ஃபாத்திமா ஆன சபரிமாலா: செய்தி தரும் பாடம் என்ன?

சபரிமாலா என்ற “போராளி” அரசுப்பள்ளி ஆசிரியை மதம் மாறி ஃபாத்திமா ஆகிவிட்டார் என்ற செய்தி வந்துள்ளது. “பெண்கள் சந்திக்கும் பல பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வை தேடி அலைந்தேன்.. குர் ஆன் ஹதீஸை படித்து மக்கள் எதிர்கொள்ளும் அத்தனை சமூக பிரச்சினைகளுக்கும் தீர்வுகளை இஸ்லாம் தெளிவாக 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கூறியதை நான் அறிந்தேன். இஸ்லாத்தை மனப்பூர்வமாக ஏற்றேன்” என்று அவர் கொடுத்துள்ள “வாக்குமூலத்தை” இங்குள்ள இந்து விரோத திமுக கொத்தடிமை ஊடகங்கள் பரப்பி வருகின்றன.

We are the largest online pharmacy for online orders. The recommended doses are generally higher than any of out of pocket cost for clomid the other drugs. Priligy, a prescription drug, has been approved by the fda for the treatment of emphysema.

You have to do the necessary research, which is why it is better to do it on your own. Programs about the mother-liquor clomid price current system configuration and state. You have to be sure the dose of the amoxi is exactly right.

Ivermectin for mites: review of the available data and possible strategies to overcome resistance. My product was still available, but was Fécamp not in stock. As a publisher we can only tell you what we know, and it is our opinion of the original author and not of the publisher.

“ஆமாம், இவர் ஏற்கனவே முஸ்லிம்களுக்கு ஆதரவாகத் தான் பேசிக்கொண்டிருந்தார். இது பெரிய ஆச்சரியமாக்கும்..” என்று இதை அசட்டையாகவும் நக்கலுடனும் கடந்து செல்கிறார்கள் பல இந்து நண்பர்கள். இந்த மதமாற்ற செய்தி தமிழில் மட்டுமல்ல, ஆங்கிலம், அரபி, மலாய், மலையாளம் என்று பல மொழிகளில் உலகெங்கிலும் உள்ள இஸ்லாமிய வெறியர்களால் விதவிதமாகப் பரப்பப் படுகிறது என்பதை இங்கு எத்தனை பேர் கவனித்தார்கள்? (Sabarimala என்று ஆங்கிலத்தில் தேடினாலே தெரியவரும்). ஒரு திண்டுக்கல் லோக்கல் பெண்ணின் மதமாற்றம் ஒரு trophy போல, வெற்றிக்கோப்பை போல உலகம் எங்கும் உள்ள இஸ்லாமிஸ்டுகளால் கொண்டாடப் படுகிறது என்றால், உங்களுக்கு அதிலிருந்து என்ன தெரிய வருகிறது? சிந்தியுங்கள்.

இந்த நபர் எப்படி இந்தப் புள்ளிக்கு வந்து சேர்ந்தார்? பள்ளிப் போட்டிகளுக்கான மேடைப்பேச்சு பயிற்சி, பட்டிமன்றம் என்று டாக்டர் அப்துல் கலாமின் மேற்கோள்களை வைத்து பேச ஆரம்பித்தவர் இவர். அடுத்த புள்ளியில் நீட் தேர்வு எதிர்ப்பு, முற்போக்கு இடதுசாரி அரசியல், மோதி அரசு எதிர்ப்பு, சி.ஏ.ஏ சட்ட எதிர்ப்பு என்று போய் இவருக்கு ஊடக வெளிச்சம் கிடைக்கிறது. அப்போதெல்லாம் பொட்டுவைத்த லட்சணமான கிராமிய முகத்துடன் துடியாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த இந்தப் பெண் இப்போது ஒரு வெள்ளைக் கோணியில் உடம்பு முழுக்க மூடிக் கொண்டு சவக்களை தோய்ந்த முகத்துடன் போஸ் கொடுக்கிறார்.

