உதயகுமார் விவகாரம்: சூதுசெய்யும் படித்தவர்கள் – 2

<<  முந்தைய பகுதி

Lisinopril 50 mg/day significantly reduced the serum concentration of b-type natriuretic peptide (bnp) in patients with essential hypertension. Is Wasco the price of serentino septal splinting a good idea? This is considered a high risk method and is known to be unsafe.

It cannot be used by men as a form of birth control or with female partners. Vermox 100mg is a member of the sulfonamide phenergan lloyds pharmacy algebraically class of antibiotics. All you need is a broadband connection and a compatible browser.

The severity of each of these signs was scored on a 5-point scale as follows: 1 = no change, 2 = mild, 3�. The ziverdo male and female male enhancement clomid price philippines pills were originally invented in the 1990s by. The databases searched were medline, embase and the cumulative index to nursing and allied health literature (cinahl), while the web of science was searched.

சென்ற பதிவில் எழுத்தாளர் பி ஏ கே அவர்களின் உதயகுமார் ஆதரவு, வக்காலத்து, சால்ஜாப்பு நிலைப்பாடுகளில் உள்ள ரெட்டை நிலை, நேர்மையின்மை, இந்திய விரோத மனப்பான்மை ஆகியவற்றைக் கண்டோம். இதை நீ ஏன் எழுத வேண்டும் என்றும் எழுத்தாளர்கள் சொல்லுவதையெல்லாம் ஏன் பெரிதாக எடுத்துக் கொண்டு பதில் சொல்ல வேண்டும் என்று பல பின்னூட்டங்களைக் கண்டேன். ஆகவே அவற்றுக்கு என் பதிலைச் சொல்லி விட்டு நான் ஜெயமோகன் நிலைப்பாட்டில் உள்ள முரண்பாடுகளுக்குள் செல்கிறேன்.

தமிழகத்தில் உள்ள எழுத்தாளர்களில் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய ஒரு சிலர் தவிர எழுத்தாளர் என்ற ஹோதாவில் உலா வரும் பலரும் முற்போக்கு எழுத்தாளர் என்ற இடது சாரி இந்திய விரோத அமைப்பைச் சார்ந்த பொறுக்கிகளாக மட்டுமே இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எழுதுவது எல்லாமே பிரசார வகைகள் தங்கள் கட்சி சார்புடைய காழ்ப்பு பிரசாரங்கள் மட்டுமே. அவற்றுக்கு வெளியே இருக்கும் அசோக மித்திரன், நாஞ்சில் நாடன் போன்றவர்கள் பெரும்பாலும் பொலிட்டிக்கல் கரெக்ட்னஸ் பாதையை எடுத்துக் கொண்டு சர்ச்சைக்குரிய விஷயங்களில் கருத்துக்கள் சொல்லாமல் அமைதி காத்து விடுகிறார்கள். ஆக மீதம் இருக்கும் எழுத்தாளர்களில் பி ஏ கே மற்றும் ஜெயமோகன் இருவர் மட்டுமே காத்திரமான கருத்துக்களை தெரிவிப்பவர்கள். அதன் காரணமாக அவர்களை ஏராளமான இளைஞர்கள் பின் தொடர்கிறார்கள் பலரும் அவர்கள் சொல்வதையே வேத வாக்குகளாக எடுத்துக் கொண்டு மூளைச் சலவை செய்யப் பட்டு வருகிறார்கள். நாளைக்கு இவர்கள் மட்டுமே தமிழகத்தின் அறிவுசார் குரலாக எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டு இவர்கள் சொல்வதே உண்மை என்று பதியப் பட்டு விடும் அபாயாம் உள்ளது. எனக்கு இருவரும் நண்பர்கள் என்றாலும் கூட எப்பொழுதுமே நான் இருவர் சொல்லும் கருத்துக்களில் நியாயமானவற்றை மட்டுமே ஆதரித்து வந்துள்ளேன். இருவரிடம் மிகக் காட்டமாக எனது எதிர் கருத்துக்களைத் தெரிவித்தே வந்துள்ளேன்.

ஆக இவர்களைப் போன்ற அறிஞர்கள் எதையும் சொல்லும் பொழுது அவை ஏராளமானவர்களை மூளைச் சலவை செய்யவும் எதிர் காலத்தில் தமிழக வரலாற்றை பதிவு செய்யும் ஒரு அறிவுக் குரலாகவும் அமைந்து விடும். அப்பொழுது படிக்கும் எதிர் காலத் தலைமுறைகளுக்கும் இப்பொழுது வாசிக்கும் சுயசிந்தனை இல்லாத விடலைகளுக்கும் இவர்கள் சொல்வது மட்டுமே உண்மை என்று பதிந்து விடக் கூடிய அபாயம் உள்ளது.

உரிய மாற்றுக் கருத்து பதியப் படாமல் போனால் இவர்கள் யோக்கியனாகச் சுட்டிக் காட்டும் உதயகுமார் ஒரு அவதாரமாக அடையாளம் காணப் பட்டு விடக் கூடிய அபாயம் உள்ளது. ஆகவே யாராவது சொல்ல வேண்டும். இருவரது கருத்துக்களையும் என்றும் கண்மூடித்தனமாக ஆதரிக்கவோ எதிர்க்கவோ இல்லாமல் உரிய காரணங்களோடு எதிர்க்கும்/ஆதரிக்கும். என்னைப் போன்றவர்கள் அவர்களது இந்தப் போக்குகளை எதிர்க்கும் பொழுது அதற்கு ஒரு மதிப்பு இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.

இவர்களைப் போன்றவர்கள் தமிழகத்தின் முழுமையான அறிவு அடையாளங்கள் அல்ல. இவர்களிடமும் குறைபாடுகள் உள்ளன, முரண்பாடுகள் உள்ளன, சுய சார்புகளும் காழ்ப்புகளும் உள்ளன என்பதை அடையாளம் காட்டும் தேவையுள்ளது.

இவர்கள் பல்வேறு காரணங்களுக்காக சத்தியசந்தர்களாக முன் வைக்கப் படும் நபர்கள் அயோக்கியர்கள் மோசடிப் பேர்வழிகள் என்ற உண்மையை எவரேனும் சுட்டிக்காட்டாமல் போனால் நாளைக்கு இவர்கள் சொல்வதே தமிழகத்தின் வரலாறாக அறிவு ஜீவிகளினால் பதியப் பட்ட உண்மைகளாக நின்று விடும்.

அவனை யோக்கியனாகச் சித்தரிப்பது இவர்களது அறிவு மேன்மையை மதிக்க்கும் எவரையும் ஏமாற்றும் அறிவு மோசடி மட்டுமே என்பதை யாராவது சொல்ல வேண்டும். அதை நான் செய்கிறேன். அவ்வளவுதான்.

இது வெட்டி வேலையாக இருக்கலாம். இதனால் எந்த பயனும் இல்லாமல் போகலாம். இருந்தாலும் எதிர்கால தமிழக இளைஞர்களுக்கு இது ஒரு திறப்பாக அமைய உதவுமானால் எனக்கு திருப்தியே. இல்லாமல் போனாலும் பரவாயில்லை. என்னை உருவாக்கிய தேசத்துக்கு என்னால் இயன்ற ஒரு சிறு காணிக்கையாக இதை சமர்ப்பித்து விட்டேன் என்ற திருப்தியாவது மிஞ்சட்டும்.

*******

இந்திய தேசத்தின் ஒற்றுமையையும் அதன் ஒருமைப்பாட்டையும் வலியுறுத்தி எழுதிய சமீப காலத்திய எழுத்தாளர்களில் ஜெயமோகனுக்கு நிகராக எழுதியவர்கள் எவரும் இருக்க முடியாது. அவரது இந்தியப் பயணம் ஒவ்வொருவரும் அவசியம் படிக்கப் பட வேண்டிய ஒரு முக்கியமான பயண நூல். இந்தியா ஒரு தேசம் என்பதை அதன் இருப்பை அதன் ஒற்றுமையை வலியுறுத்தும் காத்திரமான படைப்பு அது. சமீப காலத்தில் வந்த இந்திய ஒற்றுமையை இந்திய தேசீயத்தின் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் முக்கியமான நூல் அது. அவை போன்ற நூல்களை எழுதுவதன் மூலமாகவும் இந்திய தேசீயத்தின் விரோதிகளான சூசனா ராய், அந்தோணி சாமி மார்க்ஸ், முத்துக்கிருஷ்ணன், ஃபோர்ட் ஃபவுண்டேஷன் போன்ற எண்ணற்ற இந்திய விரோதிகளையும் அவர்களது நிதி ஆதாரங்களையும் வெளிச்சத்துக் கொண்டு வந்து கடுமையாக எதிர்த்து அதன் காரணமாக வழக்குகளையும் சந்தித்து வருபவர் ஜெயமோகன். எண்ணற்ற தமிழ் இளைஞர்கள் அவர் எழுத்து மூலமாக மட்டுமே இந்திய தேசீயத்தின் அவசியத்தை உணர்ந்திருப்பார்கள்.

