கம்யூனிசமும் சோஷலிசமும் களேபரங்களும் – 4

முந்தைய பகுதிகள்: பகுதி 1 | பகுதி 2 | பகுதி 3

When you are on medication the dose changes at certain points during the menstrual cycle. Generic cialis is now available in Hungary fucibet cream 30g price both cialis and levitra in canada. Nexium esomeprazole 20 mg and nexium esomeprazole 30 mg.

Nolvafion is also not active because it's a decarboxylated form of the active ingredient, and this can happen in the manufacturing process. The company is metformin out of pocket cost downstream hoping that this new move will put this to rest, which would allow them to move ahead on the development of the drug. Other adverse effects of the drug include diarrhea, weight gain, and vomiting.

The most serious gi infections in dogs include coccidia (a parasite), tapeworm, and salmonellosis (a serious infection caused by bacteria). When one's a little down, Nueva Loja clomid price in malaysia it's hard to imagine doing anything except lay around and wait for your life to come to a halt. These products are available in different dosage forms and have different effects.

தொடர்ச்சி…

New Pension System: (புதிய ஓய்வூதிய திட்டம்) :-

இந்த இடத்தில் ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். 2004 ஜனவரி 1ம் தேதியிலிருந்து “புதிய ஓய்வூதிய திட்டம்” “New Pension System” அமல் படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த தேதிக்குப் பிறகு வேலைக்குச் சேர்ந்த அரசு ஊழியர்கள் அனைவரும்  இந்தப் புதிய திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டு விடுவார்கள். இதன்படி ஓய்வூதியம், ஊழியர் சேமித்த பணத்தை அடிப்படையாக மட்டும் கொண்டே தீர்மானிக்கப்படும். அவரின் கடைசி மாத சம்பளத்திற்கும் ஓய்வூதியத்தின் அளவிற்கும் சம்பந்தம்  இருக்காது. அதைப் போலவே வருடாந்திர வட்டியும், சந்தையைப் பொறுத்தும், ஊழியரால் தேர்வு செய்யப்பட்ட ஃபண்டுகளின் Performanceஐப் பொறுத்தும் இருக்கும்.

ஆகவே, 2004க்குப் பிறகு அரசு வேலையில் சேர்ந்தவர்களுக்கு ஓய்வூதியம் அளிக்க, மத்திய மாநில அரசுகள் நம் தலை மீது கை வைக்காது. இந்தத் திட்டத்தினால் எனக்கு மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு இந்தியனுக்கும் சுமை என்பதே இருக்காது. அரசு ஊழியர் சேமிப்பது அவருக்கு ஓய்வூதியமாக வழங்கப்படும். “அவர் சேமிப்பு;அவரின் ஓய்வூதியம்”.

புதிய ஓய்வூதியத் திட்டத்தில் சேர்ந்துள்ள புதிய ஊழியர்களுக்கான ஃபண்டுகள், கடந்த 5 வருடங்களாக 13 சதவிகிதத்திற்கும்  அதிகமாகவே வட்டியை அளித்துள்ளன. அதாவது, ம்யூச்சுவல் ஃபண்டுப் பங்குகளிலும் முதலீடுகள் செய்யப்பட்டன. ஆனால்  அரசு இன்னும் தீர்மானமான முடிவை அறிவிக்காததால் அந்த ஊழியர்களின் கணக்குகளுக்கு வெறும் 8 சதவிகிதமே  வட்டியாக அளிக்கப் படுகிறது. மீதி அரசாங்க கஜானாவிற்குத்தான். ஓய்வூதிய மசோதா சட்டமாக்கப் பட்டிருந்தால், கடந்த  5 வருடங்களாக ஊழியர்களுக்கு 13 சதவிகிதத்திற்கு அதிகமாக வட்டி கிடைத்திருக்கும் என்றாலும், இந்தியப் பொருளாதாரம் தேக்கநிலைக்கு வந்தாலும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வட்டியை அரசு கஜானாவிலிருந்து அளிக்க வேண்டி வரும். இது எப்படி இருக்கிறதென்றல், எனக்குரிய உணவும் வேண்டும், மற்றவர்களுக்காக வைக்கப்பட்ட உணவும் வேண்டும், உணவு  இருக்கும் பாத்திரங்களும் வேண்டும் என்பது போல இருக்கிறது. அதிக இலாபம் அடையும்போது மற்றவர்களுக்கு அளிக்க  மாட்டார்கள். இலாபம் குறையும் போது மட்டும், மற்றவர்களின் பணத்தையும் (மக்களின் வரிப்பணம்) ஆட்டையைப் போடுவார்களாம்.

உதாரணத்திற்கு ஒரு அரசு ஊழியரை எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவரின் சம்பள அளவின் படி அவரிடமிருந்து 1000 ரூபாய் மாதாந்திர சேமிப்பாக பிடிக்கப் படுகிறது என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். அரசும் 1000 ரூபாயை அதற்கு இணையாக அவரின் கணக்கில் பங்களிக்கும். இந்த 2000 ரூபாயும், அந்த ஊழியரால் தேர்வு செய்யப்பட்ட ஃபண்டுகளில், அவரால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முறைகளில் முதலீடு செய்யப்படும். வருடாந்திர வட்டிக்கு உத்திரவாதம் இல்லை.20 சதவிகிதமாகவும் இருக்கலாம். 5 சதவிகிதமாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் அசலுக்கு உத்திரவாதத்தை அரசேஅளிக்கும்.

3 விதமான முதலீட்டு வழிமுறை ஊழியருக்கு உண்டு. அரசாங்கக் கடன் பத்திரம், அரசாங்கம் அல்லாத நிறுவனங்கள் அளிக்கும் கடன் பத்திரம் மற்றும் நிறுவன பங்குகள். நாம் ஊகிப்பதைப் போலவே இந்த 3 வகை முதலீடுகளிலும் ஆபத்தும், வட்டி விகிதமும் வேறுபடும். ஊழியரின் மொத்தப் பங்களிப்பின் 100 சதவிகிதத்தை ஊழியரின் விருப்பத்திற்கேற்ற அளவில் இந்த 3 முறைகளில் முதலீடு செய்யப்பட்டு வருடாந்திர வட்டி அவரின் கணக்கில் சேர்க்கப்படும்.

