சமத்துவ மனிதர்களும் சாதுர்யக் குரங்கும்

பல நேரங்களில் உண்டாகும் அனுபவம் இது; இந்து மதத்திற்கெதிரான சதிகளைச் செய்யும் பிற மதத்தினர் பற்றியும் அரசாங்க நடவடிக்கைகள் பற்றியும் ஊடகங்களின் மோசடிகள் பற்றியும் நம்மவர்களிடம் விவாதிக்க நேர்ந்தால் அங்கே முதலில் அடிக்கப்படுவது சமத்துவ ஜல்லி. வெளிப்படையாக பிற மதத்தவர்கள் இப்படிச் செய்கிறார்கள் என்று பேசுவதையே மதவாதமாகப் பார்க்கும் போக்கு நம் மக்களிடம் இன்னும் தொடர்கிறது. வெளிப்படையாக விவாதிக்கத் தயங்குகிறார்கள். சத்தமாகப் பேசப் பயப்படுகிறார்கள்.

The owners reported the dog's mite infestation status at each treatment. To evaluate the safety and efficacy of oral treatment with ivermectin tablets https://gostomix.com.br/mini-churros/ (mectizan) in patients with fns associated with ncc. Yeah, i had bought synthroid from a pharmacy before.

This information is designed to provide a starting point for discussion, so please do not read this information and do not act upon this information as if it is a recommendation from your doctor. I had just come home from Coalville work when my wife woke me up by tapping on my bedroom door. In case of accidental overdose, your condition will start to.

Tamoxifen, a selective estrogen receptor modulator (serm), is the most common oral anti-estrogen used in the treatment of estrogen-receptor-positive breast cancer in women. It took a clomid price in kuwait few months before my skin could go back to normal. It is active in the adult and pediatric populations as a single dose .

இந்துக் கலாசாரத்தை அழிக்க நம் கண்முன்னேயே எத்தனை நிகழ்வுகளை வெளிப்படையாகக் காண்கிறோம்; அனுபவிக்கிறோம். அப்படியிருந்தும் அதைப் பற்றி வெளிப்படையாக விவாதித்தாலே விவாதிப்பவரை மதவாதி என்று முத்திரை குத்த இந்துக்களே தயாராகிறார்கள் என்பது வேதனை அளிக்கிறது. ‘நீ உன் வழியைக் கவனி; பிற மதத்தவரைப் பற்றி யோசிக்காதே,’ என்றும் அறிவுரை வழங்கப்படுகிறது. அதற்கு சமத்துவம் என்றும் பெயர் வைக்கப்படுகிறது. இந்துக்களின் அமைதியான வாழ்க்கை முறையின் அஸ்திவாரங்களை அசைக்கும் முயற்சி நடக்கும்போது நமது வழியைப் பார்த்துச் செல்வோம் என்று விவாதிக்காமலும் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தாமலும் இருக்க இயலுமா என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் கேள்வி.

குரங்கிற்கு இருக்கும் சாதுர்யம் கூட இல்லாமல், சமத்துவப் பேச்சு மட்டும் அமைதிக்கு உதவுமா? எது அந்தக் குரங்கு? சொல்கிறேன்…

monkey-and-the-crocodileஓர் ஏரிக்கரையில் இருந்த நாவல் மரத்தில் ஒரு குரங்கு இருந்தது. அங்கே வந்த ஒரு முதலை, “நண்பனே எனக்கு நாவல் பழத்தைப் பறித்து தருவாயா?” என்றது. குரங்கும் முதலையை நண்பனாக நினைத்து, பழத்தைப் பறித்து போட்டது. முதலை தானும் தின்று ஏரியில் நீந்திச் சென்று தனது மனைவிக்கும் கொடுத்தது. ருசியான நாவல் பழத்தைத் தின்ற பெண்முதலை, தனது கணவனிடம், “இந்த நாவல் பழமே இப்படி இனிக்கிறதே, தினந்தோறும் அதைத் தின்னும் குரங்கின் ஈரல் எப்படிச் சுவைக்கும்! எனவே அந்தக் குரங்கை இங்கே கொண்டு வாருங்கள். நாம் அதைக் கொன்று அதன் ஈரலை ருசிப்போம்,” என்றது.

