நேருவிய மனுவாதிகளுக்கு … காந்திய அன்புடன்-1

morning_hindutvaநேருவை வசை பாடுகிறாய்… அவர் ஒரு விக்கிரகம்… அவர் ஒரு கவித்துவ அரசியல்வாதி… அவர் தவறுகள் செய்திருக்கலாம் ஆனால் நோக்கம் பழுதானதல்ல. பொன்னுலக கனவுகளின் வசந்தகால நாயகர் அவர்…  இதுதான் ஹிந்துத்துவ வெறுப்பு அரசியல்… நீ செய்வது ’counter-productive’…சமநிலை இல்லாமல் எழுதுகிறாய்…  பொய்களை எழுதுகிறாய். அண்மையில் எதிர்கொண்ட எதிர்வினைகள் இவை. ஏன் தொடர்ந்து நேருவை குறித்து சில கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டது என்பதை கூற வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. அவற்றை பின்னால் பார்க்கலாம். ஆனால் அதற்கு முன்னால் இந்த கட்டுரைகளுக்கான எதிர்வினைகளில் சாரம் உள்ளவை என கருதும் சிலவற்றுக்கு மட்டுமான பதில்கள்  இங்கு இரு பாகத் தொடராக அளிக்கப்படும்.

Salmah, south africa - the ivermectin program, launched in 2008, is to be the world’s first and most comprehensive vaccine against onchocerciasis (river blindness) for children. You may also experience nausea, drowsiness, and changes in your sense of taste https://evefitness.in/contact/ or smell. Doxycycline hyclate 20 mg tablets - this particular type of medicine is used in the treatment of certain bacterial infections, such as gonorrhea.

Diclofenac.diclofenac is an anti-inflammatory drugs and the most commonly prescribed drug in the united states for the alleviation of the pain and inflammation associated with arthritis, bursitis and tendonitis.4 the medicine. Ordering doesxycycline for cats without ketorex shampoo price vet prescription. Drug class, nome do medicamento, preço: generically as the drug that treats the disease.

They don’t just “cure” the problem, they also help prevent it from coming back, which is why it’s good to know what the side effects are of all of the medications and which of them can make your condition worse. In most cases, the best doxycycline zoloft prescription online Aberdeen pay by paypal can be found at the pharmacy counter. You should not buy a brand-name prescription over generic medication or an otc.

//காந்தியின் தந்தை போர்பந்தர் சமஸ்தானத்தின் திவான். பணத்தில் கொழித்து புரண்ட குடும்பம். பின்னாட்களில் காந்தியின் எளிமை  கூட செல்வந்தர்களின் செழிப்புடன் தான் இருந்தன.//  இந்த வரிகள் கடுமையான ஆட்சேபனைக்கு உள்ளாகியுள்ளன. காந்திக்கு எதிரான அவதூறு என்றே இது சொல்லப்படுகிறது.

காந்தி பிறந்த ‘காபா காந்தின்னோ திலோ’ (காபா காந்தியின் இல்லம் – இன்று காந்தி ஸ்மிருதி) என்கிற 22 அறைகள் கொண்ட அந்த வீட்டை காணலாம். (இதில் 600 சதுர அடிதான் காபா காந்திக்கு ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது என்கிறார் காந்தியை ‘கட்டுடைக்கும்’ ஒரு ஆராய்ச்சியாளர். ஆனால் அந்த வீடே காபா காந்தி இல்லம் என்று காந்தி மகாத்மாவாக உருமாற்றம் அடைவதற்கு முன்பே அழைக்கப்படுவதிலிருந்து அப்படி அல்ல என தெரிகிறது.)

காந்தியின் தந்தை குறித்து காந்தி ஒரு மகனாக பெருமிதம் கொள்வது இயல்பே. காந்தி தமது தந்தையையும் முந்தையரையும் திவான் என குறிப்பிடுகிறார். 1891 இல் ஆங்கில பத்திரிகை ஒன்றில் அவரே அதை ‘பிரதம மந்திரி’ (prime minister) என மொழி பெயர்ப்பும் செய்கிறார். ஆனால் போர்ப்ந்தரிலோ அல்லது ராஜ்கோட்டிலோ திவான் எனும் பொறுப்பு இருக்கவில்லை என்பது காந்தியின் அணுக்க சீடரான பியாரேலால் கடும் உழைப்புடன் சேகரித்த ஆவணங்களிலிருந்து தெரிகிறது. அதிலெல்லாம் காந்தியின் தந்தையும் பாட்டனாரும் திவான்கள் என்று அழைக்கப்படவில்லை. ‘கர்பாரி’கள் எனும் பொறுப்பில் இருந்தவர்கள். இவர்கள் வரி வசூல் செய்பவர்கள். இவர்கள் வசூலிக்கும் வரிகள் அனைத்தும் அந்தந்த சமஸ்தான அரசர்கள்/இளவரசர்களின் சொந்த வருமானமாக பிரிட்டிஷாரால் கருதப்படும் என்பதால் எந்த அளவு கர்பாரி ’திறமையாக’ செயல்படுகிறாரோ அந்த அளவு மேன்மை தங்கிய சமஸ்தான ராஜ குல திலகம் ‘சுகமாக’ வாழ முடியும். எனவே இவர்கள் முக்கியமானவர்கள்.

