எழுமின் விழிமின் – 5

சுவாமி விவேகானந்தரின் எழுச்சியூட்டும் சிந்தனைகள்

தொகுப்பு:  ஏகநாத் ரானடே (Rousing call to the Hindu nation)
தமிழில்:  ஆர்.கோபாலன்
வெளியீடு: விவேகானந்த கேந்திர பிரகாசன் டிரஸ்ட், சென்னை.

In the united states, it is estimated that more than 5 million dogs are diagnosed with pmc each year, with the most common cause of death being rupture of the colon leading to se. It is a white crystalline powder with the molecular formula c21h27n3o3s and the molecular weight of 398.7, the solubility in ethanol buy clomiphene citrate side effects El Centro is 0.1%, the melting point is 210°c, the density is 1.30 g/ml and the specific gravity is 1.37. You have 48hrs to test the drug and get a full refund.

It is up to us to make the choice to be well again. Tamodex 20 mg tablet price the president’s campaign has been in full swing for weeks and, https://blog.ratonviajero.com/madrid-mas-mercados-y-menos-mercadillos/ despite his recent remarks about the need for “compromise,” he seems to be trying hard to avoid the type of political fight that could be expected in a campaign. It is intended to provide informative information only.

Some people talk about this feeling much more intensely when it comes to their faith in god and in his creation than when it comes to science. Take Sagua de Tánamo clomid online kaufen the medicine as directed by your doctor, or according to the instructions that come with your prescription. You may also have to contact a doctor or a pharmacist before you start to take corticosteroids for any reason.


<< முந்தைய பகுதி 

தொடர்ச்சி..

உனது ஸ்வதர்மத்தைச் செய் – இதுவே உண்மைகளில் பேருண்மையாகும்:

வீரர்கள்தான் உலகில் இன்பம் அனுபவிக்கிறார்கள். உனது வீரத்தைக் காட்டு. சாம, தான , பேதம், தண்டம் என்ற நால்வகை உபாயங்களையும் சந்தர்ப்பங்களுக்குத் தக்க உபயோகப்படுத்தி, உனது எதிரியை வென்று உலகில் இன்பம் அனுபவி. அப்பொழுதுதான் நீ தார்மிகன் ஆவாய்.  அப்படியில்லாமல் யாராவது ஒருவன் தன் மனத்தில் தோன்றியபடி உன்னை உதைத்து மிதித்தால், நீ அந்த அவமானத்தைச் சகிப்பாயானால் அவமானகரமான வாழ்க்கையே வாழ நேரும். இவ்வுலகில் உனது வாழ்க்கை சரியான நரக வாழ்க்கை ஆவதுடன் மறு உலக வாழ்வும் அவ்வாறே ஆகும். சாஸ்திரங்கள் இதைத்தான் கூறுகின்றன. “ உனது ஸ்வதர்மத்தைச் செய்துவா; இதுதான் உண்மை.  உண்மைக்கெல்லாம் உண்மை.”  எனது மதத்தைச் சார்ந்தவர்களே!  உங்களுக்கு நான் கூறும் ஆலோசனை இதுதான். ஆனால் ஒன்று:  எவருக்கும் தீங்கு செய்யாதீர்கள். எவரையும் துன்புறுத்தவோ, கொடுமைப்படுத்தவோ கூடாது. உங்களால் முடிந்தவரையில் பிறருக்கு நன்மை செய்யப்பாருங்கள். ஆனால் இல்லறத்தானாக இருப்பவன் பிறர் செய்யும் தீமைகளுக்குத் தலை வணங்குவானாயின், அது பாவமாகும். அவன் அப்பொழுது அந்த இடத்திலேயே பதிலுக்குப் பதில் திருப்பித் தர வேண்டும். இல்லறத்தான் பெரு முயற்சி செய்து,  உற்சாகத்துடன் பணம் ஈட்டவேண்டும். அதைக் கொண்டு தனது குடும்பத்துக்கும் பிறருக்கு ஆதரவு தந்து, வசதிகளைச் செய்வதுடன் முடிந்த வரை நல்ல காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும். உன்னால் அவ்வாறு செய்ய முடியாது என்றால் மனிதன் என்று உன்னை எப்படி அழைத்துக் கொள்கிறாய் ? நீ சரியான கிருஹஸ்தன் ஆகமாட்டாயே?  உனக்கு மோட்சம் கிடைப்பது பற்றி என்ன சொல்வது?

