இந்து மாணவர்களுக்கும் வேண்டும் கல்வி உதவித்தொகை – ஏன்?

”மத அடிப்படையில் கல்வி வழங்கக் கூடாது என்று அம்பேத்கர் அரசியல் சட்டத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்துக்களில் ஜாதி இருப்பது போல, முஸ்லீம் மற்றும் கிறித்தவ மதங்களில் ஜாதியில்லை. ஆனால், அந்த மதங்களுக்குள்ளும் ஜாதியை உருவாக்கி, இந்து மாணவர்களின் தட்டில் இருந்த சாப்பாட்டை எடுத்து சிறுபான்மையினருக்கு பகிர்ந்து கொடுக்கிறார்கள். ‘ஏன் அப்படிச் செய்கிறீர்கள்?’ என்று இந்துக்கள் கேள்வி எழுப்பவில்லை. ஆனால் காங்கிரஸ் அரசு, சிறுபான்மையிர் ஓட்டுக்களைப் பெற, கடந்த 2007-ம் ஆண்டில் இருந்து சிறுபான்மையின மாணவர்களுக்கு இது போன்ற சலுகைகளை உருவாக்கி வழங்கி வருகிறது”.

For instance, in addition to this natural remedy, the use of natural herbs can help to cure many other diseases. This drug clomid prescription cost Rivas is one of the most commonly prescribed drugs. We are in the middle of a series on tamil movies where many of the actors are wearing branded clothing, so the tv channels would pick those films and show them.

Kamagra oral jelly what is it used for kamagra oral jelly kamagra oral jelly what is it used for? A: no, there are no side effects http://mtviewprop.com/contact-us/ to the antibiotic. Prednisone, generic prednisone price in uk, prednisone tablets, prednisone tablets in usa, generic prednisone for sale in uk, buy prednisone tablets, generic prednisone, buy prednisone for sale, prednisone for sale in uk, prednisone online.

I live in a big farm, and live on a small property with a huge field. We are proud Oued el Abtal to offer you a great and convenient solution - clomid. In a research study conducted in europe, they found that, of 25 women enrolled in the study, 15 had suffered side effects during a six-month course of treatment, including.

கல்வியும் , வேலைவாய்ப்பும் , தான் இந்த நவீன யுகத்தின் அதிகாரத்திற்கும், வறுமையை விரட்டவுமான சாவி . அப்படியான கல்வியும் , வேலை வாய்ப்பும் இந்துக்களுக்கு குறிப்பாக ஏழை இந்து மாணவர்களுக்கு கிடைத்து விடக்கூடாது என்பதற்காக களம் இறங்கி செயல் படுகின்றது மத்திய காங்கிரஸ் அரசு.  இந்த கீழ்த்தரமான செயல் திட்டத்திற்கு மாநிலத்தை ஆளும் திராவிட அரசுகளும் துணை நின்று அப்பாவி இந்துக்களுக்கு துரோகம் செய்கின்றன. கல்வி உதவித்தொகை என்பதே பொருளாதார சமூக அடுக்குகளில் பின்தங்கியுள்ள ஒரு மாணவன் தங்கு தடையின்றி கல்வி கற்பதற்காக வழங்கப்படுகிறது .  பொருளாதார , சமூக , புறச்சூழல்கள் மாணவனின் கல்வியையோ, அவன் சிந்தனைகளையோ, அறிவுப்பயணத்தையோ தடை செய்யக்கூடாது . புறக்காரணிகள் அவன் அறிவியக்க செயல்பாடுகளை தடை செய்து அவன் எதிர்காலத்தையோ, வேலைவாய்ப்பையோ ,ஆரோக்கியமான சமூக பங்களிப்பையோ தடை செய்வதாக இருக்ககூடாது என்ற நல்ல எண்ணத்தின் அடிப்படையில் வழங்கப்படுகிறது. இப்படியான உதவியை ஒரு மாணவனின் பிறந்த மதத்தை காரணம் காட்டி மறுக்கும் அநியாயம் உலகிலேயே இங்கு மட்டும் தான் நடக்கிறது.

ஒரு மாணவன் இந்து சமயத்தை பின்பற்றுபவனாக இருப்பதாலேயே அவன் கல்வியை , முன்னேற்றத்தை குழி தோண்டி புதைக்கும் கேவலமான வேலையை அரசுகள் செய்கின்றன. சிறுபான்மையினத்தை சேர்ந்த கோடிஸ்வரர்களுக்கு மக்களின் வரிப்பணத்தை வாரிக்கொடுக்க இவர்களுக்கு மனம் இருக்கிறது. ஆனால் சாக்கடை அள்ளும் சேரி இந்துவுக்கு மக்களின் வரிப்பணத்தில் இருந்து கிள்ளி கொடுக்க கூட இவர்களுக்கு மனமில்லை. ஒரு ரூபாய், 2 ரூபாய்க்கு தட்டேந்தும் ஏழை பிராமணர்கோ, இறப்பு காரியங்களில் சடங்கு செய்யும் சவண்டியின் ஏழை இந்து குழந்தைக்கு கொஞ்சமும் கொடுக்க மனமில்லை. ரோட்டோரத்தில் வெற்றிலை கடை வைத்திருப்பவனுக்கும், தள்ளுவண்டியில் காய்கறி விற்கும் அபலை இந்து கைம்பெண்ணின் மகனுக்கோ, மகளுக்கோ கொடுக்க மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளுக்கு மனமில்லை. ஆனால் தோல் தொழிற்சாலை வைத்திருப்பவருக்கும், மாட்டுக்கறியை ஏற்றுமதி செய்து கோடி கோடியாக பணம் வைத்திருப்பவர்களின் வாரிசுகளுக்கு அள்ளி அள்ளி வீச அரசுகள் தயாராக இருக்கிறது. எதற்காக இந்த அவலம், ஏன் இந்த கேவலமான பிரிவினை, வஞ்சகமான சமனிலை?. எல்லாம் சிறுபான்மையினரை குறிவைத்து ஓட்டு பொறுக்குவதற்காகத்தான்.

TN_BJP_hindu_scholarship_campaign_2

உதாரணமாக சமீபத்தில் நாளிதழில் வந்த ஒரு செய்தி எப்படி ஒரு அதிர்ச்சி கரமான விளைவையும் , அப்பாவி ஏழை இந்துக்களுடைய நிலையையும் தெளிவாக உணர்த்தியது .கப்பலோட்டிய தமிழனும் செக்கிழுத்த செம்மலுமான வ. வூ.சி. யின் பேத்தி வறுமை காரணமாக உயர் கல்வி பெற முடியாமல் தவிக்கிறார் என்ற செய்தி .  1130 /1200 மதிபெண்கள் பெற்றும், மருத்துவத்திற்கான கட் ஆஃப் மதிப்பெண்ணாக 196.5 மதிப்பெண் பெற்றும் பிரம்ம நாயகி இந்து மதத்தை சேர்ந்தவர் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக உயர் கல்வி வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்டு சமூகத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைக்கப்படுகிறார். நமது தேசத்தின் சுதந்திரத்திற்காக செக்கிழுத்தவருக்கும், முதல் சுதேசி கப்பலை இயக்கியவரின் வாரிசு இப்போது வறுமை நிலையால் கஷ்டப்பட்டாலும் நீ இந்து என்பதால் உனக்கு எந்த வாய்ப்பும் வழங்கப்படக்கூடாது என்ற நிலையை அரசு எடுக்கிறது. 900 மதிப்பெண் எடுக்கும் பணக்கார இஸ்லாமிய ஆண் எளிதாக அரசு உதவியோடு மருத்துவம் படித்து வெளியேறிவிடுவான் இலவசமாக . ஆனால் 1130 மதிபெண் எடுத்தாலும் ஒரு இந்து பெண் உயர்கல்வி பெற முடியாது. அதிலும் இவர்கள் போடும் நிபந்தனைகளை போன்ற அபத்தத்தை எங்கும் பார்க்க முடியாது.

நீங்கள் ஒரு ஏழை இந்து சமூகத்தை சேர்ந்த முதல் தலைமுறை பட்டதாரி என்றால், அதுவும் உங்கள் குடும்பத்தின் ஆண்டு மொத்த வருமானம் 50000 ரூபாய்க்குள் இருந்தால் மட்டும் உங்களின் சமூக அடுக்குகளுக்கு ஏற்ப உங்களுக்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்கப்படும், அதாவது உங்கள் குடும்பத்தின் மொத்த வருமானம் மாதத்திற்கு 4500 க்குள் இருந்தால் உங்களுக்கு கல்வி உதவித்தொகை இல்லாவிட்டால் இல்லை. இதே நீங்கள் சிறுபான்மையினர் ஆக இருந்தால் உங்களுக்கு வருமானம் ஒரு பொருட்டே இல்லை. அதிர்ச்சி அடையாதீர்கள் . மத்திய அரசு சிறுபான்மையினருக்கு என்ன சொல்கிறது என்றால் ஆண்டு வருமானம் 2,50,000 க்குள் அதாவது இந்துக்களை விட குறைந்த்து 500% அதிகமாக இருந்தாலும் சிறுபான்மையினருக்கு உதவித்தொகை கிடைக்கும். மேலும் இவர்களுடைய வருமானத்திற்கு யாரும் உத்திரவாதம் அளிக்க வேண்டாம். அவர்களாக ஒரு வெள்ளைத்தாளில் தங்கள் வருமானம் இரண்டரை லட்சம் தான் என்று எழுதிக்கொடுத்தால் போதும் உங்களுக்கான கல்விக்கட்டணம் முழுமையும் இலவசம். ஏழை இந்துக்கள் என்றால் மாதம் 4500 என்ற வருமானத்திற்கு சான்றிதழ் பெற கிராம நிர்வாக அலுவலர் முதல் தாசில்தார் வரை 2000 ரூபாய் லஞ்சம் கொடுத்து தான் பெற வேண்டும் என்று அரசு சொல்கிறது. இது என்ன விதமான நியாயம் என்று சொல்லுங்கள்.

