கசாப் தூக்குத் தண்டனையும் காங்கிரசின் தந்திரங்களும்

மும்பை 26/11 பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் கைது செய்யப்பட ஒரே பயங்கரவாதியான அஜ்மல் கசாப் கடந்த நவ. 20 ம் தேதி, பூனா, எரவாடா சிறையில் ரகசியமாகவும், அவசரமாகவும் தூக்கிலிடப்பட்டிருக்கிறான். பயங்கரவாதிகளுக்கு கடைசியில் கிடைக்கப்போவது இது தான் என்பதை காலம் கடந்தேனும், நமது அரசுகள் வெளிப்படுத்தி இருப்பது ஆறுதல் அளிக்கிறது. ஆயினும், இந்த தண்டனை நிறைவேற்றத்தின் பின்னணியில் உள்ள மத்தியில் ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சியின் தந்திரத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியம்.

Clomid has been used with success to treat infertility in female human. Prometrium (prometrium) 200 mg tablet is used in http://blog.bitsense.com.ar/category/uncategorized/page/4/ the treatment of certain medical conditions. How can i get the generic version of prednisone for cheap.

A further 9.5% of the women had been prescribed clomiphene by a gp. Comme c’est une question qui ne peut pas être ouvert, et Stuttgart Feuerbach qui doit donc être résolue à plus longue. I was on the fence about taking them at one time and thought i'd be on a roll if i could just take one without the pain in my shoulder or the nausea.

Clomid 50mg for sale has side effects that are listed in detail for your reference under the "actions" tab. Doxycycline (doxy 100mg tablet) uses Kannabechō-yahiro clomid for pct dose for the treatment of acne in adults. The symptoms of narcolepsy are caused by another factor.

2008, நவம்பர், 26 ம் தேதி, பாகிஸ்தானின் லஷ்கர் – இ- தொய்பா பயங்கரவாதிகள் 10 பேர் கடல்வழியாக மும்பையில் பயங்கர ஆயுதங்களுடன் நுழைந்தனர். அவர்கள் மும்பை ரயில் நிலையத்திலும் நட்சத்திர ஓட்டல்களிலும் புகுந்து கண்மூடித்தனமாக நடத்திய கொடூரத் தாக்குதல்களில் காவல் துறை அதிகாரிகள் பலர் உள்பட 166 பேர் உயிரிழந்தனர்; 300 பேர் படுகாயம் அடைந்தனர். தாஜ், டிரைரென்ட் ஓட்டல்களில் பதுங்கிக் கொண்டு தாக்குதல் நடத்திய பயங்கரவாதிகளை பாதுகாப்புப் படையினர் 60 மணிநேரம் போராடி வென்றனர். இந்தச் சண்டையில் 9 பயங்கரவாதிகள் கொல்லப்பட்டனர்; கசாப் மட்டும் துப்பாக்கியும் கையுமாகப் பிடிபட்டான்.

இத்தாக்குதலால், இந்தியா மீதான பாகிஸ்தானின் வெறுப்பூட்டும் ரகசிய போர்முறை அம்பலமானது. ஏற்கனவே நாடாளுமன்றம் தாக்குதல், மும்பை தொடர்குண்டு வெடிப்பு என்று பல பயங்கரவாதச் செயல்களைப் பார்த்திருந்தாலும், மும்பை 26/11 தாக்குதல் உலகிற்கே அதிர்ச்சி அளிப்பதாக, பயங்கரவாதத்தின் புதிய பரிணாமத்தை வெளிப்படுத்தியது. தவிர, உள்ளூரில் ஆதரவுத் தளம் இல்லாமல் இத்தகைய திட்டமிட்ட கொடூரத் தாக்குதலை நடத்துவது சாத்தியமல்ல என்பது நமது அரசுகளுக்கும் விசாரணை அமைப்புகளுக்கும் புரிந்தது.

பயங்கரவாதியாக இருந்தபோதும், கசாபுக்கு இந்திய சிறையில் மிகுந்த பாதுகாப்பும் முக்கியத்துவமும் அளிக்கப்பட்டது. அவனை காவல்துறையினர் விசாரித்தபோது கூட சித்ரவதை செய்யவில்லை. ஒரு பக்குவப்பட்ட ஜனநாயக நாடு என்பதை கசாப் வழக்கில் நமது அரசு நிரூபித்தது. கசாப் கோரிய அனைத்து வசதிகளும் அவனுக்கு செய்து தரப்பட்டன. அவனுக்கு இலவச சட்ட உதவியும் வழங்கப்பட்டது. அவனுக்காக வாதாட வழக்குரைஞர் ஒருவரை நமது அரசே நியமித்தது. குற்றவாளி என்றபோதும் அவனுக்குள்ள அனைத்து சட்டப்பூர்வ உரிமைகளும் நிறைவேற்றப்பட்டன.

இந்நிலையில், கசாப் வழக்கை விசாரித்த மும்பை மாவட்ட நீதிமன்றம் அவனுக்கு தூக்கு தண்டனை விதித்தது (2010, மே 6). இந்தத் தண்டனைக்கு எதிராக உயர்நீதிமன்றத்தில் கசாப் மனு செய்தான். அதை விசாரித்த உயர்நீதிமன்றம், தூக்கு தண்டனையை உறுதி செய்தது (2011, பிப்ரவரி 21). உச்சநீதி மன்றத்திலும் இந்தத் தூக்கு தண்டனை உறுதி செய்யப்பட்டது (2012, ஆகஸ்ட் 29). கசாப் சார்பில் ஜனாதிபதிக்கு கருணை மனு அனுப்பப்பட்டது. அதை கடந்த நவம்பர் 8 ம் தேதி அவர் நிராகரித்தார். இவ்வாறாக, கசாப் வழக்கில் அனைத்து சட்ட நடைமுறைகளும் பின்பற்றப்பட்டன. ஆயினும் கசாப் தூக்கு தண்டனை நிறைவேறுமா என்பதில் சந்தேகம் இருந்து வந்தது. 2001 நாடாளுமன்றத் தாக்குதலில் தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்ட அப்சல் குரு இன்னமும் தண்டனை பெறவில்லை. அதே போன்ற நிலை தான் கசாப் விஷயத்திலும் அனுசரிக்கப்படும் என்றே பலரும் எதிர்பார்த்தனர்.

இந்நிலையில் தான், கசாபுக்கு தூக்கு தண்டனை ரகசியமாகவும், அவசர அவசரமாகவும் எரவாடா சிறையில் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது பயங்கரவாதத்துக்கு சரியான பதிலடி கொடுக்கப்பட்டுவிட்டதாக நெஞ்சு நிமிர்த்துகிறது காங்கிரஸ். மும்பை குண்டுவெடிப்புகளுக்கும், 26/11 தாக்குதலுக்கும் காரணமான அதே காங்கிரஸ் தான் இப்போது வெற்றி முழக்கம் செய்கிறது.

இவ்வழக்கை மஹாராஷ்டிரா அரசு தான் நடத்தியது கசாபுக்கு தண்டனை பெற்றுத் தந்த அரசு, கசாப் கும்பலுக்கு உள்ளூரில் உதவிய ‘ஸ்லீப்பர் செல்’ பிரமுகர்களைத் தப்பிக்கச் செய்துவிட்டது. இத்தகைய பயங்கர தாக்குதல் உள்ளூர் தீவிரவாதிகளின் உதவியில்லாமல் சாத்தியமில்லை என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம். இவ்வழக்கிலும் பலர் கைதாகினர். ஆனால் மாநில அரசு திறம்பட வழக்கை நடத்தாததால் அவர்கள் நீதிமன்றத்தில் விடுவிக்கப்பட்டுவிட்டனர். இதுகுறித்து அரசுக்கு எந்த குற்ற உணர்வும் இல்லை. உண்மையில் காங்கிரஸ் கட்சி முஸ்லிம் வாக்கு வங்கிக்காக இந்த வழக்கில் பல ஓட்டைகளை உருவாக்கி, பயங்கரவாதிகளுக்கு உதவியவர்கள் தப்ப உதவி இருக்கிறது.

