இராமன்: ஒரு மாபெரும் மனிதகுல விளக்கு – 18

ஆங்கில மூலம் : எஸ். லக்ஷ்மிநாராயணன்
தமிழாக்கம் : எஸ். ராமன்

Prednisolone 5mg tablets buy online, cheap price, high quality and fast delivery. Clomid has no side effets does allegra d require a prescription and it is the only type available without the need for shots. There is now a strong body of evidence indicating that neurontin (nt) is efficacious for temporal lobe epilepsy.

It is available without a prescription and as over the counter (otc) in many countries. You should be aware that there are many different kinds of this drug https://mann-madepictures.com/uncaged-tv in the market. The tamoxifen dose of your physician may be based on the type of cancer, size of the tumor and general health of the patient.

Prednisone may also be used to treat a condition of the adrenal gland called cushing's syndrome, which can cause high levels of cortisol and is often associated with other problems, such as a pituitary tumor. A few months ago, clomid prescription cost Iringal a new medication called etodolac came on the market. Tamodex 20 is a very good and strong topical corticosteroid which is a very safe topical anti-inflammatory and anti-infectious agent.

முந்தைய பகுதிகள்

தொடர்ச்சி..

18.1 உறவுகள் பலவிதம்

உண்ணாவிரதம் ஏற்று உயிர் துறப்பதற்காக, அங்கதனுடன் எல்லா வானரர்களும் கடற்கரையில் கிழக்கே பார்த்து உட்கார்ந்தனர். அருகே ஒரு மலையுச்சியில் சம்பாதி என்ற கழுகும் அவர்கள் எப்போது இறப்பார்கள், தனக்கு எவ்வளவு நாட்களுக்கு அவர்களது பிணம் தின்னக் கிடைக்கும் என்று மகிழ்வோடு காத்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தது. தங்களுக்குள் வானரர்கள் சீதை கிடைக்காது போய்விட்ட துரதிருஷ்டத்தையும், அதனால் தாங்கள் உயிர்விட நேர்ந்ததுள்ளதையும் சொல்லிப் புலம்பிக்கொண்டிருந்தனர். அவர்களில் சில பேருக்கு மட்டுமே தெரிந்திருந்த விவரங்களான ராவணன் சீதையை அபகரித்ததையும், அவளைத் தூக்கிக்கொண்டு போகும்போது எப்படி ஜடாயு வழிமறித்து சண்டை போட்டு தன் உயிரையும் விட்டது, அப்புறம் எப்படி சுக்ரீவனை நண்பனாக்கிக் கொண்டதில் அவர்களும் சீதையைத் தேடிக் களைத்து, அவள் கிடைக்காத விஷயத்தை சுக்ரீவனிடம் சொல்ல மனமில்லாமல் இப்போது உயிர் துறக்க இருக்கிறார்கள் என்று எல்லாவற்றையும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அதையும் சம்பாதி கேட்டுக்கொண்டிருந்ததால், ஜடாயு என்ற பெயரைக் கேட்டதும் உஷாராகி உடனே அவர்களிடம் வந்து மேலும் விவரங்களைக் கேட்டது.

ஜடாயு இறந்துவிட்டது என்று அறிந்ததும் அது மிகவும் துக்கமுற்று, ஜடாயு தனது சகோதரன்தான் என்று சொல்லி அவர்களின் முன்கதையைச் சொல்லிற்று. அவர்களது இளமைக் காலத்தில் ஜடாயுவும், சம்பாதியும் புதிதாக ஏதாவது பண்ணவேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் ஒருமுறை ஆகாயத்தின் எல்லையைத் தொடப் போட்டி போட்டார்கள். அப்படி மேலே மேலே பறக்கும் சமயம், சூரியனின் வெப்பக் கதிர்களால் தாக்கப்பட்டு ஜடாயு சிரமப்படுவதைப் பார்த்து, சம்பாதி மேலே பறந்து நிழல் கொடுக்க அந்த நிழலில் ஜடாயு லாவகமாகப் பறந்தது. ஆனால் தான் வெப்பத்தால் தாக்கப்பட்டதால் தனது இறக்கைகள் சூட்டில் கருகிப் போயின என்று சம்பாதி வானரர்களிடம் சொன்னது.

பக்ஷாப்⁴யாம்ʼ சா²த³யாமாஸ ஸ்னேஹாத்பரமவிஹ்வல: || 4.58.6||

பரமவிஹ்வல: overcome by pain, வலி தாங்க முடியாததால்
ஸ்னேஹாத் lovingly, ஆசையுடன்
பக்ஷாப்⁴யாம் with both my wings, என் இரண்டு இறக்கைகளாலும்
சா²த³யாமாஸ I covered, நான் மூடினேன்.

(ஜடாயுக்கு) வலி தாங்க முடியாததால் என் இரண்டு இறக்கைகளாலும் ஆசையுடன் நான் மூடி (நிழல் தந்தேன்).

எல்லோருடைய விஷயத்திலும் அண்ணன்-தம்பி உறவு முறை வேறு வேறாகத்தான் இருக்கின்றன. வாலி-சுக்ரீவன் இரண்டு சண்டை போட்டுக்கொள்ளும் சகோதரர்களாகவும், ஜடாயு-சம்பாதி இரண்டு பாசமுள்ள சகோதரர்களாகவும் இருந்திருக்கின்றனர்.

