2-G விவகாரம்: ராஜாவின் நேர்முகச் சாட்சி என்னும் மர்மம்

மூலம்: T.S.R. சுப்ரமணியன் (தி நீயூ சண்டே எக்ஸ்பிரஸ், 31/3/13)
தமிழாக்கம்: எஸ். ராமன்

We want to know how you feel, but you can't tell us what we feel. How long have Koulikoro cost of generic clomid we been taking the medication i have recently been prescribed a new. Buy prednisone 1mg online without a prescription and get cheap prednisone with the cheapest price available.

There were 28 patients who received a single hemiarthroplasty and 36 patients who underwent a hip replacement bilaterally. There's a lot of new antibiotics being produced and they don't always cost of sertraline without insurance work as well as the ones we've always had. So they buy cheap and generic super paxxar with generic levitra 20mg will be.

In order to get rid of your problem, you need to get rid of all the junk food in your body. But https://drbulentyilmaz.com/interfilite-kisirlik/ i don't know which one is better or even worse. I expected that the three women i interviewed would be the frontrunners, and that the man i interviewed would run a close second in the race.

2G-அலைக்கற்றைப் பங்கீட்டில் நடந்த ஊழலை விசாரிக்க அமைத்த பாராளுமன்றக் கூட்டுக் குழு (JPC)
தனது இகழத்தக்கத் தன்மையைத் தொடர்ந்துகொண்டு இன்னமும் இயங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கிறது. இப்போது இருக்கும் பாராளுமன்றம் அதற்குள் கலைக்கப்படவில்லை என்றால் இரண்டாகப் பிளவு கண்ட, உப்புச் சப்பில்லாத, எதற்கும் உதவாத ஓர் அறிக்கை அந்தக் குழுவிடமிருந்து வரலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

upa-spectrum-2gஅண்மையில் நடந்த இரண்டு சம்பவங்களை நாம் கவனிக்கவேண்டும். அந்த JPC முன்பாகத் தான் நேரில் வந்து சாட்சியம் அளிக்க வேண்டும் என்று இந்த ஊழலில் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ள முன்னாள் அமைச்சர் ராஜா எழுத்து மூலம் தெரிவித்துக்கொண்டார். ஆனால், தானே போட்டுள்ள கணக்குப் படி, அந்தக் குழு அவரது கோரிக்கையை நிராகரித்துவிட்டு, அவர் விரும்பினால், அவர் நேரே வந்து சொல்ல எண்ணியதை, எழுத்து மூலம் தெரிவிக்கலாம் என்று குழுத் தலைவர் அறிவுறுத்தியிருக்கிறார். தற்போது கிடைத்த தகவலின் படி, ராஜா ஒரு 15-பக்க அறிக்கையைச் சமர்ப்பித்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. வெளியே சொல்லப்படுகின்ற காரணப்படி, ராஜா குற்றாளியாகக் கருதப்படுவதால் அவர் சாட்சியம் சொல்ல முடியாது என்றும், JPC குழுவினால் விசாரிக்கப்படுவது பொருத்தமானது இல்லை என்றும் தெரிய வருகிறது. ராஜாவிற்கு அந்த அனுமதி கொடுத்தால் மற்ற தொலைதொடர்பு அமைச்சர்களையும் அழைக்கவேண்டி வரலாம் என்றும் அனுமதி மறுப்புக்குக் “காரணமாக”, வேறு சில சமயம் சொல்லப்படுகிறது.

அப்படிச் சொல்லப்படும் இரண்டு காரணங்களுமே வெறும் கண்துடைப்புகளாகத்தான் அறியப்படுகின்றன. முதலாவதாக பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருக்கும் ஒருவர், ஒரு குற்றவாளியாகக் கருதப்பட்டாலும், பாராளுமன்றத்தில் பேசுவதற்கான உரிமை அவருக்கு நிச்சயமாக இருக்கிறது. பாராளுமன்றமும், நீதிமன்றங்களும் தனித்தன்மையுடன் இயங்கும் அமைப்புகள். ஒருவர் ஒன்றில் ஈடுபடுவதோ, அல்லது ஈடுபடுத்தப்படுவதோ மற்றொன்றில் அவர் இயங்குவதைக் கட்டுப்படுத்தாது. மேலும் முன்னாள் அமைச்சர் இந்நாள் வரை குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளவரே அன்றி, இன்னும் குற்றவாளி என அறிவிக்கப்படவில்லை. சில சந்தர்ப்பங்களில், அவை நடவடிக்கையில் குற்றவாளிகளே பங்கு பெற்றுள்ள நிகழ்ச்சிகள் இந்தப் பாராளுமன்றச் சரித்திரத்தில் உண்டு. JPC விசாரணைகளையும் தாண்டி, இந்தியக் குற்றவாளிகள் சட்டம் (IPC) பிரிவு 313-ன் படி ராஜாவை நீதிமன்றம் விசாரணை செய்யலாம். 2-G ஊழலில் ராஜாவின் பங்கு பற்றிய சந்தேகம் தெள்ளத்தெளிவாக இருப்பதால், மற்ற தொலைத்தொடர்பு அமைச்சர்களும் விசாரணைக்கு உட்படுவார்கள் என்றால் அவர்களும் விசாரிக்கப்படட்டுமே.

பிரதமர், அமைச்சர் ப. சிதம்பரம் இருவர் மேலும் குற்றம் சாட்டப்படவில்லை; அவர்கள் பெயர்கள் குற்றப் பத்திரிக்கையிலும் சேர்க்கப்படவில்லை. ஆனால் அவர்கள் இருவருமே பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் என்று மட்டும் அல்லாது இந்த 2-G விவகாரத்தில் அனைத்து விவரங்களையும் அறிந்தவர்கள். ஒருபுறம் ராஜா குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளவர் என்று கூறி அவரை JPC முன் வருவதற்குத் தகுதியில்லாதவர் என்பதும், மறுபுறம் பிரதமரும், அமைச்சர் சிதம்பரமும் குற்றம் சாட்டப்படாதவர்கள் என்பதால் அவர்களை JPC-க்கு அழைப்பதில்லை என்று கூறுவதும் முன்னுக்குப் பின் முரணான நிலைபாடுகள். பார்க்கப் போனால் பிரதமர் தானே முன் வந்து JPC-யின் அழைப்பை ஏற்று வருவதாகச் சொன்னவர்தான். இப்படியாக இந்த ஊழல் விவகாரத்தில் முற்றிலும் அறிந்த மூன்றில் இரண்டு பேர்கள் தாங்களே முன் வந்து JPC உறுப்பினர்களுக்குத் தகவல் அளிப்பதாகச் சொல்லியும், அவர்கள் கூப்பிடப்படவில்லை. IPC-பிரிவு 311-ன் படி எவருக்கெல்லாம் விவரங்கள் தெரியுமோ அவர்கள் அனைவரையும் சாட்சி சொல்லக் கூப்பிடவேண்டும். ஆக மொத்தம் இந்த மூவரும் கூப்பிடப்படவில்லை என்றால் JPC-ன் நடவடிக்கைகள் வெறும் வெளிவேஷம், கண்துடைப்பு என்று நம்புவதற்கு வாய்ப்பு நிறையவே இருக்கிறது.