அதேபோல நாடு கடந்த மறைமுகப் போர் குறித்து உலக அளவில் பிரசாரம் செய்து பாகிஸ்தானின் முகமூடியைக் கிழிக்கும் வாய்ப்பையும் மத்திய அரசு தவற விட்டுவிட்டது. கசாபுடன் வந்தவர்கள் அனைவரும் பாகிஸ்தானியர்கள் என்பது ஊர்ஜிதமானபோதே, அந்நாட்டின் மீது இந்தியா படை எடுத்திருக்கலாம். இஸ்ரேல் அவ்வாறு தான் செய்கிறது. அமெரிக்கா ஆப்கன் மீது போர் தொடுத்ததும் அதனால் தான். அவ்வாறு செய்யாவிட்டாலும் உலக அளவில் பாகிஸ்தானை தனிமைப்படுத்த இந்த வாய்ப்பை நமது அரசு பயன்படுத்தி இருக்க வேண்டும். எங்கே, நமது அரசுக்கு ஊழல்களில் திளைக்கவே நேரம் போதவில்லையே?
கசாப் கைதான போதே அவனை ‘என்கவுன்டர்’ முறையில் கொன்றிருக்க முடியும். ஆனால், நமது அரசு அவனை கைது செய்து, அவனுக்கு உரிய அனைத்து சட்டப்பூர்வமான வசதிகளையும் வழங்கி, அவனை ஒரு விருந்தாளி போலவே நடத்தியது. இதற்காக நாம் பெருமிதப்படலாம். இதற்காக நமது அரசுகள் செய்த செலவினம் ரூ. 29 கோடி! இவ்வளவும் செய்த நமது அரசுகள் அதை திறம்பட பயன்படுத்திக் கொள்ளவில்லை என்பது ஏமாற்றம் அளிக்கிறது.

கசாபை தூக்கில் இட்டதும் கூட மிக ரகசியமாக செய்யப்பட வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பது புரியவில்லை. கசாபுக்கு தூக்கு நிறைவேற்றப்படுவதை உலக நாடுகள் எதிர்க்க வாய்ப்பில்லை. பாகிஸ்தானே, கசாபுக்கும் தங்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று கைவிரித்துவிட்டது. மனித உரிமை அமைப்புகள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் என்ற அச்சம் காரணமாக இருக்கும் என்று கூறப்படுமானால், அதை விட நகைப்புக்குரிய விஷயம் எதுவும் இருக்க முடியாது. இந்திய அரசின் அச்சம், இங்குள்ள சிறுபான்மை முஸ்லிம்கள் மீதானது. கசாப் தண்டனை நிறைவேற்றத்தை இந்திய முஸ்லிம்கள் எதிர்ப்பார்களோ என்ற அச்சத்தால் தான், இதை ரகசியமாக நிறைவேற்ற உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது இந்தியாவில் வாழும் இஸ்லாமியர்களை கேவலப்படுத்துவதாகும்.

இங்கு வாழும் அனைத்து இஸ்லாமியர்களும் வெறுப்பு அரசியலில் திளைப்பவர்கள் அல்ல. சில பயங்கரவாத அமைப்புகள் அவர்களிடையே செயல்படுவது உண்மைதான். ஒரு துணிவுள்ள அரசு, அத்தகைய பயங்கரவாதிகளுக்கு படிப்பினை அளிக்கும் வகையில், இதே தண்டனையை ஒரு கருத்தியல் பிரசாரமாகவே முன்னெடுத்திருக்கும். அவ்வாறு செய்யும் திராணி நமது மத்திய அரசுக்கு இல்லை. இந்தத் தண்டனையே உள்ளூர் நிர்பந்தம் காரணமாக, மகாராஷ்டிரா அரசின் முயற்சியால் தான் நிறைவேற்றப்பட்டிருக்கிறது.
அண்மையில் காலமான சிவசேனை தலைவர் பால் தாக்கரேவுக்கு அஞ்சலி செலுத்தக் கூடிய 25 லட்சத்துக்கு மேற்பட்ட மக்கள் கூட்டத்தைப் பார்த்தவுடன் மகாராஷ்டிர காங்கிரஸ் காரர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது புரிந்துவிட்டது. அதுவும் கசாப் விரைவாக தூக்கிலிடப்பட ஒரு காரணம். இன்னொன்று நவ. 22 ல் துவங்கிய நாடாளுமன்றக் கூட்டத்தொடருக்கு முன்னதாக அரசுக்கு தற்காப்பு உபாயங்கள் தேவைப்பட்டன. சில்லறை வர்த்தகத்தில் அன்னிய முதலீட்டுக்கு அனுமதி அளித்ததால் அரசுக்கு ஏற்பட்ட சிக்கலை எதிர்கொள்ள கசாப் தண்டனை நிறைவேற்றம் உதவும் என்று காங்கிரஸ் கணக்குப் போட்டிருக்கிறது. காங்கிரஸ் கட்சியை சாதாரணமாக எடைபோட முடியாது.

2 ஜி ஊழலை அம்பலப்படுத்திய சி.ஏ.ஜி. வினோத் ராயையும், அரசுக்கு அடிக்கடி சங்கடம் கொடுக்கும் பொது கணக்குக் குழு தலைவர் முரளி மனோகர் ஜோஷியையும் ஒரே நேரத்தில் வீழ்த்த என்ன செய்வது என்று சதித் திட்டம் தீட்டும் அபார மூளைகள் குயுக்தியுடன் செயல்படும் கட்சி காங்கிரஸ். 2 ஜி மறு ஏலத்தையே அரசுக்கு சாதகமாக மாற்ற என்ன செய்ய முடியுமோ அதையெல்லாம் செய்யும் கட்சி 125 ஆண்டுகளைக் கடந்த காங்கிரஸ். அக்கட்சிக்கு எங்கு கல்லெறிந்தால் எங்கு பழம் விழும் என்று தெரியும். கசாப் விஷயத்தில் காங்கிரஸ் அற்புதமாக காய் நகர்த்தி இருக்கிறது. இதற்கு ஒரே பதிலடி அப்சல் குருவுக்கு எப்போது தண்டனை? என்று கேட்பது தான். அதுவும் விரைவில் நிறைவேறுவதற்கான சாத்தியங்கள் தென்படுகின்றன. அரசியலுக்காக காங்கிரஸ் இயங்கினாலும், நாட்டுநலனை விரும்புவோர் அதற்கான நிர்பந்தங்களை உருவாக்கிக் கொண்டே இருப்பது அவசியம்.

கசாப் உடலை அவரது குடும்பத்தாரிடம் கொடுக்காமல் சிறைக்குள்ளேயே புதைத்ததை பாகிஸ்தானில் உள்ள தலிபான் அமைப்பு கண்டித்திருக்கிறது. கசாப் உடலை பாகிஸ்தானுக்கு அனுப்பாவிட்டால் அங்குள்ள இந்தியர்களைக் கடத்திக் கொல்லப் போவதாக மிரட்டல் விடுத்திருக்கிறது தலிபான். இதை நமது அரசு துணிவுடனும் விவேகத்துடனும் கையாண்டு முறியடிக்க வேண்டும். கசாப் மரணத்துக்கு பழிவாங்கும் வகையில், பாக். சிறையில் உள்ள அப்பாவி சரப்ஜி சிங்கின் உயிருக்கு உலை வைக்கப்படலாம் அதைத் தடுக்க வேண்டிய கடமையும் நமது அரசுக்கு இருக்கிறது.

