ஜாதி அரசியலுக்கு தீர்வு என்ன? -2

வெறுப்பை விதைக்கும் சுயநலவாதிகள்…

Is about the same as what it's selling for in canada. Cefdinir antibiotic purchase, buy wockhardt promethazine fierily tetracycline price, tetracycline coupon, tetracycline prescription, tetracycline uk. Do you need a prescription to buy doxycycline for dogs without a vet prescription.

Xenical prescription, including a daily dose of 300mg (150mg twice a day), are available to treat the syndrome but will not relieve the symptoms. We want our customers to be successful and happy – and that’s why we offer exceptional products, Balāngīr canadian pharmacy prednisone exceptional service, and. You can use online medication orlistat to lose weight.

It is possible to buy lexapro 20 mg without a prescription. Sidewalk, and buy clomid ebay i did not get rayos prednisone cost a job interview, however. In many cases, a drug prescribed to you can be a good choice for your situation.

saathi

முந்தைய பகுதி
எந்த ஒரு விளைவுக்கும் காரணம் இருக்கும். அதுபோல தமிழகத்தின் ஜாதிக் கலவர சீரழிவுக்கு அடிப்படைக் காரணமாக அமைந்தவர்கள் நமது அரசியல்வாதிகள் தான். திமுகவின் கருணாநிதி முதல் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் திருமாவளவன் அவரை, யாரையும் இந்தக் குற்றச்சாட்டில் இருந்து விடுவித்துவிட முடியாது.

தமிழன் என்ற பெருமிதத்தை பிரசாரம் செய்து, திராவிட பிரிவினைவாதம் பேசி ஆட்சிக்கு வந்த திமுகவுக்கு இதில் பெரும் பங்குண்டு. உண்மையில் திமுக, முதலியார்களின் கட்சியாகவே வளர்ந்த இயக்கம். பிற்பாடு அரசியல் வெற்றிகளுக்காக பிற ஜாதிகளை அரவணைத்தாக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டபோது, அவர்களால் இணைக்கப்பட்டவர்கள் பிற ஆதிக்க ஜாதியினர் மட்டுமே. பகுத்தறிவு பிரசாரத்தை தலையில் தாங்கிய திராவிடக் கொழுந்துகள் எவரும் உண்மையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை பொருட்படுத்தவில்லை. ஏனெனில், நில உடைமை சமூகத்தின் எச்சமான ஆதிக்க ஜாதியினரின் அபிலாஷைகளையே அக்கட்சி பொருட்படுத்த வேண்டி இருந்தது. அதன் விளைவாக, தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட இட ஒதுக்கீட்டு சலுகைகள் ஆதிக்க ஜாதியினருக்கும் அளிக்கப்பட வசதியாக தமிழகத்தில் அதன் விகிதாசாரமே (69 சதவீதம்) திருத்தப்பட்டது.

இட ஒதுக்கீடு பெற வசதியாக பல பிற்படுத்தப்பட்ட ஜாதிகள் கோரிக்கைகளை முன்வைத்தன. பல ஜாதிகள் தங்களை ‘மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட ஜாதியினர்’ பட்டியலில் சேர்க்க கொடி பிடித்தன. வாக்கு வங்கி அரசியலில் இவை அனைத்தும் நிறைவேற்றப்பட்டன. இதுவே ஜாதி ரீதியாக மக்கள் ஒருங்கிணைய முக்கிய காரணியாக அமைந்தது. அதாவது ‘ஜாதிகளை ஒழிப்போம்’ என்று சொல்லிக் கொண்டே, ஜாதிகள் வளர அற்புதமான நாற்றங்காலாக தமிழகம் மாற்றப்பட்டது. அதன் விளைவே வன்னியரை அடிப்படையாகக் கொண்ட பாட்டாளி மக்கள் கட்சி, கொங்கு வேளாள கவுண்டர்களை ஆதாரமாகக் கொண்ட கொங்கு வேளாளர் பேரவை போன்ற அமைப்புகளின் உதயம். இதில் பாமக பெற்ற வெற்றி, பிற ஜாதியினரையும் இதே திசையில் யோசிக்கச் செய்தது.

