனக்கு கொஞ்சம் புரிகிற அளவில் இருக்கிறது.

ஒன்று மட்டும் சொல்வேன். தசாவதாரம், அன்பே சிவம் போன்ற எதிர் பிரச்சாரங்கள் எளிமையாக ரசிகனை அடையும் வகையில் இருக்க, பதிலுக்கு இதற்கு மாற்றாக என்ன இருக்கிறது என்று கேட்டால் ஒரு ஐந்நூறு பக்க புத்தகத்தை முகத்தில் அடிப்பது நியாயமா?

வனமாலி
15 December 2008 at 10:41 am

அன்புள்ள ஸ்ரீகாந்த்,

//
தசாவதாரம், அன்பே சிவம் போன்ற எதிர் பிரச்சாரங்கள் எளிமையாக ரசிகனை அடையும் வகையில் இருக்க, பதிலுக்கு இதற்கு மாற்றாக என்ன இருக்கிறது
//

நேர்மையான உங்களைப் போன்ற சிந்தனையாளர்கள் கலை, இலக்கியத்திலிருந்து விலகிப் போவதே காரணம். இதையே கட்டுரை எப்படி போலி அறிவுஜீவிகள் இந்தத் துறைகளைப் பயன்படுத்தி வெற்றிகரமாக மக்களைச் சென்றடைகிறார்கள்; அதே சமயம் நேர்மையான சிந்தனையாளர்கள் இவற்றிலிருந்து விலகிப்போவதன் மூலம் பல போலிகளுக்கு இடம் தருகிறீர்கள் என்று சொல்கிறது. எளிமையை எதிர்பார்ப்பது நீங்கள் மட்டுமல்ல, உங்களைப் போலவே, எனக்கும், இன்னும் பலரும் இருக்கிறது. அது தேவனோடு நின்றுபோய் இன்னும் ஏன் அவரையே படித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதுதான் கேள்வி. உங்களைப் போன்ற நேர்மையான இந்துத் தத்துவங்களில் ஆழமான அறிமுகமிருக்கும் சிந்தனையாளர்கள் கலை, இலக்கியங்களைப் புரிந்து கொண்டு தரமான, எளிமையான படைப்புகளைத் தரவேண்டும். ஆனால் அதுபோன்ற படைப்பு இப்போதிருக்கும் நவீன இலக்கியம், திரைப்படங்களைப் பற்றிய அறிமுகம் இல்லாமல் சாத்தியம் இல்லை. இல்லையென்றால் கமலஹாசனைப் போன்ற மிக மேலோட்டமான கலைஞரின் பின்னணியில் இருக்கும் வன்மம் கூடப் புரியாமல் போகும்.

அன்புடன்,
வனமாலி

Velmurugan
15 December 2008 at 12:00 pm

வனமாலி,

நீங்கள் எழுதுவதைப் படிக்க மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. தொடர்ந்து கலக்குங்கள்.

Ganesh
15 December 2008 at 12:31 pm

கட்டுரை நன்றாக இருக்கிறது. அன்பே சிவம், தசாவதாரம்; இவ்விரு படங்களுக்கும் அடிநாதம் வைணவ வெறி. அது வெளிப்படும் விதம்தான் நாத்திகம்/இந்து மத எதிர்ப்பு/நடுநிலை வக்கிரங்களெல்லாம். என் கடவுள் மட்டுமே உண்மை/உயர்வு என்கிற ஆபிரகாமிய விஷச்சூழலில் வளர்ந்தால் இதுதான் பொதுக்கூறாய் இருக்கிறதாய் எனக்குத் தோன்றுகிறது.