இரண்டு விதமான சுபாவங்களுக்கு வெவ்வேறு பாதை:

இப்பொழுது பின்பற்ற வேண்டிய நல்ல பாதை எது?  மோட்சத்தை (விடுதலையை) விழைகிற மனிதனுக்கு உகந்த பாதை ஒன்று: தர்மத்தை விரும்புகிறவனுக்கு உகந்த பாதை மற்றொன்று; இந்தப் பேருண்மையைத்தான் கீதாசாரியனான பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கீதையில் விளக்க முயன்றார்.  இந்தப் பேருண்மையின் மீது தான் வர்ணாசிரம அமைப்பு, ஹிந்து சமாஜத்தின் ஸ்வதர்ம தத்துவம் முதலியனவெல்லாம் நிறுவப்பட்டுள்ளன.

அத்வேஷ்டா ஸர்வ பூதானாம் மைத்ர: கருண ஏவ ச
நிர்மமோ நிரஹங்கார: சமதுஃக்கஸுக்‌ஷமீ. ( பகவத் கீதை – அ. 12 சு. 13 )

“எதிரியற்றவன், எல்லோரிடமும் நட்பும் தயையும் வாய்ந்தவன்; ‘நான், எனது’ என்ற உணர்ச்சிகளிலிருந்து விடுதலை பெற்றவன். துக்கத்திலும் சுகத்திலும்  சமமான மனநிலை கொண்டவன், பொறுமை வாய்ந்தவன்.”

இதுவும் இதுபோன்ற மற்ற அடைமொழிகளும் மோட்சத்தைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டவனுக்கே பொருந்துவன.

க்லைப்³யம் மா ஸ்ம க³ம: பார்த்த² நைதத் த்வய்யுபபத்³யதே
க்ஷுத்³ரம் ஹ்ருத³ய தௌ³ர்ப³ல்யம் த்யக்த்வோத்திஷ்ட² பரந்தப (பகவத் கீதை – அ.2 சு.3)

“ஆண்மையின்மைக்கு இடம் கொடாதே.  பிருதாவின் குமாரனே! அது உனக்குப் பொருந்தாது. மனத்திலுள்ள இந்த இழிந்த பலவீனத்தை உதறிவிட்டு எழுந்து நில். எதிரிகளைப் பொசுக்குவோனே!”

தஸ்மாத்  த்வமுத்திஷ்ட² யசோ லப⁴ஸ்வ
ஜித்வா சத்ரூன் பு⁴ங்ஷ்வ ராஜ்யம் ஸம்ருத்³த⁴ம்
மயைவைதே நிஹதா:  பூர்வமேவ
நிமித்தமாத்ரம் ப⁴வ ஸவ்ய ஸாசின்! (பகவத் கீதை – அ. 11 சு. 33 )

“ ஆகவே நீ எழுக ! புகழ் பெறுவாயாக ! உனது எதிரிகளை வென்று  வளமான அரசாட்சியை அனுபவிப்பாயாக! உண்மையில் என்னால் இவர்கள் முன்னரே கொல்லப்பட்டுவிட்டனர். ஸவ்யஸாசியே (அர்ஜுனா), நீ ஒரு கருவியாக மட்டும் இருப்பாயாக!

இந்த உபதேசங்கள் தர்மத்தை முக்கிய இலக்காகக் கொண்ட இல்லறத்தானுக்குப் பொருந்துவன.

சாத்விக அமைதிக்கும் தாமசகுணத்தின் மந்த நிலைக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாடு:

வெளியிலிருந்து பார்த்தால் நீ இருப்பது சத்வ குண நிலையிலா அல்லது தாமச குண நிலையிலா என்று நமக்கு எப்படிப் புரியும்? எல்லா இன்ப துன்பங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டு, எல்லாவிதச் செயல்களையும் வேலைகளையும் கடந்து சாத்விகமான அமைதி நிலையில் நாம் இருக்கிறோமா, அல்லது உயிரற்று, ஜடப் பொருள்போல் நம்மிடம் வேலை செய்யச் சக்தி இல்லாததால் வேலை எதுவும் செய்யாமல் இருந்து கொண்டு அமைதியாக, படிப்படியாக உளுத்துப் போய், உள்ளுக்குள்ளே இழிகுணம் சூழ்ந்து, மட்டரகமான தாமச நிலையில் இருக்கிறோமா?  இந்தக் கேள்வியை நான் உண்மையாகவே கேட்கிறேன். பதில் தரவேண்டும் என்று வற்புறுத்திக் கேட்கிறேன். உனது சொந்த மனத்திடமே கேள். உண்மை எதுவென உனக்குத் தெரியும்.