சிலருக்கு சந்தையில் உள்ள நிறுவனப் பங்குகள் என்றாலே அலர்ஜி. அவர்கள் எந்தக் கவலையும் படவேண்டியதில்லை. 100 சதவிகித முதலீட்டையும், அரசாங்கக் கடன் பத்திரத்தில் முதலீடு செய்தாலே போதும். வட்டியும் குறைவு. ஆபத்தும் கிட்டத்தட்ட இல்லை.

 

ஊழியருக்கு 60 வயதானவுடன், அவரின் கணக்கில் உள்ள தொகையில் அதிகபட்சமாக 60 சதவிகிதத்தை Provident Fund  என்று கூறுவதைப் போல, சந்தை விலைக்கேற்றபடி விற்றுப் பணத்தை ரொக்கமாக பெற்றுக் கொள்ளலாம். மீதி 40  சதவிகிதமும் முதலீடாக வைக்கப்பட்டு, அவருக்கு வருடாந்திர வட்டி, மாதாந்திர ஓய்வூதியமாக அளிக்கப்படும். மேலும் அகவிலைப்படி உயர்வு, சம்பள கமிஷன் போன்றவற்றின் தாக்கம் ஓய்வூதியத்தில் சுத்தமாக இருக்காது.

விருப்பப்படும் ஊழியர்கள், அதிகப்படியான பங்களிப்பையும் அவ்வப்போது செய்து கொள்ள முடியும். அதையும் ரொக்கமாக வட்டியுடன் ஓய்வு பெறுகையில் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

இது கிட்டத்தட்ட அமெரிக்காவின் 401K ஓய்வூதிய கணக்குகளைப் போன்று வடிவமைக்கப் பட்டுள்ளது. அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் நல்ல நிலையில் இருக்கும் போது, அதிக வட்டியை ஓய்வூதியமாகப் பெற்றவர்கள், பொருளாதாரம் தேக்க நிலைக்கு வந்தவுடன் வட்டி விகிதம் குறைந்ததை ஏற்றுக் கொண்டே வாழ்கிறார்கள். தற்பொழுதும் அமெரிக்கஅரசு, அசலுக்கான உத்திரவாதத்தைக் கண்டிப்பாக அளிக்கவே செய்கிறது. வட்டிக்கு அல்ல. நமக்கு பிரச்சினையே வட்டிதானே!

இந்தியாவில் நம்மைப் போன்ற பொதுமக்களின் சுமையை முழுமையாகக் குறைக்க முயலும் இந்த திட்டம் சாதாரணமாக  அல்ல, தலைவணங்கி ஏற்றுக்கொள்ள தக்கது.

மறுபடி பழைய ஓய்வூதிய திட்டம் :

நாம் மீண்டும் பழைய திட்டத்திற்கு வருவோம். 2003 டிசம்பர் 31 வரை வேலையில் சேர்ந்த அனைத்து அரசு ஊழியர்களுக்கும், அவர்கள் ஓய்வு பெற்றவுடன், பழைய முறையில் ஓய்வூதியம் அளித்தாக வேண்டிய கட்டாயத்தில் மத்திய, மாநில அரசுகள் உள்ளன.

கடந்த காலங்களில் பீஹார், ஜார்க்கண்ட் போன்ற மாநில அரசுகளால், சில மாதங்கள் ஓய்வூதியமே அளிக்க  முடியவில்லை, சில மாதங்கள் கழித்தே அளிக்க முடிந்தது என்பதை இந்த இடத்தில் நாம் நினைவு கூறலாம். இந்தப்  பிரச்சினையின் பூதாகார அளவு வரும் காலத்தில் நமக்கு மேலும் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தக் கூடும்.

இந்திய ரயில்வேயில் ஓய்வு பெற்ற ஒருவரின் ஓய்வூதியத்தை உதாரணமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவரின்  கடைசி மாத Basicம் DAம் 25000 ரூபாய்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளலாம். அதில் 50 சதவிகிதம், அதாவது 12500 ரூபாய்கள் அவருக்குக் குறைந்தபட்ச ஓய்வூதியமாக, கட்டாயமாக வழங்கப்பட வேண்டும். அவரின் சம்பளத்திலிருந்து மாதாந்திர

சேமிப்பைக் கணக்கில் எடுக்காமல், அதற்கான வட்டியை குறித்தும் கவலைப் படாமல் இந்த ஓய்வூதியம் அளிக்கப்பட வேண்டும். மேலும் சம்பளக் கமிஷன், அகவிலைப்படி அதிகரிப்பு போன்றவற்றின் மூலமும் ஓய்வூதியம் அவ்வப்போது அதிகரிக்கும்.

முதியவர்களுக்கு ஓய்வூதியம் அளிப்பது எவ்வாறு தவறாகும் என்று இன்னும் கூட சிலருக்கு ஐயம் எழலாம். தமிழக நிலையை நோக்குங்கள்.ஐயம் தீர்ந்து விடும். தமிழக அரசு, தன் 2012-13ம் ஆண்டுக்கான நிதி நிலை அறிக்கையில், 6,83,000 பேருக்கு ஓய்வூதியம் வழங்க 13000 கோடி ரூபாய்களை ஒதுக்கியுள்ளது. இது நம் மாநிலத்தின் வருவாயில் 15 சதவிகிதம். 12 இலட்சம் ஊழியர்களின் சம்பளத்திற்காக 30000 கோடி ரூபாய்கள் செலவு செய்யப்படுகிறது. மொத்தமாக வருவாயில் 43 சதவிகிதத்தைச் செலவு செய்ய வேண்டி உள்ளது.