மேலும் அரசு சிறுபான்மையினருக்கு கல்வி உதவித்தொகை அளிக்க முடிவு செய்து பயனாளிகள் தேர்வையும் முடித்து நிதி ஒதுக்கீடும் செய்து விடுகிறது. ஆனால் ஆண்டு இறுதியில்  நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கை விட 120% முதல் 330% அதிகமாக இலக்கை எட்டி மாநில அரசுகள் சாதனை புரிகின்றன. (பார்க்க : இணைப்பு 1  )

அது தொகையாகட்டும் ,பயனாளிகளின் எண்ணிக்கையிலாகட்டும் எவ்வளவு உயர்ந்து இருக்கிறது என்று பாருங்கள்.  (மாவட்ட வாரியாக பயனாளிகளின் பட்டியலை பாருங்கள், அவர்களின் கல்வி தகுதி மதிப்பெண்களையும் பாருங்கள். தகுதி இல்லாத சிறுபான்மையினருக்கு கல்வி முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம் கல்வியின் தரம் குறைவதோடு, முறையான கல்வி தகுதி உள்ள பல இந்து மாணவர்களின் வாய்ப்பு பறிக்கப்படுகிறது. இந்த அரசாங்கம் அரசு உயர்பதவிகள், மேலான வியாபார வாய்ப்புக்கள், தொழில் நுட்ப படுப்புகள், பட்ட மேற்படிப்புகள் அனைத்திலும் சிறுபான்மையினர் மட்டுமே இருக்க வேண்டும். பெரும்பான்மை இந்து சமூகம் கீழ் மட்ட கல்வி மட்டுமே கற்று கூலி வேலைக்கும் , அடிமை தொழிலுக்கும், தினக்கூலியாகவும் செல்லட்டும் என்று திட்டமிட்டு சதி செய்கிறது. இந்துக்களின் சமூக , கல்வி உரிமைகளை மறுத்து அவர்களை ஏழ்மையிலும் , வறுமையிலும் நீடிக்க வைக்க மத்திய மன்மோகன் அரசும் மானிலத்தை ஆளும் திராவிட அரசாங்கங்களும் முயற்சி செய்கின்றன.

nmdfcமேலும் மத்திய அரசும், மாநில அரசும் சேர்ந்து 37 விதமான கல்வி உதவித்தொகைகளை வழங்குகிறது. ஆனால் இதில் பெரும்பாலான பயனாளிகள் சிறுபான்மையினத்தை சார்ந்தவருக்கு மட்டுமே. இப்படியான ஒரு சமூக அநீதியை இழைப்பதற்காகவே சிறுபான்மையினர் நலத்திற்கென தனியாக ஒரு அமைச்சரவையையே ,மத்திய அரசு அமைத்து பெரும்பான்மை மக்களின் முன்னேற்றத்திற்கு தடை ஏற்படுத்தி வருகிறது. ராஜேந்திர சச்சார் மற்றும் நீதியரசர் ரங்கநாத் மிஸ்ரா தலைமையிலான இரு வேறு கமிஷன்களின் பரிந்துரைகளை அப்படியே ஏற்று அமல்படுத்தி பெரும்பான்மை இந்துக்களின் வாழ்க்கை தரத்தை குலைக்க சதி செய்கிறது. (http://ncm.nic.in/pdf/compilation.pdf) சச்சார் கமிட்டி பரிந்துரையிலேயே தெளிவாக சொல்லப்பட்டு இருப்பது தேசிய சராசரி கல்வி தகுதியை விட இந்துக்கள் பெருமளவு குறைவாக இருக்கிறார்கள். அதாவது தேசிய கல்வி சராசரியான 64.30% க்கு கீழ் இந்துக்களின் கல்வி சராசரி 55% மாகவும் இஸ்லாமியர்களின் கல்வி 59.88% ஆகவும் இருக்கிறது. கிறிஸ்த்தவர்களும் , பெளத்த , சமணர்களும் தேசிய சராசரியை விட மேலான கல்வி நிலையில் இருக்கிறார்கள் எனும் போது கல்வி உதவித்தொகை நியாயமாக யாருக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டும். இந்துக்களுக்கு தானே, ஆனால் முறைகேடாக இது இஸ்லாமியர்களுக்கும், தேவையே இல்லாத கிறிஸ்த்தவர்களுக்கும் வழங்கப்பட்டு கொண்டிருக்கிறது.

மேலும் பிரதமரின் 15 அம்ச திட்டம் என்ற அலங்கார பெயரோடு பெரும்பான்மை இந்துக்களை எப்படி கல்வி, வேலை வாய்ப்பில் பின்னுக்கு தள்ளுவது என்ற சதித்திட்டம் வெளியிட்டு இருக்கிறது. (http://www.minorityaffairs.gov.in/sites/upload_files/moma/files/pdfs/pm15points_eguide.pdf ) இந்த அறிவிக்கை முழுக்கவும் சிறுபான்மையினரை எப்படி குஷிப்படுத்தலாம் என்ற ஒரே நோக்கத்தோடு தயாரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. சிறுபான்மையினரை எப்படி கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் மிக அதிக அளவில் பங்கேற்க செய்வது . மத்திய மானில அரசு பணிகளில் எப்படி இவர்களை அதிகமாக நியமிப்பது. தொழில் நுட்ப கல்வி, ஆராய்ச்சி கல்வித்துறையில் எப்படி இவர்களை முன்னிறுத்துவது என்பது பற்றி விரிவாக சொல்லும் இந்த அறிக்கை படித்தான் சிறுபான்மையின நலத்துறை அமைக்கப்பட்டு செயல் படுகிறது .

இந்த சிறுபான்மை கல்வி உதவித்தொகை எனும் உரிமை ஏழைகளாக இருந்தாலும் அவன் இந்து என்பதற்காக மறுக்கப்படுகிறது. கல்வி உதவித்தொகை 3 நிலைகளில் வழங்கப்படுகிறது.

  1. pre metric scholarships
  2. post metric schlorships
  3. higer studies scholarships

இவற்றில் ப்ரி மெட்ரிக் எனும் முதல்னிலை வகுப்புகளுக்கு வழங்கப்படும் கல்வி உதவித்தொகையை பாருங்கள்.   ஒவ்வொரு ஆண்டும் என்ன இலக்கு நிரணயிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எவ்வளவு பேருக்கு அதிகமாக கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று பாருங்கள். போஸ்ட் 11 ,12 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் சிறுபான்மையினர் என்றால் மாதம் 380 ரூபாய் முதல் 550 வரை வழங்கப்படுகிறது. இதுவே ஏழை இந்துக்குழந்தையாக இருந்தால் ஆண்டுக்கு 23 ரூபாய் வழங்கப்படுகிறது. இதை போலவே உயர் தொழில் நுட்ப கல்வி நிலையங்களில் கல்வி கற்பதற்கு சிறுபான்மையினருக்கு அதிகபட்சமாக ஆண்டுக்கு 3 லட்சம் வரை வழங்கப்படுகிறது. இதே இந்துக்களுக்கு ஆண்டுக்கு 12,000 முதல் 40,000 வரை மட்டுமே வழங்கப்படுகிறது. மேலும் சிறுபான்மையின கல்வி நிலையங்களிக்கு கல்வி உரிமை பெறும் சட்ட்த்தின் நெருக்குதலும் இல்லாத்தால் அவர்கள் முழுமையாக 100% சிறுபான்மையினரை படிக்க வைத்து விடுவார்கள். பெரும்பான்மையினரின் கல்வி நிலை என்பது எந்த உதவியும் இன்றி சீரழிந்து போய்விடும்.

ஆட்சி அதிகாரத்தை பிடிப்பதற்காகவும், போலி மதச்சார்பின்மை, முற்போக்கு வேடங்களை அணிந்து கொள்வதற்காகவும் நியாயத்திற்கும் , தர்மத்திற்கும் புறம்பாக இப்படியான நிலைப்பாடுகளை அரசுகள் மேற்கொள்கின்றன. சிறுபான்மையினருக்கு சலுகைகள் கொடுப்பதை பாஜக எதிர்க்க வில்லை. ஆனால் அதே நேரம் ஏழை இந்துக்குழந்தைகளுக்கு அந்த சலுகைகளை கொடுங்கள் என்று கேட்கிறோம். என்ன தவறு இருக்கிறது. இந்த மண்ணில் பிறந்த இந்து குழந்தைகளும் நன்றாக படித்து நல்ல வேலைவாய்ப்பை பெற்று வளமான வாழக்கை வாழட்டுமே என்று கெஞ்சுகிறோம். உங்களின் பிரித்தாளும் வெறிக்காக அப்பாவி ஏழை இந்து குழந்தைகளின் வாழ்க்கையில் மண் அள்ளி போடுவதை தாங்க முடியாமல் தான் வீதிக்கு வந்து போராடுகிறோம். கட்டிட வேலையும், சாக்கடை அள்ளும், குப்பை அள்ளும் பணி செய்து தன் வருமானத்தை எல்லாம் அரசு மறைமுகமாக பிடுங்கிக்கொள்ளும் அடித்தள இந்துவின் சந்ததிகள் இன்னும் 100 ஆண்டுகள் ஆனாலும் வறுமையினாலும், ஏழ்மையினாலும் கல்வி அறிவு பெறுவதிலிருந்து விலகி முன்னேற்றம் இல்லாமல் இருக்க சதி செய்கிறீர்கள் என்று குற்றம் சாட்டுகிறோம். என்ன பாவம் செய்தார்கள் என்று யோசித்து பாருங்கள் மக்களே ?

சிறுபான்மையினர் என்ற ஒரு காரணத்திற்காக ஆண்டிற்கு 12000 ரூபாயை உதவித்தொகையை பெறுகிறார்கள், ஆனால் ஏழை இந்து மாணவன் பட்டை நாமத்தோடு பிச்சை தட்டை ஏந்திக்கொண்டு செல்ல வேண்டிய அவலம்.சிறுபான்மையினத்தை சேர்ந்த செல்வச்செழிப்பில் திளைக்கும் கிறிஸ்த்தவ, இஸ்லாமிய மாணவன் மாதம் 1000 ரூபாயிலிருந்து ஆண்டுக்கு 75000 ரூபாய் வரை உதவியாக பெறுவான். குடிசையில் வாழ்ந்து அழிந்து போகும் ஏழை இந்து மாணவன் வெற்று கையுடன் எந்த உதவியும் இன்றி சமூக அடுக்கில் கீழ் விழுந்து நசிந்து போக அரசே சதி செய்கிறது. இது ஒட்டுமொத்த இந்து சமயத்தையே திட்டமிட்டு அழிக்கும் நீண்ட கால சமூக சதியின் ஒரு பாகமாகவே இதை கருத வேண்டி இருக்கிறது. ஏழை இந்து மேலும் கீழான நிலைக்கு சென்று பரம ஏழையாக மாறுவதற்கும், நடுத்தர குடும்பத்தை சேர்ந்த இந்து உயர்கல்வி மறுக்கப்பட்டு ஏழையாக மாற மத்திய , மாநில அரசுகளின் சதி வேலை தான் இது.

2006 ஆம் ஆண்டு முதல் பெரும்பான்மையான மக்களின் வரிப்பணத்தில் செயல்பட்டு வரும் சிறுபான்மையினர் நல அமைச்சகம் ஒரு கல்வி உதவித்தொகையை அறிவிக்கிறது. தொழில் நுட்ப கல்வி மற்றும் உயர்கல்விக்கான உதவித்தொகை. பயனாளிகள் முழுக்க முழுக்க சிறுபான்மையினர் மட்டுமே நாடு முழுதும் 60000 பயனாளிகளுக்கு கொடுக்க முடிவு செய்யப்பட்டு 962.67 கோடி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒரு பைசா கூட ஏழை இந்து மாணவனுக்கு கொடுக்கப்பட வில்லை. மத்திய அரசுக்கு சிறுபான்மையினர் மட்டும் தான் ஓட்டுப்போட்டும் வரி கட்டிக்கொண்டும் இருக்கிறார்களா? பெரும்பான்மை இந்து மக்கள் ஏன் இப்படி 3ம் தர குடிமக்களை போல நடத்தப்பட வேண்டும் . இந்த உதவித்தொகையில் 95.4% முழுக்க முழுக்க இஸ்லாமிய கிறிஸ்த்தவ சிறுபான்மையினர்களுக்கு மட்டுமே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. சீக்கிய, சமண, பெளத்த சிறுபான்மை மக்கள் அனைவரும் சேர்ந்து 4.6 % உதவித்தொகையை மட்டுமே பகிர்ந்து கொண்டுள்ளனர். இந்த கால கட்டத்தில் பொறியியல் மருத்துவம் ,மேலாண்மை கல்வி நிறுவனங்களின் குறைந்த பட்ச கல்விக்கட்டணத்தை கூட கட்ட முடியாமல் தேசம் முழுக்க 2,64,000 ஏழை இந்து மாணவர்கள் கல்வி கூடங்களிலிருந்து வெளியேறி விட்டார்கள்.963 கோடியை ஒதுக்கி சிறுபான்மையினரை குஷிப்படுத்தும் காங்கிரஸ் அரசு. இன்னும் ஒரு 1000 கோடியை ஒதுக்கி ஏழை இந்து பெற்றோர்களின் வாரிசுகளையும், மாணவர்களையும் படிக்க உதவி இருக்கலாமே? . 264000 குடும்பங்கள் இன்று தங்களுக்கான சமூக முன்னிலையை இழந்து மூன்றாந்தர மக்களாக தரம் தாழ்ந்து இருப்பதற்காவே இந்த அரசு இப்படியான துரோகத்தை செய்கிறது. இந்து சமயத்தில் பிறந்து ஏழையாக தங்கள் வாழ்க்கையை தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும் அந்த அப்பாவி மாணவர்கள் செய்த பாவம் என்ன?

