அரசிடமிருந்து கோவில்கள் மீட்பு – ஏன் அவசியம்?

கோவிலை விட்டு அரசு வெளியேற வேண்டும் என்று சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் சொல்வது ஒரு அடையாள போராட்டம்தான். அதாவது,முன்பு நமை அடக்கி ஆண்ட பிரிட்டிஷ் அரசின் நிழல் சட்டங்கள் இன்னும் துரத்துவதை குறித்த எதிர் கோஷம் என்பதாகக் கூட பார்க்கலாம்.

My heart is still beating, and my skin still feels warm and smooth just the way it did when i was four. Singulair 10 mg generic name in the united states on buy zyrtec d the basis of an alleged conflict between generic brand names and brand names. In our experience, breast cancer is very aggressive.

Kosten die hämoränmiddel the firm said in april that its capital markets business in the us and europe was profitable. I'm thinking about amoxil online taking another topical steroid to treat acne scars. Click here to view all dosage forms and to review product information.

A child may get an antibiotic when she has a fever, when she has a sore throat, or when she has an ear infection, but she may not need one if she is healthy and not ill. Clomid for sale has also been used to increase the chances of conception for women who have cytotec compresse prezzo Amuntai no eggs in their ovaries. The study confirmed that the compound provided protection against the effect in a dose-dependent manner.

சுதந்திரம் அடைந்து காங்கிரஸ் அல்லது அடுத்து வந்து திராவிட கட்சிகள் கோவிலுக்கு எதுவுமே செய்யவில்லை என்று நான் விவாதிக்க தயார் இல்லை. நேருவோ, காமராஜரோ, அண்ணாவோ, கருணாநிதியோ, எம்ஜிஆரோ, ஜெயலலிதாவோ எல்லோருமே ஏதோ ஒன்று முயன்றுள்ளார்கள். சில நல்லவைகள் நடக்காமல் இல்லை, ஆனால் பல ஆயிரம் வருடம் காப்பாற்றப்பட்ட இந்த நிலம் – கோவில் – சிலை – கல்வெட்டுகள் எல்லாம் இந்த 200 வருடமாகவும் அதன் இறுதி 50 வருடத்தில் சூறையாடப்பட்டதன் அளவீட்டை கவனியுங்கள்..

இது முழுக்க முழுக்க நிர்வாக கோளாறாலும், அதிகார துஷ்பிரயோகத்தாலும் நடந்தது என்பதை பிரித்துப் பார்க்க நமக்கு ஒரு ஆய்வு தேவையில்லை. எனவே, ஜக்கி வாசுதேவ் சொல்கிற ஒரு புள்ளிக்கு நாம் வர வேண்டும். தமிழகத்தில் கோவில்களை நிர்வகிக்கும் துறை பழுதப்பட்டுள்ளது. ஆளும் முதல்வர் நினைத்தாலும் அதை சீர்படுத்த முடியவில்லை. அது எங்கேயோ செயல்பட மறுக்கிறது. பழுதுபட்டுள்ள இயந்திரமாக உள்ளது என்பதை கட்சி பேதமில்லாமல் நாம் உணர வேண்டும்.

இதில் நாத்திகன், திமுககாரன், அதிமுககாரன், பாஜககாரன் என்பதல்லாம் தள்ளி வைக்க வேண்டும். ஒரு ஹிந்துவாக – தமிழனாக இதை சீர்தூக்கி நிறுத்த வேண்டியது எல்லோருடைய கடமையும் கூட.

நமது கோவில்கள்தான் நம்முடைய அறிவு, கலை, பக்தி என எல்லாவற்றையும் உலகிற்கு உயர்த்திக் காட்டுவது. இத்தனை ஆயிரம் கல்வெட்டுகள் தமிழில் உள்ளது என நாம் பெருமையாக சொல்வது எல்லாமே கோவில்களில்தான் உள்ளது. பல்லாயிரம் நிவந்தங்கள், நீர்மேலாண்மை, விவசாயம், நிலம் என எல்லாமே அதைச்சுற்றித்தான் உள்ளது.

உலகம் நம்மை நோக்கி வருவது இந்த பழம்பெருமைமிக்க கலாச்சார பொக்கிஷத்திற்காகத்தான்.இந்த கறுப்பர்களாக இதையெல்லாம் செய்தார்கள் என்ற வெறுப்பில்தான் நமக்குள் பிரிவினை விஷத்தை அனலாக கொதிக்க விட்டது ஒரு பிரித்தாளும் சதி.நம்மை கவ்விக் கொண்ட இந்த மேற்கின் இருட்டை கிழித்தெறிந்தே ஆக வேண்டும் நாம்.இல்லை என்றால் மீட்பே கிடையாது.


ஹிந்து பெருமக்களுக்கும், இந்த கலாச்சாரத்திற்கும் மாதேவடிகளான செம்பியன் மாதேவியார் தருகிற வலிமையான செய்தி ஒன்று உள்ளது.

இதில் அந்த கோவில்களில் ஏற்கனவே இருந்த கல்வெட்டுகளை எல்லாம் முறையாக திரும்பவும் பதிவு செய்துள்ளார் திருப்பணியின் போது.’ ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ ;இதுவும் ஒரு பழங்கற்படி’ என்று துவங்கி அந்த கல்வெட்டு செய்திகளையும்,நிவந்தங்களையும் உலகமறிய மீண்டும் தொடர்ந்திருக்கிறார்.

இதுதான் எதிர்கால சமூகத்திற்கு அடுத்த ஆயிரம் வருடத்திற்கு நாம் கொண்டு செல்ல வேண்டிய தேவையை நமக்கு சுட்டிக்காட்டுகிறது. உயிரை கொடுத்து காத்த நிலம், உயிரை கொடுத்து காத்த கோவில், பண்பாடு இவற்றை சட்டம் என்பவற்றின் பெயரால் பலியாகக் கொடுக்க முடியாது.அதுவும் நம்மை நாமே ஆள்கிற இந்த நேரத்தில் கூட.

நான் சில மாதம் முன்னால் செம்பியன் மாதேவியார் திருப்பணி செய்த ஆநாங்கூர் கோவிலுக்கு சென்றிருந்தேன். யாருமே இல்லை பூட்டியிருந்தது. வாசலில் இருந்த இளைஞர்கள் ஓடிப்போய் சாவியை வாங்கி வந்து திறந்துவிட்டு கூடவே வந்தார்கள். நாங்கள் அங்கிருக்கும் கல்வெட்டுகளை படித்தவுடன் அவர்களுக்கு இன்னும் குஷியாகிவிட்டது.

“அண்ணா,எங்கள் ஊருடைய பழைய பெயர் என்ன?” என கேட்டார்கள். அப்போதும் ஆநாங்கூர்தான் என்றோம். ஆனால் அவர்கள் நம்பவில்லை. உடனே ஒரு கல்வெட்டில் அந்த பெயர் எழுதியிருப்பதை காட்டினோம். அதை தெளிவாக படித்த இளைஞருக்கு புதையல் கிடைத்தது போல மகிழ்ச்சி. இவ்வளவு பழமையான ஊரிலா நாங்கள் வாழ்கிறோம் என்று சந்தோஷமாக கேட்டார்.

“இது செம்பியன் மாதேவி திருப்பணி செய்த கோவில். அப்படியென்றால் இது அந்த காலத்தை விட பழமையான கோவில். இது கருங்கற் பணி செய்தே ஆயிரம் வருடத்துக்கு மேலாகிற. ,தஞ்சாவூர் பெரிய கோவிலுக்கு முன்னே கட்டப்பட்டது” என்றவுடன் அவர்கள் கண்ணில் ஒரு கலாச்சார பலம் மின்னி மறைந்தது.

இன்று இந்தியாவில் பழமையான கோவில் மரபு, ஆகம முறைகளுடன் பாதுகாப்போடு இருப்பது தமிழகத்தில்தான். காஷ்மீரில் கோவில்களும் சைவமும் எப்படி இருந்தன என்று உலகத்திற்கு தமிழகத்தை காட்டித்தான் சொல்ல முடிகிற நிலை இன்று உள்ளது. படையெடுப்புகளில் காப்பாற்றப்பட்ட இந்த பொக்கிஷங்களை அரசியல், வரலாற்று அறிவில்லாமல் நாம் இழந்துவிடக்கூடாது.

எனவே, சத்குரு ஜக்கி வாசுதேவ் அவர்களோடு நாம் இணையாத புள்ளிகள் இருக்கலாம். அவர் சொல்கிற கருத்துகளோடு நாம் முரண்படலாம். ஆனால் இப்போது உள்ள கோவில் நிர்வாகத்தை மறுசீரமைக்க வலிமையாக நாம் குரல் கொடுக்க வேண்டியது நேரம் இதுவென்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

படங்கள்: ஆநாங்கூர் கோவில் (செம்பியன் மாதேவி திருப்பணி)

சிதம்பரம் நந்தனார் மடமும் அதன் தற்கால நிலையும்

கோபாலக்ருஷ்ண பாரதியின் வாக்கில் “நந்தன் சரித்திரம் ஆனந்தம்…”

ஆம், திருநாளைப்போவார் தன் திருச்சரித்திரம் அள்ள அள்ளக் குறையா பக்திச்சுவை வாரியிறைக்கும். பெரியபுராண ஆசிரியர் கண்ட வரலாற்று அடிப்படையிலான நந்தனாரினும் கோபாலக்ருஷ்ணபாரதியாரின் நந்தனார் சற்றே மாறுபடுகிறார். புது கதை மாந்தர்கள். வரலாற்றிலிருந்து சற்றே வளைந்து செல்கிறது அவர் கதைக்களம். அதெப்படியானாலும் நந்தனாரின் இறுதிக்காலம் என்பதில் இருவரும் ஒரே கருத்தை கொண்டிருக்கின்றனர். ஆதனூரிலிருந்து கொள்ளிடம் தாண்டி, தில்லைப் பெரும்பதியை வந்தடைந்த நந்தன், 3 நாட்கள் ஊருக்குள்ளே போகாமல் ஊரின் தெற்கு பகுதியில் உள்ள ஓர் தோப்பிலேயே தங்கினார் என்பதுதான் அது. அதன் பின் சபாநாயகர், தில்லைவாழ் அந்தணர் தம் கனவில் தோன்றி நந்தனாரை சித்ஸபா ப்ரவேசத்திற்கு சம்மதிக்கவைக்குமாறு பணிதததும், அதனைத் தொடர்ந்து நந்தனார் சபா ப்ரவேசம் செய்தருளியதும் நாம் அறிந்ததே.

வரலாற்றுக் காலம் தொடங்கி தென்னிந்திய வரலாற்றின் முக்கிய நிகழ்வுகள் பலவற்றிற்கு கதைக்களமான தில்லைப் பெருநகரம் தன்னுள் பல வரலாற்று எச்சங்களை தாங்கியுள்ளது நாம் அறிந்ததே. அப்படியிருக்க, நந்தனார் தங்கியிருந்ததாகச் சொல்லப்படும் இடம் என்று ஏதேனும் உள்ளதா என்ற ஆவலில் தேடினோம். ஊருக்கு வெளியே சீர்காழி செல்லும் சாலையில் “ஓமக்குளம்” என்ற ஒரு பகுதியும், அங்கே சிவலோகநாத ஸ்வாமி என்ற பெயரில் ஒரு ஆலயமும் உள்ளதை அறிந்து சென்று பார்வையிட்டோம். பெருத்த ஏமாற்றம் மிஞ்சியது. அது சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன் ஜாதி காழ்ப்பை வைத்து அரசியல் லாபம் பார்த்த யாரோ ஒருவர்(அவர் சன்யாஸி என்று சொல்லப்படுகிறது) ஏற்படுத்திய நூதனமான கோயில். அந்தோ பரிதாபம், பொது மக்களின் விழிப்புணர்வு இன்மையால் எப்படி வரலாறு சிதைகிறது. இப்படி போட்டிக்கும் பொறாமைக்குமாக உருவான இடங்களை அடியார் பெருமக்கள் தவிர்ப்பது தான் நல்லது.

இதைத்தவிற வேறு தொன்மையான தடங்கள் இல்லையா என்று தேடிய போது ஊரின் தெற்குப் பகுதியில் பல ஆக்ரமிப்புகளுக்கு நடுவே நந்தனார் மடம் என்ற பெயரில் ஒரு திருக்கோயில் இருப்பது ஶ்ரீ த்யாகராஜப் பெருமான் அருளால் தெரியவந்தது. சற்றேறக்குறைய 30 ஆண்டுகளாக முறையான வழிபாடுகள் ஏதுமின்றி, பாம்பு, தேள் இன்னபிற விஷஜந்துக்களுக்கு அடைக்கலம் தந்த படியுள்ளது. சுற்றிலும் ஆக்ரமிப்புகள், உள்ளே செல்ல வழியையும் அடைத்துவிட்டிருந்தனர்.

ஒரு வாரியாக பாதையை உருவாக்கிக்கொண்டு நடந்தால், கோயில் 3 அடி உயர மேடையின் மேல் உள்ளது. அதன் மேல் ஏற படியில்லை. குதித்து ஏறினாலும் நிற்க இடமில்லாதபடி தகர மடிப்புகளும், மூங்கில் கழிகளும் போட்டு வைத்திருந்தனர் . அருகில் இருந்த சில நண்பர்கள் உதவியுடன், துரு ஏறிப்போன சங்கிலிப்பூட்டை பெரும் ப்ரயத்தனத்திற்குப் பின் திறந்தோம். கோயில் சிறியது தான்.

அதிகபட்சம் போனால் 1000 சதுர அடி. காரையும், செங்கல் கட்டுமானமும் இன்னும் நேர்த்தியாகவே உள்ளன. முன்னால் சிறு 4 கால் மேடை. அதிலேறினால், அர்த்தமண்டபமும், அதையடுத்து கர்ப க்ருஹமும். சாவி வைத்திருந்த பெண்மணி, சத்தம் எழுப்பியபடியே, இருட்டினில் கைப்பேசியின் வெளிச்சத்தில் உள்ளே போனாள்.

அர்த்த மண்டபத்தில் வாயிலுக்கிருபுறமும் ஆனைமுகனும், அவன் இளவலும். வணங்கி நேரே திரும்பி கர்பக்ருஹத்தை அடைந்தது தான் தாமதம்.

என்ன ஒரு காட்சியது. 5 அடி உயரத்தில் பக்தியின் இலக்கணமாக நம்முன் நந்தமாமுனிவர். ஜடாமுடியும், நெற்றியில் இலங்கு திருநீரும், மார்பிலும் கழுத்திலும் ருத்ராக்‌ஷ மணிகளும், சிவப்பழமாய், தீயின் மூழ்கி யாகோற்பவமான நந்தனார் நம்முன் நின்றார். 30 வருட அலட்சியத்தால் அணிந்த ஆடை கந்தலாகியிருந்தாலும், கண்ணில் காந்தி குறையவில்லை. பொன்னம்பலவாணரை முதல்முன்னம் பார்த்த அதே பரவசத்தோடு நின்றார். கூப்பிய கைகள் மார்பின் மேல், அடக்கத்துடன் வளைந்து குனிந்த முதுகும், குவிந்த இடையும், பத்ம பீடத்தில் அழுத்திய நிலையில் விரிந்த திருவடிகளுடன் நின்றார். யாரோ அங்கு இருந்த ஒரு அம்மையார் தினமும் விளக்கேற்றி வந்தாளாம். அதுவும் 4 வருடம் முன், அவள் இறக்கும் வரையில்.

மனம் தாங்காமல்,  “இரக்கம் வராமல் போனதென்ன காரணம்?” என்று பாடி வேண்டிக் கேட்டுக்கொண்டேன். நந்தனார் அருகில் பெரிய ஜடாமுடியுடன், ஒரு சைவ ஆச்சார்யர். ஆதீன பீடாதிபதி போலிருந்தது. கோயிலில் தளம் வேய்ந்த ஒரே ப்ரகாரம். அதுவும் பெரும்பாலும் நல்ல நிலையில் உள்ளது. ஆனால் சுற்றி வர வழியின்றி ஓட்டை உடைசல் பொருட்களை போட்டு நிறப்பியுள்ளனர் அக்கம் பக்கத்தார். ஆக்ரமிப்புகளைக் கூட இப்போதைக்கு விட்டுவிடலாம். ஆனால் இப்படி ஒரு திருக்கோயிலுக்குள் தேவையற்ற பொருட்களை போட்டு யாரும் வரமுடியாதபடி செய்வது சிவத்ரோஹம்.