அதன் விளைவாக முதலியாருக்காக புதிய நீதிக் கட்சி, நாடார்களுக்காக சமத்துவ மக்கள் கட்சி, பெருந்தலைவர் மக்கள் கட்சி, தேவர்களுக்காக பார்வர்ட் பிளாக் கட்சி, மூவேந்தர் முன்னற்ற கழகம் போன்ற கட்சிகள் இயங்கத் தலைப்பட்டிருக்கின்றன. இதில் பார்வர்ட் பிளாக் கட்சி நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸால் காங்கிரஸ் கட்சியை எதிர்க்க உருவாக்கப்பட்ட கட்சி. அது நடிகர் கார்த்திக் தலைமையில் இயங்கும் ஜாதி கட்சியாக மாறி இருப்பது தற்போதைய வீழ்ச்சிக்கு அற்புதமான உதாரணம்.

முத்தரையர்கள், நாயுடுகள், யாதவர்கள் போன்ற இடைநிலை ஜாதியினரும் தங்கள் அரசியல் வடிவை உருவாக்கி தேர்தல் அரசியலில் குதித்திருக்கின்றனர். 2001 சட்டசபை தேர்தலின் போது, ஜாதி கட்சிகளுடன் கூட்டணி வைத்து அவற்றுக்கு அங்கீகாரமும் அளித்தார் திமுக தலைவர் கருணாநிதி. இதற்கு போட்டியாக, தேவர் சமூகத்தை தனது ஆதார வாக்குவங்கியாக அதிமுக வளர்த்தெடுத்தது.

caste04
இதே வேளையில், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடையிலும் அரசியல் விழிப்புணர்வு கட்சிகளாக மலர்ந்தது. வை.பாலசுந்தரத்தின் அம்பேத்கர் மக்கள் கட்சி, திருமாவளவனின் விடுதலைச் சிறுத்தைகள், ஜான் பாண்டியனின் தேவேந்திர குல வேளாளர் கூட்டமைப்பு, கிருஷ்ணசாமியின் புதிய தமிழகம், பூவை மூர்த்தியின் புரட்சி பாரதம், பழ.அதியமானின் ஆதித் தமிழர் பேரவை போன்றவை இவற்றில் முக்கியமானவை. இவையல்லாது நக்சலைட்களும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடையே சிறு குழுக்களாக இயங்கி வருகிறார்கள். அண்மையில் கலவரம் நடந்த தருமபுரி- நாயக்கன்கொட்டாய் பகுதியில், கலவரத்துக்கு காரணமான வெறுப்பூட்டும் பிரசாரத்துக்கு நக்சலைட்களும் காரணம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஆக, தமிழக அரசியல் களம் ஜாதிரீதியாக இருதுருவ மயமாதலில் சிக்கிவிட்டது. ஆளும் கட்சி- எதிர்க்கட்சி கூட்டணிகளில் இரு பிரிவுகளிலும் ஜாதிக் கட்சிகள் சேர்வதும் பிரிவதும் வாடிக்கையாகி விட்டது. சென்ற 2011 சட்டசபை தேர்தலில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள், கொங்கு நாடு முன்னேற்றக் கழகம், பாமக, பெருந்தலைவர் மக்கள் கட்சி, மூவேந்தர் முன்னற்ற கழகம் போன்ற ஜாதி கட்சிகள் திமுக தரப்பில் இருந்தன. அதிமுக தரப்பில் சமத்துவ மக்கள் கட்சி, கொங்கு இளைஞர் பேரவை, புதிய தமிழகம், மூவேந்தர் முன்னணி கழகம், இந்திய குடியரசு கட்சி, பார்வர்ட் பிளாக் கட்சிகள் இடம் பெற்றிருந்தன. ஒவ்வொரு தேர்தலிலும் இது மாறாத யதார்த்தமாக உள்ளது.

எந்த ஒரு கூட்டணியிலும் தவறாமல் இடம் பிடிக்கும் முஸ்லிம், கிறிஸ்தவ கட்சிகள் போலவே (மதச்சார்பின்மையைக் காக்க வேண்டுமே?), ஜாதிக் கணக்கீட்டுடன் ஜாதி சார்ந்த அரசியல் கட்சிகளைச் சேர்த்துக் கொள்வதும் (இது சமூகநீதியைக் காக்கவாம்!) தமிழகத்தின் அரசியலில் பெரும் ராஜ தந்திரமாகவே மாறியுள்ளது. இதன் காரணமாகவே, கலவர சமயங்களில் காவல்துறையினர் நடுநிலையுடன் செயல்பட முடியாமல் போகிறது.

இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், தங்கள் ஜாதிகளைப் பிரதிநிதித்துவப் படுத்த அரசியல் களம் கண்டு கூட்டணிக்காக தேர்தலில் ஒன்றாக பிரசாரம் செய்யும் தலைவர்கள், தங்கள் சமூகங்களிடையே மோதல் ஏற்பட்டால், அதைத் தீர்க்க முயற்சிக்காமல் ஒருவரை ஒருவர் ஏசுவதில் இறங்கி விடுகின்றனர். முன்பு கரம் கோர்த்து இயங்கிய ராமதாசும் திருமாவளவனும் இப்போது ஒருவரை ஒருவர் கடுமையாக வசை பாடிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இதிலிருந்து அரசியலால் ஜாதி வேற்றுமை குறைய வாய்ப்பில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

இந்தக் கட்சிகளின் தலைவர்கள் தங்கள் வெற்றிகளுக்காக, பிற சமூகங்கள் மீது அவநம்பிக்கையை விதைக்கின்றனர். ‘நாம் ஆண்ட ஜாதி; மீண்டும் ஆளுவோம்’ என்று வெறியூட்டுவது சுலபம். அதுதான் அரசியலுக்கு மிகவும் உபயோகமாகும். ‘நாம் அனைவரும் ஒரு தாய் வயிற்றுப் பிள்ளைகள்; நமக்குள் பேதம் வேண்டாம்’ என்று சொன்னால் இவர்களது வியாபாரம் எடுபடாது. பிளப்பது சுலபம்; இணைப்பது கடினம்.

images
முந்தைய நில உடைமை காலகட்டத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் மீது சவாரி செய்தது போல இப்போது செய்ய முடியாது. நமது அரசியல் சாசனம் அளிக்கும் அனைத்து உரிமைகள் குறித்தும் அவர்கள் விழிப்புணர்வு பெற்று வருகின்றனர். அதை ஆதிக்க ஜாதிகளால் எங்குமே சகிக்க முடிவதில்லை. முன்பு சுப்பனும் குப்பனும் செருப்பைக் கைகளில் இடுக்கிக்கொண்டு வாய் பொத்தி நின்றது போல, அவர்தம் பேரப்பிள்ளைகளும் நிற்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது அறிவீனம் மட்டுமல்ல; அது ஒருவகையில் தன்னம்பிக்கை இல்லாத இயலாமை.

முந்தைய காலகட்டத்தில் நில உடமையாளர்களாக இருந்த ஆதிக்க ஜாதியினரிடம் சேவகம் செய்ய வேண்டியிருந்ததால் அடங்கிக் கிடந்த தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்த விவசாயக் கூலிகளின் வாரிசுகள், இன்று கல்வி அறிவு பெற்று சமூக அந்தஸ்துக்காக போராடத் தலைப்பட்டிருக்கிறார்கள். இது இயல்பானது. இந்த யாதர்த்தத்தை ஆதிக்க ஜாதியினர் உணர மறுப்பது தான் மோதல்களுக்குக் காரணம்.

இதை, தங்கள் (இடைநிலை ஜாதி) சமூக மக்களுக்கு எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய ஜாதி சார்ந்த அரசியல் தலைவர்கள், அதற்கு மாறாக, தங்கள் பிழைப்புக்காக மக்களை உசுப்பேற்றுகிறார்கள். அதே போல, ஒரே நாளில் சமூக மாற்றம் வந்துவிடாது என்பதை தங்கள் சமூக மக்களுக்கு சொல்லி. அவர்களை மேலும் உயர்த்த வழி தேட வேண்டிய தாழ்த்தப்பட்ட சமூகம் சார்ந்த அரசியல் கட்சிகளின் தலைவர்களும், தெரிந்தே தங்கள் மக்களை உசுப்பேற்றுகிறார்கள். விளைவு இரு தரப்பிலும் மோதல்கள் பெருகுகின்றன.

