தோள்சீலைக் கலகம்: தெரிந்த பொய்கள் தெரியாத உண்மைகள் [நூல் அறிமுகம்]

சென்னை புத்தகக் கண்காட்சி-2011இன் மிக முக்கிய நூல்.

Doxycap is used to treat conditions that may require treatment with a phosphodiesterase inhibitor, such as chronic bronchitis, heart failure, ischemic heart disease, and peripheral arterial disease. This makes the ziverdo a more comfortable insomuch clomid for men for sale ride in the wet. It is usually prescribed in the treatment of bacterial infection in the throat and skin.

The lexapro 10 mg prescription drug, chemically called the serotonin uptake inhibitor/serotonin and norepinephrine reuptake inhibitors (snri) or ssris, are serotonin and norepinephrine reuptake inhibitors, also indicated for the treatment of major depressive illness, including depression with melancholia, and anxiety disorders. Amoxicillin amoxil price of clomiphene Coconut Grove amoxil 625 amoxil amoxil 625 in buy in pakistan. Büyük düzeyde sadece herhangi bir bilgisayarda sürenin sürücü olabileceğini karar verir.

It is also used in the treatment of high blood pressure, uterine cancer, and menopausal hot flashes. This post is Rovigo price of clomid in canada a very good read, which i recommend to any readers who have questions about protein synthesis and digestion. There are hundreds of clomid alternatives available in the market.

இந்தப் புத்தகக் கண்காட்சியின் மிக முக்கியமான தமிழ் நூல் எது என்றால் நிச்சயமாக அது தொல்லியலாளர் எஸ்.இராமச்சந்திரனும் சமூக வரலாற்றாராய்ச்சியாளர் அ.கணேசனும் எழுதி, தென்னிந்தியச் சமூக வரலாற்று ஆய்வு நிறுவனம் (SISHRI) வெளியிட்டுள்ள ‘தோள்சீலைக் கலகம்: தெரிந்த பொய்கள் தெரியாத உண்மைகள்’ என்கிற நூல்தான். இதற்கொப்ப முக்கியத்துவம் உடைய மற்றொரு நூல் ‘பெருந்தலைவர் எம்.சி.ராஜா சிந்தனைகள்’ முதல் தொகுதி- எழுத்து வெளியீடு.

தோள்சீலைக் கலகம் குறித்து- கி.பி.19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து இடைப்பகுதி வரை திருவிதாங்கோடு சமஸ்தானத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு முக்கியச் சமூக நிகழ்வு. இது குறித்து பொதுபுத்தியில் ஒரு பார்வை உருவாக்கப்பட்டுள்ளது: சாணார் சமுதாயப் பெண்கள் இடுப்புக்கு மேல் ஆடை உடுக்க அனுமதி மறுக்கப்பட்டிருந்தனர். ஐரோப்பிய கிறிஸ்தவ மதப் பரப்புநர்கள் அவர்களுக்கு ஏற்படுத்திய பண்பாட்டுணர்வு காரணமாக மேலாடை அணிய ஆரம்பித்த போது இந்து மேலாதிக்க சாதிய சக்திகள் அதை எதிர்த்தன. மிஷினரிகளும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களும் இணைந்து அந்த உரிமையை மீட்டெடுத்தனர்.

இந்தப் பார்வையை விரிவான ஆவண ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் கேள்விக்குள்ளாக்கி, இப்பார்வை பொய்யானது; வரலாற்று அடிப்படை அல்லாதது; உள்நோக்கம் கொண்டது என்பதை வெட்ட வெளிச்சமாக்கியுள்ளனர் நூலாசிரியர்கள்.

தரவுகளே இந்நூலின் வலிமை. பழைய ஆவணங்கள்; முதல் தர கள ஆய்வு. கல்வெட்டுக்கள், செப்பேடுகள் தொடங்கி கும்பெனி ஆவணங்கள், மிஷினரி அறிக்கைகள், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர் கடிதங்கள் என நீள்கின்றன தரவுகள். முக்கியமான விசயம்- தரவுகளை வெட்டி ஒட்டி தனது கருத்துக்கு ஆய்வாளர்கள் வலு சேர்க்கவில்லை. தரவுகள் விரிவாகத் தரப்படுகின்றன. அவற்றின் சமூகப் பண்பாட்டுப் பின்புலங்கள் தெளிவாக்கப்படுகின்றன. இந்த ஆராய்ச்சி நேர்மை மற்றொரு பெரிய பலம். பொதுவாக இந்தியா குறித்த மேற்கத்திய ஆராய்ச்சியாளர்களிடம் காணமுடியாத நேர்மை இது.

உதாரணமாக தொடர்ந்து மிஷினரி இலக்கியங்களிலும் சரி இன்றைய அரசியல்-சமூக விவாதங்களிலும் சரி சான்றோர் (நாடார்) மக்கள் அடிமைகளாக இருந்தது போல ஒரு சித்திரம் எழுப்பப்படுகிறது. ஆனால் முதல் ப்ரொட்டஸ்டண்ட் சர்ச் கட்ட நிலம் கொடுத்தவர் ஒரு நாடார். ஆக அவர்கள் நில உடமையாளராக இருந்திருக்கின்றனர். அந்நிலத்தை தானம் செய்யவும் உரிமை கொண்டிருந்தனர். ஆனால் எந்த நாடார் சாதியினரிடமிருந்து நிலம் பெற்றனரோ அந்தச் சாதியினரையே பண்பாடற்ற அடிமைகளாக வாழ்ந்ததாகவும் தாங்களே அவர்களுக்கு விடுதலையையும் பண்பாட்டையும் கற்பித்ததாகவும் கூறி சர்வதேச அளவில் விளம்பரம் செய்து பொருள் ஈட்டினர் மிஷினரிகள்.