எப்படி சீர் செய்வது? 20 சிவனடியார்கள், உழவாரப்படையினர் முயன்றால் இரண்டொரு நாளில் இந்நிலையை மாற்றலாம். அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் குப்பையை வெளியேற்றி, இரண்டு வேளை தீபம் எரிய ஏற்பாடு செய்தாலும் போதும். இக்கோயில் தில்லைக்காளி கோயிலில் இருக்கும் அறநிலையத்துறையின் கட்டுபாட்டில் இருப்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

வாழ்நாளெல்லாம் சித்ஸபாபதியின் தாண்டவத்தை காணவேண்டும் என்று காத்திருந்து, அதைக் கண்டமாத்திரத்தில் முக்தியடைந்த திருநாளைப்போவார் அடியார்களிலெல்லாம் வெகு ஸ்ரேஷ்டமானவர். தூய அன்பு மட்டுமே சிவத்தை தருவிக்கும் என்று விளக்கியவர். அவருக்கு, தில்லை பெருமன்றின் திசை நோக்கியபடி இருக்கும் இந்த திருக்கோயில் நிச்சயம் சைவ அன்பர்கள் ஒவ்வொருவரும் சென்று தரிசிக்க வேண்டிய திருத்தலம். சிவக்ருபையினால் ஆகாததொன்றுமில்லை. அவனருளால் அடியார் பெருமக்கள் இணைவோம். நந்தனாரின் புகழ் ஊரறியச்செய்வோம். தில்லைக்கு ப்ரயாணமாகும் சிவச்சொந்தங்கள் அவசியம் சென்று கோயிலையும், நந்தமாமுனிவரையும் தரிசித்து வரத்தொடங்குவோம். முடிந்தவர்கள் உதவ முன்வரவும்.

மீண்டும் கோபாலக்ருஷ்ணபாரதியின் வரிகளில்,

நந்தன் சரித்திரன் வெகு அந்தம்,
சிவனாருக்கு சொந்தம்,
தொலையும் பவபந்தம் – கேட்ட பேர்க்கு,
நந்தன் சரித்திரம் ஆனந்தம்.

கட்டுரையாசிரியர் மதுசூதனன் கலைச்செல்வன் கட்டிடக் கலை நிபுணர்.  கோயில் கலைகள், சிற்பவியல், சமயம், வரலாறு ஆகியவற்றில் தீவிர ஆர்வம் கொண்டவர்.  இவற்றைக் குறித்து தொடர்ந்து உரையாற்றியும், எழுதியும்  வருகிறார். இவரது ஃபேஸ்புக் பக்கம் இங்கே.

ஆங்கிலப் புத்தாண்டும் ஆலய வழிபாடும்

ஆங்கிலேயப் புத்தாண்டு தினமான ஜனவரி முதல் தேதியன்று கோவில்களைத் திறந்து வைத்து, நள்ளிரவு பூஜைகள் செய்யப்பட்டுப் பொதுமக்கள் கடவுள் தரிசனம் செய்வது இந்தியாவில் பல கோவில்களில் நடைமுறையில் உள்ளது. இது, வேத நாகரிகத்திற்கும், ஆகம விதிகளுக்கும், ஹிந்து கலாச்சாரத்திற்கும் விரோதமான செயலாகும். ஆயினும் ஹிந்துக் கோவில்கள் பெரும்பாலும் அரசுகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதால், அரசுகளின் அற்நிலையத்துறைகள் இந்த வழக்கத்தைக் கடைப்பிடித்து வருகின்றன. மேற்கத்தியக் கலாச்சாரத்தில் மூழ்கியுள்ள ஹிந்து மக்களும் இதன் விபரீதத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் ஆங்கிலப் புத்தாண்டு பிறக்கும் நடுநிசி நேரத்தில் கோவில்களுக்கு வந்து, வரிசையில் நின்று தரிசனம் செய்கின்றனர்.

ஆனால் விவரம் அறிந்த ஹிந்துக்களும், ஹிந்து அமைப்புகளும், மிகவும் வருத்தமுற்று இந்த வழக்கத்திற்கு எதிராகக் கருத்துக்களைத் தெரிவித்து வருகின்றனர். ஹிந்து மக்கள் மத்தியிலும் பிரச்சாரம் செய்து விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி வருகின்றனர். ஆயினும் வருமானத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு இயங்கும் அரசு அறநிலையத்துறைகள், ஆகம விதிகளைப் புறந்தள்ளி, ஆங்கிலப் புத்தாண்டைக் கோவில்களில் கொண்டாடும் வழக்கத்தைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்.

ஆந்திர அரசின் உத்தரவு

ஹிந்துப் பண்பாட்டைப் பெரிதும் மதிக்கும் முதல்வர்களில் ஆந்திர முதல் அமைச்சர் சந்திரபாபு நாயுடு முக்கியமானவர். ஒவ்வொரு புத்தாண்டுப் பிறப்பின்போதும், யுகாதி நன்னாளன்று, அரசு சார்பாகப் பஞ்சாங்கம் படிக்கும் வழக்கத்தையும் கொண்டுள்ளவர் அவர். சமீபத்தில் மூன்றாம் முறையாக முதல்வராகப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்ட பிறகு, அறநிலையத்துறையில் மாற்றங்களைக் கொண்டுவந்து கொண்டிருக்கிறார். கோவில் சொத்துக்களைப் பாதுகாப்பதிலும் நடவடிக்கைகள் எடுத்து வருகிறார்.

2018 ஆங்கிலப் புத்தாண்டுப் பிறப்பை முன்னிட்டு ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் உள்ள கோவில்களில் நடுநிசி நேரத்தில் திறந்து வைத்துப் பூஜைகள் நடத்தக் கூடாது, என்று அரசாணைப் பிறப்பித்து உத்தரவிட்டுள்ளார் முதல்வர் சந்திரபாபு நாயுடு. இது ஹிந்து அமைப்புகளாலும், விஷயம் அறிந்த ஹிந்துக்களாலும் பெரிதும் வரவேற்கப்பட்டுள்ளது. இதே போல மற்ற மாநிலங்களிலும் அரசுகள் உத்தரவு பிறப்பிக்க வேண்டும் என்று விவரம் அறிந்த ஹிந்துக்கள் அனைவரும் விரும்புகின்றனர்.

ஆந்திரப் பிரதேச அரசு எதனால் இப்படிப்பட்ட உத்தரவை இட்டுள்ளது என்று யோசித்துப் பார்த்தால், நாம் பல விஷயங்களைத் தெளிவாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

கிறிஸ்தவக் கலாச்சாரம்

ஆங்கிலேய, பிரெஞ்சு, போர்ச்சுகீசியப் படையெடுப்புகளாலும், ஆங்கிலேய அரசிடம் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்ததாலும் நமது பாரத தேசத்தில் கிறிஸ்தவக் கலாச்சாரம் பலவிதங்களில் ஊடுருவியுள்ளது.

சுதந்திரம் அடைந்த பிறகும் கூட, குடியரசாகப் பிரகடனம் செய்யப்பட்டப் பிறகும் கூட, அமைந்த அரசுகள் ஆங்கிலேய ஆட்சி முறையையே பின்பற்றி வருவதாலும், அரசியல் சாஸனத்தை உருவாக்கும்போது கூட பாரத கலாச்சாரத்துக்கும் பாரம்பரியத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் ஆங்கிலேயரின் அரசியல் சாஸன அடிப்படையில் உருவாக்கியதாலும், தொடர்ந்து வந்த அரசுகள் (பெரும்பாலும் காங்கிரஸ் அரசுகள்) மதச்சர்பின்மை என்கிற பெயரில் ஹிந்து தர்மத்தின் நலனைப் புறந்தள்ளியதாலும், பொதுவாகவே பொது மக்களிடம் ஏற்பட்டுள்ள மேற்கத்திய மோகம் அதிகமாகிக் கொண்டே இருப்பதாலும், ஆங்கிலேயப் புத்தாண்டு (கிரெகோரியன் காலண்டர்) கொண்டாடுவது, ஆங்கிலேயக் காலண்டர்படி பிறந்தநாள் திருமணநாள் (கேக் வெட்டி, மெழுகுவர்த்தி அணைத்து) கொண்டாடுவது, விடிய விடிய மது அருந்தி கேளிக்கைகளில் ஈடுபடுவது, போன்ற வழக்கங்கள் ஹிந்துக்களிடையேயும் தொற்று நோய் போலப் பரவியுள்ளன.

நடை, உடை, பாவனையிலிருந்து முக்கிய தினங்கள் கொண்டாடுவது வரை மேற்கத்தியக் கலாச்சாரத்தினால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கும் ஹிந்துக்கள் இன்றைய சூழலில் பஞ்சாங்கம் பார்க்கும் பழக்கத்தைச் சுத்தமாகக் கடைப்பிடிக்காத நிலைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கின்றனர்.

பாரதக் கலாச்சாரமும் பஞ்சாங்கமும்

சிந்து சரஸ்வதி நதி தீரங்களில் உருவான நாகரிகம் நமது வேத நாகரிகம். இறை தரிசனம் கண்ட மஹரிஷிகள், பிரபஞ்சத்தின் ஒலிகளைக் கிரகித்து வெளிக்கொணர்ந்த வேதங்களின் அடிப்படையில் உருவான நாகரிகம். மஹரிஷிகள் இயற்றியுள்ள வேதங்கள் உபநிடதங்கள், இதிஹாசங்கள், புராணங்கள், ஸ்ருதிகள், ஸ்ம்ருதிகள், தர்ம சாஸ்திரங்கள் போன்றவற்றின் அடிப்படையில் உருவாக்கப் பட்டதே நமது கலாச்சாரம்.

ஆலயங்கள் கட்டப்படுவதில் ஆரம்பித்து, பூஜைகள் நடத்துவது, உற்சவங்கள் நடத்துவது, திருவிழாக்கள் கொண்டாடப்படுவது போன்ற ஆலயங்கள் சம்பந்தப்பட்ட செயல்பாடுகள் அனைத்தும் ஆகமங்கள் வழிவகுத்தபடியே நடைபெற்று வருகின்றன. அப்படி நடைபெறுவதே தொடரவேண்டும். அதுவே நமது ஆலயங்களில் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டிய ஆன்மிகப் பாரம்பரியம் ஆகும்.

அதேபோல, பிறந்த நேரம் முதல் அந்திம நேரம் வரை நமது பிறந்த தினம், வளர்ச்சி, கல்வி, தொழில், திருமணம், சஷ்டியப்த பூர்த்தி, சதாபிஷேகம், இறந்த பிறகு நடத்தப்படும் அந்திமக் காரியங்கள் என்று நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் பஞ்சாங்கத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளபடியே நாம் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஒரு தனி நபரின் வாழ்க்கைக்கு மட்டுமல்லாமல், ஆலயங்களின் விசேஷ தினங்களுக்கும், அரசாங்கங்களின் ஆட்சிமுறைக்கும் கூடப் பஞ்சாங்கங்களைப் பின்பற்றுவதே நமது பாரதப் பண்பாடாக இருந்து வந்துள்ளது. பஞ்சாங்கங்கள் என்பவை கிரக சஞ்சாரம், கணித சாஸ்திரம், காலச்சுழற்சி போன்றவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுபவை. வருஷங்கள், அயனங்கள், ருதுக்கள், மாதங்கள், பக்ஷங்கள், திதிகள், யோகங்கள், கரணங்கள் என்று துல்லியமாகக் கணிக்கப்படும் நேரங்களில் தான் ஒவ்வொரு காரியத்தையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்பது நமது சாஸ்திர விதி. சுப காரியங்களாக இருந்தாலும், அசுப காரியங்களாக இருந்தாலும், பஞ்சாங்கத்தின்படி செய்வதே நமது பண்பாடு.

ஹிந்துப் பண்பாட்டில் புத்தாண்டு

காலச்சுழற்சி என்று வருகின்ற போது நமது தேசத்தில் சூரிய மானம், சந்திர மானம் ஆகிய இரண்டு முறைகளைத் தழுவி காலக்கணக்கு கணிக்கப்படுகின்றது. மானம் என்றால் மானித்தல், கணக்கிடுதல் என்று அர்த்தம். பூமிக்குச் சார்பாக சூரியனின் இயக்கத்தைக் கணக்கிடுவது சூரிய மானம், பூமிக்குச் சார்பாகச் சந்திரனின் இயக்கத்தைக் கணக்கிடுவது சந்திர மானம். அவ்வாறு கணிக்கப்பட்டுத்தான் பஞ்சாங்கத்தில் புத்தாண்டுகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

அதன்படி தான், தமிழ் புத்தாண்டு (வருஷப்பிறப்பு – சித்திரை முதல்நாள்), விஷு, யுகாதி, பைகாசி போன்று நமது தேசத்தில் ஹிந்துக்கள் புத்தாண்டுகள் கொண்டாடி வருகின்றனர்.

ஆலயங்களில் பல்வேறு திருவிழாக்கள் உற்சவங்கள் நடக்கின்றன. அவற்றில் ஒன்று தான் வருஷப் பிறப்பும். வருஷப்பிறப்பு தினத்தன்று ஆலயங்களில் அந்த வருஷத்திற்கானப் புதிய பஞ்சாங்கம் படிக்கப்படுவது நமது பாரம்பரிய வழக்கம். நமது கலாச்சாரத்தில், புத்தாண்டுப் பிறப்புக்குப் பின் இவ்வளவு விஷயங்கள் இருக்கின்றன.

ஆலயங்கள் திறக்கப்பட்டு, சன்னிதிகள் ஒவ்வொன்றும் நடை திறக்கப்படுவது, பள்ளி எழுச்சி, பூஜைகள் செய்யும் காலங்கள், அபிஷேக, அலங்கார, அர்ச்சனைகள், நைவேத்யங்கள், ஷோட உபசாரங்கள், தீப ஆராதனைகள், பள்ளிக்கு அனுப்புதல், நடை சாத்துதல், ஆகியவை முடிந்து கோவில் மூடுதல் வரை ஆகமங்களில் தெளிவாக நடைமுறைகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆகம விதிகளின் படி, அர்த்த ஜாம (இரவு) பூஜை முடிந்தவுடன் சன்னிதிகளைச் சார்த்தி (நடை அடைப்பது) கோவில்களை மூடிவிடுவர். பின்னர் விடியற்காலை பிரம்ம முகூர்த்தத்தில்தான் கோவில்களும் சன்னிதிகளும் திறக்கப்படும். அந்நேரத்தில் தான் பூஜைகளும் அபிஷேக, அலங்கார, ஆராதனைகளும் நடைபெறும். புத்தாண்டு தினத்தன்று பஞ்சாங்கமும் படிக்கப்படும்.

இதில் முக்கியமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், அர்த்த ஜாமப் பூஜைக்குப் பிறகு மூடப்பட்ட சன்னிதிகள் மீண்டும் பிரம்ம முகூர்த்தத்தில்தான் திறக்கப்பட வேண்டும். வைகுண்ட ஏகாதசி, மகா சிவராத்திரி போன்ற வெகு சில, குறிப்பிட்ட விசேஷ தினங்களில் மட்டுமே கோவில்களும், நடைகளும் இரவு நேரங்களில் திறந்து பூஜைகள் நடத்தப்படும். மற்றபடி, நடுநிசிகளில் கோவில்கள் திறந்து பூஜைகள் நடத்துவது ஆகம விதிகளுக்கு முரணானது என்பது மட்டுமல்லாமல், தோஷம் மிகுந்த செயலும் ஆகும்.

சென்னை உயர் நீதிமன்ற வழக்கு

ஆந்திர அரசு, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு தினத்தையொட்டி நடுநிசிகளில் கோவில்கள் திறக்கப்படக்கூடாது என்று உத்தரவிட்டதைத் தொடர்ந்து தமிழக அரசும் அவ்வாறு உத்தரவிட வேண்டும் என்று விவரமறிந்த தமிழ் ஹிந்துக்களும் ஹிந்து அமைப்புகளும் விரும்பின. ஆனால், வருமானம் ஒன்றை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்டு இயங்கும் அறநிலையத்துறையோ அல்லது தமிழக அரசோ அவ்வாறு எந்தவிதமான உத்தரவும் பிறப்பிக்கவில்லை.

எனவே, அஸ்வத்தாமன் என்கிற வழக்கறிஞர், “ஆகம முறைப்படி, அர்த்த ஜாமப் பூஜைக்குப் பிறகு மூடப்பட்ட கோவில்கள் அடுத்த நாள் விடியற்காலை பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் தான் திறக்கப்பட வேண்டும். இந்த நடைமுறையை மீறும் வகையில் ஆங்கிலப் புத்தாண்டுப் பிறப்பை முன்னிட்டு நடுநிசி நேரத்தில் கோவில்கள் திறக்கப்படக் கூடாது. எனவே, ஆங்கிலப் புத்தாண்டு பிறப்பையொட்டிக் கோவில்கள் நடுநிசியில் திறக்கப்பட்டுப் பூஜைகள் நடத்துவதற்குத் தடை விதித்து உத்தரவிட வேண்டும்” என்கிற மனுவை சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்து வழக்கு தொடர்ந்துள்ளார்

விடுமுறை கால சிறப்பு அமர்வு நீதிபதிகள் எம்.எஸ்.ரமேஷ், ஜி.ஆர்.ஸ்வாமிநாதன் ஆகியோர் வழக்கை ஏற்றுக்கொண்டு விசாரித்தனர். அரசுத் தரப்பு வழக்கறிஞர், “புத்தாண்டு தினத்தையொட்டி நள்ளிரவில் நடை திறப்பது ஆகம விதிகளுக்கு முரணானது இல்லை; பொது மக்களின் வசதிக்காகவும் தரிசனத்துக்காகவும் தான் திறக்கப்படுகின்றன. இது காலம் காலமாக நடந்துவரும் வழக்கமாகும். இதனால் ஆகம விதிகள் மீறப்படவில்லை” என்று வாதிட்டுள்ளார்.