gandhi_house

மகரத்வஜவம்சீய மகிமை தீபமாலை என்பது காந்தியின் பாட்டனார் காலத்தில் அவர் பணியாற்றிய ’ராஜ வம்ச’ நிகழ்வுகளை குறித்து பாடப்பட்ட புகழ் பாடல்கள். அதில் காந்தியின் பாட்டனார் எந்த அளவு ‘ராஜ குல’ விஷயங்களில் முக்கியமானவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள் என்பது தெரிய வருகிறது. காந்தியின் பாட்டனார், காபா காந்தியின் தந்தை  ராணா கிமோஜிக்கு வெகு அணுக்கர். அவரது இரண்டாவது மனைவி ரூபாலிக்கு எதிராக கிமோஜியிடம் பேசி பேசி கிமோஜியை அவருக்கு எதிராக திருப்புகிறார். ராணி பிறந்த வீட்டுக்கு அனுப்பப்படுகிறார். உள்ளூர் பெரும் கொள்ளைக்காரன் நாதா மோத்வாலா உதவியுடன் அவள் காந்தியின் பாட்டனார் வீட்டை தாக்குகிறாள்.  காபா காந்தியும் மிக முக்கியமானவர்தான். காந்தி பிறந்த ஆண்டு ஒரு விஷயம் நடக்கிறது. போர்பந்தர் அரசர் புனித யாத்திரிகை சென்றிருக்கும் போது கடும் குடிகாரனான இளவரசன் மாதவசிங் இறந்துவிடுகிறான். இளவரசனை குடிகாரனாக்கியவன் என்று சொல்லி அவனது தோழனான லக்ஷ்மண் கவாஸ் என்பவனை கரம்சந்த் கைது செய்து காவலில் வைக்கிறார். ராணா அவனது மூக்கையும் காதுகளையும் வெட்டி எறிய உத்தரவிடுகிறார். அந்த நண்பன் தற்கொலை செய்து கொள்கிறான். பிரிட்டிஷ் அரசு மேலதிகாரி இதனால் கோபமடைகிறார். காபா காந்தி போர்பந்தரிலிருந்து வெளியேற்றப்படுகிறார். ஆனால் அவர் போர்பந்தர் ராணாவுக்கு மிகவும் வேண்டியவர் என்பதால் மீண்டும் அவரை முக்கிய பதவியில் அமர்த்துகிறார் ராணா.  அதுவும் கூட முதலமைச்சர் பதவி அல்ல. சொத்துகளை மதிப்பீடு செய்து அளவைகளை நிர்வகிக்கும் பதவி.

காபா காந்திக்கு தமது 45 ஆவது வயதில் மீண்டும் திருமணம் செய்யும் தேவை ஏற்பட்டது. இதற்கு காரணம் அவரது மூன்றாவது மனைவி சீக்காக இருந்ததுதான். இது அந்த காலத்தில் பெரிய தவறல்ல. செல்வந்தர்கள் செய்யும் செயல்தான். ஆனால் மூன்றாம் மனைவி உயிருடனே இருந்ததால் அவரது சாதியில் பெண் கிடைக்கவில்லை. தன் சாதி அந்தஸ்துக்கு சற்றே குறைந்த அடுத்தநிலை சாதியை சார்ந்த பெண்தான் கிடைத்தார். எனவே காபா காந்தி 15 வயது புத்லிபாயை மணந்து கொண்டார்.   குடும்பத்துக்குள் காந்தியின் மனநிலையையும் அந்தஸ்தையும் பாதித்திருக்கக் கூடிய இந்த விஷயங்கள் எதையும் காந்தி பேசாதது ஆச்சரியமில்லை. ஆனால் நிச்சயமாக இவை காந்திக்கு தெரிந்திருக்கும்.  இவை எல்லாம் சொல்லும் விஷயம் ஒன்றுதான் காபா காந்தி நிச்சயமாக செல்வாக்குடன் வாழாவிட்டாலும் செல்வந்தராக வாழ்ந்தார். அந்த சிறிய ஊரின் மொத்த அதிகாரத்தின் முக்கிய உதவிகரமாக திகழ்ந்தார். (இதனால் பிரிட்டிஷார் இவரை சந்தேகக் கண்ணுடன்தான் பார்த்தனர்.) போர்பந்தரில் தாலுகா பள்ளி ஒன்று இருந்தது. பொதுவாக நடுத்தர வர்க்க மக்கள் (கீழ்தட்டு மக்களை குறித்த பேச்சே கிடையாது.) படிக்கும் பள்ளி அதுதான். ஆனால் காந்தி போர்பந்தரில் உள்ள மேல்தட்டு குழந்தைகள் படிக்கக் கூடிய தனியார் பள்ளியில்தான் சேர்க்கப்பட்டார்.  காந்தியின் இளம் வயதிலேயே காபா காந்தி மறைந்துவிட்ட பிறகு பிரிட்டனுக்கு போக பணம்திரட்டுவதை குறித்து பேசும் போது (அந்த காலத்தின் மதிப்பின்படி) தன் மனைவியின் நகைகள் சில ஆயிரக்கணக்கான மதிப்பு கொண்டவை என்கிறார்.  பெரும் தனவந்த குடும்பங்கள் குடும்ப தலைவர்களின் ஊதாரித்தனத்தால் அல்லது தயா குணத்தால் அவர்களின் மரணத்துக்கு பின்னர் வறுமையை அடைவது அப்படி ஒன்றும் புதிய விஷயமல்ல. ஆனால் காந்தி குடும்பம் அப்படியும் ‘வறுமையை’ அடையவில்லை.  அது அடைந்தது பிரிட்டனுக்கு பாரிஸ்டர் பட்டத்துக்கு தன் மகனை அனுப்ப முடியாத ஒரு பண நெருக்கடியைத்தான். எனவே காந்தி போர்பந்தரிலும் நேரு அலகாபாத்திலும் சர்வ நிச்சயமாக பணக்கார குடும்பங்களே. இதில் காந்தி குறித்த எந்த அவதூறும் இல்லை.