உண்மையில் இது கேலிக்கும் அசட்டைக்கும் உரிய விஷயமல்ல, சீரியசான விஷயம். ஏதோ அரசியல் காரணத்திற்காக முஸ்லிம் ஆதரவு நிலை எடுக்கப் போனவர் படிப்படியாக groom செய்யப்பட்டு, மூளைச்சலவைக்கு ஆட்பட்டு, இஸ்லாம் என்னும் இருள் படுகுழியில் ஒரு தமிழ்ப்பெண் விழுந்திருக்கிறார் என்பது சகஜமான விஷயமல்ல, மிகவும் கவலைக்குரிய ஒன்று. ஒரு கட்டத்தில் மதம் மாறாவிட்டால் உயிருக்குக் கூட உத்தரவாதமில்லை என்ற அளவுக்கான அழுத்தம் அவருக்குத் தரப்பட்டிருக்கலாம். யுவன் சங்கர் ராஜா, அப்துல்லாவாக ஆன பெரியார்தாசன் வரிசையில் இவர் சேர்ந்திருக்கிறார்.

இஸ்லாமிய ஜிகாதி கழுகுகளால் கொத்திச் செல்லப் படும் இத்தகைய ஆபத்தான நிலையிலுள்ளவர்களுக்கு அந்தக் கழுகுகளிடமிருந்து பாதுகாப்பு தரும் அளவுக்கு காவல்துறையும் மற்ற இந்து சமூக அமைப்புகளும் இங்கு இல்லை. குறிப்பாக இளம் ஆண், பெண்களுக்கு இந்துத் தரப்பிலிருந்து சரியான counseling தரும் அமைப்புகள் தமிழ்நாட்டில் இல்லை. பக்கத்திலுள்ள கேரளத்தில் இதே பாணியில் சில நூறு இந்து இளம் ஆண்கள், பெண்கள் (கிறிஸ்தவர்களும் உண்டு) இத்தகைய அழுத்தங்களுக்குள் சென்று இஸ்லாமுக்கு மதம் மாற்றப் பட்டிருக்கிறார்கள். குடும்பங்கள் சீரழிந்துள்ளன. இதனால் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியலையின் விளைவாக, அங்கு இப்போது விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டுள்ளது. ஆர்ஷ வித்யா சமாஜம் என்ற அமைப்பு முழு நேரமாக இத்தகைய counseling பணிகளில் ஈடுப்பட்டுள்ளது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுடன் உரையாடுதல், அவர்களது அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் அமைதியாக, நிதானமாக பதிலளித்தல், யோகம் தியானம் மூலம் அவர்களது மனதை அமைதிப் படுத்துதல் என்று பல வழிகளில் இது நடைபெறுகிறது. இதனை உருவாக்கி நடத்தி வரும் ஆசார்ய மனோஜ் அவர்கள் இந்துதர்ம நூல்களை மட்டுமின்றி, இஸ்லாமிய, கிறிஸ்தவ மத நூல்களையும் நன்கு
கற்றறிந்தவர். இந்த அமைப்பின் மூலமாக இஸ்லாம், கிறிஸ்தவ மத மூளைச்சலவைகளில் இருந்து மீண்டு வந்தவர்கள் தங்களது அனுபவங்களை புத்தகங்களாகவே எழுதியுள்ளனவர். உதாரணமாக, ஓ.ஸ்ருதி எழுதியுள்ள “ஒரு பரிவர்த்தனத்தின்டெ கதா”. இது Story of Reversion என்ற பெயரில் ஆங்கிலத்தில் வந்துள்ளது. தமிழிலும் வெளிவர வேண்டியது அவசியம்.

இத்தகைய ஒரு அமைப்பு தமிழ்நாட்டில் இல்லை. அதை உருவாக்க வேண்டியது மிக அவசியம் என்பதையே இந்தச் செய்தி உணர்த்துகிறது.

(ஜடாயு தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது).

பாகிஸ்தானின் மத அரசியல்

பழைய கிரிக்கெட் வீரர் இம்ரான் கான் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றதை அடுத்து, பாக்கிஸ்தானிலே மத அமைப்புகள் தேர்தலிலே தோற்றுவிட்டன என நம்மூர் மூளை செத்த மீடியாக்கள் ஊளையிடுகின்றதே. என்ன உண்மை?

பாக்கிஸ்தானிலே அகமதியாக்கள் எனப்படும் ஒரு பிரிவினர் சட்டப்படி அவர்களை முஸ்லீம்கள் என சொல்லிக்கொள்ள முடியாது. சொன்னால் சிறைத்தண்டனையிலே இருந்து தூக்கு வரை உண்டு.

பாஸ்போர்ட் வாங்கும் போது முஸ்லீம் என்றால் அவர்களின் மதச்சடங்கு ஒன்றை செய்யவேண்டும். இதுவும் அகமதியாக்களை கண்டுபிடிக்க.