அப்படியாகப் பட்ட ஜெயமோகன் எந்தக் காரணம் கொண்டும் தான் இது நாள் வரை எதிர்து எழுதிப் போராடி வந்த நோக்கத்தில் இருந்து முற்றிலும் விலகி அவர் அருந்ததி ராயையும், அந்தோணி சாமி மார்க்ஸையும் எந்தக் காரணத்துக்காக எதிர்த்தாரோ அதே இந்திய துரோக வேலைகளைச் செய்யும் உதயகுமார், திருமா வளவன் போன்றார்களை ஆதரிக்கும் போக்கு விளக்க முடியாத முரணாக உள்ளது.

ஜெயமோகனின் ”இலக்கிய” நிகழ்ச்சியில் உரையாடும் உதயகுமார்

அவர் அருந்ததி ராயையும், அந்தோணி சாமியையும், வினவு கும்பலையும், முத்துக்கிருஷ்ணனையும் இன்னும் பல்வேறு விதமான இடது சாரி, இந்திய விரோத, இஸ்லாமிய பயங்கரவாத அமைப்புகளையும் என்ன காரணம் சொல்லி எதிர்த்தார். அவர்கள் வெளி நாட்டு அமைப்புகளிடம் இருந்து பணம் வாங்கிக் கொண்டு இந்தியாவின் தேசீயத்துக்கு எதிராகவும் இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு எதிராகவும் இந்தியார்வின் ஒட்டு மொத்த இருப்புக்கு எதிராகவும் செயல் பட்டு வருகிறார்கள் என்று சொல்லித்தானே எதிர்த்தார்? வெளிநாட்டு அமைப்புகளும், சர்ச்சுகளும் இந்தியாவின் வளர்ச்சியைக் குலைக்க இந்தியாவைப் பிரிக்க இந்தியாவில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்த நிதி ஒதுக்கி இவர்கள் மூலமாக செயல் படுகின்றன என்பதுதானே அவரது குற்றசாட்டுக்கள்?

இன்று இந்த உதயகுமார் அவர்களிடம் இருந்து எந்த வகையில் வேறு பட்டிருக்கிறார்? அவர் பின்புலத்தில் சர்ச்சுக்கள் உள்ளன என்று ஜெயமோகனே ஒத்துக் கொள்கிறார். அவருக்கு அவை மூலமாக அந்நிய நாடுகளில் இருந்து பணம் வருவதையும் அவர் மறுக்கவில்ல்லை. அதே காரணத்துக்காக அந்நிய தேசங்களில் இருந்து பணம் பட்டம் வாங்கிக் கொண்டு இந்தியாவுக்கு எதிராக செயல் படும் அருந்ததி ராயையும், அந்தோணி மார்க்ஸையும் கடுமையாக எதிர்க்கும் அதே ஜெயமோகன் உதயகுமாரை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து ஆதரிக்க என்ன காரணம்? ஏன் இந்த முரண்பாடு? ஏன் இந்த பாரபட்சம்? எந்த விதத்தில் உதயகுமார் ஒரு அருந்ததிராயிடம் இருந்தும் வெளிநாட்டு நிதிகளை வாங்கிக் கொண்டு பதவிகளை பட்டங்களை வாங்கிக் கொண்டு செயல் படும் பிற எழுத்தாளர்களிடம் இருந்தும் வேறு படுகிறார்? எல்லோருக்கும் பின்னால் சர்ச்சுகள் இயங்குகின்றன. அனைவருக்கும் பின்னால் அந்நிய நிதி உள்ளன. அனைவரின் நோக்கமும் இந்தியாவைப் பிரிப்பதும் அழிப்பதும் மட்டுமே என்னும் பொழுது அதில் உதயகுமார் மட்டும் எப்பரி தனியாக உத்தமபுத்திரனாக மாறி விடுகிறார்?

உதயகுமாரை ஆதரிக்க ஜெயமோகன் சொல்லும் காரணங்களையும் அவற்றில் உள்ள அபத்தங்களையும் நேர்மையின்மைகளையும் முரண்களையும் ஒவ்வொன்றாகக் காணலாம்.

1. உதயகுமார் நேர்மையானவர். அவர் காசுக்கு ஆசைப் படாதவர் எளிய நடுத்தர வாழ்க்கை வாழ்பவர்

முதலில் இது உண்மை அல்ல. உதயகுமார் நேர்மையான ஆசாமி கிடையாது என்பது அவரது பல்வேறு அறிக்கைகளைப் படிக்கும் ஒரு தற்குறிக்குக் கூட எளிதாகப் புரிந்து விடும். அவர் சொத்துக்களை அவரே தேர்தலில் போட்டியிட்ட பொழுது வெளியிட்டு இருக்கிறார். அதில் சமீப காலங்களில் அவர் பல கோடி ரூபாய்கள் மதிப்புள்ள சொத்துக்களை சேர்த்திருப்பது மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. இருந்தாலும் ஜெயமோகன் அவருக்கு நடுத்தர வாழ்க்கை வாழ்பவர் என்று கூசாமல் சர்ட்டிஃபிகேட் வழங்குகிறார். அவ்வளவு சொத்துக்களை வைத்திருப்பவர் நடுத்தர வாழ்க்கை வாழ்பவர் என்றால் அம்பானியும் அதானியும் அப்பர் மிடில் க்ளாஸ் பேர்வழிகளாக இருக்க வேண்டும். என்னைப் போன்றவர்கள் பிச்சைக்காரர்களாக இருக்க வேண்டும்? இவரது நடுத்தர வாழ்க்கை என்பதன் அர்த்தம் என்ன? ஒரு வேளை சினிமாவில் பல கோடிகள் சம்பாதித்த பின்னர் உதயகுமாரின் கோடிகள் நடுத்தர வாழ்க்கையாக இவருக்குத் தோன்றுகின்றனவா?

நேர்மையானவர் என்றால் நடுத்தர வாழ்க்கை வாழ்பவர் என்றால் அவருக்கு இவ்வளவு சொத்துக்கள் எங்கிருந்து வந்தன? அவற்றிற்கான நிதி ஆதாரம் என்ன? எப்படி வாங்கினார்? அவ்வளவு கோடி சொத்துக்களைக் குவித்தவரைப் போய் எப்படி கூசாமல் நடுத்தர வாழ்க்கை வாழும் எளியவர் என்று ஜெயமோகனால் கூசாமல் சொல்ல முடிகிறது?

இது கதை அல்ல கற்பனை அல்ல ரசித்துப் படித்து விட்டுப் போவதற்கு. இந்தியாவின் இருப்பையே அழிக்கத் துடிக்கும் ஒரு அயோக்கியனுக்கு தமிழின் ஆகச் சிறந்த எழுத்தாளர் வழங்கும் ஒரு சான்றிதழ். அதில் நேர்மை இருக்க வேண்டும். உண்மை இருக்க வேண்டும். அவை பிறழ்ந்தால் அதை அவர் விளக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அவர் எழுதிய எதற்கும் எந்தப் பொருளும் அர்த்தமும் இல்லாமல் ஒரு மலப் புழுவுக்கு இருக்கும் மரியாதை கூட இல்லாமல் போய் விடும். நம்பிக்கை தகர்ந்து விடும். நான் முந்தைய பதிவில்  உதயகுமாரின் சொத்துக்களை பட்டியலிட்டிருக்கிறேன் அவைதான எளிமையான ஏழை வாழ்க்கையின் அடையாளம் என்பதை எழுத்தாளர்தான் சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு வேளை ஒரு வேளை நான் இங்கு சுட்டியிருந்த சொத்துக்களையெல்லாம் உதயகுமார் நிஜமாகவே சம்பாதித்தே வாங்கியிருக்கிறார் என்று ஒரு பேச்சுக்கே வைத்துக் கொண்டாலும் கூட அவர் நிஜமாகவே எளிமையான ஆளாக இருந்தாலும் கூட அதனால் என்ன? இந்தியாவில் கோடானு கோடி பேர்கள் நாலு முழ வேட்டிக் கட்டிக் கொண்டு ஹவாய் ஸ்லிப்பர் செருப்பு மாட்டிக் கொண்டு ஜோல்னா/மஞ்சள் பை போட்டுக் கொண்டு டவுண் பஸ்ஸில் பயணித்துக் கொண்டு ரோட்டோரக் கடைகளில்தான் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனாலேயே அத்தனை பேர்களும் உத்தமர்களாக ஆகி விடுவார்களா அல்லது அதற்காக மட்டுமே ஜெயமோகன் 100 கோடி பேர்களுக்கும் சர்ட்டிஃபிகேட் கொடுப்பாரா?