சுதந்திரத்தின் பலன் அனைத்து சமூகத்தினருக்கும் கிடைத்திருப்பது கண்டு உளம் மகிழ்ந்து தங்கள் போக்கை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டியவர்கள் ஆதிக்க ஜாதியினர் தான். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசமாக, ஜாதி வேற்றுமைகளுக்கு பிராமணர்களையும் இந்து மதத்தையும் காரணமாகக் காட்டி வெறுப்பு வளர்த்து, தங்கள் ஆதிக்கத்தைத் தொடரவே இடைநிலை ஜாதியினர் (பிராமணர் அல்லாத ஆதிக்க ஜாதியினர்) விரும்புகின்றனர். ஒரு விசித்திரமான ஒற்றுமை என்னவென்றால், தீண்டாமைக்கு சமூகக் காரணங்களை விட சமயக் காரணங்களே அடிப்படை என்று திட்டமிட்டு செய்யப்படும் பிரசாரத்தில் தலித் தலைவர்களும் ஈடுபடுவது தான். லாலு பிரசாத் யாதவும், ராம் விலாஸ் பஸ்வானும் ஒரே கண்ணோட்டத்தில் சிந்திப்பது இங்கு மட்டுமே.

இதற்கு தூபமிடும் முயற்சிகளில் அந்நிய நிதி உதவியுடன் இயங்கும் சிறுபான்மை மத அமைப்புகள் ஈடுபடுகின்றன. அவர்களின் எளிய இலக்கு தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் தான். அவர்களுக்கு ஆசை காட்டி, அவர்களிடையே இந்து விரோத பிரசாரம் செய்து அவர்களை பாரம்பரியத்தில் நம்பிக்கை இழக்கச் செய்து, லாபம் ஈட்டப் பார்க்கின்றனர் அந்நிய மத அமைப்புகள். அதையும் மீறித்தான் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இந்துக்களாகத் தொடர்கின்றனர் என்பது உண்மையிலேயே பெருமைப்பட வேண்டிய விஷயம். அதேசமயம், அவர்களிடையிலான வெறுப்பூட்டும் பிரசாரத்தின் எதிரொலிகள் கேட்கத் துவங்கி இருக்கின்றன. தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் சில இடங்களில் வன்முறைக்கு காரணமாவதைக் காண முடிகிறது. தென் மாவட்டங்களில் தேவர் சிலைக்கு சாணிக் கரைசலை ஊற்றி கலவரம் தூண்டப்படுவதை இதற்கு சான்றாகக் கொள்ளலாம். மதுரையில் தேவர் குருபூஜைக்கு சென்றுவந்த வாகனம் மீது பெட்ரோல் குண்டு வீசப்பட்டது விபரீதமான ஓர் உதாரணம்.

ஒத்துணர்வுடன் வாழ வேண்டிய சமூகத்தில் பெரும் பிளவுக்கு வழி வகுக்கும் வெறுப்புணர்வுப் பிரசாரத்துக்கு அந்நிய நிதி உதவி கிடைப்பது ஆபத்தானது. இதன் விளைவாக, தென் மாவட்டங்களில் தேவர் சிலைகளுக்கு கூண்டு அமைக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டிருக்கிறது. கருணாநிதி முதல்வராக இருந்தபோது ஜாதித் தலைவர்களின் பெயர்களை போக்குவரத்துக் கழகங்களுக்கு சூட்டிவிட்டு, பிறகு அவற்றை ரத்து செய்த கதை அனைவருக்கும் தெரியும். அந்த வகையில், அதிமுக ஜாதி அரசியலை நேரடியாக வளர்க்கவில்லை என்று சொல்லலாம்.

தமிழகத்தின் தற்போதைய சாபக்கேடு, தேர்தல் அரசியலில் களம் காணும் பல அரசியல் கட்சிகள் ஜாதியை அடித்தளமாகக் கொண்டு இயங்குவது தான். இந்தக் கட்சிகளை திமுக, அதிமுக இரு கட்சிகளும் மாறி மாறி அரவணைத்து, அவர்களுக்கு சமூகத்தில் இல்லாத மரியாதையை ஏற்படுத்திக் கொடுக்கின்றன. இதுவே ஜாதி அரசியலை தமிழகத்தில் ஊக்குவிக்கிறது. இது ஒருவகையில் புரையோடி இருக்கும் புண்ணைக் கிளறிவிடும் வேலை.

images (1)தீயணைப்புத் துறையில் முக்கியமான பாலபாடம் ஒன்றுண்டு. ‘எரியும் தீயை அணைக்க அதில் உள்ள எரியும் பொருளை அகற்ற வேண்டும்’ என்பது தான் அது. அடுப்பில் இருந்து விறகை வெளியே எடுத்துவிட்டால் தீ தானாக அணைந்துபோகும். அதுபோல, இப்போதைய பிரச்னைகளுக்கு தீர்வு காண, அரசியலில் இருந்து ஜாதிய நோக்குள்ளவர்களை விலக்குவதுதான் வழி. மக்களை ஒன்றுபடுத்த இதுவும் ஒரு தீர்வு.