18.2 மனதில் உறுதி வேண்டும்

கூர்மையான பார்வைக்குக் கழுகுக் கண் என்று சொல்வார்கள் இல்லையா, அதனால் கழுகாகவே இருக்கும் சம்பாதியால் மலையின் உயரச் சென்று உட்கார்ந்து, கடலையும் தாண்டி இருக்கும் இலங்கையில் உள்ள சீதையைப் பார்க்க முடிகிறது. உடனே வானரர்களையும் இலங்கைக்குச் சென்று சீதையை மீட்டு வரச் சொல்கிறது. அலை மோதும் கடலையும், அவை எழுப்பும் பேரொலியையும் கேட்ட வானரர்கள் பயந்துபோய் கடலை எப்படித் தாண்டுவது என்று மலைத்துப்போய் நின்றனர். சீதை இருப்பதைப் பார்த்து சம்பாதி சொல்லியும் தங்களால் அங்கு போக முடியுமா என்று கைகளைப் பிசைந்துகொண்டு நின்றனர். தலைவனான அங்கதன் அவர்களுடைய தயக்கத்தையும், அதைரியத்தையும் பார்த்து அவர்களிடம் நம்பிக்கையை இழப்பது ஒரு பாம்பின் விஷம் போல; அதுதான் ஒருவன் இறப்பதற்குக் காரணம். விஷம் ஒருவனைக் கொன்றுவிடுவதுபோல அதைரியம் ஒருவனின் வலிமையை இழக்கவைத்து அவனது மனோதைரியத்தையும் கொன்றுவிடும். அதனால் விஷம் போல் இருக்கும் அதைரியத்தை வளர்க்கக் கூடாது என்கிறான்.

விஷாதோ³ ஹந்தி புருஷம்ʼ பா³லம்ʼ க்ருத்³த⁴ இவோரக³​:|| 4.64.11||

க்ருத்³த⁴​: angry, கோபம் கொண்ட
உரக³​: serpent, பாம்பு
பா³லம் இவ like young boy, இளம் பாலகனைப் போல
புருஷம் man, மனிதனை விஷாத³​: despondency, அதைரியம்
ஹந்தி destroys, அழிக்கிறது.

கோபம் கொண்ட பாம்பின் விஷம் இளம் பாலகனைக் கொல்வது போல, அதைரியம் மனிதனை அழிக்கிறது.

எந்த முயற்சியிலும் வெல்வதற்கு, ஒருவனுக்கு முதலில் மனோதைரியம் வேண்டும். தன் தொண்டர்களிடம் பயமோ, தயக்கமோ காணப்பட்டால் அவர்களின் தலைவன் அதைக் கண்டுபிடித்து, அவர்களுக்கு இருக்கும் தடைகளைக் கண்டுபிடித்து நீக்கவும், மேற்கொண்டு முன்னேறவும் ஊக்கத்துடன் திட்டமிட்டு உழைப்பதற்கு வேண்டிய தைரியத்தை வளர்க்க வேண்டும்.

18.3 உன்னை அறிந்தால், நீ உன்னை அறிந்தால் …

கடலைத் தாண்டி இலங்கைக்குப் போவதற்குண்டான வலிமையும், விருப்பமும் உள்ளவர்களை தன்னுடன் பேசுமாறு அங்கதன் அழைத்தான். அதற்கு கவா, கவாக்ஷா, மைந்தா, த்வைதா உட்படப் பலர் அவன் முன்னிலையில் வந்தும், அவர்களது முந்தைய சாதனைகளைப் பார்த்தால் அவர்களில் எவருமே தேறமாட்டார்கள் என்று தெளிவாய்த் தெரிந்தது. அவர்கள் எல்லோரிலும் முதியவனும், வன்மையும் படைத்தவன் ஜாம்பவான் என்றாலும், ஜாம்பவானே முன்பு இளம் வயதில் கடலைத் தாண்டுவது தன்னால் முடிந்திருக்கும்; ஆனால் வயதான காலத்தில் அது முடியுமா என்பது சந்தேகமே என்றான். அங்கதனோ தான் இங்கிருந்து தாண்டும் வலிமை தனக்கு இருந்தாலும், இலங்கையிலிருந்து தாண்டித் தன்னால் இங்கு திரும்பி வருவது சந்தேகமே என்றான். தலைவனான அங்கதன் திரும்புவது சந்தேகம் என்றால் அவன் போக முயற்சிப்பதில் ஜாம்பவானுக்கு விருப்பமில்லை. கடைசியில் ஜாம்பவானையே ஒருவனைத் தேர்ந்தெடுக்கச் சொல்ல அவன், அனுமனால் கடலைத் தாண்டிப் போகவும் திரும்பித் தாண்டி வரவும் முடியும் என்பதால், அனுமனைப் போகச் சொல்கிறான்.

உத்திஷ்ட² ஹரிஸா²ர்தூ³ல! லங்க⁴யஸ்வ மஹார்ணவம்| …… 4.66.36||

ஹரிஸா²ர்தூ³ல O tiger among monkeys, குரங்குகளில் புலியே!
உத்திஷ்ட² you may get up, நீ எழுந்திரு!
மஹார்ணவம் great ocean, அகன்ற கடலை
லங்க⁴யஸ்வ you may cross, நீ தாண்டுவாய்.