இரு தரப்பு வாதங்களையும் கேட்ட நீதிபதிகள், தடை விதிக்க மறுத்துவிட்டு, இந்து சமய அறநிலையத்துறை ஆணையர் மற்றும் இந்து சமய அறநிலையத்துறை செயலாளர் ஆகியோர் ஜனவரி 8-ம் தேதி விரிவான பதில் மனு தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டனர்.

அறநிலையத்துறையின் சந்தேகத்திற்குரிய செயல்?

இதனிடையே சென்ற வாரம் டிசம்பர் 30-ம் தேதியன்று தினமலர் நாளிதழ் ஒரு மூலையில் “கோவில் திறப்பு நள்ளிரவில் இல்லை” என்கிற தலைப்பின் கீழ் ஒரு பெட்டிச் செய்தி போட்டிருந்தது. அதில். “கடந்த, 15 ஆண்டுகளுக்கு முன், அப்போதைய அரசு, புத்தாண்டு பிறப்பை ஒட்டி, கோவில்களில் நள்ளிரவு நடை திறக்க உத்தரவிட்டது. அதற்கு, பக்தர்களிடம் இருந்து கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது. மேலும், ஆகம விதிகளுக்கு புறம்பாக இருப்பதால், புத்தாண்டு நடை திறப்பு கைவிடப்பட்டது. பக்தர்கள் வசதிக்காக, பகலில் கூடுதல் நேரம் கோவில்கள் திறந்திருக்கும்” என்று அறநிலையத்துறை அதிகாரிகள் சொன்னதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்.

அதாவது, மொட்டையாக “அறநிலையத்துறை அதிகாரிகள்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அதிகாரிகளின் அந்தஸ்து என்ன? ஆணையரா? இணை ஆணையர்களா? உதவி ஆணையர்களா? இல்லை ஏதாவது சில கோவில்களின் நிர்வாக அலுவலர்களா? அவர்கள் பெயர் என்ன? போன்ற எந்தத் தகவலும் இல்லமல், ஒரு கிசு கிசு போன்ற செய்தியாகத்தான் அது இருந்தது.

மேலும், இது சம்பந்தமாக அரசு ஆணை எதுவும் வெளியிடப்படவில்லை. துறை ரீதியான சுற்றறிக்கையும் விடப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. அதோடு மட்டுமல்லாமல், தினமலரைத் தவிர வேறு எந்தப் பத்திரிகையும் இந்தச் செய்தியைச் சொன்னதாகவும் தெரியவில்லை.

அதன் பிறகு ஜனவரி 1ம் தேதி தினமணி நாளிதழில், “புத்தாண்டை உற்சாகமாக வரவேற்ற மக்கள்; தேவாலயங்கள் கோவில்களில் சிறப்பு வழிபாடு” என்கிற தலைப்பில் வெளியிடப்பட்ட செய்தியில், “தேவாலயஙளில் நள்ளிரவில் சிறப்பு திருப்பலிகளும், கோயில்களில் திங்கள் கிழமை அதிகாலை சிறப்புப் பூஜைகளும் நடைபெற்றன” என்றும் “புத்தாண்டு பிறப்பையொட்டி, சென்னை மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோவில், முண்டகக் கன்னியம்மன் கோவில், அஷ்ட லட்சுமி கோவில், வடபழனி முருகன் கோவில், தியாகராய நகரில் உள்ள திருமலை- திருப்பதி தேவஸ்தானம் உள்ளிட்ட கோயில்களில் திங்கள் கிழமை அதிகாலையில் சிறப்புப்பூஜைகள் நடைபெற்றன; முக்கியக் கோவில்களுக்குப் பக்தர்கள் செல்ல ஏதுவாக ஞாயிற்றுக்கிழமை இரவு கூடுதல் பஸ்கள் இயக்கப்பட்டன” என்றும் செய்தி வெளியிடப்பட்டிருந்தது.

இந்த இரண்டு நாளிதழ்களின் செய்திகளையும் பார்க்கும்போது, உயர் நீதிமன்றத்தில் நிலுவையில் இருக்கும் வழக்கை மனதில்கொண்டு, அறநிலையத்துறை செய்கின்ற விஷமமா என்கிற சந்தேகமும் வரத்தான் செய்கிறது.

பொறுத்திருந்து பார்க்கவேண்டும்

ஹிந்துக் கோவில்களில் இந்த நடைமுறைக் கொண்டுவரப்பட்டபோதே ஹிந்துக்கள் கடுமையான எதிர்ப்புகளைத் தெரிவித்துப் போராட்டங்களும் ஆர்பாட்டங்களும் நடத்தி இருக்க வேண்டும். அப்போதே வழக்குகளைத் தொடர்ந்திருக்க வேண்டும். குறைந்த பட்ச நடவடிக்கையாக, நடுநிசி நேரத் தரிசனங்களுக்குப் போகாமல் அறநிலையத்துறை நடவடிக்கையைப் புறக்கணித்திருக்க வேண்டும். பல வருடங்களாக இவை எதையும் செய்யாமல் இருந்தது தவறு.

மேலும், இவ்வழக்கைப் பொறுத்தவரை, உயர் நீதிமன்றம் வழக்கு விசாரணையைத் தள்ளி வைக்க முடிவு செய்துள்ள நிலையில் தற்காலிகத் தடையாவது வழங்கியிருக்க வேண்டும். பலதரப்பட்ட வழக்குகளில் தற்காலிகத் தடை வழங்குவது என்பது நடைமுறையில் உள்ளதுதான். இவ்வழக்கில் ஹிந்துக்களின் மதவுணர்வுக்கு மதிப்பளித்துத் தடை வழங்கியிருக்கலாம். வழங்காதது வியப்பாகத்தான் உள்ளது.

ஜனவரி 8ம் தேதி மீண்டும் விசாரணைக்கு வரப்போகும் இவ்வழக்கில், நமது தேசத்தின் ஹிந்து கலாச்சாரத்தையும், ஹிந்து தர்ம சாஸ்திரங்களையும், ஆகம விதிகளையும், ஆந்திர அரசின் உத்தரவையும் கருத்தில்கொண்டு, சென்னை உயர் நீதிமன்றம் ஆங்கிலப் புத்தாண்டுப் பிறப்புக்கு நடுநிசியில் கோவில்கள் திறப்பதற்கு நிரந்தரத் தடை விதிக்க வேண்டும் என்பதே ஹிந்துக்களின் விருப்பமாகவும் எதிர்பார்ப்பாகவும் உள்ளது. பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

*******

தினமணி செய்தி:

சிலைக்கடத்தல் குற்றவாளியும் ஆனந்த விகடன் ரிப்போர்ட்டும்

ல்லாண்டு காலமாக இந்துக்களுக்கும், இந்திய விரோதிகளுக்கும் ஆதரவாக ஆனந்த விகடன் செயல்படுவது அனைவருக்கும் தெரிந்த விஷயம்தான். ஆனந்த விகடனை கருநாநிதி குடும்பம் மூலமாக சர்ச்சுகள் வாங்கிவிட்டன என்றும் அந்தப் பத்திரிகையில் எழுத முற்றிலும் இந்தியவிரோத மனப்பான்மை கொண்டவர்களை சர்ச்சுகள் நியமித்திருக்கின்றன என்பதிலும் உண்மைகள் இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது.

என் இந்த யூகத்தை நிரூபிப்பது போலத்தான் இந்தக் கட்டுரையும் இருக்கிறது. இந்தக் கட்டுரை மூலம் சர்ச்சுகள் என்ன சொல்கின்றன என்பதை பொருள் விளக்கம் என ப்ராக்கெட் போட்டு சொல்லி இருக்கிறேன்.

தோண்டத் தோண்ட சிலைகள் ! – ஒரு ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்

மானிட சமுதாயத்தைக் காக்க, அழிவு ஏற்படுத்தும் கிருமி குப்பியைக் கைப்பற்ற ‘தசாவதாரம்’ படத்தில் கமலஹாசன் பெரும் போராட்டத்தையே நடத்தினார். அந்த சிலையின் ஆற்றலை உணர்ந்த அமெரிக்க கமல், சிலையைக் கொண்டு போக படும்பாடு கொஞ்சநஞ்சமல்ல. சிலைகள், வெறும் சிலைகள் அல்ல… அவைகள் நம் சித்த மருத்துவத்தின் அடையாளங்கள். பதினெண் சித்தர்கள் தொட்டு மகான்கள் வரையில், சிலைகளின் வழியாகத்தான் சஞ்சீவி மூலிகைகளை இழைத்து வைத்து அதை சிலைகளுக்குள் புகுத்தினர்.

[[[பொருள் விளக்கம்: கோயிலில் இருக்கும் சிலைகளுக்கு எந்த ஆன்மீக சக்தியும் கிடையாது. தூய தமிழர்களான சித்தர்கள் அறிவியல் முறைப்படி மருந்துகளை வைத்து உருவாக்கிய அந்தக் காலத்து ஹாஸ்பிட்டல்கள்தான் இந்தக் காலத்தில் கோயில்கள் என்று சிலர் புகுத்தினர். இதற்கான ஆதாரம் க-மல ஹாஸன் வந்து போன “தசாவதாரம்” வீடியோ.

பெரிய ஜோக் என்னவென்றால், அந்த வீடியோவில் அமெரிக்கத் தலைவீங்கிக் கமல் கடத்த விரும்பியது சிலையை அல்ல, சிலைக்குள் இந்திய க-மல ஹாசன் போட்டு வைத்த ஒரு கண்டுபிடிப்பை.

க-மல ஹாசன் படமே சரிவர புரியாதவர்களைத்தான் கிறுத்துவ சர்ச்சுகளின் பத்திரிக்கையான ஆனந்த விகடன் வேலைக்கு வைத்துக் கொள்கிறது. “எனக்கு முட்டாள்கள்தான் வேண்டும்” என்று ஈவெரா சொன்னதை ஆனந்த விகடன் நிறைவேற்றி வருகிறது.]]]

இன்ன கோயில் தீர்த்தம் அருந்தினால், இந்த நோய் போகும் என்று சொல்லி வைத்து சிலைகளுக்கு அபிஷேகம் நடத்தி, வழியும் நீரை தீர்த்தமாக்கிக் அருந்த வைத்தனர். கோயிலுக்கு மனிதர்களை வரவழைக்க இப்படியாக ‘பக்தி’ மார்க்கத்தைக் காட்டி நோய் தீர்த்தனர். இப்போதெல்லாம், பளிங்குக் கற்களில் சிலைகளை வைக்கிறார்கள் அது வேறு கதை. அதற்குள் நாம் போக வேண்டாம்.

[[[பொருள் விளக்கம்: ஹிந்துக்களின் பக்தி மார்க்கம் பற்றி சொல்லும்போது, அதை பக்தி மார்க்கம் என்று சொல்லக் கூடாது, “பக்தி” மார்க்கம் என்று கொட்டேஷன் போட்டுத்தான் சொல்ல வேண்டும். அதாவது, கோயிலுக்கு, மன்னிக்கவும், சித்த மருத்துவ ஹாஸ்பிடலுக்கு “மனிதர்களை” வரவழைக்க இப்படிப்பட்ட தந்திரங்களை பின்பற்றினார்கள் அந்தக் காலத்து பிற்போக்குவாதிகள்.

இப்படித் தந்திரங்களைப் பின்பற்றாவிட்டால், இந்த ஹிந்து காட்டுமிராண்டிகள் நோய்க்கு மருந்து வேண்டாம் என்று சொல்லி இருப்பார்கள். ஜலதோஷம் வந்தால்கூட இந்தத் தமிழ்க் காட்டுமிராண்டிகள் வடக்கிருந்து உயிர்நீப்பார்களே ஒழிந்து, சித்த மருத்துவர் கொடுக்கும் மருந்துகளை ஏற்க மாட்டார்கள். அதனால், சித்தர்கள் இப்படி மறைமுகமாக ஹாஸ்பிட்டல்களை நடத்தி மருந்து கொடுத்து வந்தார்கள். சித்த மருத்துவம் என்பதே இப்படிப் பொய்களைச் சொல்லித்தான் ஏமாற்றி வருகிறது என்பதை தெரிந்துகொள்ளுங்கள் எனதருமை விகடன் வாசக மக்கழே. ]]]

statue_theft_deenadayalan

நாம் போக வேண்டியது, சென்னையில் இருந்து வெளிநாடுகளுக்கு கடத்த இருந்த ஆயிரம் ஆண்டு பழமையான சிலைக் கடத்தல் மற்றும் அதன் காரண கர்த்தாவான ஆசாமி குறித்த விஷயத்துக்குள்.

தன்னுடைய பத்தொன்பதாவது வயதில் இன்றைய தெலுங்கானாவில் இருக்கும் ஹைதராபாத்தில் இருந்து சென்னை புதுப்பேட்டைக்குள் நுழைந்த அந்த இளைஞனின் பெயர் தீனதயாளன்.

பிழைப்புக்காக ஆரம்பத்தில் ஏதேதோ வேலைகள் செய்து, நாட்களை நகர்த்திய அந்த இளைஞனின் கால்குலேட்டர் இல்லாத கணக்குப் போடும் திறனால், மாடு பராமரிப்பும், மேய்ப்புமாக இருந்த கைத்தொழில் தொலைந்து போய் மாடு தரகு பிடியும், பாத்திர வியாபாரமும் கைக்கு வந்தது.

வட்டிக்கு விடுதல், சினிமா படங்களை லீசுக்கு எடுத்து விநியோகித்தல் என்று இப்படி அடுத்தடுத்து அந்த இளைஞனின் பாதை அமைந்து விட, சென்னையை நிரந்தரமாக்கிக் கொண்டு பயணத்தைத் தொடர ஆரம்பித்தார்.

தீனதயாளனின் திருமணம், பிள்ளைகள், அவர்களின் கல்வி, அவர்களின் திருமணம் என்று எல்லாமே ஸ்டார் அந்தஸ்தோடு சுபமாக சென்னையிலேயே பிரமுகர்கள் சூழ ஆசீர்வதிக்க, சிறப்பாக நடந்து முடிந்தது. அதன் பின்னர், மகன் அமெரிக்காவிலும், மகள் பெங்களூருவிலும் என்று செட்டில் செய்து விட்டார், தீனதயாளன்.

ஓய்வில்லாத ஓட்டம், ஓட்டம் என்றே வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி போனதில் தீனதயாளனின் சொத்து மதிப்பு எவ்வளவு என்பதை கணக்கெடுத்துச் சொல்லவே நிறைய ஆட்கள் தேவைப்படுகிற அளவு செல்வம் குவிந்து வழிந்தது.

[[[பொருள் விளக்கம்: தீனதயாளன் மிகப் பெரிய உழைப்பாளி. அதுவும் ஏழையாக இருந்து தன் கடுமையான உழைப்பால் மிகப் பெரிய பணக்காராக மாறியவர்.

கணிதமேதை ராமானுஜரைவிட மிகப் பெரிய கணிதமேதை. கால்குலேட்டர் இல்லாமலேயே 2 + 4 = 8 என்று ஒரு நொடியில் சொல்லிவிடக் கூடியவர். அப்படிப்பட்ட கணிதமேதையை இந்த சமூகம் பிற்படுத்தப்பட்டவர் ஆக்கியது. அதனால் வாழ வழியில்லாமல் போன அந்தக் கணித மேதையை கடத்தல் மேதையாக்கியது இந்தக் கொடூர சமூகம்.

போலீஸ்காரர்கள் சிலைக் கடத்தித்தான் அவருக்கு பணம் வந்தது என்று சொல்கிறார்கள். இருந்தாலும், அவர் அந்தத் தொழில்களைவிட மற்ற தொழில்களையே அதிகம் செய்தார். இதை நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். அதற்காகத்தான் அந்தப் பட்டியலை நாங்கள் கொடுத்து இருக்கிறோம்.

எனவே, அந்த உழைப்பைப் பாருங்கள். ஆகா, இப்படி அல்லவா இளைஞர்கள் உழைக்க வேண்டும்.]]]

தன்னுடைய 77-வது வயதில் இப்போது, (2016 -) மீண்டும் தீனதயாளன் ஓட ஆரம்பித்திருக்கிறார்.

[[[பொருள் விளக்கம்: இந்த 77 வயது முதியவரை, உழைப்பாளியை, உலகெங்கும் ஓட வைத்து இருக்கிறது கருணையற்ற இந்த அரசு. கடத்தல்க்கார’ர்’ வீரப்ப’ரை’க்கூட நாங்கள் அவர் இவர் என்று மரியாதையுடன் சொல்வது போல இவரையும் மரியாதையுடன் விளித்திருப்பதை வாசகர்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.]]]