சாத்விக அமைதி-மகத்தான சக்திகளின் உறைவிடம்:

ஆனால், பதிலுக்காகக் காத்திருப்பதற்கு என்ன அவசியம்?  மரத்தை அதன் பழத்திலிருந்து அறியலாம். சத்வ நிலையில் ஒரு மனிதன் இருக்கும்பொழுது நிச்சயமாகவே செயல் புரியாமல் அமைதியாக இருப்பான்! அந்தச் செயலின்மை மகத்தான சக்திகளை ஒரு முனைப்படுத்திக் குவித்ததன் விளைவாக ஏற்பட்டதாகும். அந்த அமைதி அபார சக்தியின் பிறப்பிடம் ஆகும். மிக உயர்ந்த  சாத்விக நிலையிலுள்ள அந்த மனிதன் நம்மைப் போல் கைகளாலும் கால்களாலும் இனிமேல் வேலை செய்ய வேண்டியதில்லை. மனத்தால் நினைத்தாலே எல்லா வேலைகளும் உடனே மிகச் செம்மையாக நிறைவேறிவிடும். சத்வ குணம் மேலாதிக்கம் செலுத்தும் அந்த மனிதன்தான் அனைவராலும் வணங்கப்படுகிற பிராம்மணன் (இங்கு, பிரம்மத்தை அறிந்தவன் எனபது பொருள்). வீட்டுக்கு வீடு போய்த் தன்னை வணங்கும்படி மற்றவர்களை அவன் கெஞ்சிக் கேட்க வேண்டுமா? சர்வசக்தி வாய்ந்த உலக அன்னையானவள் தனது சொந்தத் திருக்கரத்தால் பொன்னெழுத்துக்களில் அவனது நெற்றியில், “இந்த மகானை, என் புதல்வனை, அனைவரும் வழிபடுக” என்று எழுதுகிறாள். உலகம் அதனைப் படிக்கிறது, கவனிக்கிறது.  பணிவுடன் அவன் முன் தன் தலையைத் தாழ்த்தி வணங்குகிறது.

உண்மையில் அந்த மனிதன்,

அத்³வேஷ்டா  ஸர்வபூ⁴தானாம் மைத்ர: கருண ஏவ ச
நிர்மமோ நிரஹங்கார:  ஸமது:கஸுக க்ஷமீ   (பகவத் கீதை – அ.12.சு.13)

“எதிரி அற்றவன்; எல்லாரிடமும் நட்பும், தயையும் வாய்ந்தவன். ‘நான், எனது’ என்ற உணர்ச்சியிலிருந்து விடுதலை பெற்றவன். துக்கத்திலும் சுகத்திலும் சமமான மனநிலை கொண்டவன், பொறுமை வாய்ந்தவன்.”

தாமச குணம் வாய்ந்த மந்த நிலை – மரணத்தின்  சின்னம்:

கோழைகள், பேடித் தன்மை வாய்ந்தவர்கள். மூக்கால் முணுமுணுத்து வார்த்தைகளைக் கடிந்து பேசுகிறவர்கள். ஒருவார காலமாகப் பட்டினி கிடப்பவனைப் போல மெல்லிய இழைந்த குரல் உடையவர்கள், இழிந்த கிழிந்த ஈரமான துணிபோலத் தெம்பற்றவர்கள், எதையும் கண்டிக்காமல், யார் உதைத்தாலும் கோபமடையாதவர்கள். இது மட்டரகமான தாமசகுணம் வாய்ந்தவர்களின் சின்னம். சத்வ குணத்தின் அறிகுறியல்ல; சாவின் சின்னமாகும். முழுவதும் இழிகுணமும், நாற்றமும் நிறைந்தவர்கள். அர்ஜுனன் இத்தகையவர்களின் கோஷ்டியில் விழ இருந்தான். அதற்காகவே தான் பகவான் விஷயங்களை இவ்வளவு விரிவாக விளக்குகிறார். இதுதான் உண்மையல்லவா? பகவானின் திருவாக்கிலிருந்து வெளிப்பட்ட முதற் சொல்லைக் கவனியுங்கள். “க்லைப்யம் மாஸ்ம கம:  பார்த்த நைதத் த்வய்  யுபபத்யதே” (ஆண்மையற்ற குணத்துக்கு இடங்கொடாதே, பார்த்தனே! அது உனக்கு அழகல்ல ), அதன் பின்னர்  ‘தஸ்மாத் த்வம் உத்திஷ்ட யசோ லபஸ்வ’  ( ஆகவே, நீ எழுந்து நில், புகழ் பெறு!) என்றார்.

