தண்டபாணி பஞ்சரத்னம், பொருளுடன்

பழனியாண்டவர் மீது அமைந்த சம்ஸ்கிருத ஸ்தோத்திரம் வேண்டும் என்று நண்பர் ஒருவர் கேட்டார். தண்டபாணி பஞ்சரத்னம் உடனடியாக நினைவுக்கு வந்தது. அவருக்கு அனுப்பி வைத்தேன். கீழ்க்காணும் இந்த எளிய, இனிய ஸ்துதி சிருங்கேரி சங்கராச்சாரியார் ஜகத்குரு ஸ்ரீ ஸச்சிதானந்த சிவாபினவ நரசிம்ம பாரதி சுவாமிகள் (1858-1912) அருளியது. மகா தபஸ்வியான சுவாமிகள் பீடாதிபதியாக இருந்த காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் பரவலாக சஞ்சாரம் செய்து தனது அருள்மழையைப் பொழிந்துள்ளார். அவரது அனுக்ரஹம் பெற்ற சீடர்களில் சில மகான்கள் தாமே குருபீடங்களாகவும் விளங்கியுள்ளனர். அவர் இயற்றிய அற்புதமான ஸ்தோத்திரங்கள் பக்தி ஸுதா தரங்கிணி என்ற பெயரில் தொகுக்கப் பட்டுள்ளன.

This is very potent and should be used carefully, especially if your dog is under your care. It is to be understood that all clomid for sale such costs will be charged to the end-user unless a discount or credit card is provided. This can be a very painful process for a person, and it can cause the condition is often referred to as the drug.

Side effects of prednisone prednisone, a corticosteroid, is a type of drug that is used to treat allergic reactions and asthma in children. Our https://ondamarina.net/offerte-speciali/ ads are served without cookies enabled in your browser. Clomid is mainly used to treat male infertility (including low sperm count.

Sleek, smooth - and very quiet - this compact travel size of vivastorm is a great choice for those that have a small room or a tight closet.equipped with a stainless steel, non-stick lid and double-mesh, high performance filters, the 500ml bottle is perfect for travel or daily use. The most impregnably zyrtec 10 mg price common side effects with erythromycin are gastrointestinal disturbances, such as diarrhea, nausea, abdominal pain, and vomiting. The cost of generic doxycycline should be about the same as that of a c.a.d.

அண்மையில் 2012ல் தற்போதைய மகாசன்னிதானம் ஸ்ரீ பாரதிதீர்த்த சுவாமிகள் பழனிக்கு விஜயம் செய்தார். தண்டாயுதபாணி சுவாமிக்கு தம் திருக்கரங்களால் பூஜை செய்தார். அத்தருணத்தில் அவரது தமிழ் அருளுரை இங்கே.

பழனி திருக்கோயிலுக்கும் சிருங்கேரி பீடத்திற்கும் நீண்டகாலத் தொடர்பு உண்டு. இது குறித்து பழனி ஸ்தானிகர் ஸ்ரீ செல்வ சுப்பிரமணிய குருக்கள் இங்கு நினைவு கூர்கிறார்.


தண்டபாணி பஞ்சரத்னம்

இசை வடிவில் யூட்யூபில் இங்கு கேட்கலாம்.

சண்ட³-பாப-ஹர-பாத³ஸேவநம்ʼ
க³ண்ட³-ஶோபி⁴-வர-குண்ட³ல-த்³வயம் ।
த³ண்டி³தாகி²ல-ஸுராரி-மண்ட³லம்ʼ
த³ண்ட³பாணிமநிஶம்ʼ விபா⁴வயே ॥ 1॥

பாதத்தில் சேவிக்கும் பக்தர்களின் கொடிய பாவங்களை அழிப்பவர். கன்னங்களின் ஓரத்தில் அழகுறும் குண்டலங்கள் அணிந்தவர். அரக்கர் கூட்டங்களை தண்டித்து அடக்குபவர். அந்த தண்டபாணியை இடையறாது தியானிக்கிறேன்.

காலகால-தநுஜம்ʼ க்ருʼபாலயம்ʼ
பா³லசந்த்³ர-விலஸஜ்ஜடாத⁴ரம் ।
சேலதூ⁴த-ஶிஶுவாஸரேஶ்வரம்ʼ
த³ண்ட³பாணிமநிஶம்ʼ விபா⁴வயே ॥ 2॥

காலகாலரான சிவனாரின் குமாரர். கருணைக்கடல். இளம்பிறை திகழும் சடையணிந்தவர் (சிவஸ்வரூபம்). இளஞ்சூரியனின் செவ்வொளியை வெல்லும் ஆடையணிந்தவர். அந்த தண்டபாணியை இடையறாது தியானிக்கிறேன்.

தாரகேஶ-ஸத்³ருʼஶாநநோஜ்ஜ்வலம்ʼ
தாரகாரிமகி²லார்த²த³ம்ʼ ஜவாத் ।
தாரகம்ʼ நிரவதே⁴ர்ப⁴வாம்பு³தே⁴ர்-
த³ண்ட³பாணிமநிஶம்ʼ விபா⁴வயே ॥ 3॥

நிலவு போன்று ஒளிரும் முகமுடையவர். தாரகனை அழித்தவர். அனைத்து வேண்டுதல்களையும் உடனடியாக அருள்பவர். கரைகாணாப் பிறவிக் கடலில் இருந்து கடைத்தேற்றுபவர். அந்த தண்டபாணியை இடையறாது தியானிக்கிறேன்.

தாபஹாரி-நிஜபாத³-ஸம்ʼஸ்துதிம்ʼ
கோப-காம-முக²-வைரி-வாரகம் ।
ப்ராபகம்ʼ நிஜபத³ஸ்ய ஸத்வரம்ʼ
த³ண்ட³பாணிமநிஶம்ʼ விபா⁴வயே ॥ 4॥

பாதத்தை துதிப்பவர்களின் தாபங்களை அகற்றுபவர். காமம் குரோதம் முதலான பகைகளை நீக்குபவர். தனது பதத்தை விரைவில் அடைய அருள் செய்பவர். அந்த தண்டபாணியை இடையறாது தியானிக்கிறேன்.

காமநீயக-விநிர்ஜிதாங்க³ஜம்ʼ
ராம-லக்ஷ்மண-கராம்பு³ஜார்சிதம் ।
கோமலாங்க³மதிஸுந்த³ராக்ருʼதிம்ʼ
த³ண்ட³பாணிமநிஶம்ʼ விபா⁴வயே ॥ 5॥

மன்மதனை வெல்லும் அழகர். ராமலக்ஷ்மணர்களின் திருக்கரங்களால் அர்ச்சிக்கப் பெற்றவர் (இது பழனி ஸ்தலபுராணம்). மென்மையும் எழிலும் கொண்ட திருமேனியுடையவர். அந்த தண்டபாணியை இடையறாது தியானிக்கிறேன்.

தேவநாகரி லிபியில்:

॥ श्रीदण्डपाणिपञ्चरत्नम् ॥

चण्डपापहरपादसेवनं गण्डशोभिवरकुण्डलद्वयम् ।
दण्डिताखिलसुरारिमण्डलं दण्डपाणिमनिशं विभावये ॥ १॥

कालकालतनुजं कृपालयं बालचन्द्रविलसज्जटाधरम् ।
चेलधूतशिशुवासरेश्वरं दण्डपाणिमनिशं विभावये ॥ २॥

तारकेशसदृशाननोज्ज्वलं तारकारिमखिलार्थदं जवात् ।
तारकं निरवधेर्भवाम्बुधेर्दण्डपाणिमनिशं विभावये ॥ ३॥

तापहारिनिजपादसंस्तुतिं कोपकाममुखवैरिवारकम् ।
प्रापकं निजपदस्य सत्वरं दण्डपाणिमनिशं विभावये ॥ ४॥

कामनीयकविनिर्जिताङ्गजं रामलक्ष्मणकराम्बुजार्चितम् ।
कोमलाङ्गमतिसुन्दराकृतिं दण्डपाणिमनिशं विभावये ॥ ५॥

इति श‍ृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्द-शिवाभिनव-नृसिंहभारती-स्वामिभिः विरचितं श्रीदण्डपाणिपञ्चरत्नं सम्पूर्णम् ।

வெள்ளிக்கிழமை விபரீதங்கள்

உலகில் உள்ள பெரும்பாலான நாடுகள், வெள்ளிக்கிழமை வந்துவிட்டாலே என்ன நடக்குமோ என்று அஞ்சியபடியே காலம் கடத்துகின்றன என்று சொன்னால், உங்களுக்கு வியப்பாக இருக்கக் கூடும். அது என்ன வெள்ளிக்கிழமை விபரீதம்?

அதுதான் அமைதி மார்க்கத்தின் மகிமை. ஐரோப்பிய கண்டத்தில் உள்ள நாடுகளோ, ஆசியக் கண்டத்தில் உள்ள நாடுகளோ, ஆப்பிரிக்க நாடுகளோ இவை எதுவுமே இதில் விலக்கில்லை. சொல்லப்போனால் அமைதி மார்க்கம் ஆளுகின்ற நாடுகளிலுள்ள மக்கள்தான் வெள்ளிக்கிழமை வந்தாலே குலை நடுங்குகிறார்கள்- எந்த மசூதியில் எப்போது குண்டு வெடிக்குமோ என்று!

பெயரில் தான் அமைதி இருக்கிறது. இஸ்லாம் மதத்தின் அடிப்படையிலேயே பிசகு இருப்பதால், ‘இஸ்லாம் என்றால் அமைதி’ என்று சொல்லி திருப்திப் பட்டுக்கொள்ள வேண்டியதுதான். இஸ்லாமிய மதப் பள்ளிகளில் அடிப்படைக் கல்வியே, இஸ்லாமியர் அல்லாதவரைக் கொல்ல வேண்டும் என்பதுதான். பிறகு எப்படி உலகில் அமைதி மலரும்?

இஸ்லாமியர்கள் அனைவரும் மதவெறியர்கள் அல்லர்; ஆனால், அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தும் நிலையில் இருக்கும் அனைவருமே உச்சபட்ச மதவெறியர்கள். நல்ல கோட்பாடுகள் அந்த மதத்தில் இல்லாமல் இல்லை; ஆனால் அவற்றை விட, ஜிஹாத்துக்குத் தான் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள் அதிக முக்கியத்துவம் தருகிறார்கள். அந்தச் சமூகம், அடிப்படைவாதிகளை எதிர்க்கும் திராணியின்றி, சீர்திருத்த உணர்வின்றி முடங்கிக் கிடக்கிறது.

ஜிஹாத் என்பது வேறொன்றுமல்ல, காஃபிர்களை ஒழிக்கும் புனிதப் போர். காஃபிர்கள் யார் தெரியுமா? சிலை வணங்கிகளும், உருவ வழிபாட்டை மேற்கொள்வோரும், இஸ்லாம் மதத்தைப் பின்பற்றாதோரும். இப்போது இந்தப் புனிதப் போர் யாருக்கு எதிராக நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதை நீங்கள் புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள்.

இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள் – அவர்கள் சன்னிகளோ, ஷியாக்களோ, அகமதியாக்களோ, தங்கள் எதிரிகளை இஸ்லாம் மதத்தின் அடிப்படையில் உருவகித்து அவர்களுக்கு எதிராக ஜிஹாத் நடத்தி முடிந்த பிறகு – ‘தாருல் ஹரப்’ நாடாக இருந்த முந்தைய நாட்டை  ‘தாருல் இஸ்லாம்’ நாடாக தங்கள் நாட்டை மாற்றிய பிறகு – தங்களுக்குள் அடித்துக் கொள்(ல்)வார்கள். அகமதியாவை சன்னியும் ஷியாவும் சேர்ந்து விலக்குவார்கள்; வேட்டையாடுவார்கள். ஷியா மசூதியில் சன்னிகள் குண்டு வைப்பார்கள். இவை ஏற்கனவே, மத அடிப்படையில் இந்தியாவில் இருந்து பிரிந்து தனிநாடான  பாகிஸ்தானில் வெள்ளிக்கிழமை தோறும் நடப்பவை. வெள்ளிக்கிழமை மகிமை புரிகிறதா?

பிரான்ஸிலும் பெல்ஜியத்திலும், பிரிட்டனிலும் நைஜீரியாவிலும், இந்தோனேசியாவிலும், பங்களாதேஷிலும் இதுவே நடைபெறுகிறது. சீனாவும் மியான்மரும் மட்டும் விதிவிலக்கு. ஏனெனில் அங்கு சர்வாதிகார அரசுகள் இஸ்லாமியர்களை வேட்டையாடுகின்றன. (மியான்மரில் ரோஹிங்கியாக்களும் சீனாவில் உய்குர் முஸ்லிம்களும் எவ்வளவு பரிதாபமாக வாழ்கிறார்கள் என்று யாரேனும் இஸ்லாமிய நாடுகளின் கூட்டமைப்புக்கு எடுத்துச் சொன்னால் நல்லது). அங்கு உண்மையாகவே அமைதி தவழ்கிறது.

இந்த நீண்ட பீடிகைக்கும், இந்தியாவில் தற்போது நடந்துவரும் முஸ்லிம்களின் திடீர்க் கிளர்ச்சிக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது. பாஜக செய்தித் தொடர்பாளர் நூபுர் சர்மா தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் முன்வைத்த ஒரு வாதம் இன்று, நாடு முழுவதும் இஸ்லாமியர்களை அணிதிரட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. 8 ஆண்டுகளாக நல்லாட்சி நடத்தி நற்பெயரை ஈட்டியுள்ள நரேந்திர மோடி அரசுக்கு எதிராக எந்தக் குற்றச்சாட்டும் வைக்க இயலாத நிலையில் தத்தளித்து வரும் எதிர்க்கட்சிகளும், தங்கள் பங்கிற்கு இஸ்லாமியர்களுக்கு வெறியூட்டுகின்றன.

நூபுர் சர்மாவுக்கு எதிராக மும்பையில் தேசியவாத காங்கிரஸ் ஆர்ப்பாட்டம்

கடந்த ஜூன் 10ஆம் தேதி நாடு முழுவதும் நன்கு திட்டமிடப்பட்ட ஆர்ப்பாட்டங்கள் வெள்ளிக்கிழமைத் தொழுகை முடிந்தவுடன் நடத்தப்பட்டன. பல இடங்களில் கல்லெறி சம்பவங்கள்; போலீசாருடன் மோதல்கள். ஜம்மு காஷ்மீர், மேற்கு வங்கம், கேரளம், ஜார்க்கண்ட் போன்ற முஸ்லிம் ஆதிக்கம் மிகுந்த (எதிர்க்கட்சிகள் ஆளும்) மாநிலங்களில் தீவைப்பு, மக்கள் மீதும் கடைகள் மீதும் தாக்குதல்கள் நடைபெற்றுள்ளன.  இந்த வன்முறையை நமது ஊடகங்கள் கைகட்டி, வாய்பொத்தி வேடிக்கை பார்க்கின்றன. (இதைக் கண்டித்து எந்த நடுநிலை நாதாரியும் தலையங்கம் தீட்டவில்லை. அச்சகத்தின் முன்பே பத்திரிகையை எரித்துவிடுவார்களே?) பாஜக ஆளும் மாநிலங்களில் மட்டுமே இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள் வாலைச் சுருட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அங்கும் கூட வன்முறை இல்லாமல் இல்லை. இதற்கு முந்தைய வெள்ளிக்கிழமை (ஜூன் 3) இந்த மதவெறியாட்டம் துவங்கியதே உத்தரப்பிரதேச மாநிலம், கான்பூரில் தான். நூபுர் சர்மாவுக்கு எதிராக மசூதியில் முழங்கிய மௌலவிகளின் வெறியூட்டும் உரையைக் கேட்ட பிறகு, வெள்ளிக்கிழமைத் தொழுகை முடிந்து தெருக்களில் இறங்கிய இஸ்லாமியர்கள், கான்பூரில், குறிப்பாக பெக்கங்கஞ்  பகுதியில், கடைகளை அடைக்குமாறு மிரட்டினார்கள்; தெருக்களில் போவோர், வருவோரை எல்லாம் தாக்கினார்கள்; தெருக்களில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த இஸ்லாமியர் அல்லாதோரின் வாகனங்கள் கொளுத்தப்பட்டன. திறந்திருந்த ஹிந்துக்களின் கடைகள் சூறையாடப்பட்டன. அவர்களது எச்சரிக்கை வலுவானது: உங்கள் யோகி ஆளும் உ.பி.யிலேயே எங்கள் சக்தியைப் பாருங்கள் என்பதே அது.

ஆனால், மற்ற மாநிலங்களைப் போலல்ல உ.பி. சொல்லப்போனால், இந்தியாவில் அதிக முஸ்லிம் மக்கள் வாழும் மாநிலம் உ.பி. எனினும், அம்மாநில பாஜக அரசு சட்டத்தின் ஆட்சியை மிக விரைவில் நிலைநிறுத்தி இருக்கிறது. கண்காணிப்பு காமராவில் பதிவாகியிருந்த தெரு வன்முறையாளர்களின் படங்கள் சுவரொட்டியாக ஒட்டப்பட்டன. இன்று குற்றவாளிகள் தாமாகவே காவல் நிலையத்தில் சரணடைந்து, பிட்டம் சிவந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். தெரு வன்முறைக் கும்பல்களுக்கு உ.பி. முதல்வர் யோகி ஆதித்யநாத் மிகத் தெளிவாக எச்சரிக்கை விடுத்திருக்கிறார்: சட்டத்தை மீறுவோருக்கு தண்டனை உண்டு.

இந்த விவகாரத்தின் ஆரம்பப் புள்ளி நூபுர் சர்மா என்று நீங்கள் நினைத்தால் அது மிகவும் தவறு. 2019இல் குடியுரிமைத் திருத்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டபோதும், நாடு முழுவதும் இதேபோன்ற ஆர்ப்பாட்டங்கள் முஸ்லிம்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டன.  தேசப் பிரிவினையின்போது 1947இல் முஸ்லிம் லீகர்களாலும், அதற்கு முன், கேரளத்தின் மலப்புரம் வட்டாரத்தில் 1921இல் மாப்ளாக்களாலும் நடத்தப்பட்ட வன்முறைக் கதைகளைக் கேட்டால் அரண்டுபோவீர்கள். அவர்கள் அப்படித்தான்.

ஆங்கிலேயரின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து விடுபட ஒட்டுமொத்த தேசமும் போராடியபோது முஸ்லிம்களுக்கு தனிநாடு வேண்டும் என்று கேட்ட கட்சி முஸ்லிம் லீக். அதன் தலைவர் முகமது அலி ஜின்னா 1946 ஜூலை 16ஆம் நாளை நேரடி நடவடிக்கை நாளாக அறிவித்தபோது, காந்தி, நேரு, படேல்  உள்ளிட்ட பலரும் ஏதோ ஆர்ப்பாட்டம் செய்யப் போகிறார்கள் என்றுதான் எண்ணி வாளாயிருந்தார்கள். ஆனால், அன்றும் அதையடுத்த இரண்டு நாட்களிலும் கொல்கத்தாவிலும் வங்கப் பகுதிகளிலும் (அப்பகுதி முஸ்லிம் லீகின் ஆட்சியில் இருந்தது) ஆயிரக் கணக்கானோர் முஸ்லிம் அல்லாதவர் என்பதற்காகவே கொல்லப்பட்டார்கள். பிரிட்டிஷ் அரசே அதிர்ந்து போனது. பிரிவினையை ஏற்க மாட்டோம் என்று முழங்கி வந்த காங்கிரஸ் கட்சி, முஸ்லிம் லீக் முன்பு மண்டியிட்டது. இதுவே பாகிஸ்தான் உருவாக வித்திட்ட வன்முறை.

பிரிவினைக்குப் பிறகு மேற்கு பாகிஸ்தானிலும் கிழக்கு பாகிஸ்தானிலும் கொல்லப்பட்ட ஹிந்துக்கள், சீக்கியர்களின் எண்ணிக்கை பல லட்சம். அப்போது சொத்துக்களை இழந்து, மானம் இழந்து, குடும்ப உறுப்பினர்களை இழந்து உயிர்த் தப்பி அகதிகளாக ஓடி வந்தவர்களின் கண்ணீர்க் கதைகள் சரித்திரத்தில் பதிவாகி இருக்கின்றன. வன்முறை வெறியாட்டம் என்பது இஸ்லாமியர்களின் அடிப்படையிலேயே அமைந்திருக்கும் குணம் என்பதற்காகத் தான் இந்த சரித்திர நினைவூட்டல்.