ஏன் இப்படியான இமாலயத் தவறு ஒன்று அரசால் இழைக்கப்பட்டது என்பது பற்றி பாராளுமன்றம் கண்டு பிடிக்க வேண்டாமா? JPC அமைப்பு தவறு இழைத்தவர்களுக்குத் தண்டனை வழங்கி, சட்டத்தின் மாட்சிமையை நிலைநிறுத்தும் நீதி மன்றம் அல்ல; ஆனால் அதற்கு அதையும்விட ஒரு பெரிய பொறுப்பு இருக்கிறது. அந்த மாதிரி ஒரு தவறு இழைக்கப்பட்டதற்கு இருந்த சூழ்நிலை என்ன, அதைச் செய்ய முடிந்ததற்கு என்ன மாதிரியான ஓட்டைகள் நிர்வாக அமைப்பில் இருந்தன, இது போலத் தவறுகள் இனியும் நடக்கா வண்ணம் இருப்பதற்குச் செய்யவேண்டிய நிவாரணங்கள் என்ன என்பதையெல்லாம் அலசி, ஆய்ந்து, அறிவுறுத்தும் பொறுப்பு JPC-யிடம் தானே இருக்கிறது. எந்த நபர்களுக்கு நடந்தது எல்லாம் தெரியுமோ, அவர்களை அழைத்து அடிப்படையில் நடந்த தில்லுமுல்லுகளை அலசி ஆராயாமல் இருந்தால் எப்படி இந்தப் பொறுப்பை அவர்கள் செவ்வனே ஏற்றுச் செயல் புரிந்ததாகக் கொள்ள முடியும்? மாறாக, முழு உண்மையையும் அவர்கள் பார்ப்பதற்கு மறுப்பது எந்தக் காரணத்திற்காக JPC அமைக்கப்பட்டதோ அதை அவர்களே நிராகரித்து, பொறுப்பைத் தட்டிக் கழிக்கிறார்கள் என்றுதான் அர்த்தம்.

2g_spectrum-03புதிதாகக் கிடைத்துள்ள தகவலின்படி, அலைக்கற்றுப் பங்கீடு பற்றிய கொள்கை மற்றும் நடைமுறைகள் எல்லாமே பிரதமரின் அலுவலகத்திற்கு நன்றாகவே தெரியும் என்றும், அங்கு எல்லாமே அலசி ஆராயப்பட்டது என்றும், அதில் தொடர்புடையவர்கள் அனைவருமே அதற்குப் பொறுப்பானவர்கள் என்றும் தெரியவந்துள்ளது. அதே போல, சந்தை நிலவரப்படி ஏலத்தொகை நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், இந்த ஊழல் நடப்பதற்கு முன் எடுத்த நடவடிக்கைகளைக் கூறும்போது, ஊழலால் விளைந்த இழப்பை அன்றைய நிதி அமைச்சர் தவிர்த்திருக்க முடியும் என்றும் பட்டவர்த்தனமாகக் கூறும் நிதியமைச்சகத்தின் காரசாரமான குறிப்பு உள்ளிட்ட அரசின் விவரமான உள்ளறிக்கை ஒன்றும் இருந்திருக்கிறது. இந்தக் குறிப்பே ஊழல் விசாரணையில் எல்லா அமைச்சகங்களின் பிரிவுகளும் எடுக்க வேண்டிய பொதுவான நிலையைப் பற்றி அறிவுறுத்துவதற்குத்தான் உருவாகியது என்று சொல்லப்படுகிறது. அப்படியானால் சாட்சிகளைக் கலைப்பதற்கும், சாட்சி சொல்ல வந்தவர்களை நிர்பந்தம் செய்வதாகவும் இது அமைவதால், இதைத் தயாரித்ததே இன்னுமொரு குற்றச் செயலாகக் கருதப்படலாம் அல்லவா? நிதி அமைச்சகத்தில் இருந்த ஒரு முதுநிலை மேலாளர் விவரமாக ஆய்ந்து தயாரித்த இந்த அறிக்கையை பாராமல் ஒதுக்கிவிட்டு, அவரும் அந்தப் பொறுப்பிலிருந்து கழற்றி விடப்பட்டு, பின்பு அவருக்கு வெளிநாட்டில் வகிக்க இருந்த வாய்ப்பு அதனால் தவறியும் போயிற்று.

பிரதமர், அன்றைய நிதியமைச்சர், ராஜா மூவருக்குமே இந்தப் பயங்கர ஊழலுக்கு முன் நடந்த விவரங்களை நன்கு விவரிக்கமுடியும். JPC நடந்த உண்மையை அம்பலப்படுத்துவது தனது பொறுப்பு என்று நினைக்கிறதா, அல்லது அந்த உண்மையைக் குழிதோண்டிப் புதைப்பது தனது பொறுப்பு என்று நினைக்கிறதா? இறுதியில் பார்த்தால் மேலே சொல்லப்பட்ட மூவருமே அலைக்கற்றுப் பங்கீட்டு நடவடிக்கைகளை முன்னின்று இயக்கியிருக்கிறார்கள். அண்மையில் ஒரு நீதிமன்ற அழைப்புப்படி தொலைத் தொடர்பு நுட்ப நிறுவனங்களின் அதிபர்கள்தான் தங்கள் தங்கள் நிறுவனத்தின் நடவடிக்கைகளை இயக்கியவர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டு, அதனால் அவர்கள் நீதிமன்றத்திற்கு வரவேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டார்கள்.

முழுச் சோற்றுப் பூசணிக்காயாக நமக்கே தெரிகிற பல உண்மைகளை, நமது அரசின் உண்மை ஆய்வு நிறுவனங்கள் பலவுமே வெளிக்கொண்டுவரத் தயங்குகிறது, மறுக்கிறது, அல்லது வேறு பக்கம் பார்த்துக்கொண்டு நிற்கிறது. உண்மைகளைத் தேவையில்லை என மறுத்து, அவைகளைப் பாய்க்கு அடியில் குப்பையைத் தள்ளுவதுபோலத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறது. அதனால் என்ன நடந்தாலும் உண்மைகள் வெளியே வரப்போவதில்லை. நமது அரசின் நாடியாகவும், இறையாண்மையின் உச்சத்திலும் இருக்கும் பாராளுமன்றம் கூடவா இதே போலப் பொறுப்பு மறுப்பு வழிகளைப் பின்பற்றும்? நமது ஜனநாயகம் ஆட்டம் கண்டுவிட்டது, இன்னும் அதற்கு எத்தனை நாளோ என்று நாம் சொல்லலாமோ?

தேர்தல் களம்: அ.தி.மு.க அகந்தை = தி.மு.க நிம்மதி

admk-vs-dmk

அதீதத் தன்னம்பிக்கைக்கும் அகந்தைக்கும் ஒரு நூலிழைதான் வித்யாசம் என்பார்கள்- அதிபுத்திசாலிக்கும் பைத்தியத்திற்கும் இருக்கும் அதே நூலிழை வித்யாசம்தான். இந்த வித்யாசம்தான் வாழ்வை இயக்குகிறது. தன்னை உணர்ந்தவன் சாதனை புரிகிறான். தன்னை மாபெரும் சாதனையாளன் என்று தனக்குத் தானே எண்ணிக் கொள்பவன் சோதனைகளை அடைகிறான். கடைசியில் அவனுக்கு வேதனைதான் மிஞ்சும்.

தேர்தல் களத்தில் தத்துவமா என்ற கேள்வி எழலாம். குருக்ஷேத்திரப் போர்க்களத்தில்தானே கீதை ஞானம் பிறந்தது? தமிழகத் தேர்தல் களம் இப்போது வைகோவுக்கு மயான வைராக்கியத்தையும், தமிழக வாக்காளர்களுக்கு ஜெயலலிதா குறித்த மனச் சித்திரத்தையும் அளித்திருக்கிறது. ஒருவகையில், தேர்தல் முடிவுகளை நிர்மாணிக்கும் முக்கிய கருதுகோள்களை, அண்மைய தேர்தல் நிகழ்வுகள் அளித்துள்ளன.

தமிழகத் தேர்தல் களம் கடந்த ஒருமாதமாகவே பரபரப்புடன்தான் காணப்படுகிறது. குறிப்பாக திமுக- காங்கிரஸ் கட்சிகளிடையிலான ஊடலும் கூடலும் தேர்தல் காலத்திற்கு விறுவிறுப்பைக் கூட்டி இருந்தன. சுயமரியாதைச் சுடரொளியாம் கருணாநிதி நடத்திய அபத்த நாடகம் ஆளும் கூட்டணியின் முகத்திரையைக் கிழித்து அம்பலப்படுத்தியது. அதே நேரத்தில் அதிமுக தலைமையிலான கூட்டணி உறுதியாகி வந்தது. விஜயகாந்த்தின் தேமுதிக, அதிமுக உடன் கைகோர்ப்பது உறுதியானவுடன், தமிழகத் தேர்தல் களத்தில் புத்துணர்ச்சி தென்பட்டது. முதல் சுற்றில் அதிமுக வென்றதாகவே கருதப்பட்டது.