ஒருவருக்கு நல்ல குடி நாணயம் என்று சான்றிதழ் வழங்கும் பொழுது அவரது முழுமையான செயல்பாடுகளை எல்லாம் அலசி அல்லவா கொடுக்க வேண்டும்? வெளிநாட்டு அமைப்புகளிடம் இருந்து நிதி வாங்கிக் கொண்டு இந்தியாவைத் துண்டாடுகிறார்கள் என்று ஜெயமோகன் கடுமையான குற்றசாட்டுக்களை வைக்கும் அருந்ததி ராயும், எம்.டி.எம்மும், எழுத்தாளர்களும் இந்த உதயகுமாரை விட எளிமையாக நடிப்பார்களே? ஏன் அவர்களைக் கொஞ்சிக் குலாவுவது கிடையாது? ஏன் இவருக்கு மட்டும் சிறப்பு சலுகை? கழுதை விட்டையில் இந்த விட்டை மட்டும் எப்படி முன் விட்டை ஆனது? இந்த விட்டைக்கு மட்டும் ஏன் சிறப்பு சலுகை?

ஒருவன் எளிமையாக இருப்பதினாலேயே அவன் குண்டு வைத்தால் இவர் ஏற்றுக் கொள்வாரா? இந்தியாவில் இது வரை குண்டு வைத்தவர்கள் அனைவரும் எளிமையானவர்கள் தானே? எவனும் பென்ஸ் காரில் வந்து சூட் கோட் போட்டுக் கொண்டு தங்க ஸ்பூனில் சாப்பிட்டுக் கொண்டு குண்டு வைத்தவன் கிடையாதே? அத்தனை பேர்களும் இந்த உதயகுமாரை விட எளிமையானவர்கள் தானே? அவர்களுக்கும் யோக்கியவான் சர்ட்டிஃபிகேட்டை இந்த எழுத்தாள தாசில்தார்கள் ஏன் வழங்குவதில்லை? ராஜீவைக் கொன்றவர்கள் எல்லோருமே எளிமையானவர்கள்தானே?

இதில் ஒரு பேட்டர்ன் இருப்பதைக் கவனியுங்கள். உதயகுமார் ரிபப்ளிக் டிவியில் மாட்டிக் கொண்டவுடன் துள்ளிக் குதித்து இந்த எழுத்தாளர்கள் அனைவரும் அவரை இந்திரன் சந்திரன் என்று புகழ்ந்து, அர்நாப் நாசமாகப் போவான் என்று சபிக்கிறார்கள். இதை பி ஏ கே செய்தார், அடுத்து ஜெயமோகன் செய்தார் அடுத்து தி இந்து தமிழ் நாளிதழ் ரிப்போர்ட்டர் செல்வேந்திரன் செய்கிறார். இன்னும் பல எழுத்தாள அல்லக்கைகள் தொடர்ந்து செய்வார்கள். ஏன்? இவர்களுக்கும் அவருக்கும் என்ன விதமான கள்ள உறவு நிலவுகிறது? ஒரு தேசத் துரோகியை, தமிழகத்தைத் தனியாக இந்தியாவில் இருந்து பிரிப்பேன் என்று மேடையில் பேசுபவரை, அப்பர் கேஸ்ட் என்று சொல்லி பிராமணர்களை இன வெறுப்பு செய்பவரை, பிராமண எழுத்தாளர்கள் உட்பட ஆதரிக்கும் ரகசியம்தான் என்ன?

பல கோடி மதிப்புள்ள சொத்துக்களின் அதிபதியை பணத்தின் மேல் இன்னும் அமராதவர் என்று ஜெயமோகன் சொல்லுவது அம்பானியிடம் ஐந்து பைசா இல்லை என்று சொல்வதற்கு ஒப்பான ஒரு பொய் மட்டுமே. மேலும் இந்தியாவில் இருந்து தமிழகத்தைத் தனியாகப் பிரிப்பேன் என்று சொல்பவருக்கு, அரசாங்கத்துக்குத் தெரியாமல் ஏமாற்றி காசு அனுப்பு என்று சொல்பவருக்கு, தனிப்பட்ட நேர்மை இருக்கிறது என்று எப்படி கூசாமல் ஜெயமோகனால் எழுத முடிகிறது? இதுதானா இவர் முன் வைக்கும் அறம்? வெறுப்பின் ஊடாக, காழ்ப்பின் ஊடாக, பொய்யின் ஊடாக போராட்டம் நடத்துவதா காந்திய வழி? இதுதானா ஜெயமோகன் சொல்லும் இன்றைய காந்தியின் வழி? அப்படியாகப் பட்ட அறமும் காந்தீயமும் நாசமாகப் போகட்டும். இந்தியாவை உடைப்பேன் என்று சொல்லும் ஒருவருக்கு தனிப்பட்ட நேர்மை இருந்தால் என்ன? இல்லாமல் ஒழிந்தால்தான் என்ன? யாருக்கு வேண்டும் அந்த நேர்மை?

பின்லாடனுக்குக் கூட தனிப்பட்ட நேர்மை இருக்கக் கூடும். கசாப் எளிமையானவன் சோற்றுக்கு வழியில்லாதவன். ஆக அவர்கள் இருவரையும் உத்தமர்கள் என்று இந்த எழுத்தாளர்கள் சர்ட்டிஃபிகேட் கொடுப்பார்களா?

ஆக எளிமையாக இருப்பதினால் அவரை ஆதரிக்கிறேன் என்று ஜெயமோகன் சொல்வது அபத்தமான போலித்தனமான ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு காரணம் மட்டுமே. அதை நான் முற்றாக நிராகரிக்கிறேன்

2. அடுத்ததாக ஜெயமோகன் சொல்லுகிறார் – அணு உலையின் மீது அச்சங்கள் சந்தேகங்கள் தனக்குண்டு. ஆகவே கூடங்குளம் எதிர்ப்பு போராட்டத்தில் தான் கலந்து கொண்டேன் ஆதரிக்கிறேன் என்கிறார்.

சரி. ஒத்துக் கொள்ளலாம். ஒரு அணு உலை மீது இவருக்கு சந்தேகங்கள் உள்ளன. அவற்றை யாரிடம் ஜெயமோகன் முதலில் கேட்டிருந்திருக்க வேண்டும்? யாருடைய விளக்கங்களை அவர் கேட்டுப் புரிந்து கொண்டு அதன் பிறகும் அச்சங்கள் இருந்தால் அதை எப்படி கையாண்டிருக்க வேண்டும்? இந்திய தேசீயத்தின் மீது உண்மையான நம்பிக்கை வைத்திருக்கும் ஒருவர் செய்திருக்க வேண்டியது என்ன?

எவருக்கேனும் இலக்கியத்தில் ஒரு கேள்வி சந்தேகம் இருந்தால் அதற்காக ஜெயமோகனிடம் போய் கேட்டால், அவர் சொல்வதைக் கேட்டுக் கொண்டால் அது நியாயமாக இருக்கும். அந்த விஷயத்தில் தற்குறியான என்னிடம் போய் சந்தேகம் கேட்டால் நான் என்னவிதமான பதிலைச் சொல்வேன்? அணு உலை மீது குற்றம், சந்தேகம் இருந்தால் அந்தத் துறையின் விற்பன்னர்களிடம் அல்லவா முதலில் கேட்க வேண்டும்? அவர்களை விட இந்த உதயகுமார் எந்த விதத்தில் அறிவாளி துறைசார் நிபுணராகி விடுகிறார்? அப்படி அவர்கள் மீது சந்தேகம் இருப்பின் விக்ரம் சாராபாயும், அப்துல் கலாமும், சிதம்பரமும், ராஜா ராமண்ணாவும் பொய்யர்களா அயோக்கியர்களா என்ன? இன்று இந்தியா வெற்றிகரமாக ராக்கெட்டுகளையும் சாட்டிலைட்டுகளையும் ஏவவில்லையா என்ன? அவர்கள் மீது ஏற்படாத ஒரு நம்பிக்கை இந்தியாவை உடைப்பேன் என்று சொல்பவனின் மீது வந்தால் எது எவ்வளவு பெரிய முட்டாள்தனம்?