 

இட ஒதுக்கீடு -பிரச்னையா? அரசியலா?

சமூக ஏற்றத் தாழ்வு மிகுந்த நமது நாட்டில் சமத்துவம் உருவாக வேண்டுமானால், ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு அவசியம் என்ற கோட்பாடு நமது அரசியல் சாசனத்திலேயே உருவாக்கப்பட்டது. இதற்கு வித்திட்டவர்கள் மகாத்மா காந்தி, டாக்டர் அம்பேத்கர் போன்ற, சமூக நலனை மட்டுமே கருதிய தலைவர்கள் தான். எனினும், இட ஒதுக்கீட்டுக்காக அரசியல் நிர்ணய சபையில் வாதிட்ட அம்பேத்கர், ”இது ஒரு தற்காலிக ஏற்பாடு மட்டுமே. இதுவும் 30 அல்லது 40 வருடங்களில் நீக்கப்பட்டுவிட வேண்டும். அப்போது தான் அனைவருக்கும் சம வாய்ப்பு கிடைக்கும்” என்று சொன்னார். அவர் கூறிய கால அவகாசம் தாண்டியும், பல பத்தாண்டுகளாக இட ஒதுக்கீடு தொடர்கிறது. எனினும், இந்தக் கோட்பாடு ஏன் இன்னமும் நம் நாட்டில் முழுமையாக பயன் தரவில்லை?

இதற்கான காரணம் மிகத் தெளிவானது. ஒடுக்கப்பட்டவர்களிடத்தே கல்வியறிவைக் கொண்டு சேர்க்காமல் வெறும் இட ஒதுக்கீட்டு சலுகைகளைக் கொடுப்பதால் பயன் விளையாது. கல்விக் கூடங்களில் இடைநிற்றலைத் தவிர்க்கவும், தாழ்த்தப்பட்ட சமூக இளைஞர்கள் உயர்கல்வி பெறவும் வழிவகை செய்வதைத் தவிர்த்துவிட்டால், வேலைவாய்ப்புகளில் அவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களை நிரப்பவும் ஆள் கிடைக்காது. அது தான் இன்றைய நிதர்சன நிலைமை.

இது ஒருபுறமிருக்க, சமூகத்தில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒடுக்கப்பட்டு வஞ்சிக்கப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட தலித் மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட இட ஒதுக்கீட்டு சலுகைகளை, உயர்ஜாதியினரால் தாங்களும் ஒடுக்கப்பட்டதாகக் கூறி இடைநிலை ஆதிக்க ஜாதியினரும் பெற்றனர். மண்டல் அறிக்கை இதன் ஒரு பிரதிபலிப்பே. சமூக நீதிக்காக என்ற கோஷத்துடன் இந்தக் கோரிக்கை முன்வைக்கப்பட்டபோது எந்த அரசியல் கட்சியும் எதிர்க்கவில்லை. ஏனெனில், எல்லா கட்சிகளிலும் இவர்கள் தான் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றனர். உண்மையிலேயே, சமூக நீதிக்காக இடைநிலை சாதியினரில் பின்தங்கிய மக்களுக்கு சலுகைகள் கொடுப்பது தவிறில்லை. அதுவே அரசியல் விளையாட்டாக மாறி, எஸ்.சி. / எஸ்.டி. தாண்டி, எம்.பி.சி./ பி.சி.க்கு சலுகை என்றெல்லாம் புதிய அவதாரம் எடுத்தபோது, இட ஒதுக்கீட்டின் ஆதாரக் கோட்பாடே அடிபட்டது.