திமுக தலைவர் நடத்திய அரசியல் நாடகம் சந்தி சிரித்திருந்த நிலையில், ஆண்டிமுத்து ராசாவின் பினாமிக் கூட்டாளி சாதிக் பாட்சா தற்கொலை செய்துகொண்டதாக தகவல் வெளியாகி (மார்ச் 16) ஆளும் கூட்டணி திகைப்பில் ஆழ்ந்திருந்த தருணம், ஜெயலலிதா நிகழ்த்திய இமாலயச் சறுக்கல், சற்றும் எதிர்பாராதது. வைகோவுக்கு அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுக்கும் முடிவில் ஜெயலலிதா தன்னிச்சையாக அறிவித்த 160 அதிமுக வேட்பாளர் பட்டியல், அவரது கூட்டணித் தோழர்களை மட்டுமல்லாது ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தியது. ‘ஜெயலலிதா மாற மாட்டார்’ என்ற பேச்சுகள் புழங்கத் துவங்கின.

jayalalitha1தன்னிச்சையான போக்கு, யாரையும் துச்சமாகக் கருதும் அகந்தை, எவரையும் மதிக்காத கர்வம் போன்ற காரணங்களால்தான் முந்தைய காலங்களில் ஜெயலலிதா ஆட்சியைப் பறிகொடுத்திருந்தார். தற்போது அவர் மாறிவிட்டார் என்று நம்பப்பட்டு வந்தது. திமுக தலைமையின் அதிபயங்கர ஊழல்களுக்கு ஒரே மாற்றாக ஜெயலலிதா உருவாவார் என்ற நம்பிக்கை காரணமாகவும் அவரது பழைய குணாதிசயங்களை மறக்க தமிழகம் தயாராக இருந்தது. அந்த எண்ணத்தைத்தான், ஜெயலலிதா தனது ஒரே பட்டியலில் தகர்த்து எறிந்தார்.

புத்திசாலிகள் கிடைக்கும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பையும் சாதனையாக்குவார்கள். முட்டாள்களோ, அற்புத வாய்ப்பையும்கூட நழுவ விடுவதுடன் அதனையே தனக்கு சோதனையாக்குவார்கள் என்பது தேர்தல் களத்தில் மீண்டும் தெளிவானது.

சாதிக் பாஷா மரணம் திமுகவையும் மத்திய அரசையும் உலுக்கி இருக்க வேண்டும். அந்த நேரத்தில் அதிமுக தலைவி செய்த சிறுபிள்ளைத்தனத்தால், அவர்கள் ஆசுவாசம் அடைந்து நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டார்கள். அதிமுகவின் எதேச்சதிகாரத்தால் வெகுண்டு கூட்டணி கட்சித் தலைவர்கள் தேமுதிக அலுவலகத்திற்கு படையெடுத்தபோது, தேர்தலின் பிடி ஜெயலலிதா கரத்திலிருந்து விஜயகாந்த் கரத்திற்கு மாறுவது தெளிவாகவே புலப்பட்டது. இந்த வினையை ஜெயலலிதாவே சுயமாகத் தேடிக் கொண்டார். சொந்தக் காசில் சூனியம் வைத்துக் கொள்வது என்றால் என்ன என்பது இப்போது புரிந்திருக்கும்.
‘அம்மா’வின் தடுமாற்றம்:

இந்த தடுமாற்றத்திற்குக் காரணம், ‘அம்மா’ என்று பயபக்தியுடன் தொண்டர்களால் அழைக்கப்படும் ஜெயலலிதாவின் அகந்தை மட்டுமே. தன்னை அனைவரும் ‘அம்மா’ என்று அழைப்பது பாசத்தால்தான் என்று கருதிக் கொண்டிருக்கும் ஜெயலலிதாவிடம் யார் புத்திமதி கூறுவது? தனது நீண்டநாள் கூட்டாளியான மதிமுக கோரும் இடங்கள் (35) அதிகம் என்ற அம்மா, அவருக்குக் கொடுப்பதாகக் கூறிய தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை வெறும் 6! வைகோ 21 தொகுதிகள் போதும் என்று கீழிறங்கி வந்தும் கூட, அம்மா மனம் இளகவில்லை. புதிதாகக் கூட்டணியில் ஐக்கியமான தேமுதிகவுக்கு 41 தொகுதிகளை வழங்கிய அம்மா– மார்க்சிஸ்டுகளுக்கு 12 தொகுதிளையும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்கு 10 தொகுதிகளையும் அளித்த அம்மா– வைகோவுக்கு மட்டும் தொகுதிகளைக் குறைத்தது பல நியாயமான கேள்விகளை எழுப்பியது.

இந்தத் தொகுதி உடன்பாட்டில் மதிமுகவுக்கு கடைசி வரை அழைப்பு விடுக்கப்படவில்லை. ஏனெனில் மதிமுகவுக்கு வேறு போக்கிடம் கிடையாது. பாமக போலவோ, தேமுதிக போலவோ ‘அரசியலில் எதுவும் சாத்தியம்’ என்று கூறிக் கொண்டு பிறருடன் பேச்சு நடத்தவில்லை வைகோ. அது அவருக்கு தெரியாது என்பதல்ல; அவருக்கு அந்த வாய்ப்பே இருக்கவில்லை. ஆக மொத்தத்தில், பேரம் பேசும் திறன் இல்லாத காரணத்தால், வைகோ அழையா விருந்தாளி ஆனார். புதிய கூட்டாளிகளுக்கு மரியாதை கிடைத்தது.

போதாக்குறைக்கு கூட்டணிக் கட்சிகள் கோரிய தொகுதிகள் அதிமுகவின் விருப்பத் தொகுதிகள் பட்டியலில் இடம் பெற்றவையாக இருக்கவும், ஜெயலலிதா தடுமாறினார். கருணாநிதிக்கு எதிராக மாபெரும் அதிருப்தி மாநிலத்தில் நிலவுவதாக ஊடகங்கள் எழுதத் துவங்கிவிட்டதை தனக்கான கிரீடமாகவே கண்டார் அம்மா. வழிக்கு வராத வைகோவை மட்டம் தட்டவும், சமமான குரலில் பேசும் தோழமைக் கட்சிகளை அடக்கவும் பிரயோகித்த அஸ்திரம்தான் 160 வேட்பாளர் கொண்ட அதிமுக பட்டியல். ஆனால், அதன் விளைவு எதிரிடையாகத் திரும்பும் என்று அவர் கனவு கண்டிருக்கவில்லை.

கூட்டணிக் கட்சிகள் சென்ற தேர்தலில் வென்ற தொகுதிகளிலும் கூட அதிமுக வேட்பாளர்கள் அறிவிக்கப்பட்டது, கூட்டணி தர்மத்திற்கு விடுக்கப்பட்ட சவால் ஆனது. மறுநாள், கோயம்பேட்டிலுள்ள தேமுதிக அலுவலகம், புதிய வாசல் ஆனது. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் தா.பாண்டியன், மார்க்சிஸ்ட் தலைவர் ராமகிருஷ்ணன், புதிய தமிழகம் தலைவர் கிருஷ்ணசாமி, மூவேந்தர் முன்னேறக் கழகத் தலைவர் சேதுராமன் எனப் பலரும் படையெடுத்து, புதிய தலைவர் விஜயகாந்தை தரிசித்தனர். அதிமுகவின் தன்னிச்சையான போக்கால் மனம் புண்பட்ட தோழமைக் கட்சிகள் விஜயகாந்த் தலைமையில் மூன்றாவது அணி அமைப்பது குறித்து ஆலோசித்தனர்.