காங்கிரஸ் கட்சி எந்தத் தந்திரத்தைக் கையாண்டாலும், கசாப் தூக்கு நிறைவேற்றத்தில் லாபம் காண விரும்பினாலும், நாட்டுநலன் அடிப்படையில் அக்கட்சியை இப்போதைக்குப் பாராட்டுவோம். அதே சமயம் அக்கட்சியின் சுயரூபத்தை பிரசாரமும் செய்வது அவசியம். அதேபோல, கசாப் தூக்கில் இடப்பட்டதைக் கொண்டாடும் மனநிலையும் தேவையில்லை. இந்த அம்பை ஏவியவர்கள் எப்போது வெல்லப்படுகிறார்களோ, அப்போது தான் உண்மையான கொண்டாட்டத்துக்கான தருணம் வாய்க்கும். இதை தேசபக்தர்கள் மறந்துவிடக் கூடாது.

மரணதண்டனை அரசியல்கள் – 1

ராஜீவ் கொலையாளிகளுக்கான மரண தண்டனையை முன் வைத்த அரசியல் தொடர்பான குளவியாரின் கட்டுரைக்கு ஒரு விரிவான பதில் – விஸ்வாமித்ரா

பாராளுமன்றத் தாக்குதலின் முக்கிய சதிகாரனான இஸ்லாமிய பயங்கரவாதி அப்சல் குருவுக்கு விதிக்கப் பட்ட மரண தண்டனையில் துவங்கிய அரசியல் இன்று ராஜீவ் கொலையாளிகளின் மரண தண்டனையில் உச்ச கட்டத்தை எட்டியுள்ளது. மரண தண்டனை என்பது சினிமாக்களில் வருவது போல அவ்வளவு எளிதாக நம் கோர்ட்டுகளில் வழங்கப் பட்டு விடுவதில்லை. கீழ்க்கோர்ட்டுகளில் விதிக்கப் படும் மரண தண்டனைகள் அதன் பின்னர் செஷன்ஸ் கோர்ட், ஹைக்கோர்ட், ஹைக்கோர்ட் பெஞ்ச், சுப்ரீம் கோர்ட், சுப்ரீம் கோர்ட் பெஞ்ச், கருணை மனுக்கள், மத்திய மாநில அமைச்சரவைகளின் பரிந்துரைகள் என்பது போன்ற ஆயிரத்தெட்டுத் தடைகளைக் கடந்து அபூர்வமாக வெகு சிலருக்கே வழங்கப் படும் ஒரு அபூர்வமான தண்டனையாகும்.

இத்தனை கடுமையான அலசல்களுக்கும் பரீசீலனைக்கும் உட்படுத்தப் பட்டு மிகவும் முக்கியமான வழக்குகளில் குற்றவாளிகள் செய்த கடுமையான கொலைக்குற்றங்கள் பல நீதிபதிகளினாலும் சந்தேகத்துக்குச் சற்றும் இடமில்லை நிச்சயமாகச் செய்யப் பட்டக் குற்றமே என்று உறுதி செய்யப் பட்டே வழங்கப் படுகின்றன. இன்றும் மரண தண்டனை என்னும் ஒரு கடுமையான தண்டனை விளைவிக்கும் அச்சமே பலரையும் கொலை என்னும் கடும் குற்றத்தைச் செய்வதில் இருந்து தயங்க வைக்கிறது. சிறைத் தண்டனை எல்லாம் கடுமை குறைந்து போய் பெரும்பாலான குற்றவாளிகளிடம் எவ்வித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்துவதில்லை அவர்களுக்கு சிறைச்சாலை என்பது இரண்டாவது வீடு போன்றாகி விட்டது. ஆகவே இன்றைய சூழலில் கொலை போன்ற கொடூரமான குற்றங்களைத் தடுக்கும் ஒரே கடைசி வழியாக இருப்பது இந்த மரண தண்டனையே. ஆனால் இந்த மரண தண்டனையையும் நீக்க வேண்டும் என்று மனித உரிமையாளர்களும், அரசியல்வாதிகளும், பல்வேறு சமூக அமைப்புகளும் போராடி வருகிறார்கள்.

இவர்கள் பெரும்பாலும் வைக்கும் வாதம் பெரும்பாலான ஐரோப்பிய நாடுகளில் இந்தத் தண்டனை நீக்கப் பட்டு விட்டது என்பதுவே. ஐரோப்பியாவில் நிலவும் சூழலும், அங்கு இழைக்கப் படும் குற்றங்களின் தன்மையும் பொதுவாக மக்களின் உணர்ச்சி வசப்படாத தன்மையும், சட்டத்தை மதித்து நடக்கும் பண்பும் இந்தியாவின் சூழலும் முற்றிலும் வேறானது என்பதை இந்த மரண தண்டனை எதிர்ப்பாளிகள் கருத்தில் கொள்வதில்லை. மனிதாபிமானத்தின் அடிப்படையில் இதை நீக்கக் கோரும் அமைப்புகள் ஒரு புறம் என்றால் தத்தம் அரசியல் காரணங்களுக்காக இந்த மரண தண்டனையை நீக்க வேண்டும் என்று போராடுபவர்களே அதிகம். அப்படியான ஒரு கோரிக்கை நான் முற்றிலும் எதிர்பாராத தமிழ்ஹிந்து தளத்தில் குளவியார் என்பவரிடம் இருந்து எழுந்ததே என்னிடம் கடும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தி இந்த நீண்ட பதில் கட்டுரையை எழுத வைத்து விட்டது:

முதலில் தமிழ் ஹிந்துவில் குளவியார் கொட்டிய சில கேள்விகளுக்குப் பதில் அளித்து விட்டு இந்த அரசியல் பின்ணணியில் கேட்கப் படும் வேறு சில கேள்விகளுக்கும் பதில் அளிக்க விரும்புகிறேன்.

குளவி கொட்டுக்கள் எப்பொழுதுமே சிறிய எரிச்சல் தருவதோடு நின்று விடுவதில்லை ஒரு சில சமயங்களில் விஷக் கொடுக்குகள் குத்தி உயிருக்கே அபாயமாகி விடுவதும் உண்டு. அது போல நாட்டுக்கே ஆபத்தான சில கருத்துகளை இந்த முறை குளவி விஷக் கொடுக்கால் கொட்டியுள்ளது. அதனால் கொட்டிய குளவியின் கொடுக்கை எடுத்து விஷ முறிவு மருந்து கொடுப்பது அவசியமாகி விட்டது.

குளவியார் சொன்னது அழுத்தமான எழுத்துருவில் இருப்பது:

அப்ஸலை தூக்கில் போட வேண்டும் என்று ஆரம்பித்தால் ஈடுகட்ட இதோ மூன்று தமிழ் உயிர்கள். நல்ல சமன்பாடு. காப்பாற்றப்பட்டது மதச்சார்பின்மை.

நான் அப்படி நினைக்கவில்லை. இது அப்சலைத் தூக்கில் போடாமல் இருக்க காங்கிரஸும் பிற முஸ்லீம் அமைப்புகளும் சேர்ந்து போட்ட ஒரு நாடகம். அதில் தமிழக முதல்வரும் குளவியும் தடுமாறி விழுந்து விட்டார்கள். எப்படி?

