வன்முறையே வரலாறாய்… – 9

முந்தைய பகுதிகளை இங்கு படிக்கலாம்.

We love using it to make our partners feel better and we love making them feel better during sex. The only problem is that when the lights are all on there is a little spark on the https://apiuci.com/lo-scambio-di-messaggi-attraverso-whatsapp-costituisce-piena-prova-scritta-dellaccordo-raggiunto-tra-le-parti/ inside where the switch is. I took some over the counter medications that did not work and i went to my local.

Vibramycin is most commonly used when the bacteria are attacking a body system by damaging the cells that give the organism energy. But they are typically recommended price of clomiphene in nigeria Mazouna to take them for two days and then tadalafil and the risk. Many of these drugs have a longer list of side effects, and in some instances these side effects may be different or more severe in the generic than in the original product.

The medication works in part by reducing the level of two proteins involved in blood clotting - von willebrand factor and factor viii. It will also Cruces be more expensive than traditional hormone therapies and may not be covered by your health insurance. Pregnancy may not be able to occur if a man has a history of.

Having lifted Islam to the head, You have engulfed Hindustan in dread….Such cruelties have they inflicted, and yet Your mercy remains unmoved…Should the strong attack the strong, the heart does not burn. But when the strong crush the helpless, surely the One who was to protect them has to be called to account….O’ Lord, these dogs have destroyed this diamond-like Hindustan, (So great is their terror that) no one asks after those who have been killed and yet You do not pay heed…

– Guru Nanak (from Granth Sahib)

கல்வியிலும், கணிதத்திலும், அறிவியலிலும், வான சாஸ்திரத்திலும் உலகிற்கே ஒளியூட்டிக் கொண்டிருந்த இந்தியா இஸ்லாமிய காலனியாதிக்கத்தின் விளைவாக மிகப் பெரிய சரிவைச் சந்தித்தது. கல்வியறிவே இல்லாத மூடர்களான இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் இந்தியாவிற்கே உரித்தான, அற்புதமான கல்விமுறையைச் சிதைத்து அழித்தார்கள்.

இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பிற்கு முந்தைய இந்தியாவில் கலைகளும், மருத்துவமும், இலக்கியமும் செழித்து விளங்கியது என்பதினை எவரும் மறுக்கவியலாது. முன்பே கூறியபடி மாபெரும் பல்கலைக் கழகங்கள் நாளந்தா (427-1197), தக்ஷீலா, காஞ்சி, விக்ரமஷீலா, ஜகதாலா, ஓடாந்தபுரா போன்ற இடங்களில் அமைந்திருந்தன. பண்டைய பீகார் பவுத்த மதக் கோட்பாடுகளையும், கல்வியையும் புகட்டும் மாபெரும் கேந்திரமாக இருந்தது. அங்கு அமைந்திருந்த நாளந்தா பல்கலைக்கழகம் உலகில் முதல் முதலாக மாணவர்கள் தங்கிப் படிக்கும் (Dormitories) ஏற்பாடுகளை உடையதாக இருந்தது.

நாளந்தா புகழுடன் இருந்த நாட்களில் ஏறக்குறைய 10,000 மாணவர்களும், 2000 ஆசிரியர்களும் அங்கு இருந்தார்கள். பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் படிப்பதெற்கன ஒன்பது மாடிகள் கொண்ட ஒரு மிகப்பெரும் நூலகம் அமைந்திருந்தது. பல அபூர்வமான நூல்களின் பிரதிகள் அங்கு பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டிருந்தன. நாளந்தா ஒரு உலகப் பல்கலைக்கழகமாகத் திகழ்ந்தது. உள் நாட்டு மாணவர்கள் மட்டுமன்றி கொரிய, ஜப்பானிய, இந்தோனேஷிய, பாரசீக, துருக்கி நாடுகளைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் அங்கு பயின்று வந்தார்கள்.

ஏற்கனவே கூறியபடி, 1197-ஆம் வருடம் மூடனான பக்தியார் கில்ஜி நாளந்தா பல்கலைக் கழகத்தை அழித்ததுடன், அங்கிருந்த பவுத்த பிட்சுகளான ஆசிரியர்களையும், மாணவர்களையும் படுகொலை செய்ததுடன், விலை மதிக்க முடியாத புத்தகங்களையும் தீக்கிரையாக்கினான்.

நாலந்தா இடிபாடுகள்
நாலந்தா இடிபாடுகள்

இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பிற்கு முன்னால் மருத்துவத்தில் சிறந்து விளங்கிய தக்ஷீலாவிற்கு (தக்ஷஷீலம், Taxila in today’s Pakistan) பாக்தாதிலிருந்து வந்த மாணவர்கள் அங்கு தங்கி மருத்துவம் படித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இவை போன்ற அற்புதமான பல்கலைக்கழகங்கள் அனைத்தும் அதன் மதிப்பினை உணராத தற்குறிகளான இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் அழித்து ஒழித்தார்கள். அதன் பின்னர் அமைந்த இஸ்லாமிய ஆட்சியில் இது போன்ற கல்வி நிறுவனங்கள் மீண்டும் தலையெடுக்க இயலவில்லை. அறிவியலும், கல்வியும் இஸ்லாமிய இந்துஸ்தானத்தை விட்டு வெகுதூரம் விலகிச் சென்று விட்டது என எழுதுகிறார் அல்-புரூனி.

மதச் சகிப்புத்தன்மை கொண்டவரான அக்பரின் காலத்தில் இந்துக்கள் மீண்டும் ஆயிரக்கணக்கான ஆலயங்களை கட்டியெழுப்பினார்கள். அந்த ஆலயங்கள் இந்துக்கள் கல்வி கற்கும் இடமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டன. பின்னர் ஆட்சிக்கு வந்த அவுரங்கசீப், அது போன்ற இந்துக் கோவில்களில் முஸ்லிம் மாணவர்களும் படிப்பதை அறிந்து, அந்தக் கோவில்களை இடித்துத் தள்ள உத்தரவிட்டான். பாமினி சுல்தானான் அகமத்-ஷா-பாமானி “சிலை வழிபாடு செய்யும் கோவில்களை இடித்து, பிராமணர்களின் பள்ளிகளை” அழித்தான்.

இப்படியாக இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் தங்களின் குடிமக்களுக்கு பள்ளிகளைக் கட்டி, அங்கே மதச் சார்பற்ற கல்வியைப் போதிப்பதினை விடுத்து, அந்தப் பணியைச் செய்து கொண்டிருந்த முஸ்லிம்கள் அல்லாத காஃபிர்களின் பள்ளிகளை இடித்துத் தள்ளுவதையே வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள். உலகின் மிகச் சிறந்த நூலகங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்த எகிப்தின் அலெக்ஸாண்ட்ரியா நூலகம், காலிஃபா ஓமாரால் 641-ஆம் வருடம் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டது.

பாரசீகத்திலிருக்கும் டெஸிஃபோனில் (Ctesiphon) அமைந்திருந்த ஜொராஸ்ட்ரிய அரச நூலகம் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களால் எரித்துச் சாம்பலாக்கப் பட்டது. டமாஸ்கசிலும், ஸ்பெயினிலும் இருந்த இது போன்ற பெரும் நூலகங்களுக்கும் இதே கதிதான் ஏற்பட்டது. 1171-ஆம் வருடம் சுல்தான் சலாஹூதின், எகிப்தின் கெய்ரோவில் அமைந்திருந்த மற்றொரு பெரிய நூலகத்தை தீயிட்டுக் கொளுத்தினான். இந்தியாவின் நூலகங்களுக்கும், பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் நிகழ்ந்த கதியினை ஏற்கனவே பார்த்தோம்.

இந்தியாவை ஆண்ட இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்கள் இஸ்லாமியப் பள்ளிகளை மட்டுமே கட்டினார்கள். முக்தாப் மற்றும் மதரசா என்று அழைக்கப்பட்ட இப்பள்ளிகள் பெரும்பாலும் மசூதிகளுடன் இணைந்தே இருந்தன. அங்கே படிக்கும் முஸ்லிம் மாணவர்களுக்கு மத போதனையும், ராணுவ மற்றும் அது தொடர்பான விவகாரங்கள் மட்டுமே பயிற்றுவிக்கப்பட்டன. இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்களுக்கு உதவிகரமாக இருக்கும்படியான கல்வியே அவர்களுக்கு போதிக்கப்பட்டது. அரபி படிப்பதும், குரானை மனப்பாடம் செய்வதும், “இறைதூதரின்” வாழ்க்கைமுறையும், இஸ்லாமிய ஷரியா சட்டங்களும் மட்டுமே அங்கு பிரதானமான கல்வியாக இருந்தது.

இஸ்லாமிய அரசாங்கத்தை நடத்துவதற்குத் தேவையான விவசாய, கணித, வான சாஸ்திர, வரலாறு, புவியியல் போன்ற பாடங்கள் மிகக் குறைவான அளவிலேயே மதரசா மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கப்பட்டது.