வெறியின் தீவிரத்தைப் பொறுத்து, சதவிகிதக் கணக்கில் வேண்டுமானால் இக்கூறுகள் மாறுபடலாம். எவ்வளவு புத்திக்கூர்மை இருந்தாலும், ஞாபக சக்தி, விஷயங்களை பிரிக்கும், கோர்க்கும் திறன் இருந்தாலும் அறிவு ஒரு பக்கம் இருண்டுதான் கிடக்கிறது. இவ்விருள் இருக்கும் வரை இந்து மதத்தில் ஒருங்கே எழுந்து நிற்கும் எளிமையும், பிரம்மாண்டமும் பிடிபடாது. தூணிலும், துரும்பிலும் இருப்பதும், சரணாகதியும் பிடிபடாது. அறிவுக்கூர்மையைப் பொறுத்து, வெளிப்படையாகவோ, மறைபொருளாகவோ வக்கிரங்களே வெளிப்படும்.

அன்பே சிவத்தில் விபத்துக்குக் காரணமான, பின் வளர்ப்புப் பிள்ளையாகும் நாயின் பெயர் சங்கு என்கிற சங்கரன்! தசாவதாரத்தில் வைணவ வெறி வெளிப்படை. உற்சவர் சிலையைத் தலைகீழாகப் பிடித்தால்தான் அதற்குள் ஒரு குண்டூசியையாவது போட முடியும். (குற்றுயிராய் இருக்கும் திரைக்கதை அங்கே பிணமாகிறது) அது அங்கேயே இருக்க தலைகீழாகவே பிடித்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் தசாவதாரத்தயும், கிருமிப்பெட்டியையும் சாக்கிட்டு கோவிந்தராஜருக்கு ஆராதனை; நேர்மையில்லாமல், நாத்திகம் பேசிக்கொண்டு . இவர்தான் கலையுலகத்தின் மூத்த அறிவுசீவி.

ராம்கும‌ரன்
15 December 2008 at 12:47 pm

மிக தெளிவான கட்டுரை வனமாலி, எத்தனையோ ஊடங்கள் நமது பண்டைய கலாச்சாரத்தை இருட்டடிப்பு செய்து வருகின்றன. sishri.oர்க் இன் ஒரு ஒலி தொகுப்பில் தன்னை ஆன்மீகவாதி என்று கூறிக்கொள்ளும் ரஜினி போறோரும் இதில் அடக்கம், சந்திரமுகியில் ஒரு காட்சியில் கர்நாடக இசை எல்லாம் Waste போய் சினிமா பாருங்கள் என்று ஒரு சிறுமியிடம் சொல்லுவார். Sishri.org ல் பிரவாஹன் குறிப்பிட்டுள்ளார், தமிழ் சினிமா நமக்கு செய்யும் தீங்கு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல நமது கலாச்சாரத்தை மெல்ல மெல்ல அது அழிக்கின்றது என்று, முற்றிலும் உண்மை அது.

ராம்கும‌ரன்
15 December 2008 at 1:01 pm

எனக்கு தெரிந்து ஜனரஞ்சகமான படைப்புகளில் பாலகுமாரனின் வரலாறு பற்றிய படைப்புகள், அழகாக இந்து மத தத்துவங்களை விவரிக்கின்றன, அவருடைய பேய்கரும்பு, கடிகை, குன்றிமனி, சக்தி போன்றவை அழகான அர்த்தம் பொருந்தியவை. எனக்கு தெரிந்து அவர் பட்டிணத்தார், தாயுமானவர், ரிஷ்யசிருங்கர், பாடகச்சேரி சாமியார் போன்றோரைப் பற்றி எழுதியுள்ளார்

ப்ரவாஹன்
15 December 2008 at 1:23 pm

Sishri.org ல் பிரவாஹன் குறிப்பிட்டுள்ளார், தமிழ் சினிமா நமக்கு செய்யும் தீங்கு கொஞ்ச நஞ்சமல்ல நமது கலாச்சாரத்தை மெல்ல மெல்ல அது அழிக்கின்றது என்று,

ராம்குமரன், நீங்கள் சொல்வதுபோல் நான் எங்கும் எழுதியதாகவோ, பேசியதாகவோ நினைவில்லை. சரியான சுட்டியைக் கொடுத்தால் நன்றியுள்ளவனாவேன்.