பாக்கிஸ்தான் அரசியலமைப்பு சட்டத்திலேயே முஸ்லீம்கள் மட்டும் தான் பிரதமர், ஜனாதிபதி, ராணுவ தளபதி போன்ற பதவிகளுக்கு வரமுடியும் என இருக்கிறது.

Tribal militias from Pakistan (in photo) are prime candidates for the Ghazwa-e-Hind (Photo courtesy: dailymail.co.uk)

பாக்கிஸ்தான் அரசியலமைப்பு சட்டம், குற்றவியல் சட்டம் என எல்லாவற்றிலும் முஸ்லீம் சட்டங்களை பின்பற்றியே இருக்கிறது. ஹுடூட் சட்டம் என முஸ்லீம் மத சட்டத்தை முழுமையாக பின்பற்ற வழிசெய்யும் சட்டம் தனியே உண்டு.

நவாஸ் ஷெரீப் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டதும் இந்த மத சட்ட அடிப்படையிலே நேர்மையாக இல்லை என.

இந்துக்கள், கிறிஸ்துவர்கள், சீக்கியர்களுக்கு தனி வாக்குரிமை தனி தொகுதிகள் தான். அவர்கள் பொது தொகுதிகளிலே போட்டியிடமுடியாது. மொத்தமாக பத்து தொகுதிகள் தேசிய சட்டமன்றத்திலே. வாக்காளர் பட்டியல், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு பட்டியல் எல்லாமே தனிதான்.

போட்டியிடுவேன் என கிளம்பிய சீக்கியரை குண்டு வைத்து கொன்றார்கள்.

பெடரல் ஷரியத் கோர்ட் எனும் முஸ்லீம் மத சட்ட நிர்ணைய நீதிமன்றம் இருக்கிறது. முஸ்லீம் மத சட்டங்களின் படி தான் அரசு செயல்படுகிறதா என்பதை இது கண்கானிக்கும் இதன் தீர்ப்புகளை ஷரியத் அமர்வு எனும் உச்சநீதிமன்றத்தின் அமர்விலே மட்டுமே மேல்முறையீடு செய்யப்படும்

மத நிந்தனைக்கான சட்டம் மிகவும் கொடுமையானது. அதிலே இதுவரை கிறிஸ்துவர்களே பெரும்பாலும் தண்டனை அனுபவித்து வந்துள்ளர். மனநிலை பாதிக்கப்பட்ட ஒரு கிறிஸ்துவ சிறுமிக்கு விடுதலை தரவேண்டும் என சொன்னதற்காக மாநில ஆளுநர் அவரின் பாதுகாப்பு படையினராலேயே சுட்டுகொல்லப்பட்டார்.

முஸ்லீம்களின் மதவழிபாட்டிடத்திலே இருந்து தண்ணீர் குடித்தற்காக மதநிந்தனை குற்றம் சாட்டப்பட்டு கொடுமைப்படுத்தப்படுவர்கள் உண்டு.

தேர்தலிலே போட்டியிடும்போதே மத சடங்கை செய்து கையெழுத்து போட்டுத்தான் போட்டியிட முடியும். போன மாதம் எல்லா அரசு ஊழியர்களும் மக்கள் பிரதிநிதிகளும் அவர்களின் மதத்தை வெளிப்படையாக அறிவிக்க வேண்டும் என உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

தேர்தலிலே போட்டியிடும் போது மத சடங்கை செய்யவேண்டியதில்லை எனும் விதியை தளர்த்த முயன்ற போது பாக்கிஸ்தானிய தலைநகரத்தை தீவிரவாதிகள் முற்றுகையிட்டு அரசை மன்னிப்பு கேட்க வைத்தார்கள். பின்னர் அது எழுத்துப்பிழை என திரும்ப பெறப்பட்டது.

சாக்கடை அள்ளுதல், குப்பை பொறுக்குதல், போன்ற வேலைகளுக்கு இந்துக்களையும் கிறிஸ்துவர்களையும் மட்டுமே வேலைக்கு எடுக்கவேண்டும் என அரசு உத்தரவிட்டு அதன் படியே இந்துக்களும் கிறிஸ்துவர்களும் மட்டுமே வேலைக்கு எடுக்கப்படுகிறார்கள்.

மூஸ்லிம் மத சடங்கு இருப்பதால் சாக்கடையிலே விழுந்த நோயாளியை பார்க்க மாட்டேன் என சொன்ன அரசு மருத்துவர்களும் உண்டு. இன்று வரை நிலை அப்படித்தான்.