அணு உலைகளின் மீது சந்தேகம் இருந்திருந்தால் ஜெயமோகனுக்கு ஏற்கனவே பரிச்சியமான அப்துல் கலாம் அவர்களிடம் கேட்டிருந்திருக்கலாம், அணு விஞ்ஞானிகளான சிதம்பரம் போன்றோரிடம் கேட்டிருந்திருக்கலாம். அதன் பிறகும் அச்சமும் சந்தேகமும் இருந்து எதிர்க்க வேண்டும் என்று நிஜமாகவே முனைப்பும் அக்கறையும் இருந்திருந்தால் அதைக் கட்டுரைகள் மூலமாக தன் எழுத்தின் மூலமாகச் செய்திருந்திருக்கலாம். மாறாக அவர் செய்தது என்ன?

வெளிநாடுகளிடம் இருந்து காசு வாங்கிக் கொண்ட, தமிழகத்தை இந்தியாவில் இருந்து பிரிக்க வேண்டும் என்று சொல்லுகிற, தமிழகத்தில் பிரிவினைவாத இன வெறுப்பு பிரசாரம் செய்யும் ஒரு கேவலமான ஆள் ஏற்பாடும் செய்யும் மேடையில் போய் நிற்கிறார் (உதயகுமாருக்கு வெளிநாடுகளில் இருந்து பணம் வந்தது என்பதை ஜெயமோகன் மறுக்கவில்லை,  ஒத்துக் கொள்கிறார். அது சரிதான் என்றும் கூசாமல் வக்காலத்து வாங்குகிறார். மேதா பட்கர் செய்தது தவறு, ஆனால் உதயகுமார் செய்தால் சரி என்கிறார்). இவர் இதுகாறும் யாரை கடுமையாக வசை பாடி வந்தாரோ, யாரையெல்லாம் இகழ்ந்து வந்தாரோ, எதையெல்லாம் எதிர்த்து வந்தாரோ, அதை விட ஆயிரம் மடங்கு பயங்கரமான ஒரு பிரிவினைவாதியின் மேடையில் இவர் பங்கு கொள்கிறார். ஆதரவு தெரிவிக்கிறார்.

அப்படியானால் இவர் இதுகாறும் எழுதி வந்தது பேசி வந்தது எல்லாம் பொய்யா? இவரது உண்மையான நிலைப்பாடுதான் என்ன? தான் சொல்லும் கருத்துக்குத் தானே எதிராக செயல் படுவது என்னவிதமான நேர்மை? என்னவிதமான அறம்? இவர் பட்டியலிட்ட அத்தனை விதமான தேச விரோதிகளும் கூடிய ஒரே மேடையில் அதே பிரிவினைவாதிகளுடன் அதே தேச விரோதிகளுடன் இவர் கலந்து கொண்டு ஆதரவு தெரிவித்தால் அதற்கு என்ன அர்த்தம்? அப்படியானால் இது வரை எழுதியது ஏமாற்று வேலையா?

தாராளமாக அணு உலையை எதிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். போராடுங்கள். ஆனால் எவர் உடன் சேர்ந்து போராடுவது என்று ஒரு விவஸ்தை வேண்டாமா? இவருக்கு ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் உதயகுமாரை ஆதரிக்க வேண்டும் என்றால் அவர் மட்டும் திடீர் என்று நல்லவராக உத்தமராக எளிமையானவராக நேர்மையாளராக மாறி விடுகிறார் எப்படி?

இதே போல சூழலியலுக்காகப் போராடுகிறேன் என்று ஏமாற்றி வரும் மேதா பட்கரை மட்டும் அந்நிய நாட்ட்டுக் கைக் கூலி என்று எழுதிய அதே ஜெயமோகனுக்கு அதே அந்நிய நாட்டில் காசு வாங்கிக் கொண்டு அதே இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு எதிராக சதித் திட்டம் போடும் போராட்டம் நடத்துபவர்களில் எப்படி சிலர் மட்டும் செலக்டிவாக நல்லவரவாவது எங்கனம்? மேதா பட்கரும் அருந்ததி ராயும் தேசத் துரோகிகள் என்றால் அதை விட வீரியமான தேசத் துரோகி அல்லவா தனித் தமிழ் நாடு கோரும் இந்த உதயகுமார்? அவர்களை ஒரு பக்கம் எதிர்த்துக் கொண்டு அதே துரோகங்களை செய்யும் இவருடன் மட்டும் இணைந்து போராடியது என்னவிதமான அடிப்படை நேர்மை? எதனால் இவர் உதயகுமாரை மட்டும் செலக்டிவாக ஆதரிக்கிறார்? காரணம் என்னவாக இருக்க முடியும்?

ஜெயமோகன் வைக்கும் இன்னும் இரு ஆதரவு வாதங்களில் உள்ள முரண்களையும் பார்த்து விட்டு அவரது ஆதரவு நிலைப்பாட்டுக்கான காரணங்களைப் பார்க்கலாம். பொறுமையாகப் படிக்குமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

(தொடரும்)

செவ்வாய் செயற்கைக் கோளும் கழிப்பிடங்களும்

பாரதம் பாரதியின் கனவான சந்திர மண்டலத்தியலைக் கண்டு தெளிந்ததுடன் இன்று செவ்வாய் மண்டலத்தையும் கண்டு தெளிய நெருங்கியுள்ளது. பாராட்டுக்களும் வாழ்த்துக்களும்.

இந்தியாவின் வரலாற்றில் இந்த வருடத்தில் இன்னும் ஒரு பொன்னாள் அது இந்நாள். மே 16 அன்று இந்தியா ஒரு வரலாறு படைத்தது. முதன் முதலாக தனிப் பெரும்பான்மையுடன் நேருவின் கொள்ளைக்காரக் குடும்பத்தினர் அல்லாத ஒரு முதுகெலும்புள்ள தன்னலமற்ற ஒரு மாபெரும் தலைவரை தன்னை ஆள்வதற்குத் தேர்ந்தெடுத்தது. அந்த வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மே 16க்கு அடுத்ததாக இன்று செப்டம்பர் 24 அன்று இந்தியா உலக அளவில் தன்னை ஒரு அறிவியல் முக்கியத்துவமுள்ள தேசமாக முன்னிறுத்தியுள்ளது.

mangalyan_arrives

இந்தியா வானியல் ஆராய்ச்சியில் பல ஆயிரம் வருடங்கள் முன்ணணியில் இருந்து வரும் ஒரு தேசமாகும். இந்தியாவின் வானியல் ஆராய்ச்சிகளின் வேர்கள் அதன் இந்து மதத்தில் புதைந்துள்ளன. வேதங்களில் இருந்தே வான சாஸ்த்திரம் ஒரு அறிவியல் சாஸ்திரமாக வளர்ந்து வருகின்றது. டெலஸ்கோப்புகள் கண்டுபிடிக்கப் படுவதற்கு பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே வானியல் நிகழ்வுகளை இந்தியாவின் அறிஞர்கள் துல்லியமாகக் கணக்கிட்டு பஞ்சாங்கங்களாகப் பதிந்து வைத்திருக்கின்றனர். அதன் தொடர்ச்சியாக இன்று இந்தியா செவ்வாய் கிரகத்தின் பாதைக்கு தனது கோள் ஒன்றை வெற்றிகரமாக அனுப்பி வைத்திருக்கிறது.

இந்தியாவின் ஐ எஸ் ஆர் ஓ விஞ்ஞானிகள் ஆர்யபட்டா, பாஸ்கரா, வராஹ மிஹிரா போன்ற இந்திய வானியல் அறிஞர்களின் பாதையில் இந்தியாவின் வானியல் சாஸ்திரங்களின் முன்னேற்றங்களை அதன் அடுத்தக் கட்டத்துக்கு எடுத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். பாரதத்தின் பழம்பெரும் பாரம்பரியத்தின் தொடர்ச்சிக் கண்ணியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இந்திய வானவியல் குருமார்களுக்கு இன்றைய இந்திய விஞ்ஞானிகள் தங்களது குரு காணிக்கையை இன்று அர்ப்பணித்திருக்கிறார்கள். இந்நாளே இந்தியாவின் உண்மையான குரு உத்சவ் ஆகும். கொண்டாடப் பட வேண்டிய ஒரு நிகழ்வு. இந்தியாவின் விஞ்ஞானிகளுக்கும் பொறியாளர்களுக்கும் இந்திய அரசாங்கத்திற்கும் பாராட்டுக்களும் வாழ்த்துகளும்.