christian_college_faculty1ஆண்டிற்கு 25ஆயிரம் ரூபாய் தினம் வந்து செல்பவர்களுக்கும்  (day scholars) விடுதியில் தங்கி பயிலும் சிறுபான்மையின மாணவர்களுக்கு 30 ஆயிரம் ரூபாயும் கொடுக்கப்படுகிறது. ஏழை இந்து மாணவனுக்கு 1 ரூபாய் கூட கொடுக்கப்படுவதில்லை. மேலும் இதன் அயோக்கியத்தனங்களை பாருங்கள். 2,50,000 வரை வருமானம் உள்ளவர்களுக்கு இந்த உதவித்தொகை பொருந்துமாம், ஆனால் அதை சொல்ல வேண்டியது அவரே தான். (அறிக்கை எண்1)அதாவது 1கோடி வருமானம் ஈட்டும் ஒரு நபர் தான் 2,50,000 தான் சம்பாதி[ப்பதாக சொன்னாலே போதுமானதாம். அதை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்க வேண்டுமாம். ஆனால் இந்து சமயத்தை சேர்ந்த மாணவன் என்றால் அவனுக்கு கிராம நிர்வாக அதிகாரி, வருவாய் அதிகாரி, இணை தாசில்தார் உள்ளிட்டவர்கள் பார்த்து சான்று வழங்கினால் தான் ஏற்றுக்கொள்வார்களாம். என்ன விதமான அயோக்கியத்தனமும், பாரபட்சமும் நிலவுகிறது பாருங்கள். அப்படியே இந்து சமயத்தை சேர்ந்தவர் 1 லட்சத்திற்கு கீழ் வருமானம் உடைவராக இருந்தால் அவருக்கு ஆண்டுக்கு 1000 ரூபாய் நிதி உதவி வழங்கப்படுகிறது.1 லட்சத்திற்கு மேல் என்றால் ஒரு பைசா கூட நிதி உதவி கிடையாது . என்ன விதமான நியாயம் என்று பாருங்கள். இதனுடைய நோக்கம் என்பது இந்து மாணவர்களை கல்வி கற்பதை நிறுத்தி அவர்கள் மூன்றாந்தர வேலைகளில் ஈடுபட்டு அடிமையாக இருக்க வேண்டும், இஸ்லாமிய, கிறிஸ்த்தவ மாணவர்கள் கல்வி கற்று பெருவாரியான அரசு, தனியார் பணிகளை ஆக்ரமித்து இந்த நாட்டை அழிக்க வேண்டும் என்ற கெடு நோக்கோடு மத்திய அரசு திட்டமிட்டு செயலாற்றி வருகிறது.

2006 – 2007 காலத்தில் 64000 ஆக இருந்த பயனாளிகள் எண்ணிக்கை 75000 ஆக அடுத்த ஆண்டு உயர்த்தப்படுகிறது.அத்தோடு இன்னொரு மிகப்பெரிய அராஜகம் திட்டமிட்டு அரங்கேற்றப்படுகிறது. அது என்ன வென்றால் அரசாங்கம் உதவித்தொகை பெற தகுதியானவர்களாக ஒரு எண்ணிக்கையை அறிவிக்கிறது. பின்னர் அதில் 75% மத்திய அரசும், 25% மாநில அரசும் பகிர்ந்து அளிக்கலாம் என்று சொன்னதோடு, பயனாளிகளின் எண்ணிக்கையை எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் இஷ்டம் போல உயர்த்தி கொடுங்கள் . சிறுபான்மையினரின் ஓட்டும், அவர்களின் மனம் குளிர்வது தான் நமக்கு முக்கியம் . பெரும்பான்மை மாணவர்கள் கல்வி கற்காமல் நாசமாக போக வேண்டும் என்பது அதை விட முக்கியம் என்று சொல்கிறது மத்திய காங்கிரஸ் அரசாங்கம். சிறுபான்மையினருக்கு கல்வி ஊக்கத்தொகையை மக்கள் வரிப்பணத்திலிருந்து வாரி வீசி அடிக்கும் காங்கிரஸ் அரசு. பெரும்பான்மை இந்துக்களுக்கு துரோகம் செய்கிறது எப்படி என்றால் அவர்களின் வருமான அளவீடுகளில் ஆண்டுக்கு 60,000க்கும் மேல் சம்பாதிக்கும் ஏழை மேல் சாதி இந்து எந்த உதவித்தொகையும் பெற முடியாது. அதாவது மாதம் 5000 ரூபாய் சம்பாதிக்கும் 5 நபர்களை கொண்ட இந்து குடும்பம் கல்வி உதவித்தொகை பெற தகுதி அற்றது. இதோடு மட்டுமல்லாமல் தலித் மாணவர்களுக்கும் , இன்ன பிற சாதி அடுக்குகளில் உள்ள மாணவர்களுக்கும் வருமான அளவீட்டிற்குள் கொண்டு வர தனியாக சதி ஆலோசனை வேறு செய்து கொண்டு., கீரிமி லேயர் விவகாரத்தில் இரட்டை வேடம் புனைகிறது மத்திய அரசு.

உதாரணத்திற்கு 2010 -2011 ஆம் ஆண்டிற்கான மெட்ரிக் பள்ளி முடித்த மாணவர்களுக்கான சிறுபான்மையின அமைச்சகத்தின் வெளியீட்டை பார்ப்போம். மாதம் 500 முதல் 1000 வரை பெறும் கல்வி உதவித்தொகை வழங்க நிர்ணயிக்கப்பட்ட பயனாளிகளின் எண்ணிக்கை 400000 ஆனால் வழங்கப்பட்டது 525644 பேர்களுக்கு 132% குறிப்பட்ட இலக்கை விட அதிகமாக சிறுபான்மையினர்க்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டு இருக்கிறது. எந்த சமூக மேம்பாட்டு திட்டத்திலும் இவ்வளவு பெரிய தில்லு முல்லு இருக்காது. 132% உயர்வு ஏற்பட்டு இருக்குமேயானால் அதை பற்றி அரசு ஏதேனும் விசாரித்திருக்கிறதா ? முன்னால் சொன்ன இலக்கு, வருமான அலகு இவற்றில் உள்ள தப்பு ஆராயப்பட்டு திருத்தப்பட்டுள்ளதா என்றால் இல்லை. மீண்டும் 2011 2012 ஆண்டுகளிலும் இதே அளவிற்கு தில்லு முல்லு நடந்திருக்கிறது. தமிழகத்தை எடுத்துகொள்வோம்,. தமிழகத்தில் உள்ள சிறுபான்மையினர் பயனாளிகள் இஸ்லாமிய சமூகம் :7320 க்கு வழங்க தகுதி இருப்பதாக மத்திய அரசு தெரிவித்தது.தமிழக அரசு தாயுள்ளத்தோடு வழங்கியது 16618 பேருக்கு . 223% அதிகமான பேருக்கு இஸ்லாமிய சமூகத்தில் மட்டும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. கிறிஸ்த்தவர்கள் இன்னும் ஒரு படி மேலே 7980 பயனாளிகளுக்கு தகுதி இருப்பதாக மத்திய அரசு சொன்ன பிறகு தமிழக அரசு 17489 பேருக்கு 220 % அளவில் உயர்த்தி வழங்கி இருக்கிறது. என்ன ஒரு பொறுப்புணர்ச்சி, கடமை உணர்ச்சி என்று உங்களுக்கு புல்லரிக்கும் அந்த அரசு ஏழை தலித் மாணவர்களுக்கு செய்த அநீதியை பாருங்கள்.

இதே தமிழக அரசு ஏழை தலித் இந்து மாணவர்களுக்கு ஆதி திராவிட நல நிதியை சுத்தமாக பயனில்லாமல் இருக்கிறது என்று சொல்லி அரசு இலவச தொலைக்காட்சி பெட்டிக்கு நிதியாக 500 கோடியை திருப்பி விட்டு விட்டனர்.ஏழை தலித் மாணவன் படிக்க கூடாது என்பதற்காக இவ்வளவு கீழ்த்தரமான வேலைகளை செய்யும் அரசு சிறுபான்மையினருக்கு எப்படி சொம்படிக்கிறது என்று பாருங்கள். ஆதி திடாவிட மாணவர்களுக்கான ஒதுக்கீட்டையும் அது செலவிடப்பட்ட திட்டங்களையும் பாருங்கள். எவ்வளவு அயோக்கியத்தனம் செய்திருக்கிறார்கள் என்ற உண்மை தெரியும் , சாக்கடை அள்ளும் கூலித்தொழிலாளியின் வாயில் மண்ணைப்போட்டு, அவன் கல்வியில் கொள்ளிக்கட்டையை சொருகும் வேலையை இரண்டு திராவிட கட்சிகளும் தொடர்ந்து திட்டமிட்டு செய்கின்றன. காங்கிரஸ் கட்சி சிறுபான்மையினர் நலனுக்கு பாடுபடுவதில் 1% ஏழை இந்து தலித் மாணவர்கள் மேல் காட்டியிருந்தால் அவர்களின் வாழ் நிலை எப்படியோ மாறி இருக்கும். ஆனால் அதற்கு இவர்களுக்கு மனமில்லை.

TN_BJP_hindu_scholarship_campaign_1

தலித் மற்றும் பழங்குடி மாணவர்களுக்கு கல்விக் கட்டணம் செலுத்துவதி லிருந்து விலக்கு அளிக்கும் அரசாணையை அமலாக்க தனியார் சுயநிதிக் கல்லூரி கள் மறுப்பதால், வட்டிக்கு வாங்கி கல்விக் கட்டணம் செலுத்தும் நிலைக்கு தலித் மாணவர்கள் தள்ளப்பட் டுள்ளனர்.தமிழ்நாடு அரசு ஆதி திராவிடர் மற்றும் பழங்குடி யினர் நலத்துறையால் 11.09. 2012ம் தேதி அரசா ணை எண் 92 வெளியிடப்பட்டது . 2012-13 கல்வி ஆண்டிலி ருந்து சுயநிதி கல்வி நிறுவ னங்கள் ஆதி திராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினர் மற் றும் மதம் மாறிய ஆதி திராவிடர் மாணவ மாணவியர்கள் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு செலுத்த வேண்டிய (அரசு நியமித்த சுயநிதி கல் லூரிகளுக்கான கட்டணக் குழு நிர்ணயித்த) கட்டணங் களை, மாணவ- மாணவியர் சேர்க்கையின் போது அவர் களிடமிருந்து வசூலிக்கக் கூடாது.