இதனை அறியாதோர் அல்ல காங்கிரஸ்,கம்யூனிஸ்டு உள்ளிட்ட எதிர்க்கட்சிகள். அவர்களுக்கு வாக்கு வங்கியாக முஸ்லிம்கள் இருப்பதால் அவர்களது வன்முறையைக் கண்டும் காணாமல் இருக்கிறார்கள் என்பது ஒருபாதி மட்டுமே உண்மை; அவர்களும் அச்சத்திலேயே இருக்கிறார்கள். ஆனால், எதிர்க்கும் துணிவின்றி, பாஜக மீது பழி கூறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

2022 மே 27இல்  ‘டைம்ஸ் நவ்’ தொலைக்காட்சியில் நடைபெற்ற ஞானவாபி மசூதி விவகாரம் தொடர்பான விவாதத்தில்,  எதிர்த்தரப்பில் பங்கேற்ற முஸ்லிம் ஒருவர் சிவலிங்கத்தை ஆபாசமாகப் பேசியபோது, அதற்குப் பதிலடியாக நூபுர் சர்மா ஒரே கேள்விதான் கேட்டார். ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமிய அகிலமும் ஒன்று திரண்டுவிட்டது. இஸ்லாமியர்களின் புனித நம்பிக்கைக்குரிய இறைத்தூதரான முகமது நபி குறித்து, இஸ்லாமிய மார்க்க நூலான ஹதீஸில் குறிப்பிட்டுள்ள சம்பவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ஒரே கேள்வியை எழுப்பினார் நூபுர் சர்மா. (அதை இங்கே எழுதக் கூசுகிறது; ஆனால் அது ஹதீஸில் இருக்கிறது).

அப்போது இது பெரிய விஷயமாகவில்லை. ஒரு வாரம் கழித்து – வெளிநாடு வாழ் பாப்புலர் ஃபிரன்ட் ஆஃப் இந்தியா உறுப்பினர்களின் தயவால் – இது பிரமாண்ட வடிவம் பெற்று, இந்தியாவில் இஸ்லாம் மதம் களங்கப்படுத்தப்படுவதாக உலகம் முழுவதிலும் இஸ்லாமிய நாடுகள் ஓலமிடத் துவங்கின.

உலகளாவிய கண்டனங்களை அடுத்து, சர்ச்சைக்குரிய வகையில் கருத்துத் தெரிவித்த பாஜக தேசிய செய்தித் தொடர்பாளர் நூபுர் சர்மாவும், தில்லி மாநில பிரசார அணி நிர்வாகி நவீன்குமார் ஜிண்டாலும் பாஜகவிலிருந்து நீக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். இந்த நீக்கத்துக்கு முஸ்லிம்களின் கண்டனம் ஒரு காரணம் என்றாலும், உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக அரசின் ஆட்சியை நடத்தும் கட்சி பாஜக என்பதை அவர்கள் மறந்ததுதான் காரணம் என்று கூறத் தோன்றுகிறது. தெருநாய் கடிக்கிறது என்பதற்காக அந்த நாயைத் திருப்பிக் கடிக்க கூடாது. மனிதருக்கும் நாய்க்கும் வித்தியாசம் உண்டு; அதனைக் கல்லால் எறித்து விரட்ட மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்பது நூபுர் சர்மா விவகாரம் உணர்த்தும் பாடம்.

இந்த விஷயத்தில் எண்ணெய் வளம் மிக்க வளகுடா நாடுகள் கூட்டமைப்பு, இஸ்லாமிய நாடுகள் கூட்டமைப்பு (இதில் 57 நாடுகள் உள்ளன) ஆகியவை, இந்திய அரசுக்குக் கண்டனம் தெரிவித்ததும், அதை மோடி அரசு நேர்த்தியாகக் கையாண்டு நீர்க்கச் செய்தது. அல்குவைதா தற்கொலை குண்டு மிரட்டல் விடுத்தபோதும், இந்திய அரசு அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை. எனவேதான், ஜூன் 10இல் தெருவில் இறங்கி வன்முறை வெறியாட்டத்தை அமைதி மார்க்க சகோதரர்கள் நிகழ்த்தி இருக்கிறார்கள்.

இந்த விவகாரம் இத்துடன் நிற்பதாகத் தெரியவில்லை. இஸ்லாமியர்களின் இந்த அணிசேர்க்கையும் அவர்களுக்கு எதிர்க்கட்சிகள் ஆதரவு தெரிவிப்பதும், நாட்டு மக்களை இருதுருவமாக்குவதில் தான் முடியப்போகிறது என்பதையோ, அது பாஜகவுக்கே அனுகூலம் என்பதையோ அறியாத முட்டாள்கள் அல்ல அவர்கள். அவர்கள் இப்போது ஒரு தெளிவான முடிவுக்கு வந்துவிட்டதாகவே தெரிகிறது.

மேற்குவங்க மாநிலம், ஹௌராவில் நடந்துள்ள வன்முறை வெறியாட்டம்.

உலகிலேயே இஸ்லாமியர்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் வாழும் இரண்டாவது நாடு இந்தியா. 2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இங்கு வாழும் இஸ்லாமியர்களின் எண்ணிக்கை 17.72 கோடியாகும். தற்போது இந்த எண்ணிக்கை மேலும் அதிகரித்திருக்கவே வாய்ப்புகள் அதிகம். ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகையில் (140 கோடி) சுமார் 15 % கோடி இஸ்லாமியர்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் தவிர, அண்டை நாடுகளான பங்களாதேஷிலிருந்தும் மியான்மரிலிருந்தும் ஊடுருவி வந்திருக்கும் கோடிக்கு மேற்பட்ட இஸ்லாமியர்களின் எண்ணிக்கை தனிக் கணக்கு.

தங்கள் மக்கள்தொகை அதிகரித்திருப்பதை இஸ்லாமிய மதத் தலைவர்கள் நன்கு உணர்ந்திருக்கிறார்கள். எனவேதான் மிரட்டல் அரசியலுக்கு அவர்கள் துணிந்துவிட்டார்கள். 2040இல் இந்தியாவை இஸ்லாமிய நாடாக அறிவிப்போம் என்று வெளிப்படையாகவே பிஎஃப்ஐ அமைப்பு சுவரொட்டி ஒட்டுகிறது. சென்ற ஆண்டு மேற்கு வங்க மாநிலத் தேர்தல் முடிவுகளை அடுத்து, மேற்கு வங்க மாநிலம், பீர்பூம் மாவட்டத்தில் ஹிந்துக்கள் குறிவைத்துத் தாக்கப்பட்டார்கள்; பலர் கொல்லப்பட்டார்கள். அங்கு அன்று நடந்தது, நாளை இந்தியாவில் எங்கு வேண்டுமாயினும் நடக்கலாம். நமது தலைவர்கள் அப்போதும் சகிப்புத் தன்மை, மதச்சார்பின்மை பேசிக் கொண்டிருப்பார்களா?

”ஒரே ஒரு மணி நேரம் உங்கள் ராணுவத்தையும் போலீஸையும் கைகட்டிக்கொண்டிருக்கச் சொல்லுங்கள், இந்த நாட்டில் உள்ள ஹிந்துக்கள்  அனைவரையும் சிறுபான்மையினராக்கி விடுகிறோம்” என்று சொன்ன ஏஐஎம்எம் கட்சியின் தலைவரை (சொல்லி இரு ஆண்டுகள் ஆகின்றன) நமது அரசுகள் என்ன செய்தன? தொலைக்காட்சி விவாதத்தில் சிவலிங்கத்தை கேவலமாகப் பேசிய இஸ்லாமியரை எந்த ஓர் ஊடகமாவது இதுவரை கண்டித்ததா? இந்த இரண்டுமே சாத்தியமில்லை என்பதே இன்றைய நிதர்சனம்.

ஏனெனில், மற்றொரு நேரடி நடவடிக்கைக்கு இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள் தயாராகி வருகிறார்கள். நாடு முழுவதிலும் ஆங்காங்கே என்.ஐ.ஏ நடத்திவரும் சோதனைகளில் கிடைக்கும் தகவல்கள் வெளிப்படுத்துவது இதுவே. இந்த நேரடி நடவடிக்கைக்கான முன்னேற்பாடுகளை பாப்புலர் ஃபிரன்ட் ஆஃப் இந்தியா அமைப்பு செய்து வருகிறது. அதற்கான நிதியுதவி   இஸ்லாமிய நாடுகளிலிருந்து வருகிறது. அந்த வகையில் பிஎஃப்ஐயின் சுமார் 45 வங்கிக் கணக்குகளை இந்திய அரசு முடக்கி இருக்கிறது. இதுவே இஸ்லாமிய நாடுகளின் திடீர்க் கொந்தளிப்பிற்குப் பின்புலம் என்று உளவுத் தகவல்கள் கூறுகின்றன. தவிர, கச்சா எண்ணெய்க் கொள்முதலில் இஸ்லாமிய நாடுகளைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையிலிருந்து மாறி ரஷ்யாவிடமிருந்து இந்தியா கொள்முதல் செய்யத் துவங்கி இருப்பதும், அந்த  நாடுகளின் கோபத்துக்குக் காரணம் என்கிறார்கள்.

இந்த நூபுர் சர்மா விவகாரம் நடந்ததும் நல்லதற்கே. பெருங்கடலில் தென்படும் சிறிய பனிப்பாறை முகடுகளை நெருங்கும்போதுதான் அவை கப்பலையே உடைக்கும் பெரும் பாளங்கள் என்பது தெரிய வரும். நூபுர் சர்மாவின் சர்ச்சைக்குரிய கருத்தால், இந்திய சமூகம் என்ற கடலுக்கடியில் காத்திருக்கும் கும்பல் வன்முறை ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே அறிய இந்திய அரசுக்கும் மக்களுக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. இந்த வன்முறை நிகழ்வுகளின் மூலம், ஆபத்தான எதிர்காலம் குறித்து முன்கூட்டியே எச்சரிக்கும் காசி விஸ்வேஸ்வரருக்கு நன்றி.

விக்ரம் 2022 – திரைப்பார்வை 

நடிகர் குழு: கமல்ஹாசன், பாஹத் ஃபாஸில், விஜய் சேதுபதி, சூர்யா

இசை: அனிருத்

போதை மருந்துப் பைத்தியங்களின் தொழிற்சாலை

கதை: போலீஸ் உயர் அதிகாரிகள் போதை மருந்து விற்கும் கும்பல்களுடன் கைகோர்த்து வியாபாரம் செய்கிறார்கள். பொதுவில் சர்வசாதாரணமாக பீச்சில் யூனிஃபார்ம் உடன் உட்கார்ந்து போதை மருந்து கும்பலுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்துகிறார்கள் (அந்த அளவுக்கு ‘சிஸ்டம்’ சரியில்லையாம்). போதை மருந்துக் கடத்தலைப் பிடிக்கும் இளம் போலீஸ் அதிகாரிகள் லஞ்சத்துக்குப் படியாத பட்சத்தில் போலீஸ் உயர் அதிகாரிகளாலேயே கொல்லப்படுகிறார்கள். போதைப் பொருள்களைக் கப்பலில் (நாயகன் படத்தில் பெரிய படகில் கடத்திய கமல் 3ம் தலைமுறைக்கு ஏற்றார்போல முன்னேற வேண்டாமா? ஆகவே இம்முறை மிகப்பெரிய சரக்கு கப்பலில்) கடத்திவரும் இந்த கும்பலிடம் இருந்து ஒரு கண்டெயினர் கோக்கைன் ஐ போலீஸ் அதிகாரி கடத்தி ஒளித்து வைக்கிறார். அதாவது ஒத்தைப் போலீஸ் அதிகாரி ஆயிரக்கணக்கான கிலோ cocaine உள்ள 30′ x 10′ x 8′ அடி சைஸில் ஒரு லாரியை விடப் பெரிய மிகப்பெரிய ஒரு கன்டெயினரையே எப்படியோ போதை மருந்து மாஃபியாவிடம் இருந்து பிடுங்கி ஒளித்து!! வைக்கிறாராம். அந்த அதிகாரி விக்ரமின் (கமல்ஹாசன்) மகனாம்.

அந்த நேர்மையான போலீஸ் அதிகாரியை சரக்கைத் திரும்ப கடத்தல் கும்பலிடமே ஒப்படைக்கச் சொல்லி போலீஸ் சூப்பரின்டென்டென்ட் கொடுமைப்படுத்திக் கொலை செய்கிறார். அதை தீவிரவாதிகள் செய்வதாக ஜோடிக்கிறார். இதைப் புரிந்து கொள்ளும் கமலஹாசன், பழிவாங்க வாரத்திற்கு ஒன்று என கடத்தல் கும்பலுடன் சம்பந்தப்பட்ட போலீஸ் உயர் அதிகாரிகளை ஒவ்வொருவராகக் கொன்று, அதே கற்பனைத் தீவிரவாதிகளே இந்தக் கொலைகளையும் செய்வதாக தொடர்ச்சி ஏற்படுத்துகிறார். தான் பிடிபடாமல் இருக்க கமல்ஹாசன் ஏற்கனவே கொல்லப்பட்டதாய்க் கதை சொல்லப்படுவதாலும், கொலை செய்வது யார் என்று அடையாளம் எதுவுமே காட்டாமல் இருப்பதனாலும், கமலஹாசனின் முகம் இண்டெர்வெலுக்குப் பின்புதான் தெரிவதனாலும் நமக்கும் யார் யாரைக் கொல்கிறார்கள் என்பதும் குழப்பமாக இருப்பதால் இது கமல்ஹாசன் படம் என்று நிரூபணமாகிறது.

குழம்பும் போலீஸ்காரர்கள் “ஒரு ஏஜென்ஸி”யைத் ??? தொடர்பு கொண்டு தொடர் போலீஸ் கொலைகளுக்குத் துப்பு துலக்கச் சொல்ல, அதில் உள்ளவர்கள் போலீசிடம் துப்பாக்கி, வெடிகுண்டு ( 30 கிலோ RDXஆம்) எல்லாம் கேட்டு வாங்கிக் கொள்கிறார்கள்.. அந்த ஏஜென்ஸியின் துடிப்பு மிக்க தலைவனாக வருவது மலையாள நடிகர் பஹத் ஃபாஸில் – அவர் மட்டும் நன்றாக நடித்துள்ளார். . ஏஜென்ஸி துப்புத் துலக்கி கமல்ஹாசனின் செய்கைகளைப் புரிந்துகொண்டு பின்பு துப்பாக்கிகளை போலீஸில் ஒப்படைத்து வெடிகுண்டுகளை ஒப்படைக்காமல் செல்கிறார்கள். அந்த குண்டுகளை வைத்து போதைமருந்து விற்கும் கும்பலின் கோட்டையை தரைமட்டமாக்குகிறார்கள். ( 40 பேர் உள்ள பயங்கர ரவுடிக் குடும்பத்தின் மிகப்பெரிய வீட்டின் அடித்தளத்தில் ஆயுதங்களுடன் 100 பேர் வேலை பார்க்கும் போதை மருந்து தயாரிக்கும் லேப் உள்ளது என அனுமானித்து, ஒத்தை ஆளாய் பூச்சி மருந்து தெளிப்பதாக அந்த குடும்பத்தினரிடம் சொல்லி, உள்ளே சென்று 50 இடங்களில் வெடிகுண்டுகளை பொருத்தி, எலெக்ட்ரிக் கனெக்ஷன் கொடுத்து வெளியே வந்து வெடிக்க வைக்கிறார்களாம் ).

சினிமா non linear கதையாக சொல்லப்படுவதால், அதற்கு சற்றே முன் கமலஹாசன் மகனுக்கு கமலஹாசன் உண்மையான அப்பாவா, தத்து எடுத்த அப்பாவா அல்லது மாமாவா என்று தெரியாத நிலையில், அவர் உண்மையான அப்பாவாகையினால் போதை மருந்துக்கு கும்பலைக் கண்டுபிடித்து தாய்நாட்டைக் காப்பாற்ற முடிவு செய்கிறார். ஆகவே ஒரு விபச்சாரி வீட்டிற்குள் போய் சுவரேறி குதித்து அங்கே சிக்னல் வராத இடத்தில் ஒரு டேட்டா கார்டை ஒளித்து வைத்து, அதில் ரகஸ்யங்களை கண்காணிக்க.. ரொம்ப குழப்பமாக இருக்கிறதா? இதுக்கே தலை சுத்துதுன்னா எப்படி? இன்னும் நிறைய சரக்கு இருக்கே. பார்த்த எனக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்? இன்னும் போலீஸ் குடும்பக் கல்யாணத்துல பூந்து பொண்ணோட அப்பாவான போலீஸ் அதிகாரியை கொலை செய்வதற்காகக் கடத்தி ஒத்தை பைக்கில் பின்னால டபுள்ஸ் உட்கார வச்சு 100 ரவுடிகள், 200 போலீஸ்கள், 20 ஜீப்களால் பிடிக்க முடியாதபடி கடத்தின காட்சியை பார்க்கக் கண் கோடி வேண்டும். ரகசிய போலீஸ் பெண்மணி வீட்டு வேலைக்காரி, சமையல்காரியாக நடிக்கிறார். குழந்தையைக் கடத்த வந்த 20ஆயுதம் தரித்த கூலிப்படையாளர்களை பெரிய கத்தி, துப்பாக்கி இருந்தாலும் அதற்கு பதிலா fork , spoon இரண்டை மட்டுமே வைத்துச் சண்டை செய்து  கொல்வது எல்லாம் ரொம்ப ஸ்பெஷல் ஐட்டம். . பின்ன அவங்க சமையல்காரி ஆச்சே.

அப்புறம் கமலின் மகனுக்கு ஒரு குழந்தை இருக்கிறதே? அந்தப் பேரக் குழந்தைக்கு ஏதோ ஒரு எபிலெப்ஸி சீஷர் வியாதியாம் (கமல் படம்னா எல்லாமே ஸ்பெஷல் ஐட்டமாத்தான் இருக்கும். வியாதி கூட), அதனால் சப்தம் கேட்டால் அழ ஆரம்பித்துவிடுவான். ஆகவே மகன் ஈமச்சடங்கில் யாரையும் அழகூடாதென்று சொல்லி வெளியேறச் சொல்கிறார். ஆனால் குழந்தையுடன் துப்பாக்கி சுடும் பயிற்சியும் எடுக்கிறார். (ஒரு வேளை துப்பாக்கி சப்தம் மட்டும் வீரக் குழந்தைக்கு பிடிக்குமோ? ஸ்பெஷல் குழந்தை ஆச்சே). பின்பொருநாள் குழந்தையைக் கடத்திவிட்டால், கமலை மிரட்டி பிளாக் மெயில் செய்து, போதைமருந்தை மீட்டுக்கொள்ளலாம் எனத்திட்டமிடும் போதை மருந்து கடத்தல் கும்பலை, கொக்கைன் கண்டயினர் ஒளிக்கப்பட்டு இருக்கும் இடத்துக்கு கைக்குழந்தையை தோளில் போட்டுகொண்டு வரவழைத்து சுடுகிறார். இதயத்துடிப்பற்ற அந்தக் குழந்தையிடம் உனக்கும் எனக்கும் சாவைப் பாத்துட்டு வர்றது புதுசு இல்லை என்று வசனம் பேசுகிறார் பகுத்தறிவுவாதி கமல், பிறகு குழந்தைக்கு CPR கொடுத்து பிழைக்க வைக்கிறார்கள்.

கமல் அந்த நேரத்தில் எதிர்களை சுட்டுக் கொல்கிறார் – குழந்தையின் ஒவ்வொரு இதய துடிப்புக்கான அழுத்தத்துக்கும் ஒரு எதிரியை சுடுகிறாரா? 100 கடத்தல் கும்பல் ஆட்கள் துப்பாக்கியால் இவரை நோக்கிச் சுட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது , திருப்பிச் சுட இடம் வாகாக இல்லை, எதிரிகளின் மத்தியில் போனால் சுற்றி சுற்றி சுடலாம்(??) என்று ஒரு பெரிய துப்பாக்கி சுற்று மிஷினை தரதரவென மணலில் இழுத்துக்கொண்டு 20 அடிதூரம் நடக்கிறார் கமல். அதற்கு ஸ்பெஷலாக “he is a ghost” என்று இங்கிலிஷ் பாட்டு வேறு பின்னணி இசை. அதாவது கமல் உயிரற்ற பேயாம்!! “வேற லெவல் வேற லெவல்” என்று தியேட்டரில் கைதட்டல். அதைப் பார்ப்பதாலோ என்னவோ அந்தக் கருவிக்கு முன் இழுத்துக்கொண்டு நடப்பவரை எளிதாகச் சுட வேண்டிய 100 துப்பாக்கி கும்பல் சுடாமல் மலைத்து நிற்கிறது. பிறகு அந்த துப்பாக்கியை வைத்து ஒவ்வொருவராக சுற்றி சுற்றி சுடுகிறார் கமல். யாரும் அவரை மட்டும் சுடவேயில்லை. 100 பேரும் செத்த பிறகு வில்லனிடம் உதை வாங்கி மயக்கமடைகிறார். பிறகு இவரின் பேரக்குழந்தை அழும் குரல் கேட்டு உயிர்த்தெழுகிறார் பகுத்தறிவுவாதியான கமல்ஹாசன். உண்மையில் இந்தக் குழந்தையை அவரின் கட்சிக்கு உருவகப்படுத்தி இருக்கிறார் – அது சரியே. இந்தக் குழந்தைக்கு தீராத வியாதி இருக்கிறதே.