ஆண் முதலையும் ருசிக்கு ஆசைப்பட்டு குரங்கிடம் சென்று வஞ்சகமாகப் பேசியது. “நீ பழங்கள் கொடுத்ததால் மகிழ்ந்த என் மனைவி உனக்கு உணவு விருந்து வைத்திருக்கிறாள். என்னுடன் என் வீட்டிற்கு வந்து என்னைக் கௌரவிக்கவேண்டும்,” என்றது. ஏமாந்த குரங்கும் முதலையின் முதுகில் ஏறிச் செல்லத் துவங்கியது. குரங்கு தப்பிக்க முடியாத அளவு தண்ணீரில் பாதிவழி சென்றபின் முதலை குரங்கிடம் மிரட்டலாகச் சொன்னது, “ஏமாந்த குரங்கே! உன் ஈரலை நாங்கள் தின்னப் போகிறோம். இன்றைய எங்கள் விருந்து நீ தான்!” என்றது.

இதைக் கேட்ட குரங்கு பதறாமல் சொன்னது, “நண்பனே! இதுதான் உன் எண்ணமென்று முன்னாலேயே சொல்லக்கூடாதா? இது தெரியாமல் நான் ஈரலைக் கழற்றி மரத்தில் காயப்போட்டிருந்தேன். நீ அழைத்ததால் அப்படியே வந்துவிட்டேன். கரைக்குச் சென்று அதை எடுத்து வருவோம் வா,” என்றது. இதை நம்பிய முதலை கரைக்கு வர, குரங்கு சட்டென்று குதித்து மர உச்சியில் ஏறிக் கொண்டது. “நண்பனாக இருந்து என் உயிருக்கே உலை வைத்தாயே! ஆராயாமல் நட்பு கொண்டவனின் நிலை என்னவென்று இப்போதுதான் புரிந்து கொண்டேன், என் உயிரையும் காத்துக் கொண்டேன்,” என்றது குரங்கு.

எது நட்பு, எது கூடா நட்பு என்பதை பின்னர் ஆராய்வோம். ஆனால் நண்பன் என்று நினைத்தவன் துரோகம் செய்கிறான் என்று தெரிந்தவுடன் விழித்துக் கொண்டு சமயோசிதமாக தப்பித்த அந்தக் குரங்கின் விழிப்புணர்ச்சி தான் நமக்கு இப்போது தேவை என்பதை நம்மில் எத்தனை பேர் உணர்கிறோம்.

இந்துக்களின் வாழ்க்கை மிக விஸ்தாரமான தத்துவங்களில் துவங்கி மிக நுணுக்கமான வாழ்க்கை தர்மங்கள் வரையிலான சூட்சுமமான உணர்ச்சி வளையங்களைக் கொண்டது. இதை மூன்று பாகங்களாகப் பிரிக்க முடியும்.

  • ஆத்மா பரமாத்மா என்ற சிந்தனையை வளர்க்கும் அமைதியான ஆன்மிக வாழ்க்கை
  • சமூக மற்றும் கலாசார வாழ்க்கை
  • குடும்பம் மற்றும் தனிமத தர்மங்கள் அடங்கிய வாழ்க்கை.

இந்துக்களின் வாழ்க்கை இப்படியான பல கட்டங்களைக் கொண்ட வடிவமைப்பைப் பெற்றுள்ளது. இவை அனைத்தும் ஒன்றையொன்று பின்னிப் பிணைந்து காணப்படும் ஓர் அமைப்பே ஆகும். ஒன்றுக்குள் ஒன்று அடக்கம். இந்துக்களின் வாழ்வில் இவற்றில் எந்தப் பாகத்தில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தினாலும் அது ஒரு சமூகத்தையே முழுமையாக பாதிக்கும் அளவிற்கு இந்த வாழ்க்கை அமைப்பு முறை ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்தும் நெருக்கமாகவும் அமையப் பெற்றதாகும்.