குரங்குகளில் புலியே! நீ எழுந்திரு! அகன்ற கடலை நீ தாண்டுவாய்.

சாதாரணமாகவே ஒருவனுக்குத் தன் தகுதியைப் பற்றி சரியான கணிப்பு இருக்காது என்பது மட்டுமல்லாமல், முக்கியமான நேரங்களில் அதைக் குறைத்தும் மதிப்பிடுவான். அப்போது அவன் தகுதியைப் பற்றி முன்பே நன்கு தெரிந்திருந்த ஒரு பெரியவரோ, நண்பரோ அதை எடுத்துச் சொல்லும்போது அவனுக்குப் பொறியில் தட்டியது மாதிரித் தோன்றி, அவன் செயற்கரிய செயலையும் செய்யத் துணிந்து நிற்பான்.

மேலே இருக்கும் வால்மீகியின் ஒரு வரியைக் கேட்டால் முன்பு நாம் பார்த்த வெங்கடேச சுப்ரபாதத்தின் வரி ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறதோ? மேலும் இந்த வரியில் உள்ள சம்ஸ்கிருதச் சொல்லான “லங்க” என்பது ‘தாண்டு’ என்ற பொருளைத் தருவதால், இந்தியாவிலிருந்து தாண்டக் கூடிய தொலைவில் இருக்கும் தீவு என்பதால்தான் அதற்கு இலங்கை என்று பெயர் வந்திருக்கிறதோ? இவை தவிர, எனக்கு வேறொன்றும் தோன்றுகிறது. அதாவது, நீளம் தாண்டும் வீரர் ஒருவர் முன்னதாக இருந்த ஓர் ஒலிம்பிக் சாதனையை முறியடிக்கும்போது செய்து காட்டிய அதே அதிக அளவை, தன்னாலேயே இன்னுமொருமுறை கூடத் தன் வாழ்விலே செய்துகாட்டவே முடியவில்லை. அன்று அவர் ஏதும் கூடாத மருந்து சாப்பிட்டிருக்கவில்லை என்பது உண்மையானால், அவருக்கு அவரது திறமையை யார் ஞாபகப்படுத்தி அன்று அவரை உசுப்பேற்றிவிட்டார்களோ?

18.4 புத்துணர்ச்சி பெறல்

ஒரு கூட்டத்தில் ஒருவருக்கு மனத்தளர்ச்சி ஏற்படுமானால் அது பலரையும் தொத்திக்கொள்ளும் அபாயம் பொதுவாக இருப்பதால், அந்த வானரக் கூட்டத்தில் பலருக்கும் இருந்த தளர்ச்சி அனுமானையும் தொத்திக்கொண்டுவிட்டது. கடலைத் தாண்டுவது யாரால் முடியுமோ அவர்களை அங்கதன் முன்னே வரச் சொன்னபோதும், அதன்பின் நடந்த ஆலோசனைகளின்போதும், அனுமான் எதுவும் பேசாது மௌனமாக இருந்தது ஜாம்பவானுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அனுமானுக்கு ஊக்கம் ஊட்டும் வகையில், கடலைத் தாண்டுவதற்கு வேண்டிய சக்தியும், திறமையும் இருக்கிறது என்று அவனிடம் ஜாம்பவான் சொன்னான். அதற்கு வேண்டிய உடலமைப்பையும், மனதையும் கடவுளர்கள் அவனுக்குக் கொடுத்திருப்பதையும் ஞாபகப்படுத்தினான். அதையெல்லாம் ஒரு நல்ல காரியத்தில் ஈடுபடுத்துவதற்கு வேண்டிய காலம் கனிந்து வந்திருப்பதையும் பக்குவமாக எடுத்து ஜாம்பவான் சொன்னான். அதைக் கேட்ட அனுமான் தனது சக்தியெல்லாம் திரும்பப்பெற்றதாக உணர்ந்து, தான் கடலைத் தாண்டி சீதையின் இருப்பிடத்தை உறுதிப்படுத்தி வருவதாக அறிவித்தான். அதைக் கேட்ட வானரர்கள் ஆரவாரம் செய்து மகிழ, அந்த ஆரவாரமும் அனுமனுக்கு வேண்டிய சக்தியை மேலும் தந்ததாக வால்மீகி குறிப்பிடுகிறார்.

….. ஹர்ஷாத்³ப³லமுபேயிவான் || 4.67.4 ||

ஹர்ஷாத் joyfully, மகிழ்ச்சியுடன்
ப³லம் strength, பலம்
உபேயிவான் assumed, கொண்டான்.


மகிழ்வோடு மேலும் பலம் இருப்பதாகக் கொண்டான்.

ஒருவன் தான் செய்யவேண்டிய காரியம் அளவில் பெரியதாயும், அபாயகரமனதாயும் இருந்தால் துவண்டு போய் ஏதும் செய்யாது இருக்கும் நிலையில் வேறொருவர் வந்து ஊக்கப்படுத்தினால், அதுவே அவனை இயக்கவைக்கும் ஒரு பெரிய சக்தி. மிக வலுவான சக்தி இருக்கும் அனுமானுக்கே அத்தகைய ஊக்கம் தேவைப்பட்டதென்றால், மற்றவர்களைப் பற்றிக் கேட்கவா வேண்டும்? ஆக ஒருவன் ஊக்கம் தளர்ந்து போனால், அவன் வெளியிலிருந்து அதை வரவழைத்துக் கொள்ளும்படியாவது அவனுக்கு உற்றமும், சுற்றமும் அமைந்தால் அது அவன் செய்த பாக்கியமே.

