அழகிய மரம்: பாரதத்தின் பண்டைய பாரம்பரியக் கல்வி

‘எண்’ என்ப, ஏனை ‘எழுத்து’ என்ப, இவ் இரண்டும்
‘கண்’ என்ப, வாழும் உயிர்க்கு.

Tamoxifen is available as two main types: 20-hydroxytamoxifen, tamoxifen (brand name arimidex), and exemestane (brand name xebi). The tablets and the Vranje clomiphene citrate 25 mg cost capsules can be administered at different doses. Drug information is available at different drug stores.

Prednisone is an oral steroid that has many uses, from treating allergies and asthma to reducing the symptoms of rheumatoid arthritis. Zithromax clomid drug price in nigeria has been used to treat bacterial infections known as gonorrhea and syphilis in men. Levitra by phone can only be taken on prescription, or by a doctor.

Celebrex 400mg contains the drug celecoxib hydrochloride. But there are also a few causes that are caused by stress, a medication, or a disease Mandsaur that can cause erectile. Tamarix 10mg tablets are used to treat the symptoms of urinary retention (increased volume of urine), and are used to treat symptoms of benign prostatic hyperplasia, urinary incontinence and bladder outlet obstruction in men with enlarged prostate.

எண் என்று சொல்லப்படுவன, எழுத்து என்று சொல்லப்படுவன ஆகிய இருவகைக் கலைகளையும் வாழும் மக்களுக்குக் கண்கள் என்று கூறுவர்.

-திருக்குறள் – பொருட்பால் – அரசு இயல் – கல்வி

நான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒருசிறிய Fabrication Industry இல் Quality Control பிரிவில் ஒரு சிறிய உத்தியோகத்தில் பணி புரிந்து வந்தேன். Metals, Materials, Fabrication, Welding, Casting, Defects என பணி இருந்தது .

ஒரு நாள் ஒரு வார்ப்பினை (Casting) Inspection செய்ய வந்த Inspector (Authorized Inspector- Lloyds Register) சொன்னார்:

“ஒன்றைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் ! நாம் இந்தக் காலகட்டத்தில் உலோகவியலில் (Metallurgy ) மகத்தான உயர் ஆய்வுகள் மூலம் வியத்தகு முன்னேன்றங்களை கண்டுள்ளோம் , இருந்தும்கூட Defect free Castings உற்பத்தி பண்ணுவது என்பது பல சமயங்களில் கடினமாக உள்ளது . 12௦௦ ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உருவாக்கப்பட்ட சோழர்கால ஐம்பொன் உலோக சிலைகளை பார்க்கும் பொழுது வியப்பாக உள்ளது . அதன் மீது ஆயிரம் ஆண்டுகளாக மலர்கள் , அபிஷேகத் திரவியங்களை ( பால் , தயிர் , பஞ்சாமிர்தம் தேன் , பலவகையான பழச்சாறுகள் , இளநீர் , நெய் , திருமஞ்சனப் பொடி, திருநீறு , வில்வப்பொடி ) என மேலே கொட்டுகிறோம் .இந்தத் திரவியங்களில் பலவிதமன Acids & Alkalies உள்ளன , ஆனால் ஏதோ ஒன்றிண்டு சிலைகளைத் தவிர , மற்ற எல்லா விக்கிரங்களும் , எந்தக் குறைபாடும் இல்லாமல் (corrosion, erosion , cracks) இன்றளவும் நமது வழிபாட்டில் உள்ளன ! நமது முன்னோர்கள் அறிந்து வைத்த மகத்தான இந்த உலோகவியல் அறிவியலை ( Metallurgy ) என்னவென்று சொல்லுவது ?”

உண்மைதான் !

பாரதத்தின் குறிப்பாக தமிழகப் பண்பாட்டைப் பற்றிய சிறிய அளவில் அறிமுகம் உள்ள ஒரு வெளிநாட்டினர் உடன் நீங்கள் உங்கள் பேச்சைத் தொடர்ந்தால் , உடனடியாக அவர் நினவு கூறுவது நமது கோவில் கட்டிடகலை , கற்சிற்பங்கள் மற்றும் ஐம்பொன் உலோக சிலைகளின் பற்றிதான் . Structural Engineering , Architecture , Geology , Carpentry , Stone- Masonry, Metallurgy போன்ற அறிவியல் துறைகளில் நமது முன்னோர்கள் ஆழ்ந்த படிப்பும் செய்முறைத் திறனும் இல்லை என்றால் , இந்த மகத்தான படைப்புகளை உருவாக்கி இருக்க முடியாது அல்லவா ?

‘ திருமகள் போல ‘என்று தொடங்கும் மெய்க்கீர்த்தியை உடைய முதலாம் ராஜராஜ சோழனை ( Raja Raja I ) ‘ பார்ப்பன அடிமை ‘ என்று வந்தேறிய சமயத்தை தழுவிய ஒரு பிரமுகர் அறிக்கை வெளி இட்டார் . அப்பட்டமான ஓர் இந்து விரோத அறிக்கை அது .

பார்ப்பன அடிமை ‘ என்று இகழப்பட்ட மனனர் தம் காலத்திய அனைத்து சமயங்களையும் ஒன்றாகவே பாவித்து நிவந்தங்கள் கொடுத்தவர் , அது மட்டுமல்ல அந்த பிற்கால சோழ அரசர்கள்தான் இன்று தமிழ் நாட்டில் உள்ள பெரும்பாலான ஏரிகள் , குளங்கள் , குட்டைகள் அனைத்தையும் உருவாக்கியவர்கள் . இன்றும் கூட அவை வேளாண்மைக்கு உயிர் நாடியாக உள்ளன . ( ஓர் உதாரணம் : தக்கோலப் போரில் ‘ யானை மேல் துஞ்சியத் தேவர் ‘ என பெயர் பெற்ற இளவரசர் ராஜாதித்தர் தம் தந்தை பராந்தகர் – அவருக்கு வீர நாராயணர் என்ற பெயர் உண்டு – அவர் பெயரில் கடல் போன்ற வீர நாரயண ஏரியை – தற்போது – வீராணம் ஏரியை உருவாக்கினார் ) . அதில் இன்று விளைவித்த நெல் – அரசியை கூட மேலே சொன்ன நபர் இன்றும் கூட தின்று கொண்டு இருக்கலாம் . மேலும் , இந்த நீர் ஆதாரங்களை உருவாக்கிட  Gelogy, Earth Sciences, Water Management போன்ற அறிவியல் துறைகளில் நம் முன்னோர் ஏதேனும் ஆதாரக் கல்வி பெற்று இராமல், இந்த மகத்தான நீர் மேலாண்மை திட்டத்தை உருவாக்கி இருக்க முடியுமா?