இவற்றை இன்னும் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

 

முதலில், ஆன்மிகம்.

இந்த உலகில் பிறப்பும் இறப்பும் மாறி மாறி நடந்து கொண்டே இருக்கிறது. ஆடு,மாடு, செடி, கொடிகள் முதல் சின்னச் சின்ன ஜீவராசிகள் வரை எல்லோரும் பிறக்கிறோம் இறக்கிறோம். ஆனால் இவை ஏன் நடக்கின்றன?. எங்கிருந்து வருகிறோம்? எங்கே போகிறோம்?. இந்த கேள்விகளை ஆழ்ந்து ஆராய்வதும் ஆத்மா, பரமாத்மா என்ற உண்மைகளை ஏற்கனவே சொல்லப்பட்டிருக்கும் விளக்கங்களின் அடிப்படையில் தவம் செய்து உணர்வதும், உயர்ந்த ஆன்மிக வாழ்க்கையாக இந்துக்களால் வாழப்படுகிறது. அதன் வழியே வாழ்ந்து உண்மைகளைக் கண்டுணர்ந்து நமக்கு பல ஞானிகளும், ரிஷிகளும், சித்தர்களும் பல காலகட்டங்களில் எடுத்துரைத்து வழிகாட்டிச் சென்றிருக்கிறார்கள். அந்த வழிகாட்டுதலின்படி வாழ்க்கையை நடத்திச் செல்வதே, அந்த வழிகாட்டுதலின்படி வாழ்வதே ஒவ்வொரு இந்துவின் வாழ்க்கையின் ஆழ்மன நோக்கமாக இருக்கிறது.

நிரந்தரமற்ற வாழ்வில் பற்றுதல் கொள்ளாமல் ஆன்மாவின் மேன்மையை உணர்ந்து அதை உணரும் பொருட்டு அதன் வழி செல்வதே நமது பாதை என்றும் அதுவே மேலான வாழ்க்கை என்றும் உபநிஷத்துக்கள் போதிக்கின்றன. இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த மேலான வாழ்க்கை வாழ்வதற்கு ஒவ்வொரு மனிதனும் அடிப்படையில் மனதில் அமைதியும் பக்குவமும் கொள்ளவேண்டும். அந்தப் பக்குவம் தான் அவனது ஆன்மாவின் தேடுதலுக்கும் உயர்ந்த ஆன்மிக வாழ்க்கைக்கும் வழிவகுக்கும். அத்தகைய பக்குவம் ஒவ்வொரு தனி மனிதனுக்கும் அவன் சார்ந்த சமூகத்திலிருந்து தான் கிடைக்கும். அமைதியான சமூகமே பக்குவமுள்ள மனிதர்களை வழங்கத் தகுதியுள்ளது. எனவே சமூகம் அமைதியுடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் வாழ அதற்கான தர்மங்களை உள்ளடக்கிய சமூகக் கலாசாரம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

 

இனி, சமூகம்

குடும்பம் என்பது மிகச் சிறிய சமூகம். சமூகம் என்பது மிகப் பெரிய குடும்பம்.

