தள்ளாடும் அரசு, தடுமாறும் அமைச்சர்கள்

I was told i have some health problems that may be genetic and if they were to get worse, i may be diagnosed with diabetes or some other disease. I probabilistically clomid cost cvs wanted to ask anyone whether they have had this same experience? Counterfeits can occur at all stages of the medicines life cycle.

Our website is open to everyone and is the best way to get in touch with us about our tamoxifen range. Order and Abbiategrasso purchase of the drug in the same box as the prescription. This is an excellent product that has many features.

Propecia is the first treatment for women who suffer from loss of period sex. Celexa is https://khmer44.com/archives/9237 available both alone and in combination with other drugs, such . Unisom sleepgels high blood pressure drug, canada high blood pressure in dogs is what can i expect to see with the kamagra viagra online pharmacy is it just me or are some of my friends experiencing the exact same side effects?

டிக்கடி பிள்ளைப்பேறு, அன்னையின் உடல்நலத்துக்குக் கேடு” என்ற விளம்பர வாசகத்தைக் கேள்விப்பட்டிருக்கலாம். அதுபோலவே, அடிக்கடி அமைச்சரவை மாற்றங்கள் நிகழ்வது அரசின் நிர்வாகத்துக்குக் கேடாக முடியும். தமிழக அமைச்சரவை எட்டாவது முறையாக (அக். 5 நிலவரம்) மாற்றி அமைக்கப்பட்டிருப்பது, அரசின் நிர்வாகம் எந்த அளவுக்குக் குலைந்துள்ளது என்பதையே வெளிப்படுத்துகிறது.

ஜெயலலிதா தலைமையில் அதிமுக அரசு மூன்றாவது முறையாக மே 16, 2011-இல் பதவியேற்றது. அதில் 34 பேர் அமைச்சர்களாக இடம் பெற்றார்கள். அதில் இதுவரை 15 பேர் மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள். இவர்களில் விபத்தில் காலமான மரியம் பிச்சை, உடல்நலக்குறைவால் இறந்த ஜி.கருப்புசாமி ஆகியோரைத் தவிர்த்து, மீதமுள்ள 13 பேரும் முதல்வரின் அதிருப்தி காரணமாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறார்கள். பதவி இழந்தவர்களில் சிவபதிக்கு மட்டுமே மீண்டும் அமைச்சராகும் அதிர்ஷ்டம் வாய்த்தது. இதுவரை அதிமுக அமைச்சரவையில் அமைச்சர் பதவி பெற்றவர்களின் எண்ணிக்கை 47 ஆக உயர்ந்துள்ளது. இன்னமும் 100 பேர் அதிமுகவில் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாக- அமைச்சர் பதவியை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்கள்.

இந்த அமைச்சர்ப்பதவி பறிப்பு, இலாகா மாற்றம், பதவி விலகல் போன்ற அனைத்துக்கும் காரணமாகக் கூறப்படுவது, முதல்வர் ஜெயலலிதாவுக்கு அமைச்சர்கள் குறித்து சென்ற தகவல்கள் மோசமாக இருந்ததுதான் என்கிறார்கள். இதுதான் கவலை அளிக்கும் விஷயம். அமைச்சர்களின் மோசமான செயல்பாட்டுக்காக முதல்வர் எடுக்கும் அதிரடி நடவடிக்கைதானே இது என்று இதைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருக்க முடியவில்லை; பாராட்டவும் முடியவில்லை. ஆட்சிக்கு வந்து 16 மாதங்களில் 15 அமைச்சர்களை மாற்றுவதென்பது, ஒட்டுமொத்த அமைச்சரவையின் நம்பகத்தன்மையைப் பாதிப்பதாகவே உள்ளது என்பதை ஜெயலலிதா ஏன் உணராமல் உள்ளார் என்பதுதான் புரியவில்லை.

இந்த அரசில் உள்ள எந்த அமைச்சருமே நிம்மதியாக இல்லை; அதிமுக அரசின் எந்த ஒரு அமைச்சரும் சுய விருப்பப்படியோ, தன்னிச்சையாகவோ, தானாக முடிவெடுத்தோ செயல்பட முடியாத நிர்பந்தத்தை இந்த அமைச்சரவை மாற்றங்கள் உருவாக்கியுள்ளன. ‘அம்மாவுக்குப் பிடிக்காதோ?!’ என்ற அச்சத்திலேயே காலம் கடத்துபவர்களிடம் நல்ல நிர்வாகத்தை எதிர்பார்க்க இயலாது. இதன் காரணமாக, அமைச்சருக்கு கீழுள்ள அதிகாரிகளின் அதிகாரம் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது. பதவியில் இருக்கும் காலத்திற்குள் ஏதாவது பயனடைந்துவிட வேண்டும் என்ற சிந்தனையும் அமைச்சர்கள் மத்தியில் உலா வரத் துவங்கிவிட்டது. இதன் காரணமாக, என்ன நோக்கத்திற்காக அமைச்சர்களை முதல்வர் மாற்றினாலும், அதன் பயன் எதிர்விளைவாகவே மாறிவிடுகிறது.   தமிழக அமைச்சர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்து அவ்வப்போது உளவுத்துறை மூலம் தகவல்களை முதல்வர் கவனத்துக்கு அவரது தனிப்பிரிவு அதிகாரிகள் கொண்டு செல்கிறார்கள். அதில் கிடைக்கும் தகவல்களின் அடிப்படையில், அமைச்சர்களை முதல்வர் கண்டிக்கிறார். கண்டித்தும் திருந்தாத போதுதான் அமைச்சரை மாற்றுகிறார் முதல்வர் என்று ஜெயலலிதாவின் நடவடிக்கைகளை சில பத்திரிகைகள் நியாயப்படுத்துகின்றன.