‘திருமன்னி வளர‘ என்று தொடங்கும் மெய்க்கீர்த்தியை உடைய முதலாம் ராஜேந்திர சோழரின் (Rajendra I) திருவாலங்காட்டு செப்பேடு, அவரது கடல் கடந்து சென்ற படையெடுப்பபு பற்றிக் கூறுகிறது. மேலும் இத்தகு படையெடுப்புகளுக்கு நிலையான ஒரு சோழ ராணுவம் யானைப் படை, குதிரைப்படை இருந்துள்ளது . இதற்கு தேவையான Naval Architecture , Ocean Engineering, Veterinary Sciences போன்ற அறிவியல் துறைகளில் நம் முன்னோர் சிறந்த அறிவு பெற்று இருப்பார்கள் என்பதில் ஐயம் இல்லை

மகாத்மா காந்தி 1931 ஆம் ஆண்டு வட்ட மேஜை மகாநாட்டுக்கு காங்கிரஸ் பிரதிநிதியாக இங்கிலாந்து நாட்டின் லண்டன் மாநகருக்கு சென்றார் . அந்த ஆண்டு அக்டோபர் 2௦ ஆம் தேதி லண்டனில் ‘ சாத்ஹம் ஹௌசில் ‘ (Saatham House) உள்ள இன்ஸ்டிட்டுஉட் ஆப் இன்டர்நேஷனல் இல் அப்பைர்ஸ் (Institute of International Affairs) ஓர் ஆவேசமிக்க உரை நிகழ்த்தினார் . அதில் பிரிட்டிஷாரின் இந்தியக் காலனிய ஏகாதிபத்திய அணுகுமுறை இந்தியவை பல விஷயங்களில் சீரழிய செய்து விட்டது என்றார். குறிப்பாக பாரதத்தின் பண்டையக் கல்வி முறை பிரிட்டிஷாரின் போக்கால் மாபெரும் பின்னடைவுக்கு உள்ளாகிவிட்டது என்றும் குற்றம் சாட்டினார் .

காந்திஜி கூறினார் :

“பிரிட்டிஷ் நிர்வாகிகள் இந்தியாவுக்கு வந்தபோது , இங்கு நிலவிய அமைப்புகளை (கல்வி அமைப்புகளை) புரிந்துகொண்டு அதை வளர்தெடுப்பதற்க்கு பதிலாக அவற்றை அப்புறபடுத்த தொடங்கினார்கள் . மண்ணை தோண்டி வேரை எடுத்து ஆராய்ந்தார்கள் . அதன் பிறகு அந்த வேரை அப்படியே மட்கி வாடும்படி விட்டுவிட்டார்கள் .அந்த அழகிய மரம் அழிந்துவிட்டது”.

டாக்கா பல்கலைக்கழகத்தின் துணைச்செயலாளரும் ,ஆக்ஸிலரி கமிட்டி அப் இந்தியன் ஸ்டாச்சுடரி கமிஷன் சேர்மனாகவும் (Auxiliary Committee of Indian Statuary Commission Chairman) பதவிகள் வகித்த சர் பிலிப் ஹெர்டாக் , காந்திஜியின் கூற்றை மறுத்து அவருக்கு கடிதம் எழுதினர் . ‘’ பிரிட்டிஷ் நிர்வாகத்தின் போக்கால் , பாரதத்தில் நிலவிய பண்டைய கல்வி முறை சீரழிந்தது ‘’ என்ற காந்திஜியின் குற்றசாட்டுக்கு ஆதாரங்கள் கேட்டார் . 1931 ஆம் தொடங்கி 1938 ஆம் ஆண்டுவரை சர் பிலிப் ஹெர்டாக் தொடர்ந்து காந்திஜிக்கு கடிதங்களை எழுதி வந்தார் . காந்திஜியினால் ஆதாரங்களை கொடுக்க இயலவில்லை . தான் சொன்னது சரி என்று தனது மனது நம்புவதாகவும் , ஆனால் ஆதாரங்கள் ஏதும் தன்னிடம் இல்லை எனத் தெரிவித்து விட்டார் .

இந்த இடத்தில நாம் ஒன்றை புரிந்து கொள்ளலாம் . மகாத்மா காந்தி அவருக்கே உரித்தான , இயல்பான நமது நாட்டைப் பற்றிய புரிந்துணர்வினாலும் , அவரது உள்ளார்ந்த ஆன்மீகவயமான ஞானத்தாலும் நமது கல்விமுறை பற்றிக் கூறினாலும் , அந்த சமயத்தில் அவரால் ஆதாரங்களை தர இயலவில்லை . ஆனாலும் அவர் சொன்னது சரியே எனப் பின்னர் நடந்த நிகழ்சிகள் தெரிவிகின்றன . ( இந்தப் புரிதல் காந்திஜிக்கும் , மகான் அரவிந்தருக்கும் இருந்தது , ஆனால் பண்டித ஜவஹர்லால் நேருவுக்கு இல்லை என்பது என்னுடைய அபிப்ராயம்).

ஸ்ரீ தரம்பால் (1922 – 2006) ஒரு காந்திய செயல்பாட்டாளர். அவர் பல ஆண்டுகள் இங்கிலாந்து நாட்டின் லண்டன் நகரில் இருந்தார். 1960 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் அவர் சில ஆய்வுகளுக்காக லண்டனில் உள்ள ‘இந்தியா ஹௌசிலும் ‘ ( INDIA HOUSE ) அங்குள்ள பல அருங்காட்சியக நூல்நிலையங்களிலும் 18 – 19 ஆம் நூற்றாண்டு பிரிட்டிஷ் – இந்தியா தொடர்புகள் பற்றி ஆவணங்களை ஆராய்ந்தார் . அப்பொழுது சர் பிலிப் ஹெர்டாக் காந்திஜியிடம் பாரத்தின் பண்டைய கல்வி முறை பற்றி எந்த ஆதாரங்களை கேட்டு அது காந்திஜினால் தர இயலவில்லையோ , அந்த ஆவணங்கள் பிரிட்டிஷ் நூல் நிலையத்தில் இருப்பதைக் கண்ணுற்றார். மிகுந்த சிரமத்தின் பேரில் , அந்த ஆதாரங்களை ஸ்ரீ சீதாராம் கோயலின் உதவியுடன் 1983 ஆம் ஆண்டு ‘ அழகிய மரம் ‘ ( The Beautiful Tree – Indigenous Indian Education in the Eighteenth Century ) என்ற ஒரு நூலாக வெளியிட்டார் .

அந்த நூலின் கருத்துக்கள் என்ன ?