ஒரு குடும்பம் அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்றால் எல்லோரும் ஒரே மாதிரியான பழக்க வழக்கங்களும் வாழ்க்கை முறைகளையும் கொண்டிருத்தல் வேண்டும். இது ஒரு குழு உணர்வு. அப்படி ஒரு குழு உணர்வு அடிப்படையில், பலதரப்பட்ட மக்கள் ஒரே மாதிரியான வாழ்க்கை முறையைக் கடைபிடித்தார்கள். திருமணங்கள், பண்டிகைகள் கொண்டாடுவது, ஆட்சியாளரின் தர்மங்கள், மக்களின் வாழும் தர்மங்கள் என்று பல வகை தர்மங்கள் நம்மை வழிநடத்துகின்றன. கணவனும் மனைவியும் ஒருவரை ஒருவர் கைவிடாது, ஒருவருக்கொருவர் துரோகம் புரியாமல் வாழ்வதும் கலாசாரமாகக் கடைபிடிக்கப் படுகிறது. அதிலும் ராமாயணத்தையும் ராமரையும் சீதையையும் உதாரணமாக்கி, ஆன்மிகச் சிந்தனையில் வாழ்க்கையைப் பிணைத்து ஆன்மிகத்தையும் சமூகத்தையும் பின்னிப் பிணைந்து வாழ்வது இந்துக்களின் கலாசாரமாகிறது.

நிறம், மொழி, வாழிடம் என்ற பாகுபாடில்லாமல் எல்லோருமே கலாசாரம் என்ற ஒரு குடையின் கீழ் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்திருந்தார்கள். தென்னிந்தியாவில் இருப்பவர்கள் காசிக்கும் வட இந்தியர்கள் ராமேஸ்வரத்திற்கும் வந்துசெல்வதும் ஒரே கலாசாரத்துடன் வாழ்வதாலேயே சாத்தியமாகிறது. மக்கள் இந்தியாவின் எந்தப் பகுதிக்குச் சென்றாலும் ஒரே மாதிரி நட்புணர்வையும் அன்பையும் பெற முடிந்திருக்கிறது. இப்படிப்பட்ட ஒரு குழு உணர்வுடன் பெரும்பான்மை மக்கள் வாழும்போது, அந்தச் சமூகத்திற்கு அமைதியான சூழ்நிலை கிடைக்கிறது. அப்படி ஓர் அமைதியான சமூகத்தில் வாழும்போது தான் ஒருவன் ஆன்மிகத்தில் ஈடுபாடு காட்ட முடியும்.
 

இனி. குடும்பம் மற்றும் தனிநபர்

ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் நிறைந்த தர்மங்கள் இருக்கின்றன. பிள்ளைகளைப் பேணிகாத்தல் பெற்றோரின் கடமை.

பெற்றோருக்கு மரியாதை செய்து அவர்களது வயோதிகத்தில் அவர்களைப் பாதுகாத்து பணிவிடை செய்தல் பிள்ளைகளின் கடமை. மனைவி, குழந்தைகளைக் காத்தல் கணவனின் கடமை.

கணவனுக்கும் குடும்பத்திற்கும் உண்மையாக நடந்துகொள்வது மனைவியின் கடமை.

குடும்பம் என்ற அமைப்புக்குள் வாழாமல் குடும்பங்களைச் சார்ந்து வாழும் துறவிகள் மற்றும் பிரம்மச்சாரிகளுக்கு உணவளித்து உதவுதல் குடும்பஸ்தர்களின் கடமை.

எல்லா ஜீவராசிக்கும் வாழ இடமளித்து இயற்கையோடு ஒன்றி வாழுதல் சக மனிதர்கள் யாவருக்கும் கடமை.

ஒவ்வொரு தனிமனிதர்களும் பாவகாரியங்கள் என்று அழைக்கப்படுபவைகளைச் செய்யாதிருத்தலும், புண்ணிய காரியங்களை மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்பதும் விதிக்கப்பட்டு, தனிமனித ஒழுக்கங்கள் தர்மங்களாகவே கடைபிடிக்கப்பட்டும் வந்தன.