வில்லனாக நடிக்கும் விஜய் சேதுபதிக்கு போதை மருந்து சாப்பிட்டால் வேகமும், திறமையும், யானை பலமும் வருகிறது என்பதை திரும்பத்திரும்ப படத்தில் காட்டுகிறார் கமல்ஹாஸன். கமல்ஹாசனுடன் ரகஸ்ய போலீசாக வேலைசெய்த மிகப்பெரும் திறமைசாலிகள் விஜய் சேதுபதியை நன்றாக அடிக்கிறார்கள். அதே விஜய் சேதுபதி போதை மருந்து சாப்பிட்டுவிட்டு பலம் வந்து அவர்களைப் பந்தாடுகிறார். கமலையும் கூட போதை மருந்து சாப்பிட்டவுடன்அடித்துப் பின்னுகிறார். அதாவது, சாப்பிடுபவனைத் தவறாமல் வீரனாக்குகிறது கொக்கைன். ஆனால் நம்புங்கள் இது போதை மருந்துக்கெதிரான சினிமாவாம். கமலுடன் வேலைசெய்த பெரும் நேர்மையான திறமையான அதிகாரியாம் டைரக்டர் சந்தான பாரதி – ஜிம் ஓனராம். அவர் கமலைப் பற்றிய விஷயங்களை தெளிவாக துப்பறியும் அதிகாரி பஹத் ஃபாஸிலிடம் அவரே போட்டுக் கொடுப்பாராம். முரண்பாடுகளும், முட்டாள் தனங்களும் உச்சம். சாதாரணமாகவே நடிக்கத்தெரியாத விஜய் சேதுபதியின் நடிப்புக்குறைவைப் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு பேசும் அவரின் மேனரிசம் வெறும் முனகலாக இன்னும் குறைக்கிறது.

கிளைமாக்ஸ்: சினிமா முடியும் போது , வில்லன் விஜய் சேதுபதியின் ரகசிய தலைவனாக கடைசியில் ரோலக்ஸ் (சூர்யா) வருகிறார். படுபயங்கரமான வில்லனாம் – அதைக் காண்பிக்க கூட்டாளி ஒருவனின் கழுத்தை வெட்டுகிறார். அது விக்ரம் – 3 க்கான அடித்தளமாம். ரோலக்ஸை சந்திக்க ஏராளமான போதைமருந்து கும்பல் லீடர்கள் வரும்போது கமல்ஹாசனால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட சிலரும் வருகிறார்கள்!!! என்பது பகுத்தறிவின் உச்சம். அவர்கள் கமல்ஹாசன் எல்லாரையும் கொன்று, எல்லா போதை மருந்துகளையும் வெடிவைத்து அழித்துவிட்டு வெளிநாட்டுக்கு போய்விட்ட விஷயத்தை ரோலக்சிடம் சொல்கிறார்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் ஓசைப்படாமல் கமலும் கலந்துகொள்கிறார். (இந்த ஸ்பெஷல் ஐட்டத்தைப் பார்த்து தியேட்டரே கைதட்டுவது நமக்கு நம்நாட்டு இளைஞர்கள் மேல் பெரும் கவலையை ஏற்படுத்துகிறது)

இசை: இசைப் பாடல்கள் என்று ஏதும் இல்லை. அனிருத் இசையாம். ஆகவே சினிமாவுக்கு மிகப் பொருத்தம்.

வசனங்கள்: பாதி கதா பாத்திரங்கள் தமிழ் உச்சரிப்பு சரியில்லை. சரியாகப் பேச வேண்டிய அவசியம் இல்லை – காலம் நகர்ந்துவிட்டது என்ற தமிழக சூழலைப் புரிந்து கொண்டுள்ளார் கமலஹாசன். 10 வருடம் முன்பு ஒரு டிவி பேட்டியில் “பார்ப்பனப் பெண்கள் தமிழை சரியாக உச்சரிக்க மாட்டார்கள்” என்று இதே கமல்ஹாசன்தான் சொன்னார்.


என் ஹிந்துத்துவப் பார்வை:

கமலஹாசன் தன் கோமாளித்தனத்தால் ரசிகர்களை புளகாங்கிதம் அடைய வைக்கும் சினிமாக்களை பார்த்திருக்கலாம். அன்பேசிவம், மன்மதன் அம்பு – கமல்ஹாஸன் பைத்தியம் என தெரிய வைத்தவை; அவர் இயல்பாக நடித்த சிப்பிக்குள் முத்து, குணா போன்றவற்றில் பாத்திரத்துடன் ஒன்றி பைத்தியமாகவே வாழ்ந்திருப்பார். ஆனால் இந்தப் படம் வித்தியாசமானது – இதில் பார்ப்பவர்கள்தான் பணம் கொடுத்து பைத்தியமாவது. டிராகுலா படங்களில் கடிக்கப்பட்டோரெல்லாம் டிராகுலாவாக மாறி பிறரைக் கடிப்பார்கள் – அதுபோன்று இந்தப் படத்தில் பார்க்கிறவர்களை எல்லாம் தன்னைப்போன்றே நெறி பிறழ்ந்த, மனம் பிறழ்ந்த பைத்தியங்களாக மாற்ற முயற்சி செய்திருக்கிறார் கமலஹாசன். சினிமா முழுவதுமே வன்முறை, கழுத்தை அறுத்தல் , விரல்களை ஓடித்தல் என்று வெறியாட்டம். மும்முறை இந்தப்படத்தில் கழுத்து அறுக்கப்படுவது கமல் செய்திருக்கும் ஒரு ஸ்பெஷல் புதுமை. பொதுவாக சினிமா பார்ப்பவர்களின் கழுத்தைத்தான் கமல் அறுப்பார்.

சினிமாவில் உள்ள பாத்திரங்கள், நடிகர்கள், எல்லோருமே திமுகவினால் கொம்பு தீட்டி வளர்க்கப்படுபவர்கள். ஜெ மறைந்தபின் அதிமுக அரசை எதிர்த்துப் பேசி அடங்காப்பிடாரிகளாக இருந்துவிட்டு பின்பு திமுக ஆட்சி வந்தவுடன் அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் என உணர்ந்தவர்கள். இதில் கமல்ஹாஸனின் வசனங்கள் வேறு “சிஸ்டம்”, “விடியல்”, “மையம்”, “வெளிச்சம் பாய்ச்சல்” (டார்ச் லைட் சின்னம்) போன்ற இவரின் மக்கள் நீதி மையம் கட்சி சம்பந்தமான திமுக சார்புச் சொற்களைக் கொண்டுள்ளது. ஆக முட்டாள் ரசிகர்களில் 1% பேர் ஏதோ கமல்ஹாசன் அர்த்த புஷ்டியாய் செய்வதாயும், “வேற லெவல்” என்றும், சிலர் அவரின் மேட்டிமைத்தனத்தில் பிரதிபலிக்க முயற்சித்தும் கமல் பக்கம் சாய்வார்கள். தமிழக தேர்தல்கள் 234 தொகுதிகளில் பெரும்பாலும் 1%-3% ஒட்டு வித்தியாசங்களால் நிர்ணயிக்கப் படுபவை. இந்த கமலின் மேட்டிமை பாமரத்தன ரசிகர்கள் பிரிக்கும் 1% ஒட்டு திமுகவுக்கு தோதாக அமையக்கூடும். இதன் மூலம் க மலஹாஸனுக்கு பெரும் தொகை திமுகவிடம் இருந்து கிடைக்குமோ என்னவோ? காட்சி டிக்கட் வசூலை விட அரசியல் வழியில் பணம் பண்ணவே இந்த சினிமா உதவும் என்று தோன்றுகிறது. போதை மருந்தைக் குறை சொல்பவர் ஒவ்வொரு வருடமும் பல்லாயிரம் பேரைப் பலிவாங்கும் மது விற்பனையைச் சாடி ஒரு வார்த்தையும் பேசவில்லை  – நேரெதிராக படம் நெடுக மதுவை இஷ்டத்திற்குக் குடிக்கிறார் – சினிமாவில் எல்லாருமே குடிக்கிறார்கள் (கல்யாணம் என்றால் தாலி, கோவில், ஏன் அரசு அலுவலகத்தில் பதிவு கூட வேண்டாமாம், நண்பர்களுடன் மது மட்டும் போதுமாம்)

கமல்ஹாசனின் சினிமாக்கள் உண்மையில் அவரின் ஆல்டர் ஈகோ. சொந்த வாழ்க்கை, பொது வாழ்க்கை, தொழில்துறை வாழ்க்கைகளில் சற்றும் விசுவாசமும், கண்ணியமும் அற்ற ஸ்திரீலோலனான கமல்ஹாசன்  இந்தப் படத்தில் விபச்சாரியை பணம் கொடுத்தபின்னும் கண்ணியத்துடன் நடத்துபவராகவும் காட்ட எத்தனிக்கிறார். 6 வருடம் முன்பு கருணாநிதி இருந்த ஒரு மீட்டிங்கில் நடிகர் அஜித் “திமுகவினர் மிரட்டி நடிகர்களை வரவைக்கின்றனர்” என பகிரங்கமாக குற்றசாட்டு வைக்க, கருணாநிதிக்கு வலப்பக்கம் இருந்த ரஜினி தைரியமாகக் கைதட்டினார். ஆனால் இடப்பக்கம்கமல்ஹாசனோ பயத்தோடு தரையை வெறித்துக்கொண்டிருந்தார். வலம் எப்போதுமே இடதுக்கு உயர்வுதான். அந்த அளவு தொடை நடுங்கியான கமல்ஹாஸன் அதற்கு நேரெதிரான வீரமுள்ள புரட்சியாளனாக காண்பிக்க இந்தப் படத்தில் முயற்சி செய்துள்ளார். நாட்டின் மீது அக்கறை இருப்பதாகக் காட்டத்துடிக்கும் கமல் உண்மையில் திருமணம், போலீஸ்,ஒழுக்கம், நெறிகள், முறைகள், கள்ளுண்ணாமை எல்லாவற்றையும் உதாசீனப் படுத்தியுள்ளார். இதைக்காணும் ஒரு தலைமுறைக்கே இவரின் படங்கள் கேடாய் அமைவதைக் கண்கூடாகப் பார்க்கிறேன்.

சினிமாவிட்டு வெளியே வரும்போது ஒரு கமல் ரசிகர் வாயை ஆட்டிக்கொண்டிருந்தார். என்ன செய்கிறீர்கள் என்று கேட்டேன். ‘ஓட்டை வடை சாப்பிடறேன். செம டேஸ்ட்’ என்றார் . ‘வடை இருக்கற மாதிரி தெரியலையே?’ என்றேன். ‘தெரியாது ஏன்னா ஓட்டை வடைய விடப் பெரிசு’ என்று சொல்லி மேலும் மென்றார்.

ம(மா)ரியம்மா – 14

This entry is part 13 of 14 in the series ம(மா)ரியம்மா

நீங்கள்தானே மதம் மாறியாகவேண்டும் என்று சொன்னீர்கள்.

அது நான் மனு ஸ்ம்ருதியின் பிடியில் இருந்து உங்களை விடுவிக்க அப்படிச் சொன்னேன். மனு ஸ்ம்ருதி இன்று பரணில் போடப்பட்டுவிட்டது. அதோடு இன்று புதிய ஸ்ம்ருதி எழுதப்பட்டுவிட்டது. இன்று நீங்கள் இந்துவாக இருந்தாலே, இந்துவாக இருந்தால்தான் உங்களுக்கு அரசின் நலத்திட்டங்கள் கிடைக்கும். கிடைக்கவேண்டும்.

கிறிஸ்தவத்தை நீங்கள் ஏன் எதிர்க்கிறீர்கள் அண்ணலே.

முதலாவதாக அது தலித்களுக்கு மட்டும் தன் சேவையைக் குறுக்கிக்கொண்டிருக்கவில்லை.

அதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?

அது எப்படி சரியென்றுசொல்லமுடியும்?

மனித குலம் அனைத்தின் மீட்பர்தானே இயேசு.

காவலர் என்றால் கயவர்களுக்குத் துணை போகக்கூடாது. தீண்டாமையை ஒழிப்பதென்றால் தீண்டாமையைக் கடைப்பிடித்தவர்களுக்கு உதவி செய்வதா? தனது பள்ளிகளில் தனது மருத்துவமனைகளில் தீண்டாமையைக் கைவிட்டவர்களுக்கு மட்டுமே சிகிச்சை என்று சொல்லியிருந்தால் என்றைக்கோ தீண்டாமை ஒழிந்திருக்குமே. ஆனால், அவர்கள் மேல் ஜாதிகளில் இருந்தும் பலர் கிறிஸ்தவர்களாகவேண்டும் என்று விரும்பினார்கள். அதுகூடப் பரவாயில்லை அந்த மேல் ஜாதியினர் ஜாதிக் கொடுமையை கிறிஸ்தவத்துக்கு வந்த பின் கடைப்பிடித்தபோதும்கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தனர். இன்றும் ஒரு ஜாதி இந்துவின் திருச்சபைக்கு தலித் பாதிரி தலைவராக முடியாதே. கிறிஸ்தவத்துக்குச் சென்ற பின்னும் ஜாதியைக் கொண்டுசெல்லும் ஜாதி கிறிஸ்தவரைவிட இந்துத்துவ அமைப்பில் சேர்ந்துகொண்டு ஜாதி உணர்வைக் கைவிட்டுவிட்டுவரும் ஓர் ஜாதி இந்து மேலானவர்தானே.

அந்தவகையில் இஸ்லாம் இன்னும் மேலானது அல்லவா? அவர்களுடைய மசூதியில் ஏற்றத் தாழ்வு இருப்பதில்லையே.

அவர்கள் மதத்தின் பேரில் தனி நாடு கேட்டார்கள். ஆனால், அதை வாங்கிக் கொண்டுவிட்டு இங்கேயே இருந்துவிட்டார்கள்.

நீங்களும் பாகிஸ்தன உருவாக ஆதரவு தெரிவித்திருந்தீர்களே அண்ணலே.

தனி நாடு கொடுக்காவிட்டால் உள்ளுக்குள் இருந்துகொண்டு முஸ்லிம்கள் கொடுக்கும் தொந்தரவுக்கு அவர்கள் பிரிந்து சென்று அதன் மூலம் வரும் பிரச்னையே மேல் என்பதால்தான் அப்படிச் சொன்னேன். அதோடு பாகிஸ்தானில் இருக்கும் இந்துக்கள், சீக்கியர்கள், கிறிஸ்தவர்கள், முஸ்லிம்கள் ஆகியோருக்கு நாம் அடைக்கலம் கொடுத்தாகவேண்டும் என்று அன்றே சொல்லியிருந்தேன். இன்று குடியுரிமை திருத்தச் சட்டம் என்ற பெயரில் அது கொண்டுவரப்பட்டிருப்பதைப் பார்க்கும்போது என் கனவு ஒன்று நனவாகப்போகும் மகிழ்ச்சியே எனக்கு ஏற்படுகிறது.

ஒரு அகதியை மத அடிப்படையில் விலக்குவது சரியாக இருக்குமா அண்ணலே.

இஸ்லாமியர் ஒருவருக்கு அதுவும் இந்துக்களுடன் எங்களால் வாழமுடியாதுஎன்று சொல்லி பாகிஸ்தான் என்ற ஒரு நாட்டைக் கேட்டு வாங்கிக் கொண்டு சென்றவர்கள், ஐம்பது வருடங்கள் கழித்து இந்தியாவுக்கு அடைக்கலம் தேடி வரும் முஸ்லிம்களுக்கு குடியுரிமை கொடு என்று கேட்டால் என்ன அர்த்தம். இதற்கு பாகிஸ்தான் என்ற ஒரு தனி நாடு தேவையே இல்லையே. இஸ்லாமிய அரசாலும் அவர்கள் ஒடுக்கப்படுவார்கள் என்றால் பேசாமல் இந்து ராஷ்டிரத்துடன் சேர்ந்துகொண்டுவிடலாமே. ஒரு விஷயம் சொல்லட்டுமா. முஸ்லிம்களுக்கு முஸ்லிம்களாக மாறாதவரையில் தலித்கள் மீது பாசம் எதுவும் கிடையாது. தலித்களை தலித்களாகவே ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பது இந்துத்துவர்கள் மட்டுமே. எனவே காலம் மாறும்போது அதற்கு ஏற்ப நம் கருத்துகளை மாற்றிக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். அதோடு மத மாற்றம் என்பது இரண்டு காரணங்களினால் மிகவும் மோசமானது. முதலாவதாக அது சமூக சேவையை வியாபாரமாக்கிவிடுகிறது. சரியாகச் சொல்வதென்றால் ஒரு உதவியைச் செய்துவிட்டு உயிரைக் கொடு என்று பறித்துவிடுகிறது.

இது அபாண்டமான குற்றச்சாட்டு அண்ணலே.

இல்லை. நான் எதையும் மிகைப்படுத்தமாட்டேன். ஒரு இந்துவுக்குக் கல்வி கொடுத்துவிட்டு கிறிஸ்தவராக மாறு என்று கேட்பது அந்த இந்துவைக் கொல்வதற்குத்தான் சமம். ஒருவரை அவருடைய கலாசாரத்தில் இருந்து பிரிப்பதென்பது அவர்களுடைய முன்னோர்களைக் கொல்வதற்கு சமம். அந்த இந்து இந்துமரபில் தொடர்ந்து இருப்பதன் மூலமே அவருடைய முன்னோர்களை, அவர்களுடைய கலாசரத்தை உயிர்ப்புடன் திகழச்செய்வார். அதைக் கைவிட்டால் அவர்களைக் கொல்வதற்கு சமம். இயேசு என்ன சொல்லியிருக்கிறார் மகனுக்கும் தகப்பனுக்கும் மகளுக்கும் தாய்க்கும் மருமகளுக்கும் மாமிக்கும் பிரிவினை உண்டாக்க வந்தேன் என்றுதான் சொல்லியிருக்கிறார்.

அண்ணலே இல்லற வாழ்வில் இருந்து ஒருவரை சமூக நலனுக்காகக் குடும்பத்தைவிட்டு பிரிந்து வரச் செய்வதை அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறார். குறுகிய சுய நலமான குடும்ப்ப் பாசத்துக்குப் பதிலாக பிறருடைய துயரையும் தன் துயராகப் பார்க்க வைப்பதை அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறார்.

இதை அப்படிக் குறுக்கிவிடமுடியாது. ஒரு தமிழரை அவருடைய அப்பாவிடமிருந்து பிரிந்துவந்து அமெரிக்காவில் சமூக சேவை செய்ய வைத்தால் தவறில்லை. மீண்டும் அந்தத் தமிழரை அந்தக் குடும்பத்துக்கு அனுப்பிவைத்தால் பரவாயில்லை. நீ கிறிஸ்தவராக மாறி கம்பரை விட்டுவிட்டு வா… நீ கிறிஸ்தவராக மாறி ராஜராஜ சோழனை திட்டு என்று சொல்வது அந்தத் தமிழரைக் கொல்வதற்குச் சமம் தான்.

எதையும் எதிர்பார்க்காமல் உதவி செய்ய இந்த உலகில் யாரால் முடியும் அண்ணலே.

நன்றியை எதிர்பார்க்கலாம். ஒரு உதவிக்காக என் அடிமையாகிவிடு என்பது தவறு. கிறிஸ்தவமும் இஸ்லாமும் அதைத்தான் செய்கின்றன. அமெரிக்கா,, ஆஸ்திரேலியா, ஆஃப்ரிக்காவில் பூர்வ குடிகளை உடனே கொன்று குவித்தது. இந்தியாவில் சிறுகச் சிறுகக் கொல்கிறது. ஒரு ஊரில் ஒரு சிலுவை நடப்படுகிறதென்றால் ஒரு சிறு தெய்வம் கொல்லப்படுகிறது, கைவிடப்படுகிறது என்றுதான் அர்த்தம். கிறிஸ்தவத்துக்கு மாறிய பின்னும் உன் குலதெய்வத்தைக் கும்பிடு என்று என்றைக்காவது சொல்லியிருக்கிறார்களா?

நீங்கள் கூட உங்க உறுதிமொழியில் அதைச் சொல்லவில்லையே அண்ணலே.

நான் குல தெய்வத்தை கும்பிடாதே என்றும் சொல்லவில்லையே. அதோடு பௌத்தம் என்பது மாமிசப் படையலை மறுக்கக்கூடிய சன் மார்க்கம். எனவே அந்த ஆன்மிக அம்சத்துக்கு முக்கியத்துவம் தந்தேன். மத மாற்றத்தின் இரண்டாவது பெரிய அபாயம் என்னவென்றால், மதம் மாறுவதால் ஒருவர் தன் தாய் நாட்டுப் பற்றை இழந்துவிடுகிறார். நாட்டுக்கு எதிராகத் திருப்பப்படுகிறார். அதுதான் மிகப் பெரிய தவறு.

எப்படிச் சொல்கிறீர்கள் அண்ணலே, அப்துல்கலாம் இல்லையா கர்னேலியஸ் இல்லையா.

ஜின்னாவைப் பார்த்தும் இதைச் சொல்லமுடிந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். தவ்ஹீத் ஜமாத்தைப் பார்த்தும் இதைச் சொல்லமுடிந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும். ஒரு அப்துல்கலாமினால் ஏற்பட்ட நல்லிணக்கத்தைவிட ஒரு ஜின்னாவினால் ஏற்பட்ட இழப்பே மிக அதிகம். எனவே மத மாற்றத்தை அதை அடிப்படையாகவைத்துத்தான் எடைபோடவேண்டும்.

தமிழகத்தில் இருக்கும் இஸ்லாமியர்கள் தனிநாடா கேட்கிறார்கள்.

இன்று கேட்கவில்லை. நாளை கேட்பார்கள்.

இது பெரிய அவதூறு அண்ணலே.

பங்களாதேசம் தெரியுமா உங்களுக்கு.

