வன்முறையே வரலாறாய்… – 3

மூலம் :  Islamic Jihad – A Legacy of Forced Convesion, Imperialism and Slavery  by M.A. Khan  (pdf, can be downloaded)
தமிழில் : அ. ரூபன்

Provera has been used for more than 20 years to prevent pregnancy in women who have had an abortion or are infertile. Haines in Khargone clomiphene for sale 2002 was at the beginning of my recovery. In the event any of the materials on this website should be contrary to the laws applicable to your country of residence, you should notify the provider’s national competent authorities before using the site.

Qrt-pcr experiments showed that the expressions of tace, mmp-9, vegf-a, and t. But a word of caution about medicines, there is always clomid price cvs Houten a cost. Common zithromax side effects include: diarrhea diarrhea may result from the side effects listed above or may be a symptom of an infection such as the flu or an allergic reaction.

Take this medicine with a full glass of water or a fruit juice before or after you have sex. You may have to take a test to priligy 90 mg kaufen determine if you have been infected with chlamydia. Drugs may be available that treat the symptoms of bipolar disorder.

சிறந்த வரலாற்றாசிரியர் எம்.ஏ.கான் தனது நூலில் இஸ்லாம் பரவியது வாள் முனையிலேயே என்று தகுந்த ஆதாரங்களுடன் நிருபிக்கிறார். கலாச்சாரத்திலும், கல்வியிலும், செல்வத்திலும் மிக, மிக முன்னேறி இருந்த இந்தியா போன்ற நாடுகள் எவ்வாறு இஸ்லாமியர்களால் சின்னாபின்னப் படுத்தப் பட்டன என்பதனைவும் மிக விளக்கமாக எடுத்துரைக்கிறார். அந்தப் புத்தகத்திலிருந்து சில பகுதிகள் இங்கே எடுத்தாளப் பட்டுள்ளன.

முந்தைய பகுதிகள்: பகுதி 1, பகுதி 2

தொடர்ச்சி..

முகமது-பின்-காசிமின் மூன்று வருட இந்திய ஆக்கிரமிப்பின் விளைவாகப் பிடிக்கப்பட்ட அடிமைகள் வாயிலாக முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை இந்தியாவில் அதிகரித்தது மட்டுமல்லாமல், அவ்வாறு கைப்பற்றப்பட்ட பெண்களின் மூலமாகப் பிறந்த குழந்தைகளாலும் முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை பல்கிப் பெருகியதாக காண்கிறோம். இறைதூதர் என்று அறியப்படுகிற முகமது நபி, அவரது எதிரிகளான யூத பானு குரைஸா மற்றும் கைபார் பழங்குடிகளிடம் செய்ததின் அடிப்படையில் இது போன்ற செயல்களை இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களால் தாங்கள் கைப்பற்றிய நாடுகளில் செய்து முடித்தார்கள்.

ஆனால் இதற்கு ஒரு விதிவிலக்காக பேரரசர் அக்பர் 1566-ஆம் வருடம் இப்பழக்கத்திற்கு விதித்த தடை பெரும் தோல்வியிலேயே முடிவடைந்தது. அடிமைகளைக் கைப்பற்றி, அவர்களின் பெண்கள் மற்றும் செல்வங்களைச் சூறையாட குரான் அனுமதிக்கும் காட்டுமிராண்டித் தனமான செயல்களைச் செய்யாதிருக்க முஸ்லிம்கள் தயாராக இல்லை என்பதே இதற்குக் காரணம். சூறையாடல் அவர்களின் மதத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒன்று. அதனை இழக்க அவர்களுக்குச் சம்மதமில்லை.

சுல்தான் முகமதுவின் (கஜினி) 1001-02 ஆம் ஆண்டில் நடத்திய இந்தியப் படையெடுப்பின் போது ஏறக்குறைய ஐந்து இலட்சம் அடிமைகளைத் தன்னுடன் கொண்டு சென்றதாக வரலாற்றாசிரியர் அல்-குத்பி குறிப்பிடுகிறார். நின்மணாவில் (பஞ்சாப்) பிடித்த ஏராளமான அடிமைகள் காரணமாக அவர்களின் விலை மதிப்பு அடிமைச் சந்தையில் மிகவும் குறைந்து போனதாகச் சலிப்புடன் கூறுகிறார் அல்-உத்பி.

இதுபோலவே தனேகரில் (ஹரியானா) முகமது கஜினி இரண்டு இலட்சம் அடிமைகளைப் பிடித்தது, அவர்களில் விற்பனை செய்தது போக மீதமிருந்த 53,000 பேர்களுடன் 1019-இல் தனது தலை நகரான கஜினிக்குத் திரும்பிச் சென்றதாகத் தெரிகிறது.

இஸ்லாமிய அடிமை வியாபாரம்
இஸ்லாமிய அடிமை வியாபாரம்

இன்று கிடைக்கும் தகவல்களின்படி கஜினி முகமதுவின் படையெடுப்பால் மட்டுமே வட இந்தியாவில் ஏறக்குறைய இரண்டு மில்லியன் ஹிந்துக்களின் ஜனத்தொகை குறைந்து போனதாகத் தெரிகிறது. புரெஃபசர் கே.எஸ். லால், “ஏராளமான ஹிந்துக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்ட பின்னர், மீதமிருந்தவர்களை அடிமைகளாகவும், வாள் முனையில் உடனடியாக மதமாற்றம் செய்யப்பட்டனர்” என்று கூறுகிறார்.

பின்னர், குரசானைச் சேர்ந்த முகமது கோரி (முயஸ்சுதீன்) மற்றும் அவரது படைத் தலைவனான குத்புதீன் ஐபக்கும் இந்தியாவில் முஸ்லிம் ஆட்சியை நிரந்தரப் படுத்தும் நோக்குடன் எடுத்த படையெடுப்புகள் காரணமாக 1206-ஆம் வருடம் இந்தியாவில் டில்லி சுல்தான்களின் ஆட்சி நிறுவப்பட்டது. முகமது ஃபெரிஸ்டா என்பவரின் குறிப்புகளின் படி, இந்தப் படையெடுப்புகளின்போது ஏறக்குறைய நான்கு இலட்சம் கோகார்கள் (ஹிந்துக்கள்) வாள் முனையில் முயஸ்சுதீனால் இஸ்லாமிற்கு மதமாற்றம் செய்யப்பட்டார்கள். அவரது ஃபக்கிர்-இ-முதாபிர், முயாஸ்சுதீனின் இந்த வெற்றிகள் காரணமாக பரம ஏழைகளாக இருந்த முஸ்லிம்கள் கூட ஏராளமான அடிமைகளுக்குச் சொந்தக்காரர்களானார்கள்.