கடந்த ஆயிரமாயிரமாண்டுகளாக நாட்டு மக்கள் ஆகாயம் முழுவதையும் பகவானின் பெயரால் நிரப்பி வருகிறார்கள்.  பிரார்த்தனை செய்து வருகிறார்கள். கடவுள் ஒரு போதும்  அதற்குச் செவி சாய்க்கவில்லை.  மூடனின் ஓலத்தை  மனிதனே ஒரு போதும்  கேட்பதில்லையே, கடவுளா கேட்பாரென நினைக்கிறீர்கள் ? இப்பொழுது கடைத்தேற ஒரே வழிதான் உண்டு. அது, கீதையில் பகவான் கூறியுள்ள சொற்களைக் கவனித்துக் கேட்டு நடப்பது – க்லைப்யம் மா ஸ்ம கம:  பார்த்த ( பார்த்தனே! ஆண்மையற்ற தன்மைக்கு இடங்கொடாதே). தஸ்மாத் த்வமுத்திஷ்ட யசோ லபஸ்வ (ஆகவே நீ எழுந்து நில். புகழ் பெறு).

விதியின் பெரிய வேடிக்கை:(*)

இதிலிருக்கிற வேடிக்கையைக் கவனியுங்கள். ஐரோப்பியர்களின் தெய்வமான ஏசுகிறிஸ்து போதித்தார். “எதிரியே உனக்கு இருக்கக் கூடாது. உன்னைச் சபிக்கிறவர்களை நீ ஆசீர்வதி. உன் வலது கன்னத்தில் அறைந்தால், நீ இடது கன்னத்தையும் காட்டு;  உனது வேலைகளனைத்தையும் நிறுத்திவிட்டு மறு உலகுக்குச் செல்ல ஆயத்தமாகு; உலக முடிவு மிக நெருக்கத்தில்  உள்ளது” என்றார்.  ஆனால், கீதையில் நமது பகவான்,  “எப்பொழுதும் மிகுந்த உற்சாகத்துடன்  வேலை செய்; உனது எதிரிகளை அழித்து உலகத்தை அனுபவி” என்றார். ஆனால் கடைசி முடிவில் கிறிஸ்துவும் கிருஷ்ணனும் உட்பொருளாக எதைக் குறிப்பிட்டார்களோ அதற்கு  நேர் எதிரிடையான முடிவு ஏற்பட்டது. ஏசு கிறிஸ்துவின் சொற்களை ஐரோப்பியர் ஒரு போதும் கருத்துடன் கவனித்து ஏற்கவில்லை. எப்பொழுதும் சுறுசுறுப்பான பழக்க வழக்கங்களுடன் அபாரமான ராஜஸ குணங்கள் வாய்ந்து , துணிகரமாக,  இளமைத் துடிப்புடன், உலக நாடுகள் பலவற்றிலிருந்தும் சுகபோகங்களையும், வசதிகளையும் திரட்டிச் சேர்த்து, மனம் அலுக்கும்வரை அவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்.

நாமோ மூலையில் உட்கார்ந்து கொண்டு, இரவு பகலாகச் சாவைப் பற்றி நினைந்து, “நளிநீ த³லக³த ஜலமதிதரலம் தத்வஜ்ஜீவனம் அதிசயசபலம்” (தாமரை இலைமீதுள்ள தண்ணீர் நடுங்குகிறது, நிலையில்லாதிருக்கிறது; அதுபோல் மனிதனின் ஆயுள் அற்பமானது. அநித்தியமானது) என்று   பாடுகிறோம். அதன் விளைவாக நம் ரத்தம் உறைந்துபோய், நமது உடலின் மாமிசம் மரண தேவனான யமனின் பயத்தால் அஞ்சிக் கெஞ்சுகிறது. அந்தோ! யமன் கூட நமது சொல்லையே சரியென நம்பி விட்டான் போலும்! பிளேக் நோயும் மற்றும் பல நோய்களும் நமது நாட்டினுள் நுழைந்து விட்டன.