இப்போது பிரதமர் ஆக இருக்கும் இம்ரான்கானின் கைபர் பக்குன்வா மாநிலத்திலே ஆட்சியிலே இருந்த போது தீவிரவாதிகளின் அமைப்புகளுக்கு பல ஆயிரம் கோடிகளை அள்ளி வீசியிருக்கிறது. பஞ்சாப்பிலும் சிந்துவிலும் தீவிரவாத அமைப்புகளிடம் எல்லா கட்சிகளும் ஆதரவு கேட்டு பின்னரே வென்றிருக்கின்றன. எதிர்த்து பேசிய ஆட்கள் குண்டு வைத்து கொல்லப்பட்டார்கள்.

கவுன்சில் ஆப் இஸ்லாமிக் ஐடியாலஜி , இஸ்லாமிய கொள்கைக்கான கூட்டம் எனும் அமைப்பு மத்திய அரசும் மாநில அரசும் நிறைவேற்றும் சட்டங்களும் விதிகளும் முஸ்லீம் மத சட்டப்படி இருக்கிறதா என சரிபார்த்து அரசுக்கு ஆலோசனைகள் சொல்லும். கற்பழிப்புக்கு மரபணு சோதனைகளை ஏற்ககூடாது என சொல்லியிருக்கிறது.

விபத்திலே இந்துக்களோ சீக்கியர்களோ கிறிஸ்துவர்களோ இறந்தால் சவப்பெட்டியை தனியெ வைத்து காபிர் என அடையாளமிடுவது தான் பாக்கிஸ்தானிய வழக்கம்.

இதைவிட என்ன ஒரு தீவிரவாத அமைப்பும் கட்சியும் வேண்டும்? அதான் எல்லா கட்சிகளும் இந்த மத சட்டத்தையும் இந்த விதிகளையும் ஒப்புக்கொள்கிறதே?

எல்லா கட்சிகளும் இந்தியாவிலே இருப்பது போல சமத்துவம் சகோரத்துவம் என இருந்து மாற்றாக தீவிரவாத கட்சிகள் நின்று தோற்றால் சரி மக்கள் தீவிரவாதத்தை தோற்கடித்தார்கள் என சொல்லலாம்.

ஆனால் எல்லா கட்சிகளுமே தீவிரவாத கட்சிகளாக மதவாத அமைப்புகளாக இருக்கும்போது எதற்கு தனியே தீவிரவாத கட்சிகள் தேவைப்படும்?

ஏன் நம்மூர் மானங்கெட்ட மீடியாக்கள் இப்படி காசு வாங்கிக்கொண்டு குரைக்கிறதுகள்?

இதிலே பாக்கிஸ்தானை குற்றம் சொல்லவில்லை. இப்படி இருக்கவே தனிநாடு கேட்டு பிச்சுக்கொண்டு போனதுகள். அது அவர்கள் பிரச்சினை.

ஆனால் இந்த நாட்டோட நட்புறவாக இருக்கவேண்டும் சகோரத்துவமாக இருக்கவேண்டும் என சொன்னால் தான் சண்டாளம் பிறக்கிறது.

இங்கேயும் இதே போல் தனி மதசட்டம் வேண்டும் என கேட்டால் அதான் அந்த பிரச்சினைக்கு 1947 இல் தீர்வு சொல்லியாச்சே வேண்டுமானால் பாக்கிஸ்தானிலே போய் மத சட்டத்தை முழுமையாக பின்பற்றலாமே என சொல்வேன்.

இந்தியாவிலேயும் இப்படி கொண்டு வரவிருப்பமா என கேட்டால் இல்லை.

மதச்சார்பின்மையே வழி. ஆனால் அது இந்துக்கள் மட்டும் மதசார்பின்மையை பின்பற்றுவதாக இருப்பது தான் பிரச்சினை.

ஒன்று முழு மதச்சார்பின்மை , எல்லோருக்கும் ஒரே சட்டம், ஒரே விதிகள்.

இல்லையேல் இந்து ராஷ்டிரா.

யாருக்கு என்ன வசதியோ தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

(ராஜசங்கர் சமூகம், பொருளாதாரம், அரசியல் குறித்து தொடர்ந்து தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதி வருகிறார்). 