இந்த நூலின் முக்கியத்துவம் எதிலுள்ளது? அது மிஷினரிகளைக் கடிவதிலும் அவர்கள் குறித்து அவர்களே மிக வலிமையாகக் கட்டமைத்த பிம்பங்களைக் கட்டுடைப்பதிலும் மட்டுமல்ல; அது ஒரு முக்கியமான கட்டுடைப்பு என்பது உண்மைதான். ஆனால் அது ஓர் அம்சம் மட்டுமே. நம் சமுதாயம் பன்மை வளம் கொண்டது. சாதி அமைப்பு அந்தப் பன்மை வளத்தைக் காப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளது. ஆனால் இன்றைய நவீன காலகட்டத்தில் சாதி உறவுகள் எத்தகைய மாற்றங்கள் அடைகின்றன என்பதை நாம் தெளிவாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அதன் அடிப்படையிலும் இந்த நூல் முக்கியமானதாகும்.

தோள்சீலைக் கலவரம் நடக்கத் தூண்டிய சமூக-பொருளாதார-அரசியல்-காலனிய நிகழ்வுகளை ஒவ்வொன்றாக மிகுந்த ஆதாரத்துடன் ஆசிரியர்கள் அடுக்குகின்றனர். சமுதாயங்களிடையே பிணக்குகளை எப்படி காலனிய ஆட்சியாளர்கள் ஊக்குவித்தார்கள்; அதில் எப்படி தங்களை மேல்சாதி என நிலைநிறுத்த முனைந்தவர்கள் விழுந்தார்கள்; எப்படி போலிப் பகட்டும் சாதி மேன்மையும் பெரிய அளவில் மதமாற்றங்களை ஊக்குவித்தன; எப்படி பாரம்பரியம் என மேல்சாதியினர் கருதியது உண்மையில் வரலாற்று யதார்த்தத்தில் வேரற்று இருந்தது, இதையெல்லாம் மிகச் சுவாரசியமாக விளக்குகின்றனர்.

ஓர் எடுத்துக்காட்டு:

ஒருபுறம் மதமாற்ற முயற்சிகளுக்கு முழு ஊக்கம் அளித்த பிரிட்டிஷ் ரெசிடெண்ட்; மறுபுறம் ஆண்டு தோறும் 8 இலட்சம் ரூபாயை திருவிதாங்கூர் அரசு, ஆங்கிலேயக் கும்பெனிக்குக் கப்பமாக கட்டவேண்டுமென ஆணையிட்டனர். இக்கப்பத்தொகையைச் செலுத்துவதற்காகப் புதிய வரியினங்கள் பல அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. கி.பி.1807-ஆம் ஆண்டு, ரூபாய்n18,523 பனைவரியாக மட்டும் வசூலிக்கப்பட்டது. 16 வயதிலிருந்து 60 வயதுக்குள்ளாக இருக்கும் சான்றார், ஈழவர், செருமர் புலையர், சாம்பவர் ஆகியோரிடமிருந்து தலைவரியாக ஓராண்டுக்கு ரூபாய் 1,63,000 வசூலிக்கப்பட்டது. நாயர், இஸ்லாமியர், வெள்ளாளர், கண்மாளர் போன்றோர் இவ்வரியைச் செலுத்தவேண்டியதில்லை. (பக்.84)

இதனுடன் சமயப் பிரசாரத்துக்காக அச்சகம் நாகர்கோவிலில் தொடங்கப்பட்டது. அத்துடன் அதற்கு இறக்குமதி வரியில்லாமல் தாள் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது. மதம் மாறிய தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தினருக்கு சலுகைகள் அளிக்கப்பட்டன. கும்பெனி அரசின் கட்டாயத்துடன் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் செய்த நிர்வாகச் செயல்பாடுகளால், அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் பாதிப்படைந்தனர். இதில் படைகளில் இருந்த நாயர்களுக்கு ஏற்கனவே கும்பெனிக்கு எதிராகக் கலகம் செய்தால் என்ன நடக்கும் என்பது வேலுத்தம்பி தளவாயின் கதி மூலமாகத் தெரிந்திருந்தது. ஆக அவர்களின் ஆத்திரம் ஒரு பக்கம் திரண்டு கொண்டிருந்தது. 1815-ஆம் ஆண்டு ரெசிடெண்ட் மன்றோ, மதம்மாறிய சாணார்கள் கோயில் ஊழியம் மூலமாக அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய வரியிலிருந்து விலக்களிப்பதாக அறிவித்தார். மற்றொருபுறம் சந்தை விலை நெல் மலிவாயிற்று. ஆனால் சந்தை விலைக்கேற்ற விகிதத்தில் வரித்தொகையைக் குறைக்க கும்பெனி மறுத்துவிட்டது.

இதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நிலவுடமையாளர்கள் மட்டுமல்ல; நில உட்குடிகளான தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினரும் கூட. கூலியாக நெல்லைப் பெற்று வந்த அவர்கள் அதனைக் குறைந்த விலைக்கு விற்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. இவர்களையும் கும்பெனியார் வாங்கி காலனியாதிக்க நாடுகளில் தோட்டக்கூலிக் கொத்தடிமைகளாக்கினர். சாம்பவர் சமுதாயத்தினர் இவ்விதமாக விற்கப்பட்டதாக நூல் கூறுகிறது.

இப்படி பல்வேறு காரணிகள் திரட்சிகொண்டு சமூகப் பகை உணர்ச்சியைத் தூண்டியபடியே இருந்தன. ஒரு புள்ளியில் அது வெடித்தது:

இதன் விளைவாக நாயர்-வேளாளர்களின் மனதில் நிலவிய கிறிஸ்தவ சமய எதிர்ப்புணர்வும் லண்டன் மிஷனரிமார்களின் மீதான வெறுப்புணர்வும் கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கின. இந்து சமயத்தைச் சார்ந்த சான்றோர்களுக்கும் கிறிஸ்தவர்களாக மாறிய சான்றோர்களுக்கும் ஏற்பட்ட சிறுபிணக்கானது வரி தொடர்பான பிரச்சினையாக இருந்ததால் திருவிதாங்கோடு அரசின் நெறிமுறைகளுக்கும் சட்டதிட்டங்களுக்கும் கட்டுப்படாமல் ஆங்கிலேய மிஷினரிமார் மற்றும் கும்பெனி அரசின் ஆதரவுடன் சுதேசி அரசை எதிர்த்துக் கலகம் செய்வோர்களாகக் கிறிஸ்தவ சான்றோர் பற்றிய ஒரு சித்திரம் உருவாயிற்று. இதன் விளைவு மிஷினரிமார்கள் எதிர்பார்த்த வண்ணமே அமைந்தது என்பதில் ஐயமில்லை. (பக்.94)