மாறாக மாணவ, மாணவியர்கள் செலுத்த வேண்டிய மேற்கண்ட கட்டணங்களை தொழில் நுட்ப கல்வி இயக் ககம்/மருத்துவ கல்வி இயக்ககம்/கல்லூரி கல்வி இயக்ககம் தேவையின் அடிப்படை யில் ஆதிதிராவிட நல ஆணையரிடமி ருந்து கல்வி ஆண்டின் துவக்கத்திலேயே தொகையினை பெற்று, தனது நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ள சுயநிதி கல்லூரிகளுக் கும் வழங்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண் டும். மேலும் இத்திட்டத்தின்படி பெற் றோர்/ பாதுகாவலர் ஆண்டு வருமானம் ரூபாய் ஒரு லட் சத்திற்கு மிகாமல் உள்ள, தகுதியுள்ள ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினர் மற் றும் மதம் மாறிய கிறிஸ்தவ ஆதிதிராவிடர் மாணவ- மாணவியர்களிடமிருந்து எவ்வித கல்விக் கட்டணங் களையும் வசூலிக்கக் கூடாது என்பதை சம்பந்தப் பட்ட கல்வி நிலைய இயக் கங்கள் உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று அந்த அரசா ணையில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், தற்போது சுய நிதி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரிகள், பாலிடெக் னிக் கல்லூ ரிகளில் மாணவர் சேர்க்கையின்போது ஆதிதிராவிடர் மற்றும் பழங்குடியினர் மாணவர்க ளிடத்தில் கல்வி கட்டணம் வசூலிக்கின்ற னர். இதனால் மாணவர்க ளின் பெற்றோர் கள், மிகுந்த சிரமத்தோடு வட்டிக்கு கடன் வாங்கி கல்வி கட் டணம் செலுத்தி வருகின்றனர். ஆதிதிராவிடர் மாணவ, மாணவியர்களி டத்தில் கல்வி கட்டணம் வசூலிப்பதை தடுத்திட வேண்டும், அரசாணை 92 குறித்து பொது அறிவிக்கை வெளியிடவேண்டும் என நாம் கோருகிறோம்.

கல்வி உதவித்தொகை என்பது ஒரு மாணவனின் சமூக அந்தஸ்த்தை உயர்த்துவதற்கும் அவனுடைய அடிப்படை அறிவை பெருக்கி கொள்வதற்காகவும் கொடுக்கப்படும் ஆதாரமான செயல்பாடு . அதில் மத , மொழி வேறுபாடுகளை புகுத்தி அப்பாவி ஏழை இந்து மாணவர்களின் வாழ்க்கையை சிதைத்து விட வேண்டாம் என பணிவோடு கேட்டுக்கொள்கிறோம். பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே என்று கல்வி பயில வரும் மாணவனுக்கு மத ரீதியாக பார்த்து சலுகைகளையும் பெரும்பான்மை மதம் என்பதால் அவனுக்கு உதவிகள் மறுக்கப்படுவதும் மிகுந்த அநீதியானதும், அரசியல் சட்ட்த்திற்கு விரோதமானதும் ஆகும். இது பிற்காலத்தில் சமூக சம் நிலையை பாதித்து பெரும்பாலான இந்து குடும்பங்களை அடியோடு நாசம் செய்து விடும் என்பதால் அரசு தனது ஓட்டு வங்கி அரசியலுக்காக செய்யும் சிறுபான்மை நல அரசியலை விடுத்து நீதியின் பால் நின்று அறத்தை நிலை நாட்ட வேண்டும் .

வறுமைக்கும் தாழ்மைக்கும் உண்டா மதம் ?

”தாழ்வுற்று வறுமை மிஞ்சி விடுதலை தவறி கெட்ட பாழ்பட்டு நின்ற பாரத தேசந்தன்னை வாழ்விக்க வந்ததாக நினைத்த அரசுகள், சிறுபான்மை மாணவர்களுக்குபெரும்பான்மை சலுகைகளையும், பெரும்பான்மை மாணவர்களுக்கு ஏமாற்றத்தையும், விரக்தியையும், வேலை  இல்லாத் திண்டாட்டத்தையும் பரிசாக அளிக்கிறார்கள்.பெரும்பான்மையான இந்து சமூக மக்கள் படிக்காமல் ,சாதாரண வேலைக்கு செல்வதற்காகவும், சிறுபான்மையினரை நல்ல அரசு வேலையில் அமர வைப்பதற்க்காகவும் திட்டமிட்டு இப்படியான சதிசெயலை செய்கிறது மத்திய அரசு. இந்நிலை தொடர்ந்தால் இந்துக்கள் பொருளாதாரத்திலும், கல்வியிலும் தங்களின் முன்னுரிமையை இழப்பதோடு மூன்றாந்தர குடிகளாக மாறி அடிமைப்பட்டு ஒழிந்து போவதற்காகவே இப்படியான நிலைப்பாட்டை மத்திய அரசு எடுக்கிறது. இத்தனையும் இஸ்லாமியர் உள்ளிட்ட சிறுபான்மையினரின் மேலுள்ள விருப்பத்தினால் அல்ல அப்பாவியான இந்துக்கள் மீதுள்ள வெறுப்பினாலும், மதமாற்றத்திற்கு வசதியாக அவர்கள் அறிவு, தன்மானம் இல்லாமல் இருப்பதற்காகவுமே இப்படி செய்கிறது. இத்தாலிய கிறிஸ்த்தவ சோனியா தலைமையில் உள்ள கான்கிரஸ். இதை எதிர்த்து தமிழகத்தில் 42 நகரங்கள், மாநகரங்களில் பாஜக பெரும் போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்தி வருகிறது. 3,00,000 க்கும் மேலான பாஜக தொண்டர்களும், மக்களும் பங்கேற்று இந்த போராட்டத்தை மக்கள் போராட்டமாக மாற்றி இருக்கிறார், பாஜக மாநில தலைவர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் . தொடர்ந்து 3 ஆண்டுகளாக பாஜக போராடுவதற்கு மத்திய அரசு இன்னும் செவி சாய்க்க வில்லை. இந்த நிலையும் மாறும்.

இந்திய மதப்பிரிவினை சட்டம் = பண்பாட்டு அழிவு ? – 1

மூலம்: டாக்டர். மூர்த்தி முத்துசுவாமி
தமிழில்: ஜடாயு

இறுதியாக, இந்தியாவுக்கான தருணம் வந்திருக்கிறது. முதலில் மேற்காசிய படையெடுப்பாளர்கள், பின்னர் பிரிட்டிஷ் காலனியம் என்று ஆயிரம் ஆண்டு அன்னிய அரசாட்சியிலிருந்து விடுபட்டு இந்தியா வெளிவந்திருக்கிறது.

1947ல் இந்தியா சுதந்திரமடைந்த வுடனேயே, பொறியியல், தொழில்நுட்பம், மேலாண்மை, கட்டமைப்பு ஆகிய துறைகளில் புதிய கல்வி நிறுவனங்களைத் தொலைநோக்குடன் உருவாக்கியதன் பயனாக, பின்வந்த காலங்களில் செல்வப் பெருக்கமும், அதோடு கூடிய சமூக-பொருளாதார முன்னேற்றங்களும் சாத்தியமானது.

1940களில் உருவான இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் அப்போதைய தேசத்தைப் பிரதிபலித்தது – ஒட்டுமொத்தக் கல்வியறிவு 12 சதவீதமே இருந்த தேசம்; [1] இன்னும் பிரிட்டிஷ் காலனியத்தால் ஆளப் படும் தேசம். இந்தச் சூழலில் உருவாக்கப் பட்ட அரசியல் சட்டத்தில், அது பிரிட்டிஷ் அரசியல் சட்டத்தை முன்மாதிரியாகக் கொண்டிருந்தும் கூட, சில குறைகளும், தவறுகளும் உண்டாவது சகஜமே. இத்தகைய ஒரு குறைபாடு, இன்றைக்கு பட்டவர்த்தனமாகத் தெரியக் கூடிய மதரீதியான பாரபட்சங்களுக்கு வழிவகுத்திருக்கிறது. அதைப் பற்றி விளக்குவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

வளர்ந்துவரும் ஒரு நவீன தேசம் தனது குடிமக்களின் ஒரு பிரிவினருக்கு எதிராக, அதுவும் பெரும்பான்மையினருக்கு எதிராக இப்படி பாரபட்சமாக நடந்து கொள்வது என்பது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத விஷயம். மிகவும் வெட்கக் கேடான ஒரு விஷயம்.

எல்லாவற்றையும் விட, இந்திய தேசத்தில் இத்தகைய பாரபட்ச நடைமுறைகள் செயல்பாட்டில் இருக்கின்றன என்பது உலக அளவில் பலருக்கும் ஆச்சரியமளிக்கும். ஆனால் அது தான் உண்மை.

கல்வியிலும், வேலைவாய்ப்பிலும் மதப்பிரிவினைக் கொள்கை (Religious Apartheid):

st_stephens_college_stampசமீபத்தில், தில்லியில் கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளின் கட்டுப் பாட்டில் உள்ள உயர்தர உயர்கல்வி நிறுவனமான செயிண்ட் ஸ்டீபன்ஸ் கல்லூரி வெளியிட்ட ஒரு அறிவிப்பு பலரையும் கடும் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அந்தக் கல்வி நிறுவனத்தின் 50 சதவீத இடங்கள் கிறிஸ்தவர்களுக்கு மட்டுமே ஒதுக்கீடு செய்யப் படுகின்றன என்ற அறிவிப்பு தான் அது. உயர்தர கல்லூரிகளில் பயில்வதை வாழ்க்கைக் கனவாகவே கொண்டிருக்கும் ஜனத்திரள் மிகுந்த ஒரு தேசத்தில், இத்தகைய அறிவிப்பு ஒரு பேரழிவுச் செய்தியாயிற்று.

“ஏற்கனவே ஸ்டீபன்சில் இடம் கிடைப்பது குதிரைக் கொம்பாக இருக்கும்போது, அவர்கள் பொது மாணவர்களுக்கான இடங்களை இந்த அளவுக்குக் குறைத்து விட்டால் நாங்கள் எங்கே போவோம்? இது அநியாயம், அக்கிரமம்”

என்றார் ஆர்ய பிரக்ரிதி [3]. தில்லியில் கல்லூரியில் சேரத் துடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு இளம் இந்து மாணவர் இவர்.

ஒரு அதிர்ச்சிகர தகவல்: இந்தக் கல்லூரி இயங்குவதற்கான நிதியில் 95 சதவீதம் மத்திய அரசிடமிருந்து, அதாவது இந்திய மக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து வருகிறது. அந்த வரிப்பணத்தில் மிகப்பெரும் பகுதி பெரும்பான்மை இந்து சமூகத்தால் செலுத்தப் படுகிறது [4]. இன்னொரு கவனிக்க வேண்டிய தகவல்: புது தில்லி நகரத்தில் கிறிஸ்தவர்களின் மக்கள் தொகை ஒரு சதவீதம், அதாவது 1% மட்டுமே [5].

என்ன நடக்கிறது இங்கே? முற்றிலும் தகுதி வாய்ந்த, கிறிஸ்தவர் அல்லாதவர்களைப் புறக்கணித்து விட்டு, செயின்ட் ஸ்டீபன் கல்லூரியின் மூலமாக கிறிஸ்தவர்களைப் பொறுக்கி எடுத்து முன்னேற்றுவதற்காக இந்திய மக்களின் வரிப்பணம் மானியமாக செலவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. அது தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது.

