ராகுல்ஜியின் சீன தூதரக சந்திப்பு: வெளிவராத உண்மைகள் :)

ரோட்டுல போனா, சிவனேன்னு ஒரு போக்கு போணும். அதவிட்டுட்டு, வேலில போற ஓணான ‘வே நல்லாயிருக்கீரா?ன்னு கேட்டது தப்புதான். ஒத்துக்கறேன்.

The zithromax price in south africa of the most common infections caused by bacteria. In cases where a second dose of antimicrobial therapy or prophylactic treatment has not been administered, clinical online clomid prescription Thorold signs and symptoms will be reassessed and recorded at 4 weeks and at least 1 month later to determine the final outcome. Side effects if an illness such as diabetes, high blood pressure, heart disease or a stroke can cause you to experience side effects like lightheadedness, fatigue, or shortness of breath.

Please learn more on how we use cookies in our privacy policy. A clomid tablet may also be used during first and buy rhinocort nasal spray second trimesters to prevent pregnancy. Pfizer, the manufacturer of the drug, was investigated by the justice department, which then closed its investigation.

Inject a solution of the solution into your thigh to get your drug into the bloodstream. What is the lowest cost of a prescription for https://pulina.design/portfolio/ a child who is allergic to penicillin? In total, three times the maximum dose was reached.

அதுக்காக ஒரு மணி நேரமாய்யா ஒராளு அறுப்பான்?

”சவச காரியதரிசின்னா என்னன்னு நெனச்சீய? என்றார் நடுவில் ஒரு நிமிடம் நிறுத்தியபடி, அவர். ”எல்லா எளவெடுத்த வேலைக்கு நடுவுல, எங்க இளைய தலைவருக்கு நாந்தான் வண்டியோட்டுதேன்.”

“அதான் சீன தூதரகத்துக்குக் கூட்டிட்டுப் போனீரோ?”

“அய்யோ” என்றார் தலையில் அடித்துக்கொண்டு “ நீங்க நினைக்கற மாரி தலைவரு, சீன தூதரகத்துல ஒண்ணும் ரகசியமாப் பேசப்போகல”

“பொறவு?”

“அன்னிக்குக் காத்தால, ராகுல்ஜிக்கு நூடில்ஸு திங்கணும்னு ஆசை வந்திருச்சி. அதோட ரெண்டு ப்ளேட்டு சிக்கன் 65 ஆர்டர் பண்ணாரா? என்ன தோணிச்சோ தெரியல, சாப்பாடு வந்ததும், என்னியக் கூப்ட்டு எத்தனை பீஸு இருக்குன்னு?’ எண்ணச் சொன்னாரு”

“ஏன் அவரு எண்ண மாட்டாரோ?”

” அவரு படிச்ச ஆக்ஸ்போர்டு ஸ்க்கூல்ல எண்ணச் சொல்லிக்கொடுக்கல. வச்சுகிட்டா மாட்டேங்காரு?.”

”சரி,மேல சொல்லும்”

”எட்டு பீஸ் இருக்குன்னேன், அவ்வளவுதான் பொங்கிட்டாரு. மீதி பீஸெல்லாம் சீனாக்காரன் தின்னுட்டான்னு”

“ஏ, இது வடிவேலு ஜோக் கணக்கால்லா இருக்கு?”

“எங்க தலைவரு கொதிக்காரு, ஒமக்கு ஜோக்கா இருக்கு என்னா?”

“சரி, மேலே…”

“போற வழில சீன தூதரகத்தப் பாத்துட்டாரு. அதென்னா சைனீஸ்ல எழுதீருக்கான்?. இதான் அந்தக் கடையோன்னு கேட்டவரு , நிறுத்துன்னுட்டாரு”

“அங்?”

“நானும் போனேனா? உள்ள போனவரு “உங்க செஃப் எங்க?”ன்னு ரிசப்ஷன்ல கேட்டாரு.. அவன் சீஃப்னு நினைச்சிகிட்டு தூதரைப் பாக்க வந்திருக்காருன்னு , ஒரு ஃபார்ம் கொடுத்து ’நிரப்பு’ன்னுட்டான். அதுல இங்க்லிஷ்லயும் சைனீஸ்லயுமா எழுதியிருந்திச்சா, அண்ணன் குழம்பிட்டாரு”

‘ரெண்டுமே தெரியலயே என்னன்னா?”

“இல்ல, மெனு கார்டு இவ்ளோ சிறீசா இருக்கே? விலை எங்க போட்டிருக்கான்?னு கேட்டாரு”

”ஒக்காருங்க, பெரிய விவகாரமால்லா இருக்கு? என்றவாறே அவருக்கு சேர் இழுத்துப் போட்டேன்.

”இத்தனைல தூதர் வந்துட்டாரு. இவர் யாருன்னு தெரிஞ்சு போயி “ ஒங்க தாத்தா எங்க நாட்டுக்கு எவ்ளோ உதவி செஞ்சிருக்காரு?”ன்னு கையப் பிடிச்சு கண்ணீர் விட்டாரு. இவரு மனசு தாங்கல.”இப்ப நான் என்ன செய்யணும்?’னாரு. அவரு “ஒண்ணுமில்ல, தும்மாத்தூண்டு இடம் சிக்கிம்னு சொல்லுவாங்க. அதுவும் பூட்டானும் கொடுத்திருங்க. மவராசனா இருப்பீய”ன்னாரு.

“இவரு என்ன சொன்னாரு?”

“தலைவரு , அது வேணாம். கொச்சி தர்றேன். சிக்கன் தரியா?ன்னாரு”

“ஆனாலும் ரொம்ப கொறைச்சலா கேட்டுட்டாரே, தலைவரு?”

”அதான் இல்ல! நீங்க இன்னும் தலைவரோட புத்திசாலித்தனத்தை புரிஞ்சிகிடலை”

‘வெளங்கும்.”

“கொச்சி தர்றேன். ஒவ்வொருநாளும் மூணு ப்ளேட்டு சிக்கன் 65 வீட்டுக்கு வரணும். அதுவும் 65 இருக்கான்னு எண்ணிப் பாப்போம். ஒரு பீஸு கொறஞ்சாலும், பீஜிங் இருக்காது மவனே”ன்னு சொல்லிட்டாரு.”

”ஆகா.இதுதான் அந்த மீட்டிங்கா?”

”இது புரியாம என்னமோ எங்காளு சீனாக்காரன்கிட்ட ரகசியமாப் பேசப்போயிருக்காருன்னு ஆ ஊன்னு மோடிக்காரங்க குதிக்காங்க. அவரு, அவங்க தாத்தா மாரி புத்திசாலில்லா?”

“கரெக்டு தாத்தாவோட புத்திசாலித்தனம் அப்படியே வந்திருக்கே?!”

“ஆமா, இவரு மாதிரியே நேரு மாமாக்கும் லெக் பீஸ் பிடிக்குமோ?”

“அவருக்கு பிடிச்சது வேற லெக் பீஸுவே”

”ஒரு வெண்பா சொல்லுங்க. அப்படியே கட்சி இதழ்ல போட்டுருதேன்.”

”கொடுத்துருவம்”.

சீனரின் நட்பினாய் நாட்டையே விற்றவர்க்
கீனமே என்பாய் பிறப்பு.

*******

(சுதாகர் கஸ்தூரி தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது) 

23 ஆம் புலிகேசியும் இரு குடியரசு தலைவர்களும்

morning_hindutvaமைதிப்புறா ஜவஹருக்கு ராஜேந்திர பிரசாத்தை தொடக்கத்திலிருந்தே பிடிக்காததற்கு காரணங்கள் இருந்தன. ராஜேந்திர பிரசாத் பசு வதை தடுப்பு இயக்கம் ஒன்றில் தலைவராக இருந்தார். நேருவுக்கு இது எட்டிக்காயாக இருந்தது. ஆனால் ராஜேந்திர பிரசாத் இந்தியாவின் முதல் குடியரசு தலைவராகிவிட்டார். நேருவுக்கும் ராஜேந்திர பிரசாத்துக்கும் பல பிரச்சனைகள் தொடர்ந்து இருந்து வந்தன. மிக எளிய விஷயங்களில் அது தொடங்கியது. உதாரணமாக இந்தியா என்கிற பெயர் மட்டுமே அரசியல் நிர்ணய சட்டத்தில் இருக்க வேண்டும் என்றும் பாரதம்23_imsai என்பது வரக்கூடாது என்றும் நேரு வலியுறுத்தினார். ஆனால் ராஜேந்திர பிரசாத் பாரதம் எனும் பெயர் வர வேண்டும் என்பதில் குறிப்பாக இருந்தார். குறிப்பாக சோமநாதர் ஆலயம் மீண்டும் கட்டப்பட்ட நிகழ்ச்சியில் ராஜேந்திர பிரசாத் பங்கு கொண்டதில் நேருவுக்கு கடும் வருத்தம் இருந்தது. அதை போல வாரணாசியில் ஒரு வைதீக விழாவில் கலந்து கொண்ட ராஜேந்திர பிரசாத் அங்கு சாதுக்களின் கால்களை வணங்கினார் என்பதை நேரு கடுமையாக விமர்சித்தார் நேருவிய ஊடகங்களில் கேலி சித்திரங்கள் மூலம் குடியரசு தலைவர் கிண்டல் செய்யப்பட்டார். ஆனால் அதே வாரணாசியில் நேருவும் ஒரு வைதீக சடங்கில் தங்க செங்கோல் எல்லாம் ஏந்தியபடி கலந்து கொண்டார் என்பதை ஒரு மராட்டிய பத்திரிகை புகைப்படத்துடன் வெளியிட்டது.