 
விஜயகாந்த்தின் நிதானம்

vijaykanth-dmdkஇந்த இடத்தில்தான் விஜயகாந்த் தனது மதியூகத்தை (உபயம்: பண்ருட்டி ராமசந்திரன்?) வெளிப்படுத்தினார். மூன்றாவது அணியாகப் போட்டியிட்டால், எதிர்பார்க்கும் வெற்றி வசப்படாது போவது மட்டுமல்லாது திமுக ஆட்சி மீண்டும் மலர வாய்ப்பு ஏற்பட்டுவிடும் என்று அவர்தான் பிறரை அமைதிப்படுத்தினார். இந்த நிதானம் ஜெயலலிதாவிடம் இருந்திருக்க வேண்டியது.

ஆனால், அதிமுகவின் ஆணவ அறிவிப்பால் ஆவேசம் அடைந்த கூட்டணித் தொண்டர்கள் தமிழகத்தின் பல இடங்களில் ஜெயலலிதா உருவ பொம்மையை எரித்தனர். ஒரே நாளில், கருணாநிதிக்கு எதிரான மக்களின் மனநிலையை தனக்கு எதிரானதாக மாற்றிக்கொள்ளும் வல்லமை ஜெயலலிதா தவிர வேறு யாருக்கேனும் வாய்க்குமா என்பது சந்தேகமே.

ஜெயலலிதா உருவபொம்மை எரிக்கப்பட்டதற்கு ஒரே காரணம்தான் இருக்க முடியும். ஊழல் திலகமான கருணாநிதியை வீட்டுக்கு அனுப்ப அனைவரும் ஒன்றுபட்டிருக்கும் நிலையில் ‘வெண்ணெய் திரண்டு வரும் நேரத்தில் தாழியை உடைக்கிறாரே ஜெயலலிதா’ என்ற கோபமே மாநிலம் முழுவதும் வெளிப்பட்டது.

ஆயினும் விஜயகாந்த்தின் நிதானத்தால் (கொம்பு சீவி விடுபவர்களுக்கென்ன? அவர்களா தேமுதிகவை சட்டசபைக்கு அனுப்பப் போகிறார்கள்?) மூன்றாவது அணி என்ற முழக்கம் அமுங்கியது. ‘துக்ளக்’ சோ உள்ளிட்ட ஜெ. நலம் விரும்பிகள் சூழ்நிலையின் திருப்பத்தை உணர்ந்து ஜெயலலிதாவை எச்சரிக்க, கொஞ்சம் தெளிந்தார் ஜெயலலிதா. அவர் அறிவுறுத்தியபடி, சொன்னதைச் செய்யும் கிளிப்பிள்ளைகளான அதிமுக குழு (பாவம், பன்னீர்செல்வமும் செங்கோட்டையனும் பொள்ளாச்சி ஜெயராமனும்) மீண்டும் கூட்டணிக் கட்சிகளுடன் பேச்சு நடத்தியது. எனினும் இந்தமுறை புத்திசாலித்தனமாக ஒவ்வொரு கூட்டணிக் கட்சியாகப் பேசி அவர்களது தொகுதிகளை அறிவித்து சமாதானப்படுத்தியது அதிமுக.

ஒருவாறாக, அதிமுக கூட்டணிக் கட்சிகளுக்கு மார்ச் 20-ஆம் தேதி தொகுதிகள் தெளிவாகப் பிரிக்கப்பட்டன. ஆயினும் மதிமுகவுக்கு அம்மாவின் அருள் கிடைக்கவில்லை. ”வேண்டுமானால் 12 தொகுதிகள் தருகிறோம்; அதுவும் நாங்கள் கொடுக்கும் தொகுதிகளைத்தான் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும்” என்ற உபதேசம் வைகோவை மீண்டும் சீண்ட, அதிமுக கூட்டணியிலிருந்து வெளியேறி, தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதாக அறிவித்தது மதிமுக.

 
வைகோவின் பலவீனம்

சீப்பை ஒளித்துவைத்துவிட்டால் கல்யாணம் நின்று விடாது; மதிமுக போட்டியிடாததால் தமிழகத் தேர்தல் களத்தில் பெருத்த மாற்றம் ஏற்பட்டு விடாது. இதனை வைகோ புரிந்துகொள்ளவில்லை. ஜெயலலிதாவின் புறக்கணிப்பு அளித்த மன வேதனை வைகோவின் சுயமரியாதையைத் தூண்டி இருக்கக் கூடும் (காங்கிரஸ் கட்சியால் சுயமரியாதை நினைவுக்கு வந்த கலைஞர் இப்போது உங்கள் ஞாபகத்திற்கு வரக் கூடும்).

உண்மையில் தனது வீழ்ச்சிக்கு வைகோவே பலமுறை காரணமானார். அவரும் பலமுறை சொந்த செலவில் சூனியம் வைத்துக் கொண்டார். ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் அணி மாறி தனது நம்பகத் தன்மையை பலி கொடுத்த வைகோ, கலைஞரின் ஆள்பிடிப்பு வியூகத்தில் தனது கட்சியின் முன்னணித் தலைவர்களை இழந்தார். கூட்டணியில் தனக்கு உரிய மரியாதை இல்லை என்பதை முன்னதாகவே உணர அவரது அரசியல் அனுபவம் உதவி இருக்க வேண்டும். அதிலும் அவர் சறுக்கினார். தனக்கு எதிராக ஒரு பன்னாட்டுத் தொழில் நிறுவனம் செயல்படுவதை அவர் அறியாமல் இருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. பாஜக தனித்து நிற்பதாக அறிவித்த போதேனும் அவர் சுதாரித்திருக்கலாம்.

இவ்வாறு பல அறிகுறிகள் தெரிந்தபோதும் அமைதி காத்த வைகோ, இறுதியில் ஜெயலலிதா தன்னைக் கைவிட்டுவிட்டதாகவும் துரோகம் செய்துவிட்டதாகவும் புலம்புவதில் பொருளில்லை. அதிகமான தொகுதிகளில் போட்டியிட்டு தனது வெற்றிவாய்ப்பை அதிகரிப்பதே தனித்த ஆட்சிக்கு உதவும் என்று மனப்பால் குடிக்கும் ஜெயலலிதாவுக்கு வைகோவின் அமைதி வசதியானது. வேட்புமனு தாக்கல் செய்யும் நேரத்தில் வேறெங்கும் செல்ல முடியாத நிலையில், தனித்து தேர்தலை சந்திக்க முடியாத நிலையில், வைகோ அறிவித்திருப்பதுதான் தேர்தல் புறக்கணிப்பு.

சாகப்போகும் நிலையில் இருப்பவனுக்கு வரும் வைராக்கியத்தின் பெயர்தான் ‘மயான வைராக்கியம்’. தேர்தல் நடைமுறைகள் துவங்கியபோது இந்த வைராக்கிய சித்தராகக் காணப்பட்டவர் கலைஞர். இப்போது ஜெயலலிதாவின் முதிர்ச்சியற்ற நடவடிக்கைகளால் மயான வைராக்கியம் வைகோவுக்கு இடம் மாறி இருக்கிறது. மாறாக ‘பிரசவ வைராக்கியம்’ (அழுது அழுது பெற்றாலும் அவளவள்தான் பெற வேண்டும்) என்ற உயரிய குணத்துடன், வைகோவை மறந்துவிட்டு அதிமுக கூட்டணிக் கட்சிகள் தேர்தல் களத்திற்குச் சென்றுவிட்டன.

மூன்றாவது அணி அமைக்கலாம் என்ற யோசனையின்போது வைகோவையும் சேர்த்துக் கொண்ட கம்யூனிஸ்டுகளும் பிற கட்சிகளும், தங்களுக்கு பிரச்னையின்றி தொகுதிகள் கிடைத்தவுடன் எங்கு போனார்கள் என்றே தெரியவில்லை. இப்போது மீண்டும் ‘சரியான நேரத்தில் தவறான முடிவு எடுக்கும்’ தனது அற்புதத் திறமையை நிரூபித்திருக்கிறார் வைகோ. கடைசிக்கு ஜெயலலிதா கொடுப்பதாகக் கூறிய 12 தொகுதிகளில் மட்டுமாவது போட்டியிட்டு, அவற்றில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி மதிமுக வென்றிருக்கலாம்.