இது போன்ற மதரசாக்களைக் குறித்து எழுதும் இஸ்லாமிய வரலாற்றாசிரியர் மற்றும் கவிஞரன அல்லம் ஷிலிபி (1914), மதரசா மாணவர்களுக்கு உணவும், உறைவிடமும், மெத்தையும், எண்ணெயும், எழுதுகோலும், பழங்களும், இனிப்பும் வழங்கப்பட்டதாக எழுதுகிறார். இந்தியாவின் பல பகுதிகளுக்கும் பயணம் செய்த மொராக்கோ நாட்டு இப்ன்-பதூதா, தான் இதுபோன்ற மதரசாக்களில் தங்கியதைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார். அவர் கண்ட ஒரு மதரசா 300 அறைகள் கொண்டதாக இருந்ததாகவும், மாணவர்களுக்கு குரான் பயிற்றுவிப்பதைப் பார்த்ததாகவும், அவர்களுக்கு ஓராண்டுக்குத் தேவையான உணவும், உடைகளும், பிறவும் வழங்கப்பட்டதைக் கண்டதாகவும் சொல்கிறார் பதூதா. அவர் 16 நாட்களுக்கும் மேலாக தங்கியிருந்த இன்னொரு மதரசாவில் மாணவர்களுக்கு அற்புதமான கோழி இறைச்சியும், புலாவும், குர்மாவும், தட்டு நிறைய இனிப்புகளும் வழங்கப்பட்டதனைக் கண்டதாகவும் குறிப்புகள் எழுதி வைத்துச் சென்றிருக்கிறார்.

இந்தப் பள்ளிகள் அனைத்திலும் இஸ்லாமிய மாணவர்கள் மட்டுமே சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டனர். இந்துக்கள் எவருக்கும் அங்கு சேர அனுமதியில்லை. இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் தங்களின் தினப்படி நிர்வாகத்தில் முஸ்லிம்களுடன் மட்டுமே தொடர்பு கொண்டிருந்தனர். இதனால் இந்துக்களுக்கு கல்வியளிப்பது ஒரு தேவையற்ற விஷயமாகவே கருதினார்கள். அதையும் விட சுத்தமற்ற காஃபிர்களை தங்களின் மசூதிகளுக்கும், மதரஸாக்களுக்கும் நுழைய அனுமதிக்கக் கூடாது என்னும் எண்ணமும் ஒரு காரணம். இது போன்ற செயல்கள் இன்றைக்கும் இஸ்லாமியர்களால் கடைபிடிக்கப்பட்டு வருவது அனைவரும் அறிந்த ஒன்றே.

இதில் விதி விலக்குகளும் உண்டு. ஆனால் அவை மிகக் குறைந்த காலத்திற்கே செயல்பட்டது. உதாரணமாக, எல்லா மதத்தினரையும் அரவணைத்துச் செல்லும் எண்ணமுடையவரான அக்பர், தனது ஆட்சிக்காலத்தில் எல்லாத் துறைகளிலும் அனைத்து மதத்தினரும் பங்கெடுப்பதற்கான கதவுகளைத் திறந்துவிட்டார். முஸ்லிம்கள் அல்லாத மாணவர்கள் கூட மதரஸாக்களுக்குச் சென்று கல்வி பயில அனுமதியளித்ததுடன், முஸ்லிம் மாணவர்கள் இந்து சமயப் புத்தகங்களையும், வேதங்களையும், உபநிஷத்களையும் பயில வழி வகைகளும் செய்தார். ஆச்சரியப்படும் வகையில், அக்பர், அரபி மொழியை இந்தியாவிலிருந்து விரட்டியடிக்க முயற்சியும் செய்திருக்கிறார். ஆனால் அது வெற்றியடையவில்லை.

*****

630-650-ஆம் வருட காலத்தில் இந்தியாவின் பல பாகங்களுக்கும் பயணம் செய்த சீன யாத்ரிகரான ஹியுன் செங் (யுவான்-சுவாங் அல்லது Hiuen Tsang), நாளந்தா பல்கலைக்கழகத்திற்கும் சென்றடைகிறார். இந்தியக் கல்வி முறை மிக ஒழுங்குடனும், பக்தியுடனும் நடத்தப்படுவதாகச் சொல்லும் யுவான்-சுவாங், ஏழு வயது முடிந்த ஆண்-பெண் இருபாலரும் ஐந்து சாஸ்திரங்களையும் – இலக்கணம், அறிவியல் கலைகள், மருத்துவம், தர்க்கம், தத்துவம் – கற்கத் துவங்குவதைக் காணுகிறார்.

இதுவே இந்தியர்களின், இந்தியக் கலாச்சாரத்தின் ஆணிவேராக அமைந்தது. இஸ்லாமிய வரலாற்றாசிரியர்களான அல்-புரூனி மற்றும் அல்-அண்டாலுசி போன்றவர்கள் இதனையே ஆச்சரியத்துடன் பதிந்து வைத்துச் சென்றிருக்கிறார்கள். அலெக்ஸாண்டரின் வருகையும் இந்தியா கிரேக்கத்துடன் தொடர்பு கொண்டு தன்னை மேலும் பண்படுத்திக் கொண்டது. இஸ்லாம் பிறப்பதற்கு பல ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்தியர்களின் கல்வித்திறன் உலகெங்கும் பரவியிருந்தது.

வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களைத் தூக்கிப் பிடிப்பதையே தனது பிழைப்பாக நடத்திய ஜவஹர்லால் நேருவே கூட, இஸ்லாமிய ஆட்சியாளர்கள் அவர்கள் ஆண்ட எட்டு நூற்றாண்டுகளில் ஒரே ஒரு நல்ல பல்கலைக்கழகத்தைக் கட்டவில்லை என்று புகார் கூறுகிறார்.

இஸ்லாமிய ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் மதச் சார்பற்ற கல்வி குறித்து எந்தவிதமான அக்கறையும் அற்றவர்களாகவே இருந்தார்கள். குறிப்பாக அறிவியலில். அக்பரைப் போன்ற மதச் சார்பற்ற ஆட்சியாளர்களே கூட. கல்வியறிவற்ற அக்பர், தனது சொந்த மதமான தீன்-இலாஹியை நிறுவ எண்ணம் கொண்டவராக இருந்தாரேயன்றி கல்வியின் பொருட்டு வேறெந்த உருப்படியான முடிவுகளையும் எடுக்க முடியாதவராகவே அறியப்படுகிறார். மதரசாக்களில் இந்து இலக்கியங்களை படிக்க வசதி செய்து கொடுத்தது போன்ற சில சிறிய முன்னேற்றங்களை மட்டுமே அவரால் செய்ய முடிந்தது.

(தொடரும்)

பாகிஸ்தானை நம்பக் கூடாது

சில தினங்களுக்கு முன் ஜனவரி மாதம் 8ம் தேதி பூஞ்ச் பகுதியில் எல்லைக் கட்டுபாட்டு கோட்டின் அருகே இந்தியப் பகுதியில் காவல் செய்து கொண்டிருந்த இந்தியப் படையினரைத் தாக்கி இரண்டு ஜவான்களைக் கொன்றதுடன், இருவரின் தலையையும் வெட்டி, உடலை சின்னா பின்னப்படுத்தி, ஒரு ஜவானின் தலையை தங்கள் வெற்றியின் பரிசாக எடுத்துச் சென்ற சம்பவம் இந்தியர்களின் மனதில் சொல்லொணாத் துன்பத்தை கொடுத்துள்ளது. இந்த சம்பவத்தின் மூலம் பாகிஸ்தான் மீண்டும் மீண்டும் தனது அயோக்கிய தனத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

pak-beheads-indian-soldier

இந்திய அரசு வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறது. 1947லிருந்து பாகிஸ்தான் பாரத நாட்டை துண்டாட முயலும் போதொல்லாம் ஓட்டுக்காக இந்திய அரசியல்வாதிகள், இஸ்லாமியர்களை தாஜா செய்யும் விதமாக, பாகிஸ்தானுக்கு பதில் கொடுப்பதாக எண்ணிக்கொண்டு அகிம்சை போதிக்கின்றார்கள். இந்தக் கட்டுரையில் பாகிஸ்தானின் நம்பகத் தன்மையை பற்றி பல்வேறு சம்பவங்களை சுட்டிக் காட்டுவதுடன், மதசார்பற்ற அரசியல்வாதிகள், இஸ்லாமியர்களின் ஓட்டுக்காக பாகிஸ்தானை சமாதானப்படுத்தும் செயல்பாடுகளையும் பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐயின் ஊடுருவுல்களும் இந்தியாவின் இறையான்மைக்கு சவால் விடும் செயலாகும், எவ்வாறு பாகிஸ்;தான் இந்தியாவில் தங்களது பயங்கரவாத செயல்களை அறங்கேற்றம் செய்கிறார்கள் என்பதை சற்றே அலசுவோம்.