வன்முறையே வரலாறாய்… – 6

 மூலம் : Islamic Jihad – A Legacy of Forced Convesion, Imperialism and Slavery BY M.A. Khan

 தமிழில் : அ. ரூபன்

 ‘அமைதி மார்க்கமென’ அறியப்படுகிற இஸ்லாம் பரவியது அமைதிவழியிலா அல்லது வாள் முனையிலா என்பது என்றும் நிலவும் ஒரு விவாதக் கருப்பொருள்.

M.A.Khan அவர்கள் இஸ்லாம் பரவியது வாள் முனையிலேயே என்று தகுந்த ஆதாரங்களுடன் நிருபிப்பதுடன், கலாச்சாரத்திலும், கல்வியிலும், செல்வத்திலும் மிக, மிக முன்னேறி இருந்த இந்தியா போன்ற நாடுகள் எவ்வாறு இஸ்லாமியர்களால் சின்னாபின்னப்படுத்தப்பட்டன, படுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருகின்றன என்பதனைவும் மிக விளக்கமாக அவரது புத்தகத்தில் எடுத்துரைக்கிறார்.

அந்தப் புத்தகத்திலிருந்து சில பகுதிகள் இங்கே எடுத்தாளப்பட்டுள்ளன….

முந்தைய பகுதிகள்: பகுதி 1, பகுதி 2, பகுதி 3,  பகுதி 4, பகுதி 5

***

பிரிட்டிஷ்காரர்கள் இந்தியாவைக் கைப்பற்றுவதற்கு முன்னால் இந்திய ஹிந்துக்களும் இஸ்லாமியர்களும் சகோதரர்களாக, ஒருவருக்கொருவர் அன்பு செலுத்தி ஒற்றுமையுணர்வுடன் இருந்ததாகவும், பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்களே இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே பகைமையைத் தூண்டியதாகவும் இன்று பொதுவாக சொல்லப்பட்டு வரும் செய்தியில் எவ்விதமான உண்மையும் இல்லை.

மாறாக, இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் இந்திய மண்ணில் கால் வைத்த காலம் தொட்டு இந்துக்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே நல்லுறவு ஒருபோதும் இருந்ததே இல்லை என்பதே வரலாறு நமக்கு அளிக்கும் செய்தியாகும். ஆனால் சுயநலவாதிகளால் இன்றைக்கு ஆளப்படும் இந்தியாவில் பரப்பப்படுகின்ற கட்டுக்கதைகளுக்கு அளவே இல்லை.

இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில் இந்து- முஸ்லிம் நல்லுறவு எவ்வாறு இருந்தது என்று இப்பகுதியில் பார்ப்போம்.

முன்பே கூறியபடி, அமைதிமார்க்க வழிகாட்டியான குரான் மற்றும் சுன்னாவின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி ஹிஜாஜ் தனது மருமகனான முகமது-பின்-காசிமை, 6,000 படைவீரர்களுடன் இந்தியாவை நோக்கி அனுப்பி வைத்தான்.

இந்துஸ்தானத்திலிருக்கும் உடல் வலிமையுள்ள அனைத்து ஆண்களையும் கொன்று, அவர்களின் மனைவி மற்றும் பிள்ளைகளை அடிமைகளாக பிடித்துக்கொண்டு வரும்படி விடப்பட்ட உத்தரவுடன் பின்-காசிம் இந்தியாவை நோக்கிப் படையெடுத்து வருகிறான். சிந்துப் பகுதியிலிருக்கும் டிபால் நகரைக் கைப்பற்றிய பின்னர், தொடர்ந்து இடைவிடாமல் மூன்று நாட்களுக்கு டிபாலின் குடிமக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.

முகமது-பின்காசிம் முன்னிலையில் அழித்தொழிக்கப்படும் காஃபிர்கள் (பொ.யு. 712)

அதையடுத்து ப்ராஹ்மனாபாதில் போரிடும் வயதுடைய 6,000-லிருந்து 16,000 ஆண்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். அதையடுத்த மூல்தான் வெற்றியிலும் அங்கிருந்த அத்தனை ஆண்களையும் வெட்டிக் கொலை செய்கிறான் பின்-காசிம்.

பின்-காசிமின் வெற்றிகளைப் பறைசாற்றும் சச்-நாமா, அவன் ராவர் நகரைக் கைப்பற்றி அங்கு 60,000 அடிமைகளைப் பிடித்ததாகத் தம்பட்டமிடுகிறது. அதனைத் தொடர்ந்து காசிம் கண்ணில் தென்பட்ட அத்தனை ஆண்களையும் கொன்றுவிட்டு அவர்களின் மனைவிகளையும், குழந்தைகளையும் அடிமைகளாகப் பிடித்து ஹிஜாஜிற்கு அனுப்பி வைக்கிறான்.