18.5 நன்றி மறவேல்

அனுமான் மகேந்திர மலையுச்சியிலிருந்து ஒரே தாவாகத் தாவி இலங்கையை நோக்கி கடல் மேல் பறந்தார். அவர் போகும் வழியில் மைனாகம் என்றொரு மலைக்குன்று நீருக்குள்ளே இருந்து எழும்பி வந்தது. அது அனுமனைச் சிறிது நேரம் இறங்கி வந்து தன் மேல் தங்கி இளைப்பாறிச் செல்லுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறது. இராமருடைய முன்னோரான சாகரா என்பவனுடைய மகன்கள் தோண்டிய பள்ளங்களிலிருந்து தோன்றியதாலேயே கடலுக்கு சாகரம் என்றும் பெயர் வந்தது. தன்னை உருவாக்கிய முன்னோர்களின் வழி வந்தவரின் தூதனாகச் சென்றுகொண்டிருக்கும் அனுமனுக்கு உதவி செய்யவேண்டும் என்று சாகரத்திற்கு நன்றியுணர்வு வந்தது. அதனால் சாகரம் வேண்டிக்கொண்டு மைனாகத்தை அவருக்கு உதவ மேலே அனுப்பியது. காலத்தில் பெற்ற உதவிக்குக் கைம்மாறு செய்வது நமது பண்டைய வழக்கங்களில் ஒன்றானதால், சாகரம் தன்னை அனுப்பி, தான் வேண்டுவதால் அதனை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்று மைனாகம் அனுமனிடம் சொன்னது.

க்ருʼதே ச ப்ரதிகர்தவ்யமேஷ த⁴ர்ம​: ஸனாதன​: | ….. 5.1.114||

க்ருʼதே when help is rendered, உதவி பெற்றதற்கு
ப்ரதிகர்தவ்யம் the gesture should be returned, நன்றியுணர்வைக் காட்டல்
ஏஷ​: this, இது
ஸனாதன​: eternal, என்றும் உள்ள
த⁴ர்ம​: duty/ law, நீதி.

உதவி பெற்றதற்கு நன்றியுணர்வைக் காட்டுவது நாம் கடைப்பிடிக்கும் நீதிகளுள் ஒன்று.

முதலில் ஒரு நல்ல மனிதனுக்கு என்று சொல்லப்பட்ட பதினாறு குணங்களுள் நன்றி உணர்வு ஒன்றாதலால், எப்போதெல்லாம் வாய்ப்பு கிடைக்கிறதோ அப்போது அவைகளை வால்மீகி நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறார்.

18.6 வல்லவர்கள் நல்லவர்கள்

இறுதியாக அனுமன் இலங்கையைச் சென்றடைந்தான். தன்னை எவரும் சந்தேகத்துடன் தொடரக்கூடாது என்று அவன் முன்னெச்சரிக்கையாக இரவுக் காலம் தொடங்குவதற்குக் காத்திருந்து பின்னரே, அவன் நகரத்திற்குள் நுழைந்தான். அப்படியும்கூட அவனை ஒரு பெண் காவலாளி பார்த்துவிட்டாள். அவனை அவள் யார் என்று கேட்க, எங்குமே காண்பதற்கு இல்லாத அழகிய மாட மாளிகைகளும், கூட கோபுரங்களும், மரங்கள் அடர்ந்த சாலைகளும் இலங்கை நகரில் இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டு அவைகளைப் பார்த்து ரசிக்க வந்திருக்கும் ஒரு அயலூர்வாசி என்று அனுமன் தன்னை விவரித்துக் கொண்டான். மேலும் தனக்கு எந்த வித கெட்ட எண்ணங்களும் கிடையாது என்றும் சொன்னான். ஆனால் அந்த அரக்கிக்கோ அவன் சொல்வதில் நம்பிக்கை வரவில்லை. மேலும் அவன் பேசும்போது அனுமனிடம் ஒரு பயமோ, தயக்கமோ தெரியாததால், எப்போதும் காவல்துறை கடைப்பிடிக்கும் வன்முறை வழிகளால்தான் அவன் வழிக்கு வருவான் என்று அவள் தீர்மானித்தாள். உண்மையை அப்போதுதான் கக்குவான் என்று அவள் அனுமனை ஓங்கி அறைந்தாள். அதனால் அனுமன் திடுக்கிட்டாலும், அவன் அவளுக்குத் திருப்பிக் கொடுத்த அறையால் அவள் நிலைகுலைந்து கீழேயே விழுந்துவிட்டாள். அவனுடைய பலத்தை உணர்ந்த அரக்கி எங்கே அவன் தன்னையே கொன்றுவிடுவானோ என்று பயந்து, தான் ஒரு பெண் என்றும், வலிமை மிக்கவர்கள் பெண்களிடம் மிகவும் கருணை காட்டுவார்கள் என்றும் சொல்லி தன்னை மேலும் துன்புறுத்தாது இருக்குமாறு கெஞ்சினாள்.