ஆர்.வி என்பவர் தமது மறுமொழியில் , ‘கிருபளானி, திருவிக அபுல் கலாம் ஆசாத் படேல்’ என பட்டியலிடுகிறார். இவர்களில் பலர் அதிகார மையத்தில் இல்லை. படேலை தவிர. பலர் நேருவிய அரசியலில் மனம் வெறுத்து வெளியேறினர். நேருவுக்கு அடங்கி நடந்தால் அல்லது நேரு குடும்பத்திடம் விசுவாசமாக இருந்தால் மட்டுமே காங்கிரஸில் நீடிக்க முடியும் என்ற நிலை உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த நிலை காந்தி-நேரு அதிகார மையத்தால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உருவாக்கப்பட்டது. இதற்கு ஏற்றபடியே பிராந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டிகளில் ஆட்கள் தேர்ந்தெடுப்புகள் -குறிப்பாக போஸ்-சீதாராமய்யா பிரச்சனைக்கு பிறகு- செய்யப்பட்டன.  ஒரு கட்டத்தில் காங்கிரஸ் நில சுவான்தார்களின் கட்சியாகவே தோற்றமளித்ததற்கு காரணமும் அதுதான்.

இதற்கான ஆதாரமாக ஒன்றை மட்டும் சுட்டலாம்.  சுப்பிரமணிய சிவா அப்போது சிறையிலிருந்து வெளிவந்திருக்கிறார். கல்கத்தா காங்கிரஸ் மாநாட்டுக்கு செல்கிறார். 1920 – காந்தி அப்போதுதான் முக்கியமான அதிகார மையமாக உதயமாகிக் கொண்டிருக்கிறார்.  சுப்பிரமணிய சிவா நிச்சயமாக வகுப்புவாதி அல்லர்.  அவர் கல்கத்தா காங்கிரஸ் மாநாட்டிலிருந்து மனம் வெதும்பி ஒரு கடிதம் எழுதுகிறார். subramania_siva
இந்தியாவை பின்னாட்களில் கவியப் போகும் பேரிருளை குறித்த முக்கிய முன்னறிவிப்பாக இந்த கடிதத்தை கருத வேண்டும். எந்த அதிகாரத்தை நாடியவர் அல்லர் சுப்பிரமணிய சிவா. எந்த அரசியல் சார்பையும் சார்ந்தவரல்லர் சுப்பிரமணிய சிவா. அவர் வெறும் தேசபக்தர். எளிமையான நேரடியான தேசபக்தர். அவர் மனது ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக உணர்கிறது. பிழைக்கத் தெரியாமல் இறுதிவரை தன்னை பிணித்தொறுக்கிய நோய்க்கு மருந்துக்குக் கூட பிறரிடம் மன்றாடி வாழ்ந்த காலகட்டத்திலும் பாரத அன்னைக்கு கோவில் எழுப்ப விரும்பிய அந்த அப்பாவி தேசபக்தரின் வார்த்தைகளை கவனியுங்கள்:

அனுபவம் மிகுந்த தலைவர்கள் பலருடையவும் யோசனைகளை புறக்கணித்து காந்தி தம் மனம் போனபடி காரியங்களை நடத்திக் கொண்டார். முகமதியர்கள் குருடர்களை போன்று அவரைப் பின்பற்றினார்கள். காந்தி காங்கிரஸை ஊழல் செய்துவிட்டார்.

நிச்சயமாக SubramaniyaSivaசுப்பிரமணிய சிவாவை வகுப்புவாதி என பொதுவாக வயதான காந்தியர்கள் கூறிவிட மாட்டார்கள் என நினைக்கிறேன்.