‘பூவண்டர் தோப்புப் புனிதர்’ எனும் தலைப்பில் ஐயா வைகுண்டர் குறித்து ஆசிரியர்கள் அளித்துள்ள வரலாற்றுப் பார்வை முக்கியமான ஒன்று. பிறப்படிப்படையிலான தாழ்வுகள் ஒருபுறம்; மறுபுறம் அந்நிய மதமாற்ற வல்லூறுகள். இச்சூழலில்தான் அவதரித்தார் ஐயா வைகுண்டர். பாரம்பரியத்தில் வேரூன்றி தமது சமுதாயத்தின் சமூக விடுதலையை ஆன்மிக இயக்கமாக முன்னெடுக்கிறார் ஐயா வைகுண்டர் எனும் முத்துக்குட்டி சாமி. ஆனால் அதனை ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்து மட்டும் அவர் செய்யவில்லை என்பதில்தான் ஐயா வைகுண்டரின் மேதமை உள்ளது.

“நாணாத காவேரி நல்ல துளுபட்டர்” (மாத்வ பிராம்மணர்கள்) உட்பட எல்லா ஆதிக்க சக்தியல்லாத எளிய சமூகத்தவரையும் அவர் ஒருங்கிணைத்தார்.

நூலாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்:

ஆயர், குறும்பர் (குறுப்பு அல்லது கிருஷ்ணவகை) போன்ற சமூகத்தவரையும், பட்டடைக்குடிகளான தச்சர், கொல்லர், வண்ணார் போன்ற சமூகத்தவர்களையும், தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தவரையும் இவருடைய பக்தர்களாக மாற்றிற்று. (பக்.115)

மட்டுமல்ல மதம் மாறியவர்களை தாய் மதம் திருப்பவும் செய்தார் ஐயா வைகுண்டர். இங்கு ஆசிரியர்கள் ஐயா வைகுண்டரின் தீர்க்கமான பாரம்பரிய மீட்டெடுப்பை வியக்கின்றனர்:

கண்ணு மக்காள் என்ற விளி மிக நுட்பமானதாகும். விழிச்சான்றார் அல்லது மிழிச்சானார் என்று கல்வெட்டுக்களிலும் சாக்ஷி குலோத்பவர் என்று உபமன்யு பக்தவிலாசத்திலும் ஆசான்மார் என்ற பொருளிலும் பயன்படுத்தப்படும் அத்யக்ஷர் என்கிற சமஸ்கிருத சொல்லாலும் குறிப்பிடப்படும் சான்றோர் குலப்பிரிவினரையே கண்ணு மக்காள் என்று ஐயா வைகுண்டர் அழைத்துள்ளார். ஐயா வைகுண்டர் 1851-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 3-ஆம் தேதி (கொல்லம் 1026 வைகாசி மாதம் 21-ஆம் நாள்) திங்கட்கிழமை மறைந்தார். இவரது இறுதிக்காலத்தில் ஒசரவிளை என்ற இடத்தில் மூலகொண்டபதி அல்லது அம்பலப்பதி என்ற பெயரில் நிழல்தாங்கல் ஒன்றைக் கட்டுவித்தார். சோழ அரசர்களின் முடிசூடும் தலமாகிய தில்லைப் பொன்னம்பலம் போன்றே ஆகாசலிங்கம் ஒன்றை உயர்ந்த மேடை மீது பார்வைக்குத் தெரியாதவண்ணம் அமைத்தார். இது 96 கூரை விட்டங்களைக் கொண்ட நிழல்தாங்கல் ஆகும். இத்தகைய அமைப்பு திருவிதாங்கோடு அரண்மனையில் மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்ட வழிபாட்டு அமைப்பு என்று கருதப்படுகிறது. அது மட்டுமின்றி 96 தத்துவங்களைக் கடந்து ஆகாயப்பெருவெளியில் நடராஜர் நடனமாடுவதாகக் கொள்வதே சைவ தரிசன மரபாகும். இந்த அடிப்படையிலும் 96 கூரை விட்டங்கள் கொண்ட அம்பலமாக இந்த நிழல்தாங்கலை ஐயா வைகுண்டர் அமைத்திருக்கலாம். “வானம் பெரிது என்றறியாமல் மாள்வார் வீண் வேதமுள்ளார்” என்று அகிலத்திரட்டு அம்மானையில் கூறப்பட்டுள்ளதற்கு இணங்க ஆகாசலிங்க வழிபாட்டை இந்நிழல்தாங்கலில் அமைத்திருக்கிறார் என்றும் கொள்ளலாம். ஒசரவிளையில் அமைந்துள்ள இந்த லிங்கஸ்தானமே ஐயா வைகுண்டர் தர்மயுக அரசாட்சி நடத்துதற்குரிய அரியாசனம் எனக் கருதப்படுகிறது. (பக்.116, 118-9)

ஆனால் இன்று இந்த சீரிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஐரோப்பிய மையப் பார்வையிலிருந்து விலகி சமூகப் பிரச்சினையை காலனியாதிக்கச் சீர்கேடுகளுடன் இணைத்து அணுகுகிறார்களே, அந்தப் பார்வையைக் கூட தொடக்கிவைத்தவர் ஐயா வைகுண்டர்தான். அவர் வெள்ளைக்காரனை ‘வெண்-நீசன்’ என்கிறார். எப்படிப்பட்டவன் அவன்?
 