நேருவுக்கு ராஜேந்திரபிரசாத் ஜனசங்கத்துடன் இணைந்து தனக்கு எதிராக சதி செய்துவிடுவார் என்கிற அச்சம் கடுமையாக இருந்தது. நேருவிடம் பேசுவதையே ராஜேந்திர பிரசாத் சங்கடமாக உணர ஆரம்பித்தார். எனவே தொடர்ந்து கடிதங்கள் மூலம் தனது எண்ணங்களையும் எதிர்வினைகளையும் ஆவணப்படுத்தி வந்தார். prasadநேருவின் உதவியாளர்கள் படேல்-முன்ஷி-ராஜேந்திர பிரசாத் ஆகியோர் சர்க்கரை வியாபாரிகளுடன் சேர்ந்து ஊழல் செய்வதாக வதந்திகளைப் பரப்பவும் தயங்கவில்லை. ஆனால் ராஜேந்திர பிரசாத் ஊழலுக்கு எதிராக ஊழல் குற்றச்சாட்டுக்களை ஆராய சுதந்திரமான ஒரு மையம் தேவை என்றும் ஊழலே காங்கிரஸின் சவப்பெட்டியில் முக்கிய ஆணியாக அமையும் என்றும் கூறிய போது நேருவால் அதனை ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. இத்தனைக்கும் ஊழல்கள் வெடித்து கிளம்ப ஆரம்பித்திருந்தன. நேருவின் பொருளாதார அமைச்சர் டி.டி.கிருஷ்ணமாச்சாரி 1958 இல் ஆயுள் பாதுகாப்பீடு ஊழலில் பதவி விலக நேர்ந்தது. (இதை பாராளுமன்றத்தில்  நேருவின் மருமகன் ஃபெரோஸ் காந்தியே எழுப்பியது தற்செயலா அல்லது நேருவின் ராஜ தந்திரமா என்பது தெரியவில்லை.) நேருவின் உதவியுடன் செயல்பட்ட ஜெயந்தி தர்ம தேஜா பண மோசடி செய்து நாட்டை விட்டே ஓடினார். ஒரு இந்திய குத்ராச்சி என்று வைத்து கொள்ளூங்கள். ஆனால் மன்மோகன் சிங்கிற்கு நிலக்கரி ஊழலினாலோ 2-ஜி ஸ்பெக்ட்ரத்தினாலோ எந்த தனிப்பட்ட லாபமும் இல்லை என்பது போல நேருவுக்கும் இந்த ஊழலுக்கும் தனிப்பட்ட ஆதாயங்கள் இருந்ததாக நிரூபிக்கப்படவில்லை. அவரது சொந்த பெர்சனல் செக்கரட்டரி மாத்தாய் கூட வருமானத்துக்கு அதிக அளவு சொத்து சேர்த்த விவகாரத்தால் ராஜினாமா செய்ய நேர்ந்தது.

நேருவின் திபெத்திய நிலைபாடுகளிலும் ராஜேந்திர பிரசாத்துக்கு கடுமையான கருத்து வேறுபாடு இருந்தது. ”திபெத் சிந்தும் ரத்தம் இறுதியில் இந்தியாவின் மீதான தாக்குதலாக வந்து சேரும்” என அவர் நேருவுக்கு கூறினார். காம்ரேட் கிருஷ்ண மேனன் ஒரு கடும் சோஷியலிஸ்ட்.  நேரு விசுவாசி. நேருவின் முழு நம்பிக்கை பாத்தியமானவர். பெரும் அகங்காரி. அனைவரையும் எடுத்தெறிந்து பேசுவார். தனக்குதான் எல்லாம் தெரியும் என செயல்படுவார்.menon_nehruநேருவின் செல்லபிள்ளையாக வளைய வளைய வந்த காம்ரேட் கிருஷ்ண மேனன் எந்த மதிப்பிற்குரிய காங்கிரஸ் தலைவர்களையும் எத்தனை மோசமாகவும் கிண்டல் செய்ய நேரு அனுமதித்தார். பிரிட்டிஷ் தடியடிகளை தாங்கி எப்போதும் நரம்பு பிரச்சனையால் நடுங்கும் தலையையும் தொங்கு மீசையையும் கொண்ட கோவிந்த வல்லப பந்த் நேருவுக்கு போராட்ட கால சகா. பின்னர் அரசியல் பிளவுகளிலும் நேருவுடன் இருந்தவர். இவரை மேனன் நேருவிடமே ‘நடுங்கும் தலை கொண்ட வால்ரஸ்’ என்றுதான் குறிப்பிடுவார். நேரு மகத்தான நகைச்சுவை உணர்வுடன் ஜனநாயகவாதியாக அந்த கிண்டலை புரிந்து கொண்டார். ஆனால் இல்லஸ்ட்ரேட்டட் வீக்லி ஆஃப் இந்தியா நேரு குறித்து கேலி சித்திரங்கள் வெளியிட்ட போது ‘பிரதம மந்திரி’ இல்லத்துக்கு வரும் பத்திரிகைகள் வரிசையிலிருந்து வீக்லி விலக்கப் பட்டது.

ஜெனரல் திம்மய்யாவுடன் பாதுகாப்பு அமைச்சர் காம்ரேட்  கிருஷ்ண மேனனுக்கு பிரச்சனை இருந்தது. முக்கியமான முதன்மை தலைமை ராணுவ பதவிகளில் நேருவுக்கு வேண்டிய திறமையில்லாத ராணுவ தளபதிகள் நியமிக்கப்பட்டார்கள். ஒருவர் பிரேம்நாத் தாப்பர், மற்றொருவர் கவுல். திம்மய்யா சர்வதேச அரங்குகளில் செயல்பட்ட போர்வீரர். timmayaஅன்றைய உலகின் தலைசிறந்த போர் தளபதிகளில் ஒருவர். இந்திய ராணுவத்தின் ஒவ்வொரு வீரனாலும் நேசிக்கப்பட்டவர். அவர் மீது போர்வீரர்களுக்கு நம்பிக்கை இருந்தது. ஆனால் அவரது பரிந்துரைகளை உதாசீனப் படுத்தி அவரை அவமானப்படுத்தினார் மேனன். காம்ரேட் கிருஷ்ண மேனனை மனிதருள் மாணிக்கம் ஆதரித்தார். காம்ரேட் கிருஷ்ன மேனன் அவர் இஷ்டப்படி செயல்பட்டார். திம்மய்யா பதவியை எவ்வித தயக்கமும் இல்லாமல் ராஜினாமா செய்தார். பஞ்சசீலம் தந்த பண்டிதரின் அரசியல்வாதி மூளைக்கு இது நல்ல விளம்பரமல்ல என புரிந்தது. திம்மய்யாவை ராஜினாமாவை திரும்ப பெற கோரினார். ஆனால் காம்ரேட் கிருஷ்ணமேனன் தான் செய்த பதவி நியமனங்களை மாற்ற இயலாது என திட்டவட்டமாக கூறிவிட்டார். திம்மய்யாவும் ஜனநாயக தலைமைக்கு கட்டுப்பட்டார்.

“நல்லது. உங்கள் இஷ்டப்படி நடந்து கொள்ளுங்கள். ஆனால் நான் ராஜினாமாவை திரும்ப பெற முடியாது. ராணுவ வீரர்களுடனான தனது இறுதி பேச்சில் உணர்ச்சிவசப்பட்டு கூறினார் திம்மய்யா “உங்களை எல்லாம் சீன பீரங்கிகளுக்கான சுலப இலக்குகளாக நான் விட்டுச்செல்கிறேனோ என அச்சப்படுகிறேன்.” திம்மய்யா-மேனன் பிரச்சனையில் திம்மய்யாவுக்கு ஆதரவாக பேசினார் குடியரசு தலைவர் ராஜேந்திர பிரசாத்.

தமது நல்லாட்சிக்கு அரசியல் மூளை இல்லாத ஒரு பிரபலம் குடியரசு தலைவராக இருந்தால் நல்லது என நினைத்தார் ஜனாப். எனவே டாக்டர்.ராதா கிருஷ்ணனை அவர் தேர்வு செய்தார். ராஜேந்திர பிரசாத் ஏதோ இந்து வெறியர் ஜனநாயகத்தன்மையற்றவர் என நினைப்பவர்களுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் இருக்கிறது. ஜனாப் நேரு இரண்டாம் முறை ராஜேந்திர பிரசாத் குடியரசு தலைவராகிவிட கூடாது என்பதில் அதி தீவிரமாக செயல்பட்ட போது, அதற்கு எதிராக ராஜேந்திர பிரசாத்தின் பெயரை மீண்டும் குடியரசு தலைவராக பரிந்துரை செய்தவர்  தீவிர இஸ்லாமிய நம்பிக்கையாளரான அபுல்கலாம் ஆசாத். rkதீவிர கம்யூனிச எதிர்ப்பாளராக இருந்தவர் ராஜேந்திர பிரசாத். ராதாகிருஷ்ணனும் அவ்வாறே. ஆனால் கேரளாவில் கம்யூனிஸ்ட் அரசை நேருவிய காங்கிரஸ் நீக்கியதை ராஜேந்திர பிரசாத்  தவறு என்றே கருதினார் என்பதை ராதாகிருஷ்ணன் பதிவு செய்கிறார்.

1962 இல் ராதாகிருஷ்ணன் குடியரசு தலைவராகிறார். அதன் பிறகு ராதாகிருஷ்ணனுக்கு ஆசியஜோதியின் மற்றொரு முகம் தெரிய ஆரம்பிக்கிறது.  1963 இல் ராஜேந்திர பிரசாத் பாட்னாவில் மரணமடைகிறார். குடியரசு தலைவரான ராதாகிருஷ்ணனுக்கு நேரு எழுதுகிறார்: “என்னால் வரமுடியாது. நீங்களும் போக வேண்டிய அவசியமில்லை என்றே நினைக்கிறேன்.” ஏனென்றால் தேசிய நிவாரண நிதி வசூலுக்காக ராஜஸ்தான் போக வேண்டி இருப்பதால் கடமையே கண்ணான கர்மயோகியால் பாட்னா வரமுடியாதாம். ஆனால் உடனடியாகவே இதற்கு ராதாகிருஷ்ணன் பதில் எழுதுகிறார், “நான் போவது அவசியம் மட்டுமல்ல. நீங்களும் உங்கள் நிகழ்ச்சியை ரத்து செய்துவிட்டு முதல் குடியரசு தலைவரின் அந்திம கிரியைகளுக்கு வர வேண்டும்.”

இந்திய சீன போரில் நேருவின் நடத்தை, காஷ்மிர் விஷயத்தில் தொடர்ந்து நேருவின் போக்கு இவையெல்லாம் ராதாகிருஷ்ணனுக்கும் நேருவுக்கும் இடைவெளியை ஏற்படுத்த ஆரம்பிக்கின்றன. குடியரசு தலைவரான பின்னர் ராதாகிருஷ்ணன் நேருவிடம் காம்ரேட் கிருஷ்ண மேனனை அமைச்சரவையிலிருந்து நீக்கிவிடுமாறு தனிப்பட்ட முறையில் அறிவுறுத்தினார்.  ஐநா சபையில் மேனன் இந்திய பிரதிநிதியாக செயல்பட்ட விதம் இந்தியாவுக்கு உகந்ததாக இல்லை என டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் கருதினார்.  இந்திய ராணுவம் மிக மோசமான முறையில் அரசியல் தலையீடுகளால் சீர்குலைக்கப்பட்டு சீனாவினால் துவம்சம் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது. நேரு இப்போது ராதாகிருஷ்ணனும் ராஜாஜியுமாக சேர்ந்து தமக்கு எதிராக சதியாலோசனைகள் செய்வதாக அச்சம் கொண்டிருந்தார்.  சீன இந்திய எல்லையில் ராணுவ தலைமை ஏற்றிருந்தவர் லெப்.ஜெனரல் பி.எம்.கவுல். காஷ்மிரி பண்டிட்டான இவர் நேருவின் அணுக்கர். எனவே கிருஷ்ண மேனனால் ராணுவத்தில் மேலே கொண்டு வரப்பட்டவர். இவரது நியமனம் திம்மய்யாவை ஏளனம் செய்யவும் நேருவை திருப்தி செய்யவும் கிருஷ்ண மேனனால் நடத்தப்பட்டது. மீண்டும் தனிப்பட்ட உரையாடலில்  இந்த கவுலின் திறமையை குறித்த ஐயங்களை ராதாகிருஷ்ணன் பண்டிதரிடம் தெரிவித்தார்.