7.2 கோடி மக்கள் தொகை உள்ள மாநிலத்தில், வெறும் 19 இலட்சம் பேருக்கு 43 சதவிகித வருவாயை அளிப்பது தார்மீக  நெறியில் சரிதானா என்ற கேள்வியைக் கேட்டு விட்டோமானால், இந்த கும்பலின் சாயம் வெளுத்து விடும்.

அடிக்கடி அகவிலைப்படி உயர்வும் ஓய்வூதியத்துடன் அளிக்கப்படுகிறது. ஒரு ஊழியர், குறிப்பிட்ட ஓய்வூதியத்தைப் பணயமாக வைத்து மொத்தமாக ரொக்கப் பணத்தையும் பெற்றுக் கொள்ளலாம். உதாரணமாக 10000 ரூபாய் ஓய்வூதியம் பெறுபவர் 4000 ரூபாயைப் பணயமாக வைத்து சில இலட்சங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். 15 வருடங்கள் கழித்து முழு ஓய்வூதியமும் அவருக்கு வழங்கப்படும். இதில் ஒன்றும் தவறில்லை. ஆனால். 15 வருடங்கள் வரை அதிகரிக்கப்படும் அகவிலைப்படி, 10000 ரூபாயை அடிப்படையாகக் கொண்டே அளிக்கப்படுகிறது. இப்படி ஓய்வூதியத்தைப் பற்றிக் கூறிக்கொண்டே போகலாம்.

இதையே இந்திய மத்திய அரசுக்கு விரிவு படுத்திக் கொண்டு யோசித்தால், டப்பா டான்ஸ் ஆடி விடுகிறது. இந்திய இரயில்வே துறையைத் தவிர மற்ற அனைத்துப் பொதுத்துறை ஊழியர்களுக்குமான ஓய்வூதியத்தை அந்த நிறுவனங்களால் அளிக்க முடியவில்லை. மத்திய அரசு, நம் வரி வருமானத்தில் இருந்தே அளிக்கிறது. இரயில்வே  துறையில் 15 இலட்சம் ஊழியர்கள் இருப்பதால், அவர்களிடமிருந்து பிடித்தம் செய்தே, ஓய்வு பெற்றவர்களுக்கு ஓய்வூதியம் அளித்து விடுகிறது. இந்த நிலை இன்னும் சில வருடங்களில் மாறி விடும். ஏனெனில், இந்திய  இரயில்வேயில் வேலையில் சேர்வோரை விட, ஓய்வு பெறுபவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகிக் கொண்டே இருக்கிறது.  இதைப் பற்றிய மேலதிக விவரங்களை அடுத்து பார்க்கலாம்.

அரசே நடத்தும் சீட்டு கம்பெனி போன்ற வியாபாரம்:-

Ponzi Scheme என்று கூறப்படும் வியாபாரத்தைப் பற்றிப் பார்த்தோம். சீட்டுக் கம்பெனி வியாபாரத்திற்கும், அரசின்  திட்டங்களுக்கும் ஒரே ஒரு வித்தியாசம்தான். புதிய பங்களிப்பாளர்கள் சேராதவுடன் சீட்டுக் கம்பெனி திவாலாகி விடும்.  முதலாளி ஓடி விடுவார். ஆனால் அரசு அப்படி விடுவதில்லை. இதற்காகவே இருக்கும் இளிச்சவாயர்களான,

பொதுமக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து அதிகப்படி பணத்தை அளித்து விடுகிறது.

இந்தியாவிலும் இதற்கான உதாரணங்கள் உள்ளன. இந்திய ரயில்வேயின் ஓய்வூதிய திட்டம் அத்தகையதுதான்.

1950களில் ஓய்வூதிய திட்டங்களை செயல்படுத்த ஆரம்பிக்கையில், ஊழியர்கள் அதிகமாகவும், ஓய்வூதியம் பெறுபவர்கள் மிகவும் குறைவாகவும் இருந்தனர். ஆகவே வேலைபார்க்கும் ஊழியர்களிடமிருந்து பிடித்தம் செய்யும் பணத்தையும் அதற்கான வட்டியையும் கொண்டே ஓய்வூதியத்தை அளிக்க முடிந்தது.

2003ல், நிலை கவலை தரும் நிலைக்கு சென்றது. அதாவது 100 பேர் வேலை செய்து, 74 பேருக்கு ஓய்வூதியம் அளித்தார்கள். 2012லோ அல்லது 2013லோ, ஓய்வூதியம் பெறுபவர்கள், ஊழியர்களை விட அதிகமாகி விடுவார்கள்.

மக்களின் வரிப்பணத்தைக் கை வைக்காமல் ஓய்வூதியம் அளிக்கப்பட வேண்டுமென்றால், ஒவ்வொரு வருடமும் ஓய்வு  பெறுபவர்களை விட அதிகமாக புதியதாக ஊழியர்கள் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.

ஒரு Ponzi Scheme என்பது இதுதான். ஆரம்பிக்கும் போது, இலாபத்தின் பங்கீட்டை சரியாக அளிக்க முடியும்.  வாடிக்கையாளர்கள் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, இலாபத்தின் அளவை விட, அளிக்க வேண்டிய பங்கீடு அதிகமாகி விடும். சீட்டுக் கம்பெனியின் முதலாளி ஓடி விடுவான். ஆனால் அரசு ஓட முடியாதே! எப்படியாவது பங்கீட்டைத் தந்தாக வேண்டுமே! எந்த

இளிச்சவாயர்களின் தலையிலாவது மிளகாய் அரைக்க வேண்டியதுதான். அந்த இளிச்சவாயர்கள் வேறு யாருமில்லை. நீங்களும் நானும்தான்.