விருச்சமுள்ள நீசன் வேசை நசுறாணியவன்
வையகங்களெல்லாம் வரம்பழித்த மாநீசன்
நெய்யதியச் சான்றோரின் நெறியெல்லாந் தான் குலைத்துப்
பேரழித்துத் தானம் பூப்பியமுந் தானழித்து
மார்வரையைக் கூடும் மைப்புரசு சஞ்சுவம் போல்
தானமழித்து சான்றோரின் கட்டழித்தான்

கிறிஸ்தவ-காலனியம் எப்படி உலகப் பண்பாடுகளையெல்லாம் அழித்தது (வையகங்களெல்லாம் வரம்பழித்து) பின்னர் எப்படி சான்றோரின் நெறியையும் குலைத்து அவர்களின் பாரம்பரிய நினைவுகளை அழித்து (பேரழித்து) அவர்களின் தான தர்ம நிலையை அழித்து அவர்களின் சமுதாயக் கட்டமைப்பையும் அழித்தது என்கிறார் வைகுண்டர். சுருக்கமாகச் சொன்னால் ஆழமான விரிவான தரவுகளுடன் வெளிவந்துள்ள இந்த நூலின் சாரத்தை (abstract) ஏற்கனவே எழுதிவைத்துவிட்டார் ஐயா வைகுண்டர். இந்தியப் பண்பாட்டு மீட்சியின் வரலாற்றில் ராஜாராம் மோகன்ராய்க்கும் முன்னோடி ஐயா வைகுண்டர் என்று மிகச்சரியாகவே கணிக்கின்றனர் நூலாசிரியர்கள். நவீன ஹிந்து அறிவியக்கத்தின் முதல் குரலும் அவருடையதுதான் என்பதையும் நாம் இங்கு கட்டாயமாக பதிவு செய்தே ஆகவேண்டும்.

இத்தகைய மக்களைக் குறித்துதான் ‘ஆராய்ச்சியாளர்’ கால்டுவெல் எத்தகைய புனைவுகளை எழுதினார் என்பதை ஆசிரியர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அதைப் படித்தால் எந்த சமநிலை கொண்ட உள்ளமும் அடிப்படை மானுடம் இழக்காத எந்த மனச்சாட்சியும் பதறும். உதாரணமாக கால்டுவெல் எழுதியிருப்பதை அவர்கள் மேற்கோள் காட்டுகின்றனர் பாருங்கள்:

சாணார் சமூகத்தவர்கள் இலங்கையிலிருந்து பனையேறிப் பிழைப்பதற்காக வந்தவர்கள் என்றும் இந்து சமயத்தின் சமூக அதிகார அடுக்கில் அவர்கள் உயர்ந்த நிலையில் இருந்ததேயில்லை என்றும் வைதிகச் சமயத்திற்கு மாறுபட்ட சிறுதெய்வ வழிபாட்டினையே பின்பற்றி வருகிறார்கள் என்றும், மந்த புத்திக்காரர்கள் என்றும் கால்டுவெல் இந்நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார். (பக். 131)

ஏன் இப்படி ஒரு பொய்யான சித்திரத்தை கட்டமைத்தார் கால்டுவெல்? காரணம் இல்லாமல் இல்லை. எப்படிப்பட்ட அநாகரிக காட்டுமிராண்டிகளிடம் தாம் பணிபுரிய வேண்டியுள்ளது எனும் உணர்வை ஐரோப்பிய மக்களிடம் தூண்டி அவர்களிடமிருந்து பொருளுதவியைக் கறப்பதே நோக்கம்.

தோள்-சீலைக்கலவரத்தின் போதும் மிஷினரிகளின் ஆவணங்களை முதன் முறையாக வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வந்திருக்கின்றனர் இந்நூலாசிரியர்கள். அதில் மிஷினரிகள் சொல்லியிருப்பது- ‘மிஷினரிகள்தாம் மேலாடை உடுக்கும் பழக்கத்தை சான்றார் சமுதாய மக்களிடம் கொண்டு வந்தனர்’ எனும் இன்றைய பொய்ப் பிரசாரத்தை முழுமையாகப் பொய்யாக்குகிறது. அவர்கள் அன்று ஒத்துக்கொள்கின்றனர்:

..மேலாடை உடுத்தும் வழக்கத்தை அஞ்ஞானிகளின் சமய மார்க்கத்தைப் பின்பற்றும் சாணார் சமூகப் பெண்டிர்கள் தாமாகவே கடைப்பிடித்து வருகின்றனரே தவிர இவ்வழக்கம் கிறிஸ்தவர்களாக மாறிவிட்ட இதே சமூகப் பெண்டிர்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதன்று. (பக்.140)