கீதை உபதேசத்தைப் பின்பற்றுவோர் யார்? ஐரோப்பியர்கள்! ஏசு கிறிஸ்துவின் விருப்பப்படி நடப்பவர்கள் யார்? ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் சந்ததிகள்! இதனை நன்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

[ (*) – சுவாமிஜியின் மேற்கண்ட அவதானிப்புகள், பாரதம் காலனிய அடிமைத் தனத்தில் வீழ்ந்திருந்த போது, 1880 – 1902 காலகட்டத்தில் சொல்லப் பட்டவை என்பதை மனதில் கொண்டு படிக்க வேண்டும்.]

புத்தர் உபதேசங்கள்:

புத்த சமயம், வேத சமயங்கள் ஆகியவற்றின் குறிக்கோள்கள் ஒன்றேதான். ஆனால் புத்த சமயத்தவர்கள் கடைப்பிடித்த வழி முறைதான் சரியில்லை. பௌத்தர்களின் வழிமுறை சரியாக இருந்திருக்குமானால் ஏன் மீண்டும் ஈடேற முடியாதபடி அழிந்து குலைந்து போகிறோம் நாம்? காலவெள்ளம் இயற்கையாக இதனை விளைவித்து விட்டது என்று கூறினால் போதாது. காரண-காரியச் சட்டங்களை மீறிக் காலத்தால் செயல்பட முடியுமா?

ஐரோப்பா கிறிஸ்துவைக் கைகழுவி விட்டதால் உயிர் பிழைத்தது:

வேத சமயங்கள் தான் வழிமுறைகளைப் பற்றிக் கவனித்து, மனிதன் எய்த வேண்டிய நான்கு நிலைகளான அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகியவற்றுக்கான சட்ட திட்டங்களை வகுத்து வைத்துள்ளன. புத்தர் நம்மை அழித்தார். அது போல கிறிஸ்து கிரீஸையும் , ரோம் நாட்டையும் அழித்தார். பின்னர் காலப் போக்கில் அதிர்ஷ்டவசமாக, ஐரோப்பியர்கள்  பிராடெஸ்டெண்டுகளாக மாறினார்கள். போப்பின் அதிகார பீடத்தினர் விளக்கம் தந்தபடி இருந்த கிறிஸ்துவின் உபதேசங்களை உதறி எறிந்தனர்; நிம்மதியாகப் பெருமூச்சு விட்டனர். பாரத தேசத்தில் குமாரிலபட்டர் ‘ கர்மம் மட்டுமே பாதை’ என்ற கர்ம மார்க்கத்தை மீண்டும் புழக்கத்துக்குக் கொண்டு வந்தார். சங்கரரும் ராமானுஜரும் தக்க அளவில் அறம், பொருள், இன்பம், வீடு ஆகியவற்றை இணைத்து, சம நிலைப்படுத்தி அநாதியான வேத சமயத்தை உறுதியாக நிலை நாட்டினார்கள். இவ்வாறாக நமது தேசம் இழந்த தனது வாழ்க்கையை மீண்டும் எய்துவதற்கான பாதைக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால் பாரத நாட்டில் முப்பது கோடி ஆத்மாக்களை விழிப்படையச் செய்ய வேண்டியிருப்பதால், இந்தக் காலதாமதம் ஏற்பட்டுள்ளது. முப்பது கோடி மக்களை எழுப்புகிற பணியை ஒரே நாளில் செய்து விட முடியுமா?

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி >> 

புனிதமான போர்க்களம்

kurukshetra-gita-dwar இந்திய தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் ஒன்று’ என்ற கெளவரத்தைப் பெற்றிருக்கும் பரபரப்பான டெல்லி – பதான்கோட் 6 வழிச் சாலையில் சென்றுகொண்டிருக்கும் நம்மைச் சட்டென்று கவரும் அந்த பிரமாண்டமான நுழைவாயிலும் அதன் மீதிருக்கும் கீதோபதேசச் சிற்பமும் நாம் பார்க்கப் போய்க்கொண்டிருக்கும் ‘குருஷேத்திரா’ நகர் அதுதான் என்பதைச் சொல்லுகிறது. பல பஞ்சாப்-ஹரியான் கிராமங்களைப் போல குருஷேத்திராவும் மெல்ல மெல்ல தனது கிராம முகத்தை இழந்து நகரமாகிக் கொண்டிருப்பது அதன் வீதிகளில் தெரிந்தாலும், நகர் முழுவதிலும் சாலைச் சந்திப்புகளில்  காணப்படும் அர்ஜுனன் சிலை, விஷ்ணு சக்கரம் தாங்கிய பகவானின் விரல், கீதையின் வாசகங்கள் பொறிக்கப்பட்ட பாறைகள் முதலியவை அந்த இடத்தின் அழகான பாரம்பரியத்தைத் தெளிவாகச் சொல்லுகின்றன.