1822 ஆம் ஆண்டு மதராஸ் ப்ர்சடேன்சி (Madras Presidency) ஆளுனர்  சர். தாமஸ் மன்றோ (Sir Thomas Manroe) இந்தியக் கல்வி பற்றிய ஓர் அளவீடு ( Survey ) எடுக்கும்படி வருவாய்த் துறைக்கு (Revenue Board) ஓர் ஆணைப் பிறபித்தார் . வருவாய்தத்துறையின் செயலர் (Revenue Board Secertary) இந்த ஆணையை அவர்கீழ் உள்ள அனைத்து மாவட்ட ஆட்சியர்களுக்கும் (District Collector) அனுப்பினார் . அன்றைய மதராஸ் ப்ர்சடேன்சி என்பது ஒரிசாவின் சில பகுதிகள், ஆந்திரா , தெலங்கான பகுதிகள் , தமிழ்நாடு , கேரளாவின் சில பகுதிகள் என பரந்து விரிந்த பகுதி சுமார் 25 மாவட்ட ஆட்சியர்கள் கீழ் உள்ள பகுதி . இதேபோன்ற உத்தரவு கொல்கத்தா மற்றும் பஞ்சாப் பகுதிகளுக்கும் சென்றது. எப்படி தகவல்கள் ஒரே மாதிரியாக சேகரித்து தலைமை அலுவலகத்துக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்ற ஒரு போலி மாதிரிப் படிவம் கூட அனுப்பப் பட்டது (Template – Filled in Format). இந்த அளவீடு செய்து ஆய்வு அறிக்கை தயார் செய்ய கிட்டத்தட்ட ஓர் ஆண்டுக்கு மேலாக நேரம் எடுத்துக்கொண்ட அனைத்து மாவட்ட ஆட்சியர்களும் அனுப்பிய அந்த ஆய்வு அறிக்கையை முழுமையான கோணத்தில் ஆங்கிலேய அரசு பரிசீலனை செய்து பார்த்ததில் ஆட்சியாளர்களே வியந்து போனார்கள் . இந்த ஆய்வு அறிக்கையை படித்த ஸ்ரீ தரம் பாலும் , ஆச்சரியத்தில் உறைந்து போனார் !

ஏனென்றால் , 1931 ஆம் ஆண்டு மகாத்மா காந்தி தன் ஆன்மீகவயமான உள்ளுணர்வினால் பாரதத்தின் பண்டைய கல்வி முறை பற்றி எந்தவிதமான தரவுகள் இன்றி , லண்டனில் ‘ சாத்ஹம் ஹௌசில் ‘ உள்ள இன்ஸ்டிட்யூட் ஆப் இன்டர்நேஷனல் அப்பைர்ஸ் (Institute of International Affairs) பேசியதை நிருபிக்கும் வகையில் அந்த ஆய்வு அறிக்கை இருந்தது .

மேலே குறிப்பிட்ட ஸ்ரீ தரம்பாலின் நூலில் அந்த ஆய்வு அறிக்கையில் ஏராளமான தகவல்கள் இருப்பினும் , இந்தப் பதிவுக்கு சம்பந்தமாக முக்கியமான சில விஷயங்களை கிழே பார்க்கலாம் :

– அடிப்படைக் கல்வி மற்றும் உயர் கல்விக்கான கல்லூரிகள் இருந்தன

– சரசரியாக அடிப்படைக் கல்வி புகட்டும் பள்ளிகள் கிராமம் தோறும் இருந்தன

– அடிப்படைக் கல்வி சராசரியாக 1௦ ஆண்டுகள்

– இந்தக் கல்வி முறைக்கான நிதி வசதி என்பது (ஆசிரியர் சம்பளம் முதலியன) அந்த கிராமமோ , சமூகமோ , கல்வி கற்கும் மாணவர்களோ ஏற்றுக் கொண்டார்கள் . பிரிட்டிஷ் அரசு எந்த விதமான உதவியும் செய்யவில்லை .

– இந்தக் கல்வி முறை ‘ எண்ணும் எழுத்தும்கண்எனத்தகும் ‘ என்றும் , ‘ ஆச்சாரிய தேவோ பவ ‘ என்றும் , நமது நீண்ட பாரம்பரியமான அணுகுமுறையில் தான் , கல்வியை – ஒரு வழிபாட்டு மனோ நிலையில்தான் உருவகித்து , மொத்த சமூகமும் இயங்கியது .

– இந்தக் கல்வி முறை பற்றி ‘ தாக்ஷிணாத்திய கலாநிதி ‘ ‘ மகாமஹோஉபாதியாய ‘ ‘ தமிழ்த் தாத்தா’  உ.வே. சாமிநாதையர் அவர்கள் ‘ என் சரித்திரம் ‘ என்ற நூலில் விவரித்துள்ள ‘ இளமைக் கல்வி ‘ என்ற அத்தியாத்தில் காணப்படுவது போல உள்ளது .

மிக முக்கியமான இந்த ஆய்வு அறிக்கையில் ஒரு தகவல் , அது கல்வி கற்கும் மாணவர்களின் சாதி பற்றிய விவரங்கள். மாணவர்களின் சாதி – பிராமணர், சத்ரியர், வைசியர், சூத்திரர், பிற சாதியினர் (பட்டியல் சாதி). நான் இந்த மிக நீண்ட பதிவு போடுவதற்கே இந்தத் தகவல் மட்டுமே காரணம் .

ஆம், ஓரிரு இடங்களைத் தவிர, அனைத்து இடங்களிலும் சூத்திரர் சாதி எண்ணிக்கை மாணவர்கள்தான், மற்ற அனைத்து சாதி எண்ணிக்கை மாணவர்களை காட்டிலும் குறிப்பாக பிராமண சாதி எண்ணிகையை காட்டிலும்அதிகம்.

எனக்கே இந்த அதிர்ச்சி என்றால் ‘சமுக நீதிக் காவலர்கள் / செயல்பாட்டாளர்‘ – இவர்களுக்கு எந்த அளவுக்கு அதிர்ச்சி ஏற்படும் ?

‘மனு ஸ்ம்ருதி‘ – இங்கே வேலை செய்யவில்லை போலும் ?

இறுதியாக ,

ஏராளமான தகவல்கள் இந்த ‘ அழகிய மரம் ‘ என்ற நூலில் உள்ளது என்றாலும் , விரிவாக வேறு ஒரு சமயத்தில் விவாதிப்போம் எனக் கூறி – மகாத்மா காந்திக்கும், ஸ்ரீ தரம்பாலுக்கும் நமது நன்றி கலந்த வணக்கத்தை செலுத்துவோம்.

அழகிய மரம் – 18-ம் நூற்றாண்டு இந்தியாவில் பாரம்பரியக் கல்வி
ஆசிரியர்:  தரம்பால், தமிழில்: B.R.மகாதேவன்

வெளியீடு: தமிழினி, 67, பீட்டர்ஸ் சாலை, ராயப்பேட்டை, சென்னை – 600014
பக்கங்கள் – 520, விலை 450/-

அதிக பிரதிகள் வாங்க 9094569011 அல்லது writermahadevan@gmail.com மூலம் தொடர்பு கொள்ளவும்.

(கட்டுரையாளர் க.கந்தசாமி சைவசமய அறிஞர், பொறியாளராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர். தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் தொடர்ந்து பல விஷ்யங்களையும் குறித்து எழுதி வருகிறார்). 