அப்சலை ஏன் தூக்கில் போடவில்லை என்ற கேள்வி ஒவ்வொரு முறையும் குண்டு வெடிப்பின் பொழுது எழுந்து எழுந்து அடங்குகிறது. ஆனால் ஒரு முறை போல மறுமுறை இருக்காது. அண்ணாவின் பின்னால் மக்கள் திரண்டது போல நாளை இன்னொரு குண்டு வெடிப்பின் பொழுது ஒரு சுயமரியாதை உள்ள, விலை போகாத மோடி போன்ற பா ஜ க தலைவர் ஒருவர் பின்னால் மக்கள் திரண்டு எழுந்து விட்டால் அப்பொழுது அப்சலைத் தூக்கில் போடுவதைத் தவிர்க்கவே முடியாமல் போய் விடும். ஆனால் அப்சலைத் தூக்கில் போட்டால் ஒற்றுமையாக வந்து விழும் இந்திய முஸ்லீம்களின் ஓட்டும் காங்கிரஸ் கள்ளத்தனமாக அனுமதித்துள்ள பங்களாதேசிகளின் கள்ள ஓட்டும் நாளைக்கு காங்கிரசுக்குக் கிடைக்காமல் போய் விடும் ஆபத்தும் உள்ளது. ஆக அப்சலைத் தூக்கில் போடாமல் இருக்க புத்திசாலித்தனமாக காங்கிரஸ் திருடர்கள் போட்ட திட்டமே இந்த ராஜீவ் கொலையாளிக்குத் தீடீரென்று விதிக்கப் பட்டத் தூக்குத் தண்டனை.

இவர்களுக்குத் தூக்குத் தண்டனையை அமுல் படுத்துமாறு உத்தரவு போட்டால் தமிழ் நாட்டில் உள்ள தனித் தமிழ் நாடு கோரிக்கையாளர்களும், இந்திய தேசீய விரோதிகளும் ஒன்று சேர்ந்து போராடுவார்கள். ஜெயலலிதாவுக்குக் கடுமையான அழுத்தத்தைக் கொடுப்பார்கள். அவர்களின் அழுத்தத்தைத் தாங்க முடியாமல் ஒரு வித நிர்ப்பந்தத்தில் ஜெயலலிதா ஒரு தீர்மானம் எப்படியும் போடுவார். அதுவும் போக காலம் தாழ்ந்து ஜனாதிபதி கருணை மனுவை ஏற்க மறுத்திருப்பதினால் எப்படியும் வழக்கு நீதி மன்றம் போகும் மூன்று பேர்களின் தூக்குத் தண்டனை ரத்தாகி ஆயுள் தண்டனையாக மாற்றப் படும். என்று திட்டமிட்டு கணக்குப் போட்டே காய்களை நகர்த்தியுள்ளனர் குள்ளநரி காங்கிரசார். அப்படி அவர்களுக்கு தூக்கு ரத்தாகும் பொழுது உடனே காங்கிரசின் கூட்டாளியும் தேச விரோதியுமான ஓமரை வைத்து அவர்கள் சட்டசபையிலும் ஒரு தீர்மானம் போட்டு காலம் தாழ்த்தலாம்.

இப்படி ஏற்கனவே முன்னாள் பிரதமரைக் கொன்றவர்களையே தூக்கில் போட முடியாத பொழுது முந்நாள் பார்லிமெண்ட் தாக்குதல்காரர்களை மட்டும் எப்படி தூக்கில் போடுவது ? என்ற கேள்வி நியாயமான கேள்வி என்ற தோற்றத்துடன் எழுப்பப் படும். அதையே சாக்காக வைத்து, ஆகவே அவர்களுக்கும் தண்டனை குறைக்கப் படுகிறது என்று காங்கிரஸ் அரசு அப்சல் குருவுக்கும், கசாப்புக்கும் ஆயுள் தண்டனையே போதுமானது என்று குறைக்கப் போகிறார்கள். ஆக மொத்தத்தில், அப்சலின் மரண தண்டனையை நீக்கிய பழி காங்கிரஸ் மீது விழாது. மாறாக குளவியார் உட்பட இந்த மூவருக்கும் தண்டனை குறைக்கக் கேட்டுப் போராடிய அனைவர் மீதும் முக்கியமாக ஜெயலலிதா மீதும் விழும். அப்சல் குருவுக்கு மரண தண்டனையில் இருந்து விலக்களிக்கப் படும் காங்கிரஸின் முஸ்லீம் ஓட்டுக்கும் எந்த வித சேதாரமும் வராது. இபப்டி ஒரு தந்திரமானக் கணக்குப் போட்டே காங்கிரஸ் காய்களை நகர்த்தியுள்ளது.

அப்சல் குருவின் மரண தண்டனையை குறைப்பதன் மூலம் முஸ்லீம் ஓட்டுக்களைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள காங்கிரஸ் போட்ட சகுனித்தனமான சதித் திட்டமே இந்த மூவருக்கும் உறுதி செய்யப் பட்ட மரண தண்டனை. இதை எதிர்ப்பவர்கள் அனைவரும் மறைமுகமாக அப்சல் குருவின் விடுதலைக்காகவே உழைக்கிறார்கள். குழவியார் இதற்குப் பதிலாக நேரடியாக அப்சல் குருவை விடுவிக்கச் சொல்லியே கோரிக்கை வைத்திருந்திருக்கலாம்

அடுத்ததாகக் குளவியார் சொல்கிறார்:

அப்ஸலுக்கும் பேரறிவாளன் குழுவுக்கும் வேறுபாடு இருக்கிறது. ஈழத்தமிழர் பிரச்சனையில் தவறான முடிவுகள் எடுத்து அதில் குட்டையைக் குழப்பியதில் எல்லாருக்கும் பங்கு இருக்கிறது.

விடுதலைப்புலிகளை ராஜீவ் தலைமையிலாலான அன்றைய இந்திய காங்கிரஸ் அரசு மிக மோசமாக குறைத்து மதிப்பிட்டது. அதன் விளைவாக பல நூறு இந்திய வீரர்களைப் பலிகொடுத்ததுடன் ராஜீவுடன் சேர்த்து 14 இந்திய உயிர்களைப் பறித்தது.

தெளிவு. ராஜீவ் கொலையை அரங்கேற்றியவர்கள் விடுதலை புலிகளின் அம்புகள் என்றால் விடுதலை புலிகளே மற்றொரு சக்தியின் அம்புகளாக மாற்றப்பட்டனர் என்பதுதான் உண்மை.

இந்த அலசல்கள் எல்லாம் இப்பொழுதைய பிரச்சினைக்குத் தேவையில்லாதது. ராஜீவ் காந்தி தவறு செய்திருக்கிறார் உண்மைதான். காங்கிரஸ் தவறு செய்திருக்கிறது உண்மைதான். ஏன் காந்தாகார் விமானக் கடத்தலின் பொழுது பி ஜே பி தவறு செய்யவில்லையா? யார் எய்தது என்பதைக் கண்டு பிடிக்க வேண்டும் தான். ஆனால் அப்படிக் கண்டு பிடிக்காதபடியால் அம்புகளுக்குத் தண்டனை கொடுக்கக் கூடாது என்பது மூளையற்ற பேச்சு. சரி காங்கிரஸ் சதிகாரர்களின் ஆட்சிகளுக்கு இடையில் வந்த பி ஜே பி அரசு எய்தவர்களைக் கண்டு பிடித்துத் தண்டனை வாங்கிக் கொடுத்திருக்க வேண்டியதுதானே? அவர்கள் ஆட்சியில் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்கள்?

ஆக இங்கு வில், அம்பு எல்லாம் திசை திருப்பும் பேச்சுக்கள். எந்தவொரு குற்றத்திலும் எய்தவன் இருக்கவே செய்வான். கசாப்பும் அப்சலும் மட்டும் என்ன தானாக முடிவு செய்து திட்டம் போட்டாத் தாக்கினார்கள்? அவர்களுக்குப் பின்னால் இந்திய தேச விரோதிகளும், பாக்கிஸ்தானின் ஐ எஸ் ஐயும் பிற பயங்கரவாத அமைப்புகளும் இருக்கத்தானே செய்தன? ஆக எய்தவனை விட்டு விட்டு அம்பை தண்டிக்கக் கூடாது என்ற தங்களின் அறிவு பூர்வமான தர்க்கம் கொண்டு அப்சலையும், கசாப்பையும் விடுதலை செய்து விடலாமா?