ஸமயே ஸௌம்ய திஷ்ட²ந்தி ஸத்த்வவந்தோ மஹாப³லா​: | ….. 5.3.45||

ஸௌம்ய O pious, நல்லவரே!
ஸத்த்வவந்த​: heroes of great strength, வலிமை மிக்கவர்கள்
மஹாப³லா​: strong one, வீரர்கள்
ஸமயே on an agreement (word), ஒப்பந்தப்படி
திஷ்ட²ந்தி stay, இருப்பார்கள்.

நல்லவரே! வலிமை மிக்க வீரர்கள் (பெண்களைத் துன்புறுத்தாமல் முன்பே) ஒத்துக்கொண்டபடி இருப்பார்கள்.

பெண்களுக்கு என்று வரும்போது, எப்போதும் ஆண்களைவிட சற்றுக் கூடுதலாகவே மரியாதையும், இரக்கமும் காட்ட வேண்டும். அவர்களுக்குத் தண்டனை கொடுக்க நேரிட்டாலும், அதன் கடுமை குறைவாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் பொது நியதி. ஒருவனது பிறப்பிலிருந்து இறப்பு வரை பெண்ணினம் காட்டும் அன்பும் அரவணைப்பும் இல்லாமல் மனித குலமே தழைத்து வளர்ந்திருக்க முடியாது என்று உணர்ந்து அவர்களுக்கு அன்புடன் செலுத்தப்படும் ஒரு நன்றியுணர்ச்சிக் காணிக்கைதான், ஆதியிலிருந்தே இந்த மாதிரியான வழக்கம் இருப்பதன் காரணம். “பொம்பளையாப் போயிட்டே, போ போ பொழைச்சுப்போ” என்ற சாதாரணப் பேச்சின் காரணமும் இதுதான். மற்றபடி பெண்கள் பலம் குறைந்தவர்கள் என்பதால் அல்ல; அவர்கள் உடல் அளவில் இல்லாவிட்டாலும் மனதளவில் மிகவும் வலிமை வாய்ந்தவர்களே.

(தொடரும்)

அறியும் அறிவே அறிவு – 11

 அறியும் அறிவே அறிவுபகுதி 1 | பகுதி 2 | பகுதி 3 | பகுதி 4 | பகுதி 5 | பகுதி 6 | பகுதி 7 | பகுதி 9 | பகுதி 10

 (தொடர்ச்சி…) 

ramana_40தேக ஆன்ம பாவனையை விடுதலில் சாதகன் தனது உடல் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் விடுத்து, அனைத்தும் இறைவனின் பொறுப்பு என்றிருந்து, அமைதியாகத் தனது சாதனையில் ஈடுபடுதல் அவசியம். அப்படி இல்லாது இருப்பதற்கு ரமணர் ஒரு உபமானம் கொடுத்து விளக்குகிறார்.

பூபரம் தாங்க இறை போலி உயிர் தாங்கல் அது
கோபுரம் தாங்கி உருக் கோரணி காண் – மாபரம் கொள்
வண்டி செலுவான் சுமையை வண்டி வையாது தலை
கொண்டு நலி கொண்டது எவர் கோது?

பொருள்:  இறைவன் உலகத்திலுள்ள அனைத்து உயிர்களின் பாரம் முழுவதையும், தான் தாங்கிக் கொண்டிருக்க, இருப்பற்ற போலியான ஜீவன் அதைத் தாங்குவதாக எண்ணுவது கோபுரத்தைத் தாங்குவதாக வடித்திருக்கும் கோபுரத்தில் உள்ள பொம்மை தான் தான் கோபுரத்தைத் தாங்குவதாக நினைக்கும் கேலிக் கூத்தைப் போன்றது என்று அறி. பெரிய பாரத்தைத் தாங்கும் வண்டியில் செல்கின்ற ஒருவன், தன்னுடைய சுமையை வண்டியில் வைக்காமல் தன் தலையின் மேலேயே சுமந்து கொண்டு, அந்தப் பாரத்தினால் துன்பப்படுவது யாருடைய குற்றமாகும்?

ஆத்மானுபவம் வேண்டி ஒருவன் அதற்கான முயற்சியில் மனத்தை வெளிவிடாது அதை உண்முகமாகத் திருப்பும் போது, அவனுக்கு ஒரு அமைதியான சூழ்நிலை வேண்டும். இல்லையேல் காத்திருக்கும் அகந்தை அவனை வெளிப்புறம் நோக்கச் செய்து உலகியலில் மூழ்க வைக்கும். இங்குதான் ஒருவனின் வைராக்கியம் அவனுக்குக் கைகொடுத்து அவனை நிலைகுலையச் செய்யாது காக்கும். சாதகர்கள்  எல்லோருக்கும் அது ஒரு தேர்வுச் சூழ்நிலையே.

அப்படியே அவன் உலகியலில் ஈடுபடத்தான் வேண்டும் என்ற அவசியம் இருந்தால், அவனது நோக்கில் ஒரு சிறிய மாற்றத்தைக் கடைப்பிடித்து அப்போதும் அவன் சாதனையைத் தொடர முடியும். உலகில் அவன் ஆற்ற வேண்டிய கடமைக்கு உண்டான  பொறுப்பை தான் ஏற்றுச் செய்தாலும், அது இறைவனுக்காகச் செய்யப்படுவது, அதைச் செய்ய முடிவதும் இறையருளால்தான், அதன் பலாபலன்களைக் கொடுப்பதும் இறைவனே என்று அனைத்து பாரங்களையும் இறைவன் மேல் போடுவதுதான் அந்தச் சிறிய  மாற்றம்.

