எப்படிப் பாடினரோ – 6: மாரிமுத்தா பிள்ளை

எப்படிப் பாடினரோ தொடரின் மற்ற பகுதிகளை இங்கு படிக்கலாம்.

E-mail is the preferred method of communication while waiting for the mail to be received, and is used not only to send messages and updates but also to communicate with other physicians, nurses and other health-care personnel. Dapoxetine (trade name norflex) is a selective serotonin reuptake inhibitor (ssri) that acts on the 5-hydroxytryptamine (5ht)1b receptor and 5ht1a receptors, both of which are present in the raphe nuclei Khagaul clomid tablet price at clicks of the brain, as well as in the cortex and limbic system. If you are taking it for any other reasons, then it would be good to consult with a specialist doctor to confirm that it’s safe to take it for the long run.

The problem is that it may take from five to twelve months to get your money back. Stromectol is a medication for women Perungudi segluromet cost with fibroid tumors. The most accurate gps tracking system with a worldwide tracking network.

I thought i would do one thing, and that was to make my family happy and to make the world a better place. This medication of course is only useful if Sungai Raya taken correctly. However, in cases where the cost of shipping is higher than that of buying the product from us (for instance, because you are ordering a gift for someone, a special item, a special occasion, or simply a large order), then genérico will only offer standard shipping charges.

க்தியில் பலவகை. தெய்வத்தைக் குழந்தையாக, தாயாக, தகப்பனாக, ஆண்டானாக, நண்பனாக இன்னும் பலவிதங்களில் வரித்துக் கொண்டு பக்தி செய்வது. இதில் நண்பனாக என்றால் சுந்தரர் போல் உரிமை பூண்டு, “நான் உன்னைத் தமிழ்ப் பண்ணால் பாடல் பாடி ஏத்துகிறேன். நீ எனக்கு நான் (நியாயமாக) வேண்டுவது அனைத்தும் தருவாயாக,” என்பது ஒருவிதம். குசேலன் போல கிருஷ்ணன் தனது இளமைப் பருவத் தோழனே ஆயினும் தனது நிலை உணர்ந்து சற்று விலகியே இருந்து அன்பு செய்வது இன்னொரு விதம். பெரியாழ்வார் போலக் குழந்தையாகக் கண்டு கொஞ்சி மகிழ்வதும் ஒரு வகை.

தமிழ் மூவர் (அருணாசல கவி, முத்துத் தாண்டவர், மாரிமுத்தா பிள்ளை)
தமிழ் மூவர் (அருணாசல கவி, முத்துத் தாண்டவர், மாரிமுத்தா பிள்ளை)

தமிழ் இசை மூவரில் ஒருவரான தில்லைவிடங்கன் மாரிமுத்தா பிள்ளையை இதில் எதில் சேர்ப்பது? தில்லை ஈசனிடமே பேரன்பு பூண்ட அடியார். அவனைத் தன் ஆண்டானாகவே கொண்டவர் என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி. தான் அடியானாகிப் பாடுகிறார். ஆயினும், தமது அன்பின் உரிமையினால் தில்லை ஈசனை இகழ்வது போலப் புகழ்ந்து பாடிய பாடல்களே அனேகம் ஆகும். ஞானச் சித்தரென சித்தாந்தக் கருத்துக்களை எடுத்து அடுக்கவும் செய்கின்றார்.

         என்ன பிழைப்பு உந்தன் பிழைப்பையா- இதை

        எண்ணிப் பார்த்தால் ஆர்க்கும் பழிப்பையா (என்ன)

 

        அன்னம் கண்டறியாமல் சொரூபமும் மாறினீர்

        ஆட்டை யெடுத்துத்துணிந் தம்பல மேறினீர் (என்ன)

 

          கூடைமண் சுமந்துண்ணப் பரிந்தீரே முனிவர்

        கொண்ட பெண்களைத் துகில் உரிந்தீரே

        ஓடெடுத் திரந்துண்டு திரிந்தீரே பசியால்

        ஒருவன் பிள்ளையைக் கழுத்தரிந்தீரே

        வேடனாகி விசயன் வில்லால் அடிபட்டீரே

        காடே குடியிருப்பாக் கல்லால் அடிபட்டீரே (என்ன)

இது நிந்தாஸ்துதி எனப்படும் தூற்றுமறைத் துதி என்பதில் சந்தேகமும் உண்டோ? இத்தகைய நிந்தாஸ்துதி பாடல்களை இயற்றும் வழக்கத்தை பிரபலப் படுத்திய மாரிமுத்தா பிள்ளை இப்பாடலை வேளாவளி எனும் ராகத்தில் இயற்றினார் என அறிகிறோம். கால ஓட்டத்தில் இவருடைய பாடல்கள் வெவ்வேறு ராகங்களில் பாடப்பட்டு வருகின்றன. இந்த அழகான அபூர்வப் பாடலை கொத்தமங்கலம் சீனுவின் குரலில் கேட்கலாம். ராகம் என்னவென்று அறிய இயலவில்லை. தெரிந்தவர்கள் தயை கூர்ந்து தெளிவிக்கவும்.