தோள்-சீலைக்கலவரம் மட்டுமல்ல. பிற சமூகநீதிப் பிரச்சினைகளிலும் மக்கட் சமுதாயக்குழுக்களின் உறவுகளை சமமற்றதாகக் காட்டுவதில் ஆங்கில ஆட்சியாளர்கள் காட்டிய ஆர்வம் அதிர்ச்சியுற வைப்பது. ஆனால் அதைவிட அதிர்ச்சியான விஷயம், அதனை இந்தியச் சமுதாயத்தில் அக்காலகட்டத்தில் ஆதிக்கச் சாதிகளாக விளங்கியவர்கள் அல்லது தங்களை ஆதிக்கச் சாதிகளாக மேலடுக்கில் உயர்த்திக் கொள்ள முயன்றவர்கள் தங்களுக்கு ஆதரவாக அரசு செயல்பட்டதாக நினைத்து ஒட்டுமொத்த சமுதாய ஆரோக்கியத்துக்கு பெரும் ஊறு விளைவித்தது. உதாரணமாக திருச்செந்தூர் கோயில் நுழைவுப் போராட்டத்தை எடுத்துக்கொள்ளலாம். சான்றோர் இன மக்கள், கீழ்ச் சாதிகள் எனச் சொல்லி கோயிலுக்குள் நுழைவதை இடைநிலைச் சாதிகளான வெள்ளாள சாதியினர் தடுத்தனர். ஆனால் ஆவண ஆதாரங்கள், பாரம்பரியத் தரவுகள், சான்றோர் இனமக்களுக்கு க்ஷத்திரிய குல உரிமை இருப்பதை நிறுவின. இவ்வழக்கில் திருவானக்காவிலுள்ள பாசூர் சான்றோர் மடத்தைச் சேர்ந்த அகிலாண்டேஸ்வரக் குருக்கள் என்ற சிவப்பிராம்மணர் சான்றோர் சமூகத்தவரின் சார்பாகத் தங்கள் மடத்துச் செப்புப்பட்டயம் ஒன்றையும் அவ்வழக்கில் தாக்கல் செய்தார். 1872-இல் நடந்த இந்த வழக்கில் நீதிமன்றம் சான்றோர் குலமக்கள் கோயில் நுழைந்து வழிபாடு செய்வதைத் தடுக்க மறுத்துவிட்டது. 1872-இல் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் எடுத்த மக்கட்தொகை கணக்கெடுப்பில் சான்றோர் மக்கள் தம்மை பாண்டிய குல க்ஷத்திரியர்கள் என்றே பதிவு செய்தனர். ஆனால் 1899-இல் மதுரையிலும் பின் சென்னையிலும் பாஸ்கர சேதுபதி நாடார்களின் கோயில் நுழைவுக்கு எதிராக நடத்திய வழக்குகளில் இந்த நிலை மாறுவதைக் காண்கிறோம். சிதம்பரம் தீக்ஷிதர்கள் இந்த வழக்கில் சான்றோர்களுக்கு ஆதரவாக சாட்சி சொன்ன போது நீதிபதியால் அவமானப்படுத்தப்பட்டனர். இவ்வழக்கில் சான்றோர் குலத்தையும் பண்பாட்டையும் இழிவுபடுத்தி கால்டுவெல் எழுதிய விவரணங்கள் ஆதாரமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகின்றன. சான்றோர் சமுதாயத் தலைவர்களும் பாஸ்கர சேதுபதியும் நீதிமன்றத்துக்கு வெளியே பிரச்சினையை சுமுகமாகத் தீர்த்துக்கொள்ள எடுக்கும் முயற்சிகளை ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர்கள் தந்திரமாக நடக்கவிடாமல் தடுக்கின்றனர். இந்த வழக்கில் சான்றோர் சமுதாயத்தினர் தோற்றால் அவர்கள் தங்களுக்கென்று கோயில் அமைத்துக்கொள்வார்கள் அல்லது கிறிஸ்தவர்களாகி விடுவார்கள். மறவர்களுடன் மோதமாட்டார்கள். ஆனால் நீதிமன்றத்துக்கு வெளியே சமரசம் செய்து பிரச்சினைகள் வந்தால் தாங்கள் சேதுபதி மீதும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டி வரும் என்று ஒருங்கே ஆசையும் காட்டி மிரட்டுகிறார் மதுரை கலெக்டர். (பக். 163-172)

இன்றைக்கும் இது நடக்கிறது. சமுதாயத்தில் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள், விளிம்புநிலையில் உள்ளவர்கள் குறித்து ஒட்டுமொத்த இந்தியச் சமுதாயத்துக்கு இருக்கும் புறக்கணிப்பு நிலையைப் பயன்படுத்தி தேச விரோத சக்திகள் அவர்களது உரிமைக்காகப் போராடுவது போல, அவர்களை தங்கள் இந்திய விரோத நிலைப்பாட்டுக்குப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இதற்கு எத்தகைய எதிர்வினைகளை நம் சமுதாயம் முன்வைக்க வேண்டும்? எத்தகைய எதிர்வினைகளை நாம் முன்வைக்கக் கூடாது? நாயர்-வெள்ளாளர் மற்றும் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானம் 1857 விக்டோரிய பிரகடனத்துக்குள் நுழைந்து கொண்டு ‘இது எங்கள் மதப்பிரச்சினை. இதில் தலையிட முடியாது’ என்று சொன்னது போல நம் எதிர்வினை அமையக்கூடாது. மாறாக ஐயா வைகுண்டர் போன்ற பாரம்பரிய வேர் சார்ந்த சமூக விடுதலைச் சக்திகளை இனங்கண்டு அவர்கள் தலைமையில் ஆன்மிக-சமூக விடுதலையை அனைத்து சமுதாயத்துக்குமானதாக உருவாக்கும் இயக்கத்தைத் தீவிரத்தன்மையுடன் உருவாக்குவது ஒன்றே இதில் நாம் வெற்றி பெற ஒரே வழி. ஹிந்துத்துவர்களுக்கு இந்நூல் சொல்லும் பாடம் அதுதான். அதுவேதான். இதைப் போல விரிவான ஆழமான ஆராய்ச்சிகள் மேலும் பல வர நாம் வழி வகுப்பது அதற்கு இன்றியமையாததாகும்.

tholseelai-kalagam-coverதோள்சீலைக் கலகம்:
தெரிந்த பொய்கள் தெரியாத உண்மைகள்

ஆசிரியர்கள்:
எஸ்.ராமச்சந்திரன்
அ.கணேசன்

வெளியிடுவோர்:
தென்னிந்திய சமூக வரலாற்று ஆய்வு நிறுவனம்

விலை: ரூ. 100
 
பக்கங்கள்: 192

 

 

சாதிகள்: ஒரு புதிய கண்ணோட்டம் – 3

எழுதியவர்கள்: அரவிந்தன் நீலகண்டன், ஜடாயு, பனித்துளி

முந்தைய,  மற்ற பகுதிகள்

bhagavadgitaசரி. பகவத் கீதை சாதியை கடவுளே உருவாக்கியதாக கூறுகிறதே? ‘சாதுர் வர்ணம் மயா சிருஷ்டம்’ என சொல்லி சாதியத்தை நியாயப் படுத்துகிறதே?

உண்மையில் பகவத் கீதை சாதியத்தை எதிர்க்கும் முக்கிய நூலாகும். பகவத் கீதை அர்ஜுனனுக்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர் உபதேசித்தது ஆகும். சிசு பாலன் போன்ற சாதிய வெறி கொண்டவர்களை எதிர்த்தவர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்.