எந்தவொரு சதிச் செயலுக்குப் பின்னாலும் வெளி நாடுகளின் தூண்டுதல்கள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். அதற்காக எய்தவனைப் பிடிக்கும் வரை அம்பை நோகக் கூடாது என்பது அறிவான பேச்சு அல்ல. அமெரிக்காவில் செப்டம்பர் பதினொன்றில் தாக்குதல் நடத்தினார்கள். அதை ஏற்பாடு செய்த சதிகாரர்கள் அரேபியாவிலும், பாக்கிஸ்தானிலும் இருந்துதான் செய்தார்கள் அவர்களுக்குப் பின்ணணியில் ஏகப் பட்ட சதிகள் இருந்தன. இருந்தாலும் பிடிபட்ட எவரையுமே அவர்களை எய்தவர்களை இயக்கியவர்களைப் பிடிக்கும் வரையிலும் தண்டிக்கக் கூடாது என்று அமெரிக்காவில் எவருமே சொல்லவில்லையே. தெளிவாக சிந்திக்கத் தெரிந்த எவராலும் இப்படிப் பட்ட ஒரு உளறலை அவிழ்த்து விட முடியாதே? பிடிபட்டவர்களுக்கு எல்லாம் கடும் தண்டனையை அமெரிக்கா அளித்துக் கொண்டுதானே இருக்கிறது? அதனால்தானே செப்டம்பர் 11க்குப் பிறகு மற்றொரு தாக்குதல் இன்று வரை அமெரிக்க மண்ணில் நிகழவில்லை?

அமெரிக்காவின் தவறுகளினால்தான் அமெரிக்காவின் மீதான தாக்குதலே நடந்தது. அதற்காக நாம் தவறு செய்து விட்டோம் ஆகவே இந்தத் தாக்குதலுக்கு நாம்தான் பொறுப்பு ஆகவே பிடிபட்டவர்களை மன்னித்து விட்டு விட் வேண்டும் என்று அமெரிக்காவில் எவரும் கோரியதில்லையே? ஆம் தவறுகள் நடந்து விட்டன. எதிர்காலத்தில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். அதை நாம் சொல்லலாம், நம் மக்கள் சொல்லலாம். ஆட்சியை மாற்றலாம் ஆனால் அதைக் காரணமாகக் கொண்டு எதிரி வந்து தாக்க அனுமதியோம் என்பதுதானே அமெரிக்காவின் நிலைப்பாடு? அப்படி உறுதியாகச் செயல் படும் சட்டங்களும் தண்டனைகளும் இருப்பதினால்தானே இன்று வரை அந்த அமெரிக்க மண்ணில் மற்றொரு தாக்குதல் நிகழவில்லை?

எந்தவொரு தலைவரின் கொலைக்குப் பின்னாலும், பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்குப் பின்னாலும் நிச்சயமாக உள்நாட்டிலும் வெளிநாட்டிலும் பின்ணணியில் ஏராளமான சதிகாரர்கள், நிதியுதவி செய்தவர்கள், திட்டமிட்டவர்கள் இருக்கத்தான் செய்வார்கள். அவர்கள் அனைவரும் பிடிபட்டுத் தண்டிக்கப் படும் வரையிலும் ஏற்கனவே பிடிபட்டவர்களைக் கைது செய்யக் கூடாது என்று சிந்திக்கத் தெரிந்த எவரும் சொல்ல மாட்டார்கள்.

ஏன் மரகதம் சந்திரசேகர் விசாரிக்கப்படவில்லை? ஏன் வேண்டுமென்றே கால தாமதம் செய்யப்பட்டு சிவராசனின் தற்கொலை அனுமதிக்கப்பட்டது? என்றெல்லாம் எழும் கேள்விகள் கேள்விகளாகவே உள்ளன.

அவற்றுக்கான பதில் இனி என்றென்றும் கிடைக்காதவாறு விடுதலைப் புலிகளும் கூடவே எண்ணிக்கை தெரியாத அளவு ஈழத் தமிழர்களும் கொல்லப்பட்டு விட்டார்கள்.

அந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில்களை காங்கிரஸ் ஆட்சியின் பின்னே வந்த பி ஜே பி அரசு அல்லவா கண்டு பிடித்திருக்க வேண்டும்? அவர்கள் ஆட்சியின் பொழுது என்ன கிழித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்? அதைக் காரணமாகக் கொண்டு கொலை செய்தவர்களுக்குத் தண்டனை கொடுக்கக் கூடாது என்பது ராஜாவும், கனிமொழியும் அருண் ஷோரியைக் காரணம் காட்டி தப்பிக்க முயல்வதை விடக் கேவலமான உத்தி. அதற்கான பதிலைக் கண்டு பிடியுங்கள். அன்று சிவராசன் தற்கொலை செய்வதை அனுமதித்த ராவின் தலைவர் பாஜ்பாய் இன்னும் உயிரோடுதான் இருக்கிறார், கார்த்திகேயன் இன்னும் உயிரோடுதான் இருக்கிறார் இருவருமே அந்த முடிவை எடுத்தவர்கள். யாரைக் காப்பாற்ற அதைச் செய்தார்கள் என்று அவர்கள் இருவரையும் முட்டிக் முட்டி தட்டி பி ஜே பி காலத்தில் விசாரித்திருந்தால் உண்மையைக் கக்கியிருக்கப் போகிறார்கள். விசாரிக்காமல் தடுத்தது எது? யார் தடுத்தார்கள்? யாரைக் காப்பாற்ற வாஜ்பாயியும் அத்வானியும் அமைதி காத்தார்கள்? ஆனால் அதைக் காரணமாக வைத்து கண்டுபிடிக்கப் பட்ட குற்றவாளிகளின் தண்டனையை நிறுத்தக் கூடாது.

அவைகள் எல்லாம் நியாயமான கேள்விகள்தான் மறுக்கவில்லை. மரகதம் சந்திரசேகர் மட்டும் அல்ல வை.கோ, கருணாநிதி என்று இன்னும் ஏராளமானவர்களை ராஜீவ் கொலையை விசாரித்த புலானாய்வுக் குழுவினர் விசாரிக்க அனுமதிக்கப் படவில்லை. இதை ராஜீவ் கொலையை விசாரித்த சி பி ஐ அதிகாரியான ரகோத்தமன் தனது ”ராஜீவ் கொலை வழக்கு – மர்மம் விலகும் நேரம்” என்னும் நூலில் பல பக்கங்களில் மீண்டும் மீண்டும் கூறுகிறார்.

குறிப்பாக அவரது தலைமை அதிகாரியான கார்த்திகேயன் தி மு க தலைவர் கருணாநிதி மற்றும் வை.கோபால்சாமி போன்றோரை விசாரிக்க அனுமதிக்க மறுத்ததன் மூலம் அவர்களைக் காப்பாற்றும் விதத்தில் அவர்களுக்கு ஆதரவாகச் செயல் பட்டவர் என்ற குற்றசாட்டை தன் உயர் அதிகாரி மீது நேரடியாகவே ரகோத்தமன் வைக்கிறார். முக்கியமாக ராஜீவ் கொலை செய்யப் படப் போகிறார் என்ற தகவல் கருணாநிதிக்கும், வை கோபால்சாமிக்கும் இன்னும் பல தி மு க பிரமுகர்களுக்கும் முன்னதாகவே தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று உறுதியான சந்தேகங்களை ரகோத்தமன் வைக்கிறார். ராஜீவ் கொலையான அதே நாளில் நடக்கவிருந்த தி மு க கூட்டத்தைக் கருணாநிதி ரத்து செய்திருப்பதும், வை.கோபால்சாமியின் பல பேச்சுகளும் அவரது பொய்களும் அவர்களுக்குத் தெரிந்தே இந்தப் படுகொலைகள் நடந்திருக்க வேண்டும் என்பதை உறுதிப் படுத்துகின்றன என்றும் இருந்தாலும் புலன் விசாரணையின் தலைமை அதிகாரியான கார்த்திகேயனின் தலையீட்டால் தன்னாலும் தன் குழுவினராலும் இவர்களை விசாரிக்கவோ கைது செய்யவோ முடியவில்லை கார்த்திகேயன் தி மு க வினருக்கு ஆதரவாகச் செயல் பட்ட துரோகத்தைச் செய்து விட்டார் என்று ரகோத்தமன் கடுமையான குற்றசாட்டை வைக்கின்றார்.