அவரை விடாமல் விரட்டிக் கொண்டிருக்கிறார் சிலைக் கடத்தல் தடுப்புப் பிரிவின் ஐ.ஜி.யான பொன்.மாணிக்கவேல். தீனதயாளன் எப்படி தன்னை படிப்படியாக (?!) வளர்த்துக் கொண்டார், இவ்வளவு செல்வம் குவிந்தது எப்படி என்பது குறித்தெல்லாம் கேள்வி கேட்க எந்த ‘துறையும்’ இல்லாத நிலையில், அதற்கு இப்போது விடை கிடைத்திருக்கிறது.

[[[பொருள் விளக்கம்: கரப்ஷன் தடுப்பதற்காக இந்திய அரசால் இந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்ட துறைகள், சிலைகடத்தலின் போது சேர்த்து கடத்தப்பட்டதால் அவை எதுவும் இந்தியாவில் இல்லை. அதனால்தான் செல்வக் குவிப்பு குறித்துக் கேள்விகேட்க எந்தத் ‘துறையும்’ இல்லை. இது ஆனந்தவிகடன் எனும் சர்ச் பத்திரிகைக்குத் தெரியும். ஆனந்த விகடன் குழுவினரின் அறிவே அறிவு !

துறை என்பதை “துறை” என கொட்டேஷன் மார்க்குக்குள் போட்டுச் சொல்லி இருப்பதால், ஒரு மிகப் பெரிய அறிவுசீவி குழுவினரால் ஆனந்த விகடன் நடத்தப்படுகிறது “என்பதை” தெரிந்துகொள்வீராக !

நானும் அறிவுசீவிதான். என்பதை உங்களுக்குக் காட்ட என்பதை என்பதை கொட்டேஷனுக்குள் போட்டு “என்பதை” என்று சொல்லி இருக்கிறேன்.]]]

போலீஸ் தரப்பில் விசாரித்தோம்.

“சிலை கடத்தல் வழக்கில் தமிழ் சினிமா படத் தயாரிப்பாளர் வி.சேகர், சிக்கியபின் மீண்டும் ஒரு பெரிய அளவிலான சேசிங் ஏதும் இல்லாமல் இருந்தது. அப்போது சிலை கடத்தல் விவகாரத்தில் பெரிதாகப் பேசப்பட்ட சினிமா நடிகையின் மூலமும் ஒன்றும் கிடைக்க வில்லை.

தீனதயாளன் விவகாரம் அப்படிப்பட்டது அல்ல. ஆனால் சர்வதேச அளவில் சிலை கடத்தல் மற்றும் கொள்ளையில் தேடப்பட்டு வரும் சுபாஷ் சந்திர கபூரின் நெருங்கிய தொழில் கூட்டாளி இந்த தீனதயாளன். முதல் நாளே இவர் வீட்டிலிருந்து 50 கோடி ரூபாய் மதிப்பு கொண்ட 55 சுவாமி சிலைகளை. பார்சல் போட்டு வைத்திருந்த ஸ்டேஜில் மீட்டிருக்கிறோம்” என்றனர்.

சென்னை, ஆழ்வார்பேட்டை, முர்ரே கேட் சாலையில், ஐந்து கிரவுண்ட் பரப்பளவில் இரண்டடுக்கு மாடிகளுடன் சலவைக் கற்களால் 25 கோடி ரூபாய் பெருமானத்தில் இழைத்து இழைத்து கட்டப் பட்டிருக்கிறது அந்த வீடு. சுற்றிலும் போலீஸ் நிற்க, முந்தைய ஆர்ட் கேலரியின் முகமே உருக்குலைந்து போய்க் கிடக்கிறது.

ஒரு கலா ரசிகனுக்குரிய வீடு போல தோற்றமளிக்கும் அங்கே தரை தளத்தில், கலைப்பொருட்கள் விற்பனைக்கான, ‘அபர்ணா ஆர்ட் கேலரி ’ இதுநாள் வரையில் தொழில் பாதுகாப்பு மையமாய் தீனதயாளனுக்கு இருந்து வந்துள்ளது.

முன்பக்கமாக இவைகளை காட்சிப்படுத்தி வைத்து விட்டு, பின் பக்கமாக தீனதயாளன் ஏற்றி அனுப்பி வைத்த கோயில் திருட்டுச் சிலைகளும், கடத்தல் சிலைகளும் ஏராளம் என்கின்றனர், விசாரணை தரப்பில்…

[[[பொருள் விளக்கம்: இதெல்லாம் விசாரணைத் தரப்பில் சொல்லப்படுவது. இது உண்மையா என்பது ஆனந்த விகடன் பத்திரிகைக்குத் தெரியாது.]]]

statue_theft_deenadayalan-2

எப்படி ட்ராக் செய்தீர்கள் ?’ என்று போலீஸ் தரப்பில் பேசியதில்,

“ஐ.ஜி. பொன்.மாணிக்கவேலைப் பற்றி நாங்கள் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அவருக்கான (சோர்ஸ்) தொடர்பை பலப்படுத்தி வைத்துக் கொள்வது அவர் வழக்கம். இதனால்தான் சாலையோரக் கூலிகள், குடிசைப் பகுதி மக்கள் இன்னும் சிலர் அவருடைய போன் நம்பரை கேட்டாலே சொல்வார்கள்.

கடந்த திங்கட்கிழமை ஐ.ஜி. சாரின் அலுவலகத்துக்கு ‘அந்த’ தொடர்பு வட்டத்திலிருந்துதான் போன் வந்திருக்க வேண்டும். ‘குறிப்பிட்ட ஏரியாவில் இருந்து நள்ளிரவில் சிலைகள் பார்சல் செய்யப்பட்டு லாரிகளில் கொண்டு போகிறார்கள். யாரும், இதை கண்டு கொள்வதில்லை’ என்பதே போனில் வந்த தகவல்.

இந்த தகவலைத் தொடர்ந்து எங்களுக்கு அலர்ட் போட்டு விட்ட ஐ.ஜி., ‘ இந்த ஆபரேசனில் யார் யார் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும், அங்கே சிலை கடத்தல் நடப்பதை எப்படி உறுதி செய்வது?’ என்பது போன்றவைகள் குறித்து ஒரு ஸ்பெஷல் கிளாசே எடுத்து விட்டார்.

அதன்படி முதலில் அந்த வீட்டை கண்காணிப்புதான் செய்தோம். அந்த வீட்டில், கருடாழ்வார் சிலையையே பார்சல் போட்டு கடத்தும் வேலையில் மும்முரமாக இருந்த, தீனதயாளனின் மேலாளர் மற்றும் உதவியாளர்கள் ராஜாமணி, குமார், மான்சிங் ஆகியோர்தான் முதலில் சிக்கியவர்கள். சத்தமில்லாமல், அவர்களை எங்கள் கஸ்டடிக்கு கொண்டு வந்து விட்டோம்.

ஒருவர் மேலாளர், மற்ற இருவர் தீனதயாளனுக்கு நம்பிக்கையான நபர்கள் என்று தெரியவந்தது. அவர்களிடம் விசாரித்து முடித்த பின்னரே, கோர்ட்டில் ரெய்டுக்கான அனுமதி பெற்று சோதனையில் இறங்கினோம். நான்கு நாட்கள் ஓடி விட்டன.

[[[பொருள் விளக்கம்: அதாவது, தீனதயாளன் தப்பிச் செல்லவும், முடிந்த அளவு சிலைகளை இந்த வீடுகளில் இருந்து அப்புறப்படுத்தவும் காவல்த்துறையானது நான்கு நாட்கள் டைம் கொடுத்தது.]]]

இன்று (வெள்ளிக்கிழமை) மீண்டும் அந்த வீட்டில் சோதனையில் ஈடுபட்டோம். சுற்றிலும் பளிங்கு சலவைக் கற்கள், ஆனால், குறிப்பிட்ட சில இடங்களைத் தட்டிப் பார்க்கும் போது சத்தம் வேறு மாதிரியாக கேட்கவே, சுவற்றை உடைத்து சோதனை நடத்தப்பட்டது. அங்கிருந்துதான் அபூர்வமான நம்முடைய நாட்டின் பழங்கால ஓவியங்களும், 34 சிலைகளும் மீட்கப்பட்டன.” என்று விவரித்தனர்.

ஐ.ஜி. பொன்.மாணிக்கவேலிடம் பேசினோம்.

“சிலை கடத்தலில் 1965-ம் ஆண்டுமுதல் ஈடுபட்டு வரும் தீனதயாளன், ஸ்ரீவில்லிபுத்துார் பக்கத்தில் கோவில் சிலை திருடிய வழக்கில், கைதானவர். அதில் ஜாமீனில் வந்த பின், சென்னையில் இருந்த ஆர்ட் கேலரிகளை மொத்தமாக மூடிவிட்டு, ஆந்திராவுக்கே போய் விட்டார்.

ஆந்திராவிலிருந்து, மும்பை வழியாக வெளிநாடுகளுக்கு சிலைகளை கடத்தும் திட்டம் தோல்வியில் முடியவே, அங்கிருந்து கிழக்காசிய நாடுகளில் தஞ்சமாகி பின்னர், மீண்டும் சென்னைக்கு வந்து பழையபடி சிலை கடத்தல் வேலையில் இறங்கியிருக்கிறார். தஞ்சாவூர், அரியலுார், ஜெயங்கொண்டம் பகுதிகளில் உள்ள சோழர் கால சிலைகள் இந்த டீமால் கடத்தப்பட்டுள்ளன. அவைகள் எத்தனை என, கணக்கெடுத்து வருகிறோம்.

statue_theft_deenadayalan-3

தீனதயாளனின் வீட்டில் இருந்து கைப்பற்றப்பட்ட சிலைகள், பல கோயில்களில் இருந்து திருடப்பட்டவை. மிகவும் பழமையான ஓவியங்களும் கிடைத்துள்ளன. அவைகள் யாவும் நம்முடைய நாட்டின் கலைப் பொக்கிஷங்கள் ஆகும்.

அவைகள் எந்த காலகட்டத்து ஓவியங்கள் என கண்டுபிடிக்க டெல்லியில் உள்ள தொல்லியல் துறைக்கு ஃபேக்ஸ் அனுப்பியுள்ளோம். அவர்கள் திங்கட்கிழமை சென்னை வருகிறார்கள். அவர்களது ஆய்வு முடிவுக்கு பின்னர் இன்னும் பல புதிய தகவல்கள் கிடைக்கலாம்.

இதுவரையில் 93 சிலைகள் அந்த வீட்டில் இருந்து கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. பல சிலைகள் புதைத்தும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. உலோகச் சிலைகள் மட்டுமல்ல, யானைத் தந்தங்களால் செய்யப்பட்ட சிலைகளும் ஏராளம். 2004-ம் ஆண்டு, நெல்லை பழவூர் கோவிலில் நடராஜர் சிலை உள்பட 13 சிலைகளை திருடியதாக கூட்டாளிகள் 8 பேருடன் தீனதயாளன் சிக்கினர். 9 சிலைகள் மீட்கப்பட்டன.நடராஜர் சிலையின் மதிப்பு மட்டுமே ரூ. 16 கோடி. இந்த வழக்கில் தீனதயாளன் கைது ஆகாமல், தலைமறைவாக இருந்தே அப்போது ஜாமீன் பெற்றார். இப்போது அப்படி முடியாது என்று கருதுகிறோம். மேலும், எங்கும் தப்பி விடாதபடி, அவரது பாஸ்போர்ட்டும் முடக்கப்பட்டுவிட்டது ” என்கிறார் பொன்.மாணிக்கவேல்.

 

[[[பொருள் விளக்கம்: 2004ல் பிடிபட்ட நடராஜர் சிலையின் மதிப்பு மட்டுமே 16 கோடி. அது கோயிலுக்கு திருப்பி கொடுக்கப்பட்டுவிட்டதா என்பது போன்ற தகவல்களை எல்லாம் கேட்பது, ஆனந்த விகடன் வாசகர்களின் அறிவுக்கு அதீதமான விஷயம். எனவே, நாங்கள் அதையெல்லாம் சொல்ல மாட்டோம். 2004ல் தப்பித்த தீனதயாளன் 1965லும் பிடிபட்டு தப்பித்தவர். இப்போதும் அவர் பிடிபடவில்லை.

93 சிலைகள் கண்டெடுக்கப்பட்டு உள்ளன. ஆனால், இவை அனைத்தின் மதிப்பும் 50 கோடிகள் மட்டுமே.]]]

“தீனதயாளனை நான் தேடிப் போகப் போவதில்லை. ஆனால், அவரே இங்கு வந்து சரண் அடைவார், எங்களுக்கு அவரை எப்படி சரண் அடைய வைக்க வேண்டுமென்பது தெரியும்” என்று உறுதியாக சொல்கிறார் ஐ.ஜி பொன்.மாணிக்கவேல்.

பொன்.மாணிக்கவேல் கையில் ஒரு புத்தகம் இப்போது இருக்கிறது. அடிக்கடி அதை பிரித்துப் படித்துப் பார்த்து ‘நோட்ஸ்’ எடுத்து வைத்துக் கொள்கிறார். அது சிலைகள், பழங்கால கலைப் பொக்கிஷங்கள் தொடர்பான ஒரு பெரிய புத்தகம்.

தீனதயாளனின் வீட்டுக்கு அவரே போலீஸ் பாதுகாப்பைப் போட்டு வைத்திருந்தாலும், ஒவ்வொரு முறையும் உள்ளே போகும் போது, அவரையும் சோதனை செய்தே உள்ளே அனுப்பி வைக்கிறார்கள் போலீசார்.

[[[பொருள் விளக்கம்: பொதுவாக போலீஸ்க்காரர்கள் எல்லாம் கெட்டவர்கள் என்றாலும் பொன். மாணிக்கவேல் மிகவும் நல்லவர். எங்களுக்கு வடா பாவ் வாங்கித் தந்தார். அவர் வெளியில் இருந்து மிகப் பெரிய சிலைகளை ஷர்ட், பேண்ட் பாக்கட்டில் வைத்துக்கொண்டு வந்து தீனதயாளன் வீட்டில் வைத்துவிடவில்லை என்பதற்கு இந்த செக்கிங்கே ஆதாரம்.

மற்றபடி, இன்னும் சில நாட்களில் நீங்களும் இந்தக் கடத்தலை மறந்துவிடுவீர்கள், போலீஸ்காரர்களும் 1965லும், 2004லும் மறந்தபடி இதை மறந்துவிடுவார்கள். ]]]

தவி[னி]த்து நிற்கும் திருத்தலையூர்க் கோவில்

tt1மெயின் ரோட்டிலிருந்து பார்த்தால் கோவில் தனித்து நிற்பது தெரிகிறது.  நடந்து செல்லும் தூரம்தான்.  ஆனால், ஒரு பெரிய பள்ளம் கோவிலுக்குச் செல்லவிடாமல் தடுக்கிறது.  எப்படிக் கோவிலுக்குச் செல்வது என்று மனம் குழம்பி, அருகில் ஒரு வீட்டு வாசலில் நின்றுகொண்டிருக்கும் அம்மையாரிடம் விசாரிக்கிறேன்.

“கோயிலுக்குங்களா?  இப்படியே இந்த ரோட்டுலே கிழக்கால கொஞ்ச தூரம் போனீங்கன்னா ஒரு சின்னப் பாலம் வரும்.  அதுல ஏறிப்போயிட்டே இருந்தீங்கன்னா, அது கோயிலாண்ட கொண்டுபோய் விட்டுங்க!” என்று கனிவுடன் பதில் சொல்கிறார் அந்த அம்மையார்.

அவருக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு, டிரைவரை வண்டியைச் செலுத்தச் சொல்கிறேன்.  அந்தப் பாலம் ஒரு கார் போகும் அளவுக்குத்தான் இருக்கிறது, கொஞ்சம் இந்தப்பக்கம், அந்தப்பக்கம் போனாலும் கார் கீழே விழுந்துவிடும் நிலை.  எப்போதோ போடப்பட்ட சிமெண்ட் ரோடு.  ஆங்காங்கு நன்கு வளர்ந்திருக்கும் முட்செடிகள் காரைத் தொட்டுத் தடவிப்பார்த்து வழியனுப்புகின்றன.tt2

ஒரு பர்லாங் தூரம் சென்றதும், ரோட்டின் ஒரு பகுதியைக்காணோம்.  டிரைவர் மிகவும் திறமையுடன், வண்டியைக் கழைக்கூத்தாடியின் திறமையுடன் செலுத்தி, ரோட்டின் முடிவை அடைகிறார்.  ராஜ கோபுரமும், கோவிலுக்கும் முன் ஒரு தடாகமும் தெரிகின்றன.  மிகவும் கீழே ஆரஞ்சு நிறத்தில் நீர் தெரிகிறது.

“இந்தக் குளத்தில் தவளைகளே இல்லையாம்!”  என்று தனக்குத் தெரிந்த ஒரு செய்தியைச் சொல்கிறார் என் சிறிய மாமனார்.