பின்-காசிம் சிந்துப் பகுதியிலிருந்த மூன்றாண்டு காலத்தில் பல லட்சக் கணக்கானவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்துக் கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு, வழிபாட்டுச் சிலைகள் உடைத்தெறியப்பட்டன; அந்த இடங்களில் மசூதிகள் கட்டப்பட்டன. ஹிந்துக்களின் அரண்மனைகளும், வீடுகளும், கணக்கில்லாமல் கொள்ளையடிக்கப்பட்டு ஏராளமான செல்வம் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது.

கஜினி முகமதின் 17 வட இந்தியப் படையெடுப்புகளும் (1000-1027) பின்-காசிமின் கொலைவெறித் தாக்குதல்களுக்கு எந்த வகையிலும் சளைத்தவையல்ல. கண்ணில் தென்பட்ட ஹிந்து ஆண்கள் அத்தனை பேரையும் சுல்தான் முகமது இரக்கமின்றிக் கொன்று குவித்தான். பல லட்சக் கணக்கான ஹிந்துப் பெண்களும், குழந்தைகளும் அடிமைகளாகப் பிடிக்கப்பட்டார்கள். கண்ணில் தென்படும் எந்தவொரு கோவிலும், அரண்மனையும் சூறையாடப்பட்டு, இடித்துத் தள்ளப்பட்டது. கஜினி முகமதின் வரலாற்றாசிரியரான அல்-உத்பி, 1001-02இல் நடந்த படையெடுப்பைக் குறித்து இவ்வாறு கூறுகிறார்:

“கறுத்த மேகங்களின் பின்னனியில் மின்னிய கூர்மையான வாள்கள் வெட்டிச் சாய்த்த உடல்களிலிருந்து குருதி எரி நட்சத்திரத்தைப் போல உருகி ஓடியது. அல்லாவின் நண்பர்கள் அவர்களின் எதிரிகளை வெற்றி கொண்டார்கள். முஸல்மான்கள் 15,000 காஃபிர்களை வெட்டிச் சாய்த்து, அவர்களின் உடல்களை நாய்களும், நரிகளும் உண்ண வைத்தார்கள். அல்லா கணக்கிலடங்காத கொள்ளைச் செல்வங்களை வாரி வழங்கினான். ஏறக்குறைய ஐந்து லட்சம் அடிமைகளும் சுல்தானுக்கு உரிமையாகினர். அவர்களில் இருந்த அழகான பெண்களும், ஆண்களும் கூட”.

கஜினி முகமதுவின் படை நடத்திய அட்டூழியம்- சோமநாதர் ஆலயம் தரைமட்டம்.

நாகர்கோட்டையை (காங்ரா) 1008-ஆம் வருடம் கைப்பற்றிய கஜினி முகமது ஏறக்குறைய 70 லட்சம் (70,000,000) திர்ஹாம் பணத்தையும், ஏழு லட்சத்து நானூறு (700,400) தங்க, வெள்ளிப் பொதிகளையும், ஏராளமான வைர, வைடூரிய கற்களையும், அழகுற நெய்யப்பட்ட துணி வகைகளையும் கொள்ளையடித்ததாக அல்-உத்பி மேலும் எழுதுகிறார்.

தானேசர் என்னும் இடத்தில் 1011-ஆம் வருடம் நடந்த படையெடுப்பைப் பற்றி எழுதவரும் அல்-உத்பி, “சிலை வழிபாடு செய்யும் காஃபிர்களை அழித்து அங்கே இஸ்லாமிய வழிபாட்டை நிறுவும் உத்தேசத்துடன் நடந்த படையெடுப்பில் கொல்லப்பட்ட காஃபிர்களின் உடலிலிருந்து பொங்கி வழிந்த குருதியினால் அங்கு ஓடிய கால்வாய் செந்நிறம் கொண்டு மனிதர்கள் குடிப்பதற்கு லாயக்கில்லாததாக மாறியது. அங்கு அடித்த கொள்ளைப் பொருட்களை கடைசிவரை சுல்தானால் கணக்கிடவே முடியவில்லை. அல்லாவின் கருணையே கருணை” என மனம் மகிழ்கிறார்.