இதே குற்றசாட்டுக்களை சிவராசனை கைது செய்யச் சென்ற கமாண்டோ படை அதிகாரியான மேஜர் ரவி பின்னர் தான் எடுத்த மலையாள சினிமாவான 20 ஹவர்ஸ் என்ற திரைப்படத்திலும் கடுமையாக வைக்கின்றார். மரகதம் சந்திரசேகரின் குடும்பத்தாருக்கும் கொலை செய்த தனு, சிவராசனுக்கும் ஏற்கனவே அறிமுகம் இருந்திருக்கலாம் என்ற தன் கண்டுபிடிப்புகளையும் மறைக்காமல் வைக்கின்றார். ஆக காங்கிரஸ்காரர்கள் மட்டும் அல்ல தி மு க வினருக்கும் இந்தக் கொலையாளிகளுக்கும் தொடர்பு இருந்திருக்கலாம் என்றும் ஆனால் எந்தவொரு அரசியல்வாதியையும் விசாரிக்க தன் தலைமை அதிகாரி மறுத்து விட்டார் என்றும் ரகோத்தமன் குற்றம் சாட்டுகிறார். மரகதம் சந்திரசேகரை மட்டும் அல்ல கருணாநிதியையும், அவரது கும்பலையும், வை,கோபால்சாமியையும், தி க கும்பல்களில் பலரையும் விசாரித்தால் ஏன் இவர்களையெல்லாம் பாதுகாத்த சி பி ஐ உயர் அதிகாரியாக இருந்த கார்த்திகேயனையும், அப்பொழுதைய ராவின் டைரக்டரான பாஜ்பாயையும் விசாரித்தால் மட்டுமே இந்த கொலை வழக்கு முழுமை அடையும் என்பது உண்மையே. இந்த மூவரையும் விடுதலை செய்ய வேண்டுமானால் உங்களையெல்லாம் விசாரிக்க வேண்டி வரும் என்று மட்டும் இப்பொழுது சொல்லட்டும் இவர்களுக்கு மரண தண்டனையில் இருந்து விடுதலை கோரும் அனைவரும் ஓடி மறைந்து விடுவார்கள்.

ராஜீவ் கொலையாளிகளான சிவராசனையும் தனுவையும் உயிருடன் பிடிக்க கமோண்டோக்கள் தயார் நிலையில் இருந்த பொழுதும் கூட அவர்களை உயிருடன் பிடிக்க அனுமதியாமல் அவர்களுக்குப் பிடிவாதமாக அனுமதி கொடுக்க மறுத்து சிவராசனை தற்கொலை செய்ய தள்ளியுள்ளனர் அன்றைய புலனாய்வு தலைமை அதிகாரி கார்த்திகேயனும், ரா வின் தலைவரான பாஜ்பாய் என்பவரும். ஏன்? இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் கண்டு பிடிக்கப் பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தே கிடையாது. இந்திய உளவு அமைப்பான ரா வுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இருந்த உறவு கண்டு பிடிக்கப் பட்டு விடும் என்ற அச்சித்தினாலேயே ரா சிவராசன் பிடிபடுவதை விரும்பவில்லை என்ற சந்தேகம் மற்றொரு ரா அதிகாரியான பி.ராமன் அவர்களின் மற்றொரு கட்டுரையைப் படிக்கும் பொழுது புரிபடுகிறது. நிச்சயமாக இந்தக் குற்றத்திற்காக கார்த்திகேயனும், பாஜ்பாயும் விசாரிக்கப் பட்டு அவர்கள் குற்றவாளிகளாக இருந்தால் நிச்சயம் தண்டிக்கப் படவே வேண்டும் ஆனால் அதற்காக கொலைக்கு உடந்தையாக இருந்து ஆதாரங்களுடன் பிடிபட்டவர்களுக்கு தண்டனை கொடுக்காமல் விட வேண்டும் என்பது அவசியம் கிடையாது.

இத்தனை சந்தேகங்கள் ஒரு புறம் இருப்பதினாலும் மாட்டிக் கொள்ளாமல் இன்னும் பலரும் இருப்பதினாலும் மட்டுமே கொலையில் உறுதியாகச் சம்பந்தப் பட்டவர்களை விடுதலை செய்து விட வேண்டும் என்று பேசுவது அபத்தமான ஒரு தர்க்கமாகும்.

நாளைக்கு குளவியார் வீட்டில் ஒரு களவு போகிறது என்று பேச்சுக்கு வைத்துக் கொள்வோம். களவு செய்தவனையும் களவு போன பொருட்களையும் போலீஸ்காரர்கள் பிடித்து விட்டார்கள் என்று நடக்க முடியாத ஒரு விஷயமும் நடந்து விட்டதாக ஒரு பேச்சுக்கு வைத்துக் கொள்வோம். ஆனால் களவு செய்ய திட்டம் போட்டுக் கொடுத்த கொள்ளையர்களின் தலைவன் ஒருவன் மட்டும் இன்னும் பிடிபடவில்லை என்றும் வைத்துக் கொள்வோம். குளவியார் அப்பொழுது அவனையும் பிடித்த பின்னால்தான் களவு போய் கண்டுபிடிக்கப் பட்ட தன் பொருட்களை வாங்கிக் கொள்வேன் என்று சொல்வாரா? ராஜீவ் கொலையாளிகளுக்கு இந்த அபத்தான காரணத்தை முன் வைத்து தண்டனை கொடுக்கக் கூடாது என்று சொல்லும் ஆதரவாளர்கள் எவரேனும் அவர்கள் வீட்டில் களவு போன பொருட்கள் பிடிபட்டால் அப்படிச் சொல்வார்களா? ஆக இவர்கள் சொந்தப் பொருள் என்றால் ஒரு நியாயம் ராஜீவ் கொலையாளிகளுக்கு மட்டும் வேறு நியாயமா? என்னே ஒரு இரட்டை வேடம்?

ஆக ஈழத்தமிழரின் கனவு அர்த்தமற்று சிதைக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், அதில் காங்கிரஸின் பங்கு என்ன என்பது தெளிவான ரகசியமாகிவிட்ட நிலையில், இந்த மூன்று தமிழர்களைக் கொல்வது மிக மோசமான வக்கிரம் மட்டுமேயான ஒருவித ரத்தவெறி.