முந்தைய சம்பவங்கள்

1971-ல் நடந்த யுத்தத்திற்கு பின் பல முறை பாகிஸ்தான் ராணுவத்தினர் இந்திய துருப்புகள் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்தியுள்ளார்கள். கார்கில் போர் முடிந்து ஏழு மாதங்களுக்கு பிறகு 2000 –ம் வருடம் பிப்ரவரி மாதம் ரஜோரி மாவட்டத்தில் நௌஷேராவில் ஏழு இந்திய வீரர்கள் மீது பாகிஸ்தானின் பி.ஏ.டி.எஸ். திடீர் தாக்குதல் நடத்தி கொன்றது. 2008-ம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் பாகிஸ்தான் ராணுவ தளபதியாக ஜெனரல் பர்வேஸ் அஷ்பாக் கயானி (General Pervez Ashfaq Kayani) பொறுப்பு ஏற்ற பின் எல்லைக் கட்டுப்பாடு கோட்டின் அருகே நடத்தும் துப்பாக்கி சூடு சம்பவங்கள் அதிகரித்ததுள்ளது. 2009-ம் ஆண்டு குளிர்காலத்தில் நான்கு 107 மி.மீட்டர் ராக்கெட் மூலம் புல் கஞ்சரி (Pul Kanjari) எல்லைப் பகுதியில் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது இந்தப் பகுதி பஞ்சாப்பின் அட்டாரி கிராமத்திற்கு அருகே உள்ளது. எல்லைக் கட்டுப்பாட்டு கோட்டின் அருகே 2009-ல் 28 முறையும், 2010-ம் ஆண்டு 44 முறையும், 2011-ல் 60 முறையும், சென்ற ஆண்டு 2012-ல் 117 முறையும் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தினர் இந்திய ராணுவத்தின் மீது நடத்திய துப்பாக்கி சூடாகும். இம்மாதிரியான துப்பாக்கி சூடு நடத்தப்படும் போதொல்லாம், இந்தியாவிற்குள் பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவுகிறார்கள் என்று அர்த்தமாகும், ஏன் என்றால் எல்லைக் கட்டுப்பாடு கோட்டின் அருகே பணிபுரியும் ராணுவ வீரர்களின் கவனத்தை திசை திருப்பவே இந்த தாக்குதல் என முன்னாள் ராணுவ அதிகாரி தெரிவித்தார். எல்லைக் கட்டுப்பாடுக் கோட்டை தாண்டி வந்து இந்திய வீரர்களை கொல்வதற்காகவும், இந்திய வீரர்களை தாக்குவதற்காகவும் , பாகிஸ்தான் சிறப்பு சேவை குழு கமாண்டோக்கள், எல்லை அதிரடி குழுக்கள் என இரண்டு பிரிவுகளை அமைத்துள்ளது. கார்கில் போரில் சிறை பிடிக்கப்பட்டு, சித்திரவதை செய்யப்பட்டு, உடல் சின்னா பின்னமாக்கப்பட்டு, உயிரிழந்த கேப்டன் சௌரப் காலியா என்ற இளைஞர் மற்றும் அவரது சகாக்களை கொன்றதற்கு இன்னும் பாகிஸ்தான் எவ்வித பதிலும் கொடுக்கவில்லை. இந்திய அரசும் இது சம்பந்தமாக பாகிஸ்தானிடம் தனது எதிர்ப்பபை எழுத்து மூலமாக மட்டுமே காட்டியதே தவிர பாகிஸ்தான் அரசு அஞ்சும்படியான நடவடிக்கை எதுவும் எடுக்க வில்லை.

soldier-at-the-border

வெளியுறவுத் துறை அமைச்சரின் கருத்து:

இந்த சம்பவம் நடந்தவுடன் இந்திய அரசு டெல்லியில் உள்ள பாகிஸ்தானிய தூதரை அழைத்து இது தொடர்பாக கேள்விகள் எழுப்பியதாக செய்திகள் வெளிவந்தன, ஆனால் இந்திய அரசு கேட்ட கேள்விகளுக்கு பாகிஸ்தானிய தூதர் கொடுத்த பதில் என்ன என்பது எவருக்கும் தெரியாது. இதே வேளையில் இந்திய வெளியுறவுத் துறை அமைச்சாராக இருக்கும், சல்மான் குர்ஷித் உதிர்த்த முத்துக்கள்,” நடந்த சம்பவத்திற்கான நமது ரியாக்ஷன் அளவுக்கு மீறியதாக இருந்துவிடக் கூடாது.” என தெரிவித்துள்ளார். நமது நாட்டின் துரதிஷ்டம், வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் பயங்கரவாத செயல்களை மட்டுமே செய்துவந்த சிமி இயக்கதிற்கு 2001-ல் தடை விதித்தவுடன், உச்ச நீதிமன்றத்தில், சிமி மீதான தடையை நீக்க வேண்டும் என சிமிக்காக ஆஜரான அட்வகேட். மேலும் நாம் ஏதாவது நடவடிக்கை எடுக்க முற்பட்டால் நல்லுறவு முயற்சிகள் குலைந்து விடும் என்றும் வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் தனது கவலையை தெரிவித்துள்ளார். ராணுவ அமைச்சர் தெரிவித்த கருத்து பாகிஸ்தான் அச்சப்பட வைக்கும் வகையில் தெரிவிக்கவில்லை, ஆகவே இந்திய அரசு நடந்த சம்பவத்திற்க தனது கடுமையான கண்டனத்தை தெரிவிக்கும் அதே வேளையில், பாகிஸ்தான் அச்சப்பட வைக்கும் வகையில் இப்பிரச்சினையை ஐ.நா. சபைக்கு கொண்டு சென்றிருக்க வேண்டும் , நடந்த சம்பவம் குறித்த உண்மைகளை சர்வதேச சமூகத்தின் முன்பு வைக்க வேண்டும் என அருண் ஜேட்லி கூறிய கருத்து தற்போதையா உடனடி நடவடிக்கையாகும் என்பது பலரின் கருத்தாகும்.

பயங்கரவாத இயக்கத்திற்கு தொடர்பு:

லஷ்கர்-இ-தொய்பா பயங்கரவாத இயக்கத்தின் நிறுவனர் ஹபீஸ் முகமது சயீத் சம்பவம் நடந்த பகுதிக்கு வந்ததாக உள்துறை அமைச்சர் திரு ஷிண்டே கூறியது தவறான தகவல் என பாகிஸ்தான் அரசும், சயீத்தும் மறுத்துள்ளார்கள். ஆனால் 2012-ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 16 மற்றும் 26ந் தேதி காஷ்மீரில் உள்ள பிரிவினைவாத தலைவர்கள் ஹபீஸ் முகமது சயீத்தை பாகிஸ்தானில் சந்தித்தித்துள்ளார்கள். காஷ்மீரில் உள்ள ஹூரியத் தலைவர்களான மீர்வாஸ் உமர் பரூக், பிலால் கனி லோன், பேராசிரியர் அப்துல் கனி பட், மௌல்வி அப்பாஸ் அன்சாரி, ஹசன், முஸ்டாக் அகமது வாஸா, போன்றவர்கள் லஷ்கர்-இ-தொய்பாவின் ஹபீஸ் முகமது சயீத் மற்றும் சயீத் சலாலுதீன் என்பவர்களை சந்தித்து பேசியுள்ளார்கள். இவர்கள் பாகிஸ்தானில் சந்தித்து பேசியது மத்திய அரசுக்கு தெரிந்தும், இதுவரை இவர்கள் மீது எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை பல்வேறு காலக் கட்டங்களில் காஷ்மீர் மாநிலத்தில் பிரிவினையை வலியுறுத்தி பேசி வரும் இவர்களுக்கு, மத்திய அரசு எவ்வாறு அனுமதி கொடுத்தது.

இந்தியாவின் எல்லைப் பகுதிகளில் குறிப்பாக காஷ்மீர் எல்லையில் பயங்கரவாத பயிற்சி முகாம்கள் 42 அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் 25 பயிற்சி முகாம்கள் ஆஸாத் காஷ்மீர் பகுதியிலும், 17 பயிற்சி முகாம்கள் பாகிஸ்தான் எல்லையிலும் அமைந்துள்ளது. 2010ம் ஆண்டு 489 முறை பயங்கரவாதிகள் இந்தியாவிற்குள் குறிப்பாக கட்டுப்பாட்டு எல்லைக் கோடு அருகே ஊடுருவியுள்ளார்கள். 2012ம் வருடம் நவம்பர் மாதம் காஷ்மீர் பகுதியில் ஊடுருவியவர்கள் மீது நடத்திய துப்பாக்கி சூட்டில் 11 பேர்கள் கொல்லப்பட்ட சம்பவமும் நடந்துள்ளது.

இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டு எல்லைக் கோடு அருகே லஷ்கர்-இ-தொய்பாவின் பயங்கரவாத பயிற்சி முகாம்கள் இயங்குகின்றன. சில நாட்களுக்கு முன் டைம் ஆப் இந்தியா நாளிதழில் வந்த ஒரு செய்தி ராஜஸ்தான் மாநிலத்தின் எல்லைப் பகுதிகளான ஜெய்சல்மர் (துயளையடஅநச ) கங்கா நகர், பிகானீர் ஆகிய பகுதிகளுக்கு எதிரான பாகிஸ்தான் எல்லையில் பயங்கரவாத பயிற்சி முகாம் இருப்பதாகவும், இந்தக் பயிற்சி முகாம்களில் உள்ள இளைஞர்களுக்கு பயிற்சி கொடுப்பது பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் அதிகாரியான கர்னல் அன்வர் அலி என்பவர் என்றும், இதனால் இந்த எல்லைப பகுதிகளில் பதட்டம் நிலவுவதாக செய்தி வந்துள்ளது. குறிப்பாக ஜெய்சல்மீர் பகுதிக்கு 50 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள Ghotaki என்ற பாகிஸ்தான் பகுதியில் தான் பயங்கரவாத பயிற்சி முகாமில் அதிக அளவில் பயிற்சி பெறுகிறார்கள எல்லைக் கட்டுப்பாட்டு கோட்டின் அருகில் துப்பாக்கி சூடு நடக்கும் போது இந்தப் பகுதியிலிருந்து பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவ தயார் நிலையில் இருப்பதாகவும் அந்த செய்தியில் தெரியப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

pakistan_cia_isi

இந்தியாவில் ஐ.எஸ்.ஐயின் செயல்பாடுகள்:

இந்திய அரசு உண்மையிலேயே பாகிஸ்தானை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்றால், பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐ.யின் செயல்பாடுகளை முடக்க வேண்டும், எல்லைப் பகுதிகளில் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை கடுமையாக எடுக்க வேண்டும். நேபாளம் மற்றும் பங்களா தேஷ் வழியாக ஊடுருவும் இஸ்லாமியப் பயங்கரவாதிகளை தடுக்க தக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். இன்று உத்திர பிரதேசம் இவ்வாறு ஊடுருபவர்களின் கேந்திரமாக விளங்குகிறது. ஜம்மு கட்டுப்பாடு எல்லைக் கோடு அருகே பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐயின் தூண்டுதலால் ஊடுருவிய 78 பேர்கள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். 1999ல் டெல்லியில் ஐ.எஸ்.ஐயின் முயற்சியின் காரணமாக வெடி மருந்து 51 கி.லோ வைத்திருந்த மூன்று காலிஸ்தான் பிரிவினை வாதிகள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். பாகிஸ்தானின் ஒற்றர் முகமது ஷெரீப் என்பவன் கைது செய்யப்பட்டு விசாரித்த போது, பாகிஸ்தானின் உளவு பிரிவின் ஆலோசனையின் படி அலிகார் நகரில் ஒரு பெட்டி கடை வைக்கவும், இந்தியாவில் தனது பெயரை மன்சூர் அகமது என மாற்றிக் கொண்டு, அலிகாரில் உள்ள சிமி இயக்கத்தினருக்கு ஏ.கே.47, ஏ.கே.56 துப்பாக்கிகளை கொடுத்தாகவும் தெரிவித்தான் (ஆதாரம்: The Monstrous Face of ISI, page 87)

இஸ்லாமிய பயங்கரவாதத்தில் காஷ்மீர் பெண்களின் பங்கு:

இந்தியா நேபாளம் எல்லை வழியாக ஊடுருவும் பாகிஸ்தான் உளவாளிகளுக்கும், லஷ்கர்-இ-தொய்பாவின் பயங்கரவாதிகளுக்கும் உதவி புரிவிதற்காகவே பெண்கள் அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. துக்தரான்-இ-மில்லத் (Dukhtaran-e-Millat) என்கின்ற இந்த அமைப்பு லஷ்கர்-இ-தொய்பாவின் பெண்கள் பிரிவு. 1987ல் துவக்கப்பட்டது,; காஷ்மீர் மாநிலத்தில் முதலில் துவக்கப்பட்டது என்றாலும், பின்னாளில் இந்தக் அமைப்பு மற்ற மாநிலங்களுக்கும் பரவியது. துவக்கத்தில் இவர்களின் நோக்கம் காஷ்மீர் மாநிலத்தை பாகிஸ்தானுடன் இணைக்க வேண்டும் என்ற அடிப்படை நோக்கத்தில் செயல்பட்டது. இதன் தலைவர் திருமதி ஆய்ஷா ஆண்ட்ராபி (Ayesha Andrabi ) என்பவர். லஷ்கர்-இ-தொய்பாவின் மற்றொரு பிரிவான லஷ்கர்-இ-ஜாப்பர் என்ற அமைப்பு 2001-ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 7ந் தேதி, இஸ்லாமியப் உடை அணியாத இரண்டு பெண்கள் மீது திராவகம் வீசிய நிகழ்ச்சிக்கு பின்னர் தான் இந்த அமைப்பை பற்றிய உண்மை வெளியே தெரியவந்தது. துக்தரான்-இ-மில்லத் இந்த நிகழ்ச்சிக்கு முழு ஆதரவு கொடுத்த பயங்கரவாத அமைப்பாகும். இது சம்பந்தமாக ஆய்ஷா ஆண்ட்ராபி செப்டம்பர் மாதம் 9-ம் தேதியும், 10 தேதியும் வெளியிட்ட அறிக்கை இவர்களின் உண்மை சொரூபம் தெரிய வந்தது அதாவது இரண்டு பெண்கள் மீது ஆசிட் வீசிய சம்பவத்திற்கு பின் beginning of a comprehensive social reform movement based on true Islamic thought என்று அறிக்கை வெளியிட்டார்

பாதுகாபற்ற நிலையில் எல்லைப் பகுதிகள்:

எல்லைக் கட்டுப்பாட்டு கோட்டின் அருகே அடிக்கடி அத்து மீறல்கள் நடத்தினாலும், தொடர்ச்சியாக பயங்கரவாதிகளை இந்தியாவிற்குள் பயங்கரவாதிகளை ஊடுருவ செய்வதில் பாகிஸ்தான் அரசும், பயங்கரவாத அமைப்புகளும் தொடர்ந்து அதை செவ்வனே செய்து வருகிறார்கள். இதன் காரணமாக இந்தியாவின் எல்லைப் பகுதிகள் பாதுகாப்பற்ற நிலையிலேயே உள்ளது. 4.11.2006ந் தேதி பாராளுமன்றத்தில் உள்துறை அமைச்சகத்தின் இணை அமைச்சர் திரு ஸ்ரீபிரகாஷ் ஜெய்வால் தெரிவித்த கருத்து மிகவும் முக்கியமானதாகும், “ பாகிஸ்தானிய தீவிரவாதிகள் பதுங்குமிடமாக நேபாளம் விளங்குகிறது. நேபாளத்திலிருந்து இந்தியாவுக்குள் ஊடுருவல் நடைபெறுகிறது” என்றார். நேபாள எல்லை பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐயின் செயல்பாட்டிற்கு உகந்த இடமாக பல ஆண்டுகளாலமாக இருக்கிறது. 1,751 கி.மீ. தூரம் கொண்டு நேபாள எல்லை இந்தியாவின் 20 மாவட்டங்களில் அமைந்துள்ளது. புpகார், உத்திரபிரதேசம், சிக்கிம், மேற்கு வங்காளம், மற்றும் உத்திரகாண்ட் போன்ற மாநிலங்களில் உள்ள மாவட்டங்களில் எல்லைப் பகுதி அமைந்துள்ளது.

2000-ம் ஆண்டு 78 பக்கம் கொண்ட உளவுத்துறையின் அறிக்கை அரசுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. “ நேபாளத்தில் பாகிஸ்தானின் இந்திய விரோத நடவடிக்கைகள் “ என்ற தலைப்பில் அந்த அறிக்கை கொடுக்கப்பட்டது. இந்தக் அறிக்கையில் நேபாளத்தில் பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐயின் செயல்பாடுகளும், அதற்குறிய நடவடிக்கைகளும் விரிவாக கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிக்கையின் மீது இதுவரை மத்திய அரசு எவ்வித நடவடிக்கைகளும், தடுப்பு நடவடிக்கைகளும் எடுக்கவில்லை.

ராஜஸ்தான் மற்றும் பஞ்சாப் பகுதிகளில் தடுப்பு வேலிகள் அமைத்ததானால், பாகிஸ்தானின் தீவிரவாதிகள் இந்தியாவிற்குள் ஊடுருவ முடியவில்லை. ஆனால் நேபாளத்தின் எல்லையில் 19 இடங்களில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இமிகிரேஷன் செக் போஸ்ட்களும், 22 வர்த்தக வழிகளும், 15 இடங்களில் மூன்றாவது நாட்டின் போக்குவரத்து பாதைகளும், ஆறு இடங்களில் தேசீய வழி பாதைகளும் உள்ளதால், பல இடங்களில் உள்ள சிறு துவாரங்களை பயன்படுத்திக் கொண்டு பாகிஸ்தான் ஊடுருவுகிறார்கள். மேலே குறிப்பிட்ட பல செக் போஸ்ட்களில் முறையான கண்காணிப்புகள் கிடையாது, ஏன் என்றால் இந்தியாவிற்கும் நேபாளத்திற்கும் ஏற்படுத்தப்பட்ட 1950ம் வருட ஒப்பந்தப்படி கண்காணிப்புகள் கடுமையானவையாக இருக்க முடியாது. எனவே பாகிஸ்தானின் அடாவடி நடவடிக்கைகளை தடுக்க வேண்டும் என்றால் முதலில் எல்லைப் பகுதிகளில் கண்காணிப்பு கடுமையாக்கப்பட வேண்டும்.