எப்படி நடக்கிறது இது? இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் 30வது சட்டப்பிரிவின் (Article 30) அடிப்படையில் உச்சநீதி மன்றம் வழங்கிய ஒரு தீர்ப்பைச் சுட்டிக் காட்டி செயிண்ட் ஸ்டீபன்ஸ் கல்லூரி நிர்வாகம் தங்களது மதரீதியான பாரபட்ச நடவடிக்கை சட்டபூர்வமானது தான் என்று நியாயப் படுத்துகிறது [6].

1993ம் ஆண்டு இந்திய அரசு முஸ்லிம்கள், கிறிஸ்தவர்கள், சீக்கியர்கள், பௌத்தர்கள், பார்சிகள் ஆகியோர் “சிறுபான்மையினர்” என்ற வரையறையின் கீழ் வருவார்கள் என்று அறிவித்தது [7]. இந்த சிறுபான்மையினர் சமூகங்கள் சமூக பொருளாதார ரீதியாக எந்த நிலையில் இருந்தாலும், அவை நடத்தும் கல்வி நிறுவனங்களில், அவை அரசு நிதி பெறும் நிறுவனங்களாக இருந்தாலும் கூட, தங்கள் சமூகத்தவர்களுக்கு என்று 50 சதவிகிதம் கல்வியிடங்களையும், வேலைவாய்ப்புகளையும் ஒதுக்கீடு செய்து கொள்ளலாம் என்று 30வது சட்டப் பிரிவு கூறுகிறது [8]. இங்கு “சிறுபான்மையினர்” என்பது முன்பு சொன்னபடி தேசிய அளவில் ஒட்டுமொத்தமாகத் தான் வரையறை செய்யப் பட்டிருக்கிறது, ஒவ்வொரு பிரதேசத்தின் மக்கள் தொகையையும் கணக்கில் கொண்டு அல்ல என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும். உதாரணமாக, பஞ்சாபிலும், மிசோரத்திலும் முறையே சீக்கியர்களும், கிறிஸ்தவர்களும் பெரும்பான்மையினர்; இந்துக்கள் சிறுபான்மையினர். ஆனால், 30-வது சட்டப் பிரிவின் பிடி, இந்த மாநிலங்களிலும் கூட, கிறிஸ்தவர்களும், சீக்கியர்களுமே “சிறுபான்மையினர்” என்று கருதப் படுவார்கள். அங்குள்ள இந்துக்கள் “பெரும்பான்மையினர்” என்றே கருதப் படுவார்கள்!

கல்வியிடங்களில் மட்டுமல்ல, கிறிஸ்தவ மிஷநரிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் கல்வி நிறுவனங்களில் கிறிஸ்தவர்களுக்கு வேலைவாய்ப்புகளிலும் ஒதுக்கீடும், முன்னுரிமையும் உண்டு. ஏனென்றால், இதையும் 30வது சட்டப் பிரிவு அனுமதிக்கிறது. உதாரணமாக, மிஷநரிகள் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் மூன்று கல்லூரிகளை எடுத்துக் கொள்வோம். மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரி பணியாளர்களில் 66 சதவீதம் கிறிஸ்தவர்கள். யூனியன் கிறிஸ்தவ கல்லூரி பணியாளர்களில் 83 சதவீதம் கிறிஸ்தவர்கள். மும்பை செயிண்ட் சேவியர்ஸ் கல்லூரி பணியாளர்களில் 42 சதவீதம் கிறிஸ்தவர்கள் [9]. ஆனால், இந்தக் கல்லூரிகள் அமைந்துள்ள தமிழ்நாடு, கேரளம், மகாராஷ்டிரம் ஆகிய மாநிலங்களை எடுத்துக் கொண்டால் அங்கு கிறிஸ்தவர்களின் சதவீதம் முறையே 7, 19 மற்றும் 1 ஆகும். [10]. பணியாளர்களை அமர்த்துவதில் மதரீதியான பாரபட்சம் உள்ளது என்று தெள்ளத் தெளிவாக இந்த விவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த சட்டபூர்வமான மதப் பாரபட்ச நடைமுறைகள் இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள எல்லாவிதமான கிறிஸ்தவ கல்வி நிறுவனங்களிலும் செயல்படுத்தப் படுகின்றன என்பது கண்கூடு. சலுகைகளின் கவர்ச்சி ஒருபுறம், இவை சட்டபூர்வமானவை தான் என்பது இன்னொரு புறம். பின்னர் ஏன் மதரீதியாக பாரபட்சம் காட்டத் துடிக்க மாட்டார்கள்?

christian_dental_collegeமிஷநரிகளின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் கல்வி நிறுவன்ங்களின் விகிதம், “சிறுபான்மை” கிறிஸ்தவர்களின் விகிதத்திற்கு சரிசமமாக இருந்தால், இந்த மதரீதியான பாரபட்சங்கள் ”மதச்சார்பற்ற” என்ற அடைமொழி கொடுத்துத் தன்னை அழைத்துக் கொள்ளும் நாட்டுக்குப் பொருந்தாவிட்டாலும், பெரிய அளவில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி விடாது என்று கருதலாம். ஆனால் பிரசினையின் மையமே அங்கு தான் இருக்கிறது. இந்திய மக்கள் தொகையில் 2.3 சதவீதம் (2001 சென்சஸ் படி) உள்ள கிறிஸ்தவர்கள், இந்தியாவிலுள்ள 22 சதவீதம் கல்வி நிறுவனங்களைத் தங்கள் கட்டுப் பாட்டில் வைத்துள்ளார்கள். அதாவது தங்கள் எண்ணிக்கையைப் போல 10 மடங்கு கல்வி நிறுவனங்கள். மொத்தம் 40,000க்கும் மேற்பட்ட நிறுவனங்கள் [11, 12, 13].

30வது சட்டப் பிரிவையும், மேற்கண்ட விவரங்களையும் இணைத்துப் பார்த்தால், வெளிப்படையாகத் தெரிய வருவது – கிறிஸ்தவர்கள் இந்தியாவில் விசேஷ உரிமைகளும், சலுகைகளும் பெற்ற சிறுபான்மையினர். அவர்களை மட்டும் பொறுக்கி எடுத்து முன்னேற்றுவதற்காக அரசின் வளங்கள் ஒதுக்கீடு செய்யப் படுகின்றன – வேண்டுமென்றே திட்டமிட்டு அப்படிச் செய்யப் படவில்லை என்று தோன்றினாலும் கூட. எனவே, கிறிஸ்தவர்களில் கல்வியறிவு பெற்றவர்கள், சராசரிக்கும் அதிகமாக 80 சதவீதம் இருப்பது ஆச்சரியமே அல்ல (தேசிய அளவில் சராசரிக் கல்வியறிவு 65 சதவீதம்). [14,15]. இந்தியாவிலுள்ள மருத்துவமனைகளில் 30 சதவீதம் மிஷநரிகள் கையில் உள்ளதால் [16], கிறிஸ்தவர்கள் அல்லாதவர்களை விட, கிறிஸ்தவர்களாக மதம் மாறுபவர்களுக்கான வேலை வாய்ப்பு சாத்தியங்கள் அங்கும் மிக அதிகமாக இருக்கும். இதுபோக, சிறுபான்மையினர் என்பதை வைத்து, மிகப் பெரிய அளவில் வரிவிலக்கு, நில ஒதுக்கீடு மற்றும் வேறு பலவிதமான சலுகைகளும் மிஷநரி நிறுவனங்களுக்குக் கிடைக்கின்றன. [17].

சிறுபான்மையினரான கிறிஸ்தவர்கள் பிற்பட்டவர்கள் என்று கோருவதை எந்த வகையிலும் நியாயப் படுத்தவே முடியாது என்பது நிதர்சனமான உண்மை. ஏனென்றால் கிறிஸ்வத சமூக நிறுவனங்களின் கூட்டமைப்பே சமீபத்தில் வெளியிட்ட ஒரு அறிக்கையில் [18] இவ்வாறு கூறியிருக்கிறது – “தற்போது ஆசிரியர்கள், மருத்துவப் பணியாளர்கள், எழுத்தர்கள், ஜூனியர் தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகள் (CEO) ஆகிய பல பணிகளில் கிறிஸ்தவர்களின் பங்கு, அவர்களது எண்ணிக்கையை விட மிக அதிகமாக இருக்கிறது”. ஆனால் அதே அறிக்கை அடுத்த வரியில் சொல்கிறது – “இதற்குக் காரணம் கிறிஸ்தவர்களது சிரத்தை, நேர்மை, நல்ல கல்வி ஆகியவை தான்”. ஆனால் முக்கியமாக, 30வது சட்டப் பிரிவு ஏற்கனவே கிறிஸ்தவர்களுக்கு வெகுமதியான இட ஒதுக்கீடுகளையும், பிற வாய்ப்புக்களையும் அள்ளிக் கொடுத்து விட்டிருக்கிறது என்ற உண்மையை அந்த அறிக்கை, வருத்தமளிக்கும் வகையில், கண்டுகொள்ளவே இல்லை.

இத்தகைய பாரபட்சத்தின் பரிமாணமும், வீச்சும் நிலைகுலையவைப்பவை. மிஷநரிகளின் கட்டுப்பாட்டிலுள்ள ஒவ்வொரு நிறுவனத்திலும் மாணவர்களும், பணியாளர்களுமாக சேர்த்து சராசரியாக 300 இடங்கள் உள்ளன என்று வைத்துக் கொள்வோம். சராசரியாக, ஒவ்வொரு வருடமும் மாணவர் சேர்க்கையிலும், பணியிடங்களிலும் கிறிஸ்தவரல்லாத 10 பேர் இந்த பாரபட்ச நடைமுறையின் காரணமாக நிராகரிக்கப் படுகிறார்கள் என்று கொள்வோம். ஒட்டுமொத்தமாக தேசிய அளவில் ஒவ்வொரு வருடமும் இரண்டரை லட்சம் நிராகரிப்புக்கள்! உதாரணமாக, ஒவ்வொரு வருடமும் 400 மாணவர்கள் உள்ளே வரும் [19] செயிண்ட் ஸ்டீபன்ஸ் கல்லுரியில், 200 இடங்கள் ஏகபோகமாக கிறிஸ்தவர்களுக்கு மட்டுமாக ஒதுக்கீடு செய்யப் படுகிறது – இதன் பொருள் ஒவ்வொரு வருடமும், 200 நிராகரிப்புகள் நிகழ்கின்றன என்பது தான்.

இந்த இடத்தில், நிறவெறிக் காலகட்டத்தின் போது வெள்ளையர்களால் ஆளப்பட்ட தென்னாப்பிரிக்காவில் (அங்கு வெள்ளையர் சிறுபான்மையினர்) செயல்படுத்தப் பட்ட நடைமுறையுடன் இதை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது பயன் தரும். அந்தக் காலகட்டத்தில் இனரீதியாக, வெள்ளையர்களுக்கே சாதகமாக அமையும் அரசு சட்டங்களின் மூலம், பெரும்பான்மையினரான கறுப்பின மக்களுக்கு கல்வியும், வேலை வாய்ப்புகளும் மறுக்கப் பட்டன. [20]. இதனால், தங்கள் மண்ணின்மீது கறுப்பர்களுக்கு உரிமையும், அதிகாரமும் இல்லாமலாயிற்று. தென்னாப்பிரிக்கா விஷயத்தில், அரசாட்சியில் இருந்த வெள்ளையரின் நிறவெறி, இனப்பிரிவினை நடவடிக்கைகள் கறுப்பர்களை அரசு அதிகாரத்திலிருந்து ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும் என்ற ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன் திட்டமிட்டு உருவாக்கப் பட்டவை. ஆனால், இந்தியா விஷயத்தில், இப்போது வெளிப்படையாகத் தெரியும் இந்த மதரீதியான பாரபட்ச நடவடிக்கைகள், அரசியல் சட்டத்தின் 30வது சட்டப் பிரிவின் காரணமாக எதிர்பாராமல் உருவாகி விட்டிருப்பவை. அல்லது நமக்கு அப்படித் தோன்றுகிறது.