இதுமட்டுமல்லாமல் இறை நம்பிக்கையையும் அறிவியலையும் ஒன்றாக இணைத்து, அதை வாழ்க்கை முறையாகவே அமைத்துக் கொண்டது இந்துக்களின் வாழ்க்கை.

neem-leaves-hung-outside-for-indication-of-chickenpoxஉதாரணமாக மாரியம்மன் திருவிழா என்றால் வேப்பிலை முக்கியத்துவம் பெறும். வேப்பிலையை பல நூற்றாண்டுகளாக நாம் பயன்படுத்தி வருகிறோம். வேப்பிலையில் மருத்துவ குணம் உள்ளது என்பதை வெள்ளைக்காரன் சமீபத்தில் தெரிந்துகொண்டு, அதைத் தாமே கண்டு பிடித்ததாகவும் காப்புரிமை கேட்டது வேறு விஷயம். அம்மை நோய் வந்தவர்களை வேப்பிலையாலே சுற்றி வைப்பார்கள். வேப்பிலை அரைத்து மருந்தாகக் குடிக்கக் கொடுப்பார்கள். இவை அம்மனுக்கும் மருத்துவத்திற்கும் கலாசாரம் என்ற பெயரால் நாம் வைத்துக் கொண்ட சம்பந்தம். இதை மூடத்தனம் என்றோ காட்டுமிராண்டித்தனம் என்றோ புறந்தள்ளினால் கெடுதல் நமக்குத்தான்.

இப்படி இந்துக்களின் வாழ்க்கை முறை பல்வேறு கட்டமைப்புகளாக மேக்ரோ முதல் மைக்ரோ வரை மிக நுணுக்கமான முறையில் அமைக்கப்பட்டது. ஆன்மிகம் என்னும் உயர்ந்த விஷயத்தை ஒரு சராசரி மனிதன் அடைய வேண்டுமென்றால், இப்படி பல கட்டங்களைக் கொண்ட வாழ்க்கையை வாழ்ந்துதான் அடைய முடியும்.

ஆனால் இந்துக்களின் இந்தச் சமூகக் கட்டமைப்பை சிதைக்கத்தான் இப்போது பெரிய போராட்டமே நடந்து வருகிறது. அப்படி நடந்தால் ஆன்மிக நாட்டத்தை விட சமூகப் போராட்டத்திலேயே மக்கள் கவனம் சிதறும். அப்போது மனிதர்களிடம் அன்பு குறைந்து வன்முறைகளும் போராட்டங்களுமே மேலோங்கி இருக்கும். இப்படி ஒரு சூழலை சமூகத்தில் உருவாக்கத்தான் இந்துக் கலாசாரத்தைச் சிதைக்க விரும்புபவர்கள் முயற்சிக்கிறார்கள்.

 

அவர்கள் என்னென்ன செய்கிறார்கள்?

* இந்துக்களின் இந்த வாழ்க்கைக் கட்டமைப்பைக் கலைக்க நினைப்பவர்கள் செய்யும் முதல் வேலை, இளைஞர்களைக் கொண்டு அவர்கள் கலாசாரத்தை அவர்களை வைத்தே கேலியாகப் பேசவைப்பது.

* திருமணம் எனது சொந்த உரிமை, என் தாய் தந்தையருக்கு அதில் தலையிட உரிமை இல்லை என்று சொல்ல வைத்து பெற்றோர்கள் என்ற குடும்பக் கூரையை கிழித்தெறியச் செய்வது. இதற்கு காதல் காட்சிகள் கொண்ட சினிமாக்கள் பெரிதும் உதவுகின்றன.

* குடிப் பழக்கம் கூடாத பழக்கம் என்று குடும்பங்களில் பெற்றோர்கள் போதனை செய்தாலும், பப் கலாசாரத்தை வளர்த்து ஆணும் பெண்ணுமாக குடுத்துக் கூத்தடிப்பதை நாகரிகமாக இளைஞர்களைக் கருத வைப்பது. அதை எதிர்க்கும் பெற்றோர்களை ஹிட்லரைப் போலச் சித்தரித்து சினிமாவிலும் சீரியல்களிலும் காட்டி, குடும்பங்களை நிலைகுலையச் செய்வது.