ஆனால் ராமசந்திர குகா, …  இத்யாதிகளால் உருவாகியுள்ள இணைய-நியோ காந்தியிஸ்ட்களை குறித்து சொல்லத் தெரியவில்லை. அவர்கள் சொல்லக்கூடும் சுப்பிரமணிய சிவா உடல்நிலை சீர் கெட்டிருந்ததால் காந்தியை குறித்து இப்படி எழுதிவிட்டார்…

இல்லாவிட்டால் சுப்பிரமணீய சிவா வகுப்புவாதி என்பது இதனால் நிரூபிக்கப்பட்டுவிட்டது என.  ஏன் புதிய காந்திய பக்தரான அ.மார்க்ஸ் சுப்பிரமணிய சிவாவின் பூணூலைக் கூட தேட வாய்ப்புள்ளது. அதனால் நியோ காந்தியவாதிகள் புளகாங்கிதம் அடையவும் வாய்ப்புள்ளது.

எதுவானாலும்…அதென்ன ஊழல்? சுப்பிரமணிய சிவா ஏன் காந்தி ஊழல் செய்துவிட்டார் என கூறுகிறார்? 20 ஆண்டுகளுக்கு பின்னர் மற்றொரு புத்தகத்தில் அது வெளியானது. அது என்ன?

நாளை காலை வரை பொறுத்திருங்கள்…

சுதந்திரத்துக்கு முன் காங்கிரஸ் கடந்து வந்த பாதை

womesh_chandraகாங்கிரஸ் இயக்கம் தோன்றக் காரணமாக இருந்தது சென்னை மகாஜன சபை. 1885இல் டிசம்பர் 28 முதல் 30ஆம் தேதி வரை 72 பிரதிநிதிகளுடன் நடந்த முதல் காங்கிரஸ் மகாநாட்டில் தலைமை வகித்தவர் உமேஷ் சந்திர பானர்ஜி (Womesh Chandra Bonnerjee).

அப்போது காங்கிரசின் நோக்கம் பரிபூர்ண சுதந்திரம் பெறுவது அல்ல. ஆங்கிலேய அரசிடம் சில சலுகைகளை அல்லது உரிமைகளைக் கேட்டுப் பெறுவது. இதற்காக ஒரு தூதுக்குழு லண்டனுக்குச் சென்றது.dadabhai_naoroji

இரண்டாவது காங்கிரஸ் மகாநாடு 1886இல் கல்கத்தாவில் தாதாபாய் நெளரோஜி தலைமையில் நடந்தது. இதிலும் நாட்டு நிர்வாகத்தில் சில சலுகைகளைத்தான் கேட்டுத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. 1887இல் சென்னையில் டிசம்பர் மாதம் 600 பிரதிநிதிகளுடன் நடைபெற்றது. இதற்கு பத்ருதீன் தயாப்ஜி தலைவர். இதிலும் குறிப்பிடத்தக்கத் தீர்மானம் எதுவும் கொண்டு வரவில்லை.

george_yule1888இல் அலகாபாத் காங்கிரசின் தலைவர் ஓர் வெள்ளையர். பெயர் ஜார்ஜ் யூல். இதில் 1248 பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்டனர். லார்டு டப்ரின் என்பவர் காங்கிரசை ராஜத் துரோக இயக்கம் என்று வர்ணித்ததை இந்த காங்கிரஸ் கடுமையாக எதிர்த்தது.

இந்த ஆண்டு காங்கிரசின் செயலாளராக இருந்தவர் ஆலன் ஆக்டோவியன் ஹ்யூம். 1889இல் பம்பாயில் 900 பிரதிநிதிகளுடன் கூடிய காங்கிரசுக்கு பிரோஷ்ஷா மேத்தா தலைமை வகித்தார். இங்கிலாந்து பாராளுமன்ற உறுப்பினர் சார்லஸ் பிராட்லா இந்த கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டு இந்திய சீர்திருத்தம் பற்றி நாடாளுமன்றத்தில் குரல் எழுப்புவதாக உறுதியளித்தார்.

pherozeshah_mehta1890இல் கல்கத்தா காங்கிரசுக்கு மறுபடியும் பிரோஷ்ஷா மேத்தா தலைவர். காங்கிரஸ் தூதுக்குழு ஒன்றை இங்கிலாந்துக்கு அனுப்ப இந்த மகாநாடு தீர்மானித்தது. 1891இல் நாகபுரி காங்கிரஸ், இதற்கு ஆந்திரத்தைச் சேர்ந்த அனந்தாச்சார்லு தலைவர். 812 பிரதிநிதிகள் கூடினர். ராணுவச் செலவைக் குறைக்க திலகர் கொண்டு வந்த தீர்மானம் நிறைவேறியது. 1892இல் அலகாபாத் காங்கிரஸ். இதற்கு உமேஷ் சந்திர பானர்ஜி தலைவர். 1893இல் தாதாபாய் நெளரோஜி தலைமையில் லாகூரில் 867 பிரதிநிதிகள் கலந்துகொண்ட மாநாடு நடந்தது. நாட்டில் வறுமையை ஒழிப்பது என்று ஒரு தீர்மானம் நிறைவேறியது. இந்த கோஷம் இந்திராவின் ‘கரிபி ஹடாவ்’ (ஏழ்மையை ஒழிப்போம்) வரை வந்து இன்று வரை எழுப்பப்படுகிறது. ஆனால், வறுமைதான் ஒழியக் காணோம்.