ஆமாம்.

அது எப்படி உருவானது என்று தெரியுமா?

பாகிஸ்தானின் பிடியில் இருந்து விடுதலை வேண்டும் என்று கேட்டார்கள்.

ஆமாம். அனைத்து வங்காளிகளுக்கான ஒரு நாடு. நாம் வங்காளிகள் என்று சொல்லித்தான் போராட்டத்தை ஆரம்பித்தார்கள். இந்தியாவும் அதைப் பெற்றுக் கொடுத்தது. பத்தே ஆண்டுகளில் வங்காளிகளை ஓட ஓட விரட்டி அடித்தார்கள். கொன்று குவித்தார்கள். பங்களாதேசம் ஒரு இஸ்லாமியக் குடியரசு என்று அறிவித்துவிட்டார்கள். பங்களாதேஷில் இருந்து அடித்துவிரட்டப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் தலித்களே. அவர்களுக்கு வங்காள இந்துக்களால் நேர்ந்த கொடுமையைவிட வங்காள முஸ்லிம்களால் அதாவது முஸ்லிம்களால் ஏற்பட்ட கொடுமையே அதிகம். இங்கும் நாம் தமிழர்கள் என்று ஆரம்பிப்பார்கள். நாளைக்கே தமிழை விட்டுவிட்டு நாம் கிறிஸ்தவர், நாம் முஸ்லிம் என்று மாறிவிடுவார்கள். மாற்றிவிடுவார்கள். மாறவில்லையென்றால் அடித்துவிரட்டுவார்கள். கொன்று குவிப்பார்கள். நான் வரலாற்றில் இருந்து பாடம் கற்றுக் கொள்ளச் சொல்கிறேன். அவதூறு செய்யவில்லை. எதையும் மிகைப்படுத்தவில்லை.

நீங்கள் வகுத்துக்கொடுத்த அரசியல் சாசனத்தில் மத மாற்றத்துக்கு அனுமதி தந்திருக்கிறீர்களே?

இல்லை. மத பிரசாரத்துக்கும் மதச் சடங்குகளைப் பின்பற்றும் சுதந்தரத்துக்கும்தான் இடம் தந்திருக்கிறேன். வலியவர் தன் சக்தியைப் பயன்படுத்திச் செய்யும் மத மாற்றத்துக்கு அல்ல. ஒரு மரத்தை வெட்டினால் நான்கு கன்றுகளை நடவேண்டும் என்று சொல்வதுபோல் ஒருவரை மதம் மாற்றினால் மாற்றப்பட்டவரின் கலாசாரத்துக்கு மரபுக்கு நான்கு உதவிகள், நன்மைகள் செய்யவேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கவேண்டும். சிறுபான்மை என்ற பெயரில் அரசின் உதவிகளைப் பெற்றால் பெரும்பான்மைகளின் கலாசாரத்துக்கு நான்கு நன்மைகளை நல்லிணக்க நோக்கில் செய்யவேண்டும் என்று சொல்லியிருக்கவேண்டும்.

அப்படியானால் நீங்கள் என்னதான் சொல்கிறீர்கள் அண்ணலே. அடங்கு அத்துமீறு கலகம் செய் என்று சொன்னதெல்லாம் பொய்யா.

இல்லை. நிச்சயம் இல்லை. இப்போதும் அதையேதான் சொல்கிறேன். ஆபிரஹாமிய மதங்களின் பிரிவினைவாதங்களுக்குள் அடங்க மறு ஆபிரஹாமிய மதங்களின் ஏய்ப்புகளிலிருந்து அத்துமீறு; ஆபிரஹாமிய மதங்களின் தந்திரங்களை எதிர்த்துக் கலகம் செய்; நல்லிணக்க மலர்களை நயமுடன் சூடிக்கொள்; அனைவருக்குமான வளர்ச்சியை அரவணைத்துக்கொள்; அழிவற்ற தர்மத்தை ஆர்வத்துடன் பற்றிக்கொள் என்று சொல்பவர் மரியம்மாளையும் ஜானையும் மேடைக்கு வரச் சொல்கிறார்.

பய பக்தியுடன் அவரை நெருங்குபவர்கள் அவர் காலில் விழுந்து வணங்குகிறார்கள். அவர்களை ஆசிர்வதிப்பவர், நான் சொல்வதைக் கேட்பீர்களா நீங்கள் என்கிறார்.

நிச்சயமாக அண்ணலே. நீங்கள் சொல்லவேண்டாம். உத்தரவிடுங்கள்.

நான் உத்தரவெல்லாம் விட விரும்பவில்லை. நான் எழுதிய அரசியல் சாசனத்தின் மீது உங்களுக்கு நம்பிக்கையிருந்தால்…

என்ன அண்ணலே இது கேள்வி. நீங்கள் சொன்னதே எங்களுக்கு வேதம்.

நல்லது. அது அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பைத் தருகிறது என்ற நம்பிக்கை இருந்தால், பட்டியலினத்தினருக்கு பரிவுடன் சில பரிந்துரைகளைச் செய்திருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை இருந்தால் அதற்கு விசுவாசமாக நடந்துகொள்ளுங்கள். இந்த முறை உறுதிமொழிகளை நான் எழுதிக் கொடுக்கப்போவதில்லை. நீங்களே எழுதிக் கொள்ளுங்கள் என்று பண்புடன் கேட்டுக்கொள்கிறார். கூடியிருக்கும் மக்களைப் பார்த்து நீங்களே ஒன்றுகூடிப் பேசி உறுதிமொழிகளை எழுதிக் கொண்டுவாருங்கள் என்று சொல்கிறார்.

மக்கள் அனைவரும் கலந்தாலோசிக்கின்றனர். அண்ணல் சொன்னதுபோல் பௌத்தத்துக்கே மாறுவோம் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். உயிர்கள் மீது கருணை கொள்ளவேண்டும் என்று அது சொல்கிறதே. அந்த உறுதிமொழியை எடுத்துவிட்டு அண்ணலுக்கு துரோகம் செய்ய முடியாது என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்.

நாத்திகர்களாகிவிடுவோமா… இயற்கையின் படைப்பில் மனிதனைத் தவிர வேறு எந்த உயிரும் கடவுளை நம்பவில்லைஎன்று சிலர் சொல்கிறார்கள். விலங்குகளாக வாழ விரும்புபவர்களுக்குக் கடவுள் தேவையில்லை. மனிதர்களுக்கு அது அவசியம் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள்.

சிராத்தங்கள் எல்லாம் செய்யவேண்டாம் என்று சிலர் சொல்கிறார்கள். இறந்த ஆத்மாக்களை கதி கெட்டு அலையவிட்டா அதைவிடப் பெரிய பாவம் ஒண்ணுமே இல்லை. அப்பறம் மனுஷன்னு நாம் சொல்லிக்கறதுல அர்த்தமே இல்லை என்கிறார் ஒரு முதியவர்.

ராஜராஜனைவிடவா நாம் புத்திசாலிகளென்று ஒருவர் கேட்கிறார். ராஜராஜனும் சில தவறுகள் செய்திருக்கிறாரே என்று இன்னொருவர் சொல்கிறார். ஆனால், அதை விக்டோரியா மகாராணிக்கு சாமரம் வீசியபடி சொல்லக்கூடாது அல்லவா… ஔரங்கஜீபுக்கு அடிவருடிக் கொடுத்தபடியே ராஜராஜனைத் திட்டக்க்கூடாது அல்லவா; மன்னர்களை எதிர்ப்பதென்றால் அனைத்து மன்னர்களையும் எதிர்க்கவேண்டும். அதுதான் அறத்தின் குரல். யாரேனும் ஒரு மன்னரை ஆதரிப்பதென்றால் குறைந்த தவறுகள் செய்தவரை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும். அவர் நம்மவராக இருந்தால் தலையில் தூக்கிவைத்துக் கொண்டாடவேண்டும் என்று சொல்கிறார் முதலாமவர்.

இப்படி ஒவ்வொரு விஷயமாகப் பேசி அனைவரும் சேர்ந்து எழுதிக் கொடுத்த உறுதிமொழிப் பட்டியலை எடுத்துக்கொண்டு அம்பேத்கரிடம் சென்று கொடுக்கிறார்கள். அதைப் படித்துப் பார்க்கும் அவர் புன்முறுவல் பூத்தபடியே அவர்களை ஆசிர்வதித்து மேடையில் நடுவில் அவர்களைக் கொண்டுவந்து நிறுத்துகிறார். அங்கே குங்குமச் சிமிழ், சிலுவை டாலர், குல்லா ஆகியவை வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

மரியம் மிகுந்த பதற்றத்துடன் காணப்படுகிறார். அம்பேத்கர் அருகில் இருந்த மண் பானையில் இருந்து நீர் முகர்ந்துகொடுக்கிறார். அதைக் குடித்ததும் சற்று ஆசுவாசமடைகிறார் மரியம். தைரியமாகப் பேசுங்கள் என்று உற்சாகப்படுத்துகிறார் அம்பேத்கர்.

நம்பிக்கையையும் துணிச்சலையும் வரவழைத்துக்கொள்ளும் மரியம்மா, உரத்த குரலில் உறுதிமொழி எடுக்க ஆரம்பிக்கிறார்.

மாரியம்மாவாகிய நான்…

கூட்டம் ஆரவாரமாகக் கூச்சலிட்டுத் தன் மகிழ்ச்சியைத் தெரிவிக்கிறது. தணிந்த குரலில் அவர் பேசுவது உலகம் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது.

என் குல தெய்வ வழிபாட்டுக்குத் திரும்புகிறேன் என்று சொல்கிறார்.

பாதிரியாரின் உடம்பில் இறங்கியிருக்கும் அம்பேத்கரின் ஆன்மா, குங்குமத்தை எடுத்து இட்டுவிடுகிறது.

இனிமேல் நாங்கள், கர்த்தரையோ அவருடைய குமரனையோ கன்னி மரியாளையோ பரிசுத்த ஆவியையோ அல்லாவையோ அவருடைய இறைத்தூதரையோ வழிபடமாட்டோம்.

உறுதிமொழிகள் தொடர்கின்றன.

மாரியம்மாளின் பாட்டியும் தாத்தாவும் விண்ணில் இருந்தபடி மலர் தூவி ஆசிர்வதிக்கின்றனர்.

ம(மா)ரியம்மா – 13

This entry is part 12 of 14 in the series ம(மா)ரியம்மா

ஓரமாக அமர்ந்திருக்கும் உதவி பாஸ்டர் சலிப்புடன் கேட்கிறார்: என்ன அச்சோ… இவனும் பேசிக்கிட்டே இருக்கான். இவன் சொல்லி யாரு கேட்கப் போறாங்க.

கொஞ்சம் பொறுடே. கடைசில இவன் ஒண்ணு சொல்லுவான் பாரு. அதை எல்லாரும் கேட்டே ஆகவேண்டியிருக்கும்.

அப்படி என்ன மந்திரம் சொல்லப்போறான்.

ஒரு பேரைச் சொல்லப்போறான். அதைக் கேட்டு ஊரே உலகமே அதிரப்போகுது. ஒரு ஆவியை வரவைக்கப்போறான்.

ஆவியா… பிதா சுதன் பரிசுத்த ஆவியா அச்சா. அதை வெச்சு ஒத்தை இட்லியைக் கூட வேக வைக்கமுடியாதே அச்சா.

இல்லை மனுஷ ஆத்மாதான்.

யாரு அச்சோ… ஈ.வெ.ரா.வோட ஆவியா?

அவன் நேர்ல வந்துசொன்னதையே எவனும் கேட்கலை. ஆவியா வந்து சொல்றதையா கேட்கப்போறானுவ.

பின்ன யார் அச்சோ…

அதாண்டே இவனுங்களோட நேதாவு… பேரு சட்டுனு வாயில நுழைய மாட்டேங்குது. பீமனோ மாமனோ என்னவோ வருமேடே.

பீம ராவா.

ஆமா மக்ளே. அவரேதான்.

அய்யோ… அவர் வந்து என்ன பண்ணப்போறாரு.

இவனுங்க மட்டுமில்ல; இந்த நாடே அவர் சொன்னாக் கேட்கும்டே.

ஆனா அவரு வில்லங்கமான ஆளாச்சே அச்சோ. எல்லாரையும் பௌத்தத்துக்கு மாறுன்னுல்லா சொல்லுவாரு.

அங்கதான் நிக்கறான் இந்த அச்சனுக்கெல்லாம் அச்சன். வரப்போற அம்பேத்கர் ஆவி அம்புட்டு பேரையும் கிறிஸ்தவத்துகோ இஸ்லாத்துக்கோ மாறுன்னு சொல்லும்.

அதெப்படி அச்சா எழுதிக் கொடுத்தமாதிரியே சொல்றீங்க.

அதாக்கும் சங்கதி. அம்பேத்கர் ஆவி அவன் உடம்புல இறங்கியிருக்கறதாட்டு அவன் நடிக்கப்போறான். டயலாக் எல்லாம் முந்தியே எழுதிக் கொடுத்தாச்சு.

ஆசானே சூப்பர் ஐடியா. வேற யாரும் நம்பறாங்களோ இல்லியோ இந்த ஊர்க்காரனுங்க நம்புவானுங்க. இவனுங்க மொத்தமா மாறினாலே பெரிய விஷயம் தான்.

ஃபாதர் திட்டமிட்டதுபோல் திடீரென்று மின் விளக்குகள் விட்டுவிட்டு எரிகின்றன. பேய்க்காற்று வீசுவதுபோல் ஸ்பீக்கரில் பெரும் சத்தம் கேட்கிறது. அதோடு நிஜமாகவே பேய்க்காற்று வீசவும் செய்கிறது. அரங்கில் கூடியிருப்பவர்கள் அனைவரின் ஆடைகளும் படபடவென பறக்கின்றன.

ஃபாதர் சொன்ன லிஸ்ட்ல இதெல்லாம் இல்லையே; கரெண்ட் விளையாட்டும் மை செட் மாயங்களும் தான இருந்தது. சினிமாக்காரன்னா சினிமாக்காரந்தான்; தத்ரூபமா செட்டிங் போட்டிருக்கானுங்க என்று ஹஜ்ஜியார் பெருமிதப்படுகிறார். மேடையில் இருக்கும் நடிகர் தனக்குள் அம்பேதக்ரின் ஆவி இறங்கியதாக நடிக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டதைப் புரிந்துகொள்கிறார். இனியும் தரையில் நின்று நடித்தால் பின்வரிசையில் இருப்பவர்களுக்குத் தெரியாதென்பதால் மேஜையில் ஏறி நிற்கலாம் என்று முடிவுசெய்கிறார்.

இடிச்சத்தம் உச்சத்தை எட்டுகிறது. மின் விளக்குகள் அணைந்து அணைந்து எரிகின்றன. மின்னல் வெட்டத் தொடங்குகிறது. கிராம மக்கள் என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாமல் பதற்றத்தில் ஆழ்கிறார்கள்.

விஷயம் தெரிந்த சேனல் பிரமுகர்கள் சிலரும் ஹஜ்ஜியாரும் உதவி பாஸ்டரும் மேஜை மேல் ஏறி நின்று சூர்யா, அம்பேத்கரின் குரலில் பேசப்போவதை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்து நிற்கிறார்கள். அப்போது மேஜையில் ஏறிய நடிகரைக் கீழே பிடித்துத் தள்ளியபடி மேடையில் பாய்ந்து ஏறுகிறார் பாதிரியார்.

அச்சோ என்ன ஆச்சு என்று அனைவரும் பதறுகிறார்கள்.

நிறுத்தி நிதானமாக பாதிரியாருக்குள் இறங்கிய ஆவி பேசத்தொடங்குகிறது.

பீமராவ் அம்பேத்கராகிய நான்…

*

பாதிரியாரின் உடம்புக்குள் பாபா சாஹேப் ஆவியாக இறங்கிய செய்தி கேட்டதும் தேசம் முழுவதிலும் உள்ள சேனல்கள் அனைத்தும் அதை பிரேக்கிங் நியூஸாக லைவாக ஒளிபரப்ப ஆரம்பிக்கின்றன. பி.பி.சி., அல் ஜஸீரா முதலான சர்வ தேச தொலைகாட்சி நிறுவனங்களும் ஒரு பாதிரியார் உடம்பில் இறங்கியிருப்பதால் மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் அதை ஒளிபரப்புகின்றன. அண்ணல் கம்பீரமாக முழங்க ஆரம்பிக்கிறார்.

பீம்ராவ் அம்பேத்கராகிய நான் உங்களை மீண்டும் சந்திப்பதில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். மகாபலிச் சக்கரவர்த்தி தன் மக்களைப் பார்க்க ஆண்டுதோறும் வந்து போவதுபோல் உங்களைப் பார்க்கவும் வந்துபோக விரும்புகிறேன். மகாபலியின் வருகையின்போது அவருடைய நாட்டு மக்கள் அவரைப் பெரு மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்பதுபோல் நீங்களும் என்னை அன்புடன் வரவீற்பீர்கள் தானே.

கூட்டத்தினர் உற்சாகத்தில் வரவேற்போம் வரவேற்போம் என்று முழங்குகிறார்கள்.

நல்லது. அரசியல் சாசனம் உருவாக்கி நம் தேசத்தின் ஆட்சி நிர்வாகத்துக்கு என்னாலான பங்களித்திருந்தேன்.

பாரத் மாதாகி ஜே என்று முழங்குகிறார்கள்.

(அந்த வாழ்த்துக்கு தலைவணங்கி மரியாதை செய்துவிட்டு) அதுபோலவே சமூக மாற்றத்துக்கு ஓர் நல் வழியைக் கண்டு சொல்லியிருந்தேன்.

புத்தம் சரணம் கச்சாமி

தம்மம் சரணம் கச்சாமி

சங்கம் சரணம் கச்சாமி

என்று கூட்டத்தினர் முழங்குகிறார்கள்.

(கைகளால் அனைவருக்கும் ஆசி அளிப்பதுபோல் வாழ்த்து தெரிவித்துவிட்டு)

மனு ஸ்ம்ருதி கோலோச்சிய காலம் போய் மக்களின் ஸ்ம்ருதி கோலோச்சும் காலம் வந்துவிட்டிருக்கிறது.

ஜெய் பீம் ஜெய் பீம் என்ற கோஷங்கள் விண்ணை முட்டுகின்றன.

என் மறைவுக்குப் பின் நடந்துவரும் விஷயங்கள் எனக்குப் பாதி மகிழ்ச்சியையும் பாதி வருத்தத்தையும் தருகின்றன. நான் உங்களுக்கு உருவாக்கியளித்த அரசியல் சாசனம் முடிந்தவரை சிறப்பாக அமலாகிவருவதைப் பார்க்கும்போது மிகுந்த மகிழ்ச்சியளிக்கிறது. நான் உயிருடன் இருந்தபோது என்னை எதிர்த்த காங்கிரஸ்காரர்களும் கம்யூனிஸ்ட்களும் தங்கள் தலைவர்களில் ஒருவராக என்னையும் சொல்லிக் கொள்வதைப் பார்க்கும்போது அந்த மகிழ்ச்சி மேலும் அதிகரிக்கிறது. ஆனால், நானுமொரு சங்கத்தையே முன்வைத்தேன். சங்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களைச் சங்கி என்று பழிப்பவர்கள் நான் சொன்ன சங்கத்தையும் சேர்த்துத்தான் பழிக்கிறார்கள்.

இந்தியாவில் இருக்கும் அனைவரும் நாம் இந்தியர் என்று தேச பக்தியுடன் செயல்பட்டாக வேண்டிய அவசியம் இன்று மேலும் அதிகரித்திருக்கிறது. இந்த தேசத்துக்கு இந்தியே ஆட்சி மொழியாக இருக்கவேண்டும் என்று நான் சொன்னது நிறைவேறவில்லை. நான் உருவாக்கிய அரசியல் சாசனத்தில் இந்திய ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடு என்ற இடைச்செருகல் எனக்கு ஏற்புடையது அல்ல. எனினும், கலப்புத் திருமணமே ஜாதியை ஒழிப்பதற்கான ஒரே வழி என்ற என் கருத்துக்கேற்ப இன்றைய அரசு அத்தகைய திருமணங்களுக்கு சலுகை அளித்திருப்பதைப் பார்க்கையில் மனம் நிறைகிறது.

பட்டியலினத்து இளைஞர்களின் தொழில் வளர்ச்சிக்கு வழங்கும் கடனுதவிகள் நாம் சரியான திசையில் செல்கிறோம் என்பதை உணர்த்துகின்றன. என் எதிர்ப்பையும் மீறிக் கொண்டுவரப்பட்ட ஆர்ட்டிகிள் 370 நீக்கப்பட்டு இனி காஷ்மீரிலும் பட்டியலினத்தினரின் நலன் காக்கப்படும் என்பது உறுதியாகியிருக்கிறது.