11.7.2006ந் தேதி மும்பையில் நடந்த குண்டு வெடிப்பு சம்பவத்திலும், 7.3.2006ந் தேதி வாரணாசியில் நடந்த பயங்கரவாத தாக்குதல் சம்பவத்திலும், 29.10.2005ந் தேதி டெல்லியில் நடத்திய பயங்கரவாத தாக்குதல்களிலும் பங்கு பெற்ற பயங்கரவாதிகள் நேபாளத்திலிருந்து கோரக்கப்பூர் வழியாகவும், பிகார் மாநிலத்தில் உள்ள கிஷான்கஞ்ச் எனுமிடத்திலிருந்து ஊடுருவியவர்கள். ஆகவே மத்திய அரசு பாகிஸ்தானின் கொட்டத்தை அடக்க வேண்டுமானால், எல்லைப் பகுதிகளிலிருந்து பாகிஸ்தானின் பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவாமல் இருக்கும் வகையில் 1,751 கி.மீ தூரம் வரை வேலி அமைத்து முழு கண்காணிப்பு செய்ய வேண்டும்.
madrasa_students313
மதராஸக்களின் பங்கு:

இந்திய எல்லைப் பகுதிகளில் உள்ள மதராஸக்களும் பயங்கரவாதத்திற்கு ஊக்கம் கொடுப்பதுடன், பயங்கரவாதிகளுக்கு பாதுகாப்பும், ஊடுருவுவதற்கு தேவையான அனைத்து உதவிகளும் செய்யப்படுகிறது. நேபாளத்தின் எல்லையில் அமைந்துள்ள இந்திய பகுதியில் மட்டும் 343 மசூதிகளும், 300 மதரஸாக்களும், 17 மசூதி அடங்கிய மதரஸாக்களும் உள்ளன. எல்லையில் உள்ள நேபாளத்தின் பகுதியில் 282 மசூதிகளும், 181 மதரஸாக்களும் உள்ளன. இந்த மசூதிகளுக்கும், மதரஸாக்களுக்கும், அரபு நாடுகளிலிருந்து கோடிக் கணக்கில் நிதி வருகிறது. இந்த நிதியை பயங்கரவாத செயல்பாட்டிற்கு பயன்படுத்துவதாக பல்வேறு தரப்பிலும் குற்றச்சாட்டுகள் எழுகின்றன. குறிப்பாக நேபாளத்தில் உள்ள டீசையவயெபயச யனெ முசiளாயெ யேபயச பகுதியிலிருந்து இந்தியாவிற்குள் கள்ள நோட்டுகள் அதிக அளவில் புழகத்தில் விடுகின்றனர். இவ்வாறு எல்லைப் பகுதியிலிருக்கும் மசூதிகளிலும், மதரஸாக்களிலும் பயங்கரவாதிகளுக்கு உதவி புரியும் செயல்பாட்டையும் கட்டுக் கொள் கொண்டு வர வேண்டும்.

ஆகவே பாகிஸ்தானின் பசப்பு வார்த்தைகளை நம்பி, ஏமாந்து போக கூடாது. எவ்வளவு முறை பாகிஸ்தானும், இந்தியாவும் பேச்சு வார்த்தை நடத்தினாலும், பாகிஸ்தான் என்ற குள்ள நரி, சீனா என்ற ஓநாய் அருகில் இருக்கும் வரை சமாதான நடவடிக்கைக்கு ஒத்து வரமாட்டார்கள் என்பதை நன்கு தெரிந்து கொண்டு, பாகிஸ்தானின் வாலை ஒட்ட நறுக்க வேண்டும்.

பாகிஸ்தான் வாலை ஒட்ட நறுக்க வேண்டுமானால், இந்தியாவில் பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் தேசத் துரோகிகளை களையெடுக்க வேண்டும், இந்திய அரசுக்கு துணிவு வரவேண்டும்.

இந்தியாவில் இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம் – 8

முந்தைய பகுதிகள்:

சட்டவிரோத மதரஸாக்கள்

நாட்டின் தலைநகரங்களில் மட்டும் தாக்குதல் நடத்தியதில்லாமல், பல்வேறு மாநிலங்களின் தலைநகரங்களிலும் நடத்திய பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களில் பல அப்பாவிகள் கொல்லப்படுவதும், உடமைகள் சேதமடைவதும் வாடிக்கையாகிவிட்டது. மகாராஷ்டிரா, குஜராத் மற்றும் ஆந்திரா உட்பட்ட மாநிலக் கடற்கரைப் பகுதிகளும் பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலையில் உள்ளன. பிற மாநிலங்களில் இஸ்லாமியப் பயங்கரவாதிகளின் தாக்குதல்களையும், கள்ளத்தனமான வளர்ச்சியையும் பார்ப்பதற்கு முன் இன்னும் சில இயக்கங்களின் பங்குகளையும் காண வேண்டும். கேரளா, தமிழகம் ஆந்திரா போன்ற மாநிலங்களில் பயங்கரவாதச் செயல்பாடுகளை விரிவாகப் பார்த்தது போல் உத்திரப்பிரதேசம், மகாராஷ்டிரம் , பீகார், கர்நாடகம் போன்ற மாநிலங்களிலும் இவர்களின் பங்கு குறித்துத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

mumbai-attack

இஸ்லாமிய பயங்கரவாதச் செயல்பாடுகளில் மதரஸாக்களின் பங்கு

பாரத நாடு முழுவதும் 35,000 மதரஸாக்கள் உள்ளன. இந்த மதரஸாக்களுக்கு மாநில அரசும், அந்தந்த மாநிலத்தில் உள்ள வக்ஃப் (Waqf) வாரியங்களும் அங்கீகாரம் கொடுக்கிறார்கள். அங்கீகரிக்கப்பட்ட மதரஸாக்களை விட சட்ட விரோதமாகக் கட்டப்பட்ட மதரஸாக்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இருப்பதாக உளவுத் துறையினரின் அறிக்கை தெரிவிக்கின்றது. டெல்லியில் உள்ள ஒரு தனியார் நிறுவனம் இது சம்பந்தமாக நடத்திய ஆய்வில் 2003-ம் ஆண்டில் மட்டும் சுமார் 9,000க்கும் மேற்பட்ட சட்ட விரோதமான மதரஸாக்கள் இயங்குவதாகத் தெரிவித்தார்கள். சட்ட விரோதமாக இயங்குகின்ற மதரஸாக்கள் மூலமாகத் தான் பயங்கரவாதச் செயல்கள் நடைபெறுவதாக குற்றச்சாட்டுகளும் எழுகின்றன. சட்ட விரோத மதரஸாக்களும் ஜமாத் உத் துவா (Jammat-ud-Duwa) முறையில் நடைபெறுவதால் சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் எவை madarasa-2எனக் கண்டுபிடிப்பது இயலாத செயலாகும் என்று இஸ்லாமிய அமைப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.

2003-ம் ஆண்டு மத்தியில் பாரதீய ஜனதா கட்சியின் தலைமையில் அமைந்த தேசீய ஜனநாயகக் கூட்டணி ஆட்சியில் பாரத தேசத்தில் பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐயின் செயல்பாடுகள் பற்றிய வெள்ளை அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டது. ஆனால் ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பின் அந்த வெள்ளை அறிக்கை மறைக்கப்பட்டது. ஆனாலும் கூட சுதீப் வாஸ்லேகர் (Sudheep Waslekar) என்பவர் மத்திய அரசால் தயாரிக்கப்பட்ட வெள்ளை அறிக்கையின் சில பகுதிகளை தனது Cost of Conflict between India and Pakistan என்ற புத்தகத்தில் வெளியிட்டுள்ளார்.

இதில் 2003-ல் ஐ.எஸ்.ஐ தனது பயங்கரவாதத் தன்மையை விரிவு படுத்த ஒன்பது மாநிலங்களைத் தேர்வு செய்தது. அதில் உத்திரப்பிரதேசம், குஜராத், மத்தியப்பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, பீகார், ஆந்திரப் பிரதேசம், தமிழ்நாடு, கேரளா, மேற்கு வங்கம், ஜார்கண்ட் ஆகியவை முக்கியமானவை. இந்த மாநிலங்களில் சட்ட விரோத மதரஸாக்களை ஏற்படுத்துவது என்பது முக்கியக் குறிக்கோளாகும். இந்தச் செயல்பாட்டில் அதிக அளவில் மதரஸாக்கள் ஏற்படுத்திய மாநிலம் கேரளாவிற்கு அடுத்தப்படியாக மத்தியப் பிரதேசம் தான். கேரளத்தில் புதிதாகச் சட்ட விரோதமாக 10,000 மதரஸாக்களும், 6,000 மதரஸாக்கள் மத்திய பிரதேசத்திலும் துவக்கப்பட்டன. இவ்வாறு சட்ட விரோதமாகத் துவக்கப்பட்ட மதரஸாக்களுக்கு ஆண்டுக்கு 600 மில்லியன் டாலர் ஹவாலா மூலமாக அனுப்பப்பட்டது. இது பற்றி பாகிஸ்தானின் கல்வியாளர் கூறிய கருத்து மிகவும் முக்கியமானதாகும்,.எஸ்.. யின் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட மதரஸாக்கள் இந்தியாவில் உள்ள இஸ்லாமியர்களின் எண்ணிக்கையில் ஒரு சதவீதம் கையில் ஆயுதம் தாங்கி ஜிகாத் புரிவார்கள் என்றால், இந்தியாவின் உள்நாட்டு பிரச்சினையில் நாம் நினைத்த காரியத்தைச் சாதிக்க முடியும்.” என்ற வாக்கியம் முக்கியமானதாகும்.

மேலும் இந்தப் புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளது போல் காஷ்மீரில் மட்டுமே குடி கொண்டிருந்த இஸ்லாமியப் பயங்கரவாதம் பாரத நாட்டின் பிற பகுதிகளுக்கும் பரவியது. சட்ட விரோதமான முறையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட மதரஸாக்களினால்தான் கோத்ரா கலவரம் மூண்டதாகவும் எழுதப்பட்டுள்ளது. இந்த புத்தகத்தின் 78வது பக்கத்தில் இந்தியாவின் உள்நாட்டு பாதுகாப்பைச் சீர் குலைக்கும் வழி முறைகளும் அப்பட்டமாக வரையப்பட்டுள்ளன. இந்தியாவின் உள்நாட்டு பாதுகாப்பைப் பலவீனப்படுத்த மதரஸாக்கள் செயல்படும் விதமும், இந்த மதரஸாக்கள் மூலமாக லஷ்கர்தொய்பா, ஜிகாத்காஷ்மீரி போன்ற இயக்கங்கள் எவ்விதம் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பது பற்றியும் விரிவான கட்டுரை எழுதப்பட்டுள்ளது.