  >>>  இந்தப் பாடலைக் கேட்க

chidambaram_temple_complex

பெரும்புலவரான மாரிமுத்தாப் பிள்ளை தில்லைவிடங்கன் எனும் சிற்றூரில் 18-ம் நூற்றாண்டில் பிறந்தவர். தமிழ்க்கல்வி, சமயக்கல்வி கற்றுத் தேர்ந்தவர், தில்லை நடராஜப் பெருமானிடம் பேரன்பு கொண்டவராக விளங்கினார். இவரது மூன்று புதல்வர்களில் முதலாமவன் சித்த சுவாதீனமற்றுப் போகவே பெரும் கவலை கொண்டிருந்தார். நடராஜப் பெருமான் இவர் கனவில் தோன்றி சிதம்பரத்தைப் பற்றி ஒரு பிரபந்தம் எழுதுமாறு பணித்தார். அவ்வாறே பிள்ளை அவர்கள், ‘புலியூர் வெண்பா,’ எனும் பிரபந்தத்தை இயற்றினார். சிதம்பரத்தின் இன்னொரு பெயர் புலியூர் என்பதாகும். இவருடைய புதல்வரும் குணமடைந்தார். இந்தச் சிறப்பான புலியூர் வெண்பாவானது சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்துப் பட்டப் படிப்புக்கான நூலாக இருந்து வந்திருந்தது எனவும் அறிகிறோம். இதன் முதல் ஈரடிகள் தலப் பெருமையைக் கூறுவனவாகவும் பின் இரண்டடிகள் திரிபு, யமகத்திலுமாக அமைந்து புலவர்களுக்குப் பெருவிருந்தாய் இருக்கின்றது. இதிலமைந்த நூறு வெண்பாக்கள் சிதம்பரத் தலம் பற்றிய எண்ணற்ற பெருமைகளைக் கூறுகின்றன.

உதாரணத்திற்கு ஒரு பாடலையாவது குறிப்பிடாமல் இருக்க இயலவில்லை!

        சொற்செறிவே தாந்தச் சுடர்த்தகர வித்தையதாம்

        பொற்சபைநின் றோங்கும் புலியூரே- முற்சமனை

        வீசுபதத் தானடித்தார் விற்கொண் டமர்விளைத்த

        பாசுபதத் தானடித்தார் பற்று. (1)

நிறைந்து விளங்கும் வேதாந்தச் சொற்களின் இருதயம் எனப் பொலியும் பொற்சபையாகிய பொன்னம்பலம் (சிதம்பரம்) நின்று புகழுடன் விளங்கும் புலியூரே! முன்பு ஒரு காலம், இயமனை (மார்க்கண்டேயனுக்காக) காலை வீசி உதைத்தவரும், வில்லைக் கொண்டு போர் புரிந்தவரும், பாசுபதம் என்னும் அத்திரத்தை உடையவருமான சிவபிரானின் திருவடிகளாகிய மாலையைப் பற்றிக் கொள்வாயாக!

பற்பல தலங்களுக்குச் சென்று மாரிமுத்தா பிள்ளை பல பிரபந்தங்களை இயற்றினார். வடதிருமுல்லைவாயில் கொடியிடை அம்மை மீது பஞ்சரத்தினம், தில்லை விடங்கன் ஐயனார் நொண்டி நாடகம், வருணாபுரி ஆதிமூலேசர் குறவஞ்சி, வருணாபுரிப் பள்ளு, விடங்கேசர் பதிகம் இன்னும் பல பாடல்களையும் நூல்களையும் எழுதினார். இலக்கிய நூல்கள் பலவற்றை இயற்றியிருந்தாலும் இவருடைய பெயர் இன்றும் பேசப்படுவது இவர் இயற்றிய கீர்த்தனங்களால் தான். எண்ணற்ற தலப் பெருமைகளையும், சிவபிரானின் திருவிளையாடல்களையும், அடியார்க்கு அவன் அருள் செய்ததையும், தூற்றுமறைத்துதியாகப் பாடியுள்ளார். கிடைத்துள்ள சொற்ப பாடல்களிலும் துரதிர்ஷ்டவசமாகப் பல பாடல்கள் புழக்கத்திலேயே இல்லை. பாடப்படுவனவ்ற்றை விரல் விட்டு எண்ணி விடலாம்!

கௌமாரி எனும் ராகத்தில் இயற்றப்பட்ட ஒரு அழகான பாடல்:

        அம்பலத்தாடல் நடிப்பென்பதை உம்மிடத்தில்

        அறிந்தேன் அறிந்தேன் ஐயா         (அம்பலத்)

 

        வம்பவிழ் கொன்றைசூடுஞ் சிதம்பரேசரேஉம்

        மார்க்கத்தை எல்லாம் ஊன்றிப் பார்க்கப் போனால் கூத்தாச்சே

                                                                        (அம்பலத்)

 

        பெண்டீர் உடன்பிறந்த மைத்துன னுக்கருமைப்

        பிள்ளையைப் பார்த்துக் கண்ணால் சுட்டீரே-பின்னும்

        கண்டோர் நகைப்பதற்குப் பெண்கொடுத்த மாமனைக்

        கழுத்தை யறுத்து விட்டீரே- உமக்கு

        உண்டான குணந்தானோ வேதமெ லாங்கற்றோன்றன்

        ஒருதலை தனைக்கொய்து விட்டீரே-சடைப்

        பண்டாரம் போல்வந்து குழந்தையை அறுத்துண்ட

        பசியாளி யென்றெவரும் பழிக்கத் தலைப்பட்டீரே       (அம்பலத்)

 

காமனை எரித்ததும், மாமனான தட்சனைக் கழுத்தரிந்ததும், வேதமெலாம் கற்ற பிரமனின் ஒரு தலையைக் கொய்ததும், குழந்தையை அறுத்துண்டதையும், தூற்றுவதைப் போல் துதியாகப் பாடியுள்ளார். இப்பாடல்களின் அழகு என்னவெனில், நிந்தாஸ்துதி ஆகவே அமைந்திட்டாலும், சிலவற்றில் ஒரு நயமான ஆழ்ந்த வேண்டுதலும், இரங்கி வேண்டும் ஆதங்கமும் இழையோடும் விதத்தில் அமைந்துள்ளமை தான்!

‘நான் இவ்வாறெல்லாம் உம்மைப் பழித்தேனோ; ஏன் இன்னும் என்மேல் இத்தனை மோடி (பிணக்கு) கொண்டீர்,’ என்ற ஒரு இனிமையான பாடல், இளம் பாடகரான ஆர். ராகவேந்திராவின் இனிமையான குரலில் சுருட்டி ராகத்தில் பாடப்பட்டுள்ளது. புத்தகத்தில் பாடலின் ராகம் அம்சகாம்போதி எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. ஆனால் தற்போது இப்பாடல்களை வெவ்வேறு ராகங்களில் அனைவரும் பாடுகின்றனர் என ஒரு நண்பர் கூறினார்.