மீண்டும் முட்டாள்தனமான வாதம். ஈழத்தமிழர்களின் கனவு அர்த்தமற்று சிதைக்கப் பட்டதற்கு காங்கிரஸ் மட்டுமா காரணம்? புலிகள், தமிழ் நாட்டுக் கட்சிகள், சிங்களர், காங்கிரஸ் என்று அனைத்துத் தரப்பினரும் முக்கியமாக விடுதலைப் புலிகள்தானே காரணம்? அதற்கான விடை தெரிவது இப்பொழுது முக்கியமல்ல. இந்தியாவிற்குள் ஒரு பயங்கரமான கொலை நடந்துள்ளது 20 பேர்கள் இறந்துள்ளனர். அதை வெளிநாட்டில் இருந்து வந்த தீவீரவாதிகள் நிகழ்த்தியுள்ளார்கள். இதை மீண்டும் மீண்டும் பல கோர்ட்டுகள் ஊர்ஜிதம் செய்து விட்டன. சந்தேகத்திற்கிடமின்றி கொலையில் பங்கு கொண்டவர்களுக்குத் தண்டனை கொடுக்கப் பட்டுள்ளது. அதை நிறைவேற்றாமல் அது மோசமான வக்கிரம் என்று சொல்வதே வக்கிரமான மோசம்.

இவர்கள் மூவரும் தமிழர்களாக இல்லாமல் இருந்து சிங்களவர்களாக இருந்திருந்தால் கொல்லலாமா? அப்சல் குருவையும், கசாப்பையும் தண்டிக்கக் கூடாது என்று சொல்லும் இஸ்லாமியத் தீவீரவாதிகளுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம் உள்ளது? அவர்களை விட நீங்கள் எந்த அளவில் வேறு படுகிறீர்கள்? அவன் மதம் சார்ந்து பயங்கரவாதிகளை ஆதரிக்கிறார்கள் நீங்கள் மொழி சார்ந்து கொலையாளிகளை ஆதரிக்கிறீர்கள். இந்தியாவின் மீது குண்டு போட்டு அப்பாவி மக்களைக் கொல்லும் இஸ்லாமியப் பயங்கரவாதிகளும் அவர்களுக்கு ஒரு நியாயம் வைத்திருக்கிறார்கள். அதன் படி அவர்கள் கொல்வது சரியே என்கிறார்கள். அதே போல ராஜீவ் மற்றும் அப்பாவி மக்களின் கொலைகளுக்குக் காரணமான கொலையாளிகளுக்கும் ஒரு நியாயம் வைத்திருக்கிறார்கள். இப்படி ஒவ்வொரு கொலைகாரனும், கொள்ளைக்காரனும் நியாயம் வைத்திருக்கிறார்கள். ஏன் கருணாநிதியும் கனிமொழியும் ராஜாத்தியும் ராஜாவும் கூட தங்கள் கொள்ளைகளை நியாயப் படுத்துகிறார்கள். எல்லாவற்றையும் ஏற்றுக் கொண்டு நாம் குண்டடி வாங்கி சாவோமே? நம்மைக் கொள்ளையடிப்பதை அனுமத்திப்போமே?

பயங்கரவாதம் எந்த அடிப்படையில் செய்யப் பட்டாலும் அதைக் கடுமையாக மறுப்பனே மனிதன். மத, இன, ஜாதி, மொழி பார்த்து ஆதரிப்பவனுக்கும் அந்தப் பயங்கரவாதிகளுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் கிடையாது

ஆனால் அதே வேளையில் அப்பாவி ஈழத் தமிழர்களின் கொலைகளுக்கும் அவல நிலைகளுக்கும் காங்கிரஸ், தி மு க முதலான இந்திய அரசியல் கட்சிகள் பொறுப்பாக இருந்திருக்குமானால் அவர்களையும் ராஜ பக்சேவை விசாரிப்பது போலவே விசாரிக்க வேண்டும். ஆனால் அது முடியும் வரை எவருக்குமே தண்டனை அளிக்கக் கூடாது என்பது கூறுகெட்ட ஒரு கூற்று மட்டுமே. இதைப் போலவே இஸ்லாமியர்களாக இருப்பதினால் தண்டனை கொடுக்கக் கூடாது என்றும், கிறுஸ்துவராக இருந்தால் மன்னிக்க வேண்டும் என்று அந்தந்த மதத்தினரும் தெலுங்கு, மலையாள, இந்தி பேசுபவர்களாக இருந்தால் தண்டிக்கக் கூடாது என்று அந்தந்த மொழியினரும் கோடானு கோடி ஜாதியினர்களில் ஒருவராக இருப்பதினால் தண்டிக்கக் கூடாது என்று அந்தந்த ஜாதியினரும் கொடி பிடிக்க ஆரம்பித்தால் இந்தியாவில் சட்டம், போலீஸ், கோர்ட், தண்டனை எல்லாம் எதற்காக? எல்லோரையும் அவிழ்த்து விட்டு விடலாமே? போலீஸையும், கோர்ட்டையும், ராணுவத்தையும் கலைத்து விடலாமே? மன்மோகனும், சிதம்பரமும் பேசும் ஓட்டுப் பொறுக்கி அரசியல் பேச்சை விடக் கேவலமான ஒரு கருத்து மேற்படிக் கருத்து.

ஆனால், ராஜீவ் இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் என்பதைத் தாண்டி அவர் இந்திய தேசத்தின் சின்னம் அல்ல. அவர் ஒரு ஊழல் கறையும் மானுடப் பெருங்குற்றங்களின் கறையும் படிந்த ஒரு அரசியல்வாதி.

காஷ்மீர் பிரிவினைவாதிகளை ஆதரித்த அமைப்பில் சக-பிரசிடெண்ட் ஆக இருந்தவர் ‘அன்னை’ சோனியா. அவர் மீது தேசத்துரோக குற்றத்துக்கான நடவடிக்கை எடுத்து தண்டனை கொடுத்துவிட்டு பிறகு பேரறிவாளன், முருகன், சாந்தன் குறித்து யோசிக்கலாமே.

இது அபத்தமான பேச்சு. முதலில் இந்தியாவின் எந்தப் பிரதமரும் அவர் முன்னாளோ, இந்நாளோ இந்திய தேசத்தின் ஒரு சின்னமே. அது 64 கோடி ஊழல் செய்த ராஜீவாக இருந்தாலும் லட்சம் கோடி ஊழல் செய்வதை வேடிக்கை பார்க்கும், அனுமதிக்கும் மன்மோகனாக இருந்தாலும் சரி, பெட்டிகளில் பணம் வாங்கிய நரசிம்மராவாக இருந்தாலும் சரி ஊழல் பெருச்சாளி தேவகவுடாவாக இருந்தாலும் சரி தெரிந்தோ தெரியாமலோ அவர்கள் இந்தியாவின் அரசியல் அமைப்பின் தலைவராக பதவி வகித்தவர்கள். அவர்களை நம் சட்டங்கள் விசாரித்து உரிய தண்டனை அளிப்பதே முறை. கருணாநிதியும், ஜெயலலிதாவும், எடியூரப்பாவும், ஜெயிலுக்குப் போகிறார்கள். அதற்காக அவர்கள் முன்னாள், இன்னாள் முதல்வர்கள் என்ற நிலை இல்லாமல் ஆகி விடாது. நரசிம்மராவே ஜெயிலுக்குப் போக இருந்தவர்தான். அவர்கள் தவறு செய்தால் நம் சட்டம் அவர்களை தண்டிக்க வேண்டும். அது போதாதாக இருப்பதினால்தான் அதில் குறைபாடுகள் உள்ளதால்தான் இன்று ஜன்லோக்பால் கேட்கிறார்கள்.