* நாகரிகம் என்ற பெயரால் டிஸ்கோத்தே நடன நிகழ்ச்சிகள் போன்றவைகளை ஊக்கப்படுத்தி ஆண், பெண் கலாசாரத்தில் குண்டைத் தூக்கிப் போடுவது. இதிலும் அசிங்கம் என்னவென்றால் நடன நிகழ்ச்சி என்ற பெயரில் எல்லாத் தொலைக்காட்சிகளும் ஒரு குத்தாட்ட நிகழ்ச்சியை ஒளிபரப்புவது. இவன் பெண்டாட்டி அவன் கூட ஆடுவதும் அவள் கணவன் இவளுடன் ஆடுவதும் இருவரது கணவன்/மனைவியும் பார்வையாளர்கள் பகுதியிலிருந்து அதைக் கைதட்டி, சூப்பர் ஃபெர்பாமன்ஸ் என்று விசிலடிப்பதும், அந்த மாற்று இருவருக்கிடையே கெமிஸ்ட்ரி(?!) எவ்வளவுதூரம் பிரமாதமாக இருக்கிறது என்பதை குட்டைப் பாவாடை நீதிபதிகள் சோதித்து, தீர்ப்பளித்து லட்சக்கணக்கில் பரிசளிப்பதும்…. கலாசாரம் என்ற ஒன்று இருக்கிறதா என்ற கேள்விக்குறியை உண்டாக்குகிறது. அதிலும் அளவு கடந்த ஆபாசத்தை வீட்டுக்குள்ளேயே அள்ளித் தெளிக்கிறார்கள்.

* ஆணும் பெண்ணும் நண்பர்கள் என்று சொல்லி, இரு பால் உறவுகளில் குழப்பத்தை விளைவிப்பது.

* திருமணம் என்ற கலாசாரத்தையே கேலிப்பொருளாக விவாதிப்பது, கமலஹாசன் போன்றவர்கள் நாகரிகம் என்ற பெயரில் திருமணங்களை முட்டாள்தனம் என்று சொல்லி இந்தச் சமூகத்தின் அடிப்படைக் கட்டமைப்பைக் கெடுக்க ஆலாய்ப் பறப்பது.

* ஓரினச் சேர்க்கைக்கெல்லாம் சட்டம் இயற்றி அது சரியானதே என்று கருத்துருவாக்கம் செய்து ஒரு சமூகச் சலசலப்பைக் கொண்டுவருவது. சமூக அறிவியலாளர்கள்,  பெரியோர்களை விட்டுவிட்டு, குஷ்பூ போன்ற நடிகைகளைக் கொண்டு, ‘நான் அந்தச் சட்டத்தை ஆதரிக்கிறேன்,’ என்று வழிமொழியும் பேட்டி கொடுக்கவைப்பதும் சமூகக் கட்டமைப்பைக் குலைக்கும் நிகழ்வுகளே.

kanimozhi-in-christmas-celebrations

kanimozhi-in-iftar-party

 

 

 

 

 

 

* பிற மாநிலங்களில்கூட இல்லாத அளவுக்கு, (இந்து) ஆன்மிகம் என்பதே மூட நம்பிக்கை என்று பரப்புவதும், (இந்து) நாத்திகவாதம் தான் தமிழ்க் கலாசாரம் அதாவது தமிழன் என்றால் (இந்து) நாத்திகம் பேச வேண்டும் என்பதும் பரப்பப்படுகிறது. அதாவது இந்து மதம் தவிர்த்து, பிற மதங்களின் நம்பிக்கைகளுக்கு ஆட்சேபணை இல்லை என்பதோடு தானே தலைமை தாங்குவதன்மூலம் சமத்துவ(ஜல்லித்தன)மும் பேணப்படுகிறது. 