ஆனால் போர் தொடங்கியதும் நேருவின் கையாளான கவுல் அட்டகாசமான ஒரு சாதனையை செய்தார். ஆம். துருப்புகள் சீன தாக்குதலில் சிக்கி அத்தனை கைவிடல்களுக்கு மத்தியிலும் உயிரை கொடுத்து போராடிக் கொண்டிருக்க, கவுல் ராணுவ மருத்துவமனையில் ‘உடம்பு சீக்கு’ என்று சொல்லி படுத்து கொண்டார். மருத்துவமனையிலிருந்த படி களத்தில் போராடும் வீரர்களுக்கு உத்தரவுகளை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தார். நேருவோ பாராளுமன்றத்தில் சீனா ஆக்கிரமித்துள்ள இடத்தில் புல்லும் கிடையாது பூண்டும் கிடையாது எனவே நாம் அதற்கெல்லாம் அதிகம் கவலைப்பட வேண்டியது கிடையாது என காம்ரேட் கிருஷ்ண மேனனை பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தார்.

himalayan_blunder_bookகாம்ரேட் கண்டெடுத்த மற்றொரு முத்து பிரேம்நாத் தப்பார். எவ்விதத்திலும் ராணுவத்துக்காக குறிப்பாக சீன இந்திய எல்லையில் உள்ள ராணுவத்தின் தேவைகளை அரசு தலைமையிடம் பட்டும் படாமலும் கூறிக் கொண்டிருந்தவர். கிருஷ்ண மேனன் சொன்னது தவறு என்று தெரிந்தால் கூட நேரு சொன்னவுடன் அதற்கு ஆதரவு தெரிவித்து கொண்டிருந்தவர். திம்மய்யாவின் எதிர்ப்பை மீறி அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதே இந்த காரணத்துக்காகத்தானே. இந்த போர் காலத்தில் அவமானம் தாங்காமல் வேறுவழியில்லாமல் தன் பதவியை ராஜினாமா செய்தார் தப்பார். பாய்ந்தார் பண்டிட் ஆசிய ஜோதி. 23-ஆம் புலிகேசிக்கே பாடம் சொல்லிக் கொடுக்கும் மருத்துவமனை மாவீரர் கவுலிடம் இந்திய ராணுவத்தின் தலைமையை அளிக்க வேண்டும் என்றார். குடியரசு தலைவர் ராதாகிருஷ்ணன் மிகத் திட்டவட்டமாக அதை மறுத்துவிட்டார். ’அநீதியும் முட்டாள்தனமும்’ கொண்டதாக அந்த தீர்மானம் இருக்கும் என்பதை டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் மனிதருள் மாணிக்கத்துக்கு சுட்டிக் காட்டினார். ராதாகிருஷ்ணனின் வழிகாட்டுதலின் பெயரில் லெப்.ஜெனரல் ஜி.என்.சவுத்ரி தளபதியாக்கப்பட்டார்.

போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்ட பிறகு கிருஷ்ண மேனன் பதவி நீக்கம் செய்யப்பட வேண்டுமென்று குரல்கள் எழுந்தன. ஆனால் நேருவுக்கு மனம் இல்லை. எனவே பாதுகாப்பு துறையை தான் ஏற்றுக் கொண்டு பாதுகாப்புத் துறைக்கான தயாரிப்புத் துறை ஒன்றை உருவாக்கி அதன் அமைச்சராக மேனனை நியமித்தார். அக்டோபர் 31, 1962 இல் இது நடந்தது. அப்போது மேனன் தேஜ்பூரில் இருந்தார். மேனன் அங்கிருந்து கொண்டு ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டார்: “கவலைப்படாதீர்கள். எதுவும் மாறிவிடவில்லை. உண்மையான பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சராக நீடிப்பது நான் தான்.” இது அனைவரையும் அதிர்ச்சி அடைய வைத்தது. டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் தெளிவாக சொல்லிவிட்டார். இதற்கு மேல் மேனன் சகிக்கப்பட கூடாது. ஆனால் இந்திய எல்லைகளை பாதுகாத்தாரோ இல்லையோ மேனனை பாதுகாப்பதில் தன் அத்தனை பாண்டித்தியத்தையும் காட்டினார். காங்கிரஸ் கட்சியின் உயர் மட்ட குழு கூடியது. அனைத்து உறுப்பினர்களுக்கும் ஒரே கோரிக்கைதான் இருந்தது. கிருஷ்ண மேனன் அமைச்சர் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட வேண்டும். நேருவுக்கு ஒரே அச்சம்தான் இருந்தது. அதை ஏற்கனவே சவானிடம் சொல்லியிருந்தார்: அவர்கள் இன்றைக்கு கிருஷ்ணமேனனை விலக சொல்வார்கள் நாளைக்கு என்னை விலக சொல்வார்கள். எனவே நேரு அவருக்கு தெரிந்த அத்தனை வித்தைகளையும் காட்டினார். கடும் கோபத்துடன் திட்டினார் – “உங்கள் ஒவ்வொருவரையும் நான் கமிட்டியிலிருந்து நீக்கிவிட முடியும் தெரியுமா?” ஆனால் இந்த முறை எவரும் அசைந்து கொடுக்கவில்லை.  எவரும் எத்தனை பெரியவராக இருந்தாலும் தேசத்தை விட அவர் பெரிதில்லை என்றார்கள்.

தன்னை காப்பாற்றி கொள்ள காம்ரேடை பலி கொடுக்க வேண்டுமென்பது நேருவுக்கு தெளிவாயிற்று. ஆனாலும் இறுதியாக ஒரு தந்திரத்தை செய்ய பார்த்தார். நான் சொல்லி கிருஷ்ண மேனன் ராஜினாமா செய்ததாக இருக்க வேண்டாம். நீங்கள் எழுதி கொடுங்கள். அதை வைத்து நான் கிருஷ்ண மேனனை ராஜினாமா செய்ய சொல்கிறேன். ராதாகிருஷ்ணன் பொறுமையை இழந்து கிண்டலாக சொன்னார் நம் அரசியல் நிர்ணய சட்டத்தின் படி பிரதம மந்திரிதான் ஒரு அமைச்சரின் நீக்கத்துக்கு பரிந்துரை செய்ய வேண்டும். நீங்கள் தலைகீழாக சொல்கிறீர்கள். வேறு வழியில்லாமல் நவம்பர் 7 அன்று அமைச்சரைவியிலிருந்து மேனன் நீக்கப்படுவதை நேரு குடியரசு தலைவருக்கு எழுதினார். டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் அந்த பரிந்துரையை ஏற்றுக் கொண்டார். நேருவின் மரணத்துக்கு பின் ஏறக்குறைய பத்து ஆண்டுகளுக்கு பிறகு 1975 இல் டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் மரணமடைந்தார். எனவே டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணனின் இறுதி சடங்குகளில் பங்கு பெற வேண்டாம் என எவரையும் தடுத்து நிறுத்த பண்டித நேருவால் முடியவில்லை.

மீண்டும் தேநீருடன் நாளை காலை சந்திப்போம்.

 

பயன்படுத்தப்பட்ட நூல்கள்:

  • Durgadas, India from Curzon to Nehru and After, John Day,1970
  • K. Satchidananda Murty, Ashok Vohra, Radhakrishnan: His Life and Ideas, SUNY Press, 1990
  • Sankar Ghose, Jawaharlal Nehru, a Biography, Allied Publishers, 1993

 

கன்புஷியஸ் தத்துவம் தரும் பாடங்கள்

மூலம்: ரவி ஷங்கர் ( இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் 27/1/2013 )

தமிழில்: எஸ். ராமன்

confusious

“மதம் என்பது மக்களால் கைவிட முடியாத ஒரு போதைப்பொருள்; மக்களோ மதத்தையும் மயங்க வைக்கும் (தூண்டில் மீன் போல) ஒரு பொருள்.” மதம் என்பது இப்படியான ஒரு தீய சக்தி என்று பறை சாற்றிய சீனாவின் முன்னாள் தலைவர் மாசே துங் அவர்கள் காலமாகி பல ஆண்டுகளுக்குப் பின், இப்போது சீனாவிலேயே மதத்தைப் பற்றிய எண்ணங்களில் ஒரு மறுமலர்ச்சி ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. உயிர் வாழ வேண்டிய ஒரு கட்டாயம் சில சமயம் மாற்றங்களுக்குச் செவி சாய்க்கும் போலிருக்கிறது. கம்யூனிசம் அங்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிந்து கொண்டிருப்பதைத் தடுப்பதற்காக, சீனாவின் ஏகாதிபத்திய அரசு மதத்தின் வலிமையைப் பயன்படுத்தி அதை தேச பக்தியாக உருமாற்றிக் காட்டிகொண்டிருக்கும் முயற்சியில் இப்போது ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்.

16 வயதிற்கும் மேலே உள்ள, சுமார் 31 விழுக்காடு விகிதத்தில் உள்ள, 30 கோடி மக்கள் மதச் சார்புடையவர்கள் என்று ஷாங்காய் பல்கலைக் கழகத்தின் ஆய்வு ஒன்று கூறுகிறது. அதனால் கடந்த 40 வருடங்களாக சீன அரசு கடைப்பிடித்து வந்த கடவுள் நம்பிக்கைத் தவிர்ப்புக் கொள்கையைக் கைகழுவி விட்டு, பல நூற்றாண்டுகளாக மக்கள் மதித்து வந்த வழிகளுக்கு அரசு நிர்வாகமே திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறது. அவைகள்தான் பழம்பெரும் கன்பூஷியசின் தத்துவ அடிப்படையிலான வழிகாட்டுதல், மற்றும் மக்களுக்கு பெரிதும் அறிமுகமான புத்தர் மற்றும் டோ (Tao) அவர்களைப் பின்பற்றிய வழிபாடுகள். நம் நாட்டில் காங்கிரஸ் மறுபடியும் தனது பழைய நிலைக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்றால், ராகுல் காந்தி கன்பூஷியஸ் தத்துவத்தைப் பற்றிக் கொஞ்சமாவது அறிந்துகொண்டு தன் கட்சியை அதனுடைய 1947-க்கு முந்தைய நிலைப்பாடுகளுக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டியிருக்கும். புத்த மதப் போதனைகளில் மனம் ஊறியுள்ள அவரது சகோதரி பிரியங்கா ஒருவேளை அவரை அந்த இரண்டு வழிகளிலும் சரியாக நடத்திச் செல்ல முடியும் என்று சொல்லலாம்.