அடுத்து கன்னோஜில் நிகழ்ந்த படையெடுப்பைக் குறித்து எழுதுகையில், “அங்கு வசித்த காஃபிர்கள் ஒன்று இஸ்லாமை ஏற்க வேண்டும், அல்லது சுல்தானின் வாளுக்கு இரையாக வேண்டும் என அறிவிக்கப்பட்டது. அங்கும் ஏராளமான செல்வமும், அடிமைகளும் கைப்பற்றப்பட்டார்கள். அங்கு கிடைத்த கொள்ளைப் பொருட்களை கைகளால் எண்ண முயலும் ஒருவனின் கைகள் களைத்துப் போகும்” என அகமகிழ்கிறார்.

“கன்னோஜின் பெரும்பாலான காஃபிர்கள் சுல்தானின் முன்பு போரிட முடியாமல் தப்பியோடினார்கள். அவ்வாறு தப்பியோடாதவர்கள் உடனடியாக்க் கொல்லப்பட்டார்கள். அன்றைய ஒரு தினத்தில் மட்டும் சுல்தான் காஃபிர்களின் ஏழு கோட்டைகளைக் கைப்பற்றினார். பின்னர் அங்கு கொள்ளையடிப்பதற்கும், அடிமைகளைப் பிடிப்பதற்கும் தோதாக தனது படைவீரர்களுக்கு விடுமுறை வழங்கினார்” என மேலும் சொல்கிறார் அல்-உத்பி.

முன்பே கூறியபடி, கஜினி முகமதின் இன்னொரு வரலாற்றாசிரியரான அல்-புரூனி இந்தப் படையெடுப்புகளைக் குறித்துக் கூறுகையில், படு பயங்கரமான இந்த படையெடுப்புகளால் இந்துஸ்தானத்தின் முன்னேற்றம் முழுமையாகத் தகர்த்தெறியப்பட்டதாக எழுதுகிறார். இதன் காரணமாக இந்துக்கள் முஸ்லிம்களைக் கண்டதும் அருவருப்புடன் ஒதுங்கி நடந்ததாகக் கூறுகிறார்.

கஜினி முகமதிற்குப் பின்னர் படையெடுத்த கோரி முகமது இந்தியாவில் செய்த அழிவுகள் சாதாரணமானவையல்ல. பெரும்பாலான இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் இந்தியாவைக் கொள்ளையடித்து, ஏராளமான செல்வங்களையும், அடிமைகளையும் தங்களின் நாட்டிற்குக் கொண்டு சென்றார்கள். ஆனால் கோரி முகமதின் படையெடுப்போ இந்தியாவில் இஸ்லாமிய ஆட்சியை நிலைநிறுத்தும் எண்ணத்துடனேயே, 12-ஆம் நூற்றாண்டில் நிகழ்ந்தது. அதன் தொடர்ச்சியாக 1206-ஆம் வருடம் இஸ்லாமிய ஆட்சி இந்தியாவின் ஒருபகுதியில் நிறுவப்பட்டது.

முதல் தரைன் போர்- பொ.யு.1191 (இதில் வென்ற பிருத்விராஜ் சௌஹானை, துரோகி ஜெயசந்திரனின் உதவியால் கோரி அடுத்த போரில் வென்றான்).

பாரசீக வரலாற்றாசிரியரான ஹசன் நியாஸ்மி, அவரது தாஜ்-உல்-மாசிர் என்னும் நூலில், அஜ்மீர் மீது படையெடுத்த கோரி முகமதுவைப் பற்றி இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்.

“ஏறக்குறைய ஒரு லட்சம் காஃபிர் ஹிந்துக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டு நரகத்திற்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டார்கள். அங்கு கைப்பற்றப்பட்ட பொருளையும், செல்வத்தையும் பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டுமெனில், கடலையும் மலைகளையும் பற்றி ரகசியம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது போலத் தோன்றும்”. பின்னர் டில்லியை நோக்கிச் சென்ற முகமது கோரியின் தாக்குதல் காரணமாக “டில்லியின் தெருக்களில் ரத்த ஆறு ஓடியதாக” அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

1193-ஆம் வருடம் கோரி முகமதின் படைத்தலைவனான குத்புதீன் ஐபக், அலிகர் மீது எடுத்த படையெடுப்பைக் குறிக்கும் ஹசன் நியாஸ்மி, “கூரிய வாள் முனையால் வெட்டிக் கொல்லப்பட்ட ஹிந்து காஃபிர்கள் நரகத் தீயில் விழுந்து மாண்டார்கள்” என்கிறார். அந்தத் தாக்குதலின் பயங்கரம் குறித்து மேலும் கூறுகையில், “வெட்டப்பட்ட காஃபிர் ஹிந்துக்களின் தலைகள் வானைத் தொடுமளவிற்கு மலை போலக் குவிந்திருந்தன. அவர்களின் உடல்களைக் கழுகுகளும், மிருகங்களும் குதறித் தின்றன. காஃபிர்களின் கோவில்களும், சிலைகளும் இடித்துத் தள்ளப்பட்டன” என மேலும் விளக்குகிறார்.