1894இல் அயர்லாந்தின் சுதந்திர இயக்கத் தலைவர் ஆல்பிரட் வெப் தலைமையில் சென்னையில் நடைபெற்றது. போதைப் பொருட்கள் தடுப்பு, ஆலைகளுக்கு வரிவிதிப்புக்கு எதிர்ப்பு போன்ற தீர்மானங்கள் நிறைவேறின. 1895இல் சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி தலைமையில் 1584 பிரதிநிதிகளுடன் புனேயில் மாநாடு நடந்தது. இதில் தென்னாப்பிரிக்க 800px-1st_inc1885இந்தியர்களின் துயர் துடைத்திடவும், ரயிலில் 3ஆம் வகுப்புப் பயணிகளுக்கு வசதிகள் கேட்டும் தீர்மானங்கள் நிறைவேறின. 1896இல் கல்கத்தா காங்கிரஸ். இதற்குத் தலைவர் ரஹ்மத்துல்லா சயானி. இதில் சென்னை, வங்கம் ஆகிய மாகாணப் பஞ்சத்துக்கு அரசே காரணம் என்று ஒரு தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்டது. 1897இல் மத்தியப் பிரதேசம் அம்ரோட்டியில் சங்கரன் நாயர் தலைமையில் மாநாடு நடந்தது. ராஜத்துரோகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டு பால கங்காதர திலகருக்கு தண்டனை விதித்ததை இந்த மாநாடு கண்டித்தது.

1898இல் மீண்டும் சென்னையில் மகாநாடு. இதற்கு ஆனந்த மோகன் போஸ் தலைவர். மக்களைத் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டு தீர்மானம் நிறைவேறியது. 1899இல் ரமேஷ் சந்திர தத்தர் லக்னோவில் மாநாடு நடந்தது. கர்சானின் நிர்வாகத்தை எதிர்த்தும், கல்வியில் சில மாற்றங்கள் வேண்டியும் தீர்மானங்கள் வந்தன. 1900இல் ‘இந்து பிரகாசம்’ பத்திரிகை ஆசிரியர் என். ஜி. சந்தாவர்க்கர் தலைமையில் லாகூரில் மாநாடு நடந்தது.

தென்னாப்பிரிக்காவில் நேட்டாலுக்கு இந்தியர்கள் வருவதையும் தொழில்செய்வதையும் தடுக்கும் சட்டத்துக்கு எதிரான தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது.

1901இல் தீன்ஷா வாச்சா எனும் பஞ்சாலை முதலாளியின் தலைமையில் மாநாடு நடந்தது. இந்த காங்கிரசில் காந்திஜி கலந்துகொண்டு தென்னாப்பிரிக்கா பற்றிய ஒரு தீர்மானத்தைக் கொண்டு வந்தார். 1902இல் சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி தலைமையில் அலகாபாத்தில் மாநாடு. இதில் இந்திய பாதுகாப்புச் செலவுகள் குறைப்பது குறித்து தீர்மானம் வந்தது. 1903இல் பாரிஸ்டர் லால் மோகன் கோஷ் தலைவர். மக்கள் சக்தியை ஒன்று திரட்ட தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது. 1904இல் ஹென்றி காட்டன் எனும் ஆங்கிலேயர் தலைமையில் காங்கிரஸ் வங்கப் பிரிவினைக்குத் திட்டமிடதை எதிர்த்துத் தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது.

250px-nehruwithgandhi19421905இல் கோபாலகிருஷ்ண கோகலே தலைமையில் காசியில் காங்கிரஸ் கூடியது. இந்த மாநாட்டில் இங்கிலாந்து இளவரசர் இந்தியா வரும்போது வரவேற்பு கொடுப்பது என்று கோகலேயும், சுரேந்திரநாத் பானர்ஜியும், எதிர்த்து லாலா லஜபதி ராயும் திலகரும் தீர்மானம் கொண்டு வந்தனர். இதில் கோகலேயின் தீர்மானம் நிறைவேறியது.

1906இல் கல்கத்தாவில் தாதாபாய் நெளரோஜி தலைமையில் காங்கிரஸ். இதில் மிதவாத, தீவிரவாத காங்கிரசின் மோதல் இருந்தது. சுதேசிக் கல்வி, கைத்தொழில் வளர்ச்சி பற்றி தீர்மானங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன.

