இலங்கைத் தேர்தல் முடிவு புதிய விடியலைத் தருமா?

மாற்றமே உலக நியதி

இலங்கையில் ஏற்பட்டுள்ள ஆட்சி மாற்றம் ஜனநாயகத்தின் சிறப்பை மீண்டும் ஒருமுறை உறுதிப்படுத்தி இருக்கிறது. அசைக்க முடியாத அதிபராகக் காட்சியளித்த ராஜபட்சவை, மிகவும் அமைதியான முறையில் வீட்டுக்கு அனுப்பி இருக்கிறார்கள் அந்நாட்டு மக்கள். அவர்களது தெளிவான அரசியல் பார்வைக்கு முதலில் வந்தனம் செய்ய வேண்டும்.

These products are available in different dosage forms and have different effects. In fact, with the weight loss program called the fatburner, you will have the exact fat you want https://salemhealthcare.co.ke/69041-rhinocort-cost-66994/ to lose! It also reduces fever, helps in recovery from fever and pain.

The main reason why most patients start looking for online prescriptions is based on the fact that most of the drug store do not want to provide it in a pill form. What do amoxicillin clavulanic acid price Enköping clomiphene citrate цена do with amoxicillin clavulanic acid price. In fact the shell is somewhat flattened and flattened.

This job is responsible for dispensing drugs, as well as assisting in all types of laboratory tests, such as drug tests. These include online best buy discount coupons on levitra bestbuy.com, and best buy online best buy coupons to make it Rafaela costco zyrtec d price easier to enjoy the best buy online best buy levitra specials. In the second phase of the ongoing trial, patients will have had the treatment for six months.

இந்தியாவின் மாபெரும் ஜனநாயகத் தேர்தல் அமைப்புடன் ஒப்பிடுகையில் இலங்கை மிகவும் சிறியது. அதன் ஒட்டுமொத்த வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கையே 1.54 கோடி தான். தமிழகத்தின் மாநில சட்டசபைத் தேர்தலுடன் கூட அதனை ஒப்பிட முடியாது. ஆனால், இந்தியாவில் உள்ள அரசியல் விவகாரங்களைவிட அங்கு பிரச்னைகள் அதிகம்.

தொடர்ந்த உள்நாட்டுப் போர்கள், வலதுசாரி தீவிரவாதம், அரசியல் கட்சிகளின் பக்குவமின்மை போன்ற சிக்கல்களால் அங்கு நிலையான அரசியல் அதிகாரமோ, அமைதியான ஆட்சியோ நீண்ட நாட்கள் நிலைக்காமலே இருந்துவந்தது. இந்த வெற்றிடத்தையே மஹிந்த ராஜபட்ச மிக எளிதாக தனது ஆளுமையாலும், குடும்ப அரசியலாலும் நிரப்பினார்.

ஆயினும், தனது எதேச்சதிகாரத்தாலும், அதிகார மமதையாலும், அளவுக்கு மீறிய குடும்ப அரசியலாலும் மக்களின் வெறுப்புக்கு உள்ளானார் ராஜபட்ச. விடுதலைப் புலிகளை வீழ்த்தி இலங்கையின் கதாநாயகன் அந்தஸ்தைப் பெற்ற அவரால் அதை தக்கவைத்துக் கொள்ள முடியவில்லை.

இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் கொல்லப்பட்ட லட்சக் கணக்கான தமிழர்களின் ஆத்மாக்களிடம் இருந்து கிடைத்த சாபம் தானோ, அவரது நெருங்கிய சகாக்களே அவரை விட்டுப் பிரிந்தனர்? அதன் விளைவாக 2010-இல் அமோக வெற்றி பெற்ற ராஜபட்ச இத்தேர்தலில், தனது அமைச்சரவையில் இருந்த சகாவாலேயே தோற்கடிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

இந்தத் தேர்தலின் முடிவுகளை அலசும் முன் இலங்கையின் நெடிய அரசியல் பின்புலத்தையும், அங்குள்ள அரசியல் கட்சிகளின்  நிலவரத்தையும், அங்கு தொடரும் இனக்குழு சிக்கல்களையும் ஓரளவேனும் புரிந்துகொள்வது பயன்படும்.

அதிகாரச் சமண்பாடுகள்:

அப்பாவி தமிழ் மக்களின் சாபம் சும்மா விடுமா?

இந்தியாவைப் போலவே இலங்கையும் பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்தில் தான் இருந்தது. 1948-இல் அந்நாடு சுதந்திரம் பெற்றபோது, ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் தலைவரான டி.எஸ்.சேனநாயகா முதல் பிரதமர் (இவர் இலங்கையின்  தேசப்பிதா எனப்படுகிறார்) ஆனார். 1951-இல் இலங்கை சுதந்திரா கட்சி சாலமன் பண்டாரநாயகாவால் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இவரே 1956-இல் இலங்கைப் பிரதமரும் ஆனார். அன்று முதல் இன்று வரை, இலங்கை அரசியல் களம் இவ்விரு கட்சிகளிடையிலான அதிகாரப் பகடையாட்டமாகவே மாறிப்போனது.