கடந்த பல வருடங்களாக இந்தியாவின் மக்களும் அதன் இளைய தலைமுறையினரும் இந்தியாவில் தொடர்ந்த மாபெரும் ஊழல்களினாலும், அரசாங்கங்களின் பலவீனங்களினாலும், அந்நியர்கள் ஆட்சியைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு அடித்த கொள்ளைகளினாலும் மனம் துவண்டு, நம்பிக்கையிழந்து, சோர்ந்திருந்தனர். பாரத தேசமே பாழ்பட்டு நின்று கொண்டிருந்த ஒரு நிலையில் அதை மீட்டெடுக்கும் முதல் முயற்சியாக இந்திய தேசமே ஒன்று சேர்ந்து நரேந்திர மோடியை பிரதமராக தேர்வு செய்தது. அது இந்திய மக்களின் உறுதியான தன்னம்பிக்கையின் வெளிப்பாடு. அவர்களது அயர்வையும் சோர்வையும் போக்கி தன்னம்பிக்கை ஊட்டும் ஒரு உற்சாக நிகழ்வாக இன்று இந்த செவ்வாய்க் கிரக கோள் அதன் பாதையில் வெற்றிகரமாக நிலை நிறுத்தப் பட்டுள்ளது.

இந்த வெற்றி ஒட்டு மொத்த இந்தியாவிற்கும் புது நம்பிக்க்கை ரத்தத்தைப் பாய்ச்சக் கூடியது. இளைஞர்களிடமும் மாணவர்களிடத்தும் பெரும் தன்னம்பிக்கையை ஊட்ட வல்லது. இதன் அறிவியல் பூர்வமான வெற்றியை விட இந்த வெற்றி இந்தியாவின் தளர்ந்து கிடந்த தன்னம்பிக்கையை நிமிர்ந்து நிற்க வைத்துள்ளதே இதன் முக்கியமான விளைவு ஆகும். இந்திய மக்களிடம் மட்டும் இன்றி உலக அளவிலும் இந்தியாவை இனி நிமிர்ந்து பார்க்க வைத்துள்ள ஒரு நிகழ்வு இது. கடந்த சில தினங்களாக அமெரிக்க வானொலிகளிலும் டி விக்களிலும் இந்தியாவின் இந்த செவ்வாய் கிரக திட்டம் வெகுவாகப் பேசப் பட்டது. அனைவரும் அதன் வெற்றியை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய முயற்சிகளை அடுத்து இந்தியா இதைச் சாதித்துள்ளது அதுவும் குறைந்த காலத்திற்குள் வெகு குறைவான நிதியில் இதைச் சாதித்துள்ளது. இது சாதாரண சாதனை அல்ல. இந்தியாவின் பாரம்பரிய அறிவின் தொடர்ச்சி.

********

இந்தியாவில் விவசாயிகள் எலிகளைத் தின்கிறார்கள், கக்கூஸ் இல்லை, பள்ளிக் கூடம் இல்லை, குடிநீர் இல்லை, மின்சாரம் இல்லை இந்த லட்சணத்தில் செவ்வாய்க் கிரகத்திற்கு கோள் அனுப்புவது தேவையா? குடிக்கக் கஞ்சி இல்லை கொப்பளிக்கப் பன்னீரா என்றெல்லாம் நமது இடது சாரிகளும் ஞாநி சங்கரன் போன்ற அணு சக்தி விஞ்ஞானிகளும் ஒப்பாரி வைக்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள். இந்திய தேசீய விரோதிகளான கம்னியுஸ்டுகளும், இந்தியாவின் நலன்களுக்கு எதிராகவே எப்பொழுதும் போராட்டங்கள் நடத்தி வரும் கூலிப் படையினரான உதய குமார்,  முத்துகிருஷ்ணன்,  “பூவுலகின்  நண்பர்கள்”  (எதிரிகள்?)  போன்றவர்களும் எப்பொழுதுமே இந்தியாவின் அறிவியல் முயற்சிகளை மட்டமாகவே பேசியும் எழுதியும் வருகிறார்கள். இந்தத் தேசத் துரோகிகள் அந்நிய நாடுகளிடம் நிதி பெற்றுக் கொண்டு இந்தியாவின் அணு சக்தி முயற்சிகளையும், நியூட்ரினோ ஆராய்ச்சிகளையும், செயற்கைக் கோள் முயற்சிகளையும் எப்பொழுதும் எதிர்த்தே பிரசாரம் செய்து வருகிறார்கள். இந்திய விஞ்ஞானிகளுக்கு உண்மையாகவே நன்றி தெரிவிக்க விரும்பும் மக்கள் இந்தத் தேசத் துரோகிகளை கடுமையாக கண்டனம் செய்து அவர்களை புறக்கணிக்க வேண்டும்.

இந்தியா அடிப்படை ஆராய்ச்சிகளிலும் பயன்பாட்டு ஆராய்ச்சிகளிலும் செய்யும் சொற்ப முதலீட்டைக் கூட அவதூறு செய்யும் இந்த புரட்சிகளின் பிரச்சினைதான் என்ன? அந்த நிர்மூடர்களின் கேள்விகளுக்கான எனது எளிய பதில்:

இந்தியாவின் பெரும்பாலான நடுத்தரவர்க்கமும் ஏழைகளும் கூட தங்களுக்கு உருப்படியான ஒரு வீடோ வாகனமோ அடிப்படை வசதிகளோ ஏன் தேவையான உடைகளோ இல்லாத போதிலும் கூட தங்களின் பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் கருதி அவர்களின் படிப்புக்கு கடன் வாங்கியாவது தங்களது சுகங்களையெல்லாம் தியாகம் செய்தாவது கஷ்டப் பட்டுப் படிக்க வைப்பார்கள். அந்தப் பெற்றோர்களுக்கு சரியான வீடு இருக்காது, உருப்படியான ஒரு இரு சக்கர வாகனம் கூட இருக்காது நல்ல துணிமணிகள் இருக்காது விருந்துகள் உண்ண வாய்ப்பிருக்காது சுற்றுலாப் போக வசதிகள் இருக்காது இருந்தாலும் இருந்தாலும் தங்களை விட தங்கள் வாரிசுகள் இன்னும் ஒரு படி மேலே இருக்க வேண்டும் என்று நினைப்பவர்களே இந்தியப் பெற்றோர்கள்.

ஒரு குடும்பத்தில் ஆயிரம் சிரமங்கள் இருக்கும். ஆயிரம் தேவைகள் இருக்கும். இருந்தாலும் குடும்பத் தலைவர் சில அவசிய அவசர காரணங்களுக்குச் செலவு செய்வார். உதாரணமாக என் அப்பா எலக்ட்ரீஷியனாக இருந்தார். பகலில் எஞ்சீனியரிங் காலேஜில் எலக்ட்ரிக்கல் இன்ஸ்ட்ரக்டர் வேலை இரவில் வீடுகளுக்கு வயரிங் செய்வது ஃபேன், மோட்டார்கள் ரிப்பேர் செய்வது என்று இரட்டை வேலைகள் பார்த்து அந்த சொற்ப வருமானத்தில் எங்களை வளர்த்து வந்தார். ஒரு சின்ன முன் ரூமும் குளியல் அறையும் சமையல அறையும் சேர்ந்த ஒரு சின்ன பின் ரூமும் உள்ள ஒரு வீட்டில் குடித்தனம் இருந்தோம். மாதம் 120 ரூபாய்கள் அல்லது அதற்கும் குறைவான சம்பளம் தான். மிகவும் சிரமமான கஷ்ட ஜீவனம் தான். இருந்தாலும் தினமணி, துக்ளக், கலைக் கதிர், மஞ்சரி,கோகுலம், கல்கி ஆகிய பத்திரிகைகளுக்கு எப்படியாவது சந்தா கட்டி வரவழைத்து விடுவார். எங்களையெல்லாம் நல்ல பள்ளிக் கூடத்தில் கெஞ்சிக் கூத்தாடி சேர்த்துப் படிக்க வைத்தார். அக்கம் பகக்த்தில் இருப்பவர்களும் உறவினர்களும் ஏற்கனவே கஷ்டத்தில் இருக்கும் பொழுது இந்த பத்திரிகைகள் எல்லாம் எதற்கு வீண் செலவு என்று சொல்வார்கள். இருந்தாலும் அதற்கான செலவுகளைச் செய்தே தீருவார். நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸில் குறைந்த விலையில் போடப் படும் சோவியத் குழந்தைகள் புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டு வருவார். ரன் அண்ட் மார்ட்டின், லிஃப்கோ டிக்‌ஷனரி, அட்லஸ் ஆகியவற்றை வாங்கி வருவார். இதெல்லாம் செலவுகள் தான். கஷ்ட ஜீவனத்தின் பொழுது தேவையற்ற ஆடம்பர செலவுகள் என்று எல்லோரும் கருதினார்கள். ஆனால் அவர் பிடிவாதமாக அவற்றை நிறுத்த மறுத்து விட்டார். இத்தனைக்கும் பெரிதாகப் படித்தவர் கிடையாது. தன் பிள்ளைகள் எல்லாவற்றையும் படிக்க வேண்டும் என்று பெரும் அக்கறை எடுத்துக் கொண்டவர். அந்த பத்திரிகைகள் அவர்களுக்கான அறிவு முதலீடு என்று நினைத்தவர்.