உலகெங்கும் மக்கள் தென்னாப்பிரிக்காவின் இனப்பிரிவினை நடவடிக்கைகள் விளைவித்த அநீதியையும், கொடூரத்தையும் எதிர்த்துக் குரல் கொடுத்தார்கள். ஆனால், இந்தியாவில் அதே போன்ற நடவடிக்கைகளினால் உருவாகும் பூதாகாரமான விளைவுகளைப் பற்றிய புரிதலே முழுமையாக ஏற்படவில்லை. அப்புறம் தானே குரல் கொடுப்பதற்கு! விற்பனையைக் குவிக்கும் புத்தகங்களை எழுதும் எழுத்தாளர் ராமச்சந்திர குஹா இதே செயின்ட் ஸ்டீபன் கல்லூரியின் முன்னாள் மாணவர் தான். ஆனால் தனது முன்னாள் கல்லூரியின் இட ஒதுக்கீடுக் கொள்கைகளை “நெறிகளுக்கு எதிரானவை” (unethical) என்று மிகவும் மென்மையான தொனியில் அவர் குறிப்பிடும்போது, அவரது பார்வையில் உள்ள குறைபாடு நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிய வருகிறது.

un_declaration_human_rightsஉள்ளபடி பார்த்தால், இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் 30வது சட்டப் பிரிவு விளைவித்திருக்கும் இந்த பாரபட்சமான கொள்கைகள், இந்தியா கையெழுத்திட்டு ஏற்றிருக்கும் ஐ.நா சபையின் ”உலக மனித உரிமைப் பிரகடனத்தின்” 23 மற்றும் 26வது ஷரத்துக்களை மீறுகின்றன என்று நாம் வாதிடலாம் [22]. குறிப்பாக, ”பணி புரிவதற்கான உரிமை மற்றும் சுதந்திரமான பணித் தேர்வுக்கான உரிமை” (23வது ஷரத்து), “உயர்கல்வியானது திறமையின் அடிப்படையில்அனைவரும் சம உரிமையுடன் பெற வாய்ப்புள்ளதாக இருக்க வேண்டும்” (26வது ஷரத்து) ஆகிய கொள்கைகளை மீறுவதாகத் தோன்றுகிறது. எனவே, 30வது சட்டப் பிரிவு விளைவித்துள்ள பாரபட்சங்கள் ”மனித உரிமை மீறல்கள்” என்று அழைக்கப் படவும் தகுதியுடையதாகின்றன.

இந்தியாவின் எழுச்சி பற்றி நாம் எவ்வளவு பேசினாலும், உலக அளவில் மிகவும் ஏழ்மைப் பட்ட நாடுகளில் ஒன்றாகத் தான் இந்தியா இன்னமும் இருக்கிறது. 2006ம் வருடத்திய குடும்ப நல கணக்கெடுப்புப் படி, மூன்று வயதுக்குள் உள்ள குழந்தைகளில் 46 சதவீதம் மிகவும் எடைகுறைவானவர்களாக உள்ளார்கள் (சஹாரா பாலைவனத்தை ஒட்டிய ஆப்பிரிக்க தேசங்களில் கூட இது 28 சதவீதம் தான்). இந்தியக் குழந்தைகளில், சத்துக் குறைவால் ஏற்படும் சோகை நோய் (அனீமியா) அதிகரித்து 79 சதவீதத்தை எட்டியிருக்கிறது (1999ல் இது 74 சதவீதம் தான்) [23]. சத்துக் குறைவு எந்த அளவுக்கு தீவிரமாக உள்ளது என்றால், ஒவ்வொரு வருடமும் சுமார் 20 லட்சம் குழந்தைகள் (அதாவது ஒவ்வொரு நாளும் 6000 குழந்தைகள்) இதனால் மடிகிறார்கள். [24].

பெரும்பான்மையினரான இந்துக்கள் பிற்படுத்தப் பட்டு, உரிமை இழந்ததற்கு நூற்றாண்டுகளாகத் தொடர்ந்த அன்னிய ஆட்சியில் அவர்கள் அதிகாரத்திலிருந்து ஒதுக்கப் பட்டு, நிராகரிக்கப் பட்டதும் ஒரு காரணம். மேலும், தற்போதைய நிலவரங்களின் படி, சிறுபான்மையினரான முஸ்லிம்கள் ஒப்பீட்டில் இந்துக்களை விடவும் அதிகம் பிற்பட்டு இருக்கிறார்கள் என்பதும் ஓரளவு உண்மையே [25]. ஆயினும், இதில் எவ்வளவு தூரம் முஸ்லிம்கள் தாங்களே விளைவித்துக் கொண்டது என்பதையும் நாம் கணக்கில் கொள்ளவேண்டும். ஏனென்றால், இந்திய முஸ்லீம் சமூகங்கள் நவீனக் கல்வியை அணைத்துக் கொள்வதில் பெரும் தயக்கம் காட்டி வருவதும், மதரஸா கல்வியையே அதிகம் தெரிவு செய்து படிப்பதும் ஆவணப் படுத்தப்பட்டுள்ளது [26]. இந்தியாவைப் போன்று அதே சாத்தியங்கள் கொண்டிருந்த, ஆனால் முஸ்லிம் பெரும்பான்மை தேசமான பாகிஸ்தான் எப்படி சமூக, பொருளாத பரிணாம வளர்ச்சியில் பின்னோக்கிச் சென்றிருக்கிறது என்பதை வைத்துப் பார்த்தால் “முஸ்லிம்கள் தாங்களே விளைவித்துக் கொண்டது” என்ற கருத்திற்கு அது வலு சேர்க்கிறது [27].

சிறுபான்மையினரான கிறிஸ்தவர்கள் இந்தியாவின் மிக உரிமை பெற்ற, மிக முன்னேறிய வர்க்கத்தினரில் அடங்குவர் என்பதற்கு அவர்களே அளித்திருக்கும் வாக்குமூலங்களே சாட்சி. கணிசமான அளவிலுள்ள மற்றொரு சிறுபான்மையினரான சீக்கியர்களும், பெரும்பான்மையினரை விட மிக நல்ல நிலையில் தான் உள்ளனர்; வளம் கொழிக்கும் மாநிலமான பஞ்சாபில் தான் அவர்கள் அதிகபட்சமாக வசிக்கின்றனர். இந்தச் சூழலில், 30வது சட்டப் பிரிவை என்ன சொல்லியும் நியாயப் படுத்த முடியாது. அது மட்டுமல்ல, நூற்றாண்டுகளாக பெரும்பான்மை சமூகம் அனுபவித்து வந்த இன்னல்களை இந்த சட்டப் பிரிவு இன்னும் நீட்டிக்கிறது. அதுவும் அந்த சமூகமே வாக்களித்துத் தேர்ந்தெடுத்த அடுத்தடுத்த அரசுகளே இதற்கு உதவியும் உள்ளன.

கல்வியும் வேலைவாய்ப்புகளுமே வறுமையிலிருந்து மீள்வதற்கும், சுய உரிமை பெறுவதற்குமான வாசல்கள். ஆனால், இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டமே விளைவித்திருக்கும் மேற்கூறிய பாரபட்ச நடவடிக்கைகள், தகுதியைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, அந்த இடத்தில் மதச்சார்பு நிலைகள் ஆதிக்கம் செலுத்த வகை செய்துள்ளன. லட்சக்கணக்கான தகுதிவாய்ந்த குழந்தைகளும், இளைஞர்களும் வறுமையின் கோரப் பிடியிலிருந்து வெளிவர வழிசெய்யும் வாய்ப்புக்கள் அநியாயமாக அவர்களுக்கு மறுக்கப் படுகின்றன.

இந்த தேசத்தின் மக்கள் தொகையில் 95 சதவீதம் உள்ள மக்களைப் பாரபட்சத்துடன் நிராகரிப்பதைக் கொள்கையாகவே கொண்டுள்ள மிஷநரிகளின் கட்டுப் பாட்டில் தான் தேசத்தின் தலைசிறந்த பள்ளிகளும் கல்லூரிகளும் உள்ளன. இதை மனதில் வைத்துப் பார்த்தால் சமீபத்தில் இந்தியப் பாராளுமன்றம் இயற்றியிருக்கும் கல்வி உரிமைச் சட்டம் [28] எவ்வளவு முட்டாள்தனமானது என்று விளங்கும்.

இந்தியாவில் மிஷநரி பணிகளுக்காக பெரும் தொகை வெளிநாடுகளிலிருந்து பாய்கிறது. உதாரணமாக, 2006-2007 வருடத்தில் 100 மில்லியன் டாலர்களுக்கும் (10 கோடி) அதிகமான பணம் வந்துள்ளது. [29]. தேவைப் படுபவர்களுக்கு உதவுவதற்கே இந்தப் பணம் முழுவதும் செலவழிக்கப் படுவதாக சொல்லப் படுகிறது, அதில் ஓரளவு உண்மையும் இருக்கலாம். ஆனால், மிஷநரி கல்வி நிறுவனங்களின் பாரபட்ச அணுகுமுறைகள், அவர்கள் புரியும் பாராட்டுக்குரிய சேவைப் பணிகளை முற்றிலும் மதிப்பிழக்கச் செய்கின்றன. மிஷநரி நிறுவனங்களின் பாரபட்சமான இட ஒதுக்கீடுகள் பெரும்பான்மையினர் மத்தியில் பெரும் கசப்புணர்வை ஏற்படுத்துகின்றன [30] என்று நன்கு தெரிந்திருந்தும் கூட, இவற்றை ரத்து செய்வதையோ குறைப்பதையோ பற்றிய எண்ணம் சிறிது கூட அவர்களிடம் இல்லை. மாறாக, செயிண்ட் ஸ்டீபன் கல்லூரி செய்தது போல, ஒவ்வொரு வருடமும் இந்த நிறுவனங்களில் கிறிஸ்தவர்களுக்கான இட ஒதுக்கீடுகள் அதிகரித்துக் கொண்டே தான் வருகின்றன [31].

நீண்டகால நோக்கில், இதனால் பாதிக்கப் படுவது இந்தியாவின் வளர்ச்சி விகிதமும், மனித உரிமைகளும் மட்டுமல்ல, அதைவிட மேலும் பெரியதான அபாயங்களும் ஏற்படும் சாத்தியம் உள்ளது.

30வது சட்டப் பிரிவு உருவாக்கும் மதப் பாரபட்சங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள் மீது மிஷநரிகளின் அளவுக்கதிகமான கட்டுப்பாடு – இவை உருவாக்கும் நீண்டகால விளைவுகளை “பிரிவினைகளின் தொடர் இயங்குமுறைக் கோட்பாடு” (Dynamic Models of Segregation) என்கிற அறிவியல்பூர்வமான முறை கொண்டு அடுத்த பகுதியில் ஆராய்வோம். இந்த அறிவியல் முறை நோபல் பரிசு பெற்ற பொருளாதார நிபுணர் தாமஸ் ஷெல்லிங் உருவாக்கியது.