இதில் குறிப்பிட வேண்டிய விஷயம் என்னவென்றால், இவ்விரு கட்சிகளுமே சிங்கள மேலாதிக்கத்தை சார்ந்தவை. இவ்விரு கட்சிகளின் பாரபட்சமான அணுகுமுறையால் தான் இலங்கையில் சுய உரிமைக்காக ஈழத் தமிழர்கள் போராட வேண்டிவந்தது. அதன் தொடர்ச்சியாக 1977-இல் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இயக்கம்  (எல்டிடிஇ) உருவானதும், மூன்று  முறை நடைபெற்ற உள்நாட்டு போர்களில் ஈழத் தமிழர்கள் லட்சக் கணக்கில் காவு வாங்கப்பட்டதும் சோகமான வரலாறு.

இலங்கையின் இரு முக்கிய அரசியல் கட்சிகளும் சிங்களர்களை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தபோதும், அதிதீவிர புத்த அடிப்படைவாத அமைப்புகளின் தாக்கம் அங்கு மிகுதி. பண்டாரநாயகா புத்த பிக்கு ஒருவரால் கொல்லப்பட்டார் என்ற தகவலே அங்குள்ள மத அடிப்படைவாதத்தின் இடத்தை விளக்கும். அவருக்குப் பிறகு சுதந்திரா கட்சி குடும்ப அரசியலில் கட்டுண்டு போனது. சிறிமாவோ பண்டாரநாயகா, சந்திரிகா குமாரதுங்கா, என 2004 வரை அக்கட்சி குடும்ப ஆதிக்கத்தில் சிக்கி இருந்தது. அதை மாற்றியவர் தான் ராஜபட்ச. ஆனால், அவரும் குடும்ப அரசியலில் வீழ்ந்ததும், அதுவே அவரது சரிவுக்குக் காரணமானதும் வரலாற்றின் வினோதம்.

ஆரம்பத்தில் பிரதமரே இலங்கையின் அதிகார பீடமாக இருந்தார். 1978-இல் செய்யப்பட அரசியல் சாசன திருத்தம் மூலமாக, ஜனாதிபதி ஆட்சி முறைக்கு (அதிபர்) இலங்கை மாறியது. அதிபரால் நியமிக்கப்படும் பொம்மைப் பிரதமரே அங்குள்ள நாடாளுமன்றத்தை கவனிப்பார். அதாவது, இந்தியா போல மக்கள் பிரதிநிதிகளின் நேரடியான தேர்வாக பிரதமர் பதவி அங்கு இல்லை. அதிபர் தேர்தல் முறை, அங்கு மேலும் அதிகாரக் குவிப்புக்கு வழிகோலியது.

ராஜபட்ச: அதிகாரக் குவிப்பின் அடையாளம்

கடைசியாக ஐக்கிய தேசிய கட்சியிடமிருந்து 2005-ல் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றினார் ராஜபட்ச. அதுவரை சுதந்திரா கட்சியின் அசைக்க முடியாத தலைவியாக இருந்த சந்திரிகா குமார துங்கா அரசியலிலிருந்தே ஒதுங்கினார்; நாட்டைவிட்டும் வெளியேறினார். சுதந்திரா கட்சி ராஜபட்சவின் தனி உடமையானது.

ஐக்கிய தேசிய கட்சியில் அதிபராக இருந்த பிரேமதாசா 1993-இல்  மனித வெடிகுண்டு தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட பிறகு, புதிய நட்சத்திரமாக உருவானார் ரணில் விக்கிரமசிங்கே. இவர் இலங்கை அரசியல்வாதிகளில் ஓரளவு நிதானத் தன்மை வாய்ந்தவராகவும், ஈழத் தமிழர்கள் மீது கரிசனை உடையவராகவும் உள்ளவர். இதனாலேயே சிங்கள பேரினவாத அரசியல்வாதிகளால் ஒதுக்கப்பட்டார்.

இருப்பினும், இலங்கை அரசியலில் ரணில் மட்டுமே நிலையான ஆற்றுப்படுத்துபவராக விளங்கி வந்திருக்கிறார். இவரது காலத்தில் தான் எல்டிடிஇ அமைப்புடன் அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகள் உண்மையாக  நடைபெற்றன. அதனை விடுதலைப் புலிகள் பயன்படுத்திக் கொள்ளவில்லை என்பது வேறு விஷயம்.