அதாவது தலித் மக்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட காரணமானது, பல்லாயிரம் ஆண்டுகால ஆதிக்க உணர்வுக்கு எதிரான, அடக்குமுறைக்கு எதிரான சமூக நீதி நோக்கு. அந்த தலித் மக்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தி வருவோரே இட ஒதுக்கீட்டுக்காக வரிசை கட்டி நின்றபோது, இட ஒதுக்கீட்டின் தாத்பரியமே கேள்விக்குள்ளானது. எனினும், இதை எந்த ஒரு அரசியல் தலைவரும் மெதுவாகக் கூட சொல்ல முனையவில்லை. அவ்வாறு கூறுவது தற்கொலைக்கு ஒப்பானது என்று அவர்களுக்குத் தெரியும்.

உண்மையில் தலித் மக்கள் மீது பிற சமூக மக்கள் நடத்திவந்த / நடத்தி வரும் அடக்குமுறைகளுக்கு பிராயச்சித்தமாக, அந்த மக்களுக்கு இன்னமும் பல நூற்றாண்டுகள் இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட வேண்டும். அம்பேத்கரே அதற்கு கால வரையறை செய்திருந்தாலும் கூட, தலித் மக்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு தொடர்ந்து வழங்கப்பட வேண்டும். தலித் மக்கள் இரட்டைக் குவளை முறையிலிருந்து விடுவிக்கப்படும் வரையில், அனைத்து ஆலயங்களிலும் சுதந்திரமாக வழிபடும் உரிமை கிடைக்கப்பெறும் வரையில், தீண்டாமை என்ற விஷம் இந்த மண்ணில் மட்கி மறையும் வரையில், தலித் மக்களுக்கு நாம் பிராயச்சித்தம் செய்தே தீர வேண்டும். ஆனால், தலித் மக்கள் மீது சவாரி செய்யும் பிற இடைநிலை ஜாதியினருக்கும் இட ஒதுக்கீடு தொடர்ந்து வழங்கப்பட வேண்டுமா? இதுகுறித்து பரிசீலிக்க வேண்டிய தருணம் இது.

இட ஒதுக்கீடு எதற்காகக் கொண்டுவரப்பட்டதோ, அதன் நோக்கமே தற்போது திசை திரும்பிவிட்டது. இப்போது இது ஒரு அரசியல் ஆயுதம். எந்த ஒரு மக்கள் நலத் திட்டம் அரசியல் ஆயுதமாக மாறிவிட்டதோ, அதனால் மக்களுக்கு நலன் விளைவது குறைவே. இட ஒதுக்கீடு என்பது ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு சமநீதி கிடைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்டது. ஒடுக்கப்பட்டவர்களும், அவர்களை ஒடுக்குபவர்களும் இட ஒதுக்கீடு பெற ஒரே வரிசையில் நிற்பது சமநீதி ஆகாது. இந்தச் சலுகைகள் கிடைக்கும் வரை, ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் துயரம், இடைநிலை ஜாதியினருக்கு புரியவே புரியாது. அதுவரை சமூக மாற்றம் எதிர்பார்த்த வேகத்திலும் அமையாது.


செய்தி ஆதாரங்கள்:

தேவாரத்தில் தேவர் சிலை அவமதிப்பால் பதற்றம் (தினத்தந்தி- 05.11.2012)

ஊத்துமலையில் தேவர் சிலை அவமதிப்பு: மக்கள் மறியல் (மாலை மலர் செய்தி – 11.11.2012)

ராஜபாளையத்தில் முத்துராமலிங்கத் தேவர் சிலை அவமதிப்பு-பதட்டம் (ONE INDIA -14.09.2011)

வத்தலக்குண்டில் தேவர் சிலை அவமதிப்பு – நெல்லை சிலைகளுக்குப் பாதுகாப்பு (ONE INDIA -29.12.2009)

நாம் ஆண்ட பரம்பரை – (தினமலர் செய்தி- 30.04.2012)

Tamil Nadu legislative assembly election, 2001

Tamil Nadu legislative assembly election, 2011

சாதியும் ஜனநாயகமும் – ஜெயமோகன்

இட ஒதுக்கீட்டின் சிற்பிகள்- விளக்கம் – ஜெயமோகன்

Ambedkar had called for measured reservation quotas (DNA News)

There’s no end to reservation- (Business Line Artilce)

Reservations in India – Ambedkar.org
தொடரும்