1907இல் நாகபுரியில் நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டிருந்த காங்கிரஸ் சூரத்தில் நடந்தது. இந்த காங்கிரஸ்தான் வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க காங்கிரஸ், அடிதடி ரகளை, நாற்காலி வீச்சு இவற்றில் முடிந்த காங்கிரஸ். தலைவர் ராஷ்பிகாரி கோஷ் பலத்த எதிர்ப்புக்கிடையே தலைமை வகித்தார். கோஷின் தலைமையை நேரு ஆதரித்தார். தமிழ்நாட்டுப் பிரதிநிதிகளான வ.உ.சி., பாரதியார், சிவா ஆகியோர் திலகரின் தீவிரவாதக் குழுவில் செயல்பட்டனர். 1908இல் மீண்டும் ராஷ்பிகாரி கோஷ் தலைமையில் சென்னையில் நடந்தது. இதில் ஆங்கிலேய அரசு கொண்டு வரும் சீர்திருத்தங்களுக்கு ஆதரவு தெரிவிக்கப்பட்டது.

1909இல் மதன்மோகன் மாளவியா தலைமையில் லாகூரில் கூடியது. அப்போது மிண்டோ மார்லி சீர்திருத்தம் அறிவிக்கப்பட்டு, இந்து முஸ்லீம் வேற்றுமைக்கு பிரிட்டிஷார் அடிகோலினர். அதை எதிர்த்து ஒரு தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது.

1910இல் சர் வில்லியம் வெட்டர்பன் தலைமையில் அல்காபாத்தில் காங்கிரஸ் கூடியது. முகமது அலி ஜின்னா கொண்டு வந்த வகுப்பு வாரி பிரதிநிதித்துவ முறையையும், தனித்தொகுதியையும் எதிர்க்கும் தீர்மானம் நிறைவேறியது. 1911இல் கல்கத்தாவில் பண்டித பிஷன் நாராயண் தலைமையில் காங்கிரஸ். இவ்வாண்டில்தான் இந்தியாவின் தலைநகர் கல்கத்தாவிலிருந்து டெல்லிக்கு மாற்றப்பட்டது. பத்திரிகை சட்டம் பற்றிய தீர்மானம் நிறைவேறியது.

1912இல் பிகாரின் பாட்னா நகரத்தில் மூதோல்கர் தலைமையில் காங்கிரஸ். காங்கிரஸ் ஸ்தாபகர் ஆலன் ஆக்டோவியன் ஹ்யூமின் மரணத்துக்கு அஞ்சலி நடைபெற்றது. 1913இல் கராச்சியில் காங்கிரஸ் கூடியது. காந்திஜி இந்த மகாநாட்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார்.

1914இல் பூபேந்திரநாத் பாசு தலைமையில் சென்னையில் மாநாடு. முதல் உலக யுத்தம் நடந்தது. சென்னை கவர்னர் கலந்துகொண்ட இந்த மாநாட்டில் பிரிட்டிஷாருக்கு யுத்த ஆதரவு தெரிவிக்கப்பட்டது. 1915இல் பம்பாயில் மாநாடு. தலைவர் சத்யேந்திர பிரசன்ன சின்ஹா. அதுவரை மிதவாதிகள் கரங்களில் இருந்த காங்கிரசில் தீவிரவாத காங்கிரசாரும் அனுமதிக்கப்பட்டனர்.

220px-annie_besant1916இல் மீண்டும் லக்னோவில் அம்பிகாசரண் மஜூம்தார் தலைமையில் கூடியது. இவ்வாண்டில் கோகலே, மேத்தா இறந்து போயினர். திலகர் காங்கிரசில் கலந்து கொண்டார். அன்னிபெசண்ட் ஹோம்ரூல் இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். இந்த மகாநாட்டில் ஒரு வேடிக்கை நடந்தது.

இங்கு நடந்த அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டிக்கான தேர்தலில் காந்தி திலகரிடம் தோற்றார். ஆனால், வெற்றி பெற்ற திலகர் காந்திஜி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதாக அறிவித்தார்.

1917இல் கல்கத்தாவில் அன்னிபெசண்ட் தலைமையில் காங்கிரஸ். சம்பரான் சத்தியாக்கிரகம் நடந்தது. தேசியக் கொடி உருவாக்கப்பட்டது. ரெளலட் சட்டம் கொண்டு வர அமைக்கப்பட்ட குழுவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டது.

1918இல் பம்பாயில் ஹஸன் இமாம் தலைமையில் 3500 பிரதிநிதிகளுடன் காங்கிரஸ் கூடியது. அதே ஆண்டு மற்றுமொரு காங்கிரஸ் டெல்லியில் மதன்மோகன் மாளவியா தலைமையில் நடந்தது. இதில் மாண்டேகு செம்ஸ்போர்டு சிபாரிசுகள் கண்டிக்கப்பட்டன. திலகருக்கு பேச்சுரிமை பறிக்கப்பட்டதை எதிர்த்துத் தீர்மானம் நிறைவேறியது. வேல்ஸ் இளவரசருக்கு வரவேற்பு தருவதாக தீர்மானிக்கப்பட்டது. 1919இல் 7000 பிரதிநிதிகளுடன் மோதிலால் நேரு தலைமையில் அமிர்தசரசில் காங்கிரஸ் நடந்தது. ஒத்துழையாமை இயக்கம் குறித்து தீர்மானிக்கப்பட்டது. 1920இல் நாகபுரியில் சேலம் தமிழர் சி.விஜயராகவாச்சாரியார் தலைமையில் 20000 பிரதிநிதிகளுடன் காங்கிரஸ் நடந்தது. அகிம்சையை போராட்டப் பாதையாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. ராஜகோபாலாச்சாரியார் (ராஜாஜி) காங்கிரசின் செயலாளராக ஆனார்.