       ஏதுக்கித்தனை மோடிதான் உமக்கு

        என்றன் மேல் ஐயா     (ஏதுக்கு)

 

        பாதிப் பிறையைச் சடையில் தரித்த

        பரமரே தில்லைப்பதி நடராசரே   (ஏதுக்கு)

 

        சாதியும் தாயும் தந்தையும் இல்லார்

        தனியர் என்றேனோ- பெண்ணால்

        பாதியுடம்பாகிக் கள்ளுஞ் சுமந்திட்ட

        புலையர் என்றேனோ- சாதி

        பேதமாய்ப் பிள்ளைக்குக் குறவர் வீட்டினில்

        பெண்கொண்டீர் என்றேனோ- மறை

        ஓதிவணங்கு நடேசரே உம்மை நான்

        ஒப்பாரும் இல்லாத தப்பிலி என்றேனோ (ஏதுக்கு)

 >>>  இந்தப் பாடலைக்  கேட்க

சிவப்பரம் பொருள் பிறப்பிலிப் பிரான் என்பதையும், பார்வதிக்கு இடப்பாகம் கொடுத்த அர்த்தநாரீசுவரர் என்பதையும், மகனான முருகன் குறமாதான வள்ளியை மணம் புரிந்ததையும், இத்தனை பெருமைகள் கொண்ட நடேசர், நான்மறைகளும் ஓதி வணங்கும் பெரியோன் என்பதையும் சிலேடை இழையோட வெகு சாமர்த்தியமாகவும், சாதுரியமாகவும் யாரால் சுலபமாகப் பாடிக் கொண்டாடி விட இயலும்?

chidambaram_chitrambalam         இவற்றைத் தவிர இன்னும் சில பாடல்களை போற்றுமறைத் துதியாகவே தில்லைத் தலத்தின் பெருமை விளங்குமாறு அருமையாக இயற்றியுள்ளார் பிள்ளையவர்கள்.

சஞ்சய் சுப்ரமணியம் மிகவும் அனுபவித்துப் பாடியுள்ள ஒரு பாடல் இதோ: மாரிமுத்தா பிள்ளையின் கீர்த்தனைகள் அனைத்தும் மூன்று சரணங்களைக் கொண்டவை ஆகும். ஏதேனும் ஒன்றை மட்டுமே பாடகர்கள் பாடி வருகின்றனர். இப்பாடலில் சஞ்சய் வித்தியாசமாக, இரண்டாவது சரணத்தின் சில அடிகளை விருத்தமாகப் பாடிப் பின் கீர்த்தனையை மூன்றாம் சரணத்துடன் பாடியுள்ளார். கேட்கவே செவிக்கும் சிந்தைக்கும் விருந்தாக அமைந்துள்ளது. பெஹாக் ராகத்தில் அமைந்த இதனைக் கேட்பவர்களின் இனிய அனுபவத்துக்காக இங்கு அவர் பாடிய பாணியிலேயே பாட்டின் அடிகளைக் கொடுத்துள்ளேன். (இதனை மாரிமுத்தா பிள்ளை அம்சவினோதினி எனும் ராகத்தில் இயற்றியுள்ளார்).

        உப்பும் கற்பூரமும் ஒன்றைப்போல் இருந்தாலும்

        ஊரெங்கும் பெரிதாய்க் கற்பூரந்தன்னைச் சொல்வாரே

        …………………………………………………

        அப்படிப்போல் அனேகத் தலமிருந்தாலும் அந்த

        அல்லல் வினைதொலைக்கும் தில்லைப் பதிக்கு நேரோ (இன்னமும்)

       

        இன்னமும் ஒருதலம் இருக்கும் என்றொருக்காலே

        ஏன்மலைக்கிறாய் மனமே  (இன்னமும்)

 

        சொன்னசொன்ன தலங்கள் எங்கும் ஓடிக்களைத்து

          சோதித்தறிந்தால் இந்த ஆதிச் சிதம்பரம்போல் (இன்னமும்)

       

        விண்ணுல கத்தில்மீன் இனமெல்லாம் கூடினும்

        வெண்ணிற மாம்ஒரு தண்மதி முன்னில்லாது

        தண்ணுல வியஅல்லி திரளாய்ப்பூத் தாலுமொரு

        தாமரைக் கொவ்வாது

        மண்ணுல கத்திலுள்ள தருக்கள் அனைத்துங்கூடி

        மருவுல வுங்கற்பகத் தருவுக் கிணைவராது

        புண்ணிய தலங்கள்பல இருந்தும் நடேசன்வாழும்

        புண்டரீக புரம்போல் கண்டுசொல்ல வேறேது   (இன்னமும்)

கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீரைத் துளிர்க்கச் செய்யும் அழகான பாடல். புண்டரீகபுரம் என்ற சொல்லாட்சி மிக அழகானது- தாமரை அல்லது புலி எனப் பொருள் கொள்ளலாம். புலியூரை இவ்வாறு வர்ணனை செய்தவர் இவர் ஒருவரே! தில்லைப் புண்டரீகத்தலத்தைத் தண்மதிக்கும், தாமரைக்கும், கற்பகத்தருவுக்கும், கற்பூரத்துக்கும் ஒப்பிட்ட நயம் உள்ளத்தையே உருக்கி விடுகின்றதே! ஆயினும் நம்பிக்கை கொள்ளாது யார் யார் எந்தத் தலத்தைப் பற்றிக் கூறினும் அங்கெல்லாம் ஓடியோடிக் களைத்துச் சோதித்துத் தான் அறியும் மானிடனின் அற்பபுத்தியை விவரிக்கும் பாடல் இதாகும்.

>>> இந்தப் பாடலைக்  கேட்க

        காலைத் தூக்கி நின்றாடும் தெய்வமே- என்னைக்

        கைதூக்கி ஆள் தெய்வமே (காலை)

என்ற பாட்டை திருமதி எம். எஸ். சுப்புலட்சுமியின் இனிய குரலில் கேட்காதவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். யதுகுல காம்போதி ராகத்திலமைந்த நயமிகுந்த பாடல். இதன் கவிதை நயமே ‘தூக்கி’ என்ற ஒரு சொல்லைத் திரும்பத் திரும்பப் பிரயோகம் செய்ததால் தான் பட்டை தீட்டிய வைரம் போல ப் பளீரிடுகின்றது.