முன்பே கூறியபடி, அக்பர் இவ்வாறு அடிமைகளைப் பிடிக்கும் வழக்கத்திற்குத் தடை விதித்தார். ஆனால் அந்தத் தடைகளையும் மீறி இப்பழக்கம் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. அக்பரின் ஆலோசகரும், சிந்தனையாளருமான அபுல்ஃபைசல் தனது அக்பர்-நாமாவில், “இரக்கமற்ற கொடூர மனம் கொண்ட படைத்தலைவர்கள் கிராமப்புறங்களுக்குச் சென்று அவர்களை (ஹிந்துக்களை) எந்த முகாந்திரமும் இன்றிக் கொல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர்” எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

அவ்வாறு கொல்லப்படுகையில் பெண்களும், குழந்தைகளும் அங்கிருந்து விரட்டியடிக்கப்படுவார்கள். வரலாற்றாசிரியர் மூர்லண்ட், “அக்பரின் ஆட்சிக் காலத்தில் எவ்வித நியாயமும் இல்லாத வகையில் பல கிராமங்கள் இவ்வாறு தாக்கப்பட்டு அங்கிருந்த மக்கள் அடிமைகளாக்கப்பட்டனர். அடிமைகளாக்குவது ஒன்று மட்டுமே இவ்வித தாக்குதல்களுக்கு முகாந்திரமாக அமைந்தது” என்கிறார்.

அக்பரின் படைத் தலைவனான அப்துல்லாகான் உஸ்பெக் இந்தச் செயல்களைக் குறித்து மிகப் பெருமையாக, “நான் ஐந்து இலட்சம் காஃபிர் ஆண், பெண்களைப் பிடித்து அவர்களை அடிமைச் சந்தையில் விற்றுவிட்டேன். அவர்கள் எல்லோரும் முகமதியர்களாக்கப்பட்டார்கள். இது இப்படியே தொடர்ந்தால் பல கோடிக்கணக்கான காஃபிர்கள் ‘நீதி நாளுக்கு முன்’ (Day of Judgement) மதமாற்றம் செய்யப்பட்டு இஸ்லாமியர்களாவார்கள் என்பது உறுது” எனச் சொல்கிறான்.

மதச் சகிப்புத்தன்மை கொண்டவராக அறியப்படுகிற பேரரசர் அக்பரின் மரணத்திற்குப் பிறகு இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் மீண்டும் இந்தியாவில் தலைதூக்கத் துவங்கியது. ஜஹாங்கிர் மற்றும் ஷாஜஹான் காலத்தில் இது சிறிது, சிறிதாக வலிமையடைந்ததைக் காண்கிறோம். ஓரளவுக்கு மதச் சகிப்புத்தன்மையும், இளகிய மனமும் கொண்டவராக அறியப்படுகிற ஜஹாங்கிரே கூட அவரது ஷாஹ்-பத்-கி-கங்ராவில், “எனது வாழ்நாள் முழுமையும் இஸ்லாமிய மதத்தை விரிவுபடுத்துவதற்கு மட்டுமே செலவிட்டேன். சிலை வழிபாடு செய்யும் பாகன்களை (ஹிந்துக்களை) அழிப்பதையே எனது குறிக்கோளாகக் கொண்டு நடந்தேன்” என்கிறார்.

ஔரங்கசீப் ஆணையால் மதுரா கோயில் உடைப்பு
ஔரங்கசீப் ஆணையால் மதுரா கோயில் உடைப்பு

இந்திஹாப்-இ-ஜஹாங்கிர்-ஷாஹியின் ஒரு குறிப்பின்படி, குஜராத்தில் ஜைனர்கள் ஒரு அழகான பெரும் கோவிலைக் கட்டியதாகவும், அது பல ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களை ஈர்ப்பதாகவும் கேள்வியுற்ற பேரரசர் ஜஹாங்கிர், அந்த ஜைனர்களை நாட்டை விட்டு விரட்டியடித்து, அவர்கள் கட்டிய கோவிலை இடித்துத் தள்ளவும் உத்தரவிட்டதாகத் தெரிகிறது. அந்தக் கோவிலில் இருந்த சிலைகள் அனைத்தும் தொழுகைக்குச் செல்லும் முஸ்லிம்கள் தங்கள் காலடியில் ஏறி மிதித்துச் செல்ல வசதியாக, மசூதிகளின் உயரமான படிக்கட்டுகளின் கீழ் புதைக்கப்பட வேண்டும் எனவும் உத்தரவிடப்பட்டு, அதன்படியே நடத்தப்பட்டது.

aurangzeb_temple_destruction_2
உடைக்கப் பட்ட கோயில்களின் பகுதிகள் மசூதியின் படிக்கட்டுக்களாக ஆக்கப் பட்டன

ஜஹாங்கீருக்குப் பின் வந்த ஷாஜஹான் அவரது தகப்பனாரை விடவும் மத அடிப்படைவாதியாக இருந்தார். ஆனால் அவர்கள் எல்லோரையும் மிஞ்சும்படியாக, ஹிந்துக்களைத் தாங்கவொண்ணாத் துன்பத்தில் தள்ளியவர் அவுரங்கசீப்பே (1658-1707). அவுரங்கசீப்பின் காலத்திலேயே கட்டாய மதமாற்றங்களும், அடிமைகளைப் பிடிப்பதையும் தனது அரசாங்கத்தில் கொள்கையாகவே நடத்தப்பட்டது. அந்த வழக்கம் பிரிட்டிஷ்காரர்கள் 1757-ஆம் வருடம் வங்காளத்தைப் பிடித்த காலகட்டத்திலும் நடந்து கொண்டிருந்ததாகக் குறிப்புகள் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.

சியார்-உல்-முடாக்கிரின் என்னும் நூலின் படி, 1761-ஆம் வருடம் அகமது-ஷா-அப்தாலி மூன்றாம் பானிபட்டுப் போரில் வெற்றி பெற்ற பிறகு, உணவும், நீருமின்றித் தவித்த ஒரு பெருந்திரளான காஃபிர்களை (ஹிந்துக்கள்) நீண்ட தூரம் வரிசையில் நடத்திச் சென்றதாகவும், பின்னர் அந்தக் கூட்டத்திலிருந்த ஆண்கள் மட்டும் தனியே பிரிக்கப்பட்டு, அவர்களின் தலைகள் வாளால் துண்டிக்கப்பட்டதாகவும் சொல்கிறது. பின்னர் அங்கிருந்த பெண்களும், குழந்தைகளும் அடிமைகளாகக் கொண்டு செல்லப்பட்டனர். அவ்வாறு உயிரிழந்த, அடிமைப்படுத்தப்பட்டவர்களில் ஏறக்குறைய இருபத்தைந்தாயிரம் பேர்கள் அரசாங்கத்தில் உயர்பதவியும், ராஜ குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களும் ஆவார்கள்.