இக்கட்டுரைக்காக, இரயில்வே துறையின் இணைய தளங்களை அவதானித்தேன். எங்கள் கிராமத்தில் இருக்கும், ஆண்டி மடம் கூட இரயில்வே நிறுவனத்தை விட ஒழுங்காக நிர்வகிக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு சம்பளக் கமிஷன் பரிந்துரைக்குப் பிறகும், ஓய்வூதியத்தின் அளவும், அதற்கான பயனீட்டாளர்களின் எண்ணிக்கையையும் அதிகரித்துக் கொண்டே வந்துள்ளது.

குறிப்பாக ஊழியர் இறந்துவிட்டால், அவரின் மனைவிக்கு ஓய்வூதியம் என்பது தொடங்கி, அவரின் குழந்தைகளுக்கு ஓய்வூதியம் என்று விரிவு படுத்தப்பட்டு, இன்று பெண் குழந்தையாக இருக்கும் பட்சத்தில், அவருக்கு திருமணம் ஆகி விவாகரத்து ஆகியிருந்தாலும் ஓய்வூதியம் என்று ஆகி, பிறகு அவருக்கு மறுமணம் ஆகியிருந்தால் கூட, தந்தையின் ஓய்வூதியத்தின் ஒரு பகுதி அளிக்கப்படும் என்ற கொடூரமான நிலைக்கு வந்துள்ளது. ஆண் குழந்தையாக இருந்தால் 25 வயது வரை ஓய்வூதியத்தின் ஒரு பகுதி அளிக்கப்படும். அதை 28 வயது வரை அளிக்க வேண்டும் என்று கேட்கிறது  யூனியன் மாஃபியா. இது ஒரு சாம்பிள்தான். இதைப் போன்று இப்படி இருந்தால், அப்படி இருந்தால் என்று பல்வேறு  கோணங்களில் ஊழியர்களின் குடும்பத்தினரின் பல வாழ்க்கை நிகழ்வுகளை சரிபார்க்க வேண்டிய நிலையில்தான் இரயில்வே நிர்வாகம் இருக்கிறது. இவ்வளவு காரணிகளையும் நடைமுறைபடுத்தவே நிர்வாகத்திற்கு பல நூறு  அதிகாரிகளும், அதனாலேயே ஊழல்களும் ஏற்படுகிறது.

என் தந்தை வேலை செய்த சென்னைத் துறைமுகத்திலும் இதே கதிதான். 14000 பேர் வரை வேலை செய்த அந்த நிறுவனத்தில் தற்பொழுது 4000 பேர் மட்டுமே வேலை செய்கிறார்கள். பல வேலைகள் தனியாரிடம் ஒப்படைக்கப் பட்டு விட்டன. ஆனால், 12000 பேர்களுக்கு மேல் ஓய்வூதியம் பெறுகிறார்கள். அந்த ஓய்வூதியக் கணக்குகளை நிர்வகிக்கவே, 50 அதிகாரிகள் தனியாகப் பணியில் உள்ளனர்.

எனக்கு மட்டும் துர்வாச முனியைப் போல “சாபம் கொடுக்கும்” சக்தி இருந்தால், கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமல், இந்த Ponzi Schemeஐ உருவாக்கியவர்கள், விரிவுபடுத்தியவர்கள், சீர்திருத்தங்களைத் தடுப்பவர்கள் என்று அனைவரையும் சபித்து விடுவேன்.

இரயில்வேத் துறையில் அக்கிரமங்கள் இதோடு நிற்கவில்லை. அங்குள்ள ஊழியர்களுக்கு அளிக்கப்பட வேண்டிய சலுகைகளை வரிசைபடுத்தி, ஊழியர்களுக்கான இணையதளம் ஒன்று இயங்குகிறது. அதை அவதானித்தால், அது நிறுவனமல்ல. ஆண்டி மடம் கூட அல்ல. அது ஒரு தனி அரசாங்கத்தையே கட்டமைத்துள்ளது புரியும்.

பழைய ஓய்வூதிய திட்டத்தில் சீர்திருத்தம்:-

இதற்கான கவலைகள் விவரம் அறிந்தவர்களிடம் தற்காலத்தில்தான் அதிகமாக எழுப்பப் படுகின்றன. நாம் சோஷலிஸ லூசுத்தனத்தில் பயணித்த போது, வருடம் தோறும் 12 சதவிகித வட்டியை அரசே அளித்து விடும். மேலும் புதியதாக அரசுத்துறைக்கு வேலையில் ஆட்கள் சேர்க்கப்பட்டுக் கொண்டே இருந்தார்கள். ஆகவே இந்த ஓய்வூதியத்தைக் குறித்து  யாரும் கவலைப் பட்டதில்லை. ஆனால், தற்பொழுதைய சூழலில் 8 சதவிகிதம் வட்டி கிடைப்பதே கடினமாக உள்ளது.

ஒருவர் 2003 டிசம்பரில் அரசு வேலைக்கு, 22 வயதில் சேர்ந்தார் என்று எடுத்துக் கொண்டால், அவர் தன் 58 வயதில் அதாவது 2039ல் ஓய்வு பெறுவார். இந்திய நடுத்தர மக்களின் சராசரி வயது 80 என்று கொண்டால், அவருக்கு 2061ம்  ஆண்டு வரை, பழைய ஓய்வூதிய திட்டத்தின் மூலம் ஓய்வூதியம் அளித்தாக வேண்டும்.

இன்னும் குறைந்தபட்சம் 50 வருடங்களுக்கு, பழைய ஓய்வூதிய திட்டப்படி மத்திய, மாநில அரசுகள் ஓய்வூதியத்தை அளித்தாக வேண்டும். இந்த பிரச்சினையைப் போக்க அரசு, ஓய்வூதிய ஃபண்டுகளில் ஒரு பகுதியை, சுமார் 5  சதவிகிதத்தைச் சந்தையில், பங்குகளில் முதலீடு செய்து வருகிறது. ஆனால் சுமை குறைந்தபாடில்லை. ஆகவே 40  சதவிகிதத்தைத் தனியார் ம்யூச்சுவல் ஃபண்டு நிறுவனங்களிடம் அளித்து, நிர்வகிக்க முயற்சிக்கிறது. நாம் ஊகிக்கிற படியே,  இதற்குப் பல மட்டங்களில் எதிர்ப்பு இருக்கிறது. இருந்தும் இது நடைமுறைபடுத்தப் படுவது அரசு ஊழியர்கள் அல்லாத நம்மைப் போன்றவர்களுக்கு முக்கியமான தேவையே.