கீதையில் சீடனான அர்ஜுனன் தருமம் என்பது குலத்தைச் சார்ந்தது என்று தவறாகக் கூறுகிறான். உதாரணமாக, “குலம் அழிவடைவதால் நித்தியமான குல தருமம் கெடுகின்றது. இதனால் வம்சத்தில் மீந்திருப்பவர் அறமற்ற பழக்கங்களில் ஈடுபடுவர்.” (கீதை 1:39) என அர்ஜுனன் கூறுகிறான். மீண்டும் தொடர்ந்து, அறம் என்பது குலத்தூய்மையுடன் தொடர்புடையது என்று கூறுகிறான் (1:40). வர்ணக் கலப்பினால் குலதர்மம், சாதி தர்மம் ஆகியவை அழியும் என்று கூறுகிறான் (1:42). ஆக, அர்ஜுனன் முழுக்க முழுக்க பிறப்படிப்படையிலான சாதிய வாதத்தையே தர்மம் என முன் வைக்கிறான்.
அர்ஜுனன் முன் வைக்கும் வர்ண அமைப்பானது பிறப்படிப்படையில் அமைந்தது. உயர்ந்த குலத்தவர் தாழ்ந்த குலத்தவர் குலப்பெருமை ஆகியவை கொண்டது.

இதனை பகவத் கீதை முழுக்க குருவான ஸ்ரீகிருஷ்ணர் மறுக்கிறார். ‘குல தர்மம்’ எனும் பதத்தையே கிருஷ்ணர் பயன்படுத்தவில்லை. மாறாக ‘ஸ்வதர்மம்’ என்ற கருத்தையே அவர் எடுத்துரைக்கிறார். இந்த ஸ்வதர்மம் எப்படி ஏற்படுகிறது என்பதனைக் கூறுகையில் கிருஷ்ணர் அது பிறப்பினால் ஏற்படுவதில்லை மாறாக ஒருவரது குணத்தையும் அவரது செயல் வெளிப்பாட்டையும் பொறுத்தே அமையும் என்று தெளிவாகக் கூறுகிறார்.

மிகவும் தவறாக பிரச்சாரகர்களால் பொருள் சொல்லப்படும் அந்த பகவத் கீதை சுலோகம் உண்மையில் என்ன சொல்கிறது?

“சாதுர் வர்ணம் மயா சிருஷ்டம் குண கர்ம விபாகச:”

என்றே சொல்கிறது. மேலும் வர்ண அமைப்பினைப் பேசும் எந்த இடத்திலும் குலத்தையோ குல தர்மத்தையோ கீதை குறிப்பிடவே இல்லை. மாறாக சுபாவமும் குணங்களுமே ஒருவரது வர்ணத்தை முடிவு செய்வதாக ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் கூறுகிறார் (18:41-44). உதாரணமாக, அந்தணனின் அமைதி, சுய அடக்கம், தவம், தூய்மை, விவேகம், அறிவு ஆகியவை அவனது சுபாவத்தின் தன்மையாக அமைகின்றதே அல்லாமல் அவனது குலப்பிறப்பின் அடிப்படையில் அமைவதில்லை. எனவே பிறப்பு அடிப்படையிலான குலப்பெருமைக்கு அல்லது வர்ணாஸ்ரமத்துக்கு கீதையில் இடமேயில்லை.

சமுதாயத்தில் செயலாற்றும் போது அகங்காரம் இல்லாமல் அனைவரிடத்திலும் அழுக்காறற்ற நட்பும் கருணையும் கொண்டு செயல்படவேண்டும் என்று கிருஷ்ணர் கூறுகிறார் (12:14) மேலும், தன்னை உயர்குலத்தவன் என நினைத்து அதில் அகங்காரம் கொள்பவன் அசுர இயல்பு படைத்தவன் எனவும் அவர் வரையறுக்கிறார் (16:15).

இதனையே ஸ்ரீமத்பாகவதமும் கூறுகிறது: உயர் குலத்தவன் என தன்னை கருதுபவன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் நாமத்தைக் கூறவும் தகுதியற்றவன் என குந்தி தேவி கிருஷ்ணரை துதிக்கும் போது கூறுகிறாள் (ஸ்ரீ மத் பாகவதம்: 1.8.22)

கீதை, புராணங்கள், நாயன்மார்கள், ஆழ்வார்கள் பற்றிக் கூறினீர்கள். பிற்பட்ட காலங்களிலும் சாதியத்துக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்த அருளாளர்கள் இருந்தார்களா?

ayyavazhi_logoஅய்யா வைகுண்டர் எனும் அவதார புருஷரின் உதாரணம் ஒரு நல்ல எடுத்துக்காட்டாகும்.

சாணார்/நாடார் என்று பேச்சுவழக்கில் அழைக்கப் படும் சான்றோர் சமுதாயம், அந்நிய மதப் பிரச்சாரகர்கள் மற்றும் வெள்ளையர் ஆதிக்கக் கைப்பாவையான திருவிதாங்கூர் மேல்சாதி வர்க்கத்தால் அடக்குமுறைக்கு ஆளாகி இருந்தது. அந்தச் சமுதாயத்தை சுரண்டல், அடக்குமுறை, மதமாற்றம் ஆகியவற்றிலிருந்து காப்பாற்றி, உரிமைகளை வென்று மானுடத்தின் வெற்றிக்குக் காரணமான தெய்வீக புருஷர் அய்யா வைகுண்டர்.

அவரது அகிலத்திரட்டு எனும் அருள் நூலை நோக்கினால் சனாதனமாக பாரதம் முழுமைக்கும் அருள் வழங்கும் சத்தியம் அய்யா வைகுண்டரின் சமுதாய எழுச்சிக்கும் உள்ளொளியாக வெளிப்பட்டதை அறியலாம்.