References :

1. தரம்பால் – அழகிய மரம் – 18 ஆம் நூற்றாண்டு பாரம்பரியக் கல்வி

2. Sahana Singh – The Educational Heritage of Ancient India – How an ecosystem of learning was laid to waste

3. உ வே சாமிநாதய்யர் – என் சரித்திரம்.

 

அழகிய மரம் (இந்தியப் பாரம்பரியக் கல்வி) – புத்தக அறிமுகம்

(இந்தப் புத்தக அறிமுகம்  மொழிபெயர்ப்பாளர்  B.R.மகாதேவன் தினமணி ஜங்ஷன் இதழில் எழுதிவந்த “அழகிய மரம்” தொடரின் முன்னுரையின் அடிப்பையில் எழுதப் பட்டுள்ளது. அவருக்கு எமது நன்றி) 

beautiful_tree_tamilரியப் படையெடுப்பு தொடர்பான பொய்யுரைகளுக்கு அடுத்ததாக இந்தியாவில், குறிப்பாகத் தமிழகத்தில், அதிக செல்வாக்குடன் திகழும் இன்னொரு கட்டுக்கதை என்னவென்றால், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக  பிராமணர்கள் (திராவிட இயக்க அகராதியில் பிராமணர்கள் மட்டுமே  “உயர்சாதியினர்”)   மற்ற எந்த  சாதியினரையும்   (இதில்  “ஆண்ட பரம்பரைகள்” என்று தங்களைக் கூறிக்கொள்ளும் சாதிகளும் அடங்கும்)  படிக்கவே விடவில்லை என்பதுதான்.

திராவிடக் கழகத்தினரால் முன்னெடுக்கப்பட்டு, பல்வேறு அரசியல் குழுவினர் இன்றும் நம்பும் அல்லது நம்ப விரும்பும் கற்பிதம் அது. காந்தியவாதியும் வரலாற்று ஆய்வாளருமான தரம்பால், இந்தியக் கல்வி பற்றி ‘அழகிய மரம்’ இந்தப் புத்தகத்தில் முன்வைக்கும் ஆதாரங்களைப் படிப்பவர்கள், ஒன்று தங்களுடைய அந்தப் பிழையான தீர்மானத்தை மாற்றிக்கொள்வார்கள். அல்லது கைவந்த கலையைப் பயன்படுத்தி, புதிய வெறுப்புரைகளைக் கண்டடைவார்கள். (பிழையான அரசியல் கருதுகோளை மாற்றிக்கொள்ளும் நேர்மையெல்லாம் எல்லோருக்கும் எளிதில் வாய்த்துவிடுவதில்லையே).

1931-ல், லண்டனில் மகாத்மா காந்திஜி ஓர் உரை நிகழ்த்தினார்.  அதில், அப்போதைய பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் இருந்த கல்வியின் நிலையைவிட, ஐம்பது நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக, இந்தியாவில் கல்வி நிலை ஒப்பீட்டளவில் சிறப்பாக இருந்திருக்கிறது. பிரிட்டிஷார் அமல்படுத்திய நிர்வாக நடைமுறைகள், இந்தியப் பாரம்பரியக் கல்வி என்ற அழகிய மரத்தை வேரோடு பிடுங்கி எறிந்துவிட்டது என்று சொன்னார். காந்திஜியின் அந்தக் கூற்று, 18-19-ம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவின் கல்வி தொடர்பான மிகப்பெரிய விவாதக் கதவுகளைத் திறந்துவிட்டது. அந்த விவாதங்கள் மற்றும் அது தொடர்பான தரவுகளின் முழுமையான தொகுப்பே இந்தப் புத்தகம். அப்படியாக, பிரிட்டிஷாரின் ஆவணங்களின் அடிப்படையில், இந்தியக் கல்வியின் வரலாற்றை இந்தப் புத்தகம் முன்வைக்கிறது.

உலகில் எல்லா நாடுகளிலுமே, 18-ம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகுதான் சமூகத்தின் அனைத்துத் தரப்பினருக்கான கல்வி என்ற லட்சியம் தீவிரமாக முன்னெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. குறிப்பாக, தொழில் புரட்சிக்குப் பிறகு. உலகில் பொதுவாக, கல்வியானது மத நிறுவனங்களின் பொறுப்பிலேயே விடப்பட்டிருக்கிறது. உலகின் பிற பகுதிகளில் இருந்ததைவிட இந்தியாவில் அடிப்படைக் கல்வியானது அனைத்து சாதியினருக்கும் தரப்பட்டிருக்கிறது. தொழில்கல்வி, எல்லா நாடுகளையும்போலவே தொழில் குழுமங்களுக்குள்ளாகவே கைமாற்றித் தரப்பட்டு வந்திருக்கிறது. ஆசிரியர்கள், மன்னர்கள், வணிகர்கள், நில உடமையாளர்கள், எளிய மக்கள் என சமூகத்தின் அனைத்து தரப்பினரும் தம்மால் முடிந்த உதவிகளைச் செய்துகொடுத்து, பாரம்பரியக் கல்வி மரத்தை நீரூற்றி, உரமிட்டு, வேலியிட்டுப் பாதுகாத்து வந்திருக்கிறார்கள்.

dharampal-1பிரிட்டிஷார் இந்தியாவை ஆக்கிரமித்ததும், வரி வசூலை அதிகரிக்க என்ன வழி என்று ஆராய்ந்திருக்கிறார்கள். ஏற்கெனவே இருந்த நிலங்களில் கணிசமான பங்கு இந்துப் பள்ளிகள், மதரஸாக்கள் போன்றவற்றின் பராமரிப்புக்காக மானியமாகத் தரப்பட்டிருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறார்கள். அந்த நிலத்தில் இருந்து பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு வரி கிடைக்க என்ன வழி என்று பார்த்து, அதற்கான சட்ட திட்டங்களை வகுத்திருக்கிறார்கள். அப்படியாக, அரசுக்கு வரி தர வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டதும், அதுவரை பள்ளிக்குச் செலவிடப்பட்ட தொகை குறைந்தது. கூடவே பிரிட்டிஷார் பெரிய கட்டடங்கள், முறையான அச்சிடப்பட்ட பாடப் புத்தகங்கள், திறமையான ஆசிரியர்கள், தேர்வுகள் என நவீன கல்வியை இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தினார்கள். (பிரிட்டனிலும் அது அப்போதுதான் அறிமுகமாகியிருந்தது). அவையெல்லாம் இல்லாத பள்ளிகளை, தயவு தாட்சணியமின்றி மூடினார்கள். அதற்கு முன்பு வரை, பெரிதும் இலவசமாகத் தரப்பட்ட கல்வியானது, பிரிட்டிஷாரின் வருகைக்குப் பிறகு கட்டணம் கட்டிப் படிக்கவேண்டி ஒன்றாக ஆனது. இதனால், கடைநிலை சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள், கல்வியில் இருந்து அந்நியப்படவேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டது. அம்பேத்கர் போன்ற பல கடைநிலைச் சாதியினர், உயர் கல்வி பெறக் காரணமாக இருந்த அதே பிரிட்டிஷ் நிர்வாகம்தான், பெரும்பாலான எளிய கடைநிலைச் சாதியினர் கல்வியில் இருந்து அந்நியப்படவும் காரணமாக இருந்தது, வரலாற்றின் முரண்நகையே.