ஆனால், சமூக அளவில் இன்று நடந்துவரும் மாற்றங்கள் என்னைப் பதற்றமடையச் செய்கின்றன. நான் மிகுந்த நம்பிக்கை வைத்திருந்த பௌத்தத்துக்கு என்னுடன் மதம் மாறிய மஹர்கள் மத்தியிலேயே பெரும் வரவேற்பு இல்லை என்பது மிகுந்த வேதனையைத் தருகிறது. அதோடு எந்த கிறிஸ்தவ ஆதிக்கமும் இஸ்லாமிய ஆதிக்கமும் உருவாகிவிடும் என்று அஞ்சி நான் பௌத்தத்துக்கு மாறச் சொன்னேனோ அதை கேட்காமல் கிறிஸ்தவத்துக்கும் இஸ்லாமுக்கும் சாரைசாரையாக மாறிவருவதைப் பார்க்கையில் மிகவும் வேதனையாக இருக்கிறது. இதுவா நான் உங்களுக்குக் கற்றுத் தந்தது? இதுவா என் சொற்களுக்கு நீங்கள் தரும் மரியாதை?

கூட்டம் மௌனமாகத் தலை குனிந்து நிற்கிறது.

இந்துவாகப் பிறந்தவர்கள் இந்துவாக இறக்கக்கூடாதென்று சொன்னீர்களே அண்ணலே. கிறிஸ்தவமும் இஸ்லாமும் மட்டும் தானே இங்கு இயங்கிவருகின்றன. பௌத்த நிறுவனங்கள் இங்கு பெரிதாக இல்லையே அண்ணலே.

வேறு தண்ணீர் கிடைக்கவில்லையென்றால், சாக்கடை நீரை எடுத்துக் குடித்துவிடலாமா? அதோடு பௌத்தத்தை நான் ஏன் தேர்ந்தெடுத்தேன். அது இந்து மதத்தில் இருந்து இந்திய கலாசாரத்தில் இருந்து அதிகம் விலகியிருக்கவில்லை என்பதால்தானே. ஒருவகையில் இந்துக்கள் உங்களை அரவணைத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பிலும் ஜாதி இந்துக்களிடையே ஒரு பயம் கலந்த புரிதலை உருவாக்கவும்தானே அதை முன்வைத்தேன்.

எங்கள் தாகம் பெரிது அண்ணலே. உங்களுக்குத் தெரியாததா என்ன? இந்து மதத்தை விட்டு வெளியேறியாக வேண்டிய அதி அவசியமிருந்ததே அண்ணலே.

இந்து மதத்தில் நீங்கள் இருக்கவேண்டும் என்று நானும் சொல்லவில்லை. ஆனால் இந்திய அரசியல் சாசனம்தானே இன்றைய வேதம். அதோடு இந்துத்துவமும் செல்வாக்கு பெறத் தொடங்கிவிட்டிருக்கிறதே.

என்ன சொல்கிறீர்கள். இந்துத்துவம் எங்களுக்கும் இந்த தேசத்துக்கும் எப்படி நன்மையளிக்க முடியும்?

ஏன் முடியாது. ஒரு இஸ்லாமியர் அடைப்படைவாதம் நோக்கி நகர்ந்தால் அவர் மதவாதியாவார். ஒரு கிறிஸ்தவர் அடிப்படைவாதம் நோக்கி நகர்ந்தால் அவரும் மத வெறியராவார். ஆனால், ஒரு இந்து அடிப்படைவாதம் நோக்கி நகர்ந்தால் அவர் இந்து அடிப்படைகளில் இருந்து வெளியேறுவார். லிபரலாக இருந்த ஜின்னா முஸ்லிம் லீகின் தலைவரானதும் குல்லா அணிந்துகொண்டார். இந்து மகாசபையின் தலைவரானதும் நெற்றித்திலகத்தைத் தவிர்த்தார் சாவர்க்கர். எனக்கு முன்பே சம பந்த போஜனம் ஆரம்பித்து, தீண்டாமையை ஒழிக்க முன்வந்தது இந்துத்துவர்கள் தானே. அவர்களை நான் என் நண்பர்களாகத்தானே கருதினேன்.

என்ன இந்துத்துவர்களை நண்பர்களாகக் கருதியிருந்தீர்களா?

பின்னே. நான் போட்டியிட்ட ஒரே தேர்தலில் எனக்கு ஆதரவாக நின்றது அவர்கள்தானே. கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் காங்கிரஸும் என்னைத் தோற்கடிக்கத்தானே களம் கண்டன. 1990களுக்குப் பின்னர்தானே இந்த கம்யூனிஸ்ட்களும் காங்கிரஸ்காரர்களும் திராவிட இயக்கத்தினரும் என் பெயரைக் கைப்பற்ற முயற்சி மேற்கொண்டிருக்கிறார்கள். 1960களில் இருந்தே தமது அன்றாடப் பிரார்த்தனையில் மகத்தான மகரிஷிகள் தொடங்கி மகாத்மாக்கள் வரை வணங்கித் துதிக்கும் பட்டியலில் என் பெயரையும் அல்லவா இந்துத்துவர்கள் சேர்த்திருக்கிறார்கள்.

இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவ போரில் தலித்களை பகடைக்காய்களாக ஆக்கிக் கொள்வதுதானே இந்துத்துவர்களின் அஜெண்டா.

நான் உயிருடன் இருந்த காலத்தில் அவர்களுடன் பழகியிருக்கிறேன். அப்படி அவர்கள் நினைத்ததே இல்லை. என் காலத்துக்குப் பின்னர் அவர்கள் அளவுக்கு தலித்களுடன் அதிகாரத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டவர்களும் தலித்களின் பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கும் எந்தக் கட்சியினரும் செய்யவில்லை. கம்யூனிஸ ஆட்சிகளிலும் காங்கிரஸ் ஆட்சிகளிலும் அதை எதிர்பார்க்கவும் முடியாதுதான். திராவிட ஆட்சியிலும் அது நடந்திருக்கவில்லை.

கட்சிகளைப் பற்றி நாம் அதிகம் எதையும் எதிர்பார்க்க முடியாதே. இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவ அமைப்புகள் முழுவதும் பட்டியலினத்தினரின் மேம்பாட்டுக்குத்தானே பாடுபடுகின்றன.

அப்படி அவர்கள் சொல்லிக் கொள்கிறார்கள். உண்மையில் இந்து மதத்தை அழிக்கும் போரில் தலித்களைப் பகடைக்காய்களாகப் பயன்படுத்துவது இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவ அமைப்புகள்தான்.

தலித்துகளுக்குக் கிடைத்திருக்கும் சேவைகளில் பெரும்பாலானவை கிறிஸ்தவர்களின் மூலம் கிடைத்தவையே.

கிறிஸ்தவர்களின் சேவைகளில் பெரும்பாலானவை அரசியல் சாசனமும் அதன்படி நடக்கும் அதிகாரவர்க்கமும் நடத்திக் கொடுத்தவையே.

நீங்கள் அரசியல் சாசனம் வகுத்திருந்தாலும் ஒரு பாதிரி தானே எங்களுக்கு உதவுகிறார். எங்கள் ஊரில் பட்டப் படிப்பு முடிந்த ஒரு இளைஞருக்கு வாடகை ஆட்டோ ஓட்டிப் பிழைக்கவேண்டுமென்றால் பாதிரியின் உதவியால்தானே அது நடக்கிறது.

கடைத்தேங்காயை எடுத்து வழிப் பிள்ளையாருக்கு உடைப்பதா? அரசியல் சாசனம் தந்திருக்கும் நல உதவியை வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டு மதம் மாறச் சொல்கிறாரா? கேவலம். என் அரசியல் சாசனம் அனைவருக்கும் சம வசதி வாய்ப்புகளை உறுதிப்படுத்தியிருக்கும் நிலையில் நீங்கள் பௌத்தத்துக்கு மாற விரும்பவில்லையென்றால் கூடப் பரவாயில்லை. கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமுக்கு ஏன் மாறுகிறீர்கள். அதோடு மதம் மாறிவிட்டு சான்றிதழில் இந்து என்று காட்டிக்கொண்டு ஏன் ஒரு தலித்தின் வயிற்றில் அடிக்கிறீர்கள்?

எங்கே போகிறேன்?

அந்த ஆதீனமே மிகவும் பரபரப்புடன் காணப்பட்டது.  அனைவரின் முகத்திலும் கவலைகலந்த எதிர்பார்ப்பு.  எதையோ இழக்கப்போவது போலவும், அதேசமயம், முக்கியமான ஒன்று நிகழப்போகிறது என்ற பயம்கலந்த மரியாதையும் அங்கு நிலவியது. 

மிகவும் தணிந்த குரலில் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

“சுவாமிகள் எப்போது சித்தியடையப் போகிறார்?  ஒரு மாசமாக அப்படியே கண்ணைமூடி அமர்ந்திருக்கிறாரே!  உடலில் ஒரு அசைவும் இல்லையே!  மூச்சு போய்வருவதாகவும் தெரியவில்லை.  எல்லாம் அடங்கிவிட்டாற்போல இருக்கிறதே!  ஜீவசமாதிதான் செய்யப்போகிறார்களா?’ 

“அவர் உடம்பில் பிராணன் இருக்கா இல்லையான்னு எப்படித் தெரிஞ்சுக்கறது? அவரை நாம தொட்டுப்பார்க்கவா முடியும்?”  இது இன்னொருவரின் கேள்வி/

“உசிர் இல்லாட்டா உடம்பு அப்படியேவா இருக்கும்?  இத்தனை நேரம் வாடை நம்ம மூக்கைத் துளைக்காதா?”  ‘பிணவாடை’ என்பதைத் தன் வாயால் சொல்லக்கூடாது என்று ‘வாடை’ என்ற பதில் கேள்வியும் பிறந்தது.

“ஆதீன அதிகாரி என்ன சொல்றார்?”

“ஜீவசமாதி பண்ணப் போறதாப் பேச்சு அடிபடறதே?  அப்படிப் பண்ணலாமா?  அதுக்கு கவர்மென்ட் பெர்மிஷன் கொடுக்குமா?”  மேலும் மேலும் கேள்விகள்.

“உமக்கு ஏனய்யா இந்த விசாரம்?”

“இல்லே!  எத்தனை நாள்தான் இப்படி எல்லோரும் குழம்பறது?” பொறுமை போவதைக் குரல் காட்டியது.

“உமக்கு அவசரம்னா நீர் கிளப்பிப் போவதுதானே?”

“சுவாமிகள் எப்படிப்பட்ட மகானுபாவர்?  எஞ்சினீரிங்ல பி.எச்டி வாங்கி, பெரிய கம்பெனி ஆரம்பிச்சுக் கோடிக்கோடியாக் குவிச்சவர். திடும்னு எதுவும் வேண்டாம்னு தலைமுழுகி, லௌகிக சுகம் எல்லாத்தையும் உதறித் தள்ளிட்டு, தர்மவிசாரத்திலே இறங்கி, வேத அத்யயனம் செஞ்சு, உபநிஷத்து எல்லாத்தையும் கரைச்சுக் குடிச்சு, சந்நியாசம் வாங்கிண்டு, இந்த ஆதீனத்தைத் தொடங்கினார்.  சொத்து எல்லாத்தையும் ஆதீனத்துக்கு எழுதிவச்சுட்டு, பிரவசனம், பூஜை, உபதேசம்னு எல்லோருக்கும் எத்தனை நல்ல காரியம் செஞ்சார்?  ஆதீனகர்த்தானு பேருதானே தவிர, நிர்வாகம் எல்லாம் மத்த அதிகாரிகள்கிட்ட ஒப்படைச்சுட்டாரே!” தான் அங்கேயே இருப்பதற்குக் காரணம் மறைமுகமாக வெளிவந்தது.

“ஓய்!  எல்லோருக்கும் தெரிஞ்ச விஷயத்தை ஏன் எங்கிட்டச் சொல்றீர்?” மற்றவருக்குக் கேட்கப் பொறுமையில்லை.  மேலே என்ன நடக்கப்போகிறதோ என்ற ஆர்வம் அவருக்கு.

“அப்படிப்பட்ட மகானுபாவர் மூணு மாசமா யார்கிட்டயும் பேசறதையே நிறுத்திட்டார்.  எப்பப் பார்த்தாலும், கண்ணை மூடித் தியானம்தான், நிஷ்டைதான்!  இப்ப என்ன ஆகும்னு தெரியலை.  மனசு கிடந்து அடிச்சுக்கறது.  ரெண்டுல ஒண்ணு தெரிஞ்சுக்காம இங்கேந்து கிளம்பவும் மனசு வரல்லை,” என்று பெருமூச்சு வந்தது.

திடுமென்று மிகவும் பரபரப்பான பேச்சு தொடங்கியது, ஒருவர் காதை மற்றார் கடித்து விவரம் சொல்ல ஆரம்பித்தார்கள். 

அனைவரையும் அமைதியாக இருக்கும்படி யாரோ அறிவித்தார்கள்.

கிசுகிசுப் பேச்சு ஆர்வமிகுதியால் அடங்கியது.  அடுத்து என்ன நடக்குமோ என்ற ஆவல், எதிர்பார்ப்பு.

“சுவாமிகள் எழுதிவைத்த திருமுகக் குறிப்பு ஆதீன அதிகாரிக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.  அதில் அவர் ஒரு மாதமாகியும் தியானத்திலிருந்து எழாதுபோனால் ஜீவசமாதி செய்துவிடும்படி ஆஞ்ஞை கொடுத்திருக்கிறாராம்!”

இதைக் கேட்டதும் அனைவருக்கும் பேச்சே எழவில்லை.  ‘ஆ’ என்ற பேரொலி எழுந்து அடங்கியது.

‘ஜீவ சமாதியா?  உயிருடன் கண்மூடித் தியானத்தில் ஒன்றியிருக்கும் சுவாமிகளைச் சுற்றிச் சுவரெழுப்பி மூடி, அதிஷ்டானம் கட்டப்போகிறார்களா?  இதற்கு அரசு அனுமதி கொடுக்குமா?  அரசை மீறி ஆதீன அதிகாரி செயல்பட்டால், அத்தனை பேரையும் அரசு என்ன செய்யும்? சிறையில் அடைத்துவிட மாட்டார்களா?’ என்றுதான் பெரும்பாலோர் மனதில் கேள்வி எழுந்தது.

இதற்குள் ஒரு கூடை நிறையத் தேங்காய்களை ஒரு சிப்பந்தி எடுத்துக்கொண்டு போனான்.

இரண்டு மூன்று நிமிடங்களில் தேங்காய்கள் உடைபடும் சத்தம் கேட்டது.

பலரும் அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடினர்…

***

…இனம்புரியாத சூழ்நிலை. 

ஓலியும் இல்லை, அமைதியும் இல்லை. வெளிச்சமும் இல்லை, இருட்டும் இல்லை;  உணர்வும் இல்லை, உணர்ச்சிகளும் இல்லை, நுகர்வும் இல்லை, செயலும் இல்லை, சிந்தனையும் இல்லை; மகிழ்வும் இல்லை, கவலையும் இல்லை; அச்சமும் இல்லை, ஆணவமும் இல்லை.

எங்கிருக்கிறேன்?  என்ன செய்கிறேன்? ஒன்றும் புரியவில்லை.  யாரோ பேசுவதுபோலவும் இருக்கிறது, பேசாதது போலவும் இருக்கிறது.  இதென்ன இரண்டான்கெட்ட நிலை?  இதுதான் திரிசங்கு சுவர்க்கமா? இங்கா வந்திருக்கிறேன்?  இதையும் நான் எப்படி நினைக்க இயலும்?  எனக்கு இது எப்படித் தோன்றுகிறது?  எனக்குத்தான் சிந்தனையே இல்லையே?

உன் செயலை நான்தான் முடித்தேன் என்று யாரோ சொல்லுவதுபோல – இல்லையில்லை, அதை உணர்வதுபோலத்தான் இருக்கிறது. என்னிடம் ‘நான்’ என்று சொல்வது யார்?  உணர்வது யார்?  என் செயலை முடித்தது யார்? யார்? யார்?

எல்லாமே நான்தான்.  நீயும் நான்தான்.  நானும் நீதான்.   நீ இதுவரை கண்டது எல்லாமே நான்தான்.  என்னையன்றி எதுவுமே இல்லை.

அப்படியானால்?  என் செயலை முடித்த நீங்கள் யார்? இதையும் நான் என் சுய உணர்வுடன் கேட்டதுபோலத் தெரியவில்லையே?  உணர்வில்லாத, பேசமுடியாத, சிந்தனையில்லாத, வார்த்தகளற்ற, நான் எப்படி இதைக் கேட்கிறேன்?

கேட்பதும் நான்; உன்னைக் கேட்கவைப்பவனும் நான்.  காண்பதும் நான்; காணவைப்பதும் நான்.  உணர்வதும் நான்; உணரவைப்பதும் நான்.  உணர்வுக்கு அப்பாற்பட்டவனும் நான்.

நீங்கள்தான் நான் இதுவரை தேடிய பரமேஸ்வரனா? பரம்பொருளான பரப்பிரம்மமா? 

தேடியதும் நான், தேடவைத்ததும் நான்.

எனக்குப் புரியவில்லையே.

புரிவும் நான்; புரியவைப்பதும் நான். 

குழப்பமாக உள்ளதே!

குழப்பமும் நான், குழம்பவைப்பதும் நான்.  தெளிவும் நான், தெளியவைப்பதும் நான்.

யார் இந்த நான்?  எனக்கு விளக்கம் தேவை. இதுவரை நான் படித்தது, புரிந்துகொண்டது, செய்தது எல்லாமே பரம்பொருளான பரமேஸ்வரனை, பரப்பிரம்மத்தைத் தேடித்தான், அதை அறிந்துகொள்ளத்தான்., அந்த சச்சிதானந்தத்தைதேடி, எல்லையில்ல ஆனந்தத்தை தேடி அலைந்தது, தியானித்தது, அனைத்தையும் துறந்தது – இது எல்லாம் செய்தும், நான் இங்கு எங்கு வந்தேன்?  தெளிவு வேண்டும்!

உள்ளத்தால் உள்ள இயலதாவன் நான்.  உள்ளத்தைக் கடந்து நிற்பவன் நான்.  கண்களால் காணமுடியாதவன் நான்.  சொற்களால் சொல்லமுடியாதவன் நான்.  எதற்கும் அப்பாற்பட்டவன் நான்.

புரியும்படி விளக்கவேண்டுகிறேன்.  பரம்பொருளைப் பற்றி நான் படித்ததற்குத்தானே இப்பொழுது நான் விளக்கம் கேட்கிறேன்.  நான் எங்கு இருக்கிறேன்? எங்கு எதற்காக வந்துள்ளேன்? ஜீவாத்மனான நான் பரம்பொருளான உங்களுடன் ஒன்றிவிட்டேனா, இல்லை, இது இடைநிலையா?  இல்லை இன்னும் கனவுலகில் இருக்கிறேனா? ஆழ் உறக்கத்தில் இருந்தால் எதையும் எண்ணவோ, கேட்கவோ இயலாதே?

நீ படித்தது, உலகம் என்று நீ நினைத்தது,  அங்கு நீ கண்ட மனிதர், மிருகம், இயற்கை, ஏன் மொத்த அண்டமே ஒரு மயக்கம்தான்.  அனைத்தும் தனியான உனக்காக நான் தோற்றுவித்த மாயை.

மாயையா?  அப்படியானால் நான் உயிர்வாழவில்லையா?  குழந்தையாகப் பிறந்து வளரவில்லையா?  அத்தனை உறவு, குடும்பம், நண்பர், உலகம், நான் பெற்ற அறிவு, தத்துவ விசாரம், தியானம், மனதை ஒருநிலைப் படுத்த அமர்ந்தது, இதெல்லாம்…?

திரும்பத் திரும்ப அனைத்தையும் நீ உன் கோணத்துக்குள் அடக்க முயல்கிறாய்.  உனக்குப் புரியும்படி உரைக்கிறேன்.  சுருங்கச்சொன்னால் கம்ப்யூட்டர் விளையாட்டில் இருக்கும் ஒரு பாத்திரம்போலத்தான் நீ!  நீ உணர்ந்து எல்லாமே அந்த விளையாட்டுதான்!  கம்ப்யூட்டர் விளையாட்டு எவ்வளவு உண்மையோ, அத்தனை உண்மைதான் நீ இதுவரை கண்டது, கேட்டது, அறிந்தது, துறந்தது, தேடியது – அனைத்துமே!

என்னது?  நான் வாழ்ந்தது பொய்யா? துறவு பூண்டு உன்னைத் தேடியது பொய்யா?  நான் படித்த வேதங்கள் பொய்யா?  பரம்பொருளான நீயே பொய்யா?  என்னைத்தவிர வேறு எதுவுமே இந்த அண்டத்தில் இல்லையா?

இன்னும் உன் அகம்பாவம் நீங்கவில்லையே!  ‘நான்’ என்பது உன்னைவிட்டு நீங்கவில்லையே!  நீயே இல்லை என்றால், உலகமாவது, அண்டமாவது?  நீ கணிணி விளையாட்டில் வீடு கட்டுகிறாய், அரசனாகிறாய்?  படை சேர்க்கிறாய். போரிடுகிறாய்.  முதலில் சிறிதுசிறிதாகக் கற்கிறாய்.  அது பெரிதாகிறது.  அதற்காக கணினியில் இருக்கும் அனைத்தும் உண்மை ஆகிவிடுமா?  நீ விளையாடுவதைப்போல நான் விளையாடுகிறேன். அதில் நீ ஒரு சிறிய பாத்திரம்.  அதில் நீ அறிந்த வேதங்கள், உலகங்கள், மற்ற சமயங்கள், அவற்றின் வேதங்கள் எல்லாம் அந்த விளையாட்டில் அடங்கியதே!  கணினி விளையாட்டின் தொடக்கத்தில் உன்னைத்தவிர வேறு எதுவும் இருக்காது; அதுபோல, நீ உருவாக்கப்பட்டபோது உனக்கு வேறு எதுவும் புலனாகவில்லை.  நான் விளையாட விளையாட, நீ படித்த வரலாறு, போர்கள்,  சமாதானங்கள், மனிதப் பரிமாண வளர்ச்சி, என்று உனக்குப் புலப்படத் தொடங்கின.  ஆனால் அவை எதுவும் உண்மையல்ல; பெயர், உருவம், செயல் இவை அடங்கிய மாயத் தோற்றமே!