இதற்கு மாறாக கம்யூனிஸ்ட், பாஜக கட்சிகளை தொகுதிகளுக்கு ஏற்றவாறு ஆதரிப்பதாகவேனும் வைகோ அறிவித்திருக்கலாம். போர்க்களம் செல்லாமல் புறமுதுகு காட்டுவது அரசியல் கட்சியை வாழ வைக்காது.

தனது கட்சியின் வாக்கு வங்கி ஜெயலலிதாவுக்கோ, கருணாநிதிக்கோ போகக் கூடாது என்று முடிவெடுக்க அவருக்கு உரிமையுண்டு. ஆனால், அதனை வீணாக்க அவருக்கு கண்டிப்பாக உரிமை கிடையாது.

இலங்கைத் தமிழர் பிரச்னையில் வைகோவின் பேச்சுக்கு தமிழகத்தில் பெரும் மதிப்புண்டு. தனது சிந்தனையுடன் ஒத்த நண்பர்களைத் திரட்டி இரு கழகங்களுக்கும் அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுக்கவாவது வைகோ முன்வந்திருக்கலாம்.

இயக்குனர் சீமானும் (தமிழகத்தின் சேகுவேராவாம்!) நாடாளும் மக்கள் கட்சியின் நடிகர் கார்த்திக்கும் (இந்தத் தேர்தலின் ஒட்டுமொத்த ஜோக்கர் இவரே!), பாரிவேந்தரும் (இவர் தலைமையில் மாமாபெரும் கூட்டணி அமைக்கப்பட்டுள்ளது!) தங்கள் இருப்பை எப்படி எப்படியோ வெளிப்படுத்திக் கொண்டுள்ள நிலையில், களத்தை விட்டு விலகியோட, வைகோ ‘விதுரர்’ அல்ல.

 
கருணாநிதியின் நாகரிகம்

karunanithyஎதிரணியில் நேரிட்டுள்ள குழப்பம் தனக்கு உவப்பைத் தரவில்லை என்று மொழிந்திருக்கிறார், கருணாநிதி. என்னே பெருந்தன்மை! கடலில் கட்டிப் போட்டாலும் கட்டுமரமாக அவர் மிதக்கும் கலைஞர் தொலைக்காட்சியும், அன்பு நிழல் மாறனின் சன் தொலைக்காட்சியும் அதிமுக கூட்டணியை நொறுக்க என்ன வகையிலான செய்திகளையெல்லாம் ஒளிபரப்பின என்பது, அந்தக் குழப்ப நாள்களில் செய்தி பார்த்த நேயர்களுக்குத் தெரியும்.

எது எப்படியோ, முற்றிலும் கருணாநிதிக்கு எதிரானதாக இருந்த தமிழகத் தேர்தல் களம், ஜெயலலிதாவின் அகந்தையால் சற்றே மாற்றம் கண்டுள்ளது. இந்நிலையில் இலவச கிரைண்டர், மிக்ஸி போன்ற கவர்ச்சிகரமான தேர்தல் அறிக்கையுடன் போருக்கு ஆயத்தமாகி விட்டது திமுக.

திமுக கூட்டணி வேட்பாளர்கள் (காங்கிரஸ் தவிர) வேட்புமனு தாக்கல் செய்யத் துவங்கிவிட்டனர். ஆனால், அதிமுக தலைவி அறிவித்த வேட்பாளர் பட்டியல், வந்த வேகத்தில் குப்பைக் கூடைக்குச் சென்றுவிட்டது.

அதிமுக தேர்தல் அறிக்கை வெளியிடுமா என்றே தெரியவில்லை. ஏற்கனவே மன அமைதி குலைந்துள்ள தோழமைக் கட்சிகளை ஜெயலலிதா எப்படி அரவணைக்கப் போகிறாரோ தெரியவில்லை. நம்பகமான வைகோவின் முதுகில் ஜெயலலிதா குத்தியதை அவ்வளவு சீக்கிரம் மக்களால் மறக்கடிக்க முடியுமா என்பதும் தெரியவில்லை.

ஆரம்பத்தில் குடுமிப்பிடி சண்டையிட்ட ஊழல் கூட்டாளிகள் இப்போது ஒருங்கிணைந்து பணிபுரிகிறார்கள். அதற்கு மாறாக, ஒருவருக்கொருவர் சந்தேகக் கண்ணோட்டத்துடன் அதிமுக கூட்டணி தடுமாறுகிறது.

உடன் வரும் படையினரே தனது முதுகில் குத்தி விடுவார்களோ என்று திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தபடிச் செல்பவர்களால் போர்க்களத்தில் வெல்ல முடியாது. அவ்வாறு வென்றாலும், அதன் பிறகு மற்றொரு குடுமிப்பிடி சண்டை காத்திருக்கவே செய்யும்.

தவறுகளிலிருந்து பாடம் கற்பவன் புத்திசாலி; அவனால் சூழ்நிலையை தனக்கு சாதகமாக்கிக் கொள்ள முடியும். மீண்டும் மீண்டும் தவறு செய்பவன் படிப்பினைகளிலிருந்து பாடம் கற்காத மூடன். அவனுக்கு வெற்றிகள் வசப்படாது. இது அரசியல் தலைவர்களுக்கு மட்டுமல்ல; வாக்காளர்களுக்கும் பொருந்தும்.

இனிமேலும் கழகங்களிடம் எதிர்காலத்தை அடகு வைப்பதை விட, ‘9 -ஓ’வை தமிழக மக்கள் தேர்வு செய்யலாம்; அல்லது, வெற்றி- தோல்வி பற்றிய எந்தக் கவலையும் இன்றிக் களம் காணும் பாஜகவை சிறிது திரும்பிப் பார்க்கலாம்.

 

வைகோவுக்கு ராதாகிருஷ்ணன் அழைப்பு

தேர்தல் களத்திலிருந்து வெளியேறுவதாக அறிவித்துள்ள மதிமுக தலைவர் வைகோவுக்கு, பாஜக தலைவர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் அன்பு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார். பாஜக கூட்டணிக்கு வைகோ வந்தால் வரவேற்போம் என்று அவர் கூறியுள்ளார்.

அவர் மேலும் கூறியது:

vaiko-qnவரும் சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் போட்டியிடப் போவதில்லை என்று மதிமுக பொதுச்செயலாளர் வைகோ முடிவு செய்துள்ளார். இந்த முடிவை அவர் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். ஜனநாயகத்தில் தேர்தல் புறக்கணிப்பு என்பது சரியானது அல்ல.

அவர் எங்களோடு தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் இருந்தவர். யாருடன் கூட்டணி என்றாலும் உறுதியோடு அனைத்து பகுதிகளிலும் பிரசாரம் செய்பவர். பழுத்த, நாகரிமான அரசியல்வாதியான அவர் விரும்பினால் பாஜகவோடு இணைந்து தேர்தலை சந்திக்கலாம். இது குறித்து அவர்தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்…”.

மதிமுக தேர்தல் புறக்கணிப்பை இடதுசாரிக் கட்சிகளும் விரும்பவில்லை. அவர்களும் வைகோவுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளனர். அதிமுக தலைவி ஒப்புக்கு ‘அன்பு சகோதரியின் கவலையை’ வெளிப்படுத்தி ஒரு கடிதம் எழுதிவிட்டு கூட்டணியிலிருந்து மதிமுக வெளியேறியதை ஆமோதித்துவிட்டார்.

இந்தச் சந்தடி சாக்கில் திராவிட அரசியல் ஜாம்பவான்(?) வீரமணி குழம்பிய குட்டையில் மீன் பிடிக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார். அவருக்குத் தோதாக திமுக தலைவர் கருணாநிதியும் பூடகமான வேண்டுகோள் மடல் ஒன்றை எழுதியிருக்கிறார். வைகோ திமுகவுக்குத் திரும்ப வேண்டுமாம்! கருவாடு மீனாகுமா?