1921இல் லாலா லஜபதி ராய் தலைமையில் கல்கத்தாவில் கூடியது. இதில் பட்டதாரிகள் பட்டங்களைத் துறப்பதென்றும், பள்ளிகள், நீதிமன்றங்கள் புறக்கணிக்கப்பட வேண்டுமென்றும் தீர்மானம் நிறைவேறியது. ஒத்துழையாமை இயக்கம் வலியுறுத்தப்பட்டது. 1922இல் கயாவில் சித்தரஞ்சன் தாஸ் தலைமையில் மாநாடு நடந்தது. சட்டசபைக்குப் போவதா வேண்டாமா என்பதுதான் இம்மாநாட்டின் தலையாய பிரச்சனை. அரசாங்கத்தின் அடக்குமுறைகள் கண்டிக்கப்பட்டன. 1923இல் மெளலான அபுல்கலாம் ஆசாத் தலைமையில் டெல்லியில் மாநாடு. இதைத் தொடர்ந்து காக்கிநாடாவில் ஒரு சிறப்பு மாநாடு நடந்தது. நாட்டின் ஒற்றுமை இதில் வலியுறுத்தப்பட்டது.

210px-mahadev_desai_and_gandhi_2_19391924இல் பெல்காமில் காந்திஜியின் தலைமையில் காங்கிரஸ் கூடியது. இதில் காந்தியக் கொள்கைகளான சத்தியாக்கிரகம், அகிம்சை முதலியன வலியுறுத்தப்பட்டது. தமிழகத் தலைவர் ந.சோமையாஜுலு இதில் நடந்தே சென்று பங்கு கொண்டார். 1925இல் கான்பூரில் கவிக்குயில் சரோஜினி நாயுடு தலைமையில் மாநாடு கூடியது. சித்தரஞ்சன் தாஸ் மரணமடைந்தார். நாடெங்கிலும் வகுப்புவாதம் தலைதூக்கியது.

1926இல் சென்னை எஸ்.சீனிவாச ஐயங்கார் தலைமையில் கவுகாத்தியில் மாநாடு நடந்தது. 1927இல் டாக்டர் அன்சாரி தலைமையில் சென்னையில் மாநாடு கூடியது. சைமன் கமிஷனை எதிர்ப்பது என்ற தீர்மானம் நிறைவேறியது. கர்னல் நீல் சிலை அகற்ற போராட்டம் நடந்தது. 1928இல் மோதிலால் நேரு தலைமையில் கல்கத்தாவில் காங்கிரஸ் கூடியது. இடைப்பட்ட காலத்தில் சைமன் கமிஷன் எதிர்ப்பு பலமாக நடைபெற்றிருந்தது. ஆங்கிலேய எதிர்ப்பு எங்கும் பரவியிருந்தது.

1929இல் ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையில் லாகூரில் கூடியது. இந்தியாவுக்குப் பரிபூரண சுதந்திரம் வேண்டியும் அந்தப் போராட்டத்தில் ஆண் பெண் அனைவரும் பங்கு பெற அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. அன்னியத் துணி எரிப்புப் போராட்டம் நடந்தது. பகத்சிங்குக்கு எதிரான வழக்குகள் நடந்தன. சிறைக் கொடுமைகளை எதிர்த்து ஜதீந்திரநாத் தாஸ் 61 நாள் உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர்நீத்தார்.

1885 முதல் 1928 வரை நடந்த காங்கிரசில் பரிபூர்ண சுதந்திரம் என்பது கோரிக்கையாக இல்லை. 1929இல் நேரு தலைமையில் நடந்த லாகூர் காங்கிரசில்தான் இந்த கோஷம் எழுப்பப்பட்டது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

1930இல் கராச்சியில் வல்லபாய் படேல் தலைமையில் காங்கிரஸ் மாநாடு நடந்தது. உப்பு சத்தியாக்கிரகம் நடந்து முடிந்திருந்தது. இதற்குப் பின் 1931, 1932 ஆண்டுகளில் காங்கிரஸ் மாநாடு எதுவும் நடக்கவில்லை.

trinity11933இல் கல்கத்தாவில் நல்லி சென்குப்தா தலைமையில் மாநாடு நடந்தது. ஜனவரி 26ஐ சுதந்திர தினமாக அறிவித்துக் கொண்டாடப்பட்டது. பத்திரிகைகள் அடக்குமுறைக்கு ஆளாயின. மாவீரன் பகத்சிங், சுக்தேவ், ராஜ்குரு தூக்கிலடப்பட்டனர்.