ராஜபட்சவிடம் இழந்த ஆட்சி அதிகாரத்தை மீட்க முடியாமல் ரணில் திணறி வந்தார். 2009-இல் எல்டிடிஇ அமைப்பை இறுதிப்போரில் வெற்றி கண்ட  ராஜபட்சவின் தலைமை முன்பு அவரது சிறந்த தலைமை எடுபடவில்லை.

இங்கு விகிதாசார பிரதிநிதித்துவ தேர்தல் முறை அமலில் உள்ளது.  2004-ல் நடந்த தேர்தலில் பிரதமரான ராஜபட்ச, அடுத்த ஆண்டிலேயே அதிபர் தேர்தலில் குதித்து நாட்டின் அதிபரும் ஆனார். 2009 உள்நாட்டுப் போர்  வெற்றியால் அடுத்த ஆண்டு (2010)  நடைபெற்ற அதிபர் தேர்தலில் 1.90 லட்ச வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் பெருவெற்றி பெற்றார். இவரது பதவிக்காலம் இன்னமும் இரண்டு ஆண்டுகள் இருந்த நிலையில், தனது பலம் மீதான அதீத நம்பிக்கையில் தேர்தலை முன்னதாக நடத்தி இப்போது தோல்வி கண்டிருக்கிறார் ராஜபட்ச.

இனக்குழு சிக்கல்கள்:

மயானமான முல்லைத் தீவு (2009)

இலங்கையின் பூர்வகுடிமக்களாக சிங்களர்கள், தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் உள்ளனர். இவர்களுள் சிங்களர்களே பெரும்பான்மையர். மக்கள் தொகையில் 70 சதவீதத்துக்கு மேல் இவர்களே உள்ளனர். தமிழர்களின் இருப்பு 13 சதவிதம்.  முஸ்லிம்கள் 10 சதவிதம். பழங்குடிகள், மதம் மாறிய கிறிஸ்தவர்கள் பிறர் ஆவர்.

மொழியால் சிங்களமும், மதத்தால் பௌத்தமும் இலங்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. அரசு மொழிகளாக சிங்களம், தமிழ், ஆங்கிலம் ஆகியவை இருந்தாலும், தமிழர்கள் இரண்டாம் தரக் குடிமக்களாகவே நடத்தப்படுகிறார்கள்.  யாழ்ப்பாண  நூலகம் எரிப்பு (1981)  போன்ற சகிப்பற்ற செயல்களில் ஈடுபடுவது பெரும்பான்மை சிங்களர்களின் சாகசமாக மாறிய காலகட்டத்தில் தான், 1977-இல் அங்கு துவங்கிய விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பு தமிழ்ப் பகுதிகளில் வேரூன்றியது.

அதற்கு முன்னரே தமிழர்களின் அரசியல் அபிலாஷைகளை வெளிப்படுத்த தமிழ் தேசிய கட்சிகள் இருந்தபோதும், எல்டிடிஇ  தனது வன்முறைப் பாதையால் மிக எளிதாக மைய இடத்தைப் பிடித்தது. ஆனால், அதன் தலைவர்களிடையிலான அதிகாரப் போட்டியால் அதன் நம்பகத் தன்மை குறைந்துபோனது.

ஒருவருக்கொருவர் அழித்துக் கொண்ட பங்காளிச் சண்டையாக எல்டிடிஇ-யின் வரலாறு மாறியதும் ஈழத் தமிழர்களின் கண்ணீர்க் கதைகளுள் ஒன்று. எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்தின் முலம் இந்திய மண்ணில் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியை விடுதலைப் புலிகள் (1991) கொன்ற பிறகு, அதன் நம்பகத்தன்மையுடன் இந்திய ஆதரவும் குலைந்து போனது.

இலங்கையில் 1983-இல் நடைபெற்ற உள்நாட்டுக் கலவரத்தில் சுமார் 64,000 பேர் கொல்லப்பட்டனர். அந்தக் கலவரம் ‘கறுப்பு ஜூலை கலவரம்’ என்று  அழைக்கப்படுகிறது. தவிர, 2009 உள்நாட்டுப்  போரில் 1.50 லட்சத்துக்கு மேற்பட்ட தமிழர்கள் இலங்கை ராணுவத்தால் கொல்லப்பட்டனர்.

போரை அடுத்து,  பல்லாயிரம் தமிழ் இளைஞர்கள் அரசுப் படைகளால் இழுத்துச்  செல்லப்பட்டு மாயமாகினர். அவர்களின் நிலை என்னவென்று யாருக்கும் தெரியாது.  மேலும்,  லட்சக் கணக்கான தமிழர்கள் தங்கள் சொத்து,  இருப்பிடம், விவசாய நிலங்களை இழந்தனர். பல்லாயிரக் கணக்கானோர் ஊனமுற்றனர்; பல்லாயிரம் பெண்கள் விதவை ஆயினர்; பல்லாயிரம்  குழந்தைகள் அநாதை ஆயினர்.