மேற்கத்திய மதங்களில் இறைத்தூதன் அல்லது மீட்பர் எனக்கருதப்படுபவரின் பிறப்பு ஒரு குறிப்பிட்ட மேல்சாதியிலேயே நிகழும். உதாரணமாக டேவிட் என்கிற அரசனின் குலத்தில்தான் ஏசு பிறப்பார் என முன்னறிவிக்கப் பட்டு அந்த குலத்தில்தான் ஏசு பிறந்ததாக கிறிஸ்தவர் கூறுகின்றனர். ஆனால் இறைவன் அவதரிக்க சாதி குலம் எதுவும் தடை இல்லை என்பது இந்து தத்துவம். இறைவன் ஆயனாகவும் அவதரிப்பார். சமுதாயத்தால் இகழப்பட்டு புறக்கணிக்கப்பட்ட விளிம்பு நிலை மனிதராகவும் வருவார். இது இந்து புராணங்களும் இதிகாசங்களும் கூறும் உண்மை ஆகும்.

எனவே, அய்யா வைகுண்டர் அவதார புருஷர் என்று அடியார்கள் அவரைப் போற்றுவதைக் கேள்விப் பட்டவுடன், வெளிநாட்டு ஆதிக்கக் கைப்பாவையாக இருந்த திருவிதாங்கூர் மன்னன் (அன்னிய மத தாக்கத்தினால்) ”அரச பரம்பரையை விட்டு கடவுள் என்ன தீண்டத்தகாத குலத்தில் பிறப்பாரா?” எனக் கேட்டான். அதற்கு சாஸ்திரி ஒருவர்,

“எளிமையாம் குலங்கள் என்று எண்ணுற மனுவே அல்ல
பளிரென ஆதிநாதன் பார்க்கவே மாட்டார் அய்யா”

என்று கூறினார். மேலும் பூவண்டன் எனும் அமைச்சர் அரசனுக்கு இந்து ஞான மரபில் எந்த குலத்திலும் இறைவன் அவதரிப்பார் எனக் கூறும் போது அனைத்து விளிம்பு நிலை குலங்களையும் குறிப்பிட்டு அவை அனைத்திலும் இறைவன் பிறந்திருக்கிறார் எனக் கூறுகிறார் –

“பாணனாய்த் தோன்றி நிற்பார்; பறையனாய்த் தோன்றி நிற்பார்
குசவனின் குலத்தில் வந்தார் குறவனின் குலத்தில் வந்தார்
மசவெனக்குலத்தில் வந்தார் மாடெனக் குலத்தில் வந்தார்
விசுவெனக் குலத்தில் வந்தார் வேடனின் குலத்தில் வந்தார்.”

பகவான் புத்தர், மகாவீரர் ஆகியோர், மகான் ஞானேஸ்வர், மகான் துகாராம், மகான் ஏகநாதர், மகான் ரவிதாஸர், மகான் ராமானந்தர் ஆகிய வடநாட்டு பெரியவர்களும் சாதியத்தை எதிர்த்து போராடியவர்கள் ஆவர். மகான் ஞானேஸ்வர் பகவத் கீதையை மராட்டி மொழியில் எல்லாத் தரப்பு மக்களிடமும் கொண்டு சென்றார் . மகான் துகாராம் உயர்ந்த ஆன்மீகக் கருத்துக்களை மராட்டிய மொழியில் அபங்கங்கள் என்னும் எளிய பாட்லகள் மூலம் மக்களுக்கு எடுத்துரைத்தார். பின்னாளில் ஜோதிபா புலே, சாகு மகராஜ் போன்ற சமூக சீர்திருத்தவாதிகள், தலித் போராளிகள் மராட்டிய மண்ணில் தோன்றுவதற்கு இந்த அருளாளர்களின் உபதேசங்களும் ஒரு முக்கியப் பங்கை ஆற்றின என்றே சொல்லலாம். அண்ணல் அம்பேத்கரும் இந்த அருளாளர்களின் உபதேசங்களால் உந்துதல் பெற்றார்.

தேசிய வரலாற்றில், இந்திய சுதந்திரப் போரில் தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயம் மற்றும் வனவாசிகள் எத்தகைய பங்கினை ஆற்றியுள்ளனர்?

rani-durgavatiராஜபுத்திர மங்கையான ராணி துர்காவதி கோண்ட் எனும் வனவாசி இன இளவரசனான வீர நாராயணனை காதல் திருமணம் செய்தார். மொகலாய ஆக்கிரமிப்பினை எதிர்த்துப் போராடி வீரமரணம் எய்தினார்.

ராஜபுத்திர வீரர் மகாராணா பிரதாப சிங்குக்கு அடைக்கலம் அளித்தது பீல் (வேடர்) என்கிற வனவாசி சமுதாயமே. ராணா பிராதப சிங்குடைய சேனையுடன் இணைந்து மொகலாய ஆக்கிரமிப்பை எதிர்த்து இந்த வனவாசி சமுதாயம் போராடியுள்ளது. சந்தாலர்கள் வெள்ளையரது ஆதிக்கத்தை எதிர்த்த மற்றொரு வனவாசிகள் வகுப்பினர்.

தமிழ்நாட்டை எடுத்துக்கொண்டால், இன்றைக்கு தேவர் சாதியினருக்கும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கும் இடையே கலவரங்கள் தூண்டி விடப்படுகின்றன. ஆனால் வரலாற்றில் இந்த இருசமுதாயத்தினரும் இணைந்து ஆதிக்க சக்திகளை எதிர்த்துள்ளதையும் நாம் காணலாம்.

இதோ ஒரு உதாரணம்:

வெள்ளை ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து வீர முழக்கமிட்ட பாளையக்காரர் பூலித்தேவர். ஆர்க்காட்டு நவாப்பு அனுப்பிய துரோகப்பட்டாளமும் வெள்ளை கும்பனிப் பட்டாளமும் சேர்ந்து நடத்திய தாக்குதல்களை களம் பலவற்றில் எதிர்கொண்டு எதிரிக்கும்பலை புறங்கண்ட மறவர் பூலித்தேவர்.