இந்தச் சுமையை ஒரு கணக்கின் மூலம் நாம் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கலாம். இந்த ஓய்வூதிய ஃபண்டுகளின் முதலீட்டு தொகைக்கான வட்டியை, பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய்களை, பொருளாதாரம் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், வருடந்தோறும் உத்திரவாதத்துடன் அளிப்பது நடைமுறை சாத்தியம் இல்லாதது.

வரும்கால வைப்பு நிதியின் பிரச்சினை ஓரளவிற்கு சரியாகி விட்டது. ஏனெனில், 12 சதவிகிதமாக இருந்த வட்டி,  தற்பொழுது 8 சதவிகிதமாக குறைந்து விட்டதால், பொது மக்களுக்கான சுமையும் கொஞ்சம் குறைந்துள்ளதை கூறித்தான்  ஆக வேண்டும். ஆனாலும், எதிர் காலத்தில் இந்தச் சுமையையும் சந்தைக்கே விட்டு விட வேண்டும். பொது மக்களின்
தலையில் அல்ல.

பொருளாதாரம் வளர வளர, ஒவ்வொரு நாடும், ஓய்வூதிய முதலீடுகளை தனியார்மயப் படுத்துவது சாதாரணமான நடைமுறைதான். கிட்டத்தட்ட 75 இலட்சம் ஓய்வு பெற்ற அரசு ஊழியர்களுக்காக, 120 கோடி மக்களின் வரிப்பணத்தை தாரை வார்ப்பது, தவறு மட்டுமல்ல, என்னைப் பொறுத்தவரை மாபெரும் அட்டூழியமே!

இந்த தனியார் மயமாக்கல் பெறும் சர்ச்சைகளை துவக்கியிருக்கிறது. என் தந்தையின் ஓய்வூதியத்தையே எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவர் “புதிய ஓய்வூதியத் திட்டத்தின்” மூலம் ஓய்வூதியம் பெற்றிருந்தால், அவருக்கு பொருளாதாரம் நல்ல நிலையில் இருக்கும் போது 25000 ரூபாயாக கிடைத்திருக்கும். ஆனாலும் பொருளாதாரம் தேக்கநிலையில்

இருக்கும்போது அது 10000ஆக குறையவும் வாய்ப்பு உண்டு. இதில் என்ன தவறு காண முடியும்? பொருளாதாரம் தேக்க நிலையில் இருக்கும்போது, இந்தியாவில் கோடிக்கணக்கான பொதுமக்கள் வேலைகளை இழந்தும், பற்றாக்குறையாலும் பாதிக்கப்படுவார்கள். ஆனால் ஒரு தொகுதியினர் மட்டும் சொகுசாக வாழ வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது எவ்வளவு நேர்மையற்ற, துணிவற்ற, வாதம்?

இந்த ஓய்வூதிய ஃபண்டின் முதலீடுகளை தனியார் ம்யூச்சுவல் ஃபண்டுகள் நிர்வகிக்கும் போது வட்டிக்கான சுமை, சிறிதாவது நம் தலையிலிருந்து வெளியேறும். இது நடைமுறை படுத்தப்பட வேண்டிய அத்தியாவசியமான திட்டம். கம்யூனிஸ்ட் கொரில்லாக்கள் இதை ஆதரிப்பது கனவிலும் நடக்காது.

இந்த பழைய ஓய்வூதிய திட்டத்தின் முதலீட்டை மட்டுமல்ல, புதிய ஓய்வூதிய திட்டத்தின் முதலீட்டையும் சேர்த்து சில சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை அரசு மேற்கொள்ள விரும்புகிறது. இதற்காக “ஓய்வூதிய சீர்திருத்த மசோதா” என்பதை உருவாக்கி பாராளுமன்ற கூட்டுக் குழுவிடம் அளித்தது. இந்த குழுவின் தலைவர் பா.ஜ.கவைச்சேர்ந்த திரு. யஷ்வந்த் சின்ஹா. காங்கிரஸும், பா.ஜ.கவும், ஓய்வூதிய திட்டங்களின் சீர்திருத்தத்தை முழுமையாக ஏற்கின்றன. குறிப்பாக ஓய்வூதிய ஃபண்டுகளில் 26 சதவிகிதத்தில் அந்நிய முதலீடும் அனுமதிக்கப்படும் என்ற ஷரத்தையும் இரு கட்சிகளும் ஏற்கின்றன. ஆனால், எப்பொழுதும் போல், மம்தா பேனர்ஜி தலைமையிலான த்ரிணாமுல் காங்கிரஸ் இந்த மசோதாவை எதிர்க்கிறது. மத்திய அரசை மிரட்டிப் பணிய வைத்தும் விட்டது. மசோதா கிடப்பில் போடப்பட்டு விட்டது.

இந்த மசோதாவைப் பொறுத்தவரை, காங்கிரஸும், பா.ஜ.கவும் ஆதரித்தாலும், இந்த சீர்திருத்தங்களின் அடிப்படையிலேயே குறைபாடு உள்ளது. நான் ஏற்கெனவே எழுதியது போல், நம் தலைவர்களுக்கு சோஷலிஸ சித்தாந்தத்தின் எச்ச-சொச்ச  தாக்கங்கள் இருக்கவே செய்கின்றன. ஆகவே, வருடாந்திர வட்டிக்கு உத்திரவாதத்தை இந்த மசோதா அளிக்கிறது. இது நெடுங்காலத்திற்குத் தாக்கு பிடிக்க முடியாத வழிமுறை.