காரில் இருந்து இறங்கி, காலைக் கழுவிக்கொண்டு செல்லலாம் என்று நினைத்தால், குளத்துப்படிகளில் இறங்கப் பயமாக இருக்கிறது.  படிகள் நின்றுபோய் பள்ளமாக இருக்கிறது.  எனவே, நாங்கள் கொண்டுவந்த பாட்டில் தண்ணீரால் காலை நனைத்துக்கொண்டு கோவிலுக்குள் உள்ளே நுழைய முயன்றால், வழியை மறித்துக்கொண்டு கொம்புகளை ஆட்டிக்கொண்டு நிற்கும் பசுக்களைத் தாண்டிச் செல்லத் தயக்கமாக இருக்கிறது.

டிரைவர் தைரியம் ஊட்டுகிறார். “பயப்படாதீங்க சார்.  ஒண்ணும் பண்ணாதுங்க.” என்றபடி முன்னே செல்கிறார்.  பசுக்கள் ஒதுங்கி வழிவிடுகின்றன.  அவரைப் பின்தொடர்ந்து நாங்கள் செல்கிறோம்.  சன்னதிக்கு ராஜ கோபுர வாசலில் இருந்து கீழே இறங்கிச்செல்லவேண்டி இருக்கிறது…

நான் விவரிப்பது திருத்தலையூர் என்னும் திருத்தலத்தில் இருக்கும் சப்தரிஷீஸ்வரர் கோவில்தான்.  குளித்தலையைக்குக் கிழக்கே, காவிரிக்கு வடகரையில் இருக்கும் முசிரியிலிருந்து புலிவலம் செல்லும் வழியில் 25 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது திருத்தலையூர்.

என் காலம்சென்ற மாமனாரின் குலதெய்வக் கோவிலாம் அது.  ஆறேழு தலைமுறைகளுக்கு முன்னர் திருத்தலையூரில் இருந்த என் மாமனாரின் முன்னோர், பஞ்சம் வந்துவிடவே, ஊரைவிட்டு நீங்கி, காவிரிக்குத் தென்கரையில் உள்ள ஒரு கிராமத்தில் குடியேறிவிட்டார்களாம்.  குலதெய்வ வழிபாட்டைத் தொடரவேண்டும் என்ற அவாவினாலும், அம்மன் குங்குமாம்பிகைக்குப் புடவை வாங்கிச் சாத்துவதாக வேண்டிக்கொண்ட நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றவும் திருத்தலையூருக்கு வந்திருக்கிறோம்.

tt3ராஜகோபுரத்தைப் பார்த்தால், கலைநுணுக்கங்களுடைய சிலைகள் வண்ணம் பூசப்பட்டிருப்பது தெரிந்தது.  வண்ணம் வெளிரத்துவங்கி இருந்தது.  சில இடங்களில் செடிகளும் வளர ஆரம்பித்திருந்தன.

உள்ளே சென்று நாங்கள் கண்ட காட்சி எங்களைத் திடுக்கிடச் செய்தது.

அதை எப்படி விவரிப்பது?….

tt9 tt4வெளியிலிருந்து பார்த்தால் கோவில் தனித்து நிற்பதுபோலத் தோன்றியது.  உள்ளே சென்று பார்த்தால் அது தவித்து நிற்பது போலத்தான் புலனாகியது.  கோவிலின் நிலையைக் கண்டு என் இதயம் கனத்தது..

கோவிலுக்குள் யாரும் இருப்பது போலத் தெரியவில்லை.  கற்களால் கட்டப்பட்ட, தொன்மைவாய்ந்த  பழைய கோவில்.  மேல்தளங்களில் செடிகளும் மரங்களும் வளர்ந்திருந்தன.  சில இடங்களில் தளங்கள் கீழே இறங்க ஆரம்பித்திருந்தன.  சப்தரிஷீஸ்வரர் சன்னதி கிட்டத்தட்ட ஐந்து அல்லது ஆறு அடி கீழே இருந்தது.  சன்னதிக்குள் நுழையும் வழியில் சிமிட்டித்தரை.  கலை நுணுக்கமானதூண்கள் பாதி சிமிட்டியில் புதைந்திருந்தன.  ஏன் இப்படி கலைச் செல்வங்களைத் தரையில் புதைத்து விட்டார்கள் என்று என் மனதில் கேள்வி எழுந்தது.

tt6 tt5நாங்கள் அர்ச்சகரைத் தேடிச் சென்றோம்.  எங்களை எதிர்கொண்டனர் ஒரு முதியவரும், மூதாட்டியும்.  அர்ச்சகர் உடல்நலமின்றிப் படுத்திருப்பதாகவும், நாங்கள் பிரகாரத்தை ஒருமுறை சுற்றிவந்தால் அர்ச்சகரை எழுப்புவதாகவும் தெரிவித்தனர் அவர்கள்.

எல்லாத் தெய்வங்களையும் துணி போர்த்தி மூடி இருந்தார்கள்.  எனவே, கோவிலுக்கு புனருத்தாரணம் செய்யப்போகிறார்கள் என்று அறிந்துகொண்டேன்.  கடவுளருக்கு உள்ள இரண்டு வாகனங்கள் – எவ்வளவு பழமையானவையோ தெரியவில்லை – பொலிவிழந்து நின்றன.  என் கண்களில் என்னையும் அறியாமல் நீர் திரளுவதை என்னால் தடுக்க இயலவில்லை.

tt10tt7 tt8 கடவுளர்களின் விமானங்களில் உள்ள சுதைச் சிற்பங்கள் மிகவும் அருமையாக இருந்தன.  எப்பொழுது குடமுழுக்குச் செய்தார்களோ, தெரியவில்லை, நல்ல வண்ணக்கலவைகளை உபயோகித்து இருந்தார்கள்.  வண்ணம் வெளிர ஆரம்பித்திருந்தது.

tt11ஒரு நாகலிங்க மரம் பூத்துச் சொரிந்திருந்தது.  வடமேற்கு மூலையில் ஒரு பெரிய, ,மிகவும் வயதான [சரியான குறிப்பீடு அல்ல, மரத்தின் முதுமையைக் குறிப்பிடவே அப்படி எழுதினேன்] தல விருட்சம் நின்றுகொண்டிருந்தது.  அதன் உடல் முழுவதும் முடிச்சுக்கள், ஒன்று சிவலிங்கம் மாதிரி, இன்னொன்று விநாயகர் மாதிரி – எண்ணூறு ஆண்டுகள் பழைய மரம் என்று கேள்விப்பட்டதாக என் சிறிய மாமனார் அறிவித்தார்.  கோவிலின் கட்டுமானத்தைப் பார்த்தால் அதுவும் எண்ணூறு ஆண்டுகள் பழையது போலத்தான் தோன்றியது.

எங்களுடன் வந்த அர்ச்சகரின் உதவியாளர் இருபத்திஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கும்பாபிஷேகம் நடந்ததாகவும், அப்பொழுதும் தான் கோவிலில் பணியாற்றியதாகவும், அப்பொழுது தனக்கு இருபத்திஐந்து வயது இருக்கலாம் என்றும் தெரிவித்தார்.

tt14பால ஆலயம் ஏற்படுத்தி, கடவுளர்களைத் துணிபோட்டு மூடியிருக்கிறார்களே, எப்பொழுது புதுப்பிக்கப்போகிரார்கள் என்று கேட்டதற்கு, எல்லாத் தூண்களையும், தளங்களையும் பிரித்து எடுத்துவிட்டு, சரிசெய்து மீண்டும் கட்டுவார்கள் என்று தனக்குத் தெரிந்ததைச் சொன்னார்.  எப்பொழுது அது நடக்கும் என்று தனக்குத் தெரியாது, பலர்கூடி நிதிதிரட்டிச் செய்யப்போகிறார்கள் என்று சொன்னார்.  கோவில் தூண்களையும், பிரகாரத் தூண்களையும், வெளியில் உள்ள கற்சிலைகளுக்கு இயற்கையால் ஏற்பட்ட சேதத்தையும் நோக்கினால் கோவில் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குமேல் தொன்மையாகமோ இருக்குமோ என்று என் மனம் சொல்லியது.

நவக்கிரகங்களுக்கு மேல்கூரையே இல்லை.  வெய்யிலிலும், மழையிலும் நனைந்த கோலம்தான்.tt13

இதற்கிடையில், அர்ச்சகர் — முப்பது வயதிற்குள்தான் இருக்கும் – அவர் பெயரும் சப்தரிஷிதானாம் – எழுந்து வந்து வரவேற்றார்.  வேறுவேலையாக வெளியூர் சென்றதில் ஜுரம் வந்துவிட்டது என்றும், களைப்பாக இருந்ததால் ஓய்வு எடுத்தவர், அயர்ந்து உறங்கிவிட்டதாகவும் சொன்னார்.

தினமும் எட்டு கிலோமீட்டர்கள் பயணம் செய்து கோவிலுக்கு காலையில் வருபவர், மாலை பூஜை முடிந்து செல்லும்வரை வரை கோவிலிலேயே தங்கி விடுவதாகச் சொன்னார்.  பிரசாதத்தையும் செய்து கொண்டுவருவதாகத் தெரிவித்தார்.

வாசலில் கட்டி இருக்கும் பசுக்களின் பால், தயிர், நெய் கோவிலில் அபிஷேகத்திற்கும், விளக்கெரிக்கவும் பயன்படுவதாக விளக்கினார்.  மிஞ்சும் பாலை விற்ற பணத்தில் மின்சாரக் கட்டணத்தையும் கட்டுவார்களாம்.

பிரதோஷம், மற்றபடி ஏதாவது விசேஷம் என்றால் நாற்பது ஐம்பது பேர்கள் வருவார்கள், இல்லாவிட்டால் எங்களைப்போல யாரும் வந்தால்தானாம்.  சிலநாள்கள் கோவிலுக்கு யாரும் வருவதில்லையாம்.

ஊருக்கு அருகாமையில் இருக்கிறதே, ஏன் யாரும் வருவதில்லை என்று கேட்டதற்கு, ஒரு விரக்திச் சிரிப்பையே பதிலாகத் தந்தார்.

உத்சவ மூர்த்திகள் அதன் பாதுகாப்பிற்காக வேறு இடத்திற்கு தமிழ்நாடு அறப்பணித் துறையால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டன என்றும் தெரிந்தது.

tt12சப்தரிஷீஸ்வரர் சுயம்பு என்றும்.  கோவில் கட்டப்பட்ட பகுதி உவர் நிலம் என்பதால், நீர்மட்டம் கீழிறங்கியதும், தாறுமாறாக நுழைவு வழி வெடித்து இறங்கியதால், சிமிட்டி போட்டு நிரவி விட்டார்கள் என்று தெரிவித்தார்.  சப்தரிஷீஸ்வரர் சந்நிதி மட்டும் அப்படியே நிலைத்து நிற்கிறது என்று சந்தோஷப்பட்டார்.  தெற்கு பார்த்த அம்மன் சன்னதி மேல்மட்டத்தில் இருக்கிறது.

நாங்கள் புதுப்புடவை கொண்டுவந்ததைப் பார்த்து மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.  புடவையைச் சார்த்தி, அருச்சனை செய்தார்.  அவருடைய உதவியாளர்தான் கூடமாட ஒத்தாசை செய்தார்.  அதே மாதிரி சப்தரிஷீஸ்வரருக்கும் அருச்சனை செய்யப்பட்டது.

புணருத்தாரணம் பற்றிக் கேட்டதற்கு, அன்பர்கள் ஒன்றுகூடி பணம் திரட்டுவதாகவும், ஸ்தபதிகள் மேற்பார்வையில், கற்கள் ஒவ்வொன்றையும் எண்ணிட்டு, பெயர்த்தெடுத்து, சரியான அஸ்திவாரம் போட்டு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப் போவதாகத் திட்டம் இருக்கிறது என்று தெளிவுபடுத்தினார்.

தமிழ்நாடு அறப்பணித் துறையின் கீழ் இருக்கும் இந்தக் கோவிலைப் புதுப்பிக்கும் பணிக்கு, அத்துறை முன்வந்து பொருளுதவியும், மற்ற உதவிகளும் செய்து, கோவிலுக்கு வரும் சாலையையும் புதுப்பித்து, மெயின் ரோட்டிலிருந்து நேராக கோவிலுக்கு ஒரு ரோடும் போட்டால் கோவில் பழைய பெருமையைப் பெரும் என்பதில் ஐயமே இல்லை.  அறப்பணித் துரையின் கீழுள்ள, பணம் படைத்த எத்தனையோ கோவில்களில் மிஞ்சும் பணத்தில் சிறிது இப்படித் தனித்து, தவித்து நிற்கும் கோவில்களுக்கும் செலவு செய்தால், பல நூற்றாண்டுகள் பழமையான இக்கோவிலும் புதுப் பொலிவு பெரும் அல்லவா!

சப்தரிஷீஸ்வரர்தான் கண்திறந்து பார்க்கவேண்டும்!

 

 

இந்த வாரம் இந்து உலகம் (ஜனவரி – 27, 2012)

வருடாந்திர ஹிந்து ஆன்மீகம் மற்றும் சேவைக் கண்காட்சி (Hindu Spiritual and Service Fair) இந்த வருடமும் ஜனவரி கடைசி வாரத்தில் (ஜனவரி 25-29) டி.ஜி.வைஷ்ணவ கல்லூரி வளாகம், அரும்பாக்கம் சென்னையில் நடைபெறுகிறது. சுமார் 160 ஹிந்து சமய, சமூக, ஆன்மீக அமைப்புகள் பங்கு பெறுகின்றன. இது தனியார் முயற்சியில் நடைபெற்றாலும் இதில் தமிழக அரசின் இந்து அறநிலையத் துறை பங்கு கொள்ளுமா என்று சந்தேகங்கள் இருந்து வந்தது. இறுதியில் முதலமைச்சர் செல்வி.ஜெயலலிதா அவர்களின் நேரடியாக தலையிட்டு அனுமதி அளித்ததன் பேரில் இந்து சமய அறநிலையத் துறையும் பங்கு கொள்வதாக, துவக்கவிழாவின் போது பேசிய அறநிலையத் துறை செயலர் திரு.ராஜாராம் அவர்கள் தெரிவித்தார். அழைப்பிதழ் இங்கே.

இக்கண்காட்சியை டி.என்.பி.எஸ்.சி தலைவர் ஆர்.நட்ராஜ், இந்து சமய அறநிலையத்துறை செயலர் ராஜாராம், பரதக் கலைஞர் பத்மா சுப்பிரமணியம் உள்ளிட்டோர் பார்வையிட்டனர் (படம்: நன்றி தினமலர்).

***

தமிழக விஸ்வ இந்து பரிஷத்தின் பெரும்பான்மை உறுப்பினர்கள் பங்கேற்ற பொதுக்குழு கூட்டத்தில், புதிய நிர்வாகிகள் ஏகமனதாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். இதன்படி, ஜி.ஆளவந்தார் தமிழக விஸ்வ இந்து பரிஷத்தின் புதிய தலைவராகவும், ஆர்.ஆர்.கோபால்ஜி பொதுச்செயலாளராகவும், ஜவஹர்லால் ஜாங்கிட் பொருளாளராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

செயல் தலைவர்களாக ஆர்.எஸ்.நாராயணசாமி, டாக்டர் கிரிஜா சேஷாத்திரி ஆகியோரும், துணைத்தலைவர்களாக ஜெகநாதன் செட்டியார், பேராசிரியர் சங்கரபாண்டியன், வழக்கறிஞர்கள் ரத்தினசாமி, கே.சந்திரசேகரன் ஆகியோரும் இணைப்பொது செயலாளராக சுவாமி ஆத்மானந்தா, அமைப்புச்செயலாளராக பி.எம்.நாகராஜன், இணை அமைப்புச் செயலாளராக எஸ்.ராஜா ஆகியோரும் ஒருமனதாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.

***
ஜன.25, 2012 – வேலூர் மாவட்ட இந்து முன்னணி பொதுக்குழு கூட்டம் வேலூரில் நடந்தது. மாவட்ட தலைவர் மகேஷ் தலைமை தாங்கினார். தமிழகத்தில் 38 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட இந்து கோவில்கள் மட்டும் அரசின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. இந்த கோவில்களில் தரிசிக்க வரும் பக்தர்களிடம் கடவுளை காட்சி பொருளாக்கி தரிசன கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது. எனவே, கோவில்களில் கட்டணம் வசூலிப்பதை ரத்து செய்ய அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இதனை வலியுறுத்தி மாவட்டம் முழுவதும் மார்ச் மாதம் முதல் ஜுன் மாதம் வரை கையெழுத்து இயக்கம் நடத்தப்படும், இந்துக்களுக்கு கைலாஷ், அமர்நாத் போன்ற இடங்களுக்கு யாத்திரை செல்லும் பக்தர்களுக்கு தமிழக அரசு உதவி செய்ய வேண்டும் – ஆகியவை உள்ளிட்ட பல தீர்மானங்கள் நிறைவேற்றப் பட்டன.