இப்படி எல்லோரும் கொம்பு சீவிவிட்டே தன்னை ‘கைப்பிள்ளை’ ஆக்கிவிட்டார்களே என்ற கவலையில் இருக்கிறார் கலிங்கப்பட்டிச் சிங்கம். அவர் என்னதான் செய்யப் போகிறார்?

ராசா கைது ஆரம்பமே… இனிதான் இருக்கிறது பூகம்பமே!

raja-arrested

“பலநாள் திருடன் ஒருநாள் அகப்படுவான்” என்பது பழமொழி. வானவில் அலைக்கற்றை விநியோகத்தில் தமிழகத்தின் ஆண்டிமுத்து ராசா நிகழ்த்திய வரலாறு காணாத மோசடிக்காக மூன்று ஆண்டுகள் கழிந்த நிலையில் தற்போது (2.2.2011) கைது செய்யப்பட்டிருக்கிறார். இது எதிர்க்கட்சிகள் கூறுவதுபோல கண்துடைப்பு நாடகமாக இருக்க வாய்ப்புகள் இல்லாமல் இல்லை. உச்சநீதி மன்றத்தில் மத்தியப் புலனாய்வுத் துறை (சி.பி.ஐ) பிப்.10-ஆம் தேதியன்று நடவடிக்கை அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்ற நிலையில், மத்திய அரசுக்கு ராசா கைதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பது நிதர்சனம்.

எது எப்படியானாலும், ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் விவகாரத்தில் ராசா கைது முக்கியமான ஒரு நடவடிக்கையே. காலம் கடந்த நடவடிக்கையே என்றாலும், மத்திய அரசின் முகமூடியைத் தோலுரிக்கவும், நாட்டு மக்களுக்கு நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழுவின் அவசியத்தை உணர்த்தவும் ராசா கைது உதவி இருக்கிறது. ‘பலிகடா’ ராசாவுக்கு நன்றி.

<center><b><i>வாயைத் தொறந்திடாத ராசா...</i></b></center>
வாயைத் தொறந்திடாத ராசா...

”இத்தனை பெரிய ஊழலை ராசா மட்டும் தனியாகச் செய்திருக்க முடியுமா?” என்ற கேள்வியை முதலில் எழுப்பியவர் (5.12.2010), ராசாவின் தானைத் தலைவர் மு.கருணாநிதிதான். அவர்தான் ராசாவுக்குப் பின்புலத்தில் இருந்தவர்களை வெளிப்படுத்த வேண்டும். அதன்மூலமாக, ஒரு தலித்தை பலிகடா ஆக்கும் சோனியாக் குழுமத்தின் (நமது மத்திய அரசு சோனியா (பி) குழுமமாகி மாமாங்கமாகிவிட்டது) சூழ்ச்சியை அவரால்தான் முறியடிக்க முடியும்.

லஞ்சம் மற்றும் ஊழலுக்கு நெருப்பான திருக்குவளை முத்துவேல் கருணாநிதிக்கு இந்த அளப்பரிய கடமை உண்டு. ஆனால் அவரோ, தில்லியில் ஆறு மணிநேரம் காத்திருந்து அன்னை சோனியாவின் தரிசனம் பெற்று வருவதை பூர்வஜன்மப் புண்ணியமாகக் கருதிக் கொண்டிருக்கிறார். மொத்தத்தில் ராசா விரைவில் ‘தியாகி’ பட்டம் சுமக்கக் கூடிய நாள் நெருங்கிவிட்டதாகவே தெரிகிறது.

இதே கருணாநிதி, ராசா மீது கடுகளவு குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டாலும் உடனே அவரை கட்சியிலிருந்து வெளியேற்றுவோம் என்று சொன்னது பழங்கதை. இன்று அவரே தி.மு.க. பொதுக்குழுவில் ”கைது செய்யப்பட்டதாலோ, குற்றம் சுமத்தப்பட்டதாலோ ஒருவர் குற்றவாளி ஆகிவிட மாட்டார்” என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றி இருக்கிறார். நாக்கிற்கு நரம்பில்லை என்று சும்மாவா சொன்னார்கள்?

அதே பொதுக்குழுவில், ‘ராசா கைது ஓரளவு கலங்கவும் அதிர்ச்சி அடையவும் வைப்பதாக’ கருணாநிதி பேசினார். அது என்ன ஓரளவு? ஒருவேளை ராசா கைதுடன் சி.பி.ஐ நின்றுகொண்டதே, அதுவா? அல்லது அடுத்து வரும் வாரங்களில் காங்கிரஸ் எந்தத் திசையில் நகரும் என்று தெரியாத திகைப்பா? இந்த லட்சணத்தில் பா.ஜ.க. தலைவர் நிதின் காட்கரியைக் கண்டித்து தி.மு.க. பொதுக்குழுத் தீர்மானம் (3.2.2011) நிறைவேற்றி இருக்கிறது.

”2 ஜி அலைக்கற்றை ஊழல் என்ற திரைப்படத்தில் கதாநாயகன் ராசா என்றால் இயக்குனர் கருணாநிதிதான்” என்று காட்கரி சென்னை வந்தபோது விமர்சித்தாராம். அதற்காகத்தான் இந்தக் கண்டனத் தீர்மானம். காட்கரி சொன்ன இன்னொரு விஷயத்தைப் பற்றி கருணாநிதி பொதுக்குழுவில் மூச்சே விடவில்லை. அது என்ன தெரியுமா?

”அலைக்கற்றை மோசடியில் ராசாவை பலிகடா ஆக்கி மத்திய அரசு தப்பித்துவிடக் கூடாது. அவருக்குப் பின்னணியில் இருந்த அனைவர் மீதும், கண்டுகொள்ளாமல் வேடிக்கை பார்த்த பிரதமர் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும். ராசா தனக்குத் தெரிந்த அனைத்து உண்மைகளையும் சி.பி.ஐ.-யிடம் சொல்லி பலிகடா ஆகாமல் தப்பிக்க வேண்டும்” என்றும் காட்கரி சொன்னார். உண்மையில் காட்கரியின் கருத்து ராசாவுக்கு ஆதரவானதல்லவா? பிறகு ஏன் கருணாநிதி காட்கரியைக் கண்டித்திருக்கிறார்? அங்குதான் இருக்கிறது சூட்சுமம்.

முதலாவது, ராசாவைப் பின்னணியில் இயக்கிய பெரு முதலாளிகள் பலர் அதற்கான நன்றிக்கடனைச் செலுத்திவிட்டார்கள். அதில் பெரும் பங்கு தி.மு.க. தலைமைக்கும், காங்கிரஸ் தலைமைக்கும்தான் பட்டுவாடா ஆகியிருக்கிறது. இந்தப் பணம் எந்த நாட்டில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது என்ற புள்ளிவிபரங்கள் கூட கசிய ஆரம்பித்துவிட்டன. மோசடி முறையில் அலைக்கற்றைகளைத் தாரை வார்த்த ராசாவுக்குக் கிடைத்தது எள்ளுருண்டையாக (இதுவே ஆறாயிரம் கோடி என்கிறார்கள்!) இருக்கலாம். ஆனால், ராசாவை முன்வைத்துப் பணம் பண்ணியவர்கள் சம்பாதித்தது பல்லாயிரம் கோடி. கோடிகளை ஏப்பம் விட்ட கேடிகள் ராசாவைக் காப்பாற்ற முன்வருவார்களா?

அடுத்ததாக, ராசா மூலமாகக் கிடைத்த லாபப்பணம் தி.மு.க. தலைமைக் குடும்பத்தின் நகராச் சொத்துகளாக மாற்றப்பட்டுவிட்ட நிலையில், மத்தியில் உள்ள சோனியாவை எதிர்ப்பது ஆபத்து என்பது எம்.ஜி.ஆரையே ஏமாற்றிய கருணாநிதிக்குத் தெரியாதா? சர்க்காரியா கமிஷனை அவரால் மறக்கத்தான் முடியுமா? கை கொடுக்கும் கை எப்போது வேண்டுமானாலும் கைவிடத் தயங்காது என்பது, தில்லியில் காத்திருந்தபோதே கருணாநிதிக்குப் புரிந்துவிட்டது. எனவே இப்போதைக்கு அன்னை சோனியாவை ஆத்திரமூட்டுவதை கலைஞர் கண்டிப்பாக விரும்ப மாட்டார்.