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்திற்கே ஹிந்து சமயத் தத்துவம் தான் உயிர்நாடியாக விளங்கிற்று. “ஹே ராம்” என்பதுதான் அதன் தொடக்கமும் முடிவும் ஆகும். இந்தியப் பாரம்பரிய மதக் கருத்துக்களைத்தான் காந்தி தயங்காமல் உபயோகித்து இந்தியர்களை ஆங்கிலேயருக்கு எதிராகப் போராட வைத்தார். இந்து சமயத்திற்கே உரித்தான அனைத்தையும் துறக்கும் மனப்பான்மையைக் காட்டும் ஒரு கோவண ஆண்டியின் கோலத்தையே கிட்டத்தட்ட தானும் தழுவிக் கொண்டு, நாற்பதுகளில் பாரத தேசத்தின் குறுக்கும் நெடுக்குமாக தளராது அலைந்து கொண்டு, அவர் இந்தியக் குடிமக்களின் மத உணர்வை அதற்குப் பயன்படுத்தினார். அவருக்கும் வெகுகாலம் முன்பாக அப்படி உலவிய ஆதி சங்கரரின் உருவகத்தை அப்படி வரவழைத்த அவர், எப்போதுமே புருஷோத்தமன் ஸ்ரீ ராமன் நாமத்தை ஜெபித்துக்கொண்டும், வேளை தவறாது பஜனை செய்துகொண்டும், அவ்வப்போது உபவாசம் இருந்துகொண்டும், தனது பழக்க வழக்கங்களில் எந்தவிதத் தொய்வும் இல்லாமல் எப்போதுமே ஒரு சந்நியாசி போலவே தனது கடமைகளை ஆற்றிக்கொண்டும் வாழ்ந்த அவர் ஆங்கிலேய சாம்ராஜ்யத்திற்கு ஒரு பெரிய சவாலாக விளங்கினார். Mahatma Gandhi

அவரைப் பொருத்தவரை இந்தியாவுக்கு ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து விடுதலை வாங்கிக் கொடுப்பது என்பது இந்தியாவின் ஆன்மாவையே அதன் தளைகளிலிருந்து விடுவிப்பது என்பதுதான். அதற்கு அவர் அப்போது இருந்த காங்கிரசை அந்த வேட்கையில் ஒரு கருவியாக்கிக் கொண்டார். நாட்டில் பல கிராமங்களில் இருந்த ஏழைத் தொழிலாளிகளைப் போலவே தானும் ஒரு தக்ளியிலோ, ராட்டையிலோ நூல் நூற்பதிலும், ராட்டையைச் சுற்றிக்கொண்டு கதர் நெய்ய உதவுவதிலும், அவர் ஓர் தூய சந்நியாசி வழி முறைகளைப் பின்பற்றியது எல்லாமே அரசியல் வாழ்வில் ஆன்மீகத்தையும் தேச பக்தியையும் அவர் இணைத்துக் காட்டிய பாதைதான். அப்படித் தானே வாழ்ந்து காட்டிய அவர் பாதையையே தேசத்திற்கு அவர் கொடுத்த செய்தி போன்று, வேதங்களை எல்லோரும் ஒப்புக்கொள்வதுபோல, காங்கிரஸ் கட்சியும் தனது தேசிய எண்ண ஓட்டமாகத் தழுவிக்கொண்டது.

இன்று அந்தக் கட்சிக்கு அதனுடைய கர்ம வினை மறுபடியும் துரத்துகிறது. ஆனால் அக்கட்சியோ தான் கடந்து வந்த பாதையை விட்டுவிட்டு ஆங்கிலேய அரசு அன்று கடைபிடித்த வழியை தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது. அதாவது எப்படியும் ஆட்சிக் கட்டிலில் இருக்க வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்துடன், அது இந்திய சமூகத்தில் இருப்பவர்களை அவரவர்களின் மதச் சார்பு வழியில் பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியில் இறங்கியிருக்கிறது. பயங்கரவாதத்திற்கு அது காவி நிறம் பூசி அன்னாரை “இந்துத் தீவிரவாதிகள்” என்று குற்றம்சாட்டி, அது தனது எதிர்காலத்தையே சூன்யமாக்கிக் கொண்டு, தனது பாரம்பரியப் புகழையும் குழி தோண்டிப் புதைக்கும் வேலையில் இறங்கியிருக்கிறது.

அதனுடைய இன்றைய தலைவர்கள் பயங்கரவாதத்தையும், அதற்கு இந்து சமயத்தினர் தெரிவிக்கும் எதிர்ப்பையும் போட்டுக் குழப்பிக்கொண்டு, சிமி (SIMI) மற்றும் இந்திய முஜைஹிதீன் இயக்கம் இந்திய இறையாண்மைக்கே எதிராக போருக்குப் பதிலான வன்முறைகளில் ஈடுபடுவதையும், அதனால் ஹேட்லி போன்ற வன்முறையாளர்கள் மூலம் ஆயிரக்கணக்கில் இந்தியர்களைக் கொலை செய்வதையும், எதிர்ப்பதற்கும் மற்றும் தற்காப்புக்காகவும் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல் அரசு காலத்தை வீணாக்கிக்கொண்டு இருக்கிறது. இந்தியப் பாராளுமன்றத்தையே தாக்கும் சதியில் ஈடுபட்ட அப்சல் குரு போன்ற குற்றவாளிகளை, தூக்குமேடைக்கு அனுப்பினால் மைனாரிட்டி வாக்குகளை இழந்துவிடுவோமே என்ற பயத்தில், பொதுமக்கள் பணத்தில் உயிர் வாழ வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறது.

மக்களின் பாதுகாப்புக்காக தான் எடுத்திருக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகளை எடுக்காத அரசு, தனது தொடைநடுங்கித்தனத்தை மறைக்கவும், மற்றும் தனது கோணங்கி அரசியல் வழிகளினாலும் கிளம்பியிருப்பதே ஷிண்டே மற்றும் அவர் போன்ற துதிபாடிகள் கூறும் “இந்துத் தீவிரவாதம்” என்னும் பேத்தல் கூச்சல்கள். “காவி பயங்கரவாதம்” என்று குற்றம் சாட்டப்படும் சம்ஜோதா எக்ஸ்பிரஸ் சதியிலும் இப்போதைய நிலவரப்படி ஹேட்லிக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகத் தெரிகிறது. பாகிஸ்தானின் உள்துறை அமைச்சரும் அந்த குண்டு வெடிப்பில் பாகிஸ்தானிய பயங்கரவாதிகளுக்குத் தொடர்பு இருந்ததை 2010-ல் ஒத்துக்கொண்டார்.

இதேபோல உய்கூர் தீவிரவாதிகள் மற்றும் தீக்குளிக்கும் திபேத்தியர்கள் இவர்களிடமிருந்து சீனாவும் தேசிய ஒற்றுமை விஷயத்தில் கவலை கொள்கிறது. அதனால் தனது பழைய கால வழக்கங்களை மீண்டும் நினைவு கூர்ந்து அன்று புழங்கி வந்த ஆன்மிகத்துடன் தேச பக்தியையும் இணைத்து என்ன செய்ய முடியும் என்று சீன கம்யூனிசக் கட்சியும் அதன் அரசும் திட்டங்கள் போடுகின்றன. கன்பூஷியஸ் தத்துவங்கள் சுமார் 25 நூற்றாண்டுகளாக சீனக் கலாசாரத்தை பெரிதும் பாதித்து, உருவாக்கி வந்த பெருமை கொண்டது. “உனது உள்ளத்தில் நீ எப்படி உன்னை உணர்கிறாயோ, அப்படியே நீ இருக்கவேண்டும் என்று நான் கூறுகிறேன்” என்பதும் கன்பூஷியஸ் தத்துவங்களில் ஒன்று. சீனாவில் பல மதம் தொடர்பான இயக்கங்களான டோயிசம் (Taoism), ஷெனிசம், புத்த மதம், மற்றும் இஸ்லாம், கிருத்துவம் என்று பலவும் வளர்ந்திருக்கின்றன.

ஆனாலும் அவைகள் எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமாக இருந்தது சீனாவின் பண்டைய தத்துவங்கள்தான். அதே போல இந்தியாவை ஆள நினைப்பவர்களுக்கு இது ஒரு எச்சரிக்கை செய்தியாக இருக்கட்டும்: இந்தியர்கள் எந்த மதத்தைப் பின்பற்றினாலும் சரி, அவர்கள் இந்தியர்கள் என்பதால் அவர்களின் சிந்தனையும், செயலும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பெருமையுடன் விளங்கும் தத்துவங்கள் வளர்த்த இந்தியப் பண்பாட்டில் ஊறித் திளைத்தவைகள். எந்த அந்நியனோ, அல்லது புதிய கலாச்சாரமோ வந்தாலும், போனாலும் அதன் கரு என்றுமே அழிவதில்லை. அதைப் பொருட்படுத்தாது இருக்கும் எந்த ஆட்சியாளர்களும் இங்கு நிலைத்தும் நிற்க முடியாது.

இது தொடர்பாக நம் அரசியல் தலைவர்களுக்கு கன்பூஷியஸின் அறிவுரையை நினைவூட்டினால் நல்லது: “எதையும் கற்றுத் தேர்ந்து அறிஞனாகி விட முடியாது என்ற மனப்பான்மையுடன் கற்றுக்கொள்; கற்றதை எவரேனும் அபகரித்து விடுவார்களோ என்ற பயத்துடன் அதைக் காப்பாற்றி தக்க வைத்துக் கொள்.” எவர் இந்த அறிவுரையைக் கேட்காது நடப்பார்களோ அவர்கள் இந்தியாவை மட்டும் அல்லாது, தன் ஆன்மாவையும் இழக்க நேரிடும்.

சீனா – விலகும் திரை: ஒரு பார்வை

சைனா நமக்கு ஒரு வேண்டாத ஆனால் விலக்க முடியாத அண்டை ராக்ஷஸன். அசோகன் காலத்திலிருந்து தொடங்கலாம் அத்துடனான நம் நட்புறவை என்று ஒரு ரொமாண்டிக் கனவு கொண்டவர்கள் சொல்லலாம். நேரு போல. ஆனால் அது எப்போதுமே ஏகாதிபத்ய கனவுகளையே தன் பாரம்பரியமாக தன் தேசீய உணர்வாகக் கொண்ட நாடு என்பதையும் வரலாற்றுப் பிரக்ஞை கொண்டவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். 1962-ல் சைனா எல்லை தாண்டி வந்து ஆக்கிரமித்த பின்பும் நேரு சொனார்: சைனாவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையே 2000 வருஷங்களுக்கும் மேலாக எந்த சச்சரவும் இருந்ததில்லை என்று. நேருவுக்கும் தெரியும் சைனா ஒரு ஆக்கிரமிப்பு மனம் கொண்ட நாடு என்று. ஆனால் அவரது ரொமாண்டிக் கனவுகள் அவர் கண்களுக்குத் திரையிட்டு விட்டன. சைனா தான் அதை நமக்கு நினைவுறுத்தியது.

china-war_1962

அதிலிருந்து அதனுடன் வம்புக்குப் போகாது ஒதுங்கி பயந்தே இந்தியா வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. “ அவன் தான் மகா துஷ்டன்னு தெரியுமோல்லியோடா, அவன் வம்பு பண்ணினா நீ பாட்டிலே பேசாமெ இருந்துடேண்டா” என்று நம் பாட்டிகள் பேரப்பிள்ளை களுக்குச் சொல்லும் அறிவுரை தான் சீனாவுடனான நம் வெளிநாட்டுக் கொள்கை. ஆனால் அதை நாம் இப்படி வெளிப்படையாகச் சொல்வதில்லை. என்னமோ சமாதான வார்த்தைகள் சொல்லி மூடி மறைத்து வருகிறோம். அதையே சிறந்த கொள்கையாக வழிமொழிய இரண்டு அரசியல் கட்சிகள் நம் மண்ணிலேயே வளர்ந்து வந்துள்ளன. நாட்டுப் பற்று உள்ளவர்களாக அவர்கள் என்றுமே தம்மைக் காட்டிக் கொண்டதில்லை.