***
அண்மையில் நடந்த இரு சம்பவங்கள், இந்து மதத்துக்கு நேரடித் தொடர்பில்லை என்றாலும், இது போன்ற சம்பவங்கள் சமூகநீதிக்கு ஊறு விளைவிப்பதாகவும், இந்து மதத்துக்கும் பாதிப்பு ஏற்படுத்தக் கூடியதாகவும் இருப்பதால் இங்கு குறிப்பிட நேருகிறது. முதல் செய்தி அமெரிக்காவில் ஒரு தொலைக்காட்சியில் சீக்கியர்களையும், சீக்கியர்களின் புனித பொற்கோவிலையும் நக்கலடித்து ஒரு நிகழ்ச்சியில் குறிப்பிடப் பட்டது குறித்து சீக்கியர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இந்திய அரசின் சார்பில் அமைச்சர் வயலார் ரவியும் எதிர்ப்பை பதிவு செய்தார். ஆனால் அமெரிக்க தரப்பில், இதெல்லாம் எங்கள் பேச்சுரிமை – இதற்கெல்லாம் மன்னிப்பு கேட்பது, வருத்தம் தெரிவிப்பது என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்று தெரிவித்து விட்டார்கள்.


(கார்ட்டூன்: நன்றி cartoonistsatish)

இரண்டாவது செய்தி, ஜெய்ப்பூரில் நடந்த இலக்கிய விழாவில் கலந்து கொள்ள ஆர்வமாக இருந்த எழுத்தாளர் சல்மான் ருஷ்டியை, அவர் கொலை செய்யப் படலாம் என்று பயமுறுத்தி ராஜஸ்தான் காவல்துறை வரவிடாமல் செய்து விட்டார்கள். அவருக்கு பாதுகாப்பு கொடுக்க வேண்டிய அரசு இயந்திரமே கை விரித்து விட்டது. சல்மான் ருஷ்டி எழுதிய Satanic Verses புத்தகம் தடை செய்யப்பட்டது நாம் அறிந்ததே. இந்தியாவில் பேச்சுரிமை இந்த நிலையில் இருக்கிறது. (பார்க்க: சாமியாகாத சாமியும் சல்மான் ரஷ்டியும்) மத அடிப்படை வாதிகளின் மிரட்டலுக்கு அரசே பணிந்து எழுத்தாளர் தஸ்லிமாவை வெளியேற்றியதையும் தான் பார்த்தோமே! இதைச் சொன்னால், எம்.எப். ஹுசைன் வெளியேறவில்லையா என்று ஜல்லி அடிக்கப் படும் – ருஷ்டிக்கும் எம்.எப்.ஹுசைனுக்கும் ஒரு முக்கிய வித்தியாசம் – எம்.எப்.ஹுசைன் உயிருக்கு பயந்து ஓடவில்லை – சட்டப்படி வழக்குகளை சந்திக்க பயந்து ஓடினார் என்பது தான் அது.

***

ராஜஸ்தானில் ருஷ்டிக்கு மிரட்டல் என்றால் தமிழ்நாட்டில் இந்து முன்னணி தலைவர் ராம.கோபாலனுக்கு கொலை மிரட்டல் ஒலித்தகடு வடிவில் வந்துள்ளது. இது குறித்து காவல்துறையிடம் புகார் செய்யப்பட்டு, அதன் மீது உரிய நடவடிக்கை எடுத்ததன் பயனாக ஒருவர் கைது செய்யப் பட்டுள்ளார். விவரங்கள் இங்கே.

***
ஊரக வளர்ச்சித்துறை அமைச்சர் திரு.ஜெயராம் ரமேஷ், கத்தோலிக்க பாதிரியார்கள் கூட்டம் ஒன்றில் பேசும்போது, நக்சல்களின் பாதிப்பு ஏற்பட்ட பகுதிகளில் சேவை செய்யுங்கள் ஆனால் சேவைக்கும் மதமாற்றத்திற்கும் இடையே உள்ள லக்ஷ்மண ரேகையை மதித்து நடங்கள் என்று அறிவுரை கூறியிருக்கிறார். காங்கிரஸ் ஆளும் மத்திய அரசில் இப்படி ஒரு அமைச்சர் வெளிப்படையாக பேசியது பாராட்டுக்குரியது. ஆனால் அவர் சொன்னது சரியாகக் கடைபிடிக்கப் படுமா? இதே கருத்தில் அண்மையில் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் அவர்களின் வலைத்தளத்தில் வெளிவந்த கடிதத்தின் வாசகங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன:

  மகாத்மா காந்தி ஆஸ்பிடல் அருகே 30 அடிக்குள் மிகமிகப்புதிதாக முளைத்திருந்தது ஒரு சர்ச். சென்றவாரம் கெடிலம் நதி ஓரக் குடிசைவாசிகளுக்கு பிரட்பாக்கெட் விநியோகித்துக் கொண்டிருந்த வேன் சர்ச் முன்னால் நின்றிருந்தது. புறக்கணிப்பு, வறுமை, நோய் இந்த மூலத்தைத்தான் மிஷனரிகள் குறிவைக்கின்றன. சிலர் தங்கள் ஆயுளை இந்த மூலத்தை நீக்குவதில் செலவு செய்கிறார்கள். துரதிருஷ்டவசமாகப் பலர் இந்த மூலத்தைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.

***

பொதுவாக கிறிஸ்தவம் பண்பட்ட, முற்போக்கு மதம் என்றும், கிழக்கத்திய மதங்கள் – முக்கியமாக இந்து மதம் காட்டுமிராண்டிகள் மதம் என்றும் ஒரு பிம்பத்தை பரப்பி வருகிறார்கள். அபூர்வமாக இந்த மனநிலையைத் தாண்டி சிந்திக்கக் கூடிய மேற்கத்தியர் யாராவது ஒருவர், இந்துமதத்தின் சிறப்பை புரிந்து கொள்கிறார். அப்படி ஒருவர் தான் Michael Sudduth. அண்மையில் இவர் கிறிஸ்தவத்தில் இருந்து இந்து மதத்துக்கு – குறிப்பாக வைணவத்துக்கு மாறியுள்ளார். இது குறித்து அவர் எழுதியுள்ள நீண்ட கடிதம் இங்கே.

***

இஸ்லாமிய தீவிரவாத அமைப்பான பாபுலர் பிரன்ட் ஆப் இந்தியா, திருச்சூரில் கோவில் நிலத்திலேயே மாநாடு நடத்தி இருக்கிறது. இதை அவர்கள் கோவில் திடலில் நடத்தப் போவதாக விளம்பரம் ஏதும் செய்யாமல் ரகசியமாக தமக்குள் வைத்திருந்து செயல்படுத்திய விதம் இது வேண்டுமென்றே செய்தது என்பதை தெளிவாக்குகிறது. இந்த நிகழ்ச்சி குறித்து கோவில் நிர்வாகம் தங்களுக்கு முன்பே தெரியாது என்று மழுப்பி இருக்கிறது.

ஏற்கனவே கேரளாவில் உள்ள பதினான்கு மாவட்டங்களில், ஐந்தில் இந்துக்களை விட எண்ணிக்கையில் கிறிஸ்தவர்களும், முஸ்லிம்களும் அதிகம் வசித்து வருகிறார்கள். மற்ற மாநிலங்களிலும் பல இடங்களில் இந்நிலை இருக்கும் போது வாக்கு வங்கி அரசியல் நடத்தும் கட்சி அரசுகள், தீவிரவாத அமைப்புகள் குறித்து என்ன நடவடிக்கை எடுக்கும்?

இதே போல தமிழகத்திலும் பல கோவில் நிலங்கள் நிரந்தரமாகவே மாற்று மதத்தினரால் ஆக்கிரமிப்பு செய்யப் பட்டு வருகின்றன. மதுரையில் மீனாட்சி அம்மன் கோவில் பிரகாரங்களை சுற்றி காஷ்மீரைச் சேர்ந்த இஸ்லாமியர்கள் தான் கடைவிரித்திருக்கிரார்கள். பல இடங்களில் கோவிலுக்கு சொந்தமான இடங்களில் இது போல கடை விரித்து ஆயிரக்கணக்கில் லாபம் பார்க்கும் கடைக்கு பத்து ரூபாய் இருபது ரூபாய் வாடகை செலுத்துவோரும் இருக்கிறார்கள். இதையெல்லாம் அரசாங்கம் முறைப் படுத்த வேண்டும்.

(மீண்டும் சந்திப்போம்)

நமது கோவில்களில் நவீன மாற்றங்கள்

கோவில் என்பது இறைவன் உறையும் இடம். கோ என்றால் அரசன். இல் என்பது இருப்பிடம். ஆக, அரசர்கரசனான இறைவன் எழுந்தருளியுள்ள இடம் திருக்கோயில் என்று அழைக்கப்பெறுகிறது. இதனை ஆலயம், தேவாலயம், தேவஸ்தானம், தேவமந்திரம் என்கிற பெயர்களாலும் பரவலாக அழைக்கிறோம். ஆலயம் என்றால் ஆன்மா ஒடுங்கி நிற்கும் இடம் என்று பொருள் கொள்வர்.

பசுவின் உடலெங்கும் பரந்தோடும் குருதியானது முலை வழியே பாலாகச் சொரிதல் போல உலகெங்கும் பரவியிருக்கிற இறையருளானது திருக்கோயிலாகிய வழியினூடே சிறப்பாக வெளிவரும் என்பது ஆன்றோர் கருத்து. இதனால் ‘கோயிலில்லா ஊரில் குடியிருக்க வேண்டாம்’ என்று குறிப்பிட்டார்கள். பல ஊர்களை நோக்கின் அவ்வூருக்கே கோயில் தான் பெருமையையும் சிறப்பையும் கொடுக்கிறது. காஞ்சி, மதுரை, கும்பகோணம் என்றெல்லாம் சொல்லுகிற போது எப்போதுமே கோபுரங்களும் மணியோசையும் உத்ஸவங்களும் தான் ஞாபகத்திற்கு வரும்.

வேறு எத்தனை எத்தனை சிறப்பிருந்தாலும் அத்தனையையும் மிஞ்சிய சிறப்பாக கோயில்களே விளங்கக் காண்கிறோம். நமது தமிழகமாகட்டும் ஏன்? வட இலங்கையாகட்டும் அடையாளமே கோயில் கோபுரம் தான். தமிழகத்தின் அடையாளச் சின்னமாக ‘கோதை பிறந்த ஊர்.. கோவிந்தன் வாழும் ஊர்..’ என்று போற்றப்படும் ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் கோபுரம் தானே நிமிர்ந்து நிற்கிறது.

sri_villiputhur_1860

எனவே, இத்தகு கோயில்கள் பற்றி விரிவாகவும் தெளிவாகவும் அறிந்து கொள்வது அவசியம். ஏனெனில் இன்றைக்கெல்லாம் பார்க்குமிடம் எங்கும் ஓரே கோயில்களாக இருக்கின்றன. ஆனால் ஒவ்வொரு கோயில்களில் எல்லாம் ஒவ்வொரு பிரச்சினைகள் பற்றி பேசுகிறார்கள்.

சிவாலயங்கள் பலவும் நவக்கிரக ப்ரீதிக்கான ஸ்தலங்களாக மாறிப் போயிருக்கின்றன. சில இடங்களில் எல்லாம் மூலவராக இருக்கிற ஸ்வாமி, அம்பாளுக்கு கொடுக்கப்படுகிற முதன்மையைக் காட்டிலும் நவக்கிரஹ தேவர்களுக்கும் இத்தகு மூர்த்திகளுக்குமே அதிக முதன்மை வழங்கப்பட்டு வருகிறது.

இப்படியாக நமது கோயில் வழிபாடு மிகவும் சிக்கலான நிலையை அடைந்து வருகிறது. மகர விளக்கு தரிசனத்தின் போது சபரிமலையில் ஏற்பட்ட விபத்து தொடர்பான ஜடாயு அவர்களின் கட்டுரையை பார்த்த போது இதனுடைய பாரியளவு தாக்கத்தை காண முடிந்தது.

கோயில்களின் வகைகள்

கோயில்களை முக்கியமாக மூன்று வகையாகப் பிரித்து நோக்குவர். கேவலாலயம், சங்கீர்ணாலயம், மிச்ராலயம் என்பன அவையாகும். கேவலாலயம் என்பது இறைவனுக்காக மட்டும் தனித்து அமைந்துள்ள கோயில்கள். இவ்வாறான கோயில்களை உத்தர பாரதத்தில் அதிகளவில் காணலாம். உதாரணமாக காசியை எடுத்துக் கொண்டால் அங்கேயுள்ள விஸ்வநாதராலயம் தனித்து சிவபெருமான் எழுந்தருளியுள்ள ஆலயமாக அமைந்திருக்கின்றமையைக் காண்கிறோம்.

இறைவனும் இறைவியும் மட்டும் எழுந்தருளியிருக்கிற ஆலயம் மிஸ்ராலயம் ஆகும். இறைவன், இறைவி பரிவார மூர்த்திகளுடன் எழுந்தருளியிருக்கிற ஆலயம் சங்கீர்ணாலயம். தென்னிந்தியாவில் பொதுவாக இத்தகு ஆலயங்களை நாம் காண முடிகிறது. உதாரணமாக மதுரை மீனாட்சியம்பாள் ஆலயம் என்றால் மூல மூர்த்திகளாகிய மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வராளைத் தவிர பரிவார மூர்த்திகளாகிய பல்வேறு விநாயகர், முருகன், இறைவனின் பல்வேறு வடிவ மூர்த்திகள், நாயன்மார்கள் என்று பல மூர்த்திகள் அமைந்திருப்பதைக் காண்கிறோம்.

கோயில் கட்டட அமைப்பில் நாகரம், வேசரம், திராவிடம் என்கிற மூன்று வகைகளை இனங்காணலாம். நாகரம் என்பது கீழிருந்து சற்சதுர அமைப்பிலேயே உயர்ந்து காணப்படுவது. இதனை வட இந்தியாவில் அதிகம் காணலாம். வேசரம் என்பது வட்ட வடிவானது. இன்றைக்கும் இலங்கை போன்றவற்றில் உள்ள பௌத்த விகாரைகளை இவ்வமைப்புடன் ஒப்பு நோக்கலாம்.

திராவிடம் என்பது நமது தென்னகத்தில் அமைந்துள்ள பொதுவான அனைத்துக் கோயில்களினதும் கட்டட வடிவமைப்பாகும். கருவறைக்கு (மூலாலயத்திற்கு) மேல் அமைந்திருப்பதை இலங்கையில் ஸ்தூபி என்றே வழங்குவர். இதனை பொதுவாக விமானம் என்று கூறுவர். விசேஷமாக அளந்து அமைக்கப்படுவது என்பது இதன் பொருள். தேர் முதலிய ஊர்திகளைப் போல அழகாக அமைக்கப்படுவதால் இதற்கு விமானம் என்று பெயர் வந்திருக்கலாம்.

எவ்வளவு பெரிய கோயிலாக இருப்பினும் சிறிய கோயிலாக இருப்பினும் எல்லா இடத்தும் கருவறை அமைப்பு பொதுவாக ஒரே நிலையிலேயே அமைந்திருக்கக் காண்கிறோம். கோயில்களை அவற்றின் கட்டட அமைப்பின் அடிப்படையில் அதிலும் முக்கியமாக விமானத்தின் அடிப்படையில் பலவாறாகப் பகுப்பர். திருநாவுக்கரசர் தேவாரப்பதிகம் ஒன்றில்,

பெருக்காறு சடைக்கணிந்த பெருமான் சேரும்
பெருங்கோயில் எழுபதினோடெட்டு மற்றும்
கரக்கோயில் கடிபொழில் சூழ் ஞாழல் கோயில்
கருப்பறில் பொருப்பனைய கொகுடிக்கோயில்
இருக்கோதி மறையவர்கள் வழிபட்டேத்தும்
இளங்கோயில் மணிக்கோயில் ஆலக்கோயில்
திருக்கோயில் சிவனுறையும் கோயில் சூழந்து
தாழ்ந்திறைஞ்ச தீவினைகள் தீருமன்றே

என்று கோயில்களின் வகைகளை வகுத்து தெளிவாகக் குறிப்பிடுவார். இப்பதிகத்தில் கரக்கோயில், ஞாழல் கோயில், கொகுடிக்கோயில், இளங்கோயில், மணிக்கோயில். ஆலக்கோயில் என்பனவாய ஆறு வகைகள் குறிப்பிடப்பெற்றுள்ளன.

எனவே 6ம் 7ம் நூற்றாண்டுகளிலேயே பல்வேறு வகையான வடிவமைப்புடன் அமைக்கப்பட்டிருந்த கோயில்கள் தமிழகத்தில் பரவியிருந்தன என்று கருதலாம். இன்றைக்கும் கஜப்ருஷ்ட (ஆனைவடிவில் அமைந்த) விமானத்தை கொண்ட கோயில்களை தமிழகத்தில் பல்வேறு இடங்களில் காணலாம்.