ராம்கும‌ரன்
15 December 2008 at 1:43 pm

“ஆய்வாளர் ப்ரவாஹன் கட்டுரை மீதான விவாத அரங்கம்”

இந்த தலைப்பில் உள்ள ஒலிதொகுப்பில் நீங்கள் குறிப்பிட்டு உள்ளீர்கள்

நன்றி

அ. நம்பி
15 December 2008 at 3:23 pm

கட்டுரை நன்று; மிக நன்று.

வனமாலி பாராட்டுக்குரியவர்; பாராட்டுகிறேன்.

ரங்கதுரை
15 December 2008 at 4:52 pm

பல இடதுசாரி அறிவுஜீவிகள் கூட தொடர்ந்து படித்து வந்த புத்தகம் இது.

- இத்தகைய ஒரு கருத்தை எழுதும்போது கவனமாக இருப்பது அவசியம். வலதுசாரி இலக்கியப் புத்தகம் ஒன்றைத் தொடர்ந்து படிப்பது இடதுசாரி அறிவுஜீவிகளின் பெருந்தன்மையையும், கருத்துச் சுதந்திரத்தை மதிக்கும் தன்மையையும் நிறுவுகிறது என்று சில மூட, மெளடீக இடதுசாரிகள் மார்தட்டிக்கொள்ள நாம் இடமளித்துவிடக்கூடாது.

மாறாக, இக்கருத்தைப் பின்வருமாறு எழுதுவது சிறந்தது:

”பல இடதுசாரி அறிவுஜீவிகள்கூட, வேறுவழியின்றி அந்தப் புத்தகத்தைப் படித்தே தீர வேண்டிய கட்டாயத்துக்குத் தள்ளப்பட்டனர் என்பதிலிருந்தே அப்புத்தகத்தின் வீச்சை நாம் உணரலாம்”

Bheema
15 December 2008 at 10:41 pm

தங்களின் கட்டுரையில் கூறப்பட்டுள்ளவை அனைத்தும் உண்மையே.இந்திய கலை இலக்கிய உலகம் நடுநிலையாளர்கள் கையில் இல்லை. தீவிர இடது சாரிகள் , நடுநிலமையாளர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் கம்யுனிஸ்ட்கள், சுதந்திர சிந்தனையாளர்கள் என்று சொல்லிக் கொள்வோர்கள் தான் தற்போது முன்னிலைப் படுத்தப் படுகின்றனர். ஜெய மோகனின் ‘விஷ்ணு புரம்’ , டான் ப்ரோவ்னின் ‘டா வின்சி கோட்’ , தஸ்லிமா நஸ்ரினின் ‘வெட்கம்’ , சல்மான் ருஷ்டியின் ‘சாத்தானின் கவிதைகள்’ போன்றவை எதிர்க்கப்பட்டது இலக்கிய தரம் கருதி அல்ல.இஸ்லாம் மற்றும் கிறிஸ்தவ சமூகங்களை பற்றி எதிர்மறையான விமர்சனம் வைத்ததற்காக. அதிலும் ‘விஷ்ணு புரம்’ பற்றிய விமர்சனங்கள் மிகவும் கிறுக்குத் தனமாக, ஒரு நோக்கம் இன்றி வைக்கப் பட்டவை.

ஆனாலும் நாம் இதற்கு மாற்றாக ஏதாவது செய்ய வேண்டும். இந்திரா சௌந்தர ராஜன் தனது நாவல்களில் ஹிந்து மத தத்துவங்களை சிறப்பாக பயன் படுத்தி இருப்பார். அது போல் நிறைய பேர் எழுத வேண்டும். பார்ப்போம்……………..

ப்ரவாஹன்
15 December 2008 at 11:37 pm

ராம்குமரன்,நீங்கள் குறிப்பிட்ட ஒலிக்கோப்புகளை நன்கு பரிசீலித்துவிட்டேன். ஆனால் அவற்றில் நான் எங்கும் அப்படிக் குறிப்பிடவில்லை. நன்றி.