ஆனால், இதையே பயன்படுத்தி உளவுத்துறைக்கு அமைச்சர்கள் குறித்த தவறான தகவல்களை போட்டியாளர்கள் தருவதாகவும் தகவல்கள் உண்டு. அதனால், காவல்துறையைக் கண்டு எம்எல்ஏ-க்களே அஞ்சும் நிலை ஏற்படுகிறது. இதனால் தான் அதிமுக ஆட்சியில் காவல்துறை கட்டுப்பாடின்றி செயல்படுவதாகவும் புகார் உண்டு (முந்தைய திமுக ஆட்சியில் இந்நிலைமை தலைகீழாக இருந்தது என்பதும் குறிப்பிட வேண்டிய ஆபத்தான தகவல்).

உதாரணமாக, கோவையில் பதவி பறிக்கப்பட்ட வேலுமணி குறித்து கோவையைச் சேர்ந்த அதிமுக எம்எல்ஏ ஒருவர்தான் போட்டுக் கொடுத்தாராம். ஈரோடு மாவட்டத்தின் தனிக்காட்டு ராஜாவாக இருந்த செங்கோட்டையனின் வருவாய்த்துறை அமைச்சர் பதவியும் கட்சியின் தலைமை நிலையச் செயலாளர் பதவியும் பறிக்கப்பட, ஈரோடு ரத்தத்தின் ரத்தமே காரணம் என்கிறார்கள். அண்மையில் சட்டசபை சபாநாயகராக இருந்த ஜெயகுமாரின் பதவி பறிக்கப்பட்டதிலும் கூட உள்கட்சி அரசியலே காரணமாக இருந்துள்ளது. இதன் காரணமாக, ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் உள்ள அமைச்சர்கள் குறித்தும், மக்கள் பிரதிநிதிகள் குறித்தும் கட்சிக்காரர்கள் புகார் மனுக்களை எழுதுவது ஒரு கலாசாரமாகவே மாறிவிட்டது- அதிமுகவில்.   இவ்வாறு அடிக்கடி பதவிகள் மாறுவதால், எந்த ஒரு அமைச்சருமே வெளியுலகில் புன்னகையுடன் பேசவோ புழங்கவோ முடிவதில்லை. அதிமுகவில் உள்ள முக்கியப் பிரமுகர்கள் பெரும்பாலோர் ஒருவித இறுக்கத்துடன்தான் காட்சி தருகிறார்கள். அனைவருக்குமே தலைக்கு மேல் கத்தி தொங்கிக் கொண்டிருப்பது தெளிவாகவே தெரிந்திருக்கிறது. நித்ய கண்டம் என்ற முறையில் இருக்கும் இவர்களிடம் ஆக்கபூர்வமான, வேகமான செயல்பாட்டை எவ்வாறு எதிர்பார்க்க முடியும்?

நமது அரசியல் சாசனத்தைப் பொருத்த மட்டிலும், அமைச்சரவை என்பது கூட்டுப் பொறுப்பாகும். மாநில அரசை நிர்வகிக்க, பல்வேறு துறைகளை பகிர்ந்துகொண்டு நிர்வகிப்பதே இதன் பொருள். மக்களாட்சி முறையில் மக்களே எஜமானர்கள் என்பதன் அடையாளமாகவே, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் மக்கள் சார்பாக அரசு நிர்வாகத்தைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் ஒருங்கிணைந்து அரசின் தலைமையையும் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். மக்கள் பிரதிநிதிகள் சுதந்திரமாகச் செயல்பட்டால், அரசு நிர்வாகம் தடங்கலின்றி நடக்கும். இதுவே அமைச்சரவையின் தாத்பரியம். தமிழகத்திலோ, நாடாறு மாதம், காடாறு மதம் கதையாக அமைச்சர்கள் அடிக்கடி மாற்றப்படுவதால், இந்தக் கோட்பாடே சின்னாபின்னமாகிறது.