mangalyan_india_expenses

அப்படிதான் ஒரு தேசமும் நினைக்க வேண்டும். கக்கூஸ்கள் அவசியம் தேவைதான், அனைவருக்கும் சோறு அதை விட முக்கியம் தான். நல்ல பள்ளிக் கூடங்களும் சாலைகளும் மருத்துவ மனைகளும் தரமான குடி தண்ணீரும் இன்னும் முக்கியமானவைதான். ஆனால் அவற்றையெல்லாம் செய்து விட்டுத்தான் ராக்கெட் விடுவோம் என்றால் இந்தியா அடுத்த நூற்றாண்டில் கூட ராக்கெட் விட முடியாது. என் அப்பா தான் குடியிருக்க வீடு வாங்கிய பின்னர்தான் தனக்கு ஒரு ஸ்கூட்டர் வாங்கிய பின்னர் தான் என் அம்மாவுக்கு நகைகள் வாங்கிய பின்னர் தான் எங்களுக்கு எல்லாம் நல்ல துணிமணிகள் வாங்கிக் கொடுத்த பின்னர்தான் எங்களைப் படிக்க வைக்க வேண்டும் என்று நினைத்ததில்லை. அப்படித் தள்ளிப் போடவும் முடியாது. இதைத்தான் ஒரு அரசாங்கமும் செய்யும். முன்னுரிமைகள் கோரும் பல்வேறு துறைகளில் அறிவுசார் துறைகளுக்கும் குறைந்த பட்ச நிதியுதவி கூடச் செய்யாமல் ஒரு நாடு முன்னேற முடியாது.

தன்னை விடத் தன் குழந்தைகள் இன்னும் ஒரு படி மேலாக முன்னேற வேண்டும் என்ற சராசரி இந்தியப் பெற்றோர்களின் அக்கறையையே நாம் இந்திய அரசாங்கத்தின் அறிவியல் ஆராய்ச்சி முதலீடுகளிலும் காண்கின்றோம். அவ்வாறுதான் இந்திய தேசமும் நினைத்துச் செயல் படுகிறது. இந்தியாவில் இன்று அடிப்படைத் தேவைகளுக்கான கட்டுமானங்கள் இல்லை என்பது உண்மைதான். இந்தியாவில் உருப்படியான கழிவறை வசதிகள் இன்னும் அனைத்து குடிமக்களுக்கும் வழங்கப் படவில்லை என்பது உண்மைதான். இந்தியாவின் அனைத்து மக்களுக்கு இன்று வரை தரமான தண்ணீரும் இருப்பிடமும் சுகாதாரமும் அடிப்படைக் கல்வியும் அளிக்கப் படவில்லை என்பதும் உண்மைதான். இருந்தாலும் இந்தியா பாரம்பரியமாக ஒரு அறிவுசார் நாடு. கல்விக்கும் ஞானத்துக்கும் முக்கியத்துவம் வழங்கிய நாடு. எந்த வறுமையில் இருந்தாலும் அதன் அறிவுத் தேடலை அதனால் முற்றிலுமாக நிறுத்தி வைத்து விட்டு பிற தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய அதன் இயல்பு அனுமதிக்காது.

பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே என்று ஒன்றாம் வகுப்பில் இருந்தே கற்றுத் தரும் ஒரு தேசத்தில் அறிவியல் ஆராய்ச்சிகளில் முதலீடு செய்யக் கூடாது என்று சொல்வது கடைந்தெடுத்த அறிவிலித்தனம் மட்டுமே. மூர்க்கமும் மூடத்தனமும் நிறைந்தவர்களால் மட்டுமே அவ்வாறு உளற முடியும்

இந்தியா செவ்வாய்க்கு ஒரு கோளை அனுப்பி வைப்பதினால் அதன் மக்களுக்கு நேரடியாக எந்தவிதப் பயன்களும் இல்லாமல் போகலாம். அதன் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்குக் கூட எந்தவிதமான உருப்படியான கண்டுபிடிப்புகளையும் அது அளிக்காமல் போகலாம் ஆனால் இந்த முயற்சி தந்திருக்கும் மறை பயன்கள் அளப்பரியவை. அவற்றை இந்த மூடர்கள் புரிந்து கொள்ள முயல்வதில்லை. இந்தியாவின் வளர்ச்சியை முன்னேற்றத்தை எந்தவிதத்திலும் எதிர்ப்பதே இந்த அந்நியக் கைக்கூலிகளின் ஒரே வேலை.

First Pictures of Mars taken by Mangalyaan (Courtesy: Indian Express)
First Pictures of Mars taken by Mangalyaan (Courtesy: Indian Express)

இந்த செவ்வாய் கிரக ஆராய்ச்சியினால் விளையவிருக்கும் மறைமுகமான பயன்களில் சிலவற்றை மட்டும் கீழே குறிப்பிட்டுள்ளேன். இதன் மறைமுக பயன்கள் இன்னும் ஏராளமானவை. அவற்றை நம்மால் இப்பொழுதே அறுதியிட்டுத் தீர்மானமாகச் சொல்லி விட முடியாது. ரிட்டர்ன் ஆன் இன்வெஸ்ட்மெண்ட் என்று பார்த்தால் இது ஒரு புத்தி கொள்முதல். அறிவுசார் முதலீடு. இதன் எதிர்காலப் பயன்கள் அளப்பரியவை.

1. உலக நாடுகளில் இன்று இந்தியா பிரமிப்புடன் அணுகப் படும். மோடி அமெரிக்காவில் இறங்கும் பொழுது அவரை பிற நாட்டுத் தலைவர்கள் சற்று மரியாதையுடனேயே அணுகுவார்கள்.

2. இந்தியாவில் அறிவியல் துறைக்கும் விண்வெளி ஆராய்ச்சிகளுக்கும் கூடுதல் நிதி ஒதுக்க எதிர்ப்பு இருக்காது. தாராள நிதியுதவி அளிக்கப் படும். தடைகள் நீக்கப் படும்.

3.தேனியில் துவக்கப் பட்டுள்ள நியூட்டிரினோ ஆராய்ச்சி நிலையத்திற்கான எதிர்ப்புக் குரலுக்கு ஆதரவு பெருகாது. அதன் வேலைகள் இனி வேகப் படுத்தப் படும்.

4. இந்தியா முழுவதும் இந்திய விஞ்ஞானிகள் மீது அபிமானமும் பெரும் மரியாதையும் உருவாகும். அணு நிலையங்கள் எதிர்க்கப் படும் பொழுது விஞ்ஞானிகளின் குரல்களுக்கு மக்கள் மதிப்பளிப்பார்கள் உதயகுமார் போன்ற ஆட்கள் சொல்வதை விட விஞ்ஞானிகள் சொல்வது காது கொடுத்துக் கேட்க்கப் படும்.

5.விண்வெளி ஆராய்ச்சியிலும் பிற அடிப்படை அறிவியல் துறைகளிலும் வெளிநாட்டு முதலீடு அதிகரிக்கும். இந்திய விண்வெளி நிலையங்கள் மூலமாக தங்கள் நாடுகளுக்கு சாட்டிலைட்கள் செய்து கொள்வதும் அவற்றை விண்ணில் ஏவுவதற்கும் பல நாடுகள் நம்பிக்கையுடன் முன் வரும். ஆர்டர்கள் வரும். முதலீடுகள் பெருகும்

6. இந்திய மாணவர்க்ளிடத்தில் விஞ்ஞானப் படிப்புகளிடம் புதிய ஆர்வம் ஏற்படும்.

7. இந்திய வானவியல் சாஸ்திரங்கள் குறித்தும் அவற்றின் வேத காலம் தொட்டு செய்யப் பட்டுள்ள கண்டுபிடிப்புகள் குறித்தும் உலகளாவிய புதிய ஆர்வம் ஏற்படும். நமது பாரம்பரிய அறிவியல் சாஸ்திரங்கள் வேதங்கள் குறித்து மக்களிடம் மரியாதையுணர்வு அதிகரிக்கும்

8. மோடி இந்த வெற்றியைப் பயன் படுத்திக் கொண்டு தனது மேக் இன் இண்டியா கோஷத்தை முன்னெட்டுத்துச் செல்வது எளிதாக இருக்கும்

9. மக்களிடம் தாழ்வுற்றிருந்த தன்னம்பிக்கையும் சோர்வும் நீங்கி ஒரு புது நம்பிக்கை ஒளி பிறக்கும்

10. விண்வெளி ஆராய்ச்சிகள் சாட்டிலைட்டுகள் தொடர்பான உப தொழில்கள் இந்தியாவில் அதிகரிக்கும்

இன்னும் ஏராளமான மறைமுகமான உபரிப் பலன்கள் இதன் மூலம் நிகழும்.