“ஆய்வாளர் ப்ரவாஹன் கட்டுரை மீதான விவாத அரங்கம்”

இந்த தலைப்பில் உள்ள ஒலிதொகுப்பில் நீங்கள் குறிப்பிட்டு உள்ளீர்கள்

நன்றி


Srikanth
16 December 2008 at 5:23 am

Ok Vanamali. I see the point. I got sidetracked while thinking that, is there really a lack of balance (pro and anti hindu) or the entire media has become anti-hindu… I dont know the answer though but that is not the point of this article, I think.

The idea that this article proposes is, in popular media there is so much hatred shown against Hinduism and they are spreading their hatred both subtle and blunt ways… Even movies like Anbe sivam that seemingly depict an altruistic theme has so much subtle elements that denigrate Hinduism… I get it

This is true, but people are yet to realize it. Its good that you are bringing this up in public.

subbu
16 December 2008 at 6:24 am

there was a movie by the name `gnanap paravai` story by vietnam veedu sundaram. leading role by sivaji ganesan.the movie dealt about the spiritual persuit of an individual. there was no attempt to decry hindu beliefs in the movie. if i remember right this movie had the backing of yagava munivar. has anyone seen this movie?

அரவிந்தன் நீலகண்டன்
16 December 2008 at 9:27 am

//இடதுசாரிகள் மார்தட்டிக்கொள்ள நாம் இடமளித்துவிடக்கூடாது.//
மார்தட்டிக்கொண்டு போவதில் தவறில்லை. ‘பின் தொடரும் நிழலின் குரல்’ கூட ஒரு deep-left பார்வையில் நிறுவன இடதுகளை விமர்சிக்கும் நூலாகவே எனக்கு பட்டது. அதில் ஓடும் மற்றொரு இழை எப்படி விவசாய மக்கள் சமுதாயம் இயந்திரம் சார்ந்த இடதுசாரி நிறுவனத்துக்கு தன்னியல்பிலேயே எதிராக இருக்கிறது என்பது. இடதுசாரிகளை நல்லவை ஏதுமற்ற தீயசக்திகள் என நாம் முத்திரை குத்துவது தவறு என நினைக்கிறேன். இடதுசாரி சிந்தனைக்கு ஒரு முக்கிய இடம் எந்த தளத்திலும் இருக்கிறது. அதனை நாம் அளித்தே ஆகவேண்டும். (அருணகிரி எழுதிய இந்து இடதுசாரிகள் குறித்த கட்டுரை திண்ணையில் உள்ளது) இல்லாவிட்டால் நாம் மூடிய குழுவாகிவிடுவோம். இடதுசாரிகள் செய்யும் மிகப்பெரிய தவறுகள் கண்மூடித்தனமான முத்திரை குத்தல் மற்றும் நேர்மையான சுயவிமர்சனம் இன்மை. இவற்றினை நாம் தவிர்க்க வேண்டும். இன்றைய இந்து சமுதாய இயக்கங்கள் சமூகத்தின் அடித்தட்டு மக்களை குறித்து கவலைப்ப

ரங்கதுரை
16 December 2008 at 9:39 am

<>

அவர்களை மார்தட்டிக்கொண்டு போகவிட்டால் நாம் மாரடித்துக்கொண்டு அழவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுவிடும் என்பது தமிழக/இந்தியச் சூழலில் தவிர்க்கமுடியாதது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

ராம்கும‌ரன்
16 December 2008 at 1:21 pm

திரு பிரவாஹன் அவர்களே முதற்கன் எனது மன்னிப்பைக் கோருகிறேன், நான் குறிப்பிட்ட ஒலித் தொகுப்பில் திரு. மாணிக்கம் ராகவராஜ் அவர்களின் பேச்சில் அக்கருத்து எனக்கு புலப்பட்டது, அவருடைய வார்த்தையில் ‘ கடவுள்கள் மேல் மக்களின் நம்பிக்கை குறைந்து வருகின்ற‌து, முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இருந்த நம்பிக்கை இப்பொழுது இல்லை, நம்பிக்கையைக் குலைக்கும் பணியை டிவிக்களும், செல்போன்களும் செய்து கொண்டிருக்கின்றன’ என்று கூறியுள்ளார். பெயரை தவறாக ஞாபகத்தில் வைத்துக் கொண்டு விட்டேன் அதனால் உங்கள் பெயரை குறிப்பிட்டு விட்டேன், மன்னிக்கவும்.