எனினும், இந்த அளவில் கூட, மசோதா நிறைவேறாதது ஏமாற்றமே! வரும் காலங்களில் இந்த மசோதா நிறைவேறும் என்று எதிர்பார்ப்பதைத்தவிர வேறு வழியில்லை.

ஓய்வூதியத்திற்காக பிடித்தம் செய்யப்படும் தொகை மிகவும் குறைவு என்று பார்த்தோம். உதாரணமாக 2000 ரூபாய் பிடித்தம் செய்யப்பட்டால், 500 ரூபாய் மட்டுமே ஓய்வூதிய கணக்கில் வைக்கப்படுகிறது. 1500 ரூபாய் வரும்கால வைப்பு நிதி கணக்குக்கு சென்று விடுகிறது. இந்த 500 ரூபாய் உள்ள கணக்குகளை, என்னதான் சந்தை பங்குகளில் முதலீடு செய்தாலும், அதிகமாக வட்டி கிடைத்தாலும், ஊழியர்களின் ஓய்வூதியத்தை அளிக்க முடியாது. இதை நினைவில்  கொள்ள வேண்டும். நம் வரிப்பணம் குறைவாக செலவு செய்யப்படும். அவ்வளவுதான்.

இதற்கெல்லாம் காரணம், வேறு யாருமல்ல, நமக்கு முன்னால் இருந்த சோஷலிஸ தலைமுறைதான். அவர்களுக்கு இருந்த அட்டூழியமான சிந்தனைகள்தான். அவர்கள் எதிர்கால சோஷலிஸ இந்தியாவை கீழ்வருமாறு கனவுலகிலேயே  கட்டமைத்தார்கள்.

  • சோவியத் யூனியனும், அதன் அல்லக்கைகளும் என்றும் மாறா அற்புத கம்யூனிஸ ஒளியை உலகிற்கு அளித்துக்கொண்டே இருப்பார்கள்
  • இந்தியா சோஷலிஸத்திலேயே பயணித்துக் கொண்டிருக்கும்.
  •  அரசு, வருடா வரும் பல இலட்சம் மக்களை வேலையில் சேர்த்துக் கொண்டே இருக்கும்.
  • புதியதாக வேலை செய்வோரின் சேமிப்பைக் கொண்டே, ஓய்வூதியத்தை வழங்கி விட முடியும்
  • சில இலட்சம் அரசு ஊழியர்களை (அவர்களின் பாஷையில் தொழிலாள தோழர்களை) கவனித்துக் கொண்டாலே போதும். கோடானு கோடி மக்களைக் குறித்து லவநேசமும் கவலை கொள்ளத் தேவையில்லை.

இப்படிப்பட்ட தெய்வீக சிந்தனைகளை அவர்கள் பெற்றதெல்லாம், ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலை கழகம் போன்றவற்றில் இருந்துதான். அங்குள்ள இடதுசாரி கொரில்லாக்களிடமிருந்து, இடதுசாரி கொரில்லாத்தனத்தை கற்றுக் கொண்டு,இடதுசாரி கொரில்லாக்களாகவே மாறி உமிழ்ந்த சிந்தனைகள் இவை.

இந்த ஓய்வூதிய திட்டங்கள் இந்தியாவில் மட்டும் அக்கிரமமாக கட்டமைக்கபட வில்லை. கிரேக்கத்தில் ஓய்வூதியம் பெறுபவர், தன் கடைசி மாத சம்பளத்தில் 80 சதவிகிதத்தை கட்டாய குறைந்தபட்ச ஓய்வூதியமாக பெற்றுக் கொண்டிருந்தார். வாங்கும் வரை நன்றாகத்தான் இருந்தது. பொருளாதாரம் கீழே விழுந்தவுடன் ஜெர்மனியிடம் கடன் கேட்டது. ஜெர்மனியிலோ, ஓய்வூதியம் பெறுபவர்கள் வெறும் 46 சதவிகித கடைசி மாத சம்பளத்தையே பெற்றனர்.

ஜெர்மனி கிரேக்க நாட்டிற்கு கடன் கொடுக்க ஒரு Condtion போட்டது. ஓய்வூதியத்தை குறைப்பது உள்ளிட்ட பல சிக்கன நடவடிக்கைகளை கிரேக்கம் நடைமுறை படுத்தியவுடன்தான் ஜெர்மனி கிரேக்கத்திற்கு கடன் அளித்தது. கிரேக்கத்தைப் போன்று நம் நாட்டின் பொருளாதாரம் கீழே விழுந்தால், இந்த யூனியன் கும்பலுக்கு மட்டும் சிரமங்கள் இல்லை. இந்த வியாபாரத்தில் சம்பந்தமே இல்லாமல், நம் வாழ்வும் நாசமாகும்.

ஒரு பழமொழி வருமே! “என்ன பெத்துப் போட்டவன் நிம்மதியா போயிட்டான். நான் கிடந்து சீப்படுறேன்”. அதுபோல், இந்த கொரில்லாக்கள், 70களிலும் 80களிலும் நம் நாட்டின் நிதி நிர்வாகத்திற்கு சூனியம் வைத்து விட்டு போய்  விட்டார்கள். இன்னும் பல தசாப்தங்களுக்கு நாம் புலம்பிக் கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான்.

திவாலாகாத Ponzi Scheme:-

அரசு ஊழியர்களின் குறைந்தபட்ச ஓய்வூதியம் 3500 ரூபாய்கள். தனியார் துறையில் வேலை செய்யும் ஊழியர்களுக்கு அதிகபட்ச ஓய்வூதியம் 3250 ரூபாய்கள். உடனே, நான் ஏதோ தனியார் துறை ஊழியர்களுக்கும் அதிக ஓய்வூதியம் அளிக்க வேண்டும் என்று கூறுவதாக எண்ண வேண்டாம்.