என்னால் இன்னும் எதையும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை. எனது தர்மம், சனாதன தர்மம். அதுவும் மாயையா?

அதுவும் இந்த விளையாட்டில் நீ தெரிந்துகொண்டதே!  நீ ஒரு இஞ்சினியர்.  உனது கம்ப்யூட்டரில் இருக்கும் மைக்ரோ பிராசசர் மணல் துகள்தானே!  அதுதானே உனக்கு அத்தனை மயக்கத்தையும் தோற்றுவிக்கிறது. 

அதில் சாப்ட்வேர் உள்ளதே?

அது தானாகவா செயல்படுகிறது?  அதுவும் அந்த மணல் துகளுக்குள் புதைந்து கிடப்பதுதானே!  எப்பொழுது மின்சாரம் அதில் பாய்கிறதோ, அப்பொழுதுதானே அந்த மணல் துகளும் செயல்படுகிறது?

அந்த மின்சாரம் பரம்பொருளா?

மின்சாரத்தை நீ பார்க்கமுடியுமா?

ஷாக் அடித்தால் அதை உணரமுடிகிறதே!

அதுவா மின்சாரம்?  அது ஒன்றுக்கும் உதவாத உடம்பில் ஏற்படும் ஒரு உணர்ச்சி.  அந்த உணர்ச்சியை ஏற்படுத்தியதும் நான்.  இல்லாவிட்டால், அது உன்னைக் கொன்றுவிடுமே!  விளையாட்டு முடிந்துவிடுமே!  அதுவும் மாய உணர்வே?

எதுதான் உண்மை? 

உனக்குப் புரிவதற்காக ஒன்றைச் சொன்னால் அந்த ஒன்றைப் பற்றித்தானே நீ சிந்திக்கிறாய்?  அது எதற்காக, ஏன், எங்கு சொல்லப்பட்டது என்பதை அல்லவா உணரவேண்டும்!  என்னை எதற்காக அடையவிரும்பினாய்?

நான் பரம்பொருளை, பரப்பிரம்மத்தை, பரமேஸ்வரனைத் தேடினேன்…?

இப்பொழுது மூன்று பெயர்கள் சொன்னாயே, அந்த மூன்றில் எதை, ஏன், எங்கு தேடினாய்?

என்றும் குறையாத, அள்ளியள்ளிப் பருகினாலும் குறையாத அந்தச் சச்சிதானந்தப் பெருநிலையை அடையத்தான்.

ஆக பலனை விரும்பித்தான் என்னைத் தேடினாயா?

அப்பொழுது நீங்கள்தான் பரம்பொருளாகிய பரப்பிரம்மமா?

கேள்விகேட்கும் அளவுக்கு உன்னிடம் புரிதல் இல்லையே!

அப்படியானால் இதுவரை நான் தேடியது வீணா? அதுவும் மாயத் தோற்றமா?

ஐயமா உனக்கு?  பரம்பொருளைத் தேடியதற்குப் பலனை எதிர்பார்த்தாய்.  இப்போழுது தேடியதே வீண், மாயத் தோற்றம் என்ற எண்ணம் உனக்குத் தோன்றுகிறதே!  வீணான ஒன்றைத் தேடுவதே வீண்தானே!  அப்படி வீண் என்று நினைத்து என்னைத் தேடினால் , நீ எப்படி என்னை அடையமுடியும்? 

என் சிற்றறிவுக்கு எட்டவில்லையே!

அளக்கமுடியாத என்னை அளக்க முற்படுகிறாயே!

தவறுதான்.  பரம்பொருளை யாரால் அளக்கமுடியும்?

உனக்கு என்னவேண்டும்?

எனக்குள் இருக்கும் பரம்பொருளை நான் உணரவேண்டும்.  சச்சிதானந்தில் மூழ்கித் திளைக்கவேண்டும்.  குறைவில்லாத அந்த ஆனந்தத்தை அடையும் பக்குவம் வரவேண்டும்.

அப்பொழுது உனக்குப் பக்குவம் இல்லை என்பதை நீயே ஒப்புக்கொள்கிறாயா? 

அந்தப் பக்குவத்தை அடையும் வழிதான் என்ன?

நீ படித்த புத்தகங்கள் என்ன சொல்கின்றன?

ஒன்றொன்றாகப் பரம்பொருளைத் தேடி, இது அதுவல்ல, இது அதுவல்ல என்று உணர்ந்து அனைத்தையும் விடவேண்டும் என்று சொல்கிறது.

நீ சொல்லும் வழியிலேயே செல்வோம்.  எதுவானாலும் அது பரப்பிரம்மான நான் அல்ல என்றால், நீ தேடும் சச்சிதானந்தம் என்ற ஆனந்த அனுபவமாக நான் எப்படி இருக்க முடியும்?  என்றும் குறையாத ஆனந்தம் என்ற சுகமான ஒரு அனுபவத்தைத்தானே நீ தேடியிருக்கிறாய்?  அந்த ஆனந்தம் அள்ள அள்ளக் குறையாதது, அதில் மூழ்கவேண்டும் என்று சொன்னாயே, அந்த ஆனந்தமும் உடலுறுப்புகளின் உதவியுடன் மனத்தால்தானே அறிவது?  அதனால் அந்த ஆனந்த அனுபவமும் நான் அல்ல என்றுதானே நீ ஒதுக்கித் தள்ளியிருக்கவேண்டும்?

சச்சிதானந்த சொரூபம்தான் பரப்பிரம்மம் என்றல்லவா சுருதிகளான உபநிஷத்துகளும் ஸுமிருதிகளும் உரைக்கின்றன?

அதே வேதங்களும், வேதாந்தங்களான உபநிடதங்களும் ஆகமங்களும் எனக்கு உருவமில்லை. நான் பெயர், தோற்றம் (உருவம்), செயல் இவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டவன் என்றும் கூறுகின்றனவே!  அதை ஏன் மறந்தாய்?  நீ தேடும்  குழப்பத்தைத் தீர்க்க இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் சொல்!  எதற்காக இஞ்சினீயர் தொழிலைவிட்டுத் தத்துவ விசாரத்தில் இறங்கி என்னைக் குறித்துத் தியானத்தில் ஈடுபட்டாய்?

பரப்பிரம்மத்தை அடையத்தான்.

நான் உன்னுள் இருக்கிறேன் (அயம் ஆத்மா பிரம்ம) என்றும், நீதான் அதுவாக இருக்கிறாய் (தத்துவமஸி) என்றும், பரம்பொருளாக நான் இருக்கிறேன் (அஹம் ப்ரம்மாஸி) என்றும் மறைகள் பகர்கின்றனவே, அப்படியிருந்தும் என்னை எங்கு தேடினாய்?

தியானித்துத் தேடினேன்.  அதற்குமுன் அனைத்தையும் துறந்தேன்.  பசி, தாகத்தை மறந்து மனதை ஒருநிலைப்படுத்தினேன்.

அது இருக்கட்டும்.  ஏன் ஆதினத்தை ஆரம்பித்தாய்?

சனாதன தர்மம் தழைக்கத்தான்.

ஆக, பலனை வேண்டித்தானே அதை ஆரம்பித்தாய்?  பலனை எதிர்பார்த்தால் என்னை எப்படி அடையமுடியும்?  புண்ணியம், பாவம், நல்வினை, தீவினை இவை என்னை அறிந்தவரைப் பற்றாதே!  எது தழைப்பது, எது அழிவது என்பது உனக்கெதற்கு?

அப்படியானால் நான் செய்தது தவறா?  பரம்பொருள் எங்கும் எதிலும் இருக்கிறான் என்றுதானே நம்பினேன்!

அப்படி நம்பியிருந்தால் எதையும் பரம்பொருளின் போக்கில் விட்டுவிட வேண்டியதுதானே!

அதைத்தானே செய்தேன்!  ஆதின விவகாரங்களில் தலையிடாமல் ஒதுங்கிவிட்டேனே!

இல்லையே! 

என்ன சொல்கிறீர்கள்?

இறுதிவரை ஆதீனத்தையும் உன் கைக்குள்தானே கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்தாய்!

அப்படியா?  எப்படி?

ஒரு மாதமாகியும் தியானத்திலிருந்து எழாதுபோனால் ஜீவசமாதி செய்துவிடும்படி ஆஞ்ஞை கொடுத்துத் திருமுகக் குறிப்பு எழுதினாயே, அது எதற்கு? 

ஜீவசமாதி ஆவது சனாதன தர்மத்தில் வழக்கம்தானே?

அந்த மரபை நான் குறைசொல்லவில்லை.  அது தானாக நிகழின் தவறில்லை அதை நிறைவேற்றும் அதிகாரி – உன் சொல்லை வேதவாக்காக மதிக்கும் ஆதீன அதிகாரி – அவரையும், அவருக்கு உதவியவர்களையும், சிறைக்குச் செல்லவைக்கும் கொடிய தண்டனை அல்லவா, உன் ஆக்ஞை?  அத்துடன், நீ எந்த சனாதன தர்மம் தழைக்கவேண்டும் என்று எந்த ஆதீனத்தை ஆரம்பித்தாயோ, அதுவே அரசால் இழுத்து மூடக் காரணமாகவும் உன் இறுதி விருப்பம் அமையும்படி செய்துவிட்டாயே!  இதுதான் பரம்பொருளைத் தேடும் முறைமையா? அதனால் மற்ற ஜீவர்களான எனக்குத் துன்பத்தை வரவழைக்கக் காரணமான செயலை \ஆக்ஞையாக, கட்டளையாக இட்டுச் செல்வது எப்படியிருக்கிறது என்றால், படிப்பது இராமாயணம், இடிப்பது பெருமாள் கோவில் என்பதைப்போல இருக்கிறது.  இப்படிப்பட்ட நீ, என்னை அறிய இயலாது.  அதற்கான பக்குவம் உனக்கில்லை.  என் விளையாட்டில் நீ மீண்டும்  ஒரு பாத்திரமாகிப் பக்குவம்பெற முயலவேண்டும். 

வேண்டாம், வேண்டாம்,  எவரும் சிறைசெல்ல வேண்டாம்.  என்னால் ஆதினம் அழிய வேண்டாம்,  உடனே நான் என் தியானத்தை…

***

…படார் என்று உச்சந்தலையில் விழுந்து உடைந்து தெரித்த தேங்காய், மண்டையோட்டைப் பிளந்தது.  சுவாமிகளின் உயிர் பிரிந்தது.  உரையாடல் நின்றுபோனது.

“சுவாமிகள் கடைசிவரை ஒன்றுமே பேசாமல் ஜீவசமாதி ஆகிவிட்டார்!  அப்போது அவருடைய கண்கள் தானாகத் திறந்ததே! அதில் என்ன பிரகாசம்! என்ன ஆச்சரியம்!” என்ற பெரிய கோஷம், தூரத்தில் போலீஸ் ஊர்தி வரும் சங்கொலியையும் மீறி எழுந்தது.

***

(ஆசிரியன் குறிப்பு: பிருகதாரண்யக உபநிடதத்தின் சில பகுதிகள் கதைக்குக் கருவாக அமைந்தன,)

ம(மா)ரியம்மா – 12

This entry is part 11 of 14 in the series ம(மா)ரியம்மா

மாலைகள் பொன்னாடைகள் எல்லாம் போர்த்தப்பட்டு முடிந்தபின் சூர்யா பேச ஆரம்பிக்கிறார்.

இஸ்லாம், கிறிஸ்தவம் முதலான மதங்களின் ஆன்மிக, தத்துவ விஷயங்கள் பற்றி எனக்கு அதிகம் தெரியாது. ஆனால், கல்கத்தாவில் சீழ் ஒழுகும் தொழுநோய்க் கரங்களுக்கு மருந்திட்ட அல்பேனியக் கரங்களைத் தெரியும். ஒரிஸாவின் வனாந்தரத்தில் வலியால் துடித்த குழந்தைக்காக கண்ணீர் சிந்திய ஆஸ்திரேலியக் கண்களைத் தெரியும். அந்த கருணையின் கண்களை எரித்துப் பொசுக்கியது யார் என்பதும் தெரியும்.

உலகம் முழுவதும் அறியாமை இருளிலும் நோயிலும் வறுமையிலும் வாடும் பயிர்களுக்கு சாந்தியையும் சமாதானத்தையும் அருளும் கருணையாளனைத் தெரியும்.

(கூட்டத்திலிருந்து ஒரு குரல்) நிறுத்து உன் போலிப் பிரசங்கத்தை என்று உரக்க ஒலிக்கிறது.

முதலில் என்னைப் பேசவிடுங்கள்.

இது பொதுக்கூட்ட மேடையல்ல. வழக்காடு மன்றம். ஒருவர் பேசிக் கொண்டே செல்ல மற்றவர்கள் கேட்டுக்கொண்டே செல்ல இது உங்கள் அரங்கம் அல்ல. மக்கள் அரங்கம். சொல்ல வருவதைச் சுருக்கமாகச் சொல்.

இஸ்லாமும் கிறிஸ்தவமும் மறுமை பற்றிய போலிக் கனவுகளை விதைக்கவில்லை. இன்றைப் பற்றிச் சிந்திக்கின்றன. உலகை, வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் ஏற்கச் சொல்லவில்லை. மாற்றியமைக்கச் சொல்கின்றன. பசித்த வயிறிடம் ஆன்மிகம் பேசிப் பலனில்லை. அடிபட்டவனிடம் ஆன்மிகம் பேசிப் பலனில்லை. இந்து மதம் ஆற்றைத் தாண்டிச் சென்றால் அதர்மம் என்கிறது; உலகம் முழுவதும் சென்று கண்ணீரைத் துடையுங்கள் என்று சொல்கின்றன ஆபிரஹாமிய மதங்கள். இன்று ஒருவர் படும் துன்பத்துக்கு நேற்று செய்த தவறே காரணம் என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டு தன்னைத்தானே முடக்கிக்கொண்டு மனதில் ஊறும் சக மனித நேயத்தை சகோதரத்துவத்தை அடைத்துப் போட்டது இந்து மதம். கருணையின் ஊற்றைப் பெருக்கெடுக்கச் செய்கின்றன ஆப்ரஹாமிய மதங்கள்.

சேவையை முன்வைக்கின்றனவா ஆப்ரஹாமிய மதங்கள். நல்ல வேடிக்கை. பச்சிளம் பாலகனுக்குப் பாலூட்டவா வந்தாள் பூதகி, தன் ராட்சஸ முலையில் கொடிய நஞ்சைத் தடவியபடி? உலக மக்களின் கண்ணீரைத் துடைக்கவா நீண்டன ஏகாதிபத்தியவாதிகளின் எடுபிடிக் கரங்கள்? ஆடுகளின் மீதான கருணையினாலா பசுங்குழைகளை நீட்டுகின்றன கசாப்புக்கடைக்காரனின் கொடுங்கரங்கள்?

இந்து மதம் முக்தியை இலக்கா வெச்சிருக்கு. ஒவ்வொரு வர்ணத்துக்கு ஒவ்வொரு வேலைன்னு பிரிச்சு வெச்சிருக்கு. அது ஆயிரக்கணக்கான ஜாதிகளா மாறியிருக்கு. அந்த ஜாதிகளுக்கும் அதே இலக்கு. அதே பிரிவினை. ஆனா எந்தவொரு வர்ணத்துக்கும் ஜாதிக்கும் அடுத்தவங்களுக்கு உதவணுங்கறதையோ சமூக சேவையையோ இலக்கா வைக்கவே இல்லை. உன் துருத்தியை ஒழுங்கா ஊது. இதுதான் இந்து மதம். இது மட்டுமே இந்து மதம். இந்து மதத்தின் உச்சபட்ச உன்னத மனிதன் எல்லாத்தையும் துறந்து இமயமலைல போய் குகைக்குள்ள ஒடுங்கிக் கிடக்கறவர் தான். இப்படி தனி மனிதரோட லட்சியமா உள்ளொடுங்கறதை முன்வைச்ச ஒரு மதம் எப்படி சக மனிதர் மேல அக்கறை கொண்டதா இருக்கமுடியும்? கிறிஸ்தவமும் இஸ்லாமும் தன்னுடைய அரவணைப்புக்குள்ள உலகத்தையே கொண்டுவரணும்னு ஆசைப்படற மதங்கள். ஒரு பேரீச்சை மரம் உலகம் பூராவும் பேரீச்ச மரங்களாகவும் பழங்களாகவும் நிறையணும்னு கனவு காண்ற மாதிரி. ஒரு திராட்சைக் கொடி உலகம் பூராவும் படர்ந்து அனைவருடைய தாகத்தையும் போக்கணும்னு ஆசைப்படறமாதிரி கிறிஸ்தவமும் இஸ்லாமும் உலகம் பூராவும் ஆரத்தழுவ விரும்புது. இந்து மதம் குகைக்குள்ள, கூட்டுக்குள்ள ஒடுங்கச் சொல்லுது.

ஆப்ரஹாமிய மதங்கள் உலகம் முழுவதும் படர விரும்புவது உண்மைதான். ஆனால், ஒரு ஆக்டோபஸ் தன் கொடூரக் கரங்களை உலகம் முழுவதும் நீட்டுவதுபோல்தான் அது நடக்கிறது. ஆப்ரஹாமியக் கரங்கள் அரவணைக்க அல்ல; கழுத்தை நெரிக்கவே உலகம் முழுவதும் நீள்கிறது. அமெரிக்கா, ஆஃப்ரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா என மூன்று மாபெரும் கண்டங்களில் கிறிஸ்தவம் திராட்சைக் கொடியாக அல்ல… மீன்களை நீரில் இருந்து பறித்து தரையிலிட்டுக் கொல்லும் வலை போலவே படர்ந்திருக்கிறது. சிலுவையின் நிழல் நீரின் மேல் படரும் வல்லூறின் நிழலாகவே படர்ந்திருக்கிறது. எளிய மக்களுக்குக் கிடைத்த தேவாலயத்தின் நிழலானது பயந்து பதுங்கிய தவளைகளுக்குக் கிடைத்த பாம்புப்படத்தின் நிழலைப்போலவே இருந்திருக்கிறது. கிறிஸ்து வாக்களித்த பூமியானது பூர்வகுடி கலாசாரங்களுக்கு மீட்சிக்கு வழியில்லாத புதைமணல் வெளியாகவே இருந்திருக்கிறது.

அவர்கள் எங்கள் நாட்டில் கால் வைத்தபோது நிலங்கள் எங்களிடம் இருந்தன. அவர்கள் கைகளில் பைபிள் இருந்த்து. கண்ணை மூடிப் பிரார்த்தனை செய்யச் சொன்னார்கள். கண்ணைத் திறந்து பார்த்தால், எங்கள் கைகளில் பைபிள் இருந்தன. நிலங்கள் அவர்களிடம் போயிருந்தன. இது யாருடைய வேதனைக்குரல் தெரியுமா..?

அதுதான் அவர்களுக்கு பைபிள் கிடைத்துவிட்டதே. அதைவிடப் பெரிய சொத்து, சுகம் வேறென்ன வேண்டும்?

நல்ல கதையாக இருக்கிறதே. உங்கள் சொத்துக்களை எனக்கு எழுதித் தருகிறீர்களா… நான் ஒன்றல்ல ஒன்பது பைபிள் தருகிறேன்.

தலை குனிந்து நிற்கிறார்.

அந்தப் பூர்வகுடி மூப்பன் சொல்லத் தவறிய வேறு சில வாக்கியங்களும் உண்டு. அவர்கள் எங்கள் நாட்டில் கால் பதித்தபோது எங்களிடம் ஒரு நூறு தெய்வங்கள் இருந்தன. அவர்களிடம் சிலுவை இருந்தது. கண்ணை மூடிக்கொள்ளச் சொன்னார்கள். கண் திறந்து பார்த்தால் எங்கள் குல தெய்வக் கோவில்கள் இருந்த இடங்களில் எல்லாம் சிலுவை ஊன்றப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் எங்கள் நாட்டில் கால் பதித்தபோது நாங்கள் எங்கள் மொழிகளுடன் எங்கள் அடையாளங்களுடன் எங்கள் கலாசாரங்களுடன் இருந்தோம். கையில் பைபிளைக் கொடுத்தனர். கண் திறந்து பார்த்தபோது எங்கள் அடையாளங்கள், கலாசாரங்கள், மொழிகள் அனைத்தும் அழிந்துபோயிருந்தன. எதற்கு மாற்றாக எது இருக்கமுடியும்?

எந்த அடையாளமாக இருந்தாலும் சுய மரியாதை இருக்கவேண்டும். கௌரவமான வாழ்க்கைக்கான வழி இருக்கவேண்டும்.