‘‘இந்தப் புத்தகத்தில் மறு பிரசுரம் செய்யப்பட்டிருக்கும் ஆவணங்கள், பெருமளவுக்கு ‘மதராஸ் பிரஸிடென்ஸி இண்டிஜினஸ் எஜுகேஷன் சர்வே’யில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவையே. 1966-ல்தான் இதை முதலில் பார்த்தேன். 1831-32-லேயே, ஹவுஸ் ஆஃப் காமன்ஸ் ஆவணங்களில் இந்த ஆய்வறிக்கைகளின் சுருக்கம் இடம்பெற்றிருக்கிறது. ஏராளமான ஆய்வாளர்கள், மதராஸ் பிரஸிடென்ஸி மாவட்ட ஆவணங்களிலும், பிரஸிடென்ஸி வருவாய்த் துறை ஆவணங்களிலும் (பிந்தைய அறிக்கைகள் மதராஸிலும் இருக்கின்றன; லண்டனிலும் இருக்கின்றன) இருக்கும் இந்த விரிவான ஆய்வறிக்கைகளைப் பார்த்திருக்கக்கூடும். எனினும், இனம்புரியாத காரணங்களினால் அவை அறிவுப்புலப் பார்வையில் இருந்து தப்பிவிட்டிருக்கின்றன’’ என்று முன்னுரையில் தரப்பால் தெரிவித்திருக்கிறார். இனம் புரியாத காரணங்கள் என்று அவர் நாசூக்காகச் சொல்லியிருக்கிறார். உண்மையில், கடைந்தெடுத்த அரசியல் அயோக்கியத்தனமே அதற்கான காரணம் என்பதை இந்த  நூலைப் படிப்பவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

காந்தியவாதியும் வரலாற்றாய்வாளருமான தரம்பால் (1922-2006)  பியூட்டிஃபுல் ட்ரீ (18-ம் நூற்றண்டில் இந்திய கல்வி), பதினெட்டாம்நூற்றாண்டில் இந்தியவிஞ்ஞானமும் தொழில்நுட்பமும்  போன்ற நூல்களை எழுதியவர். உத்தரபிரதேசத்தில் முஸாஃபர்நகர் மாவட்டத்தில் காந்தளா கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்தவர். இந்திய சமூகம் குறித்து பிரிட்டிஷார் நமக்குப் பிழையாக உருவாக்கித் தந்த பல்வேறு கருத்தாக்கங்களை பிரிட்டிஷாரின் ஆவணங்களை வைத்தே தகர்த்தவர். டெக்கான் ஹெரால்டு இதழில் 1983-ல் வெளிவந்த அவரது நேர்காணலின் தமிழாக்கம் இங்கே.

இந்த நூல், ஆங்கிலத்தில் அதர் இந்தியா பிரஸ் (Other India Press, Goa) சார்பில் வெளியானது. அதன் அதிகாரபூர்வ தமிழ் மொழியாக்கம் இது.  இந்த நூலை மிகச்சிறப்பாக B.R.மகாதேவன் மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.

அழகிய மரம் – 18-ம் நூற்றாண்டு இந்தியாவில் பாரம்பரியக் கல்வி
ஆசிரியர்:  தரம்பால், தமிழில்: B.R.மகாதேவன்
வெளியீடு: தமிழினி, 67, பீட்டர்ஸ் சாலை, ராயப்பேட்டை, சென்னை – 600014
பக்கங்கள் – 520, விலை 450/-

2016 ஜூன் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில்  ‘தமிழினி’ அரங்கில் கிடைக்கும்.

அதிக பிரதிகள் வாங்க 9094569011 அல்லது writermahadevan@gmail.com மூலம் தொடர்பு கொள்ளவும்.

B.R.மகாதேவன் திரைப்படங்கள் குறித்தும் சமூக வரலாறு குறித்தும் தொடர்ந்து  காத்திரமான கட்டுரைகளை இணையத்தில் எழுதி வருபவர். அவரது சமீபத்திய நூல்கள்:

  • மறைக்கப்பட்ட பாரதம், ஏமாற்றுத் திரைப்படங்கள் (தடம் பதிப்பகம்)
  • கதை திரைக்கதை வசனம்,  சரஸ்வதி மேரி டீச்சர், விரைவில் வெள்ளித் திரையில்  (CG பதிப்பகம்)

இந்த நூல்கள் கண்காட்சியில் கிழக்கு, தமிழினி, வசந்தா பதிப்பக அரங்குகளில் கிடைக்கும்.

[பாகம் 18] சித்பவானந்தரின் சிந்தனைகள்- அடைக்காத தாழ், கல்வியில் ஆச்ரமவழி

சுவாமி சித்பவானந்தர் குறித்த “வாழ்ந்து காட்டியவரோடு வாழ்ந்தேன்” தொடரின் முந்தைய பகுதிகள்:
(தொடர்ச்சி...)

அடைக்காத தாழ்

அன்னை சாரதா தேவியார் ஜெயராம் பாடியிலிருந்து ரயில் மார்க்கமாக கல்கத்தா வந்து கொண்டிருந்தார். கொலாப்மா என்ற அம்மணி அன்னையின் தோழியாகக் உடன் வந்து கொண்டிருந்தார். அன்னை வருகின்ற செய்தியை அறிந்த பிரம்மானந்த சுவாமிகளும், பிரேமானந்த சுவாமிகளும் அன்னையைத் தரிசிக்க விரும்பியவர்களாய் ஹௌரா ஸ்டேஷ­னுக்குச் சென்றனர். ஆனால் அன்று ரயில் வெகு தாமதாமாக வந்தது. வண்டி வந்து நின்றதும் அன்னைக்கு முன்னதாக கொலாப்மா பிரம்மானந்த சுவாமிகளைப் பார்த்து, “சுவாமிகளே, என்ன இப்படிச் செய்தீர்கள்! அன்னை தாங்கமுடியாத வெயிலில் தளர்வுற்று வந்துள்ளார். முதலில் தன் இடம் போய்ச்சேர்ந்து ஓய்வு கொள்ள வேண்டாமா? ரயிலடியிலேயே நீங்களும் மற்றவர்களும் நமஸ்காராதிகள் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டீர்களானால் அன்னையின் பாடு என்ன ஆவது?” என்று கடிந்து கொண்டார். சுவாமிகள் என்ன செய்வார்? அன்னையை நெருங்காமலேயே எட்ட நின்று விட்டார். பிறகு அன்னை பாக்பஜாரிலுள்ள தமது இல்லத்தை அடைந்தார்.