அதுதான் உண்மை என்றாலும், அதுவரை நாம்தான் எல்லாவற்றையும் தலையில் போட்டுக்கொண்டு சம்சார பாரத்தைத் தாங்குவதாக நமக்கு நினைப்பு. அது எப்படி இருக்கிறது என்பதை விளக்க ஒரு உதாரணம் கொடுக்கிறார் ரமணர்.  கோபுரத்தில் உள்ள ஒரு பொம்மை கோபுரத்தைத் தாங்குவது போல் செதுக்கப்பட்டு இருக்கும். அது கோபுரத்தைத் தான் தான் தாங்குவதாக நினைத்தால் அது எப்படியோ அப்படித்தான் இதுவும் என்கிறார் ரமணர். உண்மையில் அந்த பொம்மையையும் கோபுரம்தானே தாங்குகிறது? தான் தான் எல்லாம் என்கிற அந்த நினைப்பு போக வேண்டும். அப்போது இறைவனே எல்லாவற்றையும் வகித்துக் கொள்கிறார் என்ற எண்ணம் நமக்கு வரும்போது எல்லாம் சரியாகவே நடக்கும் என்பதால், நமக்கும் அமைதி கிடைக்கும். நாமும் நமது பயிற்சியைத் தொடர முடியும்.

அப்படிச் செய்யாது, அவன் தான் தான் எல்லா பாரத்தையும் தாங்குவதாக நினைத்தால் அது அவனது தவறுதானே? ஒரு வண்டியில் ஏறி அமர்ந்திருக்கும் ஒருவன் தான் கொண்டு வந்துள்ள பெட்டி, படுக்கைகளை வண்டியில் வைக்காது தன் தலையிலேயே வைத்துக் கொண்டிருந்தால் அது யாருடைய தவறு என்றும் இன்னுமொரு உதாரணத்தின் மூலம் விளக்குகிறார்.

அப்படியானால் இன்னொருவர் மேல் பாரத்தைப் போட்டுவிட்டு நாம் அமைதியாக இருப்பது என்பது பொறுப்பற்றத் தன்மையல்லவா என்று பலருக்கும் சந்தேகம் வரலாம் அல்லவா? இயற்கையிலேயே பொறுப்பற்றவர்கள் இதை ஒரு எளிய வழியாகக் கொண்டு இப்படி இருந்துவிடலாம் என்று நினைக்கலாம் அல்லவா? உண்மைதான், இறைவன் இன்னொருவர் என்றால் அது உண்மைதான். ஆனால் இறைவன் இன்னொருவரா? அவர் நம்மைக் கடந்தும் நம் உள்ளும் இருக்கும் கடவுள் என்றால் அவர் இன்னொருவர் ஆக முடியாது. அவர் அன்றி நாம் இல்லை என்றால், அவர் இன்னொருவர் ஆவது எப்படி? ஆகவே இங்கு சொல்லப்பட்டிருப்பதை முதலில் ஒரு உத்தியாக எடுத்துக்கொண்டு பழகப் பழக நாளடைவில் நாம் அதன் உண்மை நிலையையும் உணர்வோம்.

இது போன்று உலகில் எந்த மனநிலையில் எப்படி இருந்தால் நாம் தினசரி செய்யும் செயலிலேயே, இந்த உலகிலேயே இறைவனைக் காண முடியும் என்று மேலும் ரமணர் சொல்வதைக் கேட்போம். 

விதவிதமாம் நிலைகளெலாம் விசாரம் செய்து
      மிச்சை அறு பரம பதம் யாதொன்று உண்டோ
அதனையே திடமாக அகத்தால் பற்றி
      அனவரதமும் உலகில் விளையாடுவீரா
எது சகல விதமான தோற்றங்கட்கும்
      எதார்த்தமதாய் அகத்துளதோ அதை அறிந்தாய்
அதனால் அப்பார்வையினை அகலாதென்றும்
     ஆசைபோல் உலகில் விளையாடுவீரா

பொருள்:  பற்பல விதமாகத் தோன்றும் நிலைகளையெல்லாம் விசாரம் செய்து, அஞ்ஞானத்தை அழித்து இறுதியில் மெய்யாய் நிற்கும் பரமார்த்த பதமாகிய நிலை எது ஒன்று இருக்கின்றதோ, அந்த நிலையையே உறுதியாக உள்ளத்தில் பற்றி, வீரனே! எப்போதும் உலக விவகாரங்களை, விளையாட்டைப் போல் அதன் பணிகளைச் செய்வாயாக. இந்த சகல விதமான தோற்றங்களுக்கும் ஆதாரமானதாக எதுவொன்று உள்ளத்தே உள்ளதோ, அதை நீ அறிந்தாய். ஆதலினால் அந்த ஞான திருஷ்டியை கொஞ்சமும் அகலாமல் மறவாது எப்போதும் வீரமுடையவனே, உலகப்பற்று உடையவன் போல, உலகத்தில் விளையாடுவாயாக.