சில தொண்டு நிறுவன அமைப்புகள் தெரிவித்துள்ள கருத்துக்களின் படி, தற்போது 9,000க்கு மேற்பட்ட சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் இயங்குகின்றன. இதில் 3,000 மகாராஷ்ட்ராவிலும், 2,800 கேரளத்திலும் உள்ளதாக மத்திய மாநில உளவுத் துறையினர் தெரிவித்தாலும் எண்ணிக்கை பல மடங்கு அதிகம் உள்ளதாக இந்த தொண்டு நிறுவனங்கள் தெரிவிக்கின்றன. பாகிஸ்தானிலிருந்து ஆண்டுக்கு ரூ.20 கோடிக்கு மேல் நிதி இந்த சட்ட விரோத மதரஸாக்களுக்கு வருகின்றன. நிதி வருவது மட்டுமில்லாமல் மதரஸாக்களின் பாடத்திட்டங்கள் அனைத்தும் பாகிஸ்தான் வகுக்கும் பாடத்திட்டம் போல் அமைத்திருக்கிறார்கள். போதிக்கும் பாடத் திட்டங்களுடன் 44 வகையான ஜிகாத் சம்பந்தமான பயிற்சிகளும் பாடத் திட்டத்தில் உள்ளதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தியாவில் உள்ள பல் வேறு மாநிலங்களில் உள்ள சட்ட விரோத மதரஸாக்களில் இந்திய எதிர்ப்பு சம்பந்தமான பாடங்கள் அதிக அளவில் கற்றுக் கொடுக்கப்படுகின்றன. இம் மாதிரியான மதரஸாக்களில் பயிலுவதற்காகவே ஆட்களை கொண்டு வருவதற்கு என சிலீப்பர் செல் மற்றும் புதிதாகச் சேர்பவர்கள் செல் என தனிப் பிரிவு பாகிஸ்தானின் ஐ.எஸ்.ஐயில் உள்ளது. சட்ட விரோதமாகச் செயல்படும் மதரஸாக்கள் அடிக்கடி தங்களது இடங்களையும், பயிற்சிகளையும் மாற்றிக் கொண்டே இருப்பார்கள்; குறிப்பாகப் பாகிஸ்தானிலிருந்து வரும் கட்டளைகளுக்கு ஏற்பச் செயல்பாடுகளும் அமையும் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

madrasa_students313

இந்தியாவில் நடைபெற்ற பயங்கரவாத செயல்களில் எவ்வாறு பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கு முக்கியப் பங்கு உள்ளதோ அதே போல் மதரஸாக்களுக்கும் முக்கியப் பங்கு உள்ளது. பாரத தேசத்தின் இறையாண்மைக்குக் குந்தகம் விளைவிக்கும் நோக்கத்துடனும், இந்தியாவை இஸ்லாமிய நாடாக மாற்றிவிட வேண்டும் என்பதற்காகவும் திட்டம் தீட்டும் பாகிஸ்தானின் ஐஎஸ்.ஐக்கு உதவிகரமாக இருக்கும் அமைப்புகள் தான் மதரஸாக்கள். இந்தியாவில் உள்ள 9 மாநிலங்களில் ஐஎஸ்ஐ யின் செயல்பாடுகள் இருக்கின்றன. இந்த செயல்பாடுகளுக்காக 60 சென்டர்களும், 10,000க்கும் மேற்பட்ட உளவாளிகளும் இருக்கிறார்கள். 2000-ம் ஆண்டு மத்திய அரசின் உள்துறை அமைச்சகத்தின் அறிக்கையின் படி “ஐஎஸ்ஐ கள்ளத்தனமான மதரஸாக்களை” ஏற்படுத்தியுள்ளது. இவ்வாறு கள்ளத்தனமாக ஏற்படுத்தப்பட்ட மதரஸாக்கள் உத்திர பிரதேசம், மத்தியப்பிரதேசம், கேரளா, கர்நாடகா, ஆந்திரா, தமிழ்நாடு, மகராஷ்ட்ரா போன்ற மாநிலங்களில் அதிக அளவில் இயங்குவதாகவும், இதில் கேரளத்தில் மட்டும் 10,000க்கு மேற்பட்ட மதரஸாக்கள் உள்ளதாகவும் அறிக்கை தெரிவிக்கின்றது. கேரளத்திற்கு அடுத்தப்படியாக மத்திய பிரதேசத்தில் 6,000க்கு அதிகமான மதரஸாக்கள் உள்ளதாகவும் சுட்டிக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

2002ம் ஆண்டு கல்கத்தாவில் உள்ள அமெரிக்கன் சென்டர் மீது குண்டு வீசித் தாக்குதல் நடைபெற்றது. இந்த சம்பவத்திற்காக அன்றைய மேற்கு வங்க முதல்வர் புத்ததேவ் பட்டாசார்யா மேற்கு வங்க மாநிலத்தில் உள்ள மதரஸாக்கள் இந்திய எதிர்ப்புப்  பிரச்சாரமும், பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்குப் பயிற்சியும் கொடுப்பதாக இதழ்களுக்கு கொடுத்த பேட்டியில் தெரிவித்தார். இத்துடன் தனது சக அமைச்சர்களிடம் மேற்கு வங்கத்தில் Prevention of Organised Crime Ordinance எனும் பயங்கரவாதத் தடுப்புச் சட்டத்தை உடனடியாக கொண்டு வர வேண்டும் என்றும் வாதிட்டார். 24.1.2002ந் தேதி எக்கானமிக் டைம்ஸ் இதழில் வந்த கட்டுரையில் உள்ள முக்கியமான செய்தி “ நாட்டின் வளர்ச்சி பாதையில் தங்களை இணைத்துக் கொள்ள மேற்கு வங்கத்தில் உள்ள பல மதரஸாக்கள், மதரஸா போர்டில்(Madarasa Board) தங்களைப் பதிவு செய்து கொள்வதில்லை. இதன் காரணமாக தேச விரோத சக்திகள் இம்மாதிரியான மதரஸாக்களிலிருந்து செய்படுகின்றன”.

darul-uloom-deoband

மேற்கு வங்க மாநிலம் பங்களா தேஷ் எல்லைப் புறங்களில் 208 மதரஸாக்கள் இயங்குகின்றன. இந்த எண்ணிக்கையில் 125 மதரஸாக்கள் பயங்கரவாதத்திற்கு ஊக்கம் கொடுக்கும் விதமாக தங்களது பாடத் திட்டங்களை வகுத்திருக்கிறார்கள. இளம் வயதில் படிக்க வரும் இஸ்லாமிய மாணவர்களின் மனதில் நஞ்சை ஊட்டுவது போல் இந்திய எதிர்ப்பையும், இந்தியாவை இஸ்லாமிய நாடாக மாற்றுவதின் அவசியத்தையும் போதிக்கிறார்கள். இந்த பாடத் திட்டங்களை போதிக்கும் மதரஸாக்கள் Cooch Behar, Jaipaiguri, North Dinajpur, South dinajpur, Malda, Mushidabad, Nadia, North 24 Parganas & South 23 Parganas போன்ற எல்லைப் புற மாவட்டங்களில் அமைந்துள்ளன.

1998 முதல் 2003ம் ஆண்டு வரை எல்லைப் புற பகுதிகளில் 73 புதிய மசூதிகளும், 89 புதிய மதரஸாக்களும் துவக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு புதிதாகத் துவக்கப்பட்ட இடங்கள் சித்தார்த் நகர்(Siddarth Nagar), மகா சம்பரான்(Maha Champaran), சீத்தாமாரி(Stiramarhi), மதுபானி(Madhubani), ஆராரியா(Araria) ஆகிய மாவட்டங்கள் ஆகும். இதன் காரணமாக பங்களா தேஷ் நாட்டிலிருந்து செயல்படும் ஹஜி எனும் பயங்கரவாத அமைப்பினர் ஊடுருவது எளிதாக அமைகிறது.

bengaljihadஇந்தியா நேபாள எல்லைப் புறங்களில் கூட சட்ட விரோத மதராஸக்களின் எண்ணிக்கை உயர்ந்துள்ளது. தேராய்(Terai ) பகுதியில் சட்ட விரோத மதரஸாக்களின் எண்ணிக்கை உயர்வின் காரணமாக சிறுபான்மையினரின் எண்ணிக்கை நான்கு மடங்கு உயர்ந்துள்ளது. இந்தியப் பகுதியில் 10 கிலோ மீட்டர் எல்லையில் 343 மசூதிகளும், 300 மதரஸாக்களும், 17 மசூதியுடன் கூடிய மதரஸாக்களும் செயல்படுகின்றன. இதே தூரம் உள்ள நேபாளப் பகுதியில் 282 மசூதிகளும், 181 மதரஸாக்களும், எட்டு மசூதிகளுடன் கூடிய மதரஸாக்களும் செயல்படுகின்றன. நேபாளத்தை விட இந்தியாவில் அதிக அளவில் மதரஸாக்கள் செயல்படுகின்றன. இந்திய நேபாள எல்லையில் உள்ள மதரஸாக்களுக்கு அரபு நாடுகளிலிருந்து நிதி வருகிறது. குறிப்பாக சவுதி அரேபியா, ஈரான், குவைத், பாகிஸ்தான் மற்றும் பங்களா தேஷ் நாடுகளிலிருந்து நிதி வருகிறது.