ஆனாலும் நாம் கண்களை மூடிக்கொள்வதில் அர்த்தமில்லை. சைனாவுடன் ஒரு சின்ன தகராறு என்றால் கூட நமக்கு உதவ யாரும் இல்லை. சைனாவுடனான நமது தகராறு சைனாவுடனேயே நின்று விடாது. அது தான் சாக்கு என்று நம்மீது பாய சுற்றியுள்ள அனைத்து நாடுகளும் தயார் தான். இப்போது இலங்கையும் அந்தக் கூட்டணி முகாமில் கடைசியாகச் சேர்ந்துள்ளது. சைனா நம்மை ஒன்றும் விழுங்கி விடப்போவ தில்லை. அந்த மாதிரி பைத்தியக்காரத் தனத்தை அது செய்யாது. கொஞ்சம் முறைத்துப் பார்த்தாலே கால் நடுக்கங்கொள்ளும், முகம் வியர்க்கும் ஸ்திதியில் இந்தியாவை வைத்துக் கொண்டாலே அது போதும். சைனாவுக்கு. அதை வெற்றிகரமாகவே செய்து வருகிறது. ”தேஜ்பூர் போகாதே” என்றால் நாம் தில்லிக்குத் திரும்பிவிடுவோம். அது போதும் தர்மஸ்தலாவில் உள்ள திபெத்தியர்களை அடக்கி வை என்றால் நாம் மறுபேச்சு பேசப்போவதில்லை. 1962-லிருந்து . ஒவ்வொரு தில்லி அரசுக்கும் ”நம் காலத்துக்கு பயந்து நடுங்கி தகராறு ஏதும் இல்லாது சைனாவைக் கோபப் படுத்தாது அமைதியாகக் காலம் கழித்துவிடுவோம்” என்பதே தொடர்ந்துவரும் சைனா பாலிஸி. 1962-ல் எல்லை கடந்து வந்த சீனர்களைத் “துரத்தி விரட்டுங்கள்” என்று நேரு சொன்ன வார்த்தையின் விளைவுகள் இன்னொரு முறை நேராது.

இடையில் சைனா, ஏழ்மையிலும். 30 வருட உள்நாட்டுப் போரின் நாசத்திலும் மூழ்கியிருந்த போதிலும் தனக்கு இருந்த ஒரே துணையும் அப்போது ஒரு வல்லரசுமான ரஷ்யாவையே எதிர்த்து நின்றது. எவரது மிரட்டலுக்கும் அஞ்சாது திபெத்தைக் கபளீகரம் செய்தது. இப்போது சைனா தனக்குப் போட்டியாகக் கருதுவது அமெரிக்காவைத் தான். வேறு எந்த நாடும் அதற்கு லட்சியமில்லை. இந்தியா அதற்கு ஒரு லக்ஷியமே இல்லை. ஒரு மிரட்டல் போதும் இந்தியா வாலைச் சுருட்டிக்கொள்ள என்று தான் நினைக்கிறது. அப்படி நாம் அரை நூற்றாண்டு காலமாக நடந்துகொண்டு வந்துள்ளோம். காந்தியும் புத்தரும் அவதரித்த நாடாயிற்றே!

அறுபது வருட காலத்துக்குள் பல துறைகளில் இந்தியாவுக்குப் பின் தங்கியிருந்த நாடு தான் சைனா, இப்போது பொருளா தாரத்திலும், ராணுவ பலத்திலும் இந்தியா என்ன, பல முன்னேறிய நாடுகளையும் பின்னுக்குத் தள்ளி முன் சென்று விட்டது. அறுபது வருட கால உழைப்பு என்று கூட சொல்ல முடியாது. மாவோவின் கலாசாரப் புரட்சி வரை சைனா இன்னும் படு மோசமாக நாசமடைந்திருந்தது. ஆக சைனாவின் பயங்கர பாய்ச்சல் நடந்தது சுமார் இருபது வருடங்களுக்குள்ளாக.

la-chine-chung-kuo-cina-1972காரணம், சைனாவின் அதிகார வர்க்கத்தின் யதேச்சாதிகாரம் மாத்திரமல்ல. அந்த யதேச்சாதிகாரம், அசாத்திய தன்முனைப்போடு, துணிச்சலோடு, செயல்பட்டது. அதன் சரித்திரத்திலேயே ஊறியிருக்கும் ஏகாதிபத்ய பெருமை உணர்வு.. உலகமே தன்னைச் சுற்றியிருப்பதாக தான் அதன் மத்தியில் வீற்றிருப்பதாகத் தான் அதன் வரலாற்றுப் பிரக்ஞை இருந்திருக்கிறது. தன்னை மத்திய நாடு, அதாவது சுங் க்கோ (Chung kuo) என்று தான் சொல்லிக்கொள்கிறது. 60 வருட காலமாக ஒரு வெறிபிடித்த யதேச்சாதிகாரத்துக்கு அடிமைப் பட்டு, வாழ்ந்தாலும், எந்த சீனனும் நாட்டுப் பற்று குறைந்தவனாகி விடவில்லை. தான் நன்றாக வாழ்வதாகவே நம்புகிறான். அப்படி நம்ப வைக்கப் பட்டிருக்கிறான் என்பதுடன் அவன் நாட்டுப் பற்றும் அதற்குக் காரணம். இன்றும் சைனாவுக்காக பரிந்து பேசும் நம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் போல, சைனாவில் இந்தியாவுக்காகப் பரிந்து பேச யாரும் அதன் வரலாற்றில் இருந்ததில்லை. ரஷ்யா ஒரு வல்லரசாக இருந்த ஐம்பது அறுபதுகளில் கூட சைனா ரஷ்யாவை லக்ஷியம் செய்ததில்லை. மாவோ தன் போக்கில் தான் தன் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தார். ஸ்டாலினுக்கு மாவோ என்றும் தண்டனிட்டவரில்லை. அதன் வரலாறு முழுதும் சைனா தனக்குள் ஒருவருக்கொருவர் அடித்துக் கொண்டாலும் அதன் ஏகாதிபத்ய பேராசைகள் என்றும் மங்கியதில்லை. சமயம் கிடைத்த போதெல்லாம் யாரை கபளீகரம் செய்யலாம் என்றே அதன் வரலாறு இருந்து வந்திருக்கிறது.

இப்போது உலக நாடுகள் பலவும் சைனாவுடன் தம் உறவுகளை வெகு ஜாக்கிரதை உணர்வுடன் சுமுகமாகத்தான் வைத்துக் கொள்ள விரும்புகின்றன. வல்லரசாக இன்னும் ஆகாத போதே ஒரு வல்லரசின் கெடுபிடிகளுடன் சைனா உலக அரங்கில் மிதப்புடன் நடந்து கொள்கிறது. எங்கும் யாருக்கும் அது தன் உரிமைகள் என தான் கருதுவதை கொஞ்சம் கூட விட்டுக் கொடுப்பதில்லை. மற்ற நாடுகள் தான், அவை வல்லரசாக இருந்த போதிலும், அதனோடு சமாதானமாகப் போக சமரசங்கள் செய்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

உலகம் முழுதும் இப்போது சைனா- இந்தியா என்றே ஒரு இடைக்கோடு போட்டு இரண்டு பெரிய நாடுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பேசத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தியாவுக்கு தான் இப்படிப் பேசப்படுவதில், சந்தடி சாக்கில் தனக்கும் ஒரு பொன்னாடை போர்த்தப்படும் சந்தோஷம். Basking in reflected glory என்பார்களே, அப்படித்தான் இந்த ஒரே அடைப்புக்குறிக்குள் அடைபடும் ஜொலிப்புக்கும் மேல் அடிக்கடி நடக்கும் ஒப்பீடுகளில், சில விஷயங்கள் நமக்கு ஒரு கிறுகிறுப்பு தரம் விஷயங்களும் உள்ளன. சைனாவின் அதி வேக வளமும் பெருகி வரும் பலமும் வலிந்து திணிக்கப்பட்ட ஒன்று. மக்களைக் கொத்தடிமைகளாக்கி பெறப்படும் அதிவேக பாய்ச்சல். அந்த அதிவேகமும், பாய்ச்சலும் தொடர்ந்து நீடிக்கும் சாத்தியமில்லை. காரணங்கள், மக்களின் ஜனநாயக பங்களிப்பு இல்லாத போது ஒரு நாள் அடிமனக் கொந்தளிப்பு வெடிதெழும்.

இந்தியா அப்படி அல்ல. அதன் ஜனநாயக கட்டமைப்பு. அத்தகைய திடீர் கொந்தளிப்புக்கள் இந்தியாவில் சாத்தியமில்லை. இந்தியா நிதானமாக, நிச்சயமாக முன்னேறி வருகிறது. ஆக இந்தியாவின் எதிர்காலம் நிச்சயம் என்றும் ஆனால் சைனா அதிகம் போனால் இன்னம் ஒரு பத்திருபது வருடங்களுக்கு மேல் இத்தகைய வேகத்தைத் தொடர முடியாது. திடீரென அதன் கால் முடங்கிவிடும் என்றும் ஜோதிடம் சொல்கிறார்கள். சைனா என்றாலேயே, பயந்து நடுங்கிக் கொண்டு, வாய் பொத்தி இருக்கும் இந்திய அதிகார தலைமைகளுக்கு இந்த ஜோதிடங்கள் ஒருவாறான ஆறுதல் அளிக்கின்றனதான். ”சரி, நம் காலம் ஒழுங்காக கடந்து விடும்” என்ற நிம்மதியோடு வாளா இருக்கும் நடவடிக்கை தான். சும்மா இருப்பதும் ஒரு நடவடிக்கை தான் என்று வேறு ஒரு மகத்தான ராஜதந்திர பிரகடனம். (Not taking any action is also an action) நமக்குப் பழக்கமானது.