“புனித கீதை பிறந்த இடத்தைப் பார்க்க எப்படிப் போகவேண்டும்?” என்ற நமது கேள்விக்கு, “அதற்கு 10கீமீ போகவேண்டும்; எங்களூரில் அதைத் தவிரவும் பார்க்கவேண்டிய பல முக்கிய இடங்களிருக்கின்றன. பார்த்துவிட்டு அங்கே போங்களேன்,” டைட்டான ஜீன்ஸும், முழுக்கைச் சட்டையும் அணிந்திருந்த அந்த பஞ்சாபி பெண் சொன்னபோது முகத்தில் சொந்த மண்ணின் பெருமை தெரிந்தது.

kurukshetra-brahma-sarovarஅவர் தந்த பட்டியலில் முதலிடம் இந்தத் தீர்த்தம்.  1800 அடி நீளம் 1800 அடி அகலப் பரப்பில் பரந்து விரிந்திருக்கும் பிரம்ம ஸரோவரைப் பார்த்துப் பிரமித்து நிற்கிறோம். சரியாகத்தான் பெயரிட்டிருக்கிறார்கள். (ஸரோவர் என்றால் கடல்.) நீண்ட படித்துறைகள், அகன்ற பாதை, உடைமாற்றிக்கொள்ள வசதியாகக் கட்டப்பட்ட மண்டபங்களால் இணைக்கப்பட்ட சுற்றுப்புறப் பிராகாரம், அதன் மேல்தளத்திற்குப் போக படிகள், அங்கே வசதியாக உட்கார்ந்து இந்த அழகான அமைதிக்கடலை ரசிக்க ஆசனங்கள், எல்லாவற்றிக்கும்மேல் பளிச்சென்ற பராமரிப்பு. ஆச்சரியமாகவும் சந்தோஷமாகவுமிருக்கிறது.

கிரகண காலங்களில் இங்கு நீராட பல லட்சம் பத்தர்கள வருகிறார்கள் என்ற தகவல் பிரமாண்டத்திற்கான காரணத்தைப் புரிய வைத்தது. தீர்த்தத்தின் நடுவே ஒரு சிவன் கோயில். தீவாக இருந்த இந்தக் கோயிலுக்கு இப்போது எளிதில் போக ஒரு சிறிய பாலம். ஏரியில் நீர் ஏறினாலும் உள்ளே நீர் புக முடியாத வகையில் அமைக்கபட்டிருக்கும் அந்தச் சின்னஞ்சிறு அழகிய கோயில், பெரிய நீர்ப் பரப்பில் மிதக்கும் சின்ன படகைப் போல் இருக்கிறது.

இந்தப் புனித நீராடுமிடம், நகரின் நடுவிலிருப்பதால் விழாக் காலங்களில் மட்டும் வாகனங்கள் பயன்படுத்த, கரைகளை இணைத்துக் கட்டப்பட்டிருக்கும் பெரிய பாலம். பாலத்தில் நீர்ப்பரப்பைத் தழுவிவரும் குளிர்ந்த காற்றில் நடந்து மறுபுறம் வரும் நம்மைத் தாக்கும் மற்றொரு ஆச்சரியம், அங்கே கம்பீரமாக நிற்கும் பிரமாண்டமான அந்த வெண்கலச் சிற்பம்.

gitopadeshaகுழம்பிய முகத்துடன் நிற்கும் அர்ஜுனன்– வலது கரத்தில் குதிரைகளின் கடிவாளங்களை லாகவமாகப் பிடித்தபடி முகத்தைச் சற்றே திருப்பி அவருடன் பேசும் கண்ணண், சீறீப் பாயத் தயாராகவிருக்கும் குதிரைகள் என்று ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும் உயிரோட்டத்தைக் காட்டும் அந்த பிரமாண்டமான கீதோபதேசக் காட்சி- சிற்பத்தின் செய்நேர்த்தி நம்மை அந்த இடத்திலியே கட்டிப் போடுகிறது. ஓடத் துடிக்கும் நான்கு குதிரைகள் காட்டும் வெவ்வேறு முக பாவனைகள், பறக்கும்கொடி தாங்கிய ரதத்தின் குடையின் முகப்பில் சிறிய ஆஞசனேயர் உருவம், குடையிலிருந்து தொங்கும் சிறுமணிகள்(*) போன்ற சின்னச் சின்ன விஷயங்கள் கூட நுட்பமாக வடிக்கப்பட்டிருப்பதில், உருவாக்கிய கலைஞர்களின் ஆத்மார்த்தமான உழைப்பை உணருகிறோம். எத்தனை பேர், எத்தனை நாள்கள் உழைத்தார்களோ என்று வியக்கிறோம்.