சுய மரியாதை என்றால் என்ன..? சுய நம்பிக்கை அதுதானே. உண்மையில் நம் முன்னோர்களுக்கு அது போதுமான அளவுக்கு இருக்கத்தான் செய்தது. சுயமரியாதையை ஊட்டுகிறேன் என்று ஆரம்பித்தவர்களால்தான் அது இல்லாமல் போயிருக்கிறது.

அதெல்லாம் இல்லை. இன்று நீங்களும் நானும் இப்படி நிமிர்ந்து நின்று பேச அந்த இயக்கமே காரணம்.

அந்த இயக்கம் என்ன சொன்னது. பிராமணரல்லாதவர்களை பிராமணர்கள் ஒடுக்கினார்கள். இழிவுபடுத்தினார்கள். அடிமைப்படுத்தினார்கள். அப்படித்தானே.

ஆமாம். பிராமணரல்லாத நம் முன்னோர்களை இழிவான வேலையைச் செய்ய வைத்து சுயமரியாதையை இழக்கச் செய்துவிட்டார்கள். நீதிக்கட்சி இயக்கம், திக, திராவிர முன்னேற்றக் கழகங்கள் எல்லாம் நம் முன்னோர்களுக்கு சுயமரியாதையை ஊட்டின.

யார் அந்த முன்னோர்கள். அவர்களுடைய ஜாதி என்னென்ன?

பிராமாணரல்லாத அனைவரும் அந்த வகைக்குள் வருவார்கள்.

அதாவது நேற்று மன்னர்களாக இருந்த அனைவரும் அதில் வருவார்கள். அப்படித்தானே.

அது வந்து…

அதாவது நேற்று உள் நாட்டு வணிகம், கடல் வாணிபம் செய்துபெரும் செல்வந்தர்களாக இருந்த அனைவரும் அதில் வருவார்கள் அப்படித்தானே.

மௌனம்.

மூப்பனார்கள், முதலியார்கள், கவுண்டர்கள், பிள்ளைகள், தேவர்கள் என பண்ணையார்களாக இருந்த அனைவரும் அந்த சுயமரியாதை இல்லாதவர்கள் பட்டியலில் வருவார்கள் அப்படித்தானே.

மௌனம்.

துருப்பிடிக்காத இரும்புத்தூணைச் செய்தவரும் தீப்பெட்டிக்குள் அடங்கும்படியான மெல்லிய புடவையை நெய்தவரும் விண் முட்டும் கோபுரங்கள் கட்டியவரும் களிமண் போல் கருங்கல்லில் சிற்பங்கள் செதுக்கியவரும் சுய மரியாதை இல்லாதவர்கள் அப்படித்தானே.

அது வந்து… நில உடமை இல்லாத நாவிதர், வெட்டியார், வண்ணார், தோட்டி போன்ற இழிவான வேலை செய்தவர்களை சுயமரியாதை இல்லாமல் ஒடுக்கினார்கள்.

அந்த வேலையைச் செய்தவர்களுக்கு சுயமரியாதை குறைவாக இருந்ததற்கு அந்த வேலைகளை எளிமையாக்கும் தொழில்நுட்ப அறிவு அன்றைய காலகட்டத்தில் வளர்ந்திருக்கவில்லை.

பிராமணர்கள் தத்துவ விசாரம், ஆன்மிகம், மறுபிறவின்னு இருந்தாங்களே ஒழிய இதற்கு ஒரு தீர்வைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சி செய்யவே இல்லை. எனவே இந்த இழிவுக்குக் காரணம் அவர்கள்தான்.

உலகம் பூராவுமே அந்த வேலைகளுக்கான விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகள் 100-200 வருஷங்களுக்கு முன்னாலதான் வந்திருக்கு. உலகத்துல எல்லா இடங்கள்லயும் அந்த வேலைகள் தலைமுறை தலைமுறையா குலத்தொழிலாத்தான் கைமாறி வந்திருக்கு.

அதை மாத்தினது கிறிஸ்தவர்களும் அவங்களோட விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளும்தான.

அதுனால?

அப்ப அவங்களோட மதம் தான அந்த கஷ்டங்கள்ல இருந்து விடுதலை கொடுத்திருக்கு.

ஒரு விஞ்ஞானி கண்டுபிடிச்ச கருவிக்கு ஒரு மதவாதி எப்படி உரிமை கொண்டாடமுடியும்? கடந்த காலத்துல விஞ்ஞானிகளையெல்லாம் மிகக் கொடூரமா நட்த்தினதுதான் கிறிஸ்தவத்தோட வரலாறு. பைபிள்ல சொன்னதுக்கு எதிரா பேசினதாச் சொல்லிக் கொன்னதுதான் கிறிஸ்தவத்தோட வரலாறு.

ஆனா 18-19 நூற்றாண்டுகளுக்கு அப்பறம் விஞ்ஞானத்தை கிறிஸ்தவம் எதிர்க்கலியே.

அதனால

அந்தக் கண்டுபிடிப்புகளைச் செஞ்சவங்க கிறிஸ்தவங்கதான. அப்ப அந்தப் பெருமைக்கு கிறிஸ்தவ மதம்தான காரணம். 2000 வருஷமா மனுஷ மலத்தை மனுஷனே அள்ளியிருக்கான். ஃப்ளெஷ் அவுட் டாய்லெட் கண்டுபிடிச்சது ஒரு கிறிஸ்தவர்தான. அப்ப அதுக்கான நன்றியை மதம் மாறறதுமூலம் காட்டலாம். காட்டணும்.

விஞ்ஞானம், இசை, விளையாட்டு இதெல்லாம் தேச, மத எல்லைகளைத் தாண்டினது. மதச்சார்பற்ற அறிவுத்துறைகளை மதச் சிமிழ்ல அடைக்கறதும் மத மாற்றத்துக்கு அதைப் பயன்படுத்தறதும் தப்பு. மேற்கத்திய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு கிறிஸ்தவர்கள் காரணம்னு சொல்றீங்க. முஸ்லிம்கள் அதைப் பயன்படுத்தறாங்க. அப்படின்னா முஸ்லிம்களையும் கிறிஸ்தவத்துக்கு மாறச் சொல்வீங்களா?

இஸ்லாம் மனிதர்களிடையே சகோதரத்துவத்தை போதிக்குது. அதனால அவங்க மதம் மாறத் தேவையில்லை.

எது சகோதரத்துவம்? மேற்கத்திய கிறிஸ்தவர்களால்ல் கொல்லப்படறது தப்பு. ஷியாக்கள் வைக்கற குண்டுல சன்னிகள் செத்தா சுவனத்துல இடம் உண்டுன்னு செயல்படறாங்களே அந்த சகோதரத்துவத்தைச் சொல்றீங்களா?

இதெல்லாம் நம்ம நாட்டு முஸ்லிம்களுக்கு இடையில நடக்கலியே. உலகம் பூராவும் கிறிஸ்தவர்கள் தமக்குள்ள அடிச்சுக்கறாங்க. முஸ்லிம்கள் தமக்குள்ள அடிச்சுக்கறாங்க. முஸ்லிமும் கிறிஸ்தவர்களும் அடிச்சுக்கறாங்க. ஆனா இந்தியால அவங்க எல்லாரும் ஒண்ணா இருக்காங்க. அதனால வெளியில நடக்கற தப்புகளுக்கு இந்திய கிறிஸ்தவர்களும் முஸ்லிம்களும் பதில் சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை.

நாளைக்கு இவங்க பெரும்பான்மையானா அந்தச் சண்டையை இங்க போடமாட்டாங்கன்னு என்ன நிச்சயம்?

அது வரும்போது பாத்துக்கலாம்.

சில கதவுகளைத் திறந்துட்டா மீண்டு வரவே முடியாது. கோடைக்காலத்துலயே மழைக்காலத்துக்கான உணவைச் சேமித்துக்கொண்டாகவேண்டும். கோடைக்காலத்திலேயே மேற்கூரைகளைச் சரி செய்துகொண்டாகவேண்டும். அதிலும் வரப்போவது புயல் மழை என்றால் முன்னேற்பாடுகள் முன்பே செய்துகொண்டாகவேண்டும்.

விவாதம் தொடர்ந்து நடக்கிறது.

தியாகச்சுடர் வீர சாவர்க்கரின் தீர்க்கதரிசனம்

(மே-28 வீர சாவர்க்கர் பிறந்த தினம்)

இந்தியாவின் விடுதலைக்காக உழைத்த வீரர்களுள் மிக அதிகமாக தியாகங்களை செய்தவர், வலிகளையும், இழப்புகளையும் அனுபவித்தவர் வீர சாவர்க்கர். இத்தனையும் அனுபவித்து விட்டு பின் அதற்கேற்ற அளவு அங்கீகாரம் பெறாமல் வாழ்ந்தவர்.

சாபேக்கர் சகோதரர்களும்,மகாதேவ் ரானடேவும் ஆங்கில அதிகாரியை கொன்றதற்காக மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்ட காலம். அவர்கள் விட்டுசென்ற பணியை தொடர மித்ர மேளா என்ற அமைப்பை தன் நண்பர்களை கொண்டு துவக்கினார் சாவர்க்கர். இதுவே பின்னாளில் அபினவ் பாரத் என்றாகியது. ஆயுத புரட்சி மூலமே அந்நிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களை விரட்டி சுதந்திரத்தை விரைவில் பெற முடியும் என்று நம்பிய அவர் இதனை துவங்கும் போது வயது 15.

ஆயுத புரட்சி என்றால் போராளி வேடம் பூண்டு நம் மக்களையே கொல்வதல்ல. மாறாக, காவல் துறை மற்றும் ராணுவத்தில் உள்ள இந்தியர்களை கொண்டு ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக அவர்களை போராட வைப்பது. ஆயுத புரட்சி,கொரில்லா போர்முறை போன்றவற்றை கற்றுக்கொடுத்து இளைஞர்களை காவல் துறைக்கும் ராணுவத்திற்கும் சேர வைப்பது. மற்றநாடுகளுடன் நட்புறவு பூண்டு அவர்களின் உதவியோடு ஆயுதம் பெற்று இங்கே புரட்சியை செய்வது. இதில் இறுதி வெற்றி கிட்டும் வரை போராட்டத்தை கைவிடாமல் தொடருவது என்பதே அவருடைய எண்ணம்.

ஆனால், இங்கே அரசியலில் 1800களின் இறுதியில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களால் அவருக்கு யாருக்காக நாம போராட வேண்டும் என்ற கேள்வி எழுந்தது. காங்கிரசின் (அக்கால) தேசியவாதம் ஹிந்தி, ஹிந்து ஆகிய அடையாளங்களை பின்னியே இருந்தது. அப்போது அதில் வெறுப்படைந்த அலிகார் முஸ்லிம் பல்கலைகழகத்தை தோற்றுவித்த சர் சையத் அஹமத் காங்கிரசின் தேசியவாதத்தை மறுத்து இந்துக்களுக்கும் இஸ்லாமியர்களுக்கும் இரண்டு நாடுகள் தேவை,இவர்கள் இணைந்து வாழ்வது என்பது இயலாது என்ற கோஷத்துடன் முஸ்லீம் லீக் அமைப்பை துவக்கினார். அது துவக்கப்பட்ட போது சாவர்க்கருக்கு வயது 5. ஆனால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவர்களின் நிலைப்பாடு மத அடிப்படைவாதத்தை மட்டுமே முன்வைத்து இந்துக்களும் இஸ்லாமியர்களும் இணைந்து வாழவே முடியாது என்ற பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்து இஸ்லாமியர்களை தேசிய நீரோட்டத்தில் கலக்க விடாமல் செய்து கொண்டு இருந்தது. காங்கிரசிலும் இதனால் பெரிய பிளவு செயல்பாட்டு அளவில் வந்தது.

அப்பொழுது தான் சாவர்க்கருக்கு ஹிந்து என்பவன் யார் என்ற சிந்தனை எழுந்தது. அந்தமானில் சிறைதண்டனை அனுபவித்து கொண்டிருக்கும்போது அவர் சிந்து நதியின் மறுபுறம் இருக்கும் நிலப்பரப்பை தன்னுடைய புண்ணிய பூமியாக தாய் நாடாக யாரெல்லாம் கருதுகிறார்களோ அவர்கள் எல்லோரும் இந்துக்கள் என்ற கோட்பாட்டை எழுதினார். இதன் விரிவாக்கம் பின்னாளில் மிகப் பிரபலமாக இந்துத்துவம் என வளர்ச்சி அடைந்தது.

இது அந்நாளைய காங்கிரசின் தேசியவாதத்திற்கு எதிரானது. மத அடிப்படைவாதிகளின் பிடியில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சென்று கொண்டிருந்த இஸ்லாமியர்களை தேசியத்தின் பக்கம் இது இழுக்க உதவவில்லை. காரணம், நம்முடைய சமுதாயத்தில் இருந்த சில இறுகிப்போன நடைமுறைகள்.

ஒரு பக்கம் கலாச்சார தேசியம் என்ற கருத்தாக்கத்தை பரப்பிக்கொண்டிருந்த சாவர்க்கர் அதற்கு இருந்த முட்டுகட்டைகளான சாதீயம், தீண்டாமை ஆகியவற்றை எதிர்த்து குரல் கொடுக்க ஆரம்பித்தார். மதம் மாறி போனவர்களை திரும்ப இந்து மதத்திற்கு கொண்டு வருவதற்கு இது மிகவும் அவசியம் என்பதை அவர் உணர்ந்திருந்தார்.

சாவர்க்கரின் இந்த முயற்சிக்கு அன்று பெருமளவில் ஆதரவு இருந்திருந்தால் பின்னாளில் பல மீனாட்சிபுரங்ககள் தவிர்க்க பட்டிருக்கும். அவருக்கு ரத்தினகிரியை தாண்டி வெளியே செல்ல கூடாது என்ற தடை இல்லாதிருந்தால் அவர் தாய் மதம் திரும்ப விரும்புவோர் திரும்புவதையும் ஹிந்து மதத்தின் சமூக பிரச்சினைகளையும் தீர்க்க தேசிய அளவில் இயங்கி இருப்பார்.

(வி.வி.பாலா தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது)

பழங்காலத்தில் கோவில் வழிபாடு

இப்பொழுது சில கோவில்களுக்குள் சென்று இறைதரிசனம் செய்து வழிபடுவது என்பது குதிரைக்கொம்பாக இருக்கிறது. காசு கொடுத்தால், முன்னால் சென்று தரிசனம்செய்யலாம்.  இல்லாவிடில், வரிசையில் மணிக்கணக்காக நின்று, கடைசியில் தரிசனம் கிடைத்தால், ‘போ! போ!’ என்று விரட்டப்படுவதே நிதர்சனம்.  சில விநாடிகள்கூட தமது உள்ளக்கிடக்கையைக் கொட்டி, தெய்வத்தின் திவ்ய தரிசனத்தைக் கண்குளிரக் காணமுடிவதில்லை.  மின்னல் மின்னி மறைவதுபோல தெய்வத்தின் காட்சி நமது கண்ணைவிட்டு நீங்கிவிடுகிறது.  ஏக்கத்துடன்தான் வெளிவருகிறோம்.

அர்ச்சனை செய்யக்கூட முடியாது. அர்ச்சகர் நம் கண்ணில் தெய்வத்தைப்போல ஓரிரு விநாடிகள்தான் தென்படுவார். 

இருந்தாலும், அக்கோவில்களில் கூட்டத்திற்கு என்றுமே குறைவில்லை.  நாளுக்கு நாள் அது அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறது.

இன்னும் சில கோவில்களுக்குச் சென்றால் – செல்ல மனமிருந்து – அங்கும் இறைவன்/இறைவி குடிகொண்டுள்ளனர் என்ற நினைப்பு வந்து அங்கு சென்றால், வியப்புகலந்த பய உணர்வு மேலிடுகிறது.  கோவில் வெறிச்சோடிக் கிடக்கிறது.  நாம் முன்பு விவரித்த கோவில்களில் இருக்கும் ஜே ஜே என்ற கூட்டத்தில் நூற்றிலென்ன, ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு கூட்டம்கூட அங்கு இல்லை.

கண்ணைப் பறிக்கும் ஒளிவிளக்குகளும் அங்கில்லை.  எங்கோ மூலையில் ஒரு மங்கலான விளக்கு மினுக், மினுக்கென்று எரிந்துகொண்டிருக்கிறது.  நம்மைத் தள்ளிக் கொண்டு செல்லும் மக்களும் இல்லை, ‘போ, போ’ என்று விரட்டும் கோவில் காவலரும் இல்லை.

இறைவன்/இறைவி – நாம் மட்டுமே அக்கோவிலில்.  வேண்டும் அளவுக்கு நமது உள்ளக் கிடக்கையை மனம்விட்டு உரக்கச் சொன்னாலும் அது அத்தெய்வங்களின் காதில் மட்டுமே விழும்.  மற்றவர் யாராவது கேட்டுவிடுவார்களோ என்ற ஐயப்பாடும் தேவையில்லை.  யாராவது அங்கிருந்தால்தானே, நாம் சொல்வது அவர்கள் காதில் விழுவதற்கு?

அர்ச்சகர்கூட சில கோவில்களில் காணப்படுவதில்லை.  நாம் தேடிக்கொண்டு சென்றால், அகப்படுவார்.  அருச்சனை செய்யவேண்டுமென்றால் நம்மை வியப்பு-கலந்த மகிழ்வுடன் பார்ப்பார்.  பக்தி சிரத்தையுடன் அருச்சனை செய்வார்.  நாம் கொடுக்கும் காணிக்கையை மிகவும் நன்றியுடன் பெற்றுக்கொள்வார்.

மேலே விவரித்த இருவிதக் கோவில்களைத்தான் நம்மால் காணமுடியும். 

பழங்காலத்தில் கோவில்கள் இப்படித்தான் இருந்தனவா?  வழிபாடுகள் கோவில்களில் இப்படித்தான் நடந்தனவா?

எப்படி நடந்தன என்பதை நமக்குத் தமது தோத்திரங்கள், பாசுரங்கள் வாயிலாக சைவ, வைணவக் குருமார்களும், ஆள்வார்களும் நமக்கு எழுதிவைத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள்.  கோவில்கள் இப்படித்தான் அன்று இயங்கின என்று நாம் அறிந்துகொள்ள அவர்கள் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறார்கள்.

தமது சொல்வன்மையால் மாணிக்கவாசகர் என்று அழைக்கப்பட்ட திருவாதவூரார் நம்மை அவர் காலத்துக் கோவில் வழிபாட்டிற்கு அழைக்கிறார்.  முதலில் அவருடன் செல்வோமா?  தமக்கே உரிய மாணிக்கச் சொற்களாக, இறைவழிபாட்டை மாலையாகத் தொகுத்து நமக்கு விளக்குகிறார்.

“கோவிலை நெருங்கும்போது, யாழ், வீணை போன்ற இசைக் கருவிகளிலிருந்து எழும் இன்னிசை நம்மைப் பரவசப்படுத்தி அழைக்கிறது.  இந்த இசையின்ப வெள்ளத்தில் நீந்தி நாம் உள்ளே செல்கிறோம். அங்கு பாணர்கள் இசைக்கருவிகளை மீட்டி, இறைவன்மீது தமக்குள்ள பக்தியை வெளிப்படுத்தி ஆனந்தவெள்ளத்தில் ஆழ்வதையும், நம்மை ஆழ்த்துவதையும் காணலாம்.

ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வ வேதங்களுடன், பலவிதமான தோத்திரங்களுடன் இறைவன்முன் ஓதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அதாவது, ஒரு வேதம் மட்டுமல்ல, நான்கு வேதங்களையும் முறையாகக் கற்றவர்கள் பிழையின்றி அதை ஓதுகின்றனர்.  அவர்கள் இப்படி ஓதிக்கொண்டிருக்கையில், இன்னும் சிலர் இறைவன்மீது துதிப்பாடல்களைப் பாடுகின்றனர்.  இந்த வேதகோஷத்திலும், தோத்திரப்பாடல் ஒலிகளுடனும், வீணை, யாழ் இவற்றின் நாத வெள்ளமும் நம்மை இறைவனைத் தரிசித்து இறையருள்பெற அழைக்கிறது

“இன்னொரு பக்கத்தில், இறைவன் திருமேனியை அலங்கரிக்க நெருக்கமாக மலர்களைத் தொடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர் சிலர்.  தமது கைகளையே மலர்மாலையாக எண்ணி, அதைப் பின்னலாகப் பின்னி இறைவனை அந்த மாலைக்குள் அடக்க முயல்கின்றனர், வேறுசிலர்.

“சிலர் இறைவனைத் கைகூப்பித் தொழுது நிற்கின்றனர்.  இன்னும் சிலர் தமது குறைகளைச் சொல்லி அழுது, அதைப் போக்கி அருளுமாறு புலம்புகின்றனர். வேறுசிலர் தம்மை வருத்திக்கொண்டு, கோவில் தரையில் புரண்டு, அவனது கோவில் பிரகாரத்தைச் சுற்றிவந்து, தம் மனவிருப்பத்தை நிறைவேற்றுமாறு வேண்டுகின்றனர்.

“மற்றும் சிலர், தலைக்குமேல் கைகளை உயர்த்திக்கூப்பி, இறைவனுக்கு அஞ்சலி செலுத்தி அமைதியாக நிற்கின்றனர்.  