கருவறையில்  உறையும் கற்பகம்

இறைவனின் மூலவிக்கிரகம் எழுந்தருளியிருக்கிற இடம். மூலஸ்தானம் அல்லது கரு- அறை என்று சொல்லுவார்கள். கர்ப்பகிரஹம் என்கிற பெயராலும் அழைப்பர். இக் கருவறைக்கு முன்னே அடியவர்கள் நின்று வழிபடக் கூடிய மண்டபம் அமைந்திருக்கிறது. இதனை மகாமண்டபம் என்பர். இந்த மகாமண்டபமும் கருவறையும் முற்காலத்தில் தனித் தனியாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்திருக்கிறது. இன்றைக்கும் காஞ்சி கைலாஸநாதர் ஆலயத்தில் அவ்வாறிருக்கக் காணலாம். பிற்காலத்தில் இவ்விரண்டையும் இணைத்தனர். அதன் நடுப்பகுதியில் அமைந்த சிறிய மண்டபம் அர்த்தமண்டபம் என்று கூறப்படும்.

kanchikailasanatha

இம்மூன்று மண்டபங்களுமே கோயிலின் எழுச்சியின் முதற் கட்டம். பின்னர் படிப்படியாக விரிந்து பல்வேறு மண்டபங்கள் எழுந்திருக்கின்றன என்று கொள்வதற்கு இடமுண்டு. இம்மண்டபங்கள் தொடர்ச்சியான வளர்ச்சிப் பரிணாமத்தில் கருவறையைச் சுற்றியும் எழுச்சியுறும் போது பிரகாரங்கள் உருவெடுத்தன.

பொதுவாக கருவறை என்ற கர்ப்பகிருஹத்தின் மூன்று பக்கமும் அடைக்கப்பட்டிருக்கும். வெளிச்சுவரில் பஞ்சகோஷ்டங்களையும் (மாடங்களையும்) பல இடங்களில் அமைத்திருப்பார்கள். இவற்றிலும் மூன்று மாடங்களே பழங்காலத்திலிருந்து இருந்து வருகிறது என்று நான் கருதுகிறேன். தெற்கு கோஷ்ட(மாடத்தில்) சிவபெருமானின் குரு வடிவமான தட்சணாமூர்த்தி, மேற்குக் கோஷ்டத்தில் மஹாவிஷ்ணு மூர்த்தி, வடக்குக் கோஷ்டத்தில் பிரம்மா என்பதாகவே இவ்வமைப்பிருக்க வேண்டும்.

இவ்வாறான கோஷ்ட அமைப்பு பழங்காலத்தில் விஷ்ணுகோயில்களிலும் இருந்து வந்திருப்பதாகவும் சில அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். சோழர்காலத்தில் சிவாலயங்களில் மேற்கு மாடத்தில் அமையப் பெற்றிருந்த விஷ்ணுமூர்த்தி எடுக்கப்பட்டு லிங்கோத்பவர் என்கிற சிவவடிவம் ஸ்தாபிக்கப்பட விஷ்ணுவாலயங்கள் பலவற்றிலும் சிவப்பிரதிஷ்டையே இல்லாமற் போய்விட்டது என்று சிறியேன் கருதுகிறேன். இது இந்து ஒற்றுமைக்கு பெரும் பாதகமான அம்சமாகும். இயலுமாகில் இது பற்றி அறிஞர்கள் சிந்தித்து பழைய நிலையில் மும்மூர்த்திகளும் கருவறையை சுற்றி அமைகிற வழக்கத்தை மீள உருவாக்கில் சிறப்பாகும்.

சிவாலயங்களைப் பொறுத்த வரையில் பொதுவாக சிவபெருமானின் கருவறைக்கு இடப்பக்கமாக அம்பாளுக்குரிய கருவறை தெற்கு நோக்கி அமைந்திருக்கும். இரண்டு கருவறைகளுக்கும் மகாமண்டபம் பொதுவாகவே இருக்கும். சில இடங்களில் மட்டும் மாறுபாடுகள் உண்டு. மதுரையில் மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் திருமணக் கோலம் பூண்டிருப்பதால் சுவாமி கருவறைக்கு வலப்புறமாக அங்கயற்கண்ணியின் கருவறை அமைந்திருக்கிறது. காஞ்சியில் காமாட்சியம்பாள் ஆலயம் ஏகாம்பரேஸ்வரஸ்வாமி ஆலயத்திலிருந்து சற்று விலகி தனித்துவ அம்சங்களோடு சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது.

வைஷ்ணவ ஆலயங்களில் தாயார் சந்நதி பெருமாள் சந்நதிக்கு வடக்காக அமைந்திருப்பதே வழக்கம் எனிலும் சில இடங்களில் சில சிறப்புக்களை முன்னிட்டு சில மாற்றங்களையும் காணலாம். திருப்பதியில் வேங்கடவனுடைய பட்டத்தரசியாகிய அலமேல்மங்கை திருச்சானூரிலேயே தனிக்கோயில் கொண்டிருப்பதையும் காண்கிறோம்.

கருவறையை நம்முன்னோர்கள் பல்வேறு நுணுக்கங்களுடன் அமைத்தனர். அதிஷ்டானம் என்பது கருவறையின் அடிப்பகுதி. பாதம் என்பது கருவறை. மஞ்சம் என்பது தளவரிசை. இதை பிரஸ்தரம் என்றும் சொல்வர். அதன் மேல் இருப்பது கண்டம். ஐந்தாவது பண்டிகை. இதன் மேல் இருப்பது ஸ்தூபி. ஸ்தூபியில் கலசம் என்ற கருவறையின் திருமுடி- மகுடம் அமைந்திருக்கும். கோயில்களை மரம், செங்கல், சுண்ணாம்பு, கருங்கல் என்பவற்றைக் கொண்டு பழங்காலத்தில் ஆக்கினர்.

மண்டபங்கள் நிறை அழகுக் கோயில்

அப்பர் பெருமான் ‘திருக்கோயில் இல்லாதது திரு இல் (செல்வம்- சிறப்பு இல்லாத) ஊர்’ என்பார். இதனை அறிந்து தான் நம்மவர்கள் உலகில் எந்த நாட்டிற்குச் சென்றாலும் அங்கே தம்மால் இயன்ற அளவில் கோயில்களை எழுப்பி வழிபாடாற்றி வருகிறார்கள். இன்றைக்கு அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, அவுஸ்ரேலியா. ஜேர்மன், கனடா, நியூசிலாந்து, மலேசியா. தாய்லாந்து, தென்னாபிரிக்கா, என்று எங்கு சென்றாலும் இந்தத்திருக்கோயில்களைக் காண்கிறோம்.

அந்த அந்த நாட்டு அரசின் அனுமதியுடன் கோயிலை எவ்வளவு தூரம் சிறப்பாக பெரிதாக அமைக்க இயலமோ? அத்தகு வண்ணம் அமைத்து வருகிறார்கள்.

lemont_rama_temple

பல்வேறு ஐரோப்பிய தேசங்களில் வெறிச்சோடிப்போய் கிடந்த கிறித்துவ தேவாலயங்கள் பல கூட நம் இந்து அன்பர்களின் வருகையால் சிவ- விஷ்ணு நாமம் ஒலிக்கும் திருக்கோயில்களாக மாறியிருக்கின்றன.

கோயில் அமைக்கப்படுவதற்கு முன்னர் அத்திவார கிரியை இடம்பெறும். இதனை இஷ்டக ந்யாசம் என்றும் கூறுவர். இதன் போது கிரியாபாவனையுடன் கோயிற் கட்டுமானம் ஆரம்பமாகும். இக் கோயில் கட்டுமானத்தை எப்படி எவ்வாறான செங்கல்லை முதலில் வைத்து ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் பல்வேறு ஆகமக் குறிப்புகள் உள்ளன.

செங்கல்லும் மரமும் இணைத்தே முற்காலத்தில் கோயில்களை உருவாக்கினர். இன்றைக்கம் கேரளாவில் இவ்வாறான கோயில்களை காணலாம். தென்னிலங்கையில் உள்ள கதிர்காமமும், இமயமலைப்பகுதிக் கோயில்களும் கூட இவ்வாறானவையேயாகும். திருக்கோயில்களில் பல்வேறு மண்டபங்கள் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

இவற்றில் அர்த்தமண்டபம், மகாமண்டபம், துவஜாரோஹண (கொடியேற்ற) மண்டபம், சஹஸ்ரதம்ப (ஆயிரங்கால்) மண்டபம், சோடச ஸ்தம்ப (பதினாறு கால்) ஸ்தம்பமண்டபம், ஸ்நபன (திருமஞ்சன) மண்டபம், இரதாரோஹண (தேர்விழா) மண்டபம், வசந்தமண்டபம், புராணபடனமண்டபம், யாகமண்டபம், ஆகமமண்டபம், வாத்யமண்டபம், நிருத்ய மண்டபம் போன்றவை முக்கியமானவை. ஆலயத்திற்கு தக்க வகையில் வேறு வேறு சிறப்பிற்குரிய மண்டபங்களும் அமையப்பெறலாம்.

சிவாலயங்களில் முற்காலத்திலிருந்து விநாயகர் முதல் சண்டேஸ்வரர் ஈறாக உள்ள மூர்த்திகளுக்கு உரிய உரிய இடங்களில் சிற்றலாயங்கள் (சந்நதிகள்) அமைக்கப்படும். பிற்காலத்தில் நவக்கிரஹ சந்நதியும் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. எவ்வாறாகிலும் ப்ரதான இறைவனின் சிறப்பிற்கு நவக்கிரஹம் முதலிய பரிவாரமூர்த்தி சந்நதிகளால் பங்கம் உண்டாகாமல் கவனித்துக் கொள்வதும் அவசியம்.

கோயில்களுக்கு அழகு சேர்ப்பதில் தூண்களின் பங்கு பெரியது. சிற்பிகளின் கலைநயம் பொலியும் இத்தூண்களில் அழகு மிக்க சிற்ப செதுக்கல் வேலைப்பாடுகள் அமைந்திருக்கும். தென் நாட்டில் – தமிழகத்தில் பாதபந்தம், குமுதபந்தம், பத்மபந்தம், ரத்னபந்தம், பட்டபந்தம், கம்பபந்தம் போன்ற அமைப்புகள் இவற்றில் இடம்பெற்றிருக்கும். தூணின் அடித்தளமும் மேற்தளமும் ஒரே வகையிலிருக்கும். அதாவது பொதுவில் சதுர- வட்ட வடிவில் இருக்கும். பெரிய தூணுடன் சிறிய தூண்கள் சிலவற்றையும் சேர்த்தும் அமைத்திருப்பர். தூண்களில் யாளிகளும்- குதிரைகளும்- சிங்கங்களும் திறம்பட அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

சிவாகமங்களின் விதிப்படி அமைக்கப்பெறும் கோயில்களில் ஈசானத்தில் திருமஞ்சன கிணறும், தென் கிழக்கில் பாகசாலை, பொக்கிஷசாலை என்பனவும், தெற்கில் திருக்குளமும், வடக்கில் பள்ளியறையும் ஈசானத்தில் யாகசாலையும் அமையப்பெறும். இவற்றில் கோயில்களுக்கு ஏற்ப மாற்றங்களும் ஏற்படுவதுண்டு.

அறப்பணி நிலையங்கள்

கோயில்கள் வெறுமனே தெய்வீக வழிபாட்டிற்கான இடங்களாக அமையாமல் கலை பண்பாட்டு காவலரண்களாகத் திகழ்ந்திருக்கின்றன. மருத்துவ நிலையங்களாகவும் கல்விக்கூடங்களாகவும்- அமைந்திருந்தன.

கோயிலின் வெளிப்பிரகாரத்தில் குருக்கள் மற்றும் வைத்தியர், ஜோதிஷர், பரிசாரகர், போன்றவர்களுக்கு இருப்பிடம் கொடுத்து வாழச் செய்திருக்கிறார்கள். கோயிலின் மேற்பாகத்தில் வைத்தியநிலையமும் தென் மேற்கில் கோசாலையும் வடக்கில் கல்விச்சாலையும் வடகிழக்கில் நெற்களஞ்சியமும்- வேதாத்யாயன பாடசாலையும் அமைக்க வேண்டும் என்றும் சில ஆகமங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

mahalakshmi

சிற்ப – சித்திரக் களஞ்சியமாக கோயில்கள் திகழ்ந்திருக்கின்றன. தஞ்சை பிரகதீஸ்வரர் (பெருவுடையார்) கோயில் இதற்குத் தக்க சான்று. இது போலவே கோயில்களில் ஓதுவார்கள் நியமிக்கப்பெற்று இசை வளர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. இன்றும் இது தொடர்கிறது. உரிய உரிய உத்ஸவங்களுக்கு உரிய உரிய வாத்யங்கள் வாத்தியங்கள் இசைக்க வல்லாரால் இசைக்கப்பெற்றிருக்கின்றன.

உருத்திரகணிகையர் அல்லது தேவதாசியர்கள் நடனம் செய்திருக்கிறார்கள். இவர்கள் பற்றி தற்காலத்தில் தவறான கருத்துக்கள் நிலவி வருகின்றன. ஆனால் விஜய நகர அரசுக்கு (முகலாயர் காலத்திற்கு) முன் இவர்கள் மிகச்சிறப்பான ஒழுக்கக் கட்டமைப்புடன் கூடிய இறை பணிக்கான வாழ்வை வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

இது போலவே திருமாலை தொடுக்கும் பணிகள் போன்றனவும் கோயிற் சுற்றாடலில் இயல்பாக நடைபெற்றுள்ளன. இன்னும் தொடர்கின்றன. கோயிலில் நந்தவனம் அமைத்து அவற்றை பராமரிப்பதம் வழக்கம். ஒவ்வொரு கோயிலுக்கும் ஒவ்வொரு தல விருட்சம் நிச்சயமாக அமைந்திருக்கும்.

இன்றைக்கு தலவிருட்சங்களில் நேர்த்திகள் என்று பட்டாடைகளை அளவுக்கு அதிகமாக சுற்றி- அவற்றைச் சுற்றிலும் கொட்டகைகள் அமைத்து- அவற்றின் இயற்கைத் தன்மை பாதிக்கப்பட்டு வருவதும் இவ்விடத்தில் சிந்திக்க வெண்டியது. இயற்கை தான் கோயிலுக்கு அழகைத் தருகிறது.

ஏழு மலை திருப்பதிக்கு அழகு. அலையெறி கடல் தான் திருச்சீரலைவாய் என்ற திருச்செந்தூருக்கு அழகு. காடும் மலையும் தான் பழநிக்கும் சபரிமலைக்கும் திருவண்ணாமலைக்கும் அழகு. ஆக, இவற்றின் இயற்கையை அந்த இயற்கையில் நிறைந்திருக்கும் இறைவனை காண- சிந்திக்க போற்ற இயலாமல் அவற்றுக்கு பெரும் இடையூறுகளாக செய்படுவது கோயில்களின் புனிதத்துவத்தையும் இயற்கைத் தன்மையையும் சீரழித்து விடும்.

வாவென்று அழைத்து வரமருளும் வள்ளல்

எம்பிரான் எந்தை என்னுடை சுற்றம்
எனக்கு அரசு என்னுடை வாழ்நாள்
அம்பினால் அரக்கர் வெருக்கொள
நெருக்கி அவர் உயிர் செகுத்த எம் அண்ணல்
வம்புலாம் சோலை மாமதிள் தஞ்சை
மாமணிக் கோயிலை வணங்கி
நம்பிகாள் உய்ய நான் கண்டு கொண்டேன்
நாராயணா என்னும் நாமம்

என்பது திருமங்கையாழ்வார் அருளிச் செய்த பெரிய திருமொழி. கோயிலை வணங்கி என்று இங்கே ஆழ்வார் குறிப்பிடுகிறார். இறையுருவமான கோயிலை வணங்குவது கோமகளை வணங்குவதற்கு ஒப்பாகும் என்பத இதில் காட்டப்படும் கருத்தாகக் கொள்ள இயலுமல்லவா?

இத்தகு கோயிலை நோக்கி தூரத்தே வரும் போதே வா வா என்று கூவி அழைப்பது மணியோசை. ஆதற்கு அடுத்ததாக உயரத் தரிசனம் தந்து நம்மிடம் வம்மின் என்று சொல்லி நிற்பது ‘ஸ்தூல லிங்கம்’ என்ற கோபுரம். இதன் சிறப்புக் கருதியே கோபுர தரிசனம் கோடி புண்ணியம் என்று சொன்னார்கள். சில கோயில்களில் பல்வேறு கோபுரங்கள் அமையப்பெற்றிருக்கும் . திருவண்ணாமலை. மதுரை, ஸ்ரீரங்கம் போன்றவற்றில் இவ்வாறு காணலாம்.

பொதுவாக நடுவே அமைவதை மத்யகோபுரம் என்றும் பிறவற்றை தென்கோபுரம், மேற்குக் கோபுரம், கிழக்குக் கோபுரம், வடகோபுரம் என்று அழைப்பர். தனித்துவமான சிறப்புப் பெயர்களால் அழைப்பதும் உண்டு. பிரகாரத்திற்கு ஒன்றாக கோபுரங்களை அமைக்கும் வழக்கமும் இருக்கிறது.