சிங்களர்களிடையே  வலதுசாரி புத்த அமைப்புகளின் கரம் ஓங்கியுள்ளது. அதன் அரசியல் வடிவான ‘ஜாதிக ஹெல உறுமயி’ (ஜேஹெச்உ) கட்சி உள்நாட்டு அரசியலில் செல்வாக்கு செலுத்துகிறது. தவிர, அதிதீவிர இடதுசாரி அமைப்பாக உருவான ‘ஜனதா விமுக்தி பெரமுனா’ (ஜேவிபி)வும் புத்த அடிப்படைவாத அமைப்பாக மாறிப்போனது. இவ்விரு கட்சிகளும் எல்டிடிஇ-க்கு எதிரான வலதுசாரி அமைப்புகளாக குரல் கொடுத்தன. இக்கட்சிகளைப் பகைத்துக்கொண்டு சிங்கள பேரினவாத அரசியலை இலங்கையில் நடத்த முடியாது. இம்முறை இவ்விரு கட்சிகளுமே ராஜபட்சவுக்கு எதிராக அணி சேர்ந்தன.

ராஜபட்சவுடன் போராடிய தமிழர் தலைவர்கள்

இலங்கையில் மூன்றாவது பெரும் மக்கள் கூட்டம் இஸ்லாமியர்கள். இவர்கள் பொதுவாக ஈழத் தமிழர்களுடன் நல்லுறவு பேணுவதில்லை. ஆளும் சிங்கள பெரும்பான்மையினருடன் இணக்கமாக இருக்கவே முஸ்லிம் கட்சிகள் விரும்புகின்றன. இந்தியாவைப் போலவே இலங்கையின் முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கட்சி அவ்வப்போது இரு வேறு அரசியல் அணிகளில் தஞ்சம் அடைவது வழக்கம்.

இதுவரை ஆண்ட சுதந்திரா கட்சி தலைமையிலான கூட்டணியிலும் அரசிலும் இடம் பெற்றிருந்த முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கடைசி நேரத்தில் கூட்டணியில் இருந்து வெளியேறியதுடன், சிறிசேனாவை  ஆதரித்தது. பொதுவாக ஈழத் தமிழருக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டையே முஸ்லிம் காங்கிரஸ் எடுப்பது வழமை. இம்முறை தான் அந்த நிலைப்பாடு மாறி உள்ளது.

ராஜபட்சவின் அரசில் முன்னாள் போராளியும் தமிழர் கட்சி ஒன்றின் தலைவருமான கருணா  இருந்தும், கூட, தமிழர்களின் ஒட்டுமொத்த விரோதத்தை ராஜபட்ச  பெற்றதால், தமிழர் பகுதிகளில் சிறிசேனாவுக்கு  ஆதரவாக காற்று  வீசியது.

தவிர,  வடக்கு மாகாண  முதல்வராக தேர்வான விக்னேஸ்வரனுக்கு பல தொல்லைகளை ராஜபட்ச அரசு அளித்து வந்ததும் தமிழர் வெறுப்புக்கு காரணமாயின. ஆர்.சம்பந்தன் தலைமையிலான தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு  சிறிசேனாவுக்கு ஆதரவு அளித்தது குறிப்பிடத் தக்கது.

மைத்திரி பாலாவின் எழுச்சி:

முன்னாள் அதிபரும் இந்நாள் அதிபரும்..(2014)

63 வயதான ‘பெலவத்த கமராலகே மைத்ரிபால யாப்பா சிறிசேனா’ (சுருக்கமாக மைத்ரிபால சிறிசேனா) சுதந்திரா கட்சியின் முக்கிய தலைவர்களுள் ஒருவர். முன்னாள் அதிபர் சந்திரிகாவின் ஆதரவால் தான் அவரால் இத்தனை காலம் தாக்குப் பிடிக்க முடிந்துள்ளது. இவரும் சிங்கள அடிப்படைவாதியே.

1951-இல் பொல்லனறுவையில் விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்தவரான சிறிசேனா, ஆரம்பகாலத்தில் இடதுசாரியாக ஜேவிபியில் இருந்தவர். அதனால் சிறைத் தண்டனையும்  பெற்றவர். பிற்பாடு இவரது அரசியல் பாதை மாறியது. 1979-இல் இலங்கை சுதந்திரா கட்சியில் சேர்ந்த சிறிசேனா, தனது தீவிரக் களப்பணியால் கட்சியில் முன்னிலைக்கு வந்தார். 2001-இல் கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் ஆனார். 2014 வரை இப்பதவியில் தொடர்ந்தார்.