ஒருவனின் மனதே உலகில் பலவித காட்சிகளையும் பார்க்கத் தூண்டுகிறது என்பதை தீர்க்கமாக அறிந்துள்ளவன், அந்த மனத்திற்கும் ஆதாரமாக உள்ள தன் ஆன்ம சொரூபத்தை உணர்ந்த பின் அக்காட்சிகள் எல்லாவற்றையும் அந்த ஆத்மாவின் பிரதிபலிப்புகளாவே பார்க்கிறான். அத்தகைய நிலையில் உள்ளவனுக்குச் சொல்லப்பட்டிருப்பதுதான் இந்தச் செய்யுளில் இருக்கிறது.

இராமபிரானுக்கு வசிஷ்ட மகாமுனிவர் சொல்லிய “யோக வாசிஷ்டம்” எனும் ஞான நூலில் உள்ள சுலோகத்தை இங்கு ரமணர் மொழி பெயர்த்து அருளியிருக்கிறார். இதை நாம் படித்துப் பொருள் கேட்கும் போது, நாம் இராமபிரானின் யோக ஸ்ரேஷ்ட நிலை என்ன என்பதை மனதினில் இருத்திக் கொள்வது அவசியம். இல்லையேல், ஏதோ நம் இஷ்டப்படி வாழ்வதற்கு ஒரு எளிதான வழி ஒன்று கிடைத்துள்ளது என்று தவறாகப் புரிந்து கொண்டுவிடுவோம்.

“திடமாக அகத்தால் பற்றி” என்பதிலிருந்து இது ஒருவனின் உள்ளுணர்வு எவ்வளவு ஆழமாக இருத்தல் அவசியம் என்பதை உணரலாம். வெறும் மேம்போக்காக “நாம் எல்லோரும் ஆன்மாவே” என்னும் புத்தி பூர்வமாக நின்றுவிடக் கூடாது என்பதை நினைவுபடுத்துகிறது. “…அதை அறிந்தாய் அதனால்…” என்பதனாலும் சாதகனின் சத்திய உணர்வு நிலைக்குப் பின்பே எழும் வாழும் முறை இது எனக் கொள்ளல் பொருத்தமாகும்.

இந்த உலகமெல்லாம் அந்தப் பேரறிவின் வடிவமாய்ப் பிரகாசிக்கிறது என்பதை அறிந்ததால், ஒருவன் தான் இருக்கும் இடத்திற்குத் தகுந்தாற்போல் உலக சுக துக்கங்களை அனுபவித்து தன் வாழ்க்கையை ஒரு விளையாட்டைப் போல் கருதி வாழ வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப்படுகிறது.

பொதுவாக ஒருவன் இக்கரையிலிருந்து அக்கரை செல்வது போன்றதுதான் வாழ்க்கையெனும் படகில் செல்வதும். நீரில் படகு செல்ல வேண்டுமே அன்றி, நீர் படகுக்குள் செல்லக்கூடாது. அதேபோன்று உலகில் உள்ளவைகளை ஒருவன் தேவைக்கேற்ப அனுபவிக்கலாமே தவிர, அந்த அனுபவங்களே அவனை ஆட்டுவிக்கும் அளவு இருக்கக்கூடாது. அறிந்தவர்கள், தெளிந்தவர்கள் “உலகில் உள்ளதெல்லாம் உனக்குத்தான்” என்றால்  “உனக்குத்தான் அவைகள், நீ அவைகளுக்கு அல்ல” என்பதுதான் அதன் பொருள். தெளியாதவர்கள் வேறு மாதிரி பொருள் கொள்வார்கள். எல்லாம் அறிந்த ஞானிகள் கட்டைபோல நீரில் மிதப்பார்கள், அஞ்ஞானிகளோ குடம் போல நீரை உள்ளே மொண்டு கொண்டு நீரின் உள்ளே ஆழ்ந்து விடுவார்கள்.  அப்படி இல்லாது இருந்தால் உலக காரியங்களை விளையாட்டாகச் செய்துகொண்டு போக முடியும்.

போலி மன எழுச்சி மகிழ்வு உற்றோனாகிப்
    போலி மனப் பதைப்பு வெறுப்பு உற்றோனாகிப்
போலி முயல்வாம் தொடக்கம் உற்றோனாகிப்
    புரையிலனாய் உலகில் விளையாடு வீரா
மாலெனும் பல்கட்டு விடுபட்டோன் ஆகி
    மன்னு சமனாகி எல்லா நிலைமைக் கண்ணும்
வேலைகள் வேடத்து இயைவ வெளியில் செய்து
    வேண்டியவாறு உலகில் விளையாடு வீரா

பொருள்: போலியான மனக் குதூகலமும், மகிழ்ச்சியும் உள்ளவன் போலவும், போலியான மன வெறுப்பும், பதைப்பும் கொண்டவன் போலவும், எந்தச் செயலையும் போலியாக முயன்று தொடங்குபவன் போலவும் இருந்து, வீரா! அவற்றின் உயர்வினிலோ, பெருமையினிலோ பற்றில்லாதவனாக விளையாடுவாயாக. ஆசாபாச மயக்கமாகிய பலவித பந்தங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவனாக, எல்லா நிலைமைகளிலும் நிலைபெற்ற உறுதியுடன் சமசித்தம் உடையவனாகி, வேஷத்திற்குத் தகுந்தாற்போல் வேலைகளை வெளியில் செய்து, வீரா! உன் இஷ்டப்படி இந்த உலகில் வேண்டியவாறு விளையாடுவாயாக.