ஜடாயு
16 December 2008 at 2:51 pm

மிகத் தெளிவான, கூர்மையான விமர்சனம் வனமாலி. மனிதநேயத் தோல் போர்த்தி வரும் இந்த அரசியல் அறிவுசீவி மிருகங்களை சரியாக அடையாளம் காட்டியிருக்கிறீர்கள்.

ஞாநி ஒரு நல்ல உதாரணம். சமூக அக்கறை பீறிடும் சில பதிவுகளுக்கு நடுவே தீவிர இந்திய விரோத, இந்து விரோத நிலைப்பாடுகளை அள்ளித் தெளிப்பதில் தேர்ந்தவர் அவர் போன்றவர்கள். மும்பை பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு எதிராக தேசமே குமுறிக் கொந்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தத் தருணத்தில், குமுதத்தில் இந்த ஆள் கட்டுரை எழுதுகிறார் - அத்வானி தான் பெரிய தீவிரவாதியாம். ஜிகாதி தீவிரவாதம் தொடங்கியதே 1992 பாபர் மசூதி இடிப்புக்குப் பின் தானாம். அதுதான் சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் பயங்கரவாதச் செயலாம். (1980களில் ஆயிரக் கணக்கில் காஷ்மீர இந்துக்கள் படுகொலை செய்யப் பட்டு தங்கள் மண்ணிலிருந்து துரத்தப் பட்டது பயங்கரவாதம் இல்லையோ? ஒரு வழிபாடில்லாத பழைய, மசூதி என்றழைக்கப் படும் சர்ச்சைக்குரிய கட்டிடம் பெரும் மக்கள் இயக்கத்தின் மூலம் கூடிய ஜனத்திரளால் உடைக்கப் பட்டது பயங்கரவாதமாம்!!). பயங்கரமான லாஜிக்.

ராம்கும‌ரன்
26 December 2008 at 3:38 pm

http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=20812255&format=html

they have given an article about how films are used to degrade hinduism in the west

உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ள...

Add your comment below, or trackback from your own site. You can also subscribe to these comments via RSS.

Name (required)

Mail (will not be published) (required)

Website (optional)

தமிழ்ஹிந்து தளத்தில் வரும் மறுமொழிகளை ஓரளவு மட்டுறுத்தலுக்குப் பின்பே வெளியிடுகிறோம் என்றாலும், தனிப்பட்ட முறையில் தாக்காத, ஏளனம் செய்யாத மறுமொழிகளை எல்லாம் வெளியிடவே நினைக்கிறோம் என்றாலும், மறுமொழிகளின் உண்மைத் தன்மைக்கும், கருத்துகளுக்கும் தமிழ்ஹிந்து பொறுப்பேற்காது.

மறுமொழிகள் எழுதும் நண்பர்கள் தங்களின் பொறுப்பறிந்து எழுதுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

(Click this or Press Ctrl+g to toggle between English and Tamil)