சந்திரிகா அரசியலிலிருந்து விலகியபோது, அவரது அணியில் இருந்த சிறிசேனா முக்கியத்துவம் பெற்றார். 2005-ல் விவசாயத் துறை அமைச்சராகவும் 2010-இல் சுகாதாரத் துறை அமைச்சராகவும் பொறுப்பேற்று ராஜபட்சவின் உறுதுணையாக விளங்கினார். 2009-இல் நடைபெற்ற இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின்போது அரசு சார்பில் ராணுவ விவகாரங்களைக் கையாண்டவர் இவரே.

ஆனால் கட்சிக்குள் ராஜபட்ச குடும்ப ஆதிக்கமும், ஆட்சியில் மிகுந்த அதிகாரத் தலையீடும், சிறிசேனாவை ராஜபட்சவிடமிருந்து விலகச்  செய்தன. அதிபர் தேர்தலில் ஒருவர் இரண்டுமுறை மட்டுமே போட்டியிட முடியும் என்ற இலங்கை அரசியல் சாசனத்தை தனக்காக ராஜபட்ச திருத்தியபோது அதை எதிர்த்து கலகக் குரல் கொடுத்தார். அதன் விளைவாக அரசில் ஓரம் கட்டப்பட்டார்.

இவர் மீது விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பு பலமுறை தாக்குதலை நடத்தி இருக்கிறது. 2008-இல் நிகழ்ந்த தற்கொலைத் தாக்குதலில் சிறிசேனா அதிர்ஷ்டவசமாகத் தப்பினார். இவரும் ஈழத் தமிழர்கள் குறித்து நல்ல அபிப்பிராயம் உடையவர் அல்ல என்பது இதன்மூலம் தெரிகிறது. அதிபர் தேர்தலின் போது, ‘வடக்கு மாகாணத்தில் இருந்து ராணுவம் திரும்பப் பெறப்படாது’ என்று வாக்குறுதி அளித்தவர் தான் சிறிசேனா.

ஆனால், சீனாவுடன் பல ஒப்பந்தங்களை ராஜபட்ச செய்துள்ளதை சிறிசேனா எதிர்த்து வந்துள்ளார். அதில் ஊழலும் தனிநபர் நலமும் இருப்பதாக அவர் சந்தேகிக்கிறார். எனவே தான், அதிபரானால், சீனாவுடன் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தங்களை ரத்து செய்வேன் என்று அவர் தேர்தலில் பிரசாரம் செய்தார்.

குடும்ப ஆதிக்கம்: மு.க. பரவாயில்லை!

ராஜபட்சவுடன் ஏற்பட்ட கருத்து மாறுபாடுகளால் சுதந்திரா கட்சியிலிருந்தும், அரசிலிருந்தும் வெளியேறிய சிறிசேனா, அனைத்துக் கட்சிகளின் பொது வேட்பாளரானார்.  ராஜபட்சவை வெல்ல முடியாமல் ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் ரணில் விக்கிரமசிங்கே தவித்தபோது, அவருக்கு உகந்த ஆயுதமாக வந்து கிடைத்தார் சிறிசேனா.

ராஜபட்சவின் நிகரற்ற ஆளுமையும், அதிகாரக் குவிப்பும் அவருக்கு போட்டியில்லாமல் செய்திருந்தன. கடந்த டிசம்பர் 2014 வரை இது தான் நிலை. விடுதலைப்புலிகளை வேரோடு அழித்தவர் என்ற பெருமையால் சிங்களர்களின் தனிப்பெரும் தலைவராக அவர் இருந்தார். ஆனால், அவருக்கு உள்ளூற எதிர்ப்பும் இருந்தது. அதை வெளிக்காட்ட முடியாமல் தவித்த மக்களுக்கு ஓர் கருவியாக அமைந்தார் சிறிசேனா.

அதனால் தான் அவரால் ஐக்கிய தேசிய கட்சி தலைமையிலான 25 கட்சிகளின் கூட்டணி வேட்பாளராக முடிந்தது; ஜேவிபி, ஜேஹெச்உ, முஸ்லிம் காங்கிரஸ்,  தமிழ்  தேசிய கூட்டமைப்பு போன்ற பல துருவக் கட்சிகளின் ஆதரவை அவரால் பெற முடிந்தது.  இது கிட்டத்தட்ட 1989-இல் ராஜீவுக்கு எதிராக வி.பி.சிங் இந்தியாவில் பிரதமரானது போன்றதே.