பிரம்மானந்தரும், பிரேமானந்தரும் பின்னால் ஒரு வண்டியிலேறிக் கொண்டு அதே வீட்டிற்கு வந்து கீழே ஓர் அறையில் அமர்ந்திருந்தனர். அச்சமயத்தில் கிரீஷ் சந்திர கோ­ஷ் ஆங்கு வந்து சேர்ந்தார். அவரும் அன்னை கல்கத்தா வந்து விட்டார் என்ற செய்தி கேட்டு அவரைக் காணும் தாகத்துடன் விரைந்தோடி வந்தவர். அன்னையைத் தரிசிக்காது அடித்தளத்தில் அமர்ந்திருக்க, இருசுவாமிகளைக் கண்டதும் கிரீஷ­ர் அவர்களுடன் அன்னையைப்பற்றி விசாரிக்கலானார். அப்பொழுது மீண்டும் கொலாப்மா அங்கு தோன்றினார். மறுபடியும் அன்னையை இப்பொழுது தொந்தரவு செய்யவேண்டாம் என்று கடுமையாகவே பேசினார். ஆனால் சுவாமிகளைப் போல சாந்தமூர்த்தி அல்லர் கிரீஷ­ர். வாருங்கள் சுவாமிகளே, மாடிக்குச் சென்ற மாதாவைப் பார்த்து வருவோம் என்று படியேறலானார். மீண்டும் கொலாப்மா முன்போலவே தடுத்துரைத்தார். கிரீ­ஷருக்குக் கோபம் வந்தது. “இந்தப் பெண்பேய் பேசுவதைத்தான் பாருங்கள்! உத்தமியான அன்னையை உபத்ரவிப்பதற்கு நான் வந்துள்ளேனாம். இத்தனை நாட்களுக்குப்பிறகு அன்னை தன் குழந்தைகளான நம்முடைய முகத்தைக் கண்டு உள்ளம் குளிர்வாள். அன்னையின் தாயன்பை இந்த கொலாப்மா என்ன கண்டாள்!” என்று கூறி சுவாமிகள் இருவரையும் இழுத்துக்கொண்டு மேலே சென்று விட்டார்.

அத்யந்தப் பிரேமையுடன் அன்னை அவர்களை வரவேற்று இன்புறப் பேசி ஆசீர்வதித்தார். இதற்குள் கண்ணீரும் கம்பலையுமாக மேலே வந்த கொலாப்மா கிரீஷ­ரின் கடும் மொழிகளைப் பற்றி அன்னையிடம் குறைகூறிக் கொண்டார். அன்னை அவரைப் பார்த்து, “கொலாப், உனக்கு நான் எத்தனை தடவைக் கூறி எச்சரித்திருக்கிறேன். எனது சத்புத்திரர்களான இவர்களைத் தடுத்துரைத்துக் குறைகூறிப் பேசாதே!” என்று அன்னை கொலாப்மாவைத் திருத்தியருளினார். வெற்றிகொண்ட வீரரைப் போல, தாயிடம் பிடிவாதம் செய்து பக்ஷணம் பெற்ற பாலனைப் போலப் பெருமிதத்துடன் கிரீஷ­ர் அன்னையைப் பணிந்து திரும்பினர். அன்னையின் அன்புக்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்!

 

கல்வியில் ஆச்ரமவழி

நமது நாட்டின் பண்பாடு ஆச்ரம வாழ்க்கையாகப் பரிணமித்திருக்கிறது. ஏட்டுக் கல்வியும் பேச்சுத் திறமையும் மனிதனது மேன்மைக்கு அறிகுறிகளாகமாட்டா. ஒரு மனிதன் தொடர்ந்து எத்தகைய வாழ்க்கை வாழ்ந்து வருகிறானென்று பார்க்கவேண்டும். செய்கிற ஒவ்வொரு சிறு செயலிலும் மனிதனது தன்மை விளங்குகிறது. மேலான தன்மையைச் செயலில் காண்பிப்பவனே சீரியவன் ஆகிறான். சீர்மையைப் பெரியவர்கள் வகைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள். அது வாழ்க்கையாக வடிவெடுக்குமிடத்து அதை ஆச்ரமம் என்கிறோம். மனத்தூய்மை அதற்கு முற்றிலும் இன்றியமையாதது. நம் நாட்டில் ஐதிகமாக நான்கு ஆச்ரமங்கள் அமைந்திருக்கின்றன. பிரம்மசரிய ஆச்ரமம், கிரஹஸ்த ஆச்ரமம், வானப்பிரஸ்த ஆச்ரமம், சந்நியாச ஆச்ரமம் என்று அவை முறையே பெயர் பெறுகின்றன. சின்னஞ் சிறுவர்கள் எந்த ஆச்ரமத்தையும் சேர்ந்தவர்கள் அல்லர். மனம் போகும் போக்கில் அவர்கள் வாழ்ந்திருக்கலாம். தீவிரமான கட்டுப்பாடு அவர்களுக்கில்லை. ஆனால் ஐந்து வயதுக்குப் பிறகு இந்தியச் சிறுவன் ஒருவனுக்கு ஆச்ரம வாழ்க்கை ஆரம்பிக்கிறது.

அவன் பிரம்மசரிய ஆச்ரமத்தைச் சேர்கிறான். கல்வி கற்கும் கடமை அதினின்று அவனுக்கமைகிறது. புதிய எண்ணம், புதிய சூழ்நிலை, புதிய வாழ்க்கைத் திட்டம், புதிய கடமை அவனுக்கு அப்பொழுது வந்தமைகின்றன. கல்வியில் ஆச்ரம வழி என்பது இதுவே, நான்கு ஆச்ரமங்களில் ஏதேனும் ஒரு ஆச்ரமத்தைச் சேராதவன் சமூகத்தில் மேன்மகனாக மதிக்கப்படுவதில்லை. பிரம்மசரிய ஆச்ரமம் முழுதும் கல்வி கற்பதற்கும், நல்லொழுக்கம் பழகுதல் என்பதற்குமே ஒதுக்கி வைக்கப்படுகிறது. அதைத் தொடர்ந்து வருகின்ற கிரஹஸ்த ஆச்ரமம், வானப்பிரஸ்த ஆச்ரமம், சந்நியாச ஆச்ரமம் ஆகிய மூன்றும் பெரிய பொறுப்புக்களை எடுத்துக் கொள்கின்றன.அப்பொறுப்புக்களில் முக்கியமான தொன்று கல்வியைப் பற்றியது. கிரஹஸ்த ஆச்ரமம் ஒவ்வொன்றும் சிறிய அளவில் ஒரு கல்விச்சாலையாகிறது. அதே கோட்பாடு பிறகு வானப்பிரஸ்தனுக்கும் சந்நியாசிக்கும் அமைகிறது. அலாதியாகக் கல்வித் துறையிலேயே உழைத்து வந்துள்ள ஆச்ரமங்களுமுண்டு. குருகுலங்களென்று அவைகள் அழைக்கப்படுகின்றன. குருகுல வாசம் செய்யாத மாணாக்கன் ஒருவன் நல்ல முறையில் கல்வி கற்றவனாகப் பண்டைக் காலத்தில் கருதப்படவில்லை. குருகுலம் ஒன்றின் சிறப்பை முன்னிட்டு அதில் கல்வி பயின்ற மாணாக்கனுக்கும் சிறப்புண்டாயிற்று.