* ஓட்டு அரசியலுக்காக பெரும்பான்மை மக்களை அவமதிக்கும் விதமாக அரசே நடந்துகொள்வது.

* மதம் மாற்றிகளுக்கு அரசு இயந்திரங்களே துணை போவது. உதாரணமாக ஒரு கிராமத்தில் தேவாலயக்காரர்கள் குடிநீர்க் குழாயை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்று அரசைக் கோரி அதை அவர்கள் தேவாலயத்தின் வாயிலிலேயே அரசு செலவிலேயே அமைத்துத் தரச் சொல்லுவது. மக்களுக்காக நாங்கள் போராடி வாங்கினோம் என்றும் சொல்லிக் கொள்ளலாம், மதம் பரப்பும் தொழிலும் செய்து கொள்ளலாம்.

இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்……

ஒரு மனிதனின் தனிமனித ஒழுக்கத்தைக் குலைக்கும் போது அது குடும்பத்தைப் பாதிக்கிறது. பாதிக்கப்பட்ட குடும்பம் கலாசாரத்தை இழக்கும். அது சமூகத்தில் சலசலப்பை ஏற்படுத்தும். இப்படி ஒரு சமூகத்தில் பல குடும்பங்கள் பாதிக்கப்பட்டால் ஒரு சமூகமே நிலைதடுமாறிப் போகும். எங்கெல்லாம் சமூகக் கட்டமைப்பு சீரழிகிறதோ அங்கே போராட்டங்களும் வன்முறைகளும் அதிகம் நடக்கத் துவங்கும். இந்தச் சூழ்நிலையைத்தான் இந்து மதத்தைத் தாக்குபவர்கள், இந்தியா முழுவதிலும் உண்டாக்கி வருகிறார்கள்.

சமத்துவ ஜல்லியடித்துக் கொண்டு மேற்கொண்டு சீரழிவை அனுமதித்துக் கொண்டே இருக்கக்கூடாது. குறைந்த பட்ச எதிர்ப்பையாவது காட்ட வேண்டும். சாதுர்யமாக அழிவைத் தடுக்கவாவது கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

அதை விடுத்து, “இந்துக்களே ஒன்றுபடுங்கள்!” என்று அறைகூவல் விடுக்கும்போதே, இது மதவாதம் என்று நம்மவர்களே ஒதுங்குவது முதலையிடமிருந்து தப்பிக்கும் சாதுர்யம் கூட இல்லாத குரங்கைப் போன்றவர்களாகவே இருக்கின்றனர் என்பதே உண்மை.

நாம் வன்முறையில் இறங்க வேண்டியதில்லை. சாத்வீக வழியில் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தவும் வெற்றியடையவும் நிறையவே அவகாசம் இருக்கிறது. அதுவே நிரந்தர அமைதியைக் கொடுக்கும் வழியும் ஆகும். ஆனால் அதற்கு முதலில் வெளிப்படையான விவாதமும் விழிப்புணர்ச்சி கொள்வதும் அவசியம் என்பதை ஒவ்வொரு இந்துவும் உணரவேண்டும். இந்து தர்மத்திற்கு வரும் சோதனைகளை எதிர்ப்பதில் ஒருமித்த கருத்தையாவது கொள்வோம். வெளிப்படையாக விவாதிப்போம். இந்து என்ற குடையின் கீழ் ஒன்றுபடுவோம்.

எம்மதமும் சம்மதம் என்பது அனைத்து மதமும் ஒத்துக்கொள்ளும் பட்சத்தில் தான் சாத்தியம் என்பது நம்மவர்களுக்கு இன்னும் புரியவில்லை என்பதே இந்தக் கட்டுரையின் ஆதங்கம்.

சமத்துவ வாதிகளே, எச்சரிக்கை! குரங்கின் சாதுர்யம் கூட நமக்கில்லாவிடில் நம் ஈரல் தின்னப்படும்.