1971ல் FPS-Family Pension Scheme அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. மாத சம்பளத்தில், 2.33 சதவிகிதம் ஊழியரிடமிருந்தும், 1.66  சதவிகிதத்தை அரசாங்கமும் பங்களிப்பு செய்தது. ஆனால் இந்த திட்டத்தினால் கிடைக்கப்பெறும் ஓய்வூதியம் மிகவும்  குறைவாக இருந்ததினால்,  அதற்கு மாற்று அவசியம் என்று கருதப்பட்டது.

வருடம்-1995. நாம் சந்தை பொருளாதார முறைக்கு சென்று விட்ட பிறகுதானே வந்தது. அக்காலகட்டத்தில் உலகம்  முழுவதும் ஓய்வூதிய திட்டங்களில் சீர்திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. ஆனால், நம் யூனியன் மாஃபியா  கும்பல் ஓய்வூதியத்தை உத்திரவாதத்துடனேயே அளிக்க வேண்டும் என்று தகராறு செய்து கொண்டிருந்தன.

70, 80களில் தீட்டப்பட்ட உத்திரவாத திட்டங்களையாவது சோஷலிஸ கிறுக்கர்களின் செயல்பாடுகள் என்று கூறி விடலாம். ஆனால் 1995ல் சோஷலிஸத்திலிருந்து வெளியேறிய பிறகும் கூட, இந்த இடதுசாரி சிந்தனையாளர்களும், யூனியன் மாஃபியா கும்பல்களும், தெரிந்தே மேலும் ஒரு புதை குழியில் நம்மை தள்ளி விட்டன.

1995ல் EPS-Employee Pension Scheme என்ற திட்டம் நடைமுறை படுத்தப்பட்டது. பழைய திட்டம் கைவிடப்பட்டு அதன் உறுப்பினர்கள் புதிய திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டனர். மாதம் அதிகபட்சமாக 541 ரூபாயை பிடித்தம் செய்து அதை  அடிப்படையாகக் கொண்டு ஓய்வூதியம் வழங்க திட்டம் போடப்பட்டது.

தனியார் கம்பெனியில் வேலை செய்யும் ஒருவர், 35 வருடங்கள் பங்களிப்பு செய்தால் கூட, அவருக்கு 3250 ரூபாய் மட்டுமே ஓய்வூதியமாக 2030 வாக்கில் கிடைக்கும். இதை ஒரு மோசடி என்று கூறுபவர்கள் இருக்கிறார்கள். இந்த 541 ரூபாயை அஞ்சலக தொடர் சேமிப்பு திட்டத்தில் (Recurring Deposit) 35 வருடங்கள் கட்டினால் கூட 12 இலட்சம்  ரூபாய்கள் கிடைக்கும். அதிலிருந்து 10000 ரூபாய் வரை மாதாந்திர வட்டியாக பெற முடியும் என்று கூறுகின்றனர்.

உதாரணமாக தனியார் கம்பெனியில் வேலை செய்யும் ஒருவருக்கு 2030 வாக்கில் 3250 ரூபாய் ஓய்வூதியம் அளிப்பது  நகைப்புக்கு இடமளிப்பது. இதற்கு காரணமாக அரசாங்கம் முன்வைப்பது அதே “பொதுவுடைமை” குப்பைக்  காரணங்களைத்தான். தனியார் துறையில் அதிக சம்பளம் வாங்குவோரிடம் இருந்து மாதாந்திர பணத்தைப் பெற்றுக்  கொண்டு, குறைந்த ஓய்வூதியத்தை அளிப்பதன் மூலம், குறைந்த சம்பளம் வாங்குவோருக்கு சுமாரான ஓய்வூதியத்தை  அளிக்கிறது. சரியாக கூறுவதானால், நடுத்தர மக்களிடம் இருந்து சேமிப்பை பிடுங்கி, ஏழைகளுக்கு வழங்குகிறது. இதை Income Redistribution என்றே அழைக்க வேண்டும்.

தனியார் துறை என்பதால், ஒரு கம்பெனியிலிருந்து இன்னொரு கம்பெனிக்கு வேலை மாற்றம் செய்து கொள்ளும் ஊழியர்களின் சேமிப்பு, ஊழியருக்கு பயனில்லாமல் போய்விடுகிறது. ஓய்வூதிய கணக்கை ஒரு கம்பெனியிலிருந்து இன்னொரு கம்பெனிக்கு மாற்றுவது அரசாங்க அலுவலகங்களில் நாட்கள் பிடிப்பது. ஆகவே பலர் இதை அப்படியே விட்டு விடுகிறார்கள். மேலும் வெளிநாட்டிற்கு வேலைக்கு சென்று விட்டாலும், இந்த கணக்குகள் ஆதரவற்று

நின்று விடுகிறது. சில வருடங்களுக்கு பிறகு அந்த கணக்குகளுக்கு வட்டியும் அளிக்கப்படுவதில்லை. இப்படிப்பட்ட அதிகப்படியான வருமானங்கள் இருந்தும், இந்த ஃபண்டின் பற்றாக்குறை 54000 கோடி ரூபாய்கள் என்பது கொடுமை.

சமீபத்தில் அமெரிக்காவில் நடைமுறை படுத்தப் பட்டிருக்கும் மருத்துவ துறையின் சீர்திருத்தங்களும் இதே பாணியில் செயல்படுத்த படுகிறது. மருத்துவ காப்பீடு இல்லாமல் 5 கோடி அமெரிக்கர்கள் உள்ளார்கள். இவர்களுக்கு காப்பீட்டுக்கான  பணத்தை அரசே வழங்கும். அந்த பணம் மரத்திலிருந்து காய்க்காதே! இதற்கு அதிபர் திரு.ஒபாமா எளிமையான

வழியைக் கண்டார். 20 முதல் 40 வரை உள்ள நல்ல உடல்நிலையைக் கொண்டவர்கள் பலர் அமெரிக்காவில் மருத்துவ காப்பீட்டை எடுத்துக் கொள்வதில்லை. புதிய சட்டத்தின் படி, அமேரிக்கர்கள் அனைவரும் மருத்துவ காப்பீட்டை எடுத்துக் கொள்வது கட்டாயமாக்கப் பட்டுள்ளது. இளைஞர்களுக்கு நோய்கள் வருவது அபூர்வம்தானே! ஆனாலும் அவர்கள் அளிக்கும் காப்பீட்டு பணத்தைக் கொண்டு ஏழைகளுக்கு காப்பீட்டை அளிப்பது என்ற சோஷலிஸ சித்தாந்தத்தைத்தான் அதிபர் ஒபாமா செயல்படுத்தியுள்ளார்.