நல்ல ஆச்ரமம் ஒன்றில் பெற்ற பயிற்சியே ஆன்றோர்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பயிற்சியாய் அக்காலத்தில் இருந்து வந்தது. தொழில் புரிதலும், செல்வத்தை வளர்த்தலும் ஆச்ரம வாழ்க்கைக்கு முரண்பட்டவைகளல்ல. கிரஹஸ்த ஆச்ரமத்தின் தர்மம் தனத்தைப் பெருக்குவதாகும். தொழில் புரியவும், செல்வம் திரட்டவும் தெரியாத குடும்பி எந்த ஆச்ரமத்துக்கும் ஏற்றவனல்லன், சமூக நன்மைக்காகவென்று அமைந்த தொழில்களே மேலானவைகளாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. நல்ல வழியில் பொருள் தேடுவதும், அதை நல்ல வழியில் செலவிடுவதும் கிரஹஸ்த ஆச்ரம தர்மமாகும். ‘இல்வாழ்வானென்பான் இயல்புடையமூவர்க்கும் நல்லாற்றி னின்ற துணை’ என்பது இல்லறத்தின் கோட்பாடு. ஆச்ரம வாழ்க்கையில் தொழில் புரிதற்கும் திரவியம் தேடுதற்கும் இடமுண்டு என்றாலும், போட்டி போடுதற்கு அதில் இடமில்லை. போட்டி போட்டுப் பிறரைப் புறக்கணித்து வாழ்வதில் கேடுகள் அனைத்தும் உண்டாகின்றன. போட்டி போடுபவன் பதிதன் ஆகிறான். அதாவது பெருவாழ்வுக்கு அவன் உதவாதவன் ஆகிறான். ஆச்ரம வழி என்பது மற்றவர்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டுத் தான் மட்டும் தலையெடுப்பதல்ல. நல்வழியில் எல்லார்க்கும் துணைபுரிதல் ஆச்ரம வாழ்க்கைத் திட்டம். உடலிலுள்ள அவயவங்கள் ஒன்றோடொன்று போட்டிபோடுவதில்லை. ஒவ்வொரு உறுப்பின் செயலும் உடலினது பொது நன்மைக்கென்றே அமைகிறது. பொது நன்மையில் தனி நன்மை அடங்கியிருக்கிறது. ஆச்ரம வழி புகட்டும் கோட்பாடு இதுவே. ஆகையால் ஆச்ரம வழி ஒன்றே கல்விக்கு ஏற்றது.

கல்விக்கும் சூழ்நிலைக்கும் நெருங்கிய தொடர்புண்டு. தகுந்த சூழ்நிலையினின்று நல்ல பயிற்சி வருகிறது. தகாத சூழ்நிலையினின்று கேடுகள் பல தோன்றுகின்றன. ஆச்ரம வாழ்வு எல்லாவிதத்திலும் கல்விக்குப் பொருத்தமான சூழ்நிலையாகும். இயற்கைக்கும் மனிதனுக்கு மிடையில் நல்லிணக்கத்தை அது உண்டு பண்ணுகிறது. மக்கள், விலங்கு, பறவை ஆகிய எல்லா உயிர்களிடத்திலும் அன்பாயிருத்தல், உயிர்களோடு ஒத்து வாழுதல், உயிர்களுக்குப் பணிவிடை செய்தல் ஆகிய நலன்கள் மாணாக்கர்களுக்கு ஆச்ரம வாழ்வில் அமைகின்றன. நிலம், நீர், காற்று முதலிய பூதங்களை நன்கு பயன்படுத்துதற்கான வசதியும் வாய்ப்பும் ஆங்குண்டு. வானத்தில் இலங்கும் சந்திர, சூரிய, நக்ஷத்திரங்களை ஆராய்ந்து அறிவை வளர்ப்பதற்கு அதுவே உற்றவிடம். இதற்கெல்லாம் மேலாகக் கல்வி புகட்டுபவர்க்கும் கல்வி பெறுபவர்க்கும் இடையில் அமையும் இணக்கம் ஒப்பற்றது. மற்ற பள்ளிக்கூடங்களில் ஆசிரியர்களும் மாணாக்கர்களும் கூடுவது ஒருவித ஒப்பந்த முறையில் என்று சொல்லலாம். சம்பளத்துக்கேற்ற போதனை என்பது ஆங்கமைந்துள்ள நியதி. குறிப்பிட்ட வேளையில், குறிப்பிட்ட இடத்தில் கூடிக் குறிப்பிட்ட பாடத்தைமட்டும் புகட்டுதல் அவர்களின் போக்கு; சட்ட திட்டத்துக்குக்குட்பட்டு அவர்கள் நடக்கின்றனர். உழைப்பைக் கூட்டவும் குறைக்கவும் அவர்கள் செய்வதில்லை. யந்திரம் இயங்குவது போன்று வேலை நடைபெறுகிறது. ஆச்ரம வழியிலோ உயிரோடு உயிர் இணக்கம் கொள்கிறது. உயிர் வாழ்க்கையின் மேலான லட்சியம் அங்குப் பழக்கத்தில் கொண்டு வரப்படுகிறது. ஆச்ரமக் கல்விக்குத் தலைவராயிருப்பவர் குலபதி என்று அழைக்கப்படுகிறார். பண்பாடுகள் பல அவர்பால் பொலிகின்றன.