நம்மால் நம் அதிகார தலைமைகளின் குணத்தை மாற்ற முடியாது. ஆனால், ஏகாதிபத்ய கனவுகளும், வரலாற்று ப்ரக்ஞையும், உலகிலேயே பலம் வாய்ந்த ஒரு மாபெரும் வல்லரசாக வேண்டும் என்ற அயராத முனைப்பும் அதை நோக்கிய நீண்டகால செயல் திட்டத்தோடு தளராது செயல்பட்டுவரும் ஒரு அண்டை நாட்டை, நம்மை அடக்கியே வைத்திருக்கவேண்டும் என்ற முனைப்பும் கொண்ட அந்த அண்டை நாட்டை, நாம் சரிவர புரிந்துகொள்ளவும் வேண்டும். அத்தோடு நம் எதிர்காலத்தை பற்றியும் ஒரு திட்டமிட்ட செயல்பாடு நமக்கு வேண்டும். இது இரண்டும் நம் தலைமைகளுக்கு இல்லாத போது நாமாவது நமக்குள் இது பற்றி தீவிரமாக சிந்திக்கவேண்டும். அது பற்றி நம் அளவிலாவது கருத்துப் பரிமாறல்களும் சர்ச்சைகளும் எழச் செய்யவேண்டும். ஆனால் குடிமக்களாகிய நமக்கு,  made in China எலெக்ட்ரானிக்ஸ் சாதனங்களும் பொம்மைகளும் ரொம்ப சீப்பாகக் கிடைக்கும் அற்ப சந்தோஷத்தில் நம் கவலைகள் முடிந்து விடுவது, பயந்து பயந்து காலத்தை ஓட்டிவிடப் பார்க்கும் நம் அரசியல் தலைமகளுக்கேற்ற பிரஜைகள் தாம் நாமும் – என்பதைத் தான் காட்டுகிறது.

china_vilagum_thirai_book_coverஇந்த சந்தர்ப்பத்தில் பல்லவி அய்யரின் சீனா – விலகும் திரை என்னும் புத்தகம் ஒரு முக்கியமான காலடி வைப்பு. நமக்கு இந்த காலடி வைப்பு இப்போதெல்லாம் ரஷ்யாவுக்குப் போய் ஆண்டையை பார்த்து தரிசனம் பாக்கியம் பெறுவது நின்று சைனாவுக்குப் போய் ஆண்டையப் பார்த்து தரிசன பாக்கியமும் உபதேசங்களும் பெற்று வரும் கம்யூனிஸ்டுகள் சொல்வதையோ, அல்லது நம் அரசியல் தலைமைகள் சொல்வதையோ (அல்லது சொல்லபயந்து வாய் மூடி இருப்பதையோ) கேட்டுப் பயன் இல்லை. இவர்களிடம் பெற நமக்கு ஏதும் இல்லை. நமக்குக் கொடுக்க அவர்களிடமும் ஏதும் இல்லை.

பல்லவி அய்யர் சைனாவில் ஐந்து வருட காலம் இருந்தவர். சீன ஒளி பரப்புத் துறையில் பணியாற்றச் சென்று பின்னர் அங்குள்ள கல்லூரி ஒன்றில் பத்திரிகைக் கல்வி படிப்பித்தவர். அங்கு சென்று சீன மொழி கற்றவர். அவரிடம் நாம் சந்தேகம் கொள்ளத் தூண்டும் ஒரே விஷயம் நம்ம ஊர் ஹிந்து பத்திரிகையுடன் அதுவும் உலகறிந்த சீனாவுக்குப் பல்லாண்டு பாடும் என். ராம் இருந்த காலத்திய தொடர்பு தான். ஆனால் அவர் புத்தகத்தைப் படித்த பின் அந்த சந்தேகங்களும் முற்றாக விலகின.

பல்லவி அய்யர் தில்லியில் வளர்ந்தவர். முஸ்லீம்கள் பெருவாரியாக வாழும் நிஜாமுதீன் பகுதியில் அவரது சிறு பிராயம் கழிந்தது. கலாசார நோக்கில் தான் பாதி முஸ்லீம் என்று இந்த அய்யர் வித்தியாசமான அய்யர் என்று சொல்லும் பாவனையில் சொல்லிக் கொள்கிறார். தில்லி செயிண்ட் ஸ்டீபன்ஸ் கல்லூரியில் படித்தவர். பின்னர். இங்கிலாந்தில் ஆக்ஸ்ஃபோர்ட் பல்கலைக்கழகத்திலும், லண்டன் ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸ்-லும். இங்கிலாந்தில் இருந்த போது ஒரு ஸ்பானியரைக் காதலித்து மணந்தவர். பல்லவி ஜூலியோவாக தன்னை நாமகரணம் செய்துகொள்ளாது பல்லவி அய்யராகவே தன்னை அறியப்படுத்திக் கொள்பவர். சைனாவில் உணவு அவருக்குப் பிரசினயாக இருக்கவில்லை. சாப்பிடும் போது, ”இது என்ன நாய் மாமிசமா?” என்று ஜோக் அடிப்பாராம். இந்த பின்னணி போதும், அவருக்கு அனுபவங்களையும் பார்வையையும் எந்த சார்பும் முன் தீர்மானிக்கவில்லை என்பதைச் சொல்ல. ஆகவே அவருடைய ஹிந்து பத்திரிகைத் தொடர்பைப் பற்றிக் கவலைப் படத் தேவையில்லை. .

எனக்கு இது மிக சுவாரஸ்யமான, இந்த கால கட்டத்தில் மிகவும் தேவையான பல புதிய தகவல்களைப் பார்வைகளை அளித்த புத்தகமாக இருந்தது. ஐந்து வருடங்களில் (2002 லிருந்து 2007 வரை) ஐம்பதுகளில் படித்த Edgar Snow-வின் Red Star Over China –க்குப் பிறகு சைனாவில் நிகழும் பெரும் மாற்றங்களைப் பற்றிச் சொல்லும் புத்தகம். ஐந்து வருடங்களில் (2002 லிருந்து 2007 வரை) சைனாவில் ஒவ்வொரு துறையிலும் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள். அவை.

ஏதோ ராணுவ படையெடுப்பு நடப்பது போலத்தான் ஒலிம்பிக்ஸ் விளையாட்டுக்களை உலகம் வியக்கும் வகையில் பிரமாண்டமாக நிகழ்த்தி விடவேண்டும் என்ற தீவிர முனைப்பில் எதுவும் அரசுக்குத் தடையாக இருக்கவில்லை.

பெய்ஜிங்கின் மூன்றில் ஒரு பகுதி, பழமையும் வரலாறும் தன்னுள் கொண்ட பகுதியை இடித்துத் தள்ள அவர்கள் தயங்க வில்லை. சாய் என்று இடிக்கப்பட வேண்டிய கட்டிட சுவர்களில் எழுதினால் போதும். எப்போது வேண்டுமானாலும் இடித்துக்கொள்ளலாம். இடிக்கப் பட்டன. அவ்விடத்தில் புதிய ராக்ஷஸ கட்டிடங்கள் எழுந்துவிட்டன.

உலகத்திலேயே பெரிய அணைக்கட்டுகள் அசுர செலவில், அசுர வேகத்தில் கட்டப் படுகின்றன. லக்ஷக் கணக்கில் மக்கள் குடிபெயர்க்கப் படுகின்றனர்.

லாஸா எக்ஸ்ப்ரெஸ், சீனத் தலைநகர் பெய்ஜிங்கிலிருந்து திபேத் தலைநகர் லாஸாவுக்கு 4000 மைல் நீள ரயில் பாதை, மலைகளைக் குடைந்து, அமைக்கப்பட்ட ரயில் பாதை பிராணவாயு குறைந்துவிடும் மூச்சுத் திணறும் உச்சத்தில், திடீரென உறையும் பனி, திடீரென அது கரைந்து தண்ணீராகவும் பெருக்கெடுக்குமாம். வேடிக்கை தான். இவ்வளவு கஷ்டங்களையும் எதிர்கொண்டு ஐந்து வருட காலத்தில் முடிந்து விடுகிறது. நம் ஊரில் மாயவரம் கும்பகோணம் அகலப் பாதை இன்னமும் போக்குவரத்துக்கு தயாராகவில்லை! எத்தனை வருடங்கள்? (இந்த அழகில் இந்தியாவும் சைனாவும் வல்லரசாகப் போகின்றனவாம்). பெய்ஜிங்கிலிருந்து லாஸாவுக்கு ஒரு வாரம் பிடிக்கும் பயணம் மிக சொகுசாக 2 நாட்களில் முடிகிறது. உலகம் வியக்கும் ரயில் பாதை அமைத்தது ராணுவத் தேவையை முன்னிட்டு என்று சொல்லலாம். உண்மை உண்டு. இந்தியாவிலும் ரயில் பாதை அமைத்தது பிரிட்டீஷ் அரசாங்கத்தின் ராணுவத் தேவைக்குத் தான் என்றார்கள். அந்த ரயிலில் தான் மகாத்மா காந்தி இந்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் இந்தியா முழுதும் சுற்றுப் பயணம் செய்தார். சுதந்திரப் போராட்டத்துக்கு தன்னைத் தயார் செய்துகொள்ள. திபெத்தியர்கள் பயமும் அது தான். ஆனால் அது பயணிகளுக்கும் பொருளாதாரத் தேவைகளுக்கும் உல்லாச பயணிகளுக்கும் பயன் படும். பயன் படப் போவது சீனர்களுக்குத் தான், திபேத்தியர்களுக்கு அல்ல என்பதும் வாஸ்தவம் தான். ஆனால் ஐரோப்பிய நாடுகள் எல்லாம் சாத்தியமே இல்லை என்று கைவிரித்த காரியம் ஐந்து வருடங்களில் சாத்தியமாக்கிக் காட்டியுள்ளது சீன அரசு. இப்போது லாஸாவில் ஐந்து நக்ஷத்திர ஹோட்டல்கள், பெரிய மால்கள் காட்சி தருகின்றன. திபேத்தில் பல புதிய சாலைகள், நகரங்கள். புதிய வியாபார ஸ்தலங்கள்.

முன்னால் இடித்துத் தள்ளப்பட்ட பௌத்த கோயில்களும் லாமாக்களின் மடங்களும் இப்போது திரும்ப கட்டப்பட்டு வருகின்றன. காரணம் மாவோ காலத்தில் மதம் ஒரு அபினி. அழிக்கப்பட வேண்டியது. இப்போது அவரவர் மதம் சார்ந்த வாழ்க்கை அனுமதிக்கப்படுகிறது. காரணம் மறுபடியும் மக்களுக்கு ஒரளவு வாழும் சுதந்திரம் தந்து அவர்களை மகிழ்விக்க வேண்டும். அரசு அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கக் கூடாது. அரசு கட்டளைகளுக்கு அடி பணிய வேண்டும். திபெத்தில் தலாய் லாமா பெயரைக் கூட உச்சரிக்கக் கூடாது. அந்தந்த பிரதேச மொழிகளைக் கற்கலாம். ஆனால் மண்டாரின் (வடக்கு சைனாவில் பேசப்படும் சீன மொழி) கட்டாயம் கற்க வேண்டும். அதில் தான் அரசு பணிகள் அத்தனையும் நடக்கும்.