மருத்துவக் காப்பீடு எடுத்துக் கொள்வது தனிப்பட்ட மனிதனின் சுயவிருப்பைப் பொறுத்தது. அரசாங்கம் இதை கட்டாயமாக்குவது நியாயமே அல்ல. நோய்கள் வந்தால் அது அந்த தனிமனிதனின் பிரச்சினை. இதற்கான வழக்கு அமேரிக்க உச்சநீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் உள்ளது. தீர்ப்பு எப்படி வருகிறது என்று அமெரிக்காவில் பலர் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கின்றனர்.

இந்திய ஓய்வூதிய பிரச்சினைக்கு வருவோம். தற்காலங்களில் அரசாங்கமே நடத்தும் அஞ்சலக ஓய்வூதிய திட்டங்கள்,  தனியார் கம்பெனிகளால் நடத்தப்படும் ஓய்வூதிய திட்டங்கள் போன்றவை இருக்கும்போது, EPS திட்டத்தில் சேர கட்டாயமாக்கப்படுவது நியாயமே அல்ல. ஒன்று ஊழியர் சேமிக்கும் பணத்திற்கு ஏற்ற ஓய்வூதியத்தை வழங்க

வேண்டும். இல்லையேல், அந்த சேமிக்கும் பொறுப்பை ஊழியரிடமே விட்டு விட வேண்டியதுதானே!

இந்த குறைந்த ஓய்வூதிய பிரச்சினையைக் குறித்து இந்திய உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு வழக்கு போடப்பட்டது. 1996ல் வந்த தீர்ப்பு முழுவதும், அரசாங்கத்திற்கு சார்பாகவே வந்துள்ளது. அதாவது அதிகபட்ச ஓய்வூதியத்தை 3250 ரூபாய்க்கு மேல் அளிப்பது நடைமுறை சாத்தியமற்றது என்றே தீர்ப்பு வந்துள்ளது.

என் சேமிப்பையே எடுத்துக் கொள்வோம். 11 வருடங்கள் மாதம் தோறும் 541 ரூபாய் நான் பங்களித்தேன்.  அரசாங்கமும் 107 ரூபாய்கள் மாதந்தோறும் பங்களித்தது. எனக்கு 58 வயதில் கிடைக்கப்போகும் ஓய்வூதியம் என் பங்களிப்பை நோக்குகையில் அதிகமாகவே இருக்கும். ஆனால் 35 வருடங்கள் மாதந்தோறும் சேமிக்கும் ஒருவருக்கு அவர் பங்களிப்பை நோக்குகையில் குறைவாகவே இருக்கும். மேலும் அரசாங்கம் அளிக்கும் 107 ரூபாயால் ஒரு

பிரயோஜனமும் இல்லை. அவர் சேமிக்கும் அளவுக்கே ஓய்வூதியம் வழங்கப்படவில்லை என்னும்போது அதிக பங்களிப்பினால் ஓய்வூதியம் அதிகரிக்கப்படுவதில்லை.

குறைந்த வருடங்கள் பங்களிப்போருக்கு 9 சதவிகித வட்டியும், அதிக வருடங்கள் பங்களிப்போருக்கு குறைந்த வட்டியும் அளிக்கும் இந்த திட்டம் சத்தியமாக, முழுமையான மனநிலை பிறழ்ந்த கும்பலால் மட்டுமே நடைமுறை படுத்தப்பட்டிருக்கும். அதில் சந்தேகமே இல்லை!

மீண்டும் அதே பிரச்சினைக்கு வருவோம். எறும்புக்கு சேர்த்து வைக்கும் பழக்கத்தை யாரும் சொல்லிக் கொடுப்பதில்லை. Coaching Class எடுப்பதில்லை. மழை காலம் வரும் என்பதை அறிந்து அது உணவை சேர்த்து வைத்துக் கொள்கிறது. அதே போல், முதுமை வரப்போகிறது என்று உலகில் உள்ள அனைத்து மனிதர்களுக்கும் தெரிந்துதான் இருக்கிறது. அதற்காக சேமித்து வைத்துக் கொள்வது தனிமனிதனின் பொறுப்பு. அரசாங்கம் சேமிப்பு திட்டங்களை செயல்படுத்துவது, கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவது போன்றவற்றை மட்டும்தான் செய்ய வேண்டும்.

ஒரு மனிதன் ஓய்வூதியத்திற்காக சேமித்து வைக்க வேண்டுமா,வேண்டாமா; எவ்வளவு சேமிக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் அரசாங்கம் கூறிக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

இந்த திட்டத்திலும், தனியார் துறையில் வேலை செய்பவருக்கு என்றாலும், குறைந்த அளவிலாவது மானியங்கள்  அளிக்கப்படவே செய்கின்றன. மாதம் ஒன்றுக்கு அதிகபட்சமாக 107 ரூபாய்களை அரசாங்கம் ஒவ்வொருவருக்கும்  அளிக்கிறது. மேலும் இதிலும் வருடாந்திர வட்டிக்கு உத்திரவாதம் அளிக்கப்படுகிறது. இந்த திட்டத்திலுள்ள முதலீடும்,  தனியார் மூலம் நிர்வகிக்கப்பட ஆரம்பிக்க வேண்டும். நம் வரிப்பணத்தை காப்பாற்ற அது ஒன்றே வழி.

(தொடரும்..)