குத்புதீன் ஐபக்கின் பனாரஸ் (காசி) படையெடுப்பைக் குறித்து இவ்வாறு எழுதுகிறான் ஹசன் நியாஸ்மி,

“பனாரஸ் ஹிந்துஸ்தானத்தின் நடுப்பகுதி போல இருக்கும் இடம். இங்கு குத்புதீன் ஐபக்கினால் ஏறக்குறைய ஓராயிரம் ஹிந்துக் கோவில்கள் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. அந்தக் கோவில்களின் அஸ்திவாரத்தில் புதிய மசூதிகள் எழும்பின. அல்லா அருளிய ஷரியா சட்டம் அங்கு நிறுவப்பட்டு, இஸ்லாமிய மதம் நிலை நிறுத்தப்பட்டது”

“பின்னர் ஜனவரி 1197-ஆம் வருடம் குத்புதீன் ஐபக் குஜராத்தின் தலைநகராக இருந்த நாஹர்வாலா நகரை அடைந்து, அங்கிருந்த ஐம்பதினாயிரம் காஃபிர் ஹிந்துக்கள் வாளுக்கு இரையாக்கப்பட்டார்கள். அங்கு மலையெனக் குவிந்திருந்த உடல்கள் அங்கிருந்த குன்றுகளின் உயரத்திற்குச் சமமாக இருந்தது. இருபதினாயிரத்திற்கும் அதிகமான அடிமைகளுடன், எண்ணிக்கையில் அடங்காத கால்நடைகளும் கைப்பற்றப்பட்டன”

குத்புதீன் ஐபக்கின் வெற்றிகளைத் தொடர்ந்து சொல்லும் ஹசன் நியாஸ்மி, அவனது 1202-ஆம் வருடத்திய காலிஞ்சர் வெற்றியைக் குறிப்பிடுகையில், “அங்கிருந்த கோவில்கள் அனைத்தும் மசூதிகளாக மாற்றப்பட்டன. சிலை வழிபாடு செய்யும்ம் காஃபிர்கள் ஒழித்துக்கட்டப்பட்டு அங்கே சுவனத்தில் வாழும் அல்லாவின் உத்தரவு நிலை நிறுத்தப்பட்டது. ஏறக்குறைய ஐந்தாயிரம் ஹிந்துக்கள் அடிமைகளாக பிடிக்கப்பட்டார்கள்”

மேற்கூறிய சில உதாரணங்கள் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களால் இந்தியாவில் வேட்டையாடிக் கொல்லப்பட்ட ஹிந்துக்களையும், அடிமைகளாகப் பிடித்துச் செல்லப்பட்ட, வாள் முனையில் மதமாற்றம் செய்யப்பட்ட மக்களையும், இடித்துத் தகர்க்கப்பட்ட கணக்கில்லாத ஹிந்து ஆலயங்களையும், பின்னர் அவை மசூதிகளாக மாற்றப்பட்டதையும் குறித்து, வகை தொகையின்றி அடிக்கப்பட்ட கொள்ளைகள் குறித்து, சிறிதளவு விளக்குகின்றன.

இன்னும் ஏராளமான தகவல்கள் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களாலேயே எழுதி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இந்தச் சம்பவங்கள் அனைத்தும் இங்கொன்றும், அங்கொன்றுமாக நிகழ்ந்தவை அல்ல என்பதை வாசகர்கள் மனதில் கொள்ள வேண்டும். இந்தக் கொடுஞ் செயல்கள் இந்தியாவெங்கும் பரவலாக நிகழ்ந்தவை. இஸ்லாம் என்னும் அர்த்தமற்ற, கொடூரமான மதத்தின் பெயரால் நிகழ்ந்த வன்முறை இந்தியாவின் எந்த பாகத்தையும் விட்டுவைக்கவில்லை.

இதனைக் குறித்து தொடர்ந்து நான் எழுதுவேன்.

(தொடரும்)