முன்னாள ராணுவ தளபதி சரத் பொன்சேகா முந்தைய தேர்தலில் (2010) தனக்கு எதிராகப் போட்டியிட்டதற்காக பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்தி அவரை 2.5 ஆண்டுகாலம் ராஜபட்ச  சிறையில் இட்டதை இலங்கை ராணுவம் மறக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகளை ஒழித்த தளபதியான அவரை சிறுமைப்படுத்தியதை சிங்களர்கள் விரும்பவில்லை. அவரது ஆதரவு சிறிசேனாவுக்கு கிடைத்ததும் முக்கியமானது.

உண்மையில் சிறிசேனா ராஜபட்சவுடன் ஒப்பிட இயலாதவர். ஆனால், ராஜபட்சவின் அகந்தை, அதிகாரக் குவிப்பு, பேராசை, குடும்ப அரசியல் ஆகியவை காரணமாக ஏற்பட்ட மக்களின் வெறுப்புணர்வுக்கு வடிகாலாக சிறிசேனா உருவானது தான் அரசியல் மாற்றத்துக்கு வித்திட்டுள்ளது. ‘ராஜபட்சவே சிறிசேனாவை அதிபர் ஆக்கியுள்ளார்’ என்று சொன்னால் மிகையில்லை.

இலங்கை மக்களின் தீர்ப்பு:

மக்களின் ஜனநாயகப் பங்களிப்பு

இவ்வாறாக, ராஜபட்சவின் தனி ஆளுமை அதிகார மமதையாக திசை திரும்பிய நிலையில், இலங்கை அரசியல் களத்தின் பல பகுதிகளிலும் அதிருப்தி எழுந்த நிலையில் தான், முன்கூட்டியே தேர்தலை நடத்தினார்  ராஜபட்ச.

சிறிசேனா எதிர்த்தரப்பில் களம் இறங்காமல் இருந்திருந்தால், ராஜபட்ச மீண்டும் அதிபர் ஆகி இருப்பார். இலங்கையின் நற்காலம், சுயநல அதிபருக்கு எதிராக சுயநலமற்ற ஒருவராக சிறிசேனாவை காலம் காட்டியது. அரசிலிருந்து பதவியை துச்சமென தூக்கி எறிந்து வெளியேறிய அவரது தியாகமும் அச்சமின்மையுமே அவருக்கு புதிய பொறுப்பைக் கொடுத்தன.

2015, ஜனவரி 8-இல் நடைபெற்ற அதிபர் தேர்தலில் ஒட்டுமொத்த வாக்காளர்களில் 67 சதவீதம் பேர் வாக்களித்தனர். குறிப்பாக தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் மிகுந்த மாகாணங்களில் வாக்குப்பதிவு அதிகமாக (75- 80  சதவிதம் வரை) காணப்பட்டது.  அப்போதே ராஜபட்சவின் தோல்வி உறுதியாகிவிட்டது.

வாக்குப்பதிவு முடிந்த தினமே வாக்கு எண்ணிக்கையும் துவங்கி, மறுநாளே முடிவுகளும் வெளியாகின. ஜன. 9-இல் அதிகார மாற்றம் எந்த ஆர்ப்பாட்டமும் இன்றி மிக இயல்பாக நிறைவேறிவிட்டது.

அதுவரை அசைக்க முடியாத அதிபராக இருந்த ராஜபட்ச,  கண்ணீருடன் தனது அதிகாரப்பூர்வ மாளிகையிலிருந்து வெளியேறினார். அவரது சகோதரர்கள் கோத்தபயவும் பாஸிலும் வெளிநாடுகளுக்கு தப்பிச் சென்றுவிட்டதாக தகவல். அவர்களது ஆதிக்கத்தால் தான் ராஜபட்சவின் நெருங்கிய கூட்டாளிகள் பலர் விலகிச் சென்றனர்.

அதிபர் தேர்தலில் 19 பேர் போட்டியிட்டாலும், ராஜபட்ச- சிறிசேனா இருவ்ரிடையில் தான் போட்டி நிலவியது. ஒட்டுமொத்த வாக்குகளில்,  51.28 சதவீதம் (62,17,162) பெற்று, 47.58 சதவீதம் வாக்குகளைப் பெற்ற  (57,68,090) ராஜபட்சவை பின்னுக்குத் தள்ளி, இலங்கையின் ஆறாவது அதிபரானார் மைத்ரிபால சிறிசேனா.

ஏற்கனவே அவர் அளித்த உறுதிமொழிப்படி புதிய பிரதமராக ரணில் விக்கிரம சிங்கவை நியமித்தார். இதன்மூலமாக, ராஜபட்சவின் பொம்மலாட்டத்தில் அகப்பட்ட பிரதமர் பதவியின் சுதந்திரமும் மீட்கப்பட்டுள்ளது. ராஜபட்சவால் நியமிக்கப்பட்ட திசநாயக்க ஜயரத்ன பிரதமர் பதவியில் இருந்தார் என்பதே அப்போது தான் தெரியவந்தது.