தாயின் அன்பு திரும்பவும் அவர் வாயிலாகத் திகழ்கிறது. தந்தையின் பொறுப்பையும் அவரே எடுத்துக்கொள்கிறார். தாய் தந்தையர் செய்கிற செயலையயல்லாம் செய்வதோடு மற்றொரு பெரிய பொறுப்பையும் அவர் வகிக்கிறார். மாணாக்கரைப் பாராட்டி வளர்ப்பதோடு அவர்களுக்கு அறிவூட்டி வளர்ப்பது ஆசிரியரது தனிச்செயல். ஆக, தாய் தந்தையருக்கு ஒருபடி மேலே இருக்கிறார் குரு. தாயினிடத்து மைந்தன் தங்குதடையின்றி எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் போவதுபோன்று அவன் ஆச்ரமத் தலைவரையும் அணுகலாம். தனக்குத் தேவையாயிருப்பவைகளையெல்லாம் உரிமை பாராட்டி அவன் அவரிடமிருந்து பெறலாம். நீர், மீனுக்கேற்ற சூழ்நிலை. நல்லமண், செடிக்கேற்ற சூழ்நிலை. அங்ஙனம் ஆச்ரமத்தில் குருகுலவாசம் மாணாக்கனுக்கேற்ற சூழ்நிலை. அவனுடைய முன்னேற்றத்துக்கு அதுவே பொருத்தமான இடம். புஸ்தகங்களினின்று புள்ளி விவரங்களை ஏராளமாக மனதில் சேகரித்து வைப்பது தலைத்தரமான கல்வியாகாது. தூய மனதும், சீரிய ஒழுக்கமும், மக்களோடு நல்லிணக்கம் கொள்ளுதலும் கல்வியின் பயனாகும். இத்தகைய மேன்மைகள் வகுப்பில் புகட்டும் பாடங்கள் மூலமாக வருவனவல்ல. எரிகின்ற தீயோடு தொடர்வு வைக்கின்ற விறகுக்கட்டை தீப்பிடிப்பது போன்று ஒழுக்கமுடையவரிடமிருந்து ஒழுக்கம் வருகிறது. ஆச்ரம வாழ்க்கை என்று சொல்லுவதும் ஒழுக்கம் என்று சொல்லுவதும் ஒன்றே. நல்லாசிரியர் ஒழுக்கமே வடிவெடுத்தவராயிருக்கிறார். அல்லும் பகலும் அவரோடு பழகிவரும் மாணாக்கன் ஒழுக்கத்தையே கண்கூடாகப் பார்த்து வருகிறான். அது அவனுடைய மனதில் ஆழ்ந்து பதிகிறது. பிறர் செய்வதைப் பார்த்துச் செய்வதன் மூலம் பழக்கம் பிடிபடுகிறது. பழக்க வழக்கங்களில் பெரும்பகுதி பார்த்துப் பயிலுவதால் வருகிறது. பின்பு, யாரிடத்தில் அன்பும் மரியாதையும் அதிகமிருக்கிறதோ அவரைப் போன்று ஒழுகுதலும் எளிதாக வந்தமைகிறது. இங்ஙனம் ஆச்ரம வாழ்க்கையில் தன்னையறியாது மாணாக்கன் நல்லொழுக்கத்துக்கு இலக்காகிறான். நெடுநாள் பழக்கம் தனது சொந்த இயல்பாக வடிவெடுத்து விடுகிறது. திரண்ட வெண்ணெய் தண்ணீரில் கலங்காதிருப்பது போன்று, ஆச்ரமப் பயிற்சியில் ஊறியவன், தீயவர்களுக்கிடையில் கெடாதிருப்பான். மற்ற கல்வி முறைகளில் அமைந்துள்ள பரீக்ஷையும், அதில் தேர்வு பெறுதலும் வெறும் பாடங்களை மட்டும் பொறுத்தவைகள். எந்தக் கலையில் மாணாக்கன் எவ்வளவு தேர்ச்சியடைந்திருக்கிறான் என்பதை நிர்ணயிப்பதோடு அப்பரீக்ஷை முடிந்து விடுகிறது.

ஆச்ரம வழி அத்தகையதன்று. கலைகளுக்கு இதுபோன்ற பரீக்ஷை வைப்பதற்கு ஆச்ரம வழி அனுமதி கொடுக்கிறது. அதற்குமேல் ஆச்ரம வழிக்கென்றே அமைந்துள்ள அலாதியான பரீக்ஷை முறையொன்றுண்டு. பண்பும் பொறுப்புமுடைய வாழ்க்கைக்கு மாணாக்கன் எவ்வளவு தூரம் தகுதியுடையவன் என்று அப்போதைக்கப்போது கவனிக்கப்படுகிறான். பரீக்ஷை என்கிற பெயர் கிடையாது. ஆனால் ஒவ்வொரு கணப்பொழுதிலும் மாணாக்கனுடைய போக்கு ஆசிரியருடைய பார்வைக்கு வருகிறது. அவனுடைய தன்மை எத்தகையது என்பதை அவர் நன்கு பார்வையிடுகிறார். அவனுடைய தகைமையை ஆசிரியர் முற்றும் அறிந்திருக்கிறார். அவனை எக்காரியத்துக்கு எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதும் அவருக்குத்தான் விளங்குகிறது. ஆச்ரம வழியில் அமைந்துள்ள கல்வியில் ஒரே ஒரு குறைபாடு உள்ளது. சமூகத்திலுள்ள ஒரு சிறுபான்மையோருக்குத் தான் அந்த மேலான முறையை வழங்கமுடியும். பயிற்சி பெறுபவருடைய எண்ணிக்கை சிறியது. ஆனால் அவர்கள் அடைகிற பண்பாடு ஒப்பற்றது. இன்றைக்கு நன்மக்களுக்கு உலகெங்கும் பெரும் பஞ்சமாய்விட்டது. ஜனத்தொகை பெருகியிருக்கிறது. அவர்களுள் நல்லாரைக் காண்பதுதான் அரிது. பொருளை வேண்டியவாறு பயன்படுத்த மக்கள் தெரிந்துகொண்டனர். மனிதனை மனிதன் நம்பவோ, நேசிக்கவோ அவர்கள் தெரிந்து கொள்ளவில்லை. பறவைபோன்று பறக்கக் கற்றிருக்கின்றனர் ; மீன்போன்று நீருக்குள் சஞ்சரிக்கக் கற்றிருக்கின்றனர் ; நல்லாராக நிலமிசை வாழ நவீன மக்கள் இன்னும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை. அதைக் கற்றுக்கொள்ளுதற்கு ஆச்ரமவழி ஒன்றே உற்ற உபாயம். அன்புடன் பணிவிடை செய்வது அதன் குறிக்கோள் ஆகும்.

(தொடரும்…)

இக்கட்டுரை ஆசிரியர் திரு.வ.சோமு அவர்கள் தனது பன்னிரெண்டாம் வயதிலிருந்து சுவாமி சித்பவானந்தரை அறிந்தவர். 1974 முதல் 1985 வரை உடனிருந்தவர். இன்றும் தபோவனத்துடன் தொடர்பில் இருந்து தொண்டுகள் புரிந்து வருகிறார்.

www.rktapovanam.org மற்றும் rkthapovanam.blogspot.com ஆகிய இணையதளங்களை நடத்தி வருகிறார். தர்ம சக்கரம், ஆன்மீக ஆலயம், ராமகிருஷ்ண விஜயம், அன்புக் குரல், வாராஹி விஜயம் ஆகிய பத்திரிகைகளில் ஆன்மீக கட்டுரைகள் எழுதி வருகிறார்.