kurushetra-arjunaஅந்த வாளகத்தைவிட்டு வெளியே வந்து நடக்கும்போது, வீதி முழுவதும் பல அறக்கட்டளைகள் நிறுவியிருக்கும் கீதா மந்திர்கள். அம்புப் படுக்கையில் கிடக்கும் பீஷ்மருக்கு தன் பாணத்தால் அர்ஜுனன் நீலத்திலிருந்து நீர் வழங்கும் காட்சியையும், தன் குருதியாலேயே முதியவருக்குக் கர்ணன் தானம் தரும் காட்சியையும் சிலைகளாக்கி முகப்பில் நிறுத்தியிருக்கும் அந்த பிர்லா அறக்கட்டளையின் மந்திருக்குள் நுழைகிறோம். நிறுவிய காலகட்டதில் நவீனமாக இருந்திருக்கும் நகரும் பொம்மைகளாலான மஹாபாரதக் காட்சிகள் இன்று பொலிவிழந்தும் செயலிழந்துமிருக்கின்றன.

இவ்வளவு பெரிய அறக்கட்டளை, இதையேன் கவனிக்காமல் விட்டிருகிறார்கள் என்று எண்ணியபடியே நகரின் நடுவேயிருக்கும் அந்த உயரமான பெரிய உருளை வடிவக் கட்டடத்திலிருக்கும், “சயன்ஸ் செண்ட்டருக்குள்” நுழைகிறோம். முதல் தளத்தின் வட்டச் சுவர் முழுவதிலும் தரையிலிருந்து மேற்கூரை வரை 35 அடி உயர பாரதப் போரின் காட்சிகள் முப்பரிமாணச் சித்திரமாக நிற்கிறது. ஓளியமைப்பு, தொலைவில் ஒலிக்கும் மரண ஒலங்கள் மெல்ல கேட்கும் கீதை, சுற்றியிருக்கும் அந்த 18 நாள் போர்காட்சிகள், எல்லாம் சேர்ந்து, நடுவில் நிற்கும் நமக்கு ஒரு போர்க்களத்திலிருக்கும் உணர்வைத் தருகிறது. அந்தச் சூழ்நிலை தரும் மனஅழுத்தம், அந்தத் தரமான ஒவியங்களை ரசிக்க முடியாமல் செய்கிறது.

தரைத்தளத்திலிருக்கும் கருவூலத்தைப் பார்த்தபின் தான்–

  • பாண்டவ, கௌரவர்களின் மூதாதையர்களான குரு வம்சத்தினரின் முதல் அரசர் தவமிருந்து வரம்பெற்று உருவாக்கியது தான் பரத நாடு
  • குருஷேத்திரத்திற்கு வந்த சீன யாத்ரிகர் யூவான் சூவாங் தனது குறிப்பில் இந்த நகரைப் புகழ்ந்திருக்கிறார்
  • இந்த இடம் முகமதியர், சீக்கியர் புத்த மத்தினருக்கும் முக்கியமான வழிபாட்டு தலம்
  • கெளதம புத்தர், குரு கோவிந்தசிங், வந்திருக்கிறார்கள்

… போன்ற பல வியப்பான தகவல்களை அறிந்து கொள்கிறோம்.

kurukshetra-bhadrakali-shakthipeethநகரில் 300க்கும் மேற்பட்ட கோவில்களிருப்பதைவிட ஆச்சரியம் அவற்றில் தினசரி வழிபாடுகள் தவறாமல் நடைபெறுவதுதான், புனிதமான கீதைபிறந்த இடத்தைப் பார்க்கப் பயணத்தைத் தொடரும் வழியில் நாம் சென்ற இந்த பத்திரகாளி கோயில் தான் மிகமிகப் பழமையான சக்திபீடம். கிருஷ்ணரே வழிபட்டதாக அறியப்பட்டது. வேண்டிக்கொண்டபடி போரில் வெற்றி அருளியதால் பாண்டவர்கள் தங்கள் குதிரைகளையே அன்னைக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுத்திருக்கிறார்கள். இன்றும் வேண்டுதல் பலித்தால் பத்தர்கள் சிறிய மண்குதிரை பொம்மையை காணிக்கையாகப் படைக்கிறார்கள். சன்னதியில் மலர்ந்த தாமரையில் நிற்கும் ஒரு துண்டிக்கப்பட்ட கால்; தேவியின் உடல் வெட்டி வீசப்பட்டு விழுந்த இடங்கள் எல்லாம் சக்திபீடங்கள் என்றும் இங்கு விழுந்தது கால் என்றும் அறிகிறோம். இப்படி, தனியாக அங்கம் மட்டும் வேறுஎங்காவது பூஜிக்கப்படுகிறதா என எண்ணிக்கொண்டே பயணத்தைத் தொடர்கிறோம்.