அதற்கு இரு நூறு வருடங்களுக்கு முன்னர், இரானைச் சேர்ந்த நாதிர்-ஷா (1738) இந்தியாவின் மீது படையெடுத்தான். இந்தப் படையெடுப்பின்போது வார்த்தைகளால் விளக்கமுடியாத பல கொடுஞ்செயல்களுடன், ஏறக்குறைய இரண்டு இலட்சம் ஹிந்துக்கள் படு கொலை செய்யப்பட்டனர். பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான அடிமைகளுடன் இரானுக்குத் திரும்பிச் சென்ற நாதிர்-ஷா, அளவிட முடியாத பொக்கிஷங்களையும் அள்ளிச் சென்றான்.

எனவே, அடிமைகளைப் பிடித்து அவர்களை கட்டாயமாக மதம் மாற்றியதால் மட்டுமே இந்திய முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை கூடியது என்பது குறித்துச் சந்தேகம் எதுவுமில்லை. இதனையே மேற்கூறிய தகவல்களும், ஜெனரல் அப்துல்லாகான் உஸ்பெக் போன்றவர்களின் பேச்சுக்களும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. அடிமைகளாகப் பிடிக்கப்பட்டவர்களின் குழந்தைகளும், அந்தப்புரத்திற்குப் பிடித்துச் செல்லப்பட்ட ஹிந்துப் பெண்களுக்குப் பிறந்த குழந்தைகளும் முஸ்லிம்களாக வளர்க்கப்பட்டார்கள். இதன் காரணமாகவே முஸ்லிம்களின் தொகை இந்தியாவில் பல்கிப் பெருகியது என்பது ஒரு சரியான கூற்றாகும்.

மொழிபெயர்ப்பாளரின் குறிப்பு:

இஸ்லாமிய நாடுகளில் வாழும் கிறிஸ்தவர்கள், குறிப்பாக பாகிஸ்தான், நைஜீரியா, இந்தோனேஷியா, சவூதி அரேபியா, சிரியா, எகிப்து போன்ற நாடுகளில் வசிக்கும் கிறிஸ்தவர்கள் படும் வேதனைகளைச் சொல்லி மாளாது. படுகொலைகளும், கட்டாய மதமாற்றங்களும் தினசரி சம்பவங்கள் அங்கே. சவூதி அரேபியா போன்ற நாடுகளில் கையில் பைபிள் வைத்திருந்தாலேயே கூட முத்தவாக்கள் பிடித்துக் கொண்டு போய் விரல் நகங்களைப் பிடுங்கியோ அல்லது கைகளை பாளம் பாளமாக பிளேடால் அறுத்தோ அமைதி மார்க்கத்தின் மேன்மையை நிலை நாட்டுவார்கள். நம்பாதவர்கள் இணையத்தில் தேடிப்பாருங்கள்.

இந்திய, குறிப்பாக தமிழ் நாட்டுக் கிறிஸ்தவர்கள் இதுகுறித்தான சிறிதளவு அறிவு கூட இல்லாமல் இருக்கிறார்கள். இணையவெளியிலும், ஃபேஸ்-புக்கிலும் இஸ்லாமியர்களை தங்களின் உடன் பிறவா சகோதரர்கள் போல வழியும் “கிறிஸ்தவ அறிவு சீவிகள்” நகைப்பிற்கு உரியவர்கள். இந்தியாவில் ஹிந்துக்கள் மெஜாரிட்டியாக இருக்கும் வரை மட்டுமே கிறிஸ்தவ, பவுத்த, ஜைன, சீக்கிய இன்ன பிற மதத்தினர் பாதுகாப்பாக இருக்கமுடியும் என்பதுவே மறுக்க முடியாத உண்மை.

ஒருவேளை முஸ்லிம்கள் இந்தியாவில் மெஜாரிட்டியாக ஆகிப் போனால் (அவ்வாறு நினைக்கவே அச்சமாக இருக்கிறது!), கிறிஸ்தவர்களும், ஹிந்துக்களும் ‘திம்மி’க்களாக, இரண்டாம் தரக் குடிமக்களாக நடத்தப்படுவார்கள். இதில் இஸ்லாம் ஆபிரகாமிய மதங்களான (monothestic) யூத, கிறிஸ்தவ மதங்களைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு ‘திம்மி’ எனும் அந்தஸ்தை அளிக்கிறது. ஆனால் சிலை வழிபாடு (Polytheists) செய்யும் ஹிந்து, பவுத்த, ஜைன மதத்தவர்களுக்கு அவ்வாறான சலுகை எதனையும் இஸ்லாம் அளிப்பதில்லை. ஒன்று அவர்கள் மதம் மாறி இஸ்லாமைத் தழுவ வேண்டும்; அல்லது மரணம் என்னும் ஒரு கொடிய வாய்ப்பு மட்டுமே அவர்களுக்கு உண்டு. எனவே ஹிந்துக்களுக்கு கஷ்ட காலம்தான்,

அமைதி மார்க்க வழிகாட்டியான குரானில் (9:20) ‘திம்மி’க்கள் எவ்வாறு நடத்தப்பட வேண்டும் என வழிகாட்டுதல்கள் உண்டு. அந்த வழிகாட்டுதல்களின் அடிப்படையில், இஸ்லாமின் இரண்டாவது கலிஃபா உமர் (அல்லது ஒமர்) அளித்த கட்டளைப்படியே இன்றுவரை இஸ்லாமிய நாடுகளில் ‘திம்மி’கள் நடத்தப்படுகிறார்கள். “உமரின் ஒப்பந்தம்” என்று அழைக்கப்படும் ‘திம்மி’க் கட்டளைகளை இங்கு காண்போம்,.

– அ. ரூபன்

இறை நம்பிக்கை அதிகமற்ற உமாயத்துக்களின் கலிஃபாவான உமரால் (717-20) யூத, கிறிஸ்தவ திம்மிக்களுக்கு அளிக்கப் பட்ட சட்டங்கள், ஷஃபி இஸ்லாமிக் பள்ளிகளைத் தோற்றுவித்த இமாம்-ஷஃபியால் Kitab-Ul-Umm (Mother of all Books) என்னும் புத்தகத்தில் மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது. அவையே இந்தக் கட்டுரைக்கு அடிப்படை. ஒரு காஃபிரி கிறிஸ்தவனுக்கு இஸ்லாமிய நாட்டில் என்ன மாதிரியான விஷேஷ கவனிப்பு இருக்கும் என்பதற்கு இது ஒரு சிறு உதாரணம் மட்டுமே.

அரேபியர்கள் சிரியாவை வென்றபின், அப்போதைய கலிஃபா உமருக்கும், சிரிய கிறிஸ்தவ மதத் தலைவராக இருந்த ஒருவருக்கும் இடையில் நடந்த ஒரு ஒப்பந்தமே ‘உமரின் ஒப்பந்தம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த ஒப்பந்தம் முழுமையுமே உமர் சொன்ன வார்த்தைகளின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்ட ஒரு ஒப்பந்தம் என்பது கவனிக்கத்தக்கது. சிரிய கிறிஸ்தவத் தலைவரின் பங்களிப்பு என்று எதுவுமில்லை, கையொப்பம் இட்டதைத் தவிர.

இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, திம்மிக்கள் அனைவரும் இஸ்லாமியர்களின் எந்தக் கேள்வியும் கேட்காமல் அடிபணிய வேண்டும் என்கிறது. மேலும் தங்களின் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு வரி கொடுப்பதுடன், சமுதாயத்தின் கடைநிலையில் வைக்கப்பட்டு தொடர் அவமதிப்புகளுக்கு ஆளாக வேண்டும் என்றும் ஆணையிடுகிறது. கலிஃபா உமர், தோல்வியடைந்த சிரியர்களுக்கு கீழ்க்காணும் கட்டளைகளை அளிக்கிறார்.

“நீங்கள் (சிரிய கிறிஸ்தவர்கள்) இங்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் கட்டளைகளை மீறி நடக்காதவரை, நானும் எனது சகோதர முஸ்லிம்களும், உங்களுக்கும், உங்களின் பிற கிறிஸ்தவ சகோதரர்களுக்கும் எல்லாவிதமான பாதுகாப்பும் அளிக்க உத்தரவாதம் அளிக்கிறேன்.

1. நீங்கள் இஸ்லாமிய சட்டங்களுக்கு அடிபணிவதுடன், முஸ்லிம்கள் சொல்லும் எதற்கும் எதிரான செயல்கள் எதனையும் செய்யக்கூடாது.

2. நீங்கள் இறைதூதர் முகமது நபியைக் குறித்தோ அல்லது குரானைக் குறித்தோ கேவலமாகப் பேசுதல் கூடாது. அவ்வாறு நீங்கள் செய்தால், நம்பிக்கையாளர்களின் தலைவனான நான் அளிக்கும் இந்த பாதுகாப்பு உத்தரவாதம் விலக்கப்படும். அவ்வாறு பேசியவர்கள் கடுமையான தண்டனைக்குள்ளாவார்கள்.

3. உங்களில் எவரேனும் ஒருவர் ஒரு முஸ்லிம் பெண்ணைத் திருமணம் செய்தாலோ அல்லது நெடுஞ்சாலையில் ஒரு முஸ்லிமைக் கொள்ளையடித்தலோ அல்லது ஒரு முஸ்லிமை அவனது மதத்திலிருந்து இன்னொரு மதத்திற்கு மாற்றினாலோ அல்லது எதிரிகளுக்கு உதவினாலோ அல்லது உளவு பார்த்தாலோ இந்த ஒப்பந்தத்தை மீறியவர்களாகிறீர்கள். அவ்வாறு கணிக்கப்படுபவர்களின் வாழ்க்கையும், சொத்துக்களும் அத்தனை பாதுகாப்பு உத்தரவாதங்களையும் இழக்கும்.

jizya-against-hindus

4. எந்தவொரு முஸ்லிமையும் மரியாதை குறைவாக நடத்துபவர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள்.

5. நாங்கள் தொடந்து உங்களைக் கண்காணித்துக் கொண்டே இருப்போம். நீங்கள் முஸ்லிம்களுக்கு ஏதேனும் அநீதி இழைத்தால் அல்லது முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக சட்ட விரோதமாக செயல்பட்டால் நீங்கள் கடுமையாக தண்டிக்கப்படுவீர்கள்.

6. நீங்கள் ஒரு காஃபிராயிருந்து உங்களுக்கு நீதி வழங்கும்படி கேட்டால், இஸ்லாமியச் சட்டம் என்ன சொல்கிறதோ அதன்படியே உங்களுக்கு நீதி வழங்கப்படும்,

7. நீங்கள் எந்த ஒரு இஸ்லாமிய ஊரிலும், நகரிலும் சிலுவைகளை அமைக்கக் கூடாது. அல்லது உங்கள் கடவுளின் சிலைகளைத் தூக்கிக் கொண்டு ஊர்வலம் செல்லக்கூடாது. ஒரு கிறிஸ்தவ சர்ச்சையோ அல்லது பிரார்த்தனை கூடத்தையோ கட்ட உங்களுக்கு அனுமதியில்லை. ஒருபோதும் சர்ச்சின் மணிகளை ஒலிக்கக்கூடாது. ஏசு கிறிஸ்துவை வாழ்த்திப் பாடும் பாடல்களைப் பாடவும் உங்களுக்குத் தடை செய்யப்பட்டிருக்கிறது. மேரியின் புதல்வன் ஏசு என எந்த முஸ்லிமிடமும் சொல்ல உங்களுக்கு அனுமதியில்லை.

8. கிறிஸ்தவர்களான நீங்கள் எப்போதும் Zunnar என்னும் இடுப்பில் கட்டும் துணிக்கச்சையை அணிந்து, முஸ்லிம்களிடமிருந்து உங்களை வேறுபடுத்திக் காட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். இந்தக் கச்சையானது அனைவரும் பார்க்கும்படியாக, வெளியில் இருக்கும்படி மட்டுமே அணியப்பட வேண்டும். அது ஒருபோதும் மறைக்கப்படுதல் கூடாது.

9. நீங்கள் குதிரையில் செல்லுகையில், நீங்கள் அமர்ந்து செல்லும் முறையும், சேனங்களில் கால்களை இருத்தி வைக்கும் முறையும் முஸ்லிம்களிடமிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டிருக்க வேண்டும். அத்துடன் நீங்கள் முஸ்லிம்கள் அல்ல என்று பிறருக்கு உணர்த்த உங்கள் மீது வேறு வகையான, வெளித் தெரியும் குறியீடுகள் இருக்க வேண்டும்.

10. சாலையில் பயணம் செய்கையில் நீங்கள் ஒரு போதும் சாலையின் மையப்பகுதியில் செல்லவே கூடாது. மேலும் முஸ்லிம்கள் நிறைந்த ஒரு சபையில் காஃபிரான நீங்கள் தலைமை இடத்தினை எடுத்துக் கொள்வது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

11. ஒவொரு புதுவருடம் துவங்குகையில், ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவ ஆணும் ஒரு தினார் ஜிஸியா வரியைக் கட்டாயமாகச் செலுத்த வேண்டும். அந்த வரியைச் செலுத்தாதவரை நீங்கள் நகரத்தை விட்டுச் செல்ல உங்களுக்கு அனுமதியில்லை.

12. ஏழைக் கிறிஸ்தவனுக்கும் ஜிஸியாவிலிருந்து விலக்கில்லை. எனவே வறுமை ஜிஸியா அளிப்பதிலிருந்து திம்மிக்களான உங்களுக்கு விலக்கு அளிக்காது. வரி செலுத்துவதற்காக உங்களிடன் என்ன பொருட்கள் இருந்தாலும் அதனை நாங்கள் எடுத்துக் கொள்வோம். நீங்கள் முஸ்லிம்களின் நாடுகளில் வசிக்கும்வரை ஜிஸியா கொடுத்துத்தான் ஆக வேண்டும். வியாபாரிகளுக்கு இதிலிருந்து விலக்கு உண்டு.