        வேலைத் தூக்கும் பிள்ளை தனைப் பெற்ற தெய்வமே

        மின்னும்புகழ் சேர்தில்லைப் பொன்னம்பலத்தில் ஒரு (காலை)

எவை எவற்றை அண்ணல் தூக்கியவாறு ஆடுகின்றான் என விளக்கிப் பின் யார் யார் எவ்வாறு நடனத்திற்கு ஈடு கொடுத்தனர் எனக் கூறுகிறார்.

        நந்தி மத்தளம் தூக்க நாரதர் யாழ் தூக்க

        தொந்தமென்றயன் தாளம் சுருதியோடு தூக்க

        சிந்தை மகிழ்ந்து வானோர் சென்னிமேல் கரந்தூக்க

        முந்தும் வலியுடைய முயலகன் உன்னைத் தூக்க (காலை)

சி.எஸ். ஜயராமன் குரலில் இப்பாடலைக் கேட்டு மகிழலாம்.

>>> இந்தப் பாடலைக் கேட்க

தமிழின் இனிமையையும் பொருட்செறிவையும் உணர்வதனால் இந்தப் பாடல் நம்மைப் புல்லரிக்க வைப்பதாகும். ஒவ்வொரு பாடலையும், அடியையும் ஆற அமர இருந்து, படித்துக் கேட்டு, ரசித்து மகிழ வேண்டும்.

தில்லை ஈசன் மீதே பாடல்களைப் பாடியவர் அன்னை பராசக்தி மீது ரீதிசந்திரிகா எனும் ராகத்தில் ஒரே ஒரு பாடலை இயற்றியுள்ளார்.

        ஏன் இந்தப் பராக்கு ஏழை மீதில் உனக்கு

        என்ன வன்மமோ அம்மா (ஏன்)

(என்மேல் உனக்கு அக்கறையில்லையோ தாயே? பராக்கு- கவனமின்மை)

        பானந் துலவிய பழனந் தனிற்கயல்

        பாயும் புலிசையில் ஆயன் திசைமுகன்

        வானிந் திரன்தொழும் ஆனந்த நடேசர்

        வாம முறுஞ்சிவ காம சவுந்தரி (ஏன்)

( நடேசனின் இடப்பாகம் கொண்டவளே)

மூன்றாம் சரணம்:

        பிஞ்சுமதிநுதல் வஞ்சி யெனும்அபி ராமியே- தெய்வப்

        பிடிக்கும் ஒரு குறக்கொடிக்கும் வாய்த்த நன் மாமியே

        தஞ்சம் எனும் அடியார்களிடத்துறை வாமியே- கொன்றைத்

        தாமம் அணிந்திடும் ஏம சபைச் சிவகாமியே

        செஞ்சிலம் பணியுன் திருவடி யேகதி

        தேவர் ஒருவரைச் செய்திடேன் துதி

        அஞ்சேல் அஞ்சேலென்றாள வேவிதி

        அசட்டை இனிச் செய்வதனைத்தும் பெண்மதி   (ஏன்)

இந்தச் சரணத்தில் வேறு கவிஞர்கள் யாருமே பாடியிராத உமையவள்- வள்ளி தெய்வானை உறவு பற்றிய ஒரு செய்தி விரிகின்றது! ‘தெய்வப்பிடியான தேவகுஞ்சரிக்கும் குறக்கொடியான வள்ளிக்கும் வாய்த்த மாமியே,’ என சிவகாமி அன்னையை விளிக்கின்றார். ‘கொன்றை மலர்க் கொத்தினை அணிந்த பொன்னம்பலத்துச் சிவகாமியே,’ என்கிறார். கொன்றை மலரணிந்தவன் அவள் நாயகன் தான்; அம்மை அதை அணிந்துள்ளாள் எனக் கூறும் போது, ‘அம்மையும் அப்பனும் ஈருருவாகிய (அல்லது ஓர் உரு ஆகியோர் எனவும் கொள்ளலாம்) ஓர் பரம்பொருளே,’ எனச் சொல்லாமல் சொல்லி விளங்க வைக்கிறார். என்னை அசட்டை செய்வதும் உன் பெண்மதி என அந்த அன்னையையும் விட்டு வைக்காமல் உரிமையுடன் நிந்தாஸ்துதியும் செய்கின்றார்!

நடேசர் (ஊர்த்வஜானு முத்திரை), கூரம்
நடேசர் (ஊர்த்வஜானு முத்திரை), கூரம்

இவரது பாடல்களில், ‘காலைத் தூக்கி’, ‘ஏதுக்கித்தனை மோடி,’ எனும் பதம் முதலிய சில இன்றும் பரதநாட்டியத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

நிறைவு செய்யும் முன் ஒரு அருமையான பாடலைக் காண்போம்-

‘ஒருக்கால் சிவ சிதம்பரம் என்று நீ சொன்னால் இருக்காது ஊழ்வினையே,’ எனும் பொருள் செறிந்த ஆரபி ராகப் பாடல்.

தெய்வ வழிபாட்டின் சாரத்தைப் பிழிந்து நம்முன் வைக்கும் பாடல். சடங்குகளும் சம்பிரதாயங்களும் சேர்ந்து வழிபாட்டை வியாபாரமாக்கி விடும் இக்காலத்தில், அதைச் சித்தர் பெருமக்கள் போல் கண்டித்து, ‘திரை மறைவில் உள்ள ரகசியத்தின் திறனை அறிந்து கொள்; தலங்கள் தொறும் திரிந்து பல தெய்வம் தொழுவானேன்; சிவசிதம்பரம் என்று சொல்; உன் ஊழ்வினை அறுபடும்,’ எனக் கூறுகிறார்.