முன்னர் தடைபடுத்தப்பட்ட இடங்களில் கிறித்துவமும் இஸ்லாமும் இப்போது அரசு ஆதரவு பெறுகின்றன. நிறைய இடங்களில் தேவாலயங்கள், மசூதிகள் கட்டப் படுகின்றன. அரபு மொழி கற்க முகம்மதியர்கள் பெரும்பான்மையில் வாழும் மேற்கு எல்லையோர பிரதேசத்தில் அனுமதிக்கப்படுகிறது. காரணம், மறுபடியும் இப்போது சீன தலைவர் ஹு ஜிண்டாவின் சுருதி பேதமற்ற சமுதாயத்தை உருவாக்குவோம் என்று பிரகடனம் செய்யப்பட்ட தேசீய கொள்கை தான். அவ்வப்போது இப்படி ஏதோ ஒரு தேசிய கொள்கை பிரகடனப்படுத்தப் படும். நூறு பூக்கள் மலரட்டும் என்ற மாவின் கோஷத்தில் எத்தனையோ மாவோ கூட்டாளிகள் அவமானப்படுத்தப்பட்டார்கள். மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள் அல்லது சிறை வைக்கப்பட்டார்கள். அந்த மாதிரியான ஸ்லோகன் அல்ல இது. அவ்வப்போது அரசு வெளியிடும் கொள்கைகளை எதிர்க்கக் கூடாது. கொடுக்கப் பட்டுள்ள வேலிக்குள் யாரும் சுதந்திரமாக இருந்து கொள்ளலாம்.
திபெத்தில் தனக்கு திபெத்திய மொழி பெயர்ப்பாளனாக பல்லவி அய்யர் அமர்த்திக் கொண்டவன் சைனாவை உள்ளுக்குள்ளேயே குமைந்து குமைந்து எதிர்ப்பவன். எல்லா திபெத்தியர்களும் அப்படித்தான். 60 வருடகால கொடூர ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்னும் சீன எதிர்ப்பு அவர்கள் ரத்தத்தில் கொதித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. அந்த மொழிபெயர்ப்பாளன் தன் விசிட்டிங் கார்டை கொடுக்கிறான். மடித்த அந்த கார்டை சற்றே திறந்து அதில் தலாய் லாமா படம் அச்சிட்டிருப்பதைக் காட்டுகிறான் ரகசியமாக. தலாய் லாமா பெயரை உச்சரிப்பது கூட தடை செய்யப் பட்டுள்ள நிலையில் அவன் எதிர்ப்பு அது. இந்தியா திபேத்தியர் அனைவருக்கும் ஒரு யாத்திரை பூமி. தலாய் லாமாவுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த நாடு.

three-gorge-dam-chinaசைனா கொஞ்சம் கூட இடைவிடாது ராக்ஷஸ வேகத்தில் தன்னை பலப்படுத்திக்கொண்டும் நாட்டை வளப்படுத்திக் கொண்டும் வருகிறது. பல்லவி அய்யர் சொல்கிறார்:  ”2006-ல் சீனாவில் ஏற்கனவே 86,000 அணைகள் இருந்தன இது உலகம் முழுதும் இருக்கும் அணைகளில் 46 சதவிகிதம். இதில் வீடிழந்தவர்கள் தொகை 1.6 கோடி பேர்.” அங்கு மேதா பட்கரோ அல்லது வேறு யாருக்குமோ இடமில்லை. தலைதூக்கிய அடுத்த நிமிடம் அவர்கள் மாவோ இருக்குமிடத்தை அடைவார்கள். ஒரு இடத்தில் அணைகட்ட சர்வே எல்லாம் நடந்து முடிந்து விடுகிறது. யாருக்கும், அங்கு வீடு இழக்கப் போகும் லக்ஷக்கணக்கிலானவர் எவருக்கும், அது பற்றி செய்தி இல்லை. ஒரு நாள அனைவரும் முன்னறிவிப்பு இன்றி வேறிடத்துக்கு அனுப்பப் படுவார்கள். அதிர்ஷ்டமுள்ளவருக்கு ஏதோ நஷ்ட ஈடு கிடைக்கும். தமிழ் நாட்டில் ஜனநாயகத்தில் நடப்பது அங்கு பெரும் அளவில் சர்வாதிகார ஆட்சியில் நடக்கிறது.

ஆனால் பல்லவி அய்யர் சொல்கிறார் – கொழுத்த பணக் காரர்கள் இருக்கிறார்கள் தான். முன்னை விட இப்போது பணம் புரள்கிறது தான். முன்னைவிட மக்கள் சந்தோஷமாக வாழ்கிறார்கள். மறுக்கப்பட்ட சுதந்திரம் பற்றி அவர்கள் கவலைப் படவில்லை. பொருளாதார சுதந்திரம் அவர்களை மகிழ்விக்கிறது. இந்தியாவில் காணுவது போல ஏழைகளை அங்கு காணவில்லை. சைனா பூராவும் எந்த மூலைக்கும் செல்ல அகலமான சாலைகள், கார் வழுக்கிக்கொண்டே விரைந்து செல்லும் சாலைகள் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இந்த வசதிகளே வெளிநாட்டவர்களை முதலீடு செய்ய அழைக்கின்றன. விரைவாகச் செயல்படுவதால் அரசின் முடிவுகளில் எங்கும் தாமதம் ஏற்படுவதில்லை. (வாஜ் பாய் அரசு தொடங்கிய இந்தியாவின் நான்கு திசைகளையும் இணைக்கும் பெருவழிச் சாலை பற்றி யாருக்கும் இப்போது நினைவிருக்கிறதா?)

மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்த வேண்டும். அதற்கான எல்லா வசதிகளும் நாட்டில் ஏற்படவேண்டும். என்பதில் அரசு முனைப்பாக இருக்கிறது. அரசை எதிர்த்து மாத்திரம் மூச்சு விடக்கூடாது. இந்தியா போல் அசுத்தமும் குப்பைகளும் குண்டும் குழியுமான சாலைகளும் சைனாவில் இல்லை. வாஸ்தவம், அங்கும் லஞ்சம் உண்டு தான். ஆனால் காரியங்கள் நடக்கின்றன. 10 இருபது சதவிகிதம் பணத்தை அதிகாரிகளும் இன்னும் சம்பந்தப் பட்ட மற்றவர்களும் சுருட்டிக் கொண்டாலும், 80 சதவிகித வேலைகள் நடக்கின்றன. இந்தியாவிலோ வேலையே ஏதும் நடக்காமல் பணம் கொள்ளை போகின்றது. அது தான் இங்குள்ள லஞ்சத்துக்கும் அங்குள்ள லஞ்சத்துக்குமான வித்தியாசம். மேஸ்திரியிலிருந்து கவுன்சிலர் என்று ஒரு பெரிய வரிசை மந்திரி வரை லஞ்சப் பணம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட சதவிகிதத்தில் வினியோகிக்கப்படுவது நடைமுறையானால், இந்த ப்ராண்ட் ஜனநாயகத்தை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்ய? சாய் என்று எழுதப்பட்டால் வீடு என்ன ஒரு குடியிருப்பு பகுதியே இடிக்கப்பட்டு விடும். அங்கு ஒரு அகல சாலையோ, அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளோ, அல்லது ஒலிம்பிஸ் கட்டிடமோ எழும். எழும் கட்டாயம். 1970-லிருந்து பிரகடனப் படுத்தப்பட்ட கூவம் மணக்கும் கோஷம் இன்றும் 40 வருடங்களாக கோஷமாகவே ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஜனநாயகம் தான். ஐந்து வருஷத்துக்கு ஒரு முறை வோட்டு போடுகிறவர்களுக்கெல்லாம் ரூ. ஆயிரமோ ஐயாயிரமோ கிடைத்துவிடுகிறது.

இந்த இரண்டு எக்ஸ்ட்ரீம்களுக்கிடையே இடைப்புள்ளி எதுவுமே கிடையாதா? லஞ்சம் கொடுத்து, இலவசங்களை வாரி இறைத்து பெற்ற வோட்டுகள் அதிகாரம் செய்பவர்கள் தாம் நாம் இருப்பது ஜனநாயக நாட்டில். சர்வாதிகார ஆட்சியில் அல்ல என்பார்கள். இந்த வாதத்தின் ஆபாசத்தை என்ன சொல்ல?

சீனாவில் இப்போது யோகா ஆங்கிலம் ஹிந்தி, அரபி என்று எல்லா மொழிகளையும் கற்கும் வேகம் பற்றியிருக்கிறது. காரணம் அவை தான் வெளி உறவுக்கும் உலக வாணிப பெருக்கத்திற்கும் சீன பொருளாதார வளத்திற்கும் இட்டுச் செல்லும்.

china_yoga_practitioner2003-ல் பல்லவி அய்யரும் அவரது கணவர் ஜூலியோவும் ஒரு டாங்கோ வகுப்புக்குச் செல்ல அங்கு இருந்த ஒரு சீனப் பெண் “ஓம் சூர்யாய நமஹ” என்று வரவேற்கிறார். அந்தச் சீனப் பெண்ணுக்கு சைன அரசுக்கு இருக்கும் இந்தியப் பகைமை, மண்டாரினில் இதை எப்படி சொலவது? என்று கேட்கவில்லை. நம்மூரில் தான் “ஞாயிறு போற்றுதும்” என்று சொல்லலாமா என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது. யோகா மையம் நடத்தும் மோகன் அவரது சீன காதலி அழைப்பில் வந்தவர். வந்த இரண்டாவது மாதத்தில் மூன்று டஜன் மாணவர்கள் சேர்ந்தார்கள். மறுபடியும் பல்லவி அய்யர் சந்தித்த போது மோகனின் யோகா மையத்துக்கு 51 கிளைகள். பெய்ஜிங்கில் மாத்திரம் 3500 மாணவரகள். சீனா முழுதும் 10,000 மாணவர்கள். யோகா மீது ஏது இத்தனை மோகம்? யோகாவை நாடுபவர்கள் சைனாவின் செல்வந்தர்கள்.

2002-ல் இந்தியா பெற்ற அந்நிய முதலீடு 5.5 பில்லியன் டாலர். சரிதானா. அதேசமயம் கம்யூனிஸம் தழைத்தோங்குவதாகச் சொல்லப்படும் சைனாவில் 2005-ல் அந்நிய முதலீடு 72.4 பில்லியன் டாலர். இந்திய கம்யூனிஸ்டுகள் இது பற்றியெல்லாம் மூச்சு விடுவதில்லை. இந்தியாவை மாத்திரம் தாக்குவார்கள் அமெரிக்க முதலாளித்துவத்துக்கு அடிமையாகிவிட்டதாக. சைனா இந்தியாவை விட 15 மடங்கு அதிகம் அடிமையாகிவிட்டதே இந்தக் கணக்கில்!