13. மெக்காவிற்குள் நுழைய உங்களுக்கு ஒருபோதும் அனுமதியில்லை. நீங்கள் வியாபாரப் பொருட்களுடன் பயணம் செய்தால், அதில் பத்தில் ஒரு பங்கினை முஸ்லிம்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும். மெக்காவைத் தவிர எல்லா நகரங்களுக்கும் செல்ல உங்களுக்கு அனுமதியுண்டு. இருந்தாலும் நீங்கள் ஹெஜாஸ் நகரில் மூன்று நாட்களுக்கு மட்டுமே தங்க முடியும்.

எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஹனீஃபி நீதிபதியான அபு-யூசஃப், ஒமாரின் இந்தச் சட்டங்கள் குரானின் வழி வந்தவையாதலால் ‘இறுதி நாள் வரை நிலைத்து நிற்கும் (stands till the day of resurrection)” எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

கிறிஸ்தவர்களும், யூதர்களும் எவ்வாறு ஜிஸியா வரியைச் செலுத்த வேண்டும், செலுத்தினார்கள் என பதினாராம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சூஃபியான அஷ்-ஷரானி கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகிறார்.

“யூத, கிறிஸ்தவ திம்மிக்கள், ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில், ஜிஸியா வரி வசூலிக்க நியமிக்கப்பட்ட எமிரானவனிடம் செல்வார்கள். அவர் ஒரு உயரமான அரியாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பார். திம்மியானவன் தான் செலுத்த வேண்டிய ஜிஸியா வரியை தனது உள்ளங்கையில் வைத்தபடி, அந்த எமிரின் முன் பணிவுடன் நிற்பான். இதனால் வரியை எடுத்துக் கொள்ளும் கை மேலும், ஜிஸியா கொடுக்கும் திம்மியின் கை கீழும் இருக்கும். வரியை எடுத்துக் கொண்ட எமிரானவன், பின்னர் திம்மியின் கழுத்தில் ஓங்கி அடிப்பான். அதன் பின்னர் அவனை அங்கிருந்து விரட்டியடிப்பான். இந்தக் காட்சியைப் பார்ப்பதற்காக பொதுமக்கள் (முஸ்லிம்கள்) கூட்டமாக கூடி நிற்பார்கள்”.

இனி இந்தியாவில் ஜிஸியா எவ்வாறு வசூலிக்கப்பட்டது என்று அடுத்த பாகத்தில் பார்க்கலாம்.

(தொடரும்)

சூடானைக் கடித்த டிராகுலாக்கள் – 1

count_dracula_christopher_lee1

டிராகுலா டெக்னிக்

மேற்கத்தியத் திரைப்படங்களில் பிரபலமான ஒரு கதாபாத்திரம் டிராகுலா எனும் இரத்தக்காட்டேரி. இந்த டிராகுலா யாரை வேண்டுமானாலும் கடித்து,  அவர்களின் இயல்பான மனிதத்தன்மையை அழித்து, அவர்களையும் தன்னைப் போன்றே இரத்தக்காட்டேரியாக மாற்றி அடிமையாக்கி வைத்துக் கொள்ளும். இவ்வாறு  மாறிய மனிதர்கள், மற்றவர்களையும் கடித்து இரத்தக்காட்டேரிகளாக மாற்றி விடுவார்கள். இவ்வாறு உருவான இரத்தக்காட்டேரிக் கூட்டம் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் தனது சொந்த ஊர் மக்களையே அழிக்க ஆரம்பிக்கும்.

ராஜா டிராகுலா செய்வது எல்லாம் ஒன்றே ஒன்று தான்; எந்த ஊரை அழிக்க வேண்டுமோ அந்த ஊரைச் சேர்ந்த நாலு பேரைக் கடித்து, அவர்களை அடிமைகளாக மாற்றுவது தான். இதன்பின் ராஜா டிராகுலாவுக்கு பெரிய வேலை எல்லாம் கிடையாது. ராஜாவின் விருப்பத்தை புதிய அடிமை இரத்தக்காட்டேரிகள் பார்த்துக் கொள்ளும். இதற்குப் பெயர் தான் ‘டிராகுலா டெக்னிக்’.

ஒரு மனித இனம் வாழ வேண்டும் என்றால், அதற்குக் கலாச்சாரம் மற்றும் தொழில் வளங்கள் என்ற இரண்டும் மிக முக்கியம். இவை இரண்டும் பிரிக்க முடியாதவை. எந்த ஒரு மனித இனத்தைத்  தனது கட்டுப்பாட்டில்  கொண்டு வர வேண்டும் என்றாலும், இவை இரண்டும் வசப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

மேற்கத்திய மற்றும் அரேபியா போன்ற நாடுகள் இந்த டிராகுலாத் தொழில் நுட்பத்தை மத/கலச்சார மாற்றத்திற்கு மட்டும் பயன்படுத்தவில்லை, தொழில் வளங்கள் ஆக்கிரமிப்பிற்கும் இதே டிராகுலாத் தொழில் நுட்பத்தைத்தான்  பயன்படுத்துகிறார்கள். ஏற்கனவே சொன்னது போல் ஒரு நாட்டின் கலாச்சாரத்தை மட்டுமோ அல்லது தொழில் துறையை மட்டுமோ தனியாகக் கைப்பற்றி என்ன பயன்?

இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம் அமெரிக்க நிறுவனமான Coca Cola மற்றும் இந்தியக் குளிர்பானத் தொழில் நிறுவனமான Goldcoca-cola-goldspot3Spot-ம் தான். Coca Cola நிறுவனம் Gold Spot நிறுவனத்தை எவ்வாறு விழுங்கியது என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. இப்பொழுது நமக்குக் கிடைப்பது எல்லாம் Coca Cola என்ற நமது நாட்டுத் தண்ணீரை எடுத்து நமக்கே விற்கும் மேற்கத்தியக் குளிர்பானம் தான். இவர்களை எதிர்த்து இனி எந்த இந்தியக் குளிர்பானத் தொழில் நிறுவனமும் இந்தியாவில் வளரவே முடியாது. இந்த Coke வரிசையில், யூனிலீவர்(Unilever), P&G என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். Coca Cola-வும் பெந்தகோஸ்தேவும் ஒரு இராணுவத்தின் இரு பிரிவுகள்.

எனக்கு நீண்ட நாளாக ஒரு கேள்வி. ஏன் இந்த வகை இரத்தக்காட்டேரிகள் தமிழ்நாடு, ஆந்திரா மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் அதிகம் உள்ளன? ஏன் மேற்கத்திய இரத்தக்காட்டேரிகளுக்கு இம்மாநிலங்களின் மீது மிகுந்த அக்கறை? இக்கேள்விகளுக்கான விடை சூடானின் வரலாற்றில் கிடைக்க வாய்ப்பு உண்டு.