அறுவடை முடிந்து காய்ந்து கிடக்கும் நிலங்களையும் குடிசை வடிவில் அடுக்கப்பட்டிருக்கும் வைக்கோற்போர்களையும், நகர நாகரிகத்தின் நிழல்படாத சில அசலான ஹரியானா கிராமங்களையும் கடந்து நாம் வந்திருக்குமிடம் ஜ்யோதிஷர்.
மாங்கனி வடிவத்தில் பச்சை வண்ணத்தில் நீர் நிறைந்த ஒரு குளம். ஒரு புறத்தில் அல்லி பூத்திருக்கிறது, அதன் ஒரு கரையில் வழவழப்பான தரையுடன் பெரிய அரைவட்ட மேடை. அகலமான படிகள். நடுவே வலையிட்டு மூடிய ஒரு ஆலமரம். (குளத்தில் அதன் இலைகள் விழாமலிருக்கவும் பறவைகள் வந்து அமைதியைக் குலைத்து விடாமலிருக்கவும்) மரத்தைச் சுற்றி வெண் சலவைக்கல் மேடை. அதன் மீது கண்ணாடிக் கதவிடப்பட்ட சிறு மண்டபம். உள்ளே சலவைக் கல்லில் கீதா உபதேசக் காட்சி. மலர்கள் பரப்பிய தரையில் எரியும் ஒற்றை அகல். மரத்தின் அடியில் நடப்பட்டிருக்கும் சிறு கல். கொண்டுவந்த சிறு கீதைப் புத்தகங்களை மரத்தின் அடியில்வைத்து பூஜிப்பவர்கள், சற்றுதொலைவில் அமர்ந்து கீதை வாசிப்பவர்கள், தியானம் செய்பவர்கள், சன்னமான ஒலியில் ஸ்லோகம்… என அந்த இடம் ஒரு அழகான தெய்வ சன்னதியைப்போல் இருக்கிறது. கீதையின் முதல் ஸ்லோகத்தின் முதல் வரியில் சொல்லப்பட்டிருக்கும், “தர்மஷேத்திரம்” இதுதான்.

kurukshetra-banyan-treeஇந்தக் குளமும். ஆலமரமமும் தான் நடந்த பாரதப்போருக்கும், பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அர்ஜுனனக்கு கீதையை உபதேசித்ததற்குமான சாட்சி. அந்த மரத்தின் விழுதுகளில் வழித்தோன்றலாக எழும் மரங்களை பலஆயிரமாண்டுகளாக போஷித்துப் பாதுகாத்துவருகிறார்கள். தொடர்ந்து பராமரிக்கபடும் குளத்தையும், மரத்தையும் தரிசிப்பதைப் புண்ணியமாகக் கருதி வருபவர்களுக்கு, அருகிலேயே கீதைபிறந்த கதையை தினசரி இரவில் ஒலி, ஒளிக் காட்சியாகக் காட்டுகிறர்கள்
ஒருபுறம் ஆராய்ச்சியாளார்கள் பாரதப்போர் நிகழ்ந்த காலத்தை நிருபிக்க, சான்றுகளைத் தேடி சர்ச்சை செய்துகொண்டிருப்பதையும், மறுபுறம் காலம் காலமாக செவிவழிச் செய்தியாகச் சொல்லபட்ட இந்தச் சாட்சிகளே தெய்வமாக மதிக்கப்படும் விநேதத்தையும் என்ணிக் கொண்டே திரும்புகிறோம்..

“ கீதை எப்போது சொல்லப்பட்டது என்பது நமக்கு முக்கியமில்லை. அதில் என்ன சொல்லபட்டிருக்கிறது என்பது தான் முக்கியம்,” என்ற விவேகானந்தரின் அற்புதமான வாசகம் நினைவிற்கு வந்தது.