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி >> 

moorthy-muthuswamyடாக்டர். மூர்த்தி முத்துசுவாமி அமெரிக்காவில் வசிக்கும் அணு இயற்பியலாளர். 1979ல் இந்தியாவின் பிர்லா அறிவியல் தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் (BITS, Pilani) தனது பட்டப் படிப்பை முடித்தார். 1989ல் நியூயார்க் ஸ்டோனி ப்ரூக் பல்கலைக் கழகத்தில் அணு இயற்பியலில் ஆய்வுகள் செய்து டாக்டர் பட்டம் பெற்றார். அமெரிக்காவின் பல கல்வி நிறுவனங்களில் பதவி வகித்தும் உள்ளார். அண்மைக் காலமாக உலக அரசியல், சமூகவியல் ஆகிய துறைகள் குறித்து எழுதி வருகிறார். உலகளாகிய இஸ்லாமிய பயங்கரவாதம் குறித்து இவர் எழுதியுள்ள Defeating Political Islam என்ற நூல் இந்தப் பிரசினை குறித்த முழுமையான பார்வையை முன்வைப்பதாக விமர்சகர்களால் மதிப்பிடப் பட்டுள்ளது.

சான்றுகள்:

[1] “Literacy in India,” Wikipedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Literacy_in_India (accessed Nov. 12, 2010).

[2] NDTV, June 09, 2008, http://www.ndtv.com/convergence/ndtv/story.aspx?id=NEWEN20080052488 (accessed Nov. 11, 2010).

[3] Ibid.

[4] Outlook India, June 25, 2007, http://www.outlookindia.com/article.aspx?234958 (accessed Nov. 11, 2010).

[5] “2001 Census India – State-wide Population Breakdown by Religion,” http://www.censusindia.gov.in/Census_Data_2001/Census_data_finder/C_Series/Population_by_religious_communities.htm (accessed Nov. 13, 2010).

[6] Outlook India.

[7] “National Commission for Minorities – Genesis,” http://ncm.nic.in/genesis.html (accessed Nov. 14, 2010).

[8] “National Commission for Minorities – Constitutional Provisions,” http://ncm.nic.in/constitutional_prov.html (accessed Nov. 13, 2010); see also, “Minority Rights – The Judicial Approach,” http://www.legalservicesindia.com/articles/judi.htm (accessed Nov. 12, 2010).

[9] “Indian Constitution, Religious Discrimination and USCIRF,” South Asia Analysis Group, May 19, 2005, http://www.southasiaanalysis.org/%5Cpapers14%5Cpaper1386.html (accessed Nov. 12, 2010).

[10] “2001 Census India – State-wide Population Breakdown by Religion.”

[11] Ibid.

[12] India Currents, July 17-23, 2008, http://www.hvk.org/articles/0708/138.html (accessed Nov. 12, 2010).

[13] The New York Times, August 28, 2008, http://www.nytimes.com/2008/08/29/world/asia/29india.html (accessed Nov. 13, 2010).

[14] “National Commission for Minorities – Minority Literacy Rates,” http://ncm.nic.in/minority_population.pdf (accessed Nov. 13, 2010).

[15] “2001 Census India – Literacy Rates,” http://www.censusindia.gov.in/Census_Data_2001/India_at_glance/literates1.aspx (accessed Nov. 13, 2010).

[16] India Currents.

[17] “National Commission for Minorities – Constitutional Provisions.”

[18] Free Press Release, Dec. 18, 2009, http://www.free-press-release.com/news-christians-oppose-rangnath-mishra-report-1261137900.html (accessed Nov. 13, 2010).

[19] “St. Stephen’s College – Delhi,” Wikipedia, http://en.wikipedia.org/wiki/St._Stephen’s_College,_Delhi (accessed Nov. 17, 2010).

[20] “South Africa under Apartheid,” Wikipedia, http://en.wikipedia.org/wiki/South_Africa_under_apartheid (accessed Nov. 13, 2010).

[21] Outlook India.

[22] “The Universal Declaration of Human Rights,” http://www.un.org/Overview/rights.html (accessed Nov. 13, 2010).

[23] Peter Wonacott, “Lawless Legislators Thwart Social Progress in India,” Wall Street Journal, May 4, 2007.

[24] CNN-IBN, Mar. 29, 2008, http://ibnlive.in.com/news/in-booming-india-hunger-kills-6000-kidsdaily/62220-17.html (accessed Nov. 13, 2010).

[25] “National Commission for Minorities – Minority Literacy Rates.”

[26] Sadanand Dhume, “Is India an Ally?” Commentary Magazine, Jan. 2008.

[27] “Why have Pakistan and India Evolved so differently?” South Asia Analysis Group, Nov. 1, 2010, http://www.southasiaanalysis.org/papers42/paper4138.html (accessed Nov. 13, 2010).

[28] “Right to Education Act,” http://www.indg.in/primary-education/policiesandschemes/right-to-education-bill (accessed Nov. 13, 2010).

[29] “Receipt and Utilization of Foreign Contribution by Voluntary Associations,” http://www.mha.gov.in/fcra/annual/ar2006-07.pdf (accessed Nov. 14, 2010).

[30] NDTV.

[31] Outlook India.

வறுமைக்கும் உண்டோ மதம்? பா.ஜ.கவின் ஜூலைப் போராட்டம்

tamilnadu_poor_govt_school”என்னா கண்ணு, என்னா ஆச்சு உனக்கு? பசிக்குதா?” வாடிய முகத்துடன் சோகமாகப் பள்ளியிலிருந்து வந்த தன் மகள் மகேஸ்வரியைப் பார்த்து கண்ணம்மா கேட்டாள். அந்தக் குடிசைப் பகுதிக்கு அருகில் உள்ள அரசுப் பள்ளியில் தான் மகேஸ்வரி 4-ஆம் வகுப்பு படிக்கிறாள்.

“அம்மா அம்மா.. இன்னிக்கு, ஸ்கூல்ல சில பிள்ளைங்கள மட்டும் பேர் சொல்லித் தனியாக் கூப்பிட்டாங்கம்மா. ரோஸ்மேரி, அப்துல்லா, ஸ்டீபன், அப்றம் சரவணன், சீனிவாசன்… ம்ம்ம்.. ஞாயித்துக் கிழமை காலைல கருப்பு புஸ்தகத்தை கையில் வெச்சுக்கிட்டு கூட்டத்தோட சர்ச் போவானுங்களே அந்தப் பசங்க.. அப்றம் அருள்ராஜ், ரஃபீக், ஸ்டெல்லா… ” என்று அடுக்கத் தொடங்கியது குழந்தை.

“சரி சொல்லு, எதுக்கு?” – இடைமறித்து கேள்விக் குறியுடன் தன் மகளின் முகத்தைப் பார்த்தாள் கண்ணம்மா.

”இவங்களை எல்லாம் தனியாக் கூட்டிக்கிட்டுப் போனாங்க.. கூட்டிட்டுப்போயி அவங்க கைல எல்லாம் ஆளுக்கு ஒரு கவர்ல நிறைய பணம் போட்டுக் குடுத்தாங்க. அப்பா அம்மா படிக்கவெக்க எவ்ளோ கஷ்டப்படறாங்க. கவனமா எடுத்துப்போய் வீட்ல குடுங்க”ன்னு சொன்னாங்க.

நம்மளையும் கூப்பிடுவாங்கன்னு நானு, செல்வி, அர்ஜுன், காமாட்சி, குமாரு எல்லாரும் காத்துக்கிட்டே இருந்தோம்.. ஆனா எங்களைக் கூப்பிடவே இல்லம்மா. ஏமாத்தமா இருந்திச்சு. “அதெல்லாம் யேசு சாமி கும்பிட்டாதான் தருவாங்க, என்ன தெர்தா” அப்டீன்னு ஸ்டீபனும், அருள்ராஜும் பழிப்பு காட்டிட்டுப் போறானுங்கம்மா.. நம்ப அவங்களை விட ரொம்ப ஏழைங்க தான? பின்ன ஏம்மா எனக்குப் பணம் தரல?”

அப்பாவியாக மகள் சொன்னதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியடைந்தாள் கண்ணம்மா. அவளுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. ஏதாவது கிறித்தவ நிறுவனம் பணம் வழங்குகிறதோ என்று நினைத்தாள். எதற்கும் பக்கத்து வீட்டு பானு அக்காவிடம் சாயங்காலம் கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டாள்.

*************

இப்படிப் பட்ட சம்பவங்கள் தமிழகத்தின் அரசுப் பள்ளிகளில் கடந்த ஒருவருடத்திற்கும் மேலாக அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கின்றன. வெள்ளை உள்ளம் படைத்த சிறு குழந்தைகளின் உள்ளங்களிலும் சிறுபான்மைவாத அரசியலின் விஷம் தீண்டி அவநம்பிக்கைகளையும், பரஸ்பர சந்தேகங்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

மிஸ்ரா கமிஷன், சச்சார் கமிட்டி என்று கமிஷன்களின் பரிந்துரைகளைக் காரணம் காட்டி “இந்தியாவின் வளங்கள் மீது முதல் உரிமை சிறுபான்மையினருக்குத் தான், குறிப்பாக முஸ்லீம்களுக்கு.. அதை மத்திய அரசு வலியுறுத்தும்; நடைமுறைப் படுத்த ஆவன செய்யும்” என்று மிகுந்த நடுநிலையோடும், மதச்சார்பற்ற தன்மையோடும் இரண்டு வருடம் முன்பு பிரதமர் மனமோகன சிங்கர் அறிவித்தது ஞாபகம் இருக்கலாம். அதைத் தொடர்ந்து 2007ம் ஆண்டு முதல் பொருளாதார ரீதியாக நலிவுற்ற சிறுபான்மையினருக்கு (சிறுபான்மையினருக்கு *மட்டும்*) தனிக் கவனிப்பு, சலுகைகள் உண்டு என்று காங்கிரஸ் அரசு பச்சைக் கொடி காட்டியது. மத்திய அரசு எள் என்று சொன்னவுடனேயே, மற்ற மாநில அரசுகள் யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, எண்ணையாக மாறி வழிந்தோட ஆரம்பித்து விட்டது சிறுபான்மை சேவக தி.மு.க. அரசு. அந்த விசேஷ சலுகைகளின் ஒரு பரிணாமம் தான் மேலே சொன்னது போன்ற சம்பவங்கள்.

வருடந்தோறும் ஏழை மாணவர்களின் கல்வி உதவிக்காக சில சேவை அமைப்புகளுக்கு நன்கொடை தருவதை நான் வழக்கமாகக் கொண்டிருக்கிறேன். அத்தகைய ஒரு சேவை அமைப்பின் தொடர்பில் உள்ள கண்ணம்மா போன்ற ஏழைத் தாய்மார்கள் பலர் அரசே முன்னின்று நடத்தும் இந்த அப்பட்டமான பாரபட்ச நடவடிக்கை பற்றி அந்த அமைப்பிடம் முறையிட்டிருக்கிறார்கள். அதன் வாயிலாகவே தமிழக அரசின் இந்த அதிகாரபூர்வ அநீதி பற்றி நான் அறிய நேர்ந்தது.