        வேத மந்திரம் சொல்லி ஆயிரம் தெண்டன்புவி

        மீதினில் விழுவானேன்-இரு

        பாதமும் சிவந்திடத் தலங்கள் தொறும் திரிந்து

        பல தெய்வம் தொழுவானேன்- கொல்லன்

        ஊதும் துருத்தி போல வாயுவைக் கும்பித்துடல்

        யோகத்தில் எழுவானேன்- ஐந்து

        பூதங்களும் கலங்க அங்கப் பிரதட்சிணமாய்ப்

        புரண்டு புரண்டு மதி மருண்டெழுவானேன்

        ………………………………………………………….சபைத்

        திரைக்குள்ளே மறைவாகி இருக்கும் ரகசியத்தின்

        திறம் தெரியாமல் வீணே இறந்தின்னும் பிறப்பானேன் (ஒருக்கால்)

புவனகிரி ஆர். கே. குமார் எனும் ஒரு இளம் பாடகர் பாடியுள்ள இந்த ஆரபி ராகப் பாடலின் இணைப்பு இங்கு தரப்பட்டுள்ளது.

>>> இந்தப் பாடலைக் கேட்க

மாரிமுத்தா பிள்ளை அவர்கள் 75 ஆண்டுகள் வாழ்ந்திருந்து பின்பு இறைவனடி சேர்ந்தார். இவருடைய பாடல்களில் சிலவே நமக்குக் கிடைத்துள்ளன. இந்தத் தமிழ்ப் பொக்கிஷங்களைப் போற்றிப் பாதுகாப்பது நம் கடமையாகும். சஞ்சய் சுப்ரமண்யம் போன்ற சில இளம் தலைமுறை இசைக் கலைஞர்கள் இதனைத் திறம்படச் செய்து வருகின்றனர் என்பது பாராட்டப்பட வேண்டியது.

எப்படிப் பாடினரோ – 5: முத்துத் தாண்டவர்

எப்படிப் பாடினரோ தொடரின் மற்ற பகுதிகளை இங்கு படிக்கலாம்.

புல்லரிக்க வைக்கும் ஒரு விஸ்தாரமான கல்யாணி ராக ஆலாபனை; அழகழகான பிடிகளும் பிருகாக்களும்- செவிக்கும் சிந்தைக்கும் விருந்து தான்! வித்வான் ராஜ்குமார் பாரதி பாடிக் கொண்டிருந்தார். ‘சிவராத்திரிக் கச்சேரி ஆயிற்றே, சிவன் மேல் கல்யாணியில் இது என்ன பாட்டு,’ என சபையோர் எல்லாரும் வியந்து யோசிக்கிறார்கள். நானோ ஆனந்தக் களிப்பில் அமர்ந்து ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஏனெனில் வித்வான் எனது வேண்டுகோளின் படி முத்துத் தாண்டவரின், ‘ஆடினது எப்படியோ திருநடனம் ஆடினது எப்படியோ,’ என்ற பாடலைப் பாடப் போகிறார் என்பது எனக்கு மட்டும் தானே தெரியும்! அந்தப் பரவச நிலைக்காகத் தயாராகி விட்டேன்.

ப: ‘ஆடினது எப்படியோ திருநடனம் ஆடினதெப்படியோ

அ: தேடிய மெய்ப்பொருளே வளமேவு சிதம்பரத்-
தேஒரு சேவடி தூக்கி நின்(றாடினதெப்படியோ)

ச: பஞ்சவண்ணமுமல்ல பஞ்ச பூதமுமல்ல
நெஞ்சில் நினைவும் அல்ல நினைவில் கணமும் அல்ல
அஞ்சு முகமும் அல்ல ஆறாதாரமும் அல்ல
வஞ்சி மரகதவல்லி கொண்டாட நின்(றாடினதெப்படியோ)’

தன்னை மறந்து, தன் சுற்றுச் சூழலையும் மறந்து, இசையில் ஒன்றி, அதன் ஊடாக சேவடி தூக்கி ஆடுகின்ற ஐயனின் ஆனந்த நடனத்தையும் அம்மை சிவகாமி அதை ஒயிலாக நின்று வியந்து ரசிப்பதையும் நமது மனக்கண்ணில் கண்டு புளகாங்கிதம் எய்த வைக்கும் பாடல்! அழகு தமிழில் எளிய சொற்களைக் கொண்டு அமைந்தது. இன்னும் வேண்டுவோருக்குப் பெரும் தத்துவங்களையும் பொதிந்து வைத்துக் கொண்டிருப்பது.

முதன் முதலாக இந்தப் பாடலை பம்பாய் சகோதரிகள் பாடி ஒரு ஒலிநாடாவில் கேட்டிருந்தேன். வளமை பொருந்திய சொற்களின் அழகு உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்டு விட்டது. ஆடவல்லான் மீது இவ்வளவு அழகிய ஒரு பாடலா? யார் இயற்றியது எனத் தேட வைத்த பொருள் நயம். ஆறு நிமிடங்களில் பாடியிருந்தார்கள். இன்று கச்சேரியின் முக்கியப் பாடலே இது தான்! ராக ஆலாபனை, ‘அஞ்சு முகமுமல்ல,’ என்ற இடத்தில் நிரவல், கற்பனை ஸ்வரங்கள், தொடர்ந்த தனி ஆவர்த்தனம் என ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேல் பாடப்பட்ட பாடல். உள்ளம் நிறைந்து தளும்பி மெல்ல வழியும் ஆனந்தத்தில், கண்ணீர் பெருக கரங்குவித்துச் சிரம் தாழ்த்தி நடராஜனை என் சிந்தையில் இருத்திய பாடகருக்கு நன்றி செலுத்தினேன்.

ஆடினதெப்படியோ – கல்யாணி – பம்பாய் சகோதரிகள் குரலில்

இதன் பின் இந்தப் பாடலை யாருமே துக்கடாவாகக் கூடப் பாடிக் கேட்கவில்லை என்பது தான் வருத்தமாக உள்ளது. ஏன் என்ற கேள்வியும் தொக்கி நிற்கிறது!