நாளைக்கு அதுவும் வரட்டும் குற்றம் செய்த நம் தலைவர்களை விசாரித்து உள்ளே போடுவோம். அதுதான் முறை. தவறு செய்த நம் தலைவர்களைக் கொல்லும் உரிமை நம் சட்டத்துக்கு மட்டுமே இருக்க வேண்டுமே அன்றி பிரபாகரனுக்கும் சிவராசனுக்கும் பேரறிவாளனுக்கும் அல்ல. அன்னை சோனியா மீது தாராளமாக தேசத் துரோகக் குற்றத்தைச் சாட்டலாம், விசாரிக்கலாம். அதற்கான தடைகள் பல இருந்தாலும் சுப்ரமணியன் சுவாமி அதற்கான நட்வடிக்கையை எடுத்துத்தான் வருகிறார். நாளைக்கு மன்மோகனுக்கும் ஆயுள் தண்டனை அளிக்கப் படலாம். மன்மோகன் சிங் குற்றவாளி என்ற உண்மை நிரூபிக்கப் பட்டு அவருக்கும் கடுங்காவல் தண்டனை விதிக்கப் படலாம். அதற்கான தண்டனையை இந்திய மக்கள் அளிக்க வேண்டும், இந்தியச் சட்டம் அளிக்க வேண்டும், இந்திய கோர்ட்டுகள் அளிக்க வேண்டும். மன்மோகன் திருடன் என்பதற்காக அவருக்குத் தண்டனை கொடுத்த பின்னால்தான் ராஜாவுக்கும் கனிமொழிக்கும் அழகிரிக்கும் இன்னும் வீடுகளில் கொள்ளையடிக்கும் உள்ளூர் திருடர்களுக்கும் தண்டனை அளிக்கப் பட வேண்டும் என்பது அறிவில்லாத குதர்க்க வாதம் மட்டுமே.

அதே சமயம், எந்த பயங்கரவாத தாக்குதலும் கண்டனத்துக்குரியது என்ற முறையில் ராஜீவும் அவருடன் இறந்த பதினான்கு பேருடைய மரணங்களும் கண்டனத்துக்கும் அஞ்சலிக்கும் உரியதே.

ஆனால், அதற்கு மற்ற பயங்கரவாதச் செயல்களுக்கு இல்லாத ஒரு ஒளிவட்டத்தை அளித்து மூன்று அம்புகளின் அம்புகளை பெரும் இனப் பேரழிவுகளுக்கு பின்னர் தூக்கில் போடுவது தவறானது.

எப்படி அப்சலை தூக்கில் போடுவது அவசியமானதோ அதே போல இந்த மூன்று பேரை தூக்கில் போடுவது அநியாயமானது.

நடந்தது ஒரு பயங்கரவாதச் செயல். நாட்டின் இறையாண்மைக்கு விடுக்கப் பட்டிருக்கும் அச்சுறுத்தல். எப்படி அப்சல் குரு பாராளுமன்றத்தைத் தாக்கியது நாட்டின் இறையாண்மைக்கு விடுக்கப் பட்ட சவாலோ அதே போன்ற தீவீரவாதம் உடையதே ராஜீவின் கொலையும். ராஜீவுக்கு மக்கள் ஓட்டுப் போட்டிருக்கிறார்கள். அந்த அனுமதியைப் பயன் படுத்தி அவர் ஒரு முடிவு எடுக்கிறார். அது தவறான முடிவென்றால் அவருக்கு ஓட்டுப் போட்ட மக்களையும் அந்தப் பொறுப்புச் சாரும். அவர் எடுத்த முடிவு சரியோ தவறோ அது இந்திய அரசு எடுத்த முடிவு. அதற்கான தண்டனையை வெளிநாட்டினர் வந்து அளிக்க அனுமதிக்கவே முடியாது.

பெரும் இனப் பேரழிவு நடந்து விட்டது ஆகவே ராஜீவ் மற்றும் அப்பாவி மக்களின் கொலையில் நேரடியாகப் பங்கெடுத்த கொலையாளிகளை மன்னிக்க வேண்டும் என்று கேட்ப்பதே முட்டாள்த்தனமான ஒரு கேள்வி. ஹோலோகாஸ்ட்டின் பொழுது லட்சக்கணக்கான யூதர்கள் கொல்லப் பட்டு விட்டார்கள் என்பதற்காக ஹோலோகாஸ்ட் நடந்து முடிந்தவுடன் சில யூதர்கள் சேர்ந்து ஒரு ஜெர்மனியின் அதிபரையோ, ஒரு போலந்து நாட்டின் பிரதமரையோ கொன்றார்கள் என்றால் அந்த யூதர்களுக்கு யாரும் கருணை அடிப்படையில் மன்னிப்பு வழங்கி விடப் போவதில்லை. அந்த நாட்டுச் சட்டப் படி உரிய தண்டனை வழங்கவே படும். சரி, நம் நாட்டு உதாரணத்தையே எடுத்துக் கொள்வோம். காஷ்மீர் பண்டிட்டுகள் அழிக்கப் படுகிறார்கள். அதற்குக் கேடு கெட்ட காங்கிரஸ் அரசுகள் காரணமாக இருந்தன. அதனால் ஒரு மூன்று பண்டிட்டுகள் கிளம்பி ஒரு மன்மோகனையோ, ஒரு சிதம்பரத்தையோ கொன்றால், ஐயோ பாவம் ஏற்கனவே ஆயிரக்கணக்கான பண்டிட்டுகளைக் கொன்று விட்டார்கள், ஆகவே பரிதாபம் கொண்டு மனிதாபிமான அடிப்படையில் இந்த மூன்று கொலையாளி பண்டிட்டுகளை நாம் விட்டு விட வேண்டும் என்று யாராவது சொன்னால், எழுதினால் அவர்களது மனநிலை கேள்விக்குள்ளாக்கப் படுமா படாதா? மோசமான மனநோயாளி கூட வைக்கத் தயங்கும் வாதம் இது.

எப்படி அப்சலைத் தூக்கில் போடுவது அவசியமோ, முக்கியமோ அதை விட அவசியமும் முக்கியமும் வாய்ந்தது இந்த ராஜீவ் மற்றும் அப்பாவி மக்களைக் கொன்ற கொலையாளிகளுக்கு அளிக்கப் பட வேண்டிய மரண தண்டனையும் கூட. ராஜீவ் கொலை முதலில் நடந்தபடியால் காலக்கிரமப் படி கூட இவர்களுக்கே முதலில் தண்டனை அளிக்கப் பட வேண்டும். அப்படி அளித்தால்தான் இந்தியாவின் சட்டத்தில் அனைவருக்கும் நம்பிக்கை வரும். இல்லாவிட்டால் இந்துக்கள் என்றால் மன்னித்து விட்டு விடுகிறார்கள் என்ற அவநம்பிக்கை மைனாரிட்டியினருக்கு அரசின் மீது எழுந்து விடும். ஒரு நாட்டின் முன்னாள் தலைவரைக் கொன்றவர்களைக் கூட இந்திய அரசால் துணிந்து தண்டிக்க முடியவில்லை என்றால், ஒரு நாட்டின் பாராளுமன்றத்தையே தாக்கியவனைக் கூட இந்தக் கேடு கெட்ட அரசால் தண்டிக்க முடியவில்லை என்றால் இந்த அரசு நாளைக்கு எந்த எதிரியிடம் இருந்து மக்களைக் காப்பாற்றப் போகிறது? இஸ்லாமியப் பயங்கரவாதிகளிடமிருந்தும், சீன அச்சுறுத்தல்களில் இருந்தும் இந்தியாவை யார் காப்பாற்றப் போகிறார்கள்? எப்படி காப்பாற்றப் போகிறார்கள்?

இது வரை குளவியார் எழுப்பிய கேள்விகளுக்கு மட்டுமே பதில் அளித்திருக்கிறேன். ராஜீவ் கொலையாளிகளுக்கு விடுதலை கோரும் இன்னும் பல மனித உரிமைவாதிகளும், தனித் தமிழ் போராளிகளும், புலி ஆதரவாளர்களும் எழுப்புக் பல்வேறு கேள்விகளுக்கும் அவை எந்த அடிப்படையும் இல்லாத முட்டாள்த்தனமான வாதங்கள் என்பதையும் அடுத்த பதிவில் தொடர்கிறேன்.

(தொடரும்)