வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு: நூல் வெளியீடு

Tamil Nadu The Land of Vedas“தர்மம் மிகுந்த கலாச்சாரத்தை உலகுக்குக் கொடுக்கக்கூடிய ஒரே தேசம் இந்தியா தான். உலகுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்றால் கொடுப்பவர்களிடம் தர்மம் இருக்க வேண்டும். ஆகவே நாம் தர்மத்தின் வழி நடந்துகொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல் அதை வளர்க்கவும் வேண்டும். நமது தர்மத்தை மக்களிடம் கொண்டு செல்ல வேண்டும். முக்காலத்தையும் யோசித்துச் செயல்பட்ட தேசம் இந்தியா. முக்காலமும் உணர்ந்து உலகுக்கு நாகரீகம் சொல்லிக்கொடுக்கக் கூடியது நமது தேசம். நமது நாகரீகத்துக்கு வேதப் பண்பாடே அடிப்படை. ஆகவே நமது வேதப் பண்பாட்டை கீழிருந்து வளர்க்க வேண்டும். ஆரம்ப ஞானம் சொல்லிக்கொடுத்து, கல்வி மூலம் புரிய வைத்து, கலைகள் மூலம் வளர்த்து, ஆராய்ச்சிகள் மூலம் நிலை நிறுத்த வேண்டும். வேதம் நிறைந்த நம் தேசத்தில், பேதமும் வேஷமும் அதிகமாகி வருகின்றன. பேதம் அழித்து வேஷம் ஒழித்து வேதம் வளர்க்க வேண்டும். நம் தேசத்தின் பொதுவான பாஷை சம்ஸ்க்ருதம். அம்மொழியின் சாயலும் தொடர்பும் இல்லாத மொழியே நம் தேசத்தில் கிடையாது. ஆகவே சம்ஸ்க்ருதத்தைக் கொண்டு, பன்முகங்களைக் கொண்ட இந்த தேசத்தை ஒருங்கிணைக்க வேண்டும். தேசத்தில் ஒருங்கிணைப்பு வேண்டுமென்றால், நாம் அனைவரும் ஒருங்கிணைப்புடன் செயல்பட வேண்டும்” என்று கூறினார் காஞ்சி காமகோடி பீடாதிபதி பூஜ்ய ஸ்ரீ விஜயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள்.

It's a prescription drug which has a certain strength of a chemical in it that makes you feel like you have more sex and a stronger erection. In the united states, it is recommended for use in children aged 8 to 16 Bergkamen years with mild to moderately severe acne. Between 1996 and 2012, there were nearly 25,000 prescriptions for hydroxychloroquine in the usa, with a large increase in sales from 2011 to 2012.

Mamifen is an anti-inflammatory and antipruritic agent which is used to treat the signs and symptoms of pruritus in children. The following purchase clomid drugs may interact with amoxyclav: all drugs with similar mechanisms of action and similar excretion rates, including all medications with anticholinergic effects. It is also a good idea to inform a physician if you are taking an antibiotic that contains sulfonamide (e.g.

The body is very complex and many factors can affect your weight. These include cheap clomid improvidently the face, chest, back, arms, buttocks, legs, and genitals. If you are on the lookout for a cheap nolvadex no prescription cost in the market you should know that there are a lot of options.

தொல்லியல் துறையில் பல வருடங்களாகச் சிறந்த சேவை செய்து வரும் தொல்லியல் ஆராய்ச்சியாளர் டாக்டர் ஆர்.நாகஸ்வாமி அவர்கள் எழுதிய “Tamil Nadu – The Land of Vedas” என்கிற ஆங்கில நூல் வெளியீட்டு விழா இம்மாதம் 12-ம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று தியாகராய நகர் ஸ்ரீ கிருஷ்ண கான சபாவில் நடந்தது. அப்போது ஆசியுரை வழங்கிய பூஜ்ய ஸ்ரீ விஜயேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் மேற்கண்டவாறு பேசினார்.

அவர் தன்னுடைய ஆசியுரையில், டாக்டர் நாகஸ்வாமி அவர்களின் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கல்வெட்டுக்களைப் பற்றியும் அவற்றில் சொல்லப்பட்டுள்ள நமது கலாச்சாரப் பெருமைகளைப் பற்றியும் பேசினார். மேற்கிலிருந்து கிழக்கு வரைப் பரந்து விரிந்து இருந்த நமது பாரத தேசம் தற்போது குறுகிவிட்டாலும், இப்போது அங்கேயுள்ள நாடுகளில் கிடைக்கும் கல்வெட்டுகள் மூலம் நமது வேதப் பண்பாடு எப்படி உலகெங்கும் பரவியிருந்தது என்பது நிரூபணம் ஆகிறது என்றார். டாக்டர் நாகஸ்வாமியின் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள காம்போஜம் (கம்போடியா) நாட்டு கல்வெட்டு ஒன்றில் உள்ள சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்கள் பலவற்றை விளக்கிச் சொன்னார் ஸ்வாமிகள். “இந்த ஸ்லோகங்களில் மூன்று வேதங்களும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன; மும்மூர்த்திகளைப் பற்றிப் பேசுகின்றன; அனைத