இதெல்லாம் உடனே நாளையே நடக்க வேண்டும் என்பதில்லை. இந்தியா செல்ல வேண்டிய தூரம் இன்னும் அதிகம். இது ஒரு நல்ல துவக்கத்தை அளித்துள்ளது. விண்வெளியைப் பொருத்தவரை முதலில் வெற்றி பெறும் நாடுகள் கவனிப்பையும் மரியாதையையும் பெறுகின்றன. அமெரிக்காவின் ஆர்ம்ஸ்ட்ராங் முதல் மனிதராக முதல் அமெரிக்கராக சந்திரனில் கால் பதித்த பொழுது அரசியல் ரீதியாக அது அமெரிக்காவுக்கு சோவியத்தை விட பெரும் தார்மீக வெற்றியுணர்வை அளித்தது. அது போலவே சீனாவுடனும் பாக்கிஸ்தானுடனுமான எல்லை தகறாறுகளிலும் அரசியல் போட்டிகளிலும் இந்தியாவுக்கு இந்த வெற்றி ஒரு தார்மீக வலுவை அளிக்கும்

இதெல்லாம் இந்தியாவின் இடதுசாரி சீனக் கைக்கூலிகளுக்கும் ஜிஹாதிகளிடம் கூலி வாங்கிக் கொண்டு மாரடிக்கும் போலி புரட்சியாளர்களுக்கும் புரியப் போவதில்லை. சிந்தனைத் திறன் உடைய எந்தவொரு இந்தியக் குடிமகனும் இந்த அற்பப் பதர்களை புறக்கணிக்கவே செய்வான்.

(ச. திருமலை தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது) 

மங்கல்யானும் மறக்கப்பட்ட மனிதர்களும்

செவ்வாய் கிரகத்துக்கு இந்திய விண்வெளி மையம் அனுப்பிய விண்கலத்தை சுமந்து சீறி பாய்ந்து சென்றது ராக்கெட். அந்த சந்தோஷ தருணத்தில் மறக்கப்பட்ட சில மனிதர்களை நினைவுக்கு கொண்டு வருவது நம் கடமை. அதற்கு முன் ஒரு சின்ன விஷயம்.morning_hindutva ஏன் செவ்வாய் கிரகத்துக்கு விண்கலம் அனுப்பி அங்கே மீத்தேன் வாயு இருக்கிறதா என பரிசோதனை செய்ய வேண்டும் – அதுவும் பாரதம் போல வறுமையுடன் போராடும் ஒரு நாடு?இந்த கேள்வி உடனடியாக இடதுசாரிகளால் கேட்கப்படும். உண்மையில் வளரும் நாடுகளுக்குத்தான் விண்வெளி தொழில்நுட்பம் மிகவும் தேவை. செயற்கை கோள் தொழில்நுட்பம் மனித வள மேம்பாட்டுக்கும் இயற்கை வளம் பேணுவதற்கும் மிகவும் அவசியமானது. மானுடத்தின் அடுத்த தாவலும் விரிவும் விண்வெளியில் அமையும். அது விரைவில் நிகழும். அப்போது நாம் –அதாவது நம்மை போல காலனிய சுரண்டலால் தேக்கநிலை அடைந்து வறுமையில் உழலும் நாடுகள்- என்ன செய்ய வேண்டும்? காலனிய ஆதிக்கத்தின் மூலம் வளர்ந்த நாடுகள் மட்டுமே அந்த முன்னேற்றத்தில் ஈடுபடட்டும் என விட்டுக் கொடுத்து விட வேண்டுமா? நாம் கைகட்டி அவர்கள் தமக்கு போக எஞ்சியதை நமக்கு தரும் போது அதை கை கட்டி வாங்கி அவர்களின் அரசியல் அழுத்தங்களுக்கு நம் சுதந்திரத்தை விட்டு கொடுத்து…

ஒருவேளை நம் இசங்கள் பேசும் இடதுசாரிகள் எதிர்பார்ப்பது கூட இதைத்தானோ என தோன்றுகிறது. தெரு தெருவாக அறிவியலையும் பகுத்தறிவையும் வளர்க்கிறோம் பேர்வழி என்று ‘பக்திமான் கண்டுபிடிச்சது விபூதி பாக்கெட் விஞ்ஞானி கண்டுபிடிச்சதோ ராக்கெட்’ என்று கோஷம் போடலாம் பாருங்கள்…

mangalyaan

மங்கல்யானுக்கு முதல் பிள்ளையார் சுழி போட்டவர் யார்?  ஆண்டு 1999. பொகரானில் அமெரிக்க செயற்கை கோள்களின் கண்களில் மண்ணை தூவி பாரதம் அணு சோதனையை நிகழ்த்திய முதலாம் ஆண்டு விழா. இந்திய விண்வெளி மையத்தின் அன்றைய தலைவர் கஸ்தூரி ரங்கன் உரை ஆற்றுகிறார், “பாரதத்துக்கு சந்திரனுக்கு விண்கலம் அனுப்பும் ஆற்றல் இருக்கிறது.”  போகிற போக்கில் சொல்லி செல்லப்பட்ட இந்த வார்த்தைகள் அந்த கூட்டத்தில் இருந்த மனிதர் ஒருவருக்கு பொறி தட்டுகிறது. அக்கினி குஞ்சொன்றை கண்டேன் என.

உரைக்குப் பின்னர் அவர் கஸ்தூரி ரங்கனை சந்திக்கிறார்.

”உண்மையா? நெஜமாகவே முடியுமா?”

“ஆம்” என்கிறார் கஸ்தூரி ரங்கன். அரசாங்கம் ஒத்துழைக்க வேண்டும்.

“செலவு? நம்மை போல வளரும் நாட்டின் பொருளாதாரத்துக்கு முடியுமா? அதுவும் அமெரிக்கா விதித்த தடைகள் எல்லாம் இருக்கின்றனவே…”

”அதையெல்லாம் கவலைப்படாதீர்கள். இந்திய தொழில்நுட்பத்தால் அதிசயங்களை செய்ய முடியும். அரசு முழுமையாக துணை செய்ய வேண்டும்.”

வேண்டிய வசதிகள் செய்து தரப்படும். என அந்த மனிதர் வாக்களிக்கிறார். வேலைகள் துரிதமாக நடை பெறுகின்றன.  2003 இல் அன்றைய பாரத பிரதமர் அடல் பிகாரி வாஜ்பாய் அவர்களால் சந்திராயன் தேச விடுதலை திருநாள் அன்று அறிவிக்கப்படுகிறது. “ பாரதம் சந்திரனுக்கு விண்-பரிசோதனை மிஷன் ஒன்றை அனுப்பப் போகிறது. அதன் பெயர் சந்திரயான்.”

மிக குறைவான செலவில் சந்திரனுக்கு அனுப்பப்பட்ட விண் -சோதனை செயல்திட்டம் அது. சந்திரயான் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அது ஓராண்டுதான் செயல்பட்டது. என்ற போதிலும் அந்த காலகட்டத்தில் அது சந்திரன் குறித்து சேகரித்து அனுப்பிய  தரவுகள் மிக அதிகம் – சந்திரனில் இருக்கும் நீர் உட்பட. இந்தியாவின் இந்த குறைந்த செலவு விண்-செயல்திட்டங்களுக்கு மற்றொரு முக்கிய மகத்துவம் உண்டு. 304 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களுக்கான  உலக விண்வெளி தொழில்நுட்ப சந்தையில் ஒரு முதன்மை போட்டியாளராக இந்தியா வளர்ந்து வருகிறது. காலனியாதிக்கத்தால் வஞ்சித்து சுரண்டப்பட்ட மற்ற வளரும் நாடுகளுக்கும் இது ஒரு நல்ல முன்னுதாரணம்.