எல்லா ’சமத்துவ, ஜனநாயக, செக்யுலர்’ கட்சிகளும் கைகட்டி, வாய்பொத்தி இந்த அநீதிக்கு ஒத்து ஊதுகின்றனர். தங்களுக்கு வாக்களித்த ஏழை இந்துக்களுக்கு துரோகம் செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். ஏழை மற்றும் நடுத்தட்டு இந்துக்களின் வயிற்றில் அடித்து, அவர்கள் கல்வியையும், வாழ்வுரிமையும் கீழே போட்டு மிதித்து நசுக்கும் இந்தத் திட்டத்திற்கு எதிராக பாரதீய ஜனதா கட்சி மட்டுமே குரல் எழுப்பியுள்ளது.

உதவித் தொகை சலுகைகள் பற்றிய விவரங்கள்:

tn_govt_education_assistance_to_minorities_table

இதில் கவனிக்க வேண்டிய  சில விஷயங்கள் –  இந்த உதவித் தொகை பெறுவதற்குத் தகுதியான “பொருளாதார ரீதியாக நலிவுற்ற” என்பதற்கான வரையறை வருட வருமானம் ஒரு லட்சத்திற்குக் குறைவாக  உள்ள குடும்பங்கள் என்று  கூறப் படுகிறது. மேலும், தாழ்த்தப் பட்ட மக்களுக்கு அரசு வழங்கும் உதவித் தொகையை விட இந்தத் தொகை அதிகமாக இருக்கிறதாம்.  அதோடு,  இடஒதுக்கீடால் பயன்பெறும் முஸ்லீம், கிறிஸ்தவர்கள் போக மீதமுள்ள கிறிஸ்தவர்கள், முஸ்லீம்களும் அரசு உதவி பெறுவதற்கு  இந்தத் திட்டம் வழிசெய்து விட்டது.  ஆனால் அதே அளவில் “பொருளாதார ரீதியாக நலிவுற்ற” ஏழை இந்துக்கள் திட்டமிட்டு வஞ்சிக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள்.

ஜூலை மாதம் முழுவதும் இந்தப் பிரசினையை வலியுறுத்தி தமிழகம் எங்கும் போராட்டம் நடத்தப் போவதாக பாஜக அறிவித்து, போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.   பாஜகவின் கோரிக்கை  சிறுபான்மையினருக்கு உதவித் தொகை தரக்கூடாது  என்பது அல்ல;  இந்த உதவித் தொகை பாரபட்சமின்றி ஏழை இந்துக்கள் உட்பட அனைவரையும் சென்றடைய வேண்டும் என்பது தான் – இதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

மாணவர் சக்தி மூலம் திமுக ஆட்சியை அகற்றுவோம்: பாஜக

திங்கள்கிழமை, ஜூலை 12, 201

கோவை: எந்த மாணவர் சமுதாயத்தை வைத்து தமிழகத்தில் திமுக ஆட்சிக்கு வந்ததோ, அதே மாணவர் சமுதாய சக்தியை வைத்து திமுக ஆட்சியை அகற்றுவோம் என்று பாஜக மாநிலத் தலைவர் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன் கூறினார்.

pon_radhakrishnan_tn_bjpசிறுபான்மை சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவித் தொகை வழங்கப்படுவது போல இந்துக்களுக்கும் உதவித்தொகை வழங்கப்பட வேண்டும் என்று கோரி கோவை கவுண்டம்பாளையத்தில் பாஜக சார்பில் ஆர்ப்பாட்டம் நடந்தது. அதில் ராதாகிருஷ்ணன் பேசுகையில் பின்வருமாறு கூறினார்:

மத்தியில் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி [^] அரசு பொறுப்பேற்றதும், மீண்டும் ஆட்சியை பிடிக்க என்ன செய்ய வேண்டும் என்று ஒரு ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. அதற்கு கிறிஸ்தவ, முஸ்லிம் சமுதாயத்தினரும் ஒட்டுமொத்த ஓட்டு வங்கிகளாக உள்ளனர் என்று கண்டறியப்பட்டு, அந்த ஓட்டுகளை பெறுவதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்வது என முடிவு செய்தனர்.

அதனால் சிறுபான்மையினரின் முன்னேற்றம் என்று 15 அம்ச திட்டத்தைக் கொண்டு வந்தனர். அதில் ஒன்றுதான் கல்வி உதவித்தொகை வழங்கும் திட்டம். சிறுபான்மை என்பதன் கீழ் முஸ்லிம், கிறிஸ்துவ மக்களே மிகவும் பெரும்பான்மையாக உள்ளனர். அதனால் அவர்களுடைய ஒட்டுமொத்த ஓட்டுகளை பெறுவதற்காக கல்வி உதவித்தொகை வழங்கும் திட்டத்தை கடந்த 2007ம் ஆண்டு முதல் மத்திய, மாநில அரசுகள் அமல்படுத்தி வருகின்றன.

நாடு முழுவதும் கடந்த 2008-09ம் கல்வியாண்டில் 5 லட்சத்து 12 ஆயிரத்து 657 பேருக்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டுள்ளது. அதுவே 2009-2010ம் கல்வியாண்டில் 17 லட்சத்து 29 ஆயிரத்து 76 பேருக்கு வழங்கப்பட்டது. அந்த ஆண்டில் தமிழகத்தில் மட்டும் 1 லட்சத்து 12 ஆயிரத்து 364 பேருக்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டது.

இதன்மூலம் ஏற்கனவே திட்டமிட்ட இலக்கைவிட அதிகமாக உதவித்தொகை வழங்கியுள்ளனர். தமிழகத்தில் 1 முதல் 10-ம் வகுப்பு வரை படிக்கும் மாணவர்கள் [^] 57,000 பேருக்கு உதவித்தொகை வழங்கத் திட்டமிட்டுவிட்டு, இறுதியில் 84,000 பேருக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் திட்டத்தில் எந்த விதிமுறையும் பின்பற்றப்படுவதில்லை.

திமுக, காங்கிரஸ் [^] கட்சிகள் ஓட்டு வாங்குவதற்காக சிறுபான்மை சமுதாயத்தினருக்கு சலுகைகளை வாரி வழங்குகின்றன. அதேசமயம் அக் கட்சிகள் இந்து சமுதாயத்தைப் புறக்கணிக்கின்றன.

… இந்து மாணவர் சமுதாயத்திற்கு செய்யப்படும் இதுபோன்ற துரோகத்தை பாஜக ஏற்றுக் கொள்ளாது. எந்த மாணவர் சமுதாயத்தை வைத்து தமிழகத்தில் திமுக ஆட்சிக்கு வந்ததோ, அதே மாணவர் சமுதாய சக்தியை வைத்து திமுக ஆட்சியை அகற்றுவோம்.

நன்றி: தட்ஸ்தமிழ் செய்தி

“காமராஜர் ஆட்சிக் காலத்தில் அனைத்து மாணவ மாணவிகளுக்கும் சமமான கல்வி அளிக்கப்பட்டது. அவரது ஆட்சியின்போது 18 ஆயிரம் பள்ளிகள் மூடப்படும் சூழல் ஏற்பட்டபோது, அனைத்து மாணவ மாணவிகளுக்கும் இலவசக் கல்வி வழங்குவதாக அறிவித்து, பள்ளிகள் மூடப்படுவதைத் தடுத்தார்.

மதமாற்றத்தை ஊக்குவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே பள்ளிகளில் சிறுபான்மை மாணவர்களுக்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்கப்படுகிறது. மதமாற்றத்துக்கு சோனியா காந்தி துணைபோகிறார்; இதற்கு திமுக அரசும் உடந்தையாக இருக்கிறது. மதத்தின் பெயரால் வாக்குகளை அறுவடை செய்ய திமுக தயாராக இருக்கிறது.”

–  கோவையில் ஜூலை-18 கூட்டத்தில் பொன்.ராதாகிருஷ்ணன்

மேலும் பல இடங்களிலும் பாஜகவினரின் போராட்டம் நடந்து வருகிறது.

ஜூலை 25ம் தேதி கன்னியாகுமரியில் ஒரு லட்சம் பேர் திரளும் மிகப் பெரிய போராட்டம்:

இப்போராட்டத்திற்கான தயாரிப்புகள் சுறுசுறுப்பாக நடந்து வருகின்றன.  ”இந்து மாணவ-மாணவிகளுக்கு கல்வி உதவித்தொகை வழங்க சமநீதி கேட்டு போராட்டம் நடத்தப்படுகிறது. இப் போராட்டத்தில் குடும்பம் குடும்பமாக கலந்து கொள்ளவேண்டும்” என்று  பா.ஜ.க.வினர் பொதுமக்களுக்கு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளனர்.  இது தொடர்பாக  குமரி மாவட்ட பா.ஜ.க வெளியிட்டுள்ள துண்டு பிரசுரம்:

bjp_hand_out

நான் முன்பு ஒரு சமயம் எழுதிய சிறுபான்மை, பெரும்பான்மை, மனப்பான்மை என்ற கட்டுரையில் இவ்வாறு குறிப்பிட்டிருந்தேன் –

…. சிறுபான்மை என்ற சொல் இந்தியா முழுதும் மொத்தமாக மத அளவில் குறைந்த எண்ணிக்கையில் இருப்பவர்களைக் குறிப்பதற்காகவே பொதுவாகப் பயன்படுத்தப் படுகிறது. ஆனால் மதம் தவிர, மற்ற பல வகையிலும், ஒவ்வொரு பிரதேசங்களிலும் சாதி மற்றும் வேறு பல காரணங்களால் சிறுபான்மையினராகி அதன் காரணமாகவே அல்லலுறும் எத்தனையோ சமூகக் குழுக்கள் பற்றி தேசிய அளவில் யாருக்கும் அக்கறை இல்லை.. பாரதம் போன்ற பல்வேறு வகைப்பட்ட சமூகச் சூழல்கள் வலைப் பின்னலாக நிலவும் நாட்டில், சிறுபான்மை, பெரும்பான்மை என்ற பொதுப் படுத்துதலான குழு அடையாளங்கள் பெரும் குழப்பத்தையும், மயக்கத்தையும் தான் ஏற்படுத்துகின்றன …

The smallest minority on earth is the individual. Those who deny individual rights cannot claim to be defenders of minorities – Ayn Rand

“உலகில் எல்லாரையும் விட சிறுபான்மையானவன் தனிமனிதன் தான். தனிமனிதனுக்கான உரிமைகளை மறுப்பவர்கள் தங்களை சிறுபான்மையினரின் பாதுகாவலர்கள் என்று ஒருபோதும் அழைத்துக் கொள்ள முடியாது” – அயன் ராண்ட்

இந்திய, தமிழக அரசியல் சூழலில் இந்த ஆதாரமான கருத்தை நாம் மீண்டும் மீண்டும்  உரத்துச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்க வேண்டிய தேவை உள்ளது. இதன் அடிப்படையில் பார்த்தால், உண்மையில் பா.ஜ.க தமிழகத்தில் நடத்தும் போராட்டம் ஒரு குழுவின், மதத்தவர்களின் நலனுக்கான போராட்டம் அல்ல. அநீதி இழைக்கப் பட்டுள்ள ஒவ்வொரு தனி மனிதனின் கல்வி உரிமையையும் காக்க எழுந்துள்ள மக்கள் இயக்கம்.

இது சமநீதிக்காக எழும் ஜனநாயகரீதியான போர்க் குரல். சலுகைகளை வேண்டி நடத்தும் அரசியல் பேரமோ, அச்சுறுத்தலோ அல்ல.

இந்த உரிமைக் குரல் ஓங்கி ஒலித்திடுக. இந்தப் போராட்டம் வெல்க!