You can use these tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

செய்திகள், அறிவிப்புகள்

வகைகள்

Select Category அனுபவம்  (30) அரசியல்  (129) அறிவியல்  (21) ஆன்மிகம்  (93) இசை  (12) இந்து மத மேன்மை  (23) இந்து மத விளக்கங்கள்  (67) இலக்கியம்  (77) உடல்நலம்  (2) உணவு  (1) கதைகள்  (17) கம்பராமாயணம்  (22) கலைகள்  (28) கவிதை  (35) கேள்வி-பதில்  (17) சமூகசேவை  (9) சமூகம்  (151) சினிமா  (31) சிறுவர்  (5) சைவம்  (33) தத்துவம்  (8) தரவிறக்கம்  (7) தேசிய விழாக்கள்  (6) தொடர்  (40) நிகழ்வுகள்  (72) நேர்காணல்  (7) பண்டிகைகள்  (21) பயங்கரவாதம்  (26) பிறமதங்கள்  (26) புதிய இந்து  (8) புத்தக விமர்சனம்  (26) பொது  (94) பொருளாதாரம்  (12) மகளிர்  (18) மஹாபாரதம்  (10) ராமாயணம்  (21) வரலாறு  (86) வழிகாட்டிகள்  (67) விவேகானந்தர்  (9) வீடியோ  (67) வேதம்  (4) வைணவம்  (20)

பெட்டகம்

Select Month September 2010 August 2010 July 2010 June 2010 May 2010 April 2010 March 2010 February 2010 January 2010 December 2009 November 2009 October 2009 September 2009 August 2009 July 2009 June 2009 May 2009 April 2009 March 2009 February 2009 January 2009 December 2008 November 2008 October 2008 September 2008 August 2008 July 2008 June 2008 May 2008 April 2008 February 2008

காணொளி

கஸ்தூரீ திலகம்: பண்டிட் ஜஸ்ராஜ் அவர்களின் உள்ளமுருக்கும் இசை

எமது களஞ்சியத்திலிருந்து..

சமூகசேவை

• இந்து சேவை அமைப்புக்கள் பட்டியல்
• வேர்ல்டுவிஷன் உள்ளிட்ட கிறிஸ்தவ அமைப்புகளுக்கு நன்கொடை அளிக்காதீர்கள். ஏன்?

குறிச்சொல் கூடை

Bharati இந்தியா இந்து இந்து உரிமைகள் இந்துத்துவம் இந்து மதம் இயற்கை இஸ்லாம் ஈ.வே.ரா. உலகம் கம்பராமாயணம் கலாசாரம் கல்வி காலனியம் கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் கிறிஸ்தவம் கோயில் சக்தி சமத்துவம் சமூகவியல் சாதி சிவன் தத்துவம் தமிழகம் தமிழர் தமிழ் தமிழ் இலக்கியம் தலித் தீவிரவாதம் துறவி தொடர் பக்தி பாரதியார் புராணங்கள் பெரியார் மகான்கள் மதப்பிரசாரம் மதமாற்றச் சூழ்ச்சிகள் மதமாற்றம் மனிதஉரிமை வரலாறு வழிபாடு விவேகானந்தர் வீடியோ வேதம்

சமீபத்திய மறுமொழிகள்

• AMARNATH MALLI CHANDRASEKARAN on சுதந்திரத்துக்கு முன் காங்கிரஸ் கடந்து வந்த பாதை
• kalai selvan on சம(?) உரிமைக்குப் போராடும் பெண்கள் - 2
• AMARNATH MALLI CHANDRASEKARAN on இராஜராஜ சோழனும் கடல்வழித் திறமையும்
• AMARNATH MALLI CHANDRASEKARAN on இத்தாலியில் பிறக்காதது ஆனந்த் செய்த பாவமா?
• C.N.Muthukumaraswamy on ஆரிய சமாஜமும் தயானந்த சரஸ்வதியும்
• R.Sridharan on ஹிந்துக்கள் ஒன்றுபட வேண்டும்!
• R.Sridharan on ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜெயந்தியும், நாம் மறக்கக் கூடாத பலிதானமும்
• R.Sridharan on ஆரிய சமாஜமும் தயானந்த சரஸ்வதியும்
• R.Sridharan on ”காவி” தீவிரவாதமா அல்லது ப.சிதம்பரத்தின் நிறக்குருட்டு பாதிப்பா?
• R.Sridharan on ”காவி” தீவிரவாதமா அல்லது ப.சிதம்பரத்தின் நிறக்குருட்டு பாதிப்பா?