பொழுது போகாமல் இருக்கும் நேரங்களில் தானே கேள்வி கேட்டு தானே பதில் கூறும் கருணாநிதி, இப்போது ஏன் அமைதி காக்கிறார்? அவரது தலித் பாசம் அவ்வளவு தானா? ராசா கைது குறித்த பத்திரிகையாளர்களின் கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளிக்காததன் மர்மம் என்ன? அடுத்து கனிமொழியையும் ராசாத்தியையும் கைது செய்து விடுவார்கள் என்ற அச்சமா?

எனினும் கீழே விழுந்தாலும் மீசையில் மண் ஒட்டவில்லை என்ற கதையாக, ”ராசா குற்றவாளி இல்லை” என்று திமு.க. பொதுக்குழு தீர்மானம் நிறைவேற்றி இருக்கிறது. உச்சநீதி மன்றமும் மத்தியத் தணிக்கை ஆணையமும் (சி.ஏ.ஜி) சி.பி.ஐ.யும் இந்தத் தீர்மானத்தை சிரமேற்றுச் செயல்படுவதுதான் பாக்கி.

 

வானவில் ஊழல் – ஒரு பின்னோக்கு

a_raja

எந்த ஒரு திரைப்படத்திலும் பின்னோக்கு உத்தி (ஃபிளாஷ்பேக்) பயன்படுத்தப்பட்டால்தான் சுவாரசியமாக இருக்கிறது. வானவில் ஊழலிலும் பின்னோக்கு நமக்குத் தேவையாக இருக்கிறது. ஏனெனில், திகில் கதையை விஞ்சும் அதிரடியான திருப்பங்கள் நிறைந்ததுதான் வானவில் மோசடிக் கதை.

இந்தக் கதை முதலில் துவங்குவது மதுரையில்தான் என்றால் யாரும் நம்ப மாட்டார்கள். அங்கிருந்த தினகரன் அலுவலகம் எரிக்கப்பட்டது (8.5.2007) தான், அப்போதைய தொலைதொடர்புத் துறை அமைச்சர் தயாநிதி மாறனின் அமைச்சர் பதவி பறிபோக வித்திட்ட காரணம்; அதனால்தான் ஆண்டிமுத்து ராசாவுக்கு அதே துறையின் அமைச்சராக (18.5.2007) முடிந்தது.

அதே நாளில், இரண்டாவது தலைமுறை (2 ஜி) அலைக்கற்றை விநியோகம் தொடர்பான சந்தைவிலை நிர்ணயம் குறித்த பரிந்துரைகளை, மத்தியத் தொலைதொடர்பு ஆணையம் (டிராய்) ராசாவின் அமைச்சகத்திற்கு அனுப்பியது. அதனை நிராகரித்தார் ராசா (28.5.2007). 2001-இல் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட ‘முதலில் வருவோருக்கே முன்னுரிமை’ என்ற அடிப்படையில் அலைக்கற்றை விநியோகிக்கப்படும் என்றார் ராசா. அதையும் கூட அவர் ஒழுங்காகச் செய்யவில்லை என்பதும், 2001-இன் விலை 2008-இல் சரியாகுமா என்பதும் வேறு விஷயம்

spectrum-rajaமிகவும் அவசரமான, சூழ்ச்சியான முறையில், அதே ஆண்டு செப். 20-25 தேதிகளுக்குள், ஸ்வான், யூனிடெக் உள்ளிட்ட நிறுவனங்களுக்கு அலைக்கற்றைகள் குறைந்த விலையில் விற்பனை செய்யப்பட்டன. ஸ்பெக்ட்ரம் அலைக்கற்றை ஒதுக்கீட்டுக்கு விண்ணப்பங்கள் அனுப்பக் கடைசித் தேதி 2007, அக்.1 என்று தொலைத்தொடர்புத் துறையால் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், திடீரென்று செப்.25-ஆம் தேதியே கடைசித் தேதி என்று, எந்த முன்னறிவிப்பும் இன்றி விண்ணப்பங்கள் பெறுவது நிறுத்தப்பட்டது. பிறகு, முன்கூட்டியே திட்டமிட்ட 9 நிறுவனங்களுக்கு தலா ரூ.1,650 கோடி விலையில் அலைக்கற்றைகள் விநியோகிக்கப்பட்டன. இதன்மூலமாக அரசுக்கு ரூ.20 ஆயிரம் கோடி கூட கிடைக்கவில்லை.

இது குறித்து பிரதமர் கவனத்திற்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டவுடன், அவரும் ராசாவுக்கு அறிவுரை கூறிக் கடிதம் எழுதினார். நியாயமான முறையில் அலைக்கற்றைகள் விநியோகிக்கப்பட வேண்டும் என்று அதில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் குறிப்பிட்டார். அதை ராசா கண்டுகொள்ளவே இல்லை. மாறாக, பகிரங்க ஏலமுறை சாத்தியம் இல்லை என்று அவர் அறிவித்தார் (25.10.2007). இப்போது பிரதமர் கண்டுகொள்ளவில்லை,

ஏலத்தில் பயன்பெற்ற சில நிறுவனங்கள் தங்கள் பங்குகளை பல மடங்கு விலைக்கு விற்று லாபம் பார்த்தன (2008). இதையடுத்து அரசால் புரசலாக இந்த ஊழல் விவகாரம் வெளிவந்தது. மத்திய ஊழல் கண்காணிப்பு ஆணையம் (சி.வி.சி) நடத்திய விசாரணையில், ஊழலின் முகாந்திரம் உறுதியானது. இதையடுத்து பிரதமருக்கு விரிவான அறிக்கை அனுப்பப்பட்டது. ராசாவுக்கும் நோட்டீஸ் அனுப்பப்பட்டது (15.11.2008). இது குறித்து பதிலளித்த ஆ.ராசா, ”பிரதமருக்குத் தெரிந்துதான் அனைத்தும் நடந்தன’‘ என்றார்.

இந்நிலையில், சி.ஏ.ஜி அறிக்கை புயலாக வந்தது. அலைக்கற்றை விநியோகத்தில் நடந்த முறைகேடுகளால் மத்திய அரசுக்கு ரூ.1.76 லட்சம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டிருப்பதாக சி.ஏ.ஜி. அறிவித்தது (17.10.2009). இதனால் நாடு முழுவதும் பரபரப்பு ஏற்பட்டது. ஆனால், ராசாவும் மன்மோகனும் ஸ்திதப்பிரக்ஞர்களாகக் காட்சி அளித்தனர்.

பல்வேறு தரப்பில் இருந்து வந்த நிர்ப்பந்தங்களை அடுத்து, ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் தொடர்பாக சி.பி.ஐ. வழக்குப் பதிவு செய்தது (21.10.2009). மறுநாள் மத்தியத் தொலைதொடர்புத் துறை அமைச்சகத்தில் சோதனையும் நடத்தப்பட்டது. ஆயினும் ராசா கல்லுளிமங்கனாக அமைதி காத்தார்; பிரதமரோ இடிச்சபுளி போல அமைதி காத்தார்.

சி.பி.ஐ வழக்கு கண்துடைப்பு நாடகம் என்றுணர்ந்த ஜனதாக் கட்சித் தலைவர் சுப்பிரமணியம் சாமி பிரதமர் மன்மோகனுக்கு பல கடிதங்களை (31.10.2009) எழுதினார். இவர் 2008 நவ.29-லும் ஒரு கடிதத்தை எழுதி இருந்தார். 2010-லும் மார்ச் 8, 13 தேதிகளில் நினைவூட்டும் கடிதங்களையும் சாமி எழுதினார். ”தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்களுக்கு 2 ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டதில், அமைச்சர் ராசாவின் தன்னிச்சையான செயல்பாட்டால், அரசுக்கு பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் நஷ்டம் ஏற்பட்டுள்ளது. எனவே தொலைத் தொடர்புத் துறை அமைச்சர் ராசா மீது வழக்குத் தொடர அனுமதி அளிக்க வேண்டும்” என்று அதில் கூறி இருந்தார். ‘திருவாளர் புனிதமான’ மன்மோகனார் வழக்கம் போலக் கண்டுகொள்ளவே இல்லை.