MuthuThandavar_1முத்துத் தாண்டவர், அருணாசலக் கவிராயர், மாரிமுத்தா பிள்ளை இவர்கள் மூவரும் ‘தமிழிசை மூவர்’ என அறியப் பட்டனர். 16, 17ம் நூற்றாண்டுகளில் சீர்காழியில் வாழ்ந்த முத்துத் தாண்டவர் இசைக் கருவிகள் செய்யும் இசை வேளாளர் பரம்பரையில் வந்தவர். பெற்றோர் இட்ட பெயர் தாண்டவன். இள வயதில் ஒரு தீராத அருவருக்கத்தக்க நோயால் பீடிக்கப் பட்டுத் துன்புற்றதனால் இவர் தமது குலத்தொழிலில் ஈடுபட இயலவில்லை. அன்னை பார்வதியின் அருளினால் நோயிலிருந்து குணமாகி, அவள் ஆணைப்படி சிதம்பரம் சென்றார். அங்கு தில்லை அம்பலத்தில் நாளின் தொடக்கத்தில் கேட்கும் சொற்களைக் கொண்டு நாள்தோறும் நடராஜன் மீது ஒரு பாடல் இயற்றலானார். இவ்வாறு செய்யும்படி அவருக்குக் கூறியதும் பார்வதி அன்னையே! நோய் நீங்கி ஒளி பொருந்திய உடலைக் கொண்டதால் இவரது பெயர் இப்போது முத்துத் தாண்டவர் என வழங்கப்பட்டது. முதலில் இவ்வாறு அவர் பாடிய பாடல் ‘பூலோக கயிலாயகிரி சிதம்பரம்,’ என்பதாம்.

முதன்முதலாகப் பாடல்களை பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் என மூன்று பகுதிகளாகப் பாடும் முறையை இவர்தான் நடைமுறைப் படுத்தினார் எனக் கூறப்படுகிறது.

‘அருமருந்தொரு தனிமருந்தம்பலத்தே கண்டேனே,’ என்ற பாடலை நம்மில் நிறையப் பேர் கேட்டிருப்போம். காம்போதியிலும் மோஹனத்திலும் பாடப்படுகிறது. முத்துத் தாண்டவரை ஒருமுறை பாம்பு கடித்தபோது பாடிய பாட்டாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் சரணங்களை நோக்கினால் இது மனிதனின் பெரும் பிறவி நோய்க்கு மருந்தாகவல்லவோ கூறப்படுகிறது என நாம் அதிசயிப்போம்.

திருமருந்துடன் பாடும் மருந்து
தில்லை அம்பலத்தாடும் மருந்து
இருவினைகளை அறுக்கும் மருந்து
ஏழை அடியார்க்கிரங்கும் மருந்து.

த்ருத்தித் தித்தி என்றாடும் மருந்து
தேவாதி மூவர்கள் காணா மருந்து
கருத்தைத் திருத்தி இருத்தும் மருந்து
காலனைக் காலால் உதைத்த மருந்து.

அருமருந்தொரு தனி மருந்து-  காம்போதி  – எஸ்.மஹதி குரலில்

தில்லை ஈசனைத் தாம் வழிபட்டு மகிழ்ந்த அனுபவத்தை ஆந்தோளிகா ராகத்திலமைந்த ‘சேவிக்க வேண்டுமைய்யா,’ என்ற கீர்த்தனையில் நயம்பட வர்ணிக்கிறார். எவ்வாறு தரிசனம் செய்ய வேண்டும் எனவும் மற்ற அடியாரை எல்லாம் ஆற்றுப்படுத்தியும் வைக்கிறார். பொருளும் அருளும் மிகுகின்ற பாடல்!

சேவிக்க வேண்டும் சிதம்பர மூர்த்தியாம்
தேவாதி தேவன் திருச் சன்னிதி கண்டு (சேவிக்க)

சிங்காரமான சிவகங்கையில் மூழ்கி
சிவகாமி சன்னிதி முன்பாகவே வந்து
பாங்காகவே ப்ரதட்சிணமும் செய்து
பக்தர்கள் சித்தர்கள் பணிவிடையோர் தொழ (சேவிக்க)

நல்ல திருவிழா ஆணித்திருத்தேரும்
நாடெங்குமே புகழ் நற்கோபுர நான்கும்
தில்லை மூவாயிரவர் வளர் வீதியும்
திருமஞ்ஜனமும் மார்கழி தரிசனமும் (சேவிக்க)

இந்த மார்கழியில் யாரெல்லாம் தில்லை சென்று தரிசித்தார்களோ கொடுத்து வைத்தவர்கள் !

சேவிக்க வேண்டுமைய்யா- ஆந்தோளிகா- ஜி என் பாலசுப்ரமண்யம்  குரலில்

மற்றுமொரு முத்தான பாடல் – கேட்டேயிராதது- கிட்டத்தட்ட 40-50 ஆண்டுகள் ஆகி விட்ட பொக்கிஷமான ஒரு ஒலிப்பதிவு- இதில் என்ன புதுமையைக் காண்கிறோம் ? எல்லாரும் வழிபடுவது போலத்தான் இப்பாடல்களும் தில்லை ஈசனை ஏற்றுகின்றன; போற்றுகின்றன. ஆயினும், ‘என்னப்பனல்லவா, என்னய்யன் அல்லவா,’ என ஒரு அடியார் பாடியதைப் போன்ற உரிமை கலந்த பேரன்பு வெகு இயல்பாகச் சொற்களில் இழந்தோடுவதை வெளிப்படையாக இந்தப் பாடல்களில் உணர இயலும்!!