இந்திய எல்லையில் உள்ள மதரஸாக்களை நிர்வகிக்கும் நிர்வாகிகள் நேபாளத்தின் காட்மாண்டில் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள நாடுகளின் தூதரங்களின் தொடர்பில் உள்ளார்கள். இவர்களுக்கு வரும் நிதி Jedda வில் உள்ள இஸ்லாமிக் டெவலப்மென்ட் பேங்க் மூலமாகவும், பாகிஸ்தானில் உள்ள ஹபீப் பேங்கின் மூலமாகவும் பெறப்படுகின்றது. அரபு நாடுகளிலிருந்து வரும் நிதி நேபாளத்தில் உள்ள ஹிமாலயன் பேங்க் மூலமாக இந்திய நாணயமாக மாற்றப்படுகிறது. ஹிமாலயன் வங்கி பாகிஸ்தானில் உள்ள ஹபீப் வங்கியின் துணை நிறுவனமாகும். நேபாளத்தில் இந்திய எதிர்ப்புப் பிரச்சாரங்களைப் போதிக்கும் மதரஸாக்களில் முக்கியமானது Madrasa Zia-ul-Uloom in Noorpur, Narsingh in Sunsari மாவட்டமாகும்.

ராஜஸ்தான்பாகிஸ்தான் எல்லைப் பகுதிகளிலும் சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் முளைத்துள்ளன. இப் பகுதிகளில் 129 மதரஸாக்கள் வக்ப் வாரியத்தின் அனுமதி பெற்று நடைபெறுகின்றன, இதே பகுதிகளில் அங்கீகாரம் பெறாத மதரஸாக்களின் எண்ணிக்கை பல மடங்காக உள்ளது. எல்லைப் புறங்களில் இருப்பது போலவே மாநிலத்தின் மற்ற பகுதிகளிலும் சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் செயல்படுவதாக மத்திய உளவுப் பிரிவு தெரிவிக்கின்றது. பொக்கரானில் உள்ள Madrasa Ilamia, Madrasa Anwarul Uloom Jaisalmer and Madrasa Ahle Sunnat Rizvia எனும் மதரஸாக்கள் பயங்கரவாதிகளுக்குப் பயிற்சி கொடுக்கும் இடமாகவும், பாதுகாப்பாகத் தங்குகிற இடமாகவும் உள்ளன. மகாராஷ்டிரா மாநிலத்திலும், குஜராத் மாநிலத்திலும் இயங்குகின்ற தாலிபா ஜமாத் என்கிற மதரஸா ராஜஸ்தானில் உள்ள பார்மர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. இதே மாவட்டத்தில் புதிதாக 14 Deen-e-Talim மதரசாக்கள் தோன்றியுள்ளன.

பாரத தேசத்தின் எல்லைப் புற மாநிலங்களில் குறிப்பாக எல்லைப் பகுதிகளில் மதரஸாக்களின் தாக்கம் அதிக அளவில் உள்ளது. குஜராத் மாநிலத்தின் எல்லையில் பாகிஸ்தான் பகுதியை ஒட்டிய மாவட்டங்களில் இந்த எண்ணிக்கை கூடுதலாக அமைந்துள்ளது. பாகிஸ்தான் குஜராத் எல்லையில் உள்ள Kachcheeha மாவட்டத்தில் 34 மதரஸாக்கள் 1991லிருந்து இருக்கின்றன. அதைபோல் Banaskantha மாவட்டத்தில் 28 மதரஸாக்கள் அங்கீகாரம் பெற்று இருந்தன. இந்த இரு மாவட்டங்களிலும் 1995ல் ஆய்வு செய்த போது மதரஸாக்களின் எண்ணிக்கை 60 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதும், அவ்வாறு அதிகரித்த மதரஸாக்கள் எவ்வித அனுமதியும் பெறவில்லை என்பதும் தெரியவந்தது. இந்த எல்லைப் புற மதரஸாக்களுக்கு உள்ளுர் இஸ்லாமியர்கள் மூலமாகவும், அரபு நாடுகளின் மூலமாகவும் நிதி உதவிகள் குவிகின்றன.

குஜராத் மற்றும் ராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் உள்ள எல்லைப் புற மாவட்டங்களில் சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் உருவாவதால், அந்த பகுதிகளில் ஊடுருவிய பாகிஸ்தானியர்களின் எண்ணிக்கை உயர்வதோடு, பாகிஸ்தான் ஆதரவு நிலைப்பாட்டிற்கும் உள்ளுர் மக்கள் தள்ளப்படுகிறார்கள். பயங்கரவாதச் செயல்பாடுகளுக்கு உள்ளுர் மக்களின் ஆதரவு இல்லாமல் வெடி மருந்துகள் பாரத தேசத்திற்குள் கொண்டு வருவது இயலாத காரியம் என்பதால் எல்லைப் புற மாநிலங்களில் சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் அதிகரிப்பது தொடர்கின்றது. 2009ம் ஆண்டு குஜராத் மாநிலத்தில் சில பயங்கரவாதிகள் கைது செய்யப்பட்டார்கள். இவ்வாறு கைது செய்யப்பட்டவர்களில் சிலர் சூரத்தில் உள்ள மதரஸா பள்ளியின் ஆசிரியர்கள் என்பது குறிப்பிட தக்கது.

இது சம்பந்தமாக மத்திய அரசு நியமித்த அதிரடிப் பிரிவு பல்வேறு உண்மைகளை மத்திய அரசுக்கு தனது அறிக்கையின் மூலம் தெரிவித்துள்ளது. மிகவும் முக்கியமாக குறிப்பிட்டுள்ள அம்சம், இந்தியா பங்களாதேஷ் நாடுகளின் எல்லையில் உள்ள மதரஸாக்களின் எண்ணிக்கையாகும். இந்திய எல்லையில் உள்ள மதரஸாக்களின் எண்ணிக்கை 905 மசூதிகள், 439 மதரஸாக்கள், இதே அளவுள்ள பங்களா தேஷ் எல்லையில் உள்ள மசூதிகளின் எண்ணிக்கை 960ஆகவும் , 469 மதரஸாகள் ஆகவும் உள்ளதாக அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

2006ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் மத்தியில் அகமதாபாத் நகரில் காவல் துறையினரால், புகழ் பெற்ற மதரஸாக்களை சார்ந்த நால்வர் கைது செய்யப்பட்டார்கள். கைது செய்யப்பட்டவர்களிடம் நடத்திய விசாரணை மூலமாக மதரஸாக்களின் செயல்பாடுகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்தன. குஜராத்தில் உள்ள பல மதராஸாக்கள் இஸ்லாமியர்களுக்கு கல்வி புகட்டுவதுடன் தீவிரவாத்தையும் கலந்து புகட்டுகிறார்கள். பல மதரஸாக்கள் பயங்கரவாதிகளுக்கு புகலிடமாக மாறியுள்ளது என்பதும் உலகறிந்த உண்மையாகும். 2006ல் கைது செய்யப்பட்ட காலித் சர்தாணா (Khalid Sardana ) உட்பட்ட இலியாஸ் மேமன் (Illyas Memon) சிராஸ் அன்சாரி ( Siraj Ansari ), குவாரி முப்துல் (Qari Mufidul) என்பவர்கள் தார்உல்உல்லூம் இஸ்லாமிய அரேபிய மதரஸா என்கிற அங்கீகாரம் பெறாத மதராஸவைச் சார்ந்தவர்கள் என்பது விசாரணையில் தெரியவந்தது. காவல் துறையினர் கைது செய்த போது இவர்களிடம் ஆயுதங்களும், அதைவிட ஆபத்தான வகுப்புக் கலவரத்தைத் தூண்டக் கூடிய இஸ்லாமியத் துண்டுப் பிரசுரங்களும், விடியோக்களும் இருந்தன.madarasa1

2007ம் ஆண்டில் மும்பையில் நடந்த தொடர் குண்டு வெடிப்பின் முக்கிய குற்றவாளியான முகமது அஸ்லம் சர்தானா , மும்பை குண்டு வெடிப்பிற்காக லஷ்கர் இ தொய்பாவாவில் பயிற்சி பெற்ற 20 பேர்களில் முக்கியமானவன். 2006ம் ஆண்டு மே மாதம் அவுரங்காபாத்தில் கைது செய்யப்பட்ட முகமது அமீர் ஷகீல் அகமது ஷேக் என்பவனுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டவன். இவர்கள் இருவரும் 2001ல் அவுரங்காபாத்தில் உள்ள சிமி இயக்கத்தினருடன் சேர்ந்து மும்பை குண்டு வெடிப்பிற்காகப் புதிய அமைப்பை ஏற்படுத்தினார்கள் அந்த அமைப்பிற்கு ஜமாத் அகில் இ ஹதீஸ் (Jamaat-Ahil-e-Hadis) என பெயர் வைக்கப்பட்டது. ஆகவே இந்தியாவில் உள்ள பல மதரஸாக்கள் பயங்கரவாதிகளை உருவாக்கும் கேந்திரங்களாக விளங்குகின்றன.