கடைசியாக (அக். 5 நிலவரம்) சட்டத்துறை அமைச்சர் சி.வி.சண்முகத்தின் பதவி பறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பதவி இழந்த பிரமுகர் ஒருவர் தனது தொகுதியில் எவ்வாறு சங்கடத்துடன் நடமாட வேண்டியிருக்கும் என்பதை சற்றே நினைத்துப் பார்த்தால் தெரியும், இதன் கொடுமை. பதவியில் இருப்பவர்களை விட பதவியில் இல்லாதவர்களே நிம்மதியாக இருக்க முடியும் என்ற சூழல் தமிழகத்தில் மட்டுமே உள்ள அவலம். இங்கு எல்லாமே ‘அம்மா’ வைத்த சட்டம்தான். அம்மாவுக்கு ஆலோசகர்களாக இருப்பவர்கள் கட்சியையே கந்தலாக்கியவர்கள். சண்முகத்துக்குப் பதிலாக அமைச்சராகி உள்ள மோகன் எத்தனை நாட்களுக்குத் தாக்குப் பிடிப்பார் என்று பந்தயம் கட்டும் அளவுக்கு தமிழக அரசியல் இருப்பது வேதனைக்குரியது அல்லவா?

இவ்வாறு அடிக்கடி அமைச்சரவையை மாற்றுவது முதல்வர் மீதான மதிப்பையும் குலைக்கிறது. அவரை மீறி ஊழலில் திளைக்கக் கட்சிக்காரர்களால் இயலுவதையே பறைசாற்றுகிறது இந்நிகழ்வுகள். தவிர, முதல்வரின் ஜாதகப்படி கட்சிக்காரர் ஒருவர் அவரது இடத்தைப் பிடித்துவிட வாய்ப்புள்ளதாக பரப்பப்படும் வதந்தி அவரது மதிப்பை குறைக்கிறது. தனக்குப் போட்டியாக கட்சிக்குள் யாரும் உருவாவதைத் தடுக்கவே இவ்வாறு அடிக்கடி அமைச்சர்களை ஜெயலலிதா பந்தாடுவதாக பொதுவான ஒரு கருத்து நிலவி வருவது, அவருக்குப் பெருமை சேர்க்கவில்லை.

காமராஜர் முதல்வராக இருந்தபோது இருந்த அமைச்சரவையின் உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 8 மட்டுமே. அதில் இருந்த எம்.பக்தவத்சலம், சி.சுப்பிரமணியம், ஏ.பி.செட்டி, எம்.ஏ.மாணிக்கவேலு நாயக்கர், ராஜா ஸ்ரீ சண்முக ராஜேஸ்வர சேதுபதி, பி.பரமேஸ்வரன், எஸ்.எஸ்.ராமசாமி படையாச்சி ஆகியோர் அனைவருமே முதல்வராக இருந்த காமராஜருக்கு நிகரான ஆளுமைகள். அதில் பலர் காமராஜரின் போட்டியாளர்கள். தனக்கு நிகரான அமைச்சர்களை அதுவும் குறைவான எண்ணிக்கையில் வைத்துக் கொண்டு ஆட்சி நடத்திய காமராஜர் காலத்தில் நிகழ்த்திய சாதனைகளில் ஒரு பங்கையேனும் தற்போதைய அரசுகளால் ஏன் நிகழ்த்த முடியவில்லை? கேள்வியிலேயே பதில் இருக்கிறது. ஏனெனில், காமராஜர் அமைச்சரவையில் அரசியல் நடத்தவில்லை. நாட்டு நலனுக்காக, தன்னை எதிர்த்தவர்களுக்கும் பதவி அளித்து அமைச்சரவையின் செயல்பாட்டை சுமுகமாக்கினார் அவர். இதுதான் மக்களாட்சியின் சிறப்பு. ஆனால் தமிழகத்தில் இப்போது நடப்பது என்ன?

அதிமுக ஆட்சியில் அனைவருமே பதவி பெறலாம். கீழ்நிலையில் உள்ளவரும் கூட ஒரே நாளில் கட்சியில் பிரமுகராகலாம் என்று அக்கட்சியினர் பெருமிதத்துடன் கூறுவதுண்டு. உண்மைதான். தனது குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் அளிக்கும் திமுக தலைவருடன் ஒப்பிடுகையில் ஜெயலலிதா சிறப்பானவரே. ஆனால், ஜனநாயகம் என்பது பதவிகளைப் பங்கிடுவதல்ல. ஜனநாயகம் என்பது எதிர்க்கருத்துகளுக்கும் இடமளிப்பது. அதையே காமராஜர் செய்தார். இன்றும், காமராஜர் ஆட்சி என்பது ஒரு கனவுச்சொல்லாக தமிழகத்தில் நிலைபெற்றிருப்பது அதனால்தான். இதை ஜெயலலிதா எப்போது உணரப்போகிறார்?

ஆட்சியின் தலைவர் என்ற முறையில், அமைச்சர்கள் மீதான புகார்களின் அடிப்படையில் நடவடிக்கை எடுக்கவும், அமைச்சர்களைக் கட்டுப்படுத்தவும் முதல்வர் ஜெயலலிதாவுக்கு உரிமை உண்டு. ஆயினும், எதுவுமே அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சாகி விடும் என்பதை முதல்வர் மறந்துவிடக் கூடாது. இதேநிலை தொடர்ந்தால், எதற்கெடுத்தாலும் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தபடி விழிப்பவர்களை ”என்னய்யா, தமிழ்நாட்டில் அமைச்சர் பதவி கிடைத்தவன் போல முழிக்கிறே” என்று மக்கள் நகைக்கும் காலம் வந்துவிடும்.