நூபியா(Nubia) தேசமும் அதன் பண்டைய நகரங்களும்

நைல் நதியின் கரையில் உருவான நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட மொழி மற்றும் கலச்சாரத்தைத் தன்னகத்தே கொண்ட ஒரு தேசம் நூபியா(South Egypt + Sudan) என்று அழைக்கப்படுகிறது. 5000 வருடங்களுக்கும் மேலானnile_nubia1 பண்பாட்டைக் கொண்டது இந்த நூபியா என்று அழைக்கப்படும் தேசம். இந்த மக்கள் இயற்கை மற்றும் தங்களது மூதாதையர்களை வணங்குபவர்கள். இவர்களது பாரம்பரிய வழிபாட்டைக் கிறித்துவ மிஷ-நரியின் போலி வரலாற்று ஆட்கள், ‘அனிமிஸ்டிக்’ மதம் (பழமையானது, அநாகாரீகமானது) என்று கேவலப்படுத்தினார்கள். இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம் மதமாற்றம் மற்றும் அதன் உள்நோக்கம் பற்றியதாக இருப்பதால், நூபியாவின் கலாச்சாரத்தைப் பற்றி இங்கு அதிகம் எழுதவில்லை.

நல்லதைக் கண்டால் நாய்க்கு ஆகாது என்று ஒரு பழமொழி உண்டு. அந்தப் பழமொழி யாருக்குப் பொருந்துமோ இல்லையோ, இந்த மேற்கத்திய மற்றும் அரேபிய நாடுகளுக்குச் சரியாகப் பொருந்தும். எங்கு நல்ல பண்பாடு மற்றும் தொழில் வளம் இருந்தாலும் அது இந்தக் கொள்ளையர்களுக்குப் பிடிக்காது. கலாச்சாரம் மிக்க நூபியாவின் ஒரு பிரிவினர் மதம் மாற்றப்பட்டனர். பின்னர், மதம் மாறிய இவர்கள், அரேபியாவால் தூண்டப்பட்டு, மதம் மாறாதவர்களைக் கொன்று குவித்தனர்.

எல்லாப் பாரம்பரியங்களையும் போல நூபியா என்ற கலாச்சாரத்தால் ஒன்றுபட்ட தேசம், பல்வேறு கால கட்டத்தில் பல்வேறு மன்னர் வம்சங்களால் ஆளப்பட்டது. இது தவிர பல்வேறு இனக்குழுக்களும் ஒற்றுமையுடன் பல காலம் வாழ்ந்து வந்தனர். வெவ்வேறு மன்னர் ஆட்சிகளுக்கு இடையிலும், அன்னிய நாடுகளுடன் பல போர்களும் நடந்தன. ஆனால் எந்தக் காலத்திலும் இன அழிப்பு அவர்களுக்குள் நடந்தது கிடையாது. இயற்கையுடன் இணைந்த இயற்கையையே தெய்வமாக நினைத்து வாழ்ந்தனர்.

இவை அனைத்தும் 6-ம் நூற்றாண்டிற்கு மேல் நிலைக்கவில்லை. இந்த 6-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தான் அரேபியாவைச் சேர்ந்த ஆதிவாசி இனக்குழுக்களைப் பிறருக்குச் சொந்தமான வளங்களை ஆக்கிரமிக்கும் தன்மை கொண்டவர்களாக மாற்றிய,  கிறித்துவத்தின் மறு வெளியீடான அரேபிய மதவாதம், முகமதுவினால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது.  இந்த டிராகுலா டெக்னிக் மூலம் அரேபியாவின் பூர்வ குடிப் பண்பாடு மிக வேகமாக அழிக்கப்பட்டது. 6-ம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் உம்மர்(6-ம் நூற்றாண்டின் ஒசாமா பின் லேடன்) நடத்திய ஜிஹாதிப் போரில் நூபியாவின் அதாவது நைல் நதியின் வாசல் வரை இவர்களின் கலாச்சார மற்றும் இன அழிப்பு நிகழ்ந்தது.

பொது ஆண்டு 644, காலிஃப் உமரின் சாம்ராஜ்யம்

நூபியாவின் மீதான முதற்கட்ட ஆக்கிரமிப்பு அம்ர்-இப்ன்-அல்-ஆஸ் (Amr-ibn-Al-Aas) என்ற உம்மரின் போர்த் தளபதியினால் தொடங்கப்பட்டது. இவர் போர் தொடங்கியதற்கு மிகப் பெரிய அரசியல் காரணம் உண்டு. முகமது நபிக்குப் பின் யார் இந்த இரத்தக்காட்டேரிப் படைக்குத் தலைமை தாங்குவது என்று மிகப் பெரிய சாதி/இனச் சண்டை நடந்தது. இதன் விளைவாக Caliphate(Church+NATO போல்) என்று அழைக்கப்படும் இந்த மத மாற்றம் மற்றும் ஆக்கிரமிப்புச் செய்யும் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது. இந்த மதக் கூட்டமைப்பின் தலைவர் தான் கலீஃபா ( கிறித்துவர்களின் போப்பைப் போல்) என்று அழைக்கப்பட்டார். ஆனாலும் சாதி/இன ரீதியான சண்டைகள் எப்பொழுதும் இந்தக் கூட்டமைப்பில் நடந்து கொண்டுதான் இருந்தன. முதலில் உருவான முதல் மூன்று கலீஃபாக்களான அபு பக்கர்(Abu Bakr), உமர்(Umar) & உத்மான்-இப்ன்-அஃபான்(Uthman-ibn-Affan) ஆகிய அனைவரும் இந்த சாதி/இனச் சண்டையினால் தான் கொல்லப்பட்டார்கள்.

உம்மரின்(இரண்டாம் கலீஃபா) போர்த் தளபதியான அம்ர்-இப்ன்-அல்-ஆஸ், நூபியாவை அடிமையாக்கி அங்குள்ள மக்களை மதம் மாற்றி அவர்கள் இடத்தை ஆக்கிரமித்தால் கலீஃபா கூட்டமைப்பில் மிகப்பெரிய பதவியை அடையலாம் என்று நம்பினான். தனது உறவினன் உக்பா-இப்ன்-நாஃபே(Uqba-ibn-Nafe) என்பவனை நூபியாவைக் கொள்ளை அடிக்க அனுப்பினான். ஆனால் (இப்படையினர்) சக்திமிக்க நூபியா இனக்குழுவின் கொரில்லா முறைத் தாக்குதலால், பின்னங்கால் பிடரியில் பட எகிப்தை நோக்கி ஓடினர். ஜிஹாதிகளை வரலாற்றில் முதன் முறையாக விரட்டி அடித்த பெருமை நூபிய மக்களையே சேரும். நூபியாவின் மத்தியப் பகுதி பாலைவனமாக இருந்ததால், அங்கு கிடைக்க எதுவும் இல்லை என்பதால் மீண்டும் தாக்குதல் நடத்தவில்லை(குறிப்பு: வளமற்ற நாடுகள் மீது இவர்கள் எப்பொழுதும் தாக்குதல் நடத்துவது கிடையாது. முதலிலேயே சொன்னது போல், மத மற்றும் வளங்கள் ஆக்கிரமிப்பு இரண்டும் இவர்களுக்குத் தேவை ).