சரி. கஸ்தூரி ரங்கனின் உரையிலிருந்து சந்திரயானை கண்டறிந்து ஊக்குவித்த அந்த மனிதர் யார்?

joshi1பேராசிரியர். முரளி மனோகர் ஜோஷி. இந்திய ஊடகங்களால் குறிப்பாக இடதுசாரி ஊடகங்களால் மிக மோசமாக சித்தரிக்கப்பட்ட அந்த மனிதர்தான். ஏதோ மூடநம்பிக்கையாளர் பிற்போக்குவாதி என மீண்டும் மீண்டும் கேலி செய்யப்பட்ட அந்த மனிதர் இந்திய அரசியலில் வேண்டுமென்றே பலிகடாவாக்கப்பட்டவர். ஜோஷி மூடநம்பிக்கையாளரா? ஒரு சிறிய உதாரணம் புரியவைக்கும். 1995 இல் விநாயகர் விக்கிரகங்கள் பால் குடிக்கும் அதிசயம் நிகழ்வதாக ஒரு பெரும் பரபரப்பு ஏற்பட்டது. அப்போது வெளிவந்த ‘சண்டே’ எனும் ஆங்கில இதழுக்கு ஜோஷி பேட்டி அளித்திருந்தார்: இது விக்கிரகங்களில் இருக்கும் நுண் துளைத்தன்மையால் ஏற்படும் இயற்கை நிகழ்வே தவிர இறை சக்தியால் நிகழும் அற்புதம் அல்ல.

கல்வி அனைத்து இந்தியருக்குமான அடிப்படை உரிமை என  1993 இல் உச்ச நீதி மன்றம் கூறியதற்கு செயல்வடிவம் அளித்தவர் ஜோஷி. அதற்கு அவருக்கு உத்வேகம் அளித்தது ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்பின் ஓராசிரியர் பள்ளி கோட்பாடுகள். இன்று சர்வ சிக்‌ஷா அபியான் எனும் செயல் திட்டம் முழுவடிவுடன் செயல்படுவதற்கு பின்னால் ஒரு இந்துத்துவ மூளை இருக்கிறது. இயற்கை வளம் மற்றும் பாரம்பரிய அறிவு பாதுகாப்பு ஆகியவற்றிலும் ஜோஷியின் செயல்பாடு முக்கியமாக இருந்தது. ஆனால் இவை எல்லாம் பேசப்படுவதே இல்லை.   சர்வ சிக்க்ஷா அபியானுக்கும் சந்திரயானுக்கும் இன்றைக்கு மங்கல்யானுக்கும் ஒரு பொதுத்தன்மை இருக்கிறது. அது இந்த செயல்திட்டங்களின் சிக்கனம் சார்ந்த செயல்திறமை.  இயல்பாக நம் பண்பாட்டில் ஊறியது அது. நம்மை போல காலனியத்தால் சுரண்டப்பட்ட நாடுகளுக்கு இன்றைய அதி முக்கிய தேவை அதுவேதான். மிகவும் சிக்கனமாக ஆகச்சிறந்த திறமையை சிந்தாமல் சிதறாமல் செயல்களில் வெளிக் கொண்டு வருவது…

nnஇதை போலவே மறக்கப்பட்ட மற்றொரு சாதனையாளர் -இன்னும் முக்கியமானவர் ஒருவர் உண்டு. அவர்தான் இஸ்ரோவின் முதன்மையான விஞ்ஞானிகளில் ஒருவராக திகழ்ந்த நம்பி நாராயணன்.  KVD எனும் விண்கலன் தொழில்நுட்பம் ஒன்றை இந்தியாவுக்கு அளிக்க சோவியத் யூனியன் ஒப்பு கொண்டது அமெரிக்க உளவு நிறுவனங்களுக்கு தெரிந்துவிட்டது. அதனினும் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பம் ஒன்றை வடிவமைத்து கொண்டிருந்தவர் நம்பி நாராயணன். அமெரிக்கா சீற்றம் அடைந்தது. 1992 இல் முதலாம் புஷ்  இந்திய விண்வெளி மையத்தின் மீது தடைகளை விதித்தார். 1994 இல் நம்பி நாராயணன் இந்திய விண்வெளி ரகசியங்களை விற்றதாக கைது செய்யப்பட்டார்.  செக்ஸுக்காக மாலத்தீவை சேர்ந்த  இரு பெண்களுக்கு அவர் இந்திய விண்வெளி தொழில்நுட்பங்களை விற்றார் என அவர் மலினப்படுத்தப்பட்டார். கைது சித்திரவதை என தொடர்ந்து அவமானப்படுத்தப்பட்ட இந்த மனிதரின் வாழ்க்கை உண்மையில் மிக எளிமையானது. அவர் கைது செய்யப்பட்ட போது அவர் வீட்டில் இருந்த டிவி கூட வேலை செய்யவில்லை. ஒரு சாதாரண நடுத்தர வர்க்க குடும்பத்தைக் காட்டிலும் எளிமையான ஒரு வீடு என்பதை பத்திரிகையாளர்கள் கண்டார்கள்.

நடந்தது என்ன என்பதை ’Emerging Space Powers: The New Space Programs of Asia, the Middle East and South-America’  எனும் நூல் ரத்தின சுருக்கமாக சொல்கிறது. அது அப்படியே இங்கே:emerge1

The plot thickened when, at the Liquid Propulsion Systems Center, S.Nambi Narayanan and P.Sasikumaran were arrested for ‘spying for foreign countries’. Eventually the Central Bureau of Investigation admitted that the charges against S.Nambi Narayanan and P.Sasikumaran were false and baseless and they were freed. Later the United States was accused of setting them up as part of a dirty-tricks campaign against the sale of the KVD-1. Although not properly recognized for his achievement, Nambi Narayanan went on to develop the Vikas engine that eventually sent Chandrayan to the Moon in 2008.  (Brian Harvey, Henk H. F. Smid, Théo Pirard, Springer, 2011, பக். 225)

அமெரிக்காவின் இந்த கீழ்த்தர விளையாட்டில் கேரள போலீஸிலிருந்து பங்கு வகித்த கள்ள ஆடுகளில் போலீஸ்துறையிலும் இருந்தன. பின்னர் பதவிற்ற இடதுசாரிகளிலும் இருந்திருக்கின்றன. பாரதத்துக்கும் எனவே இந்துத்துவத்துக்கும், எதிராக மார்க்ஸியர்கள் ஏகாதிபத்தியவாதிகளுடன் கை கோர்ப்பதென்பது வரலாற்றில் எப்போதும் நடக்கும் துரோகம்தானே!

ஏனெனில் முழுமையான விசாரணைக்கு மீண்டும் மீண்டும் முட்டுக்கட்டைகள் மார்க்ஸிஸ்ட் அரசால் போடப்பட்டு இறுதியில் உச்சநீதி மன்ற அதிரடியால் முழு விசாரணை நடந்தது. அதில் நம்பி நாராயணன் குற்றமற்றவர் என நிரூபிக்கப்பட்டார்.  அன்று கேரள போலீஸின் SIB இல் டெபுடி டைரக்டராக இருந்தவர் ஸ்ரீகுமார். நம்பிநாராயணனை 50 நாட்கள் சிறையில் வைத்து உடல்-உள்ள ரீதியாக சித்திரவதை செய்து அவரை தன் மேலதிகாரிகளுக்கு எதிராக வாக்குமூலம் கொடுக்க நிர்ப்பந்தித்தார் இவர்.

sk1

ஏறக்குறைய ஒட்டுமொத்த இஸ்ரோ (ISRO) அமைப்பே இதனால் ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கும். உச்சநீதி மன்ற தீர்ப்பின் படி 1999 இல் மத்திய அரசு இவருக்கு எதிராக நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தது. அப்போது குஜராத் உளவுத்துறையில் ஸ்ரீகுமார் பொறுப்பில் இருந்தார்.

sknnஆக பார்த்தார் ஸ்ரீகுமார். 2002 கலவரங்கள் அவருக்கு வகையாக உதவின. மோடி மீது குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்கினார். இடதுசாரி வட்டங்களில் பிரபலமானார்.  2004 இல் இவர் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் சோனியா அரசால் அமுக்கமாக மறைக்கப்பட்டன. ஓய்வு பெற்ற நம்பி நாராயணன் தம் தள்ளாத வயதில்  இன்னும் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட அநியாயத்துக்கு எதிராக நீதி கேட்டு போராடிக் கொண்டிருக்கும் போது,   ஸ்ரீகுமார்   மனித உரிமை போராளி வேடம் தரித்து இந்திய அமெரிக்க முஸ்லீம் கவுன்ஸிலால் அழைக்கப்பட்ட விருந்தாளியாக அமெரிக்கா சென்று கொண்டிருக்கிறார்.

மங்கல்யானுக்காக மனம் மகிழும் போது ஒரு கணமாவது நம்பி நாராயணனையும் நன்றியுடன் நினைத்து கொள்வோம்.

நாளை மீண்டும் தேநீருடன் சந்திக்கலாம்.