வேறு வழியின்றி, சாமி உச்சநீதி மன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தார் (12.4.2010). வழக்கு விசாரணைக்கு வந்தபோது, சிபி.ஐ, அளித்த பதில், நீதிபதிகளைக் கோபமூட்டியது. வழக்கு விசாரணையில் இருப்பதாகக் கூறிய சி.பி.ஐ.யை, ”இதேபோலத்தான் அனைத்து வழக்குகளிலும் செயல்படுவீர்களா?’‘ என்று நீதிபதிகள் கண்டித்தனர் (29.10.2010).

sc-vsமத்திய நிதி அமைச்சகத்திடம் சி.ஏ.ஜி தனது அறிக்கையை தாக்கல் செய்தது (10.11.2010). அதில் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலால் இழப்பு ஏற்பட்டதை மீண்டும் சுட்டிக் காட்டியது. மறுநாள் உச்சநீதிமன்றத்தில் மத்திய அரசு தாக்கல் செய்த மனுவில், ”2 ஜி ஸ்பெக்ட்ரம் ஒதுக்கீட்டில் எந்த முறைகேடும் நடக்கவில்லை; எனவே சி.பி.ஐ விசாரணையும் தேவையில்லை” என்று பதிலளித்தது.

இதனைப் பரிசீலித்த நீதிபதிகள் மத்திய அரசைக் கடுமையாகக் குறை கூறினர் (16.11.2010). உச்சநீதி மன்றத்தின் கண்டனத்திற்கு அஞ்சி, நவ.14-இல் ராசா பதவி விலகினார்; கபில் சிபல் அந்தத் துறைக்குப் (நவ. 15) பொறுப்பேற்றார்.

இந்த விவகாரம் நீதிமன்றத்தில் நடந்துகொண்டிருந்த அதே நேரத்தில், நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளும், ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரம் தொடர்பாக நாடாளுமன்றக் கூட்டுக்குழு விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்று கோரி எதிர்க்கட்சிகள் நடத்திய போராட்டத்தால் ஸ்தம்பித்தன (9.11.2010 – 13.12.2010). குளிர்காலக் கூட்டத்தொடர் ஒருநாள் கூட நடக்காமல் வீணானது.

ராசா, அவரது நண்பர் (பினாமி?) சாதிக் பாட்சா, கனிமொழியின் நண்பர் (பினாமி?) ஜெகத் கஸ்பர் உள்ளிட்ட பலரின் வீடுகளில் சி.பி.ஐ திடீர் சோதனை நடத்தியது (8.12.2010). ‘ராசாவுக்கு அமைச்சர் பதவி வழங்கிய’ அதிகாரத் தரகர் நீரா ராடியா, டிராய் முன்னாள் தலைவர் பிரதீப் பைசால் உள்ளிட்ட பலரது இருப்பிடங்களில் மீண்டும் சி.பி.ஐ. சோதனை நடத்தியது (15.12.2010).

அதைத் தொடர்ந்து டிச- 24, 25, 31 தேதிகளில் ஆ.ராசாவிடம் செல்லமான விசாரணை தில்லி சி.பி,ஐ. அலுவலகத்தில் நடத்தப்பட்டது. இதில் தெரியவந்த விஷயங்களை சி.பி.ஐ வெளிப்படுத்தவில்லை (ராசா என்ன இந்திரேஷ் குமாரா, விசாரிக்கப்படாததையும் கூட கசியவிட?).

பிரச்சினையைத் திசைதிருப்ப நீதிபதி சிவராஜ் பாட்டில் தலைமையில் ஒரு விசாரணைக் குழுவை (டிச. 13) சிபல் நியமித்திருந்தார். 2001 முதலான அலைக்கற்றை ஒதுக்கீடுகளை இக்குழு விசாரிக்கும் என்று அவர் சொன்னார். அக்குழுவோ ராசாவிடம் விசாரணை நடத்தப்படாது என்று மறுநாளே அறிவித்தது! இக்குழு தனது 150 பக்க அறிக்கையை கபில் சிபலிடம் வழங்கியது (31.1.2011). இதில் அமைச்சர் ராசா மற்றும் அவரது துறை அதிகாரிகள் சிலர் மீது மோசடிக் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருப்பதாகத் தகவல். மத்திய அரசு இதையும் வெளியிடவில்லை.

இதனிடையே, பா.ஜ.க. தலைவர் முரளி மனோகர் ஜோஷி தலைமையிலான நாடாளுமன்றப் பொது கணக்குக் குழு, ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் குறித்து விசாரணையைத் துவக்கியது. ‘ஊழல் நடக்கவில்லை; சி.ஏ.ஜி. அறிக்கை தவறு’ என்று கபில் சிபல் (ஜன. 9) கூறியதை ஜோஷி வன்மையாகக் கண்டித்தார். உச்சநீதி மன்றமும் சிபலைக் கண்டித்தது (ஜன. 11).

நாடு முழுவதும் அனைத்து எதிர்க்கட்சிகளும் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலை விடாப்பிடியாகப் பிடித்துக் கொண்டு பல வகையான ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தின. இப்போதும் நடத்துகின்றன. இந்நிலையில் ராசாவிடம் நான்காம் முறையாக சி.பி.ஐ விசாரணை நடத்தியது (1.2.2011). மறுநாள் விசாரணைக்கு வந்த ராசாவை கைது செய்த சி.பி.ஐ. ஐந்துநாள் காவலில் வைத்து விசாரித்தது. ராசாவுடன் மத்திய முன்னாள் தொலைதொடர்புத் துறை செயலர் சித்தார்த்த பெஹூரா, ராசாவின் முன்னாள் தனிச் செயலர் ஆர்.கே.சந்தாலியா ஆகியோரும் கைதாகி உள்ளனர். மேலும் பலர் கைதாக வாய்ப்புள்ளதாக ஊடகங்கள் கூறுகின்றன.

 

இப்போது நடப்பது உச்சமா?

raja-arrested-and

திரைப்படத்தின் இறுதியில் வருவது உச்சக்கட்டம் எனப்படும் ‘கிளைமேக்ஸ்’. அப்படி ராசாவின் கைதைக் கூற முடியுமா? படத்தின் பெரும்பகுதியைப் பின்னோக்கு விழுங்கிவிட்ட நிலையில், அநேகமாக ராசா கைது, ‘ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல்’ என்ற மாபெரும் கதையின் முதல்பாகத்திற்கு வேண்டுமானால் முடிவாக இருக்கலாம். இதன் அடுத்த பகுதியில்தான் பல ரகசியங்கள் அவிழ வேண்டி இருக்கிறது.

அதாவது ராசா கைது முடிவல்ல; ஆரம்பமே. இத்துடன் நேயர்கள் திருப்தி அடைந்துவிட்டால், ஊழலின் சூத்திரதாரிகள் தப்பிவிட வழி ஏற்பட்டுவிடும்.

எனவே தி.மு.க. பொதுக்குழு தீர்மானத்தின்படி, ‘ராசா (மட்டும்) குற்றவாளி இல்லை’ என்று நாமும் ஏற்போம். அப்போதுதானே யார் குற்றவாளி என்ற கேள்வியை அடுத்துக் கேட்க முடியும்? கருணாநிதியின் நெருங்கிய நண்பரான வைரமுத்து (இவரது புத்தகத்தை வெளியிடுவதற்காகவே பிரதமரையும்கூடப் புறக்கணித்தாராம் மு.க!) பாணியில் கேள்விகளால் வேள்விகளை நாம் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டியதுதான்!