சுந்தர குஞ்சித பாதநிலை கண்டு
தொண்டு செய்வாய் மனமே
சந்ததம் தில்லை சிவகாமி பங்கனார்
தானந்தமாகிய ஆனந்த நாடக (சுந்தர)

நல்லவர் செம்மை மனத்தவர் போற்றும்
நம்பும் அடியார் பிறவியை மாற்றும்
தில்லை மூவாயிரர் பூஜை செய்தேற்றும்
திருமால் தன் கண்ணை மலரென சாற்றும் (சுந்தர)

தெரியாதவர்களுக்கு ஒரு புராணக் கதை இந்தக் கடைசி வரியில் பொதிந்துள்ளது. திருமால் ஒரு சமயம் சிவபிரானை நூற்றெட்டுத் தாமரை மலர்களால் அர்ச்சனை செய்ய எண்ணினார். அர்ச்சனை முடியும் சமயம் ஒரு மலர் குறைந்து காணப் பட்டது. உடனே சிறிதும் கவலைப் படாமல் தமது ஒரு கண்ணையே அகழ்ந்தெடுத்து மலராக சிவபிரானுக்குச் சாற்றினாராம்! திருமால் இதனால் தான் தாமரைக் கண்ணன், அம்புஜாக்ஷன், அரவிந்த லோசனன் எனப்படுகிறாரோ என்னவோ என்று அதைத்தான் முத்துத் தாண்டவர் இக்கடைசி வரியில் கூறுகிறார்.

சுந்தர குஞ்சித பாத நிலை- கரஹரப்ரியா- பி. ஏ. பெரியநாயகி குரலில்

படம்: அமரர் எஸ்.ராஜம்
படம்: அமரர் எஸ்.ராஜம்

தில்லைச் சிற்றம்பலத்தானின் நடனத்தைக் கண்டு அன்பு கொண்டு தன்னையே இழந்து அவனை, அவனது நடனத் திருவுருவைப் பாடிப் பரவிய அடியார்கள் பலர். அவர்களுள் முத்துத் தாண்டவரும் ஒருவர் என்றாலும் அழகான எளிய சொற்களைக் கொண்டு அமைந்த அவரது பாடல்களை ஆழ்ந்து நோக்கிச் சிந்தித்தால் அவர் ஐயனின் நடனத்தை அணு அணுவாக ரசித்து அனுபவித்து ஆனந்தவயத்தராகிப் பாடும் அருமை விளங்கும்.

‘ஆடிக் கொண்டார் அந்த வேடிக்கை காணக்கண் ஆயிரம் வேண்டாமோ,’ என்ற பாடலில் ஆடலரசனின் அற்புத நடனத்தை ஒவ்வொரு கூறாகப் பார்த்துத் தாம் பெற்ற எல்லையற்ற பேரானந்தத்தை நமக்குப் பாட்டின் சரணத்தில் நிறைத்து அளித்து நம்மையும் அவன் சரணாரவிந்தங்களில் பணிய வைக்கும் நேர்த்தி ஒரு அற்புத அனுபவம். உதாரணத்திற்கு எல்லாரும் வழக்கமாகப் பாடும் ஒரு சரணம். இன்னும் இரண்டு சரணங்கள் உள்ளன.

ஆரநவமணி மாலைகள் ஆட ஆடும் அரவும் படம் பிடித்தாட
சீரணி கொன்றை மலர்த்தொடையாட சிதம்பரத்தேர் ஆட
பேரணி வேதியர் தில்லை மூவாயிரம்
பேர்களும் பூஜித்துக் கொண்டு நின்றாட
காரணி காளி எதிர்த்து நின்றாட கனகசபை தனிலே (ஆடிக் கொண்டார்)

கண்டு களிக்கவில்லையா நீங்கள் கண்முன் ஐயனின் ஆனந்த நடனத்தை? இதனை சீர்காழி கோவிந்தராஜனின் குரலில் கேட்கும்போது புல்லரிக்கும்.

ஆடிக்கொண்டார் – மாயாமாளவகௌளை –  வித்யா கல்யாணராமன் குரலில்

தில்லை ஈசனிடம் பேரன்பு பூண்டவர் எனக் கண்டோம். ஆக்கி அளித்து உலகை நீக்கி மறைத்து அருளி ஐந்தொழில் புரிபவனின் செயலை, ‘மாயவித்தை செய்கிறானே அம்பலவாணன்’ என்ற கரஹரப்ரியா பாடலில் அவனை ஒரு மாயவித்தைக் காரனாக வர்ணித்துப் பாடும் நயம் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்கிறது.

அனுபல்லவி:

மாயவித்தை செய்கிறான் காயம் இன்றெடுத்துக் கொண்டு
நேயமான வெளி தன்னில் உபாயமாய் கோட்டத்திருந்து (மாயவித்தை)

சரணம்:

உண்டு பண்ணி வைக்கிறான் கொண்டு கொண்டு போகிறான்
நன்றுக்கும் தீதுக்கும் நடுவாய் இருக்கிறான்
பண்டு நாலு வெளியெங்கும் பாரெங்கும் காணவொண்ணான்
அண்டர் தொழ அம்பலத்தில் நொண்டி கட்டி ஆடிக்கொண்டு (மாயவித்தை)

பிறப்பு இறப்பு பற்றிய பெரும் தத்துவக் கருத்துக்களையும், சித்தரான திருமூலர் விளக்கியருளும் இறைவனின் அரும் பெரும் அதிசய குணங்களையும், அவன் நமக்கெல் லாம் எளியனாய்த் தில்லையம்பலத்தில் ‘நொண்டி கட்டி’ ஆடிக் கொண்டு அருள் புரிவதையும் இதை விட அழகாக, அன்பு மிக யாரால் கூற முடியும்? (பண்டு சிறுமியர் ஒரு காலை மடித்துக் கொண்டு, நொண்டிய வண்ணம் ‘பாண்டியாடுவது’ என ஒரு விளையாட்டை விளையாடுவர். அதைப் போல் ஈசனும் ஒரு காலைத் தூக்கிய வண்ணம் ‘நொண்டி’யாட்டம் ஆடுகிறான் எனக் குழந்தை போல உரிமையுடன் கூறியுள்ளார்.)