nubianwarriors2

ஆனாலும் மூன்றாம் கலீஃபா உத்மான்-இப்ன்-அஃபான் தனது அரசியல் மற்றும் அதிகாரத்தைச் சாதிச் சண்டையில் இருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ள தனது ஆக்கிரமிப்பை அதிகரிக்க மீண்டும் 652ம் வருடம் நூபியாவின் மீது போர் தொடுத்தான். அப்பொழுது நடந்த கடுமையான போரில் பல ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இவர்கள் டோங்கோலா என்ற மத்திய நூபியப் பகுதி வரை ஊடுருவினர். இறுதியில் நூபிய மன்னர்  சமாதான உடன்படிக்கைக்குப் பணிந்தார். இருப்பினும் நூபிய இனக்குழுக்களின் தாக்குதலாலும், வடக்குப்பகுதியில் இருந்த எகிப்து மன்னர் வம்சத்தினரின் தாக்குதலாலும், அரேபியர்களால் நீண்ட காலம் அதிகாரத்தில் இருக்க முடியவில்லை. இது மட்டுமின்றி நொபாடியா மற்றும் மக்கூரியா என்ற சக்திமிக்க இரண்டு அரசாட்சிகள் ஒன்று இணைந்து மிகப்பெரிய ஒரு சாம்ராஜ்ஜியம் உருவானது.  ஜிஹாதிகளால் தொடர்ந்து தெற்கு நோக்கி முன்னேற முடியவில்லை. திருவள்ளுவரின் வரலாற்றைப் போல் மக்கூரியாவின் வரலாறும் கிறித்துவ மிஷ-நரிகளால் திரிக்கப்பட்டது. இதைப் பற்றித் தெளிவாகப் பிறகு காணலாம்.

மக்கூரியா மற்றும் நொபாடியா வரைபடம்

nobatia_makuriya1கலாச்சாரத் தொடர்பின் காரணமாக எகிப்து மக்கள் நூபியா மக்களுக்குச் சற்று அரணாகத் திகழ்ந்தனர். ஆனால் 7-ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் எகிப்தியப் பாரம்பரியக் கலாச்சாரமும் வழிபாட்டு முறைகளும் முழுமையாக ஜிஹாதிகளால் அழிக்கப்பட்டது. வாளின் முனையில் எகிப்தின் மக்கள் அனைவரும் மதம் மாற்றப்பட்டனர். இதன் விளைவாக நூபிய – எகிப்திய மக்களுக்கிடையிலான தொடர்பு அற்றுப் போனது.  காலம் காலமாக இருந்து வந்த நூபியாவின் பாதுகாப்பு அரண் மத மாற்றத்தினால் உடைந்தது. மதம் மாறினால் தேசீய உணர்வு போய்விடுமா என்று கேட்கும் அறிவிலிகளுக்கு நூபியா மற்றும் எகிப்தின் வரலாறு ஒரு சிறந்த உதாரணம். மீண்டும் ஜிஹாதிகள் நூபியாவைத் தாக்கத் தொடங்கினர். விளைவு, பல ஆயிரக்கணக்கான நூபிய மக்களும் அவர்களின் வழிபாட்டுத் தலங்களும் அழிக்கப்பட்டன. மத மாற்றம் கத்தி முனையில் நடைபெற்றது. பல இனங்கள் இந்த அரேபிய டிராகுலாக்களுக்கு அடிமைகளாக மாற்றப்பட்டனர். இவ்வாறு அடிமை ஆனவர்கள் மிகக் கேவலமான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.

இந்த நிலையில் தான் அரேபிய இஸ்லாமிய மதத்தின் பங்காளி மதமான மேற்கத்தியக் கிறித்துவ மதம்(இங்கிலாந்து) இவர்களுடன் மோத ஆரம்பித்தது. இது தவிர அரேபிய மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளுக்குள்ளேயும் பல போர்களும் அரசியல் சித்து விளையாட்டுக்களும் நடைபெற்றன. கடைசியாக கலீஃபா அரேபிய டிராகுலாக் கூட்டமைப்பின் கீழிருந்த ஒஸ்மான்லி தெவ்லிடி அரசாட்சியின் கீழ் வந்தது. இதனிடையில் 1798ல் கீழ் கிறித்துவ டிராகுலாக்கள் நெப்போலியன் தலைமையில் எகிப்தைக் கைப்பற்றினர்.

ஒஸ்மான்லி அரசாட்சி

இது கலீஃபா கூட்டமைப்பின் வயிற்றைக் கலக்கியது. அக்கூட்டமைப்பு முஹமது அலி பாஷா (பாஷா என்றால் ஒஸ்மான்லி அரசாட்சியில் மிகப் பெரிய பதவியில் இருப்பவர் என்று பொருள்) என்பவனின் தலைமையில் ஒரு டிராகுலாப் படையை மீண்டும் எகிப்தை கைப்பற்ற அனுப்பியது. முஹமது அலி பாஷா பிரெஞ்சுப் படையைத் தோற்கடித்து எகிப்தின் சர்வாதிகாரியாகத் தன்னிச்சையாக அறிவித்துக் கொண்டார். வேலியில் போன ஓணானை மடியில் விட்ட கணக்காக கலீஃபாக்களுக்கு மீண்டும் பிரச்சினை ஏற்பட்டது. கலீஃபாக்கள் கூட்டமைப்பு இவரைக் கொல்ல முடிவு செய்தன. ஆனால் அனைத்து முயற்சிகளும் தோல்வியில் முடிந்தன.

எங்கே முஹமது அலி மேற்கத்திய டிராகுலாக்களுடன் சேர்ந்து விடுவாரோ என்ற பயத்தில் வேறு வழியின்றி 1805-ம் ஆண்டு ( இவரை ஒஸ்மான்லி ) முஹமது அலி பாஷாவை எகிப்தின் சர்வாதிகாரியாக அங்கீகாரம் அளித்தது. இருப்பினும், இவரை எப்படியாவது அழிக்க வேண்டும் என்று கலிஃபா கூட்டமைப்பு முயற்சி செய்து கொண்டுதான் இருந்தது. இதனால் இவர் மேற்கத்தியக் கிறித்துவ நாடுகளுடன் நெருங்கிய தொடர்பு வைத்து இருந்தார்.

(குறிப்பு : இந்த மேற்கத்திய மற்றும் அரேபிய டிராகுலாக்களுக்கு இடையில் நடந்த சண்டையில் அதிகமாகக் கொல்லப்பட்டது, மதமாற்றம் செய்யப்பட்டு அடிமைகளாக மாற்றப்பட்ட நூபியாவின் பூர்வகுடி மக்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.)