“திருப்பெருந்துறை என்னும் புண்ணியத் தலத்தில் குடிகொண்டுள்ள சிவபெருமானே!  நீ எனக்கு இறைவனாகத் தலைவனாகத் தந்தையாகத் தாயாகத் தடுத்தாட்கொண்டு உனது இனிய அருளை வாரிவழங்குகிறாய்!  இல்லையென்று சொல்லவில்லை.  ஆனால், உன் அருளைவேண்டி இத்தனை பேர் பலவிதமாக உன்னைத் துதித்து நிற்கிறார்களே! இவர்களுடைய குறையை நீக்க மாட்டாயா?  ஏன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு உறங்குவது போல நடிக்கிறாய்?  நீ தூங்கியது போதும்.  என் பெருமானே!  உனது போலி உறக்கம் போதும்!  எழுந்திருந்து உன் அடியவர்களுக்கு வேண்டியதை வாரி வழங்கு!”

இதுதான் அன்றையக் கோவில்களில் நிகழ்ந்த வழிபாடு.  திருவாசகத்திற்கு உருகாதார் எவருமேயில்லை, அப்படி உருகாதவர் எப்படிச் எடுத்துரைத்தாலும் உருகமாட்டார் என்று தன் சொல்வன்மையால், பக்திப்பெருக்கால் மாணிக்கவாசகர் இயம்பிய திருப்பள்ளியெழுச்சிப் பதிகத்தில் ஒரு செய்யுள்தான் பழங்கால் வழிபாட்டை விவரித்து இன்றும் மார்கழி மாதந்தோறும் பாடப்படுகிறது.

இன்னிசை வீணையர் யாழின ரொருபால்

இருக்கொடு தோத்திர மியம்பின ரொருபால்

துண்ணிய பிணைமலர்க் கையின ரொருபால்

தொழுகைய ரழுகையர் துவள்கய ரொருபால்

திருப்பெருந் துறையுறை சிவபெருமானே

என்னையு மாண்டுகொண் டின்னருள் புரியும்

எம்பெருமான் பள்ளி யெழுந் தருளாயே!

ஆனால், மாணிக்கவாசகர் விவரித்த கோவில் வழிபாட்டை நாம் என்று காண்போமோ, அது அந்த உமையொருபங்கன், சிவபெருமானுக்குத்தான் தெரியும்போலிருக்கிறது.

***

ம(மா)ரியம்மா – 11

This entry is part 11 of 14 in the series ம(மா)ரியம்மா

மறு நாள் பொழுது விடிகிறது. கிராமம் முழுவதும் ஒரே பரபரப்பாக இருக்கிறது. சேனல் குழுவினர் குறுக்கும் நெடுக்குமாக அலைந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். கண்ணில் படுபவர்களிடமெல்லாம் பேட்டி எடுக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு சேனல் குழுவும் தமது அரசியலுக்கு ஏற்ப பேசச் சொல்லி எழுதிக் கொடுக்கின்றன.

நீங்க எந்த மதத்துக்கு மாறுவதா இருக்கீங்க..?

இஸ்லாமுக்குத்தான்.

ஏன்?

இது என்ன கேள்வி. நீங்கதான இஸ்லாமுக்கு மாறறதா சொல்லச் சொன்னீங்க. ரெண்டாயிரம் ரூபா கூடக் கொடுத்தீங்களே. அதுக்குள்ள மறந்துட்டீங்களா?

கட் கட் கட்….

இந்த கேள்விக்கு, இஸ்லாம் தான் உலகத்துலயே நல்ல மதம். அதனால மாறறேன் அப்படின்னு சொல்லணும்.

அதை நீங்க சொல்லித் தரலியே.

சரி. இப்ப சொல்லித் தந்தாச்சுல்ல. சொல்லுங்க.

அப்படியா… சரி… எடுங்க இன்னொரு 2000.

அதான் நேத்திக்குக் கொடுத்தேனே.

அது ஒரு கேள்வி ஒரு பதிலுக்கு. ரெண்டாவது கேள்வி கேட்டா இன்னொரு 2000 தரணும்.

சேனல்காரர் சற்று தயங்குகிறார்.

வேண்டாம்னா போ… கிறிஸ்தவத்துக்குத்தான் மாறுவேன்னு சொன்னா 3000 தர்றாங்களாம்.

இந்தா இந்தா 2000… இங்கயே இரு. என்று சொல்லியபடியே 2000த்தை எடுத்துக் கொடுக்கிறார்.

இஸ்லாம்தான் சிறந்தது என்று சொல்லிவிட்டுப் புறப்படுபவரை இன்னொரு சேனல் இழுத்துக்கொண்டு போகிறது. கேமரா மேன் கழுத்தில் தங்கச் சிலுவை மின்னுகிறது.

இப்பத்தான்யா இஸ்லாம்தான் சிறந்ததுன்னு சொன்னேன். உடனேயே கிறிஸ்தவம்னு சொன்னா சிரிப்பாங்கய்யா…

அதெல்லாம் பரவாயில்லை. இஸ்லாம்ல இருக்கற கெடுதல்கள் எல்லாம் இப்பத்தான் தெரியவந்தது. அதனால கிறிஸ்தவத்துக்கு மாறப்போறேனு சொல்லுங்க.

டயலாக் ரொம்ப நீளமா இருக்கே.

சரி… சரி… இந்தாங்க ஐந்தாயிரம்.

தம்பி விவரமானவன்தான். பிழைச்சுப்ப. நான் போய் வேற ட்ரெஸ் போட்டுட்டு வர்றேன். சரியா என்று சொல்லியபடியே தன் வீட்டுக்குள் செல்கிறார் அந்த கிராமவாசி.

*

இன்னொரு சேனல் குழு, ஒரு இஸ்லாமியப் பெண்ணிடம் ரகசியமாகப் பேட்டி எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறது. அந்தப் பெண், முழு பர்தா அணிந்திருப்பதோடு ஒரு திரைச்சீலைக்குப் பின்னால் இருந்து பேசுகிறார்.

பர்தா அணிவது பற்றி நீங்க என்ன நினைக்கறீங்க. இந்து மதத்துல இருந்து மதம் மாறி வர விரும்பற பெண்களுக்கு இது சம்பந்தமா சில சந்தேகங்கள், எதிர்ப்புகள் இருக்கு. நீங்க நினைவு தெரிஞ்ச நாள்ல இருந்து இதை அணிந்திருக்கீங்க இல்லையா?

ஆமாம்.

இது உங்களுக்கு ரொம்ப வசதியா இருக்கு இல்லையா?

அப்படிச் சொல்ல முடியாது.

(சற்று தடுமாறி) அதாவது, நீங்க எங்கயாவது வெளிய போய்ட்டு வர்றதுன்னா இது பாதுகாப்பா இருக்கு இல்லையா. உடம்பு தெரிஞ்சா அவனவன் வெறிச்சுப் பார்ப்பான். காதுபடக் கிண்டல் பண்ணுவான்.

அப்படில்லாம் சொல்லமுடியாது. எனக்கு வாய்ப்பு கிடைச்சா நான் இதைக் கழற்றிட்டு சாதாரணமான டிரெஸ் போட்டுக்கிட்டு, சுதந்தரமா வெளியில போயிட்டு வர விரும்பறேன்.

நிர்பயாவுக்கு நடந்தது தெரியும்ல?

அவ லட்சத்துல கோடில ஒருத்தி. அதே ஊர்ல அதே ராத்ரில ஆயிரம் பேர் பத்திரமா வீடும் திரும்பியிருப்பாங்க. விபத்து நடக்கும்னு பயந்தா வீதியில வண்டியே இருக்காது. அப்பறம் பர்தா போட்டுட்டு போயிருந்தாலும் அது நடந்திருக்கும். ராத்திரிகள்ல பாதுகாப்பு இல்லாம பாதுகாப்பு இல்லாத இடங்களுக்குப் போகக்கூடாது.

பாலியல் வன்கொடுமைகள்னால பாதிக்கப்படற பெண்கள்லயே முஸ்லிம் பெண்களோட எண்ணிக்கைதான் ரொம்ப ரொம்பக் குறைவு.

வன் கொடுமைங்கறதுக்கு உங்களை மாதிரியான ஆண்களோட அகராதில இருக்கற அர்த்தத்துக்கும் எங்களோட அகராதில இருக்கற அர்த்தத்துக்கும் நிறைய வித்தியாசம் உண்டு பையா.

பர்தா மூலமாவும் சில கட்டுப்பாடுகள் மூலமாவும் உங்க மதம் உங்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பைக் கொடுத்திருக்குல்ல?

ஆமா, ஜெயில் மாதிரியான பாதுகாப்பு.

சுதந்தரம்னு எதைச் சொல்றீங்க. அரையும் குறையுமா டிரெஸ் போட்டுக்கிட்டு, சிகரெட் மதுன்னு குடிச்சுட்டு, டிஸ்கொதெ, பார்ட்டிகள் கூத்தடிக்கறதையா..?

அது வெஸ்டர்ன் சுதந்தரம். அதாவது கிறிஸ்டியன் சுதந்தரம். எனக்கு புடவை தாவணி போட்டுக்கிட்டு, அப்பா அம்மா கூட வெளிய போயிட்டு ஸ்கூல், ஆஸ்பத்ரின்னு வேலை பார்த்து இருட்டறதுக்குள்ள வீடு திரும்பிட்டு… பாதி சுதந்தரம் பாதி பொறுப்புன்னு இருக்கணும்னு விரும்பறேன்.

அப்படின்னா நீங்க இந்துவா மதம் மாறப்போறீங்களா..?

அது முடியாது. ஆனா, அந்த சுதந்தரமும் பொறுப்பும் அங்கதான் இருக்குன்னு நீங்களே நம்பும்போது அந்த இந்து சகோதரிகள் கிட்ட ஒண்ணே ஒண்ணுமட்டும் சொல்ல விரும்பறேன்: பெஹன்… நீங்களாவது நல்லா இருங்க.

சரி… கடைசியா உங்க முகத்தை வெளியில காட்டுங்க.

இதை நீங்க டெலிகாஸ்ட் பண்ணினதுக்கு அப்பறம் என் உயிருக்கு உங்களால உத்தரவாதம் தரமுடியுமா?

பேட்டி எடுத்தவர் மௌனமாக இருக்கிறார்.

*

இன்னொரு சேனல் எடுத்த பேட்டி.

எங்களுக்கு தனி மாதா கோவிலு. தனி கல்லறைத் தோட்டம். எங்க வீட்டுல அவங்க கை நனைக்கமாட்டாங்க. பொண்ணு கொடுத்து பொண்ணு எடுக்கமாட்டாங்க. எங்க பாதிரியை குருத்தோலை ஞாயிறுக்கு ஜெபிக்க விடமாட்டாங்க. கொடி ஏத்தவிடமாட்டாங்க. தேர்ல ஏற விடமாட்டாங்க. உங்களையெல்லாம் மனுஷங்கன்னு ஊர்ல நடமாடவிட்ருக்கறதே பெரிசுடான்னு சொல்றாங்க.

இதெல்லாம் இந்து மதத்துல இருந்தப்பயும் இருந்ததுதான.

இந்து மதத்துல இருக்கற இந்தக் கொடுமைல்லாம் இங்க இருக்காது. எங்க வேதத்துக்கு வாங்கன்னுதான சொல்லிக் கூப்பிட்டாங்க. குல தெய்வத்தைக் கும்பிடாத… கோவில், திருவிழான்னு போகாத. இங்க உனக்கு எல்லாம் கிடைக்கும். மகாராசாவா ஆக்கமுடியாட்டாலும் மனுஷனா உன்னை நடத்துவோம்னுன்னு சொல்லித்தான வரச்சொன்னாங்க.

இங்க வந்ததுக்கு அப்பறம்தான உங்க புள்ளிங்களுக்கு ஸ்கூலுக்குப் போக முடிஞ்சிருக்கு.

அம்பேத்கர் எழுதின சாசனப்படி நடக்கற அரசாங்கப் பணத்தை எடுத்து பள்ளிக்கூடம் நடத்திட்டு ஆண்டவன்தான் கொடுத்ததுன்னு கதை விடறாங்க.

அந்தப் பணத்தை வாங்கி இந்துக்கள் ஸ்கூல் நடத்தியிருக்கலாம்ல.

அவங்க நடத்தினா ஆயிரம் கேள்வி… ஆயிரம் வரி. ஆயிரம் லஞ்சம். அதையும் மீறி நடத்தத்தான் செய்யறாங்க. பிரிட்டிஷ் காலத்துல எப்படி வ.உ.சியை கப்பல் கம்பெனி நடத்தவிடாம முடக்கினாங்களோ அதுமாதிரிதான் இந்துக்களுக்கு இந்த மதச் சார்பற்ற அரசு அத்தனை கெடுபிடிகளை வெச்சிருக்கு. சிறூபான்மைங்கற பேர்ல கிறிஸ்தவர்களுக்கு அத்தனை சலுகைகளைத் தந்துவெச்சிருக்கு.

அதெல்லாம் இல்லை. இந்துக்களுக்கு குறிப்பா பிராமணர்களுக்கு கல்வியை அடுத்தவங்களுக்குத் தரக்கூடாதுன்னு எண்ணம்.

எந்தக் கல்வியைத் தரலை? எந்தக் கல்வி அவங்க கிட்ட இருந்தது? கோவில் கட்டினது ஒரு ஜாதி. குளம் வெட்டினது ஒரு ஜாதி. வாணிபம் செஞ்சது ஒரு ஜாதி. வைத்தியம் செஞ்சது ஒரு ஜாதி. கப்பல் கட்டினது ஒரு ஜாதி. கலங்கரை விளக்கு கட்டினது ஒரு ஜாதி. அரசாண்டது ஒரு ஜாதி. ஆன்மிகம் வளர்த்தது ஒரு ஜாதி. பாதை வேறா இருந்தாலும் அத்தனை ஜாதிக்கும் இலக்கு ஒண்ணுதான். யாருக்கும் எதுவும் கிடைக்காமப் போகலை.

வேதக் கல்வியை அவங்க யாருக்கும் தரலை. கிறிஸ்தவத்துல வேதாகமத்தை யார் வேணும்னாலும் படிக்கலாம். ஓதலாம்.

ஏன்னா அங்க ஒரே ஒரு வேதாகமம் தான் உண்டு. அதனால அதை எல்லாருக்கும் தந்தாகவேண்டியிருந்தது. இந்து மதத்துல ஆளாளுக்கு ஒரு வேதம் இருந்தது. அய்யா வைகுண்டசாமி தனியா ஒரு வேதம் எழுதினாரு. வள்ளலாரு வேறொரு வேதம் எழுதினாரு. இன்னிக்கு மருவத்தூர் அம்மா வேறொன்னு எழுதறாங்க. இதேமாதிரியே அன்னிக்கும் ஆளாளுக்கு ஒரு கோவில் இருந்தது. குல தெய்வம் இருந்தது. ஒருத்தரோட குல சாமி இன்னொருத்தருக்கு குலசாமி இல்லை. அதனால அந்த மந்திரங்கள் அவங்களுக்குத் தேவையில்லை. எனக்குத் தேவையில்லாத ஒண்ணை எனக்கு தரலைன்னு எப்படிச் சொல்லமுடியும். தந்திருந்தாலும் வேண்டாம்னுதான் சொல்லியிருப்பேன்.

கிறிஸ்தவத்துல யார் வேணும்னாலும் பாதிரியாகமுடியும்.

இந்துக்கள்ளயும் ஒவ்வொரு ஜாதிக் கோவிலுக்கும் அந்தந்த ஜாதிக்காரங்க அர்ச்சகராகமுடியும்.

கிறிஸ்தவத்துக்கு இந்து ஜாதியைச் சேர்ந்த யார் வேணும்னாலும் எந்தக் கோவிலுக்கு வேணும்னாலும் பாதிரியாகமுடியும்.

ரோமன் கத்தோலிக்கரோட சர்சுக்கு பெந்தேகோஸ்தேக்காரரு பாதிரியாக முடியுமா?

அது முடியாதுதான். ஆனா எந்த சர்ச்சுக்கு பாதிரியாகணுமோ அந்த டினாமினேஷனுக்கு மாறிக்கிட்டா முடியும்.

எல்லாரும் ஒரே இயேசுவைத்தான கும்பிடறாங்க. எதுக்கு மாத்தணும். மாத்திக்கலைன்னா வேற ஆளுங்கன்னு ஏன் சொல்லணும்? இது ஜாதிப்புத்தியோட மோசமான அம்சம்தான.

அப்படின்னா நீங்க மதம் மாற மாட்டீங்களா?

அது என்ன சட்டையா நினைச்சப்ப கழற்றி மாட்ட. என் உடம்புய்யா… என் உயிருய்யா. கொன்னாலும் மாத்த மாட்டேன். கோடி கோடியா கொட்டிக் கொடுத்தாலும் மாத்தமாட்டேன்.

நேத்துவரை உங்களை அக்ரஹாரத்துக்குள்ள நுழைய விடலை.

அக்ரஹாரத்துல எனக்கு என்ன வேலை?

உங்க கூட சமமா உட்கார்ந்து சாப்பிடலை. பொண்ணு கொடுக்கலை எடுக்கலை.

எங்க ஜாதிக்குள்ள 100 கிளைங்க. ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் எதையும் கொடுத்து எடுக்கறதில்லை. அவங்களுக்குள்ளயும் அத்தனை ஜாதி. அங்கயும் அப்படித்தான் இருந்தாங்க.

அங்கயும் அப்படித்தான் இருந்தது…. இங்கயும் இப்படித்தான் இருந்ததுன்னு சொன்னா எல்லாம் சரின்னு ஆகிடுமா? ரெண்டு இடத்துலயும் இருந்தது தப்பு. அதுல உங்களுக்கு கூடுதல் கஷ்டம்னு உங்களுக்கு ஏன் புரியலை?

பழங்குடிகளைப் பார்த்து ஐய்யோ பாவம் குடிசைலயா வாழறீங்க… உங்க ஊர்ல கரண்ட் இல்லையே. ரோடு இல்லையே. பஸ் இல்லையேன்னு காலனிய மனுஷங்க முதலைக் கண்ணீர் வடிச்ச கதையாத்தான் இருக்கு. அது இல்லாமலே இன்னும் சொல்லப்போனா அது இல்லாத்துனால பூர்வகுடிங்க அங்க ராஜ வாழ்க்கை வாழ்ந்துட்டு இருந்தானுங்க. ரோடு போடறேன் பள்ளிக்கூடம் கட்டறேன்னு போயி அவனுங்களை நடுத்தெருல நிறுத்தின கதைதான் இந்து ஜாதிகளை ஒழிக்கறேன்னு மதத்தைக் கொண்டுவந்து திணிக்கறது. உனக்கு உன் மதம் பெரிசுன்னா எனக்கு என் ஜாதி பெருசு. அதைக் காப்பாத்தற இந்து தர்மம் பெரிசு. மத நல்லிணக்கம்னு நீ சொல்ற… ஜாதி நல்லிணக்கம்னு நான் சொல்றேன். கிறிஸ்தவரும் முஸ்லிமும் பொண்ணு கொடுத்து பொண்ணு எடுக்காமலேயே நட்பா சகோதரரா இருக்க முடியும்னா ஜாதிக்குள்ளயும் அப்படி சகோதரர்களா இருந்துட்டுப் போறோம். தாலி கட்டித்தான் சமத்துவம் வரணுமா. ராக்கி கட்டினா வராதா?

*

அனைத்து சேனல் குழுவினரும் ஏதோ வித்தியாசமாக இருப்பதை உணர்கிறார்கள். பேட்டி தருபவர்கள் இப்படி மனதில் இருப்பதை வெளிப்படையாகப் பேசுவதென்பது புதிராக இருக்கிறது. அவர்களுக்கு சந்தேகம் வருகிறது. புதிதாக ஒருவரை பேட்டிக்கு அழைக்கிறார்கள். அந்த நபர் அமர்ந்திருக்கும் அறையை சி.சி.டி.வி. கேமரா வைத்து கண்காணிக்கிறார்கள். அந்த புதிய நபர் தேநீர் அருந்தும்போது அவருடைய உடம்புக்குள் ஏதோ ஒரு ஆவி இறங்குவதுபோல் மாற்றங்கள் நடப்பது தெரிகிறது. அவர்கள் சந்தேகப்பட்டதுபோல் இந்தப் பேட்டிகளைக் கொடுத்தது எல்லாம் மரியம் மற்றும் ஜானின் தாத்தாவும் பாட்டியும்தான் என்பது தெரியவருகிறது.

அந்தப் பேட்டிகளையெல்லாம் அழித்துவிட்டு தாங்கள் விரும்புபடியாக எழுதிக் கொடுத்து ரொஹிங்கியா முஸ்லிம்கள், இலங்கை அகதிகள் போன்ற தங்களுடைய ஆட்களை வைத்து பதிவு செய்கிறார்கள். ஆனால், அவற்றை இயக்கிப் பார்த்தால் முன்பு எடுக்கப்பட்ட பேட்டிகளே அழியாமல் ஒளிபரப்பாவது கண்டு அதிர்ச்சியில் உறைகிறார்கள்.

இதனிடையில் சிறப்பு விருந்தினராக சூர்யா ஜோதிகா தம்பதி விவாத அரங்குக்கு பெரும் ஆரவார வரவேற்புடன் வந்துசேருகிறார்கள்.