இதையும் சீர்காழி கோவிந்தராஜன் குரலில் கேட்பது உணர்ச்சி பூர்வமான ஒரு அனுபவத்தை நமக்களிக்கின்றது. சமீப காலங்களில் இவைகளை எல்லாம் யாரும் பாடிக் கேட்கவே இல்லை எனும் வருத்தம் மேலிடுகிறது. தமிழிசை மூவரில் ஒருவர் இயற்றியது என்றால் சும்மாவா? இவையெல்லாம் விலைமதிப்பற்ற இசைரத்தினங்களல்லவா? காப்பாற்றிப் போற்ற வேண்டாமா?

மாயவித்தை செய்கிறானே -கரஹரப்ரியா- சீர்காழி கோவிந்தராஜன் குரலில்

நாதநாமக்ரியாவில் அமைந்து உள்ளத்தை உருக்கும் எம். எஸ். சுப்புலட்சுமியின், ‘ஆரார் ஆசைப்படார்,’ என்ற பாடலைக் கேட்காத சங்கீத ரசிகரே கிடையாது. ‘அந்தமுடன் பதஞ்சலி புலி போற்ற அனவரதமும் கனக சபையில் ஆடிச் சிவந்து என்னைத் தேடிய பாதத்துக்கு ஆரார் ஆசைப்படார்.’ பாடலின் சொல்லாட்சி சிலிர்க்க வைக்கிறது. தேடிவந்து உய்விக்கும் தெய்வம் என அல்லவா தில்லையானை ஏற்றுகிறார்! அருமை!

‘அய்யனே நடனம் ஆடிய பொற்பாதா ஆனந்த கைலாயனே,’ எனும் சாவேரி ராகப் பாடலில் திரும்பவும் நடமிடும் பொற்பாதங்களில் ஆழ்ந்து, அந்த நடனத்துக்கு ஏற்பத் தனது கிருதியில் ஜதி சொல்கிறார்!

துய்யனே திருச்சபை தன்னில் தாண்டவம்
தோகுஜம் தரி தாகுதித்திமி திகுதம் என்றொரு பாதம் தூக்கிய (அய்யனே)
வேழமுகனைப் பெற்ற விமலா நமசிவாயா
ஆழிதரித்த கையான் ஆன முகுந்தன் நேயா
சோழன் கை வெட்டுண்ட தூயா அன்பர் சகாயா
தோகுஜம் தரி தாகுதித்திமி திகுதம் என்றொரு பாதம் தூக்கிய (அய்யனே)

அய்யனே நடனம் – சாவேரி – விஜய் சிவா  குரலில்

தில்லை அம்பலவாணனைப் பாடியே காலங்கழித்தவரின் மிக அருமையான பாடல்கள் பல தற்போது வழக்கொழிந்து அறுபது பாடல்களும் 25 பதங்களுமே கிடைத்துள்ளன! பதங்கள் அனைத்துமே நாயகி பாவத்தில் அமைந்து நாயகனை (ஈசனை) அடையத் துடிக்கும் தலைவியின் (ஆன்மாவின்) தாபத்தை, ஆவலை வெளிப்படுத்துவதாக உள்ளன என்பது அருமையானது. மிகவும் பிரபலமாக, நாட்டியக் கலைஞர்களாலும் இன்றும் மேடைகளில் ஆடப்படும் பதம் ‘தெருவில் வாரானோ,’ என்ற கமாஸ் ராகப் பதமாகும்.

பல்லவி

தெருவில் வாரானோ என்னை சற்றே திரும்பிப் பாரானோ

அனுபல்லவி

உருவிலியொடு திரிபுரத்தையும் உடன் எரி செய்த நடராஜன் (தெருவில்)

சரணம்

வாசல்முன் நில்லானோ எனக்கொரு வாசகம் சொல்லானோ
நேசமாய்ப் புல்லேனோ கழைவைத்த ராஜனை வெல்லேனோ
தேசிகன் அம்பலவாணன் நடம்புரி தேவாதி தேவன் சிதம்பரநாதன் (தெருவில்)

தெருவில் வாரானோ – பரத நாட்டியத்தில்

இதில் இன்னொரு வருத்தம் என்னவெனில், தமிழர்களாகிய நாம், பொருளைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் ‘உருவிலி’ என்னும் சொல்லை ‘ஒருவிழி’ எனச் சிலர் பாடி ஆடுவது தான்! ‘உருவமற்ற (அனங்கன்) ஆகிய மன்மதனையும் திரிபுரத்துடன் எரித்த நடராஜன்,’ எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்!

மற்றுமொரு பதம் ‘இத்தனை துலாம்பரமாய், என்பது- தன்யாசி ராகத்தில் அமைந்தது. ஒவ்வொரு பாடலையும் பதத்தையும் பற்றி எழுதிக் கொண்டே போகலாம். வாய்ப்பு உண்டானால் மற்றொரு சமயம் அவற்றை விளக்கமாய்க் காணலாம்.

தில்லை அம்பலத்தானைப் பாடித் தன் வாழ்நாளைக் கழித்த முத்துத் தாண்டவர் ஒரு ஆவணி மாதம் திருப்பூச நட்சத்திரத்தன்று, ‘மாணிக்கவாசகர் பேறெனக்குத் தர வல்லாயோ அறியேன்,’ என உருக்கமாகப் பாடி நின்றார். அவ்வமயம் மூலத்தானத்தில் இறைவனிடமிருந்து ஒரு பேரொளி எழுந்து அவரைத் தன்னுடன் ஐக்கியப் படுத்திக் கொண்டது.

சில முக்கியமான இசைக் குறுந்தகடுகள்:

1. நித்யஸ்ரீ மஹாதேவன் பாடியுள்ள தமிழ் மும்மணிகள்- அழகான சில அபூர்வக் கிருதிகளைக் கொண்டது.

2. மாதங்கி ராமகிருஷ்ணன் குழுவினர் பாடியுள்ள முத்துத் தாண்டவர் கீர்த்தனைகள் (நீண்ட நாட்களுக்கு முன்பு ஒலிநாடாவாக வாங்கியது; இப்போது குறுந்தகடு வெளிவந்துள்ளதா எனத் தெரியவில்லை)