இப்படி நிறையச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். இன்னம் ஒரே ஒரு காட்சியை மாத்திரம் சொல்லி, மேலும் அறிய பல்லவி அய்யரின் புத்தகத்துக்குச் செல்லுமாறு சொல்லி முடிக்கிறேன். அடுக்கு மாடி வீட்டை விட்டு பெய்ஜிங்கின் (ஹூடாங் என்று சொல்லப்படும்) பழம் வீடுகள் இருக்கும் பகுதிக்குக் குடிபோக நினைத்து கடைசியில் வீடு ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். பழங்கால வீடு. நவீன வசதிகளுடன் அதன் உள்கட்டமைப்பு மாற்றப் படுகிறது, பல்லவி அய்யர் சொன்ன மாற்றங்களுடன்.  வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர் வூ எல்லா இடங்களையும் சுற்றிக் காண்பிக்கிறார். கழிப்பறையைக் காட்டி உபயோகித்துப் பாருங்கள் என்று. அதன் மகத்துவத்தில் பெருமை கொள்கிறார்.

வீடு சின்னதாக நன்றாக இருக்கிறது. வீட்டு நடுவில் ஒரு மரம். அழகாக அதன் அடியில் உட்கார்ந்து கொள்ளலாம்.

திடீரென காலையில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது கதவு தட்டப்படுகிறது. திறந்து பார்த்தால் வூ. குழாய் ரிப்பேர் சாமான்களுடன். கதவு திறந்ததும் அனுமதி கூட கேட்காமல் உள்ளே நுழைந்து டாய்லெட்டைக் கழுவுகிறார். குழாய்களை ரிபேர் செய்கிறார். மற்றும் ஒருமுறை வாசலில் துடைப்பத்துடன் நிற்கிறார். வழ்க்கம் போல உள்ளே நுழைந்து மரத்தடியிலும் சுற்றிலும் இருக்கும் குப்பைகளை அகற்றுகிறார். துடைப்பத்தை பல்லவி அய்யரிடம் கொடுக்க மறுக்கிறார்!

ஒரு நாள் தன் மனைவியை அழைத்து வருகிறார். இவர் வேலை செய்ய வூ தன் காரியத்தில் முனைப்பாக இருக்கிறார். சுற்றியிருப்பவர்கள் எல்லாம் வெள்ளைக் காரனை மணந்த ஒரு கருப்பு இந்தியரைப் பார்க்கக் கூடுகிறார்கள்.

வூ ராணுவத்தில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்ற எஞ்சினீயர். அவருக்கு இது போல இன்னும் பல வீடுகள் ஹூடாங்கில் சொந்தம். அவர் ஒரு கோடீஸ்வரர். அவர் தன் வேலைகளுக்கு ஒரு மோபெட்டும், தன் மகனுக்கு ஒரு காரும் வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் மகன் காரில் ஊர் சுற்றுவது தான் வேலை. அவர் தன் மகனுக்கு எங்காவது ஒரு டிரைவர் வேலை வாங்கிக்கொடுக்கும்படி பல்லவியையும் அவர் கணவரையும் கேட்கிறார்.

வூ ஆரம்பத்தில் இம்மாதிரி ஒரு பழைய வீட்டில் தான் இருந்தார். கலாசாரப் புரட்சியின் போது அவர் வீடு பறிபோயிற்று. அவர் எங்கோ தூரத்தில் அகதியாக அனுப்பப் படுகிறார். அங்கு அவரைச்சீர்திருத்த கக்கூஸ் கழுவும் வேலை தரப்படுகிறது. பல வருஷ சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு, டங் சியாவ் பிங் ஆட்சியில் அவர் ஊர் திரும்புகிறார். ராணுவத்தில் சேர்ந்து பணியாற்றி ஒய்வு பெற்றுத் திரும்புகிறார். அந்தச் சமயம் அரசு கொள்கை மாறி யாரும் கொஞ்சம் நிலம் அரசு குத்தகையில் பயிர் செய்து கொள்ளலாம். வீடு வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று மாறுகிறது. வூ முதலில் ஒரு வீடும் பின்னர் ஹூடாங்கில் அலைந்து இன்னும் பல வீடுகளும் வாங்குகிறார். இப்போது அவர் கோடீஸ்வரர். சில வருஷங்கள் முன் மக்கள் விரோதி என குற்றம் சாட்டப்பட்டு எங்கோ கக்கூஸ் கழுவியவர். இப்போதும் அவர் குழாய் ரிப்பேர், வீடு பெருக்குவது கக்கூஸ் சுத்தம் செயவது என பல வேலைகள் செய்பவர். முகம் சிணுங்காமல். சந்தோஷமாக. பல சமயம் பல்லவி அய்யரின் விருந்தினராவார்.

இன்னொரு காட்சி. படித்தவன். வேறுஏதோ வேலை செய்தவன். இப்போது ஹூடாங்கில் உள்ள கக்கூஸை கழுவி சுத்தம் செய்கிறான். இதில் பணமும் நிறையக் கிடைக்கிறது. வேலையும் சுலபம்.

சைனாவில் யாரும் எந்த வேலையும் செய்யும் மனப் பக்குவம் பெற்றவர்கள். உழைப்பில் கௌரவம் பார்ப்பதில்லை.

நம்மூரில் நம் வாழ்க்கையில் அனேக நம்பிக்கைகள் நம்மை அடக்கியாள்கின்றன. மூட நம்பிக்கையோ பகுத்தறிவோ என்னவோவாக இருந்துவிட்டுப் போகட்டும்.

மார்க்ஸ் எங்கோ சொல்லியிருக்கிறாராம். ஏழு பேருக்கு மேல் ஒருத்தன் தன் கீழ் வேலைக்கமர்த்தினால் அவனிடம் முதலாளீய சுரண்டல் மனம் தோன்றிவிடுகிறது என. இந்த ஏழு கணக்கு எப்படி வந்ததோ. இருக்கட்டும். சைனாவில் யாரும் ஏழு பேருக்கு மேல் (மார்க்ஸ் சாஸ்திரப்படி) வேலைக்கு வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஆனால், புத்திசாலி சீனர்கள். யாரும் யாருக்கும் கீழ் வேலை செய்வதில்லை, கூட்டுறவு அடிப்படையில் எல்லோரும் வேலையாட்கள் எல்லோரும் முதலாளிகள் தான் –  என்று அரசு விதிகளின் கண்ணில் மிளகாய் தூவி பெரிய தொழில் சாலைகளை அமைத்துக் கொள்கிறார்களாம்.

சட்டத்துக்குச் சட்டமும் ஆயிற்று. தன் காரியத்துக்கும் தடையில்லை.

சுரீந்தர் சிங் என்று ஒரு சர்தார்ஜிக்கு ஒரு ஹோட்டலில் வேலை கிடைத்தது. சுரீந்தர் சிங்கின் தலைப்பாகை வெளிநாட்டவரைக் கவரும் என்பது அவர்கள் எண்ணம்.. ஒரு நாள் சுரீந்தர் சிங் கிராப் வைத்துக் கொண்டான் ஹோட்டல் நிர்வாகம் கிராப் வைத்துக்கொண்டாலும் தலைப்பகையை விடக்கூடாது. இல்லையெனில் அவனுக்கு வேலை கிடையாது என்று சொன்னதாம். சீன அரசு போலவே ஹோட்டலுக்கும் தன் வியாபாரத்தில் தான் அக்கரை. சுரீந்தர் சிங்கின் மதம் பற்றி ஏதும் அக்கறை இல்லை.

சைனாவை ஒரு சமயம் சார்ஸ் அசுரத்தனமாகத் தாக்கியது. சீன அரசு அதை மறைத்தது. ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தது. ஆனால் அது விஷவேகத்தில் பரவவே, இந்த  இணைய யுகத்தில் எதை மறைக்க முடியும்? உடனே சார்ஸ் தாக்குதலை ஒப்புக்கொண்டு அந்தத் தாக்குதலிலிருந்து மீண்டது அரசு.  தீவிரத்தையும் செயல் உத்வேகத்தையும் காட்டியது. ஆயிரம் படுக்கைகள் கொண்ட ஒரு பெரிய மருத்துவ மனை ஏழே நாளில், ஏப்ரல் 24லிருந்து 30க்குள் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. அதில் 1200 டாக்டர்கள் நர்ஸுகள்.

ஒரு ஊரையே முதலாளிகளின் பங்களா வாசிகளின்  குடியிருப்பாக மாற்றிய ஒரு தொழிலதிபர் கூறுகிறார்:” எங்களூர் மக்கள் கம்பெனி பங்குகள் வைத்திருக்கிறார்கள். நல்ல டிவிடெண்ட் வருகிறது. இது முதலாளித்துவம். எல்லோருக்கும் இலவசமாகக் கல்வி, மருத்துவ உதவி கிடைக்கிறது. இது கம்யூனிசம். மாதா மாதம் சம்பளம் போனஸ் எல்லாம் கிடைக்கிறது. இது சோஷலிசம். இப்படி எல்லாவற்றிலிருந்தும் நல்லதை எடுத்துக்கொள்கிறோம். கெட்டதைத் தள்ளி விடுகிறோம்”

இன்னொரு மேற்கோள்; ”ஆண்டான் அடிமை என்ற நிலபிரபுத்துவ வேற்றுமை மறைந்தது. அதற்குப் பதிலாக கட்சிக்காரன் மற்றவன் என்ற புதிய கோணத்தில் அதிகாரமும் சலுகைகளும் சிலருக்கு மாத்திரம் அமோகமாகக் கிடைத்தன” ( தமிழ் நாட்டைச் சொல்வதாக யாரும் நினைத்துக்கொள்ள வேண்டாம். அந்த நினைப்பு சரியென்றே தோன்றினாலும், சொல்லப்படுவது சைனாவைப்பற்றி.) .

கடைசியாக, “ஜனநாயக இந்தியாவை விட சர்வாதிகார சீனாவில் தான் குடிமக்கள் சுயமரியாதையுடன் வாழ்கிறார்கள்” இது பல்லவி அய்யர் ஒரு கட்டுரையில்.

சீனா: விலகும் திரை – பல்லவி அய்யர். தமிழில்: ராமன் ராஜா
கிழக்கு பதிப்பகம். 33/15 எல்டாம்ஸ் ரோட், ஆழ்வார் பேட்டை. சென்னை – 18
பக்கங்கள்: 360
விலை: ரூ 200

இணையம்  மூலம் புத்தகத்தை இங்கே வாங்கலாம்.

vesa-150x1501வெங்கட் சாமிநாதன் ஐம்பது வருடங்களாகத் தமிழில் எழுதிவரும் கலை, இலக்கிய விமர்சகர். இலக்கியம், இசை, ஒவியம், நாடகம், திரைப்படம், நாட்டார் கலை போன்ற பல்வேறு துறைகளிலும் ஆழ்ந்த ரசனையும், விமர்சிக்கும் திறனும் கொண்டவர். இலக்கியம் வாழ்க்கையின் முழுமையை வெளிப்படுத்துவதன் மூலமாக உன்னதத்தை உணர்த்தும் முயற்சி என நம்பிச் செயல்டுபவர் வெங்கட் சாமிநாதன். மேலும் விவரங்கள் இங்கே.