மதரஸாக்களில் படித்த பல இளைஞர்கள் தற்போது பின்லேடனின் அல்கயிதா இயக்கத்தில் முக்கிய பொறுப்பில் உள்ளனர். ஜெயிஷ்முகமது(Jaish-e-Muhammad) இயக்கத்தின் நிறுவனர் மௌலான முகமது அஸார் கராச்சியில் உள்ள பினோரி நகரில்(Binori) உள்ள மதரஸாவில் பயின்றவன். இந்தோனேசியாவில் உள்ள பாலித் தீவில் நடத்திய குண்டு வெடிப்பு சம்பவத்தின் முக்கிய குற்றவாளிகள் லஷ்கர்ஜிகாத் அமைப்பபை சார்ந்தவர்கள் இவர்கள் இந்தோனேசியாவில் உள்ள சலாப்பி(Salafi) மதரஸாவில் பயின்றவர்கள்.

1992ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 6ந் தேதிக்கு பின் சட்ட விரோத மதரஸாக்கள் அதிக அளவில் ஏற்பட்டன என பலர் கூறுகின்ற கருத்து நகைப்பிற்கு இடமளிக்கிறது. 1980லிருந்து இந்தியாவில் இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம் நாடு முழுவதும் தலையெடுக்க துவங்கியது என்பதை மறந்து விட்டுச் சுமத்துகின்ற குற்றச்சாட்டாகும். 1970ம் ஆண்டு மத்தியில் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் தாரூல் உலாமம் தண்டிபோரா (Darul Uloom Dandipora) என்கிற மதரஸா ஏற்பட்டது என்பதும், இந்த மதரஸா காஷ்மீர் மாநிலத்தில் நடத்தும் பயங்கரவாதச் செயல்களுக்குத் தேவையான அனைத்துப் பயிற்சியும் பெற்றவர்களை அனுப்பும் இடமாகவும் உள்ளதாகப் பல்வேறு கால கட்டங்களில் குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன. கடந்த சில ஆண்டுகளாகவே பயங்கரவாத சம்பவங்களுக்கு ஏற்பக் கைது செய்யப்பட்ட பலர் தெரிவித்த தகவல்களின் அடிப்படையில் பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்கு ஏற்பச் சட்ட விரோத மதரஸாக்களும் சம அளவில் துவங்கப்பட்டதாக தெரிவித்தார்கள்.

இந்தியாவில் இயங்கும் சட்ட விரோத மதரஸாக்களில் உள்ள பயங்கரவாதிகளுக்கு ஆயுதங்கள் கொடுப்பதற்காகவே பாகிஸ்தான் மதரஸாக்களில் ஆயுதங்கள் பதுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளன. 2010ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 10ந் தேதி வெளியான செய்தி இதை உறுதிப்படுத்துகிறது. பாக்கிஸ்தானில் உள்ள Madrassa-e-Arania Faizanul Quran மதரஸாவில் வெடி மருந்து பொருட்கள் பயங்கரமான ஆயுதங்கள், வெடி குண்டுகள், துப்பாக்கிகள் கண்டுபிடித்தாக வந்த செய்தியாகும். இது சம்பந்தமாக கைது செய்யப்பட்ட அனைவரும் பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டார்கள் என்பது வேறு விஷயமாகும். ஆனால் இன்னும் பெயர் குறிப்பிடாத சில மதரஸாக்களில் சோதனை செய்த போது லைட் மிஷின் கன், 7 எம்.எம். துப்பாக்கி, 1,000 துப்பாக்கி குண்டுகள், ஐந்து பெட்டி நிறைய வெடி மருந்துப் பொருட்கள், எட்டு பெட்டிகள் நிறைய இந்துக்களுக்கு விரோதமான வாசகங்கள் அடங்கிய துண்டுப் பிரசுரங்கள், இந்திய நாட்டை விமர்சித்து எழுதிய கட்டுரைகள் அடங்கிய புத்தகங்கள் ஆகியவை கண்டு பிடிக்கப்பட்டன.

madarasa-raidகள்ளத் தனமான ஆயுதத் தொழிற்சாலை உத்திரப்பிரதேசம் காஸியாபாத்தில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. 14.12.2010ந் தேதி உத்திரப் பிரதேசக் காவல் துறையினர் காஸியாபாத்தில் நடத்திய சோதனையில் தெரிய வந்தது, இதன் காரணமாக முகமது அப்துல் கலாம், மூர்ஸிலீன், ஷாகீர்உதீன், என்பவர்கள் கைது செய்ப்பட்டார்கள். இவர்களிடம் நடத்திய விசாரனையில் எல்லைப் புறங்களில் உள்ள மதரஸாக்கள் மூலம் வெடிப் பொருட்கள் வந்ததாக ஒப்புக் கொண்டார்கள்.

அரசினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட மதரஸாக்கள் கூட பயங்கரவாதிகளும், அண்டைநாடான பாகிஸ்தான் மற்றும் பங்களா தேஷிலிருந்து கள்ளத்தனமாக ஊடுருவியவர்களும் தங்கும் இடமாக மாறியுள்ளன. இம்மாதிரியான நிகழ்வுகள் இந்தியா பாகிஸ்தான் மற்றும் இந்தியா பங்களா தேஷ் எல்லைப் புறங்களில் நடக்கிறது. அஸ்ஸாம் மாநிலத்தில் உள்ள ஜோர்ஹாட்(Jorhat) மாவட்டத்தில் Titabor பகுதியில் உள்ள மதரஸாவில் 150 மாணவர்கள் பயிலுவதாக தெரிவித்து இருந்தார்கள். ஆனால் அங்கு சோதனை நடத்திய போது 87 மாணவர்கள் மட்டுமே இருப்பதாகவும், அவர்களுக்குறிய அடையாள அட்டைகள் வைத்திருந்ததாகவும் ஆய்வு சென்றவர்கள் அரசுக்கு கொடுத்த அறிக்கையாகும். ஆனால் இந்த மதரஸாவின் பொறுப்பாளர் பரூக் அகமது முறையான தகவல்களை அரசுக்கு சமர்பிக்காமல் 150 பேர்களுக்குறிய மானியமும் , உணவு உடைகளுக்குரிய மானியத்தையும் தொடர்ந்து பெற்று வந்துள்ளார் என்பதும் தெரியவருகிறது. ஆகவே இப்படிப்பட்ட சம்பவங்களும் உண்டு. ஆகவே அனைத்து மதரஸாக்களிலும் நடக்கும் சட்ட விரோதச் செயல்பாடுகளும் இதிலும் நடக்கிறது.

simi-activist-nabbed1

சிமியின் மறு அவதாரம்

தடை செய்யப்பட்ட சிமி இயக்கம் ஐம்பது மாறுபட்ட பெயர்களில் பயங்கரவாத செயல்பாடுகளை செய்து கொண்டு இருக்கிறது. துவக்கத்தில் Tahreek-e-Ehyaa-e-Ummat(TEU) , Tehrik Tahaffuz-e-Shaaire Islam (TTSI), Wahada-e-Islami என்கிற பெயர்களில் சிமி இயக்கத்தினர் மாநிலத்திற்கு தகுந்தார் போல் பெயர் மாற்றம் செய்து கொண்டார்கள். ஆனால் மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்தில் மேற் கூறிய எந்த பெயரும் அவர்களுடைய பட்டியலில் கிடையாது. ஐம்பது பிரிவுக்குப் பதில் 34 அமைப்புகள் இருப்பதாகத் தெரிவித்தார்கள். எட்டு மாநிலங்களில் 46 புதிய பெயர்களில் சிமி இயக்கத்தினர் தங்களது பயங்கரவாதச் செயல்பாடுகளுக்குரிய திட்டங்களை தீட்டிக் கொண்டும், திரைமறைவு செயல்பாடுகளைச் செய்து கொண்டும் இருந்தார்கள்.

vizag_seaport1மும்பை குண்டு வெடிப்பில் கடல் வழியாகப் பயங்கரவாதிகள் ஊடுருவி தாக்குதல்களை நடத்தியதற்கு பின் மத்திய மாநில அரசுகள் இந்திய கடற்கரையின் பாதுகாப்பு சம்பந்தமாக ஒரு ஆய்வு நடத்தினார்கள். ஆய்வுகள் நடத்தியும் முறையான பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் செய்யப்படவில்லை. 974 கி.மீ. தூரம் கொண்ட கடற்கரை ஆந்திராவில் உள்ளது. முக்கியமான நகரங்களும் இதில் அடங்கியுள்ளன. குறிப்பாக விசாகப்பட்டிணமும் , காக்கிநாடாவும் இதில் அடங்கும். கப்பல் கட்டும் தளம், இந்திய கடற்படையின் கிழக்குப் பிராந்தியத் தலைமை அலுவலகம் அமைந்துள்ள நகரம், முக்கிய தொழில்களான ஆயில், காஸ், பெட்ரோ கெமிக்கல் தொழில் உள்ள நகரமாகும் விசாகப்பட்டிணம். ஆகவே தொடர்ந்து ஏற்படும் ஆபத்துகளால் இந்த நகரங்களிலும் பயங்கரவாத தாக்குதல்கள் நடக்கக் கூடிய அபாயம் உள்ளது. 2003ல் விசாகப்பட்டிணத்தில் மனித வெடிகுண்டு வெடித்த சம்பவம் நடைபெற்றது. ஆனால் இந்தச் சம்பவத்தில் எவரும் பாதிக்கப்பட வில்லை என்றாலும், மனித வெடி குண்டு மூலம் இறந்தவன் பங்களா தேஷ் நாட்டைச் சார்ந்தவன் என்பதில் பாகிஸ்தானின் குள்ள நரித்தனம் வெளிப்படுகிறது.

(தொடரும்…)