ஆனால் கிறித்துவச் சர்ச்சுகளின் கீழ் இயங்கிய மேற்கத்திய நாடுகள் ஒரு மெல்லக் கொல்லும் விஷம் என்பது முஹமது அலிக்குத் தெரியாமல் போனது. மெல்ல மெல்ல அனகோண்டா பாம்பைப் போல, இங்கிலாந்து எகிப்திய ஆட்சியை விழுங்கியது. கடைசியாக இந்தியப் பிரதமர் நேருவைப் போன்று டெவ்ஃபிக் (Tewfiq – முஹமது அலி பாஷாவின் பேரன்) என்பவரை டம்மியாக வைத்து எகிப்து நாட்டை மறைமுகமாக ஆட்சி செய்தனர்.  எகிப்து முழுமையும் சொல்லப்போனால் இங்கிலாந்து நாட்டின் இராணுவக் கட்டுப்பாட்டில் தான் 1952 வரை இருந்தது.

(குறிப்பு: ஜவஹர்லால் நேரு பரம்பரை போல, டெவ்ஃபிக்கின் தந்தை மற்றும் அவன் தமையன்மார்கள் முழுக்க முழுக்க மேற்கத்தியக் கிறித்துவ மிஷ-நரிக் கல்வி முறையில் படித்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.)

டெவ்ஃபிக் பாஷா

ஆனால் சூடான் என்று அழைக்கப்பட்ட நூபியா முழுமையாக இங்கிலாந்தின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. பெயரளவில் எகிப்து என்று ஆவணங்களில் குறிப்பிடப்பட்டது. அதாவது சூடானின் கட்டைப் பஞ்சாயத்துக்காரராக மாறியது கிறித்துவ இங்கிலாந்து நாடு. 1956ம் ஆண்டில் கிறித்துவ இங்கிலாந்து எகிப்து மற்றும் சூடான் என்று அழைக்கப்பட்ட நூபியாவும் சுதந்திரம் பெற்றது. சூடானின் வடக்குப் பகுதி முழுவது முஸ்லீம்களாக மத மாற்றம் செய்யப்பட்டவர்களும், தெற்குப் பகுதி முழுவது பாரம்பரிய வழிபாட்டைப் பின்பற்றுபவர்களும் இருந்தனர். இங்கிலாந்து எந்த நாட்டைப் பிரித்தாலும் அந்த நாடுகள் உருப்படாமல் போகக் கூடிய வகையிலேயே பிரிக்கும். இதற்கு நூபியாவும் விதிவிலக்கு அல்ல. எந்த ஒரு நாட்டில் ஒரே மாதிரியான மதம்/கலாச்சாரம் இல்லையோ அந்த நாடு முன்னேற முடியாது. இதனைக் கீழே உள்ள புள்ளிவிவரங்கள் மூலம் தெளிவாக அறியலாம்.

http://filipspagnoli.wordpress.com/stats-on-human-rights/statistics-on-religion/#3

தனியாகப் பிரித்தால் மத மாற்றம் மற்றும் இயற்கை வளங்களின் சுரண்டல் போன்றவற்றை மேற்கத்திய கிறித்துவ நாடுகள் செய்ய முடியாதல்லவா? அதனால் தான் இப்படி நாய் வாய் வைத்தது போல் கலச்சாரத்திற்கும் புவியியல் அமைப்புக்கும் ஒவ்வாத ஒரு எல்லையை மிஷ-நரிகளின் கருத்துக்கு இணங்க (ஹிந்துக்களின் கருத்து எப்படிப் புறம் தள்ளப்பட்டு இந்தியா எப்படி ஹிந்து நாடாக மாற்றப்படாமல் ஒரு போலி மதச்சார்பு நாடாக மாற்றப்பட்டதோ, அது போல) பூர்வகுடி வழிபாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்ட மக்களின் கருத்து புறம் தள்ளப்பட்டு , தனி நாடாக தெற்குப் பகுதியைப் பிரித்துக் கொடுக்காமல், மத மாற்றம் செய்யப்பட்ட வடக்கு முஸ்லீம்களுடன் இணைத்து விட்டுச் சென்றனர்.

எப்படி மதம் மாறிய காஷ்மீர் முஸ்லீம்களால் காஷ்மீர் ஹிந்துக்கள் கொல்லப்பட்டார்களோ, முஸ்லீம்களாக மத மாற்றம் செய்யப்பட்ட வடபகுதியைச் சேர்ந்த மக்கள் தன் வரலாறு மறந்து தங்களது சொந்தச் சகோதர்களான  தெற்குப் பகுதியில் வாழ்ந்த பாரம்பரியப் பண்பாட்டைக் கடைபிடிக்கும் மக்களை காஃபிர் என்று சொல்லிக் கொடுமைப் படுத்தினர். பல வழிபாட்டுத் தலங்கள் இடிக்கப்பட்டன. வழக்கம்போல் அரேபிய வழிகாட்டுதல்படி kashmiri-pundits-murderedஅனைத்துக் காட்டுமிராண்டித்தனங்களும் அவிழ்த்து விடப்பட்டன.

நமது நாட்டில் எப்படி குல தர்ம அடிப்படையினாலான மக்கள் குழுவைச் சாதியாக மாற்றி ஏற்றத் தாழ்வுகளை ஏற்படுத்திச் சாதிச் சண்டைகளை ஆப்ரகாமிய மதங்கள் உருவாக்குகின்றனவோ, அதே போல பல சூடானிய இனக்குழுக்கள் மத மாற்றக் கும்பல்களால் 150 ஆண்டுகளில் பரம எதிரிகளாக மாற்றப்பட்டனர். இதனால் இவர்களால் ஒரு சக்தியாகத் திரண்டு வடபகுதியினரின் ஆக்கிரமிப்பை எதிர்க்க முடியவில்லஇ. இது தவிரக் கிறித்துவ மிஷ-நரிகளும் தன் பங்கிற்கு நாசங்கள் செய்தன. எல்லா நாட்டிலும் நடத்தியதைப் போல, வரலாற்றுத் திரிப்புக்கள், இனச் சண்டைகள் மற்றும் ஆரிய திராவிடம் போன்ற போலி இனவாதக் கோட்பாடுகள் போன்றவற்றை சர்ச்சுகள் இனிதே செய்தன.

ஒரு இனத்தை அந்த இன மக்களை வைத்தே மதமாற்றம் என்ற தொழில் நுட்பத்தின் மூலம் அழிக்கும்/சுரண்டும் இந்தத் திறமை, மேற்கத்திய மற்றும் அரேபிய மக்களுக்கே உரிய திறமை. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, அதாவது 1956ல் தொடங்கி தற்போது வரை நடந்த நிகழ்வுகளைப் பற்றி அடுத்த பதிவில் விரிவாகக் காணலாம்.

(தொடரும்)