இந்தச் செய்யுளும் முந்தையது போல் “யோக வாசிஷ்டம்” ஸ்லோகம் ஒன்றின்  தமிழ் ஆக்கம் தான். இது முதல் செய்யுளில் கூறப்பட்டதன் தொடர்ச்சி என்று சொல்லலாம். அங்கு உலகியலில் ஈடுபடலாம் என்று கூறப்பட்டது. இங்கு அது எப்படிச் செய்யப்பட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. தன்னை உணர்ந்தவன் மற்றவர்களை விட்டு விலக வேண்டும் என்றோ, அவர்களின் சுக துக்கத்தில் பங்கு கொள்ளவேண்டாம் என்றோ கூறப்படவில்லை.

தனது யதார்த்த நிலையிலிருந்து வழுவாது, தனக்கும் எல்லா உணர்ச்சிகளின் தாக்கம் உள்ளது போலவே இருந்து கொண்டு, அவரவர் சுற்றுச் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப தங்கள் கடமைகளை ஆற்றிக்கொண்டு இருக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தப் படுகிறது. எதிலும், எங்கும் உள்ள இறைவனின் கருணை இல்லாது எதுவும் நடக்க இயலாது என்பவனுக்கு இதுதான் செய்யலாம், இது கூடாது என்றெல்லாம் எப்படித் தோன்ற முடியும்? அப்படி உலகியலில் ஈடுபட்டாலும் தாமரை இலைத் தண்ணீர் போல பட்டும் படாமலும் நின்று கடமையை ஆற்ற வேண்டும். இல்லையேல் எப்படியாவது தனது ஆளுமையை நாட்ட முயலும் அகங்காரம் தலை தூக்கி ஒருவனை மறுபடியும் அறியாமையில் இழுத்துவிடும் வாய்ப்பு வலுக்கும். ஆதலால், ஒரு நடிகன் தன் வேஷம் எதுவாகினும் தான் வேறு தன் வேஷம் வேறு என்றிருப்பது போல், நாமும் நமது உண்மை நிலையை மறவாது, மற்றபடி நமது உலகியல் கடமையைச் செய்ய வேண்டும்.

அப்படிச் செய்பவனைப் பார்த்து முந்தைய செய்யுட்கள் இரண்டிலும் “வீரா!” என்று அழைக்கின்றார் அல்லவா? அந்த வீரனின் லக்ஷணத்தைப் பற்றி வரும் செய்யுளில் விவரிக்கின்றார்.

அறிவு உண்மை நிட்டனாம் ஆன்மவித்து ஆவான்
அறிவால் புலன் செற்றான் ஆர்தான் – அறிவங்கி
யாவன் அறிவாம் குலிசத்தான் கால காலன் அவன்
சாவினை மாய் வீரன் எனச் சாற்று

பொருள்: ஆத்ம ஞானத்தினால் உண்மைப் பொருளில் நிஷ்டனாகியவன் அந்த மெய்ப்பொருளில் நிலைபெற்ற ஞானி ஆவான். மெய்யறிவினால் ஐம்புலன்களின் வாசனைகளை அழித்தவன் எவனோ, அவன் அறிவாகிய ஞானாக்னியாவான். அவனே அறிவாகிய வஜ்ராயுதத்தைக் கொண்டவன் ஆவான்; காலனாகிய யமனுக்கும் காலனாகிய சிவனாவான். அவன்தான் சாவை வென்ற வீரன் என்று சொல்வாய், அறிவாய்.

தன்னைத் தேடி தன்னில் ஆழ்ந்து தனை உணர்ந்து தானாய் இருப்பவன், தனது ஐம்புலன்களின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து விடுபட்டவன் ஆவான். புலன்களினால் வரும் தூல பயன்களையும், நுண்ணிய உணர்வுகளையும் தனது அறிவு எனும் ஞான அக்னியில் புடம் போட்டதால், அவன் தானே அறிவுமயமாய் இருப்பதையும் உணர்பவன். அந்த அறிவு கொடுக்கும் வலிமையால் அவன் வஜ்ராயுதம் கொண்ட இந்திரன் போன்ற வலிமை கொண்டவன். தனது உடலோடும், உணர்வுகளோடும் தன்னைக் குறுக்கிக் கொள்ளாததால் அவன் காலத்தை வென்றவன். அதனால் அவன் காலனை வென்ற காலாதீதனான சிவனாகவும் ஆகிறான். அத்தகையவனே மரணத்தை வென்றவன். ஆதலால் அவனே வீரன் எனப்படுகிறான்.

புலன்களை வெல்லாது, தனது எண்ணங்களாலும், செயல்களாலும், புஜ பராக்கிரமங்களாலும் மற்றவர்களை அடக்கி ஆள்பவர்களைத்தான் நாம் வீரர்கள் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் நம்மில் பலரும் அறியாத, மேலே விவரித்துள்ளது போல வாழும் காலத்தை வென்ற ஞானிகளே உண்மையில் வீரர்கள். அவர்களைப் பற்றி அறிவாய், மற்றோருக்கும் சொல்வாய் என்கிறார்  ரமணர். 

(தொடரும் …)