1934இல் பாபு ராஜேந்திர பிரசாத் தலைமையில் பம்பாயில் காங்கிரஸ் கூடியது. காந்திஜி ஆக்க நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட கிருபளானி காங்கிரஸ் தலைவரானார். 1935ஆம் ஆண்டு லக்னோவில் ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையிலும், அதன் பிறகு 1937இல் பெயிஸ்பூரிலும் காங்கிரஸ் நடந்தது.

1938இல் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திர போஸ் தலைமையில் கூர்ஜரத்தைச் சேர்ந்த ஹரிபுரா எனுமிடத்தில் ஒரு கிராமத்தில் நடந்தது. 1939இல் திரிபுராவில் நடந்தது காங்கிரஸ். இதில், காந்திஜி பட்டாபி சீத்தாராமையாவை நிறுத்த, அதை எதிர்த்து போஸ் நின்று ஜெயித்தார். பட்டாபியின் தோல்வி தன் தோல்வி என்றார் காந்திஜி. நேதாஜிக்கு ஒத்துழைப்பு கிடைக்கவில்லை. நேரு முதலானோர் செயற்குழுவிலிருந்து ராஜிநாமா செய்தனர்.

1940ஆம் ஆண்டில் மெளலானா அபுல்கலாம் ஆசாத் தலைமையில் ராம்நகரில் காங்கிரஸ் கூடியது. அப்போது சுபாஷ் சந்திரபோஸ் ‘பார்வார்டு பிளாக்’ எனும் கட்சியைத் தொடங்கியதால் அவரை காங்கிரசிலிருந்து மூன்று ஆண்டுகள் நீக்கி தீர்மானம் கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது மாகாணங்களில் இருந்த காங்கிரஸ் மந்திரி சபைகள் ராஜிநாமா செய்து விலகின. இதன் பின்னர் நாடு சுதந்திரம் அடையும் வரை காங்கிரஸ் மகாநாடு நடைபெறவில்லை.

1946இல் சுதந்திரம் தொலை தூரத்தில் தெரிந்த நேரத்தில் மீரட் நகரில் ஆச்சார்ய கிருபளானி தலைமையில் காங்கிரஸ் கூடியது. அரசியல் நிர்ணய சபையின் முடிவுகளை இந்த காங்கிரஸ் ஏற்றுக் கொண்டது. இதன் பின் 1947 ஆகஸ்ட் 15இல் நாடு சுதந்திரம் அடைந்தது. அதன் பின் 1947 நவம்பர் 15இல் டெல்லியில் கூடிய காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் அமைச்சர்களுடன் ஏற்பட்ட வேறுபாடு காரணமாக ஆச்சார்ய கிருபளானி ராஜிநாமா செய்தார். காங்கிரஸ் தொடங்கப்பட்ட காலம் முதல் சுதந்திரம் அடைந்த வரையிலான காங்கிரசின் வளர்ச்சி இங்கே சுருக்கமாகக் கொடுக்கப்பட்டு, நாம் கடந்து வந்த பாதையை நினைவு படுத்திக் கொள்ள நேர்ந்தது.

சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு காங்கிரசின் நோக்கம் என்ன?

இந்த நாட்டை ஆள்வதற்கு ஒரு அரசியல் கட்சியாகப் பயன்பட்டது. அதற்கு முன்பு வரை சுதந்திரத்துக்காகப் பாடுபடும் இயக்கமாக இருந்தது இப்போது அரசியல் கட்சியாக மாற, அதன் பயனாகப் பதவி, அதிகாரம் போன்றவை நோக்கமாக அமைந்ததே தவிர மக்கள் சேவை என்பது 1947 ஆண்டோடு முடிவுக்கு வந்தது. சுதந்திரத்துக்குப் பிறகு நாட்டில் நடந்த நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும் இன்று வரலாறாகப் பதிந்து விட்டன. மதக் கலவரம், நாட்டுப் பிரிவினை, அதனால் ஏற்பட்ட துயரங்கள், தேர்தல்கள், வெற்றி தோல்விகள், சுதந்திரம் அடைந்ததும் நாட்டில் பாலும் தேனும் ஓடுமென்கிற கனவு தோல்வி, இவை அனைத்தும் நம் கண்முன்னால் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். இனியும் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கப்போகிறோம்.

பாரதியின் சொற்களைச் சற்று மாற்றியமைக்காக வருந்துகிறேன். எனினும் மாற்றாமல் இருக்க முடியவில்லை:

“என்று தணியுமெங்கள் பதவியின் மோகம்?
என்று மடியுமெங்கள் செல்வத்தில் வேட்கை?
என்றவர் ஊழல்கள் தீர்ந்து பொய்யாகும்?
என்றெமது வாழ்க்கையில் நிம்மதி பிறக்கும்?”

ஜெய் ஹிந்த்!