வானாளாவ தென்னகத்தே சிற்ப-சித்திரக் களஞ்சியமாக எழுந்து, வளர்ந்து கோபுரங்கள் நிற்கின்றன. இந்துக்கள் மூலாலயத்திலும் சந்நதிகளிலும் எழுந்தருளச் செய்யப்பெற்றுள்ள மூர்த்திகளில் மட்டுமன்றி கோயிலையே இறையுருவமாகக் காண்கிறார்கள். அதிலும் விமானம், கோபுரம் இரண்டும் முழுக்க முழுக்க கடவுளுருவாகவே போற்றப்படுவது. இதனாலேயே கும்பாபிஷேக சமயத்தில் முக்கியமாக பூஜிக்கப்பெற்று இறை சாந்நித்யம் உருவாக்கப்பெற்ற கும்பங்கள் விமான மற்றும் கோபுர கலசங்களுக்கு அபிஷேகிக்கப்படுகின்றது.

Popular Temples

எனவே தான் சைவர்கள் ஸ்தூல லிங்கம் என்று கோபுரங்களைப் போற்றுகிறார்கள். அதாவது மூலாலயத்தில் உள்ள சூட்சூமலிங்கத்தின் மறுவடிவம் கோபுரம். பிரதிஷ்டை செய்யப்பெற்று- கும்பாபிஷேகம் நிகழ்த்தப்பெற்ற கோபுரத்தினை பாலஸ்தாபனம் செய்கிற போது படவிம்பத்தில் ஸ்தாபித்த பின்பே கோபுரத்தில் திருப்பணிகள் செய்ய வேண்டும் என்கிற வழக்கம் இருக்கிறது.

ஆனால் தற்போது சில தமிழ்ச்சினிமாக்களில் பாடுவதற்கும் ஆடுவதற்கும் சாய்ந்து நிற்பதற்கும் உரிய இடமாக- கோபுரத்தைக் காட்டி விடுகிற வேதனையைப் பார்க்கிறோம். தேவையற்று- கோபுரங்களில் ஏறக்கூடாது. பிரதிஷ்டிக்கப்பெற்ற கோபுரத்தில் தவிர்க்க இயலாத வகையில் ஏறுபவர்கள் ஆஸ்தீகர்களாக –தீட்சை பெற்றவர்களாக அமைய வேண்டும் என்றும் அவர்கள் ப்ரார்த்தனை செய்து கொண்டு தெய்வ காரியத்தின் பொருட்டு மாத்திரம் கோபுரங்களில் ஏறலாம் என்றே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

இதனை நாம் இன்றைய சூழலில் தெளிவாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த விதியை கூட மூலாலய விமானங்களுக்குப் பொருத்தமாகக் கருதக் கூடாது.

சிவாலயங்களை விட வைஷ்ணவாலயங்களில் விமானங்களுக்கு மேன்மையும் சிறப்பும் இன்னும் இன்னும் அதிகம். ஸ்ரீரங்கம்- ப்ரணவாக்ருதி விமானம், கும்பகோணம் வைதீகவிமானம், ஒப்பிலியப்பன் கோயில்- சுத்தானந்த விமானம், திருக்கண்ணபுரம்- உத்பல விமானம், திருக்கூடலூர்- அஷ்டாங்க விமானம், அழகர்கோயில்- சோமசுந்தரவிமானம், திருமோகூர்-கேதகி விமானம் (சதுர்முக அமைப்பினது), காஞ்சி வரதர் கோயில்- புண்ணியகோடி விமானம், திருமலை- ஆனந்த நிலையம் என்றெல்லாம் கோயில்களில் உள்ள மூல விமானங்கள் பெருமையுடனும் சிறப்புடனும் போற்றப்பெறுகின்றன. எனவே விமானங்கள் (ஸ்தூபிகளின்) சிறப்புகளை அறிந்து பேண வேண்டும்.

கோபுரங்களும்- விமானங்களும் சிறப்புப் பெறுவது போல உயர்ந்து நின்று பெருமையோடு திகழ்வது துவஜஸ்தம்பங்கள் என்ற கொடிமரங்கள். மூங்கில், கருங்காலி, வில்வம், தேவதாரு, பலாசு, தென்னை. தாலம், ஹிந்தாலம் ஆகியவற்றில் ஏதாவது ஒரு மரத்தால் ஆக்கப்பட்டு செப்பு,வெள்ளி, தங்கம் என்ற ஏதாவது ஒரு உலோக தகட்டினால் மூடப்பெற்று சிற்ப எழிலுடையதாக கொடிமரங்கள் விளங்கும். இதன் அடியிலேயே எண்சாண் உடம்பும் நிலத்தில் தொடுகையுறும் வகையில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்குகிற வழக்கம் இருக்கிறது.

உற்சவங்களின் போது கொடிமரத்தில் கொடியேற்றப்பெறும். அக்காலத்தில் சகல தேவ-தேவியரும் கொடிமரத்தில் எழுந்தருளச் செய்யப்பெற்று விசேடமாகஆராதிக்கப்பெறும்.

கோயில்களில் ஏற்படுகிற நவீன மாற்றங்கள்

புதுமைகள் அவசியமானவை. பழமையை கவனத்தில் கொண்டு புதுமைகளையும் உள்வாங்குவது சிறப்பு. பழைய கோயில்களில் மண்டபங்கள் தோறும் சட்டவிளக்குகள் என்று வாசலினைச் சுற்றி விளக்குகள் வைக்கப்பெற்றிருக்கும். தற்போது சில இடங்களில் வசதிகருதி அவற்றை நீக்கி விடுகிறார்கள். மின்சார ஒளியூட்டுகிறார்கள். மின்சாரம் இல்லாத காலத்தில் போல விளக்குகள் எல்லாவிடத்தும் நிறைந்திருப்பதால் எங்கும் தூய்மையின்மை உண்டாகலாம் ஆயினும் விளக்கு ஒளியின் அழகு.. அருள் எழுச்சியை மின்சாரம் தராது என்பதும் கவனிக்க வேண்டியது.

கோயில் சந்நதி வாசல்களில் பாரிய மரத்தாலான கதவுகளை அமைக்கிற போது அருகே வசதியுள்ள போது இரும்புக் கதவுகளையும் அமைத்துக் கொள்ளலாம். ஏனெனில் அர்ச்சகர் சிறிது விலகிச் செல்கிற போது கூட வரும் பக்தர்கள் இறை தரிசனம் செய்ய அது வசதியாக அமையும்.

கருவறையின் கோமுகம் வழியாக வருகிற அபிஷேகஜலத்தை பிரசாதமாக ஏற்கிற வழக்கம் தமிழகம் மற்றும் இலங்கையில் சில இடங்களில் உண்டு. இவை கூட ஏற்கத்தக்கதன்று. எனினும் கும்பாபிஷேகம் போன்ற முக்கிய நிகழ்வுகளில் மட்டும் இதனை ஒழுங்கமைத்துச் செய்யலாம். அபிஷேகதீர்த்தத்தை குருக்கள் உரிய பாத்திரத்தில் எடுத்துக் கொண்டு அவர் தரும் போது பெற்றுக் கொள்வதே சிறப்பு.

தற்போது மாபிள் மற்றும் தராஷோ முதலியவற்றை கோயில் தளங்களில் பதிக்கிறார்கள். ஆனால் இதனால் கருங்கல்லில் நமது பாதம் பதியாது தடுக்கப்படுகிறது. கருங்கல்லில் பாதம் பட்டால் அது மருத்துவ ரீதியான நலங்களைத் தரும் என்று சொல்வார்கள். எனவே, இதனைப் பற்றியும் புதிய எண்ணங் கொண்டவர்கள் சிந்திப்பது சிறப்பு.

கோயில்களுக்குப் போகும் போது அடியவர்கள் அதற்குரிய உடையோடுதான் போக வேண்டும். திருச்செந்தூருக்கு- குருவாயூருக்கு- ஏன் எந்த ஒரு இலங்கையிலுள்ள கோயிலுக்கு செல்ல நேரிட்டாலும் ஆண்கள் மேலங்கி இன்றியே உட்பிரவேசிக்க முடியும். சென்ற ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்து நல்லூர் கந்தஸ்வாமி தேவஸ்தானம் இது குறித்து ஒரு பகிரங்க அறிவித்தல் செய்தது. அதில் ஆண்கள் வேட்டியணிந்து மேலங்கியின்றி வரவேண்டும் என்றும் பெண்கள் யாவரும் சேலையணிந்து தான் வர வெண்டும் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டது. எனினும் சிலரின் கோரிக்கையை ஏற்று சுடிதார் என்கிற பஞ்சாபி உடையும் அனுமதிக்கப்பெற்றது. திருமலை- திருப்பதி தேவஸ்தானமும் இது குறித்து அண்மையில் ஒரு கோரிக்கை வெளியிட்டிருந்தது. ஆக, இந்துக்கள் கோயில் ஒழுங்கில் கட்டாயம் பேண வேண்டும். பாரம்பரிய உடையன்றி வேற்றுடை தரித்து கோயிலுக்குச் செல்வதை தவிர்க்க வேண்டும்.

வியாபார நிலையங்களை கோயிலுக்குள் வைத்திருப்பது எவ்வகையிலும் பொருத்தமற்றது. அது பூஜைப் பொருட்களாகிலும் சரி வேறு பொருட்களாகிலும் சரி ஸ்வாமி சந்நதி வாயிலில் வதை;து கூவி விற்றால் அது மிக வேதனையாக அமையும். எனவே புற வீதியில் ஒழுங்கு செய்யப்பெற்ற இடத்தில் மட்டுமே வியாபார நிலையங்கள் அமைய இடமளிக்க வேண்டும். தேவஸ்தானத்தின் பிரசாதம் கூட ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பெற்ற பிரத்யேக இடத்தில் அமைக்கப்பெற்ற விநியொக நிலையத்தில் விநியோகிக்கப் பெற வேண்டும்.

வசதியுள்ள கோயில்களில் அன்னதான மண்டபம் மற்றும் திருமண மண்டபம் ஆகியவற்றை தனியாக அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். திருமணங்கள் கோயிலுள் நடைபெறுகிற போது பண்பாடு பாதுகாக்கப்பெறுதல் அவசியம். இதே போலவே, ஷஷ்டியப்தபூர்த்தி முதலிய வைபவங்களை கோயில்களில் நடத்துகிற போதும் வழிபாட்டிற்கு இடையூறின்றிஅ து அமைய வேண்டும்.

கோயில்கள் பண்பாட்டின் நிலைக்களன்களாக- கலைகளின் வளர்ச்சிக்கு உதவுவனவாக- வைத்திய நிலையங்களாக- ஆன்மீக பயிற்சி நிலையங்களாக- கல்விச் சாலைகளாக பல் பரிணாம நிலையை தன்னகத்தே கொண்டு செயற்பட வேண்டும். கோயிலைச் சுற்றி இவ்வாறான அறப்பணி நிலையங்கள் அமைவதற்கு வழி செய்ய வெண்டும். கோயில்களில் தற்போது சுவாமி- அம்பாள் விக்கிரகங்கள் பல வகைகளில் அலங்கரிக்கப்பெறுகின்றன. ஹஸ்தம் (கை) பாதம் (கால்) வைத்து சாத்துப்படி செய்யும் போது அது இறையுருவத்தை சிதைக்காமல் அமைய வேண்டும். இறைவனின் திருவுருவில் சாத்தக் கூடாத பொருட்களினை வைத்து கட்டி அழகு செய்கிறோம் என்று செய்வது மகாபாவம். இலங்கையிலுள்ள கோயில்களில் 1950களில் அக்கால பெரியவர்கள் எடுத்த முயற்சியால் ஹஸ்த பாதச் சாத்துப்படி பெருமளவில் நிறுத்தப்பட்டு விட்டது. சிவஸ்ரீ.ச.குமாரசுவாமிக்குருக்கள் எழுதிய ‘மூர்த்தியலங்காரவிதி’ என்கிற நூல் விபரீத அலங்காரங்களால் ஏற்படக் கூடிய கேடுகள் பற்றி சிவாகம சான்றுகளோடு குறிப்பிடுகிறது. இது குறித்து பெருமளவில் ஆய்வுகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

சிவாகமங்களில் நின்ற வடிவம் நின்ற வடிவமாகவே அலங்கரிக்கப்பெற வேண்டும் என்றெல்லாம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. போலிக் கரங்களும் பாதங்களும் இறைவனுக்குச் சாத்துவது குற்றமாகும். காமிகாகமத்தில் நடராஜமூர்த்தியை கல்யாணசுந்தராகவும் கல்யாண சுந்தரரை நடராஜராயும்.. சக்தியை சிவமாயும்.. சிவத்தை சக்தியாயும் அலங்கரிப்பது குற்றம் என்று இருக்கிறது. இது குறித்த வைஷ்ணவாகமங்களின் விளக்கம் அறியேன். ஆங்கே இதற்கு நிச்சயமாக தெளிவான செய்திகள் இருக்கும் என நம்புகிறேன். எது எவ்வாறாகிலும் மூர்த்தியலங்காரம் பற்றி மீளவும் பரிசீலித்து அவற்றை இத்துறை சார் வல்லுனர்கள்- சாஸ்திரம் அறிந்தவர்கள்- ஆகமம் கற்றவர்கள் தெளிவு உண்டாகும் வகையைச் செய்தல் வேண்டும்.

லட்சக்கணக்கில் பக்தர் கூட்டம், யார் பொறுப்பு?
sabrimala

  • கோவில்களில் கூட்டம் மிகுவது, அதைத் தொடர்ந்த அசம்பாவிதங்கள் குறித்த விழிப்புணர்ச்சி அந்தந்த தேவஸ்தான கமிட்டி மற்றும் மாநில அரசுகளிடம் உருவாக்கப் படுவது அவசியம்.
  • கோடிக்கணக்கில் கோவில் வருமானத்தை பராமரிக்கும் தேவஸ்தானங்களும், வருமானத்தில் பங்கு போட்டுக் கொள்ளும் அரசும் மட்டுமே அசம்பாவிதங்களுக்குப் பொறுப்பு ஏற்க வேண்டும்.
  • கிடைக்கும் வருமானத்தில் பக்தர்களின் வசதிக்காக ஒரு பகுதியை ஒதுக்குவது இவர்களின் கடமை.
  • கோவில்களில் திருப்பதி வெங்கடாசலபதி கோவிலில் தான் மிக திறமையான முறையில் பெரும் கூட்டத்தை சமாளிக்கும் முறை இருக்கிறது.
  • ஏனைய மற்ற கோவில்களில் இனியாவது திருப்பதியைப் பார்த்தாவது ஏற்பாடுகள் செய்து தருவதில் முனைப்புடன் இயங்க வேண்டும்.
  • பிரதமர் தலைமையில் இயங்குகிற National Disaster Management Agency அமைப்பும், ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் உள்ள முதலமைச்சர் தலைமையில் இயங்கும் இது போன்ற அமைப்புகளும் செயலில் இறங்குவது அவசியம்.
  • இறுதியாக சபரிமலையில் நடந்தது போன்ற அசம்பாவிதம் நடந்தால், அது குறித்து ஆய்வு செய்து அதிலிருந்து தெரிந்து கொண்டவற்றை பதிவு செய்ய வேண்டும், மீண்டும் இது போன்று அபாயம் நிகழாமல் தடுக்க இது அவசியம்.

கோயில் சிறப்பாக இயங்குவதற்கு கோயில் அர்ச்சகர்- அறங்காவலர்- தினமும் சேவிக்க வரும் அடியவர்கள் ஆகிய மூவகையினரும் முக்கியமாக ஒன்று கூடி சிந்திக்க வேண்டும். ஆடம்பரம்- அலங்காரம் இவற்றுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் தர முயலும் போது நமது வேதாகம அறிவுறுத்தல்களுக்கு அவை மாறாக அமையாமல் காத்துக் கொள்ள வேண்டும். ஆக, ஆலயம் என்பது இந்துக்களைப் பொறுத்த வரையில் அருளொளி வீசும் தெய்வீக நிலையங்கள். தெய்வத்தின் மறுவடிவங்கள். இறைவன் எழுந்தருளியிருக்கிற ஆலயங்களினை அதற்குரிய புனிதத்துவத்துடன்.. நவீன வகையான வசதிகளை உள்வாங்கி- அதே வேளை பழைமை- பண்பாடு- பகவத் சித்தம் இவற்றை மனங்கொண்டு புனரமைத்துப் பேணி செவ்வனே வழிநடத்துவது அவசியம்.

உள்ளம் பெருங்கோயில் ஊனுடம்பு ஆலயம்
வள்ளல் பிரானார்க்கு வாய் கோபுர வாசல்
தௌ;ளத் தெளிந்தார்க்கு சீவன் சிவலிங்கம்
கள்ளப்புலனைந்தும் காணா மணிவிளக்கே (திருமந்திரம்)