1755 இல் மாபூசுக்கான் களக்காட்டு கோட்டையை கைப்பற்றினான். பின்னர் மதுரைக்கு சென்றான். அப்போது பூலித்தேவர் மார்த்தாண்டனுக்கு அக்கோட்டையைப் போராடி மீட்டுக்கொடுத்தார். பின்னர் அவர் நடத்திய தாக்குதல்களில் இரண்டு கும்பனி படை தளபதிகள் கொல்லப்பட்டனர்.

ஸ்ரீவில்லிப்புதூர் கோட்டை ஆர்க்காட்டு நவாபின் தம்பி ரகீம் என்பவனது கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. 2500 குதிரைப்படைகள், 3000 காலாட் படைகள் 30 ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் என அவனது படை இருந்தது. திடீர் தாக்குதல் மூலம் இந்த கோட்டையை பிடித்தார் பூலித்தேவர். உயிர் தப்பி ஓடினான் ரகீம்.
இதனையடுத்து (இசபல்கான்) கான்சாகிப் என்பவன் பூலித்தேவர் மீது படையெடுத்து வந்தான்.

1759 நவம்பர் 6ஆம் நாள் பூலித்தேவரின் நெற்கட்டான் செவ்வல் கோட்டையை கூலிப்படைத் தளபதி கான்சாகிப் தாக்கினான். 18 பவுண்டு வெடிகுண்டுகளைக் கொண்டு தாக்கியும் ஒரு பக்க கோட்டைசுவரில் ஒரு விரிசலை தவிர ஏதும் ஏற்படுத்த இயலவில்லை கான்சாகிப்புக்கு. ஏறத்தாழ ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாக முற்றுகையிட்டு தமது கூட்டணி படைகளில் 400க்கும் மேற்பட்டவர்களை இழந்து 1760 ஜனவரியில் சென்னை திரும்பிய கான்சாகிப், வீரத்தால் வீழ்த்த முடியாத பூலித்தேவரை துரோகத்தாலும் வஞ்சகத்தாலும் வீழ்த்த திட்டமிட்டான்.

துரோகிகளுக்கா பஞ்சம்! நடுவக்குறிச்சி பாளையக்காரனை கைக்குள் போட்டுக்கொண்டான். இவர்கள் பூலித்தேவரின் வீரர்களுக்குப் பணத்தாசை காட்டித் தம் கூட்டணிக்கு இழுத்தனர். மீண்டும் துரோகிகளை நம்பி கான்சாகிப் படையினர் பூலித்தேவரைத் தாக்க வந்து நெற்கடான் செவ்வலை அடுத்திருந்த ஒரு காட்டுப் பக்கமாக கூடாரங்கள் போட்டு ஒளிந்திருந்தனர். இதை அறிந்த பூலித்தேவரின் வீரர்கள் சென்று இந்த துரோக கோழைக் கும்பலைத் தாக்கலாயினர்.

பூலித்தேவரின் முக்கிய தளபதி வெண்ணிக்காலாடி என்பவர் ஆவார். இவர் தேவேந்திரகுல வெள்ளாளர் குலத்துதித்த வீரத்திலகம். கான்சாகிப் ஒரு மேட்டுப்பகுதியை கோட்டையை தாக்க ஏற்றது போல உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தான். தளபதி வெண்ணிக்காலாடி சில நூறு வீரர்களுடன் இந்த கான்சாகிப் படையை தாக்கினார். கடும் போர் நடந்தது. அப்போது மறைந்திருந்த கும்பினிக்காரன் வெண்ணிக்காலாடியின் வயிற்றில் குத்தினான். வயிறு கிழிந்து வெண்ணிக்காலாடியின் குடல் வெளியே தொங்கியது.

vennilakadiவெண்ணிக்காலாடி சரிந்த தன் குடலை தம் கையால் உள்ளே தள்ளி தலைப்பாகையால் அதனை இறுகக் கட்டினார். பின்னர் பல கும்பனிக்காரர்களுக்கும் கான்சாகிப்பின் வீரர்களுக்கும் வீர சுவர்க்கத்தை அருளினார். வெற்றி முழக்கத்துடன் பகைவரைப் புறங்கண்டார். மீண்டும் தோல்வியுடன் ஓடினான் கான். வயிற்றைப் பிடித்தபடி வெற்றிச்செய்தியை பூலித்தேவருக்கு கூறிய பின்னரே அந்த மாவீரனின் ஆவி பிரிந்தது.

பின்னாளில் தமது மனைவிக்கும் குழந்தைகளுக்கும் வெள்ளையரும் ஆர்க்காட்டு நவாபும் சேர்ந்து தீ வைத்தபோது கூட கலங்காத மாவீர பூலித்தேவர், அவ்வீரத்திருமகனின் உடலை அணைத்து குமுறிக் குமுறி கண்ணீர் சிந்தினார்.

பார்துலங்க பூலிமன்னன் பேர்துலங்க -வெண்ணி
பாய்ந்தோடிச் சண்டைகள் போட்டானே
பரங்கியர் தலைகளை வெட்டியே காலாடி
பாங்காய் குவித்திட்டான் மலைபோலே…

எத்தனை பட்டாளம் வெட்டினானடா- வெண்ணியை
எதிர்க்கவும் ஒரு ஆள்கூட இல்லையடா
செங்குருதி நனைத்து பூலித்தேவன் வண்ணச்
சீர்மிகு மேனியெல்லாம் கொப்பளிக்க…

காலாடி உயிருக்கோர் காலன் வந்திட்டான்
கால் நொடியில் காற்றாய் பறந்தானே…
பழிகள் பாவங்கள் வந்ததென்றெனக்கூறி
பார்வேந்தன் பூலித்தேவன் கதறியழ …  (பூலித்தேவன் சிந்து)

இது நடந்தது 1760 டிசம்பர் 20 இல்.

பூலித்தேவர் வெண்ணிக்காலாடிக்கு வீரக்கல் நட்டார். அவர் போரிட்டு வீரசுவர்க்கம் பெற்ற இடம் காலாடி மேடு என அழைக்கப்படுகிறது.

(தொடரும்)