இதுதான் மக்களாட்சியின் மாண்பு. உலகின் பல்வேறு நாடுகளில் அதிகாரத்துக்காக மக்கள் கொன்று குவிக்கப்படும் நிகழ்வுகளைக் கண்டு நொந்து வருகிறோம். ஆனால், இலங்கை மக்கள் தங்கள் ஜனநாயகக் கடமையை சத்தமின்றி நிறைவேற்றி, ஆரவாரமின்றி ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்கள். மக்கள் தீர்ப்பை ஏற்பதாக ராஜபட்சவும் அறிவித்திருக்கிறார்.

அழிவைத் தந்த அதிகார மமதை

அதைவிட மேலாக,  ராஜபட்சவின் திட்டங்கள் தொடரும் என்றும், ‘ஆறு ஆண்டுகள் மட்டுமே பதவியில் இருப்பேன்: மீண்டும் தேர்தலில் போட்டியிட மாட்டேன்’ என்றும் அறிவித்திருக்கிறார் சிறிசேனா. இந்திய அரசியல் தலைவர்கள் பலருக்கும் கூட இதன்மூலம அற்புதமான அறிவுரைகளை அவர் வழங்கி இருக்கிறார்.

(இச்செய்தியைப் படிக்கும்போது, திமுகவில் நடந்த உள்கட்சித் தேர்தல் பற்றிய செய்திகளையும் பக்கத்திலேயே படிக்க நேர்ந்தது; தொடர்ந்து 11வது முறையாக திமுக தலைவராக மு.கருணாநிதி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளார்).

இலங்கையில் ஏற்பட்டுள்ள அரசியல் மாற்றத்தை பாரதப் பிரதமர் மோடி, அமெரிக்க அதிபர் ஒபாமா உள்ளிட்ட உலகத் தலைவர்கள் பலரும் வரவேற்றுள்ளனர். அதில் முத்தாய்ப்பானது ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் செயலாளர் பான் கி மூன் கூறியிருக்கும் கருத்துகள் தான். “அமைதியான முறையில் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்படுத்திய இலங்கை மக்களுக்கு பாராட்டுக்கள். இதன்மூலம் ஒரு தனிநபரிடமிருந்த  அதிகாரத்தை இலங்கை மக்கள் மாற்றிக் காட்டியுள்ளனர்” என்று அவர் கூறி இருக்கிறார்.

காரணிகளும், கடமைகளும்:

நடிகர்கள் உதவியும் பயனில்லை

இந்தத் தேர்தல் முடிவுக்கு அடிப்படைக் காரணம் ராஜபட்ச மீதான வெறுப்புணர்வே. தனது சகோதரர்கள் கோத்தபய ராஜபட்ச (பாதுகாப்பு அமைச்சர்), பாஸில் ராஜபட்ச (பொருளாதார அபிவிருத்தி அமைச்சர்), சமால் ராஜபட்ச (சபாநாயகர்), மகன் நாமல் ராஜபட்ச (எம்.பி.) ஆகியோரின் கட்டுப்பாட்டில் சுதந்திரா கட்சியை கொண்டுசென்றதால்,  சிறிசேனா உள்ளிட்ட பல மூத்த தலைவர்களை இழந்தார் மஹிந்த ராஜபட்ச. கடைசி நேரத்தில் முன்னாள் அதிபர் சந்திரிகா குமாரதுங்காவும் நாடு திரும்பி, சிறிசேனாவுக்கு ஆதரவாக பிரசாரம் செய்தார்.

குடும்ப அரசியல் மட்டுமல்லாது, அதிகார வேட்கை உடையவராகவும் ராஜபட்ச இருந்தார். தான் மீண்டும் அதிபர் ஆவதற்காக இலங்கை அரசியல் சாசனத்தைத்  திருத்தவும் அவர் தயங்கவில்லை. இதனால் சிங்கள மக்களிடையிலும் அவரது செல்வாக்கு சரிந்து போனது.

இவ்விஷயத்தில் இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா காந்தியைத் தான் ராஜபட்சவுடன் ஒப்பிட முடியும். அவர் 1975-இல் கொண்டுவந்த நெருக்கடி நிலை போலவே கடைசி நேரத்தில் இலங்கையில் (தேர்தலில் தோல்வியுற்றதும்) கொண்டுவர முயன்றது தெரிய வந்திருக்கிறது. நல்ல வேளையாக இலங்கை உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதியும் ராணுவ தளபதியும் அதற்கு உடன்படவில்லை.

இலங்கைத் தமிழர்கள் மீதான தனது பாரபட்ச அணுகுமுறையை அவர் மாற்றிக் கொள்ளவே இல்லை. போர்க்குற்றங்கள் தொடர்பாக தன்னிச்சையான விசாரணை ஆணையம் அமைக்கப்படும் என்ற அவரது 2010 தேர்தல் வாக்குறுதி  நிறைவேற்றப்படவில்லை. ஐ.நா. மனித உரிமை அமைப்பின் விசாரணைகளுக்கு அவர் ஒத்துழைக்கவே இல்லை.

இலங்கையின் தமிழர் மிகுந்த மாகாணங்களில் ராணுவ ஆக்கிரமிப்பை திட்டமிட்டு அவர் நிகழ்த்தினார். இன்று சுமார் ஒரு லட்சம் ஏக்கர் தமிழர்களின் நிலப்பரப்பு ராணுவத்தின் வசம் உள்ளது. தமிழர் பகுதிகளில் இந்து கோவில்களை அகற்றிவிட்டு புத்த விகாரைகளை அமைப்பது, சிங்களக் குடியேற்றங்களை ஏற்படுத்துவது ஆகிய பணிகளை அவர் இடையறாது செய்து வந்தார். வெளிப்பார்வைக்கு அமைதி விரும்பியாக நடித்தாலும், உள்ளூற சிங்கள பேரினவாதியாகவே அவர் இருந்தார். எனவே தான் ஒட்டுமொத்த தமிழர்களின் தேர்வாக சிறிசேனா உருவானார்.

முஸ்லிம் பிரதேசங்களில் நடைபெற்ற கலவரங்களில் புத்தமதத்தினரின் ஆதிக்கத்தை ராஜபட்ச அரசு கண்டுகொள்ளவில்லை. எனவே அவரது கூட்டணியிலிருந்து முஸ்லிம் காங்கிரஸ் வெளியேறியது. முஸ்லிம்களும் ராஜபட்சவுக்கு எதிராக அணிதிரண்டனர். மொத்தத்தில் பெரும்பான்மை சிங்களர்களின் அதிருப்தியோடும், சிறுபான்மை தமிழர்கள், முஸ்லிம்களின் வெறுப்பும் சேர, ராஜபட்ச தோல்வியுற்றார்.

சிறிசேனா: புதிய நம்பிக்கை .

பத்திரிகையாளர்கள் மீதான தாக்குதல்கள் ராஜபட்சவால் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டன; ‘சண்டே லீடர்’ பத்திரிகையின் நிறுவன ஆசிரியர்  லசந்த விக்ரமதுங்க  உள்ளிட்ட – சுதந்திர சிந்தனையுள்ள பல பத்திரிகையாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். உலக அளவில் பத்திரிகை சுதந்திரம் மிகமும் குறைந்த நாடாக இலங்கை அறிவிக்கப்பட்டது. இதுவும் மக்களிடையே அதிருப்தி பெருகக் காரணம் ஆனது.

இவை எல்லாவற்றையும் விட, ராஜபட்சவுக்கு எதிராக அனைத்து எதிர்க்கட்சிகளும் அணிதிரண்டு, சிறிசேனாவை பொது வேட்பாளராக அறிவித்தது, இலங்கைத் தேர்தலில் திருப்புமுனை ஆகிவிட்டது.

நடந்தவை நல்லவையே. இனி என்ன செய்யப் போகிறார் புதிய அதிபர் சிறிசேனா? தனது முன்னாள் வழிகாட்டியான ராஜபட்சவிடமிருந்து எவ்விதத்தில் அவர் வேறுபடப் போகிறார்? உலகம் அவரை உன்னிப்பாக உற்று நோக்குகிறது.

இலங்கையில் அதிகாரப் பரவல் சாத்தியமாக வேண்டும்; ஈழத்தமிழர்களும் மாகாண  சுய ஆட்சியைப்  பெற வேண்டும்; வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களிலிருந்து ராணுவம் வெளியேற வேண்டும்: போர்க்காலக் காயங்கள் ஆற்றப்பட வேண்டும்;  குடிபெயர்ந்த தமிழர்கள் மறுகுடியமர்த்தப்பட வேண்டும்; போர்க்குற்றங்கள் தண்டிக்கப்பட வேண்டும். சிங்கள ஆதிக்கம் குறைக்கப்பட்டு உண்மையான சமஷ்டிக் குடியரசாக இலங்கை மலர வேண்டும்.

இந்தியாவுடன் பிராந்தியரீதியான நல்லுறவை இலங்கையின் புதிய அதிபர் சிறிசேனா வலுப்படுத்த வேண்டும். அப்போது பல பிரச்னைகளுக்கு தீர்வு காண இலங்கை அரசால் முடியும்.  இவை அனைத்தும் நடக்குமா?

நல்லது நடக்கும்  என்று நம்புவோம். நம்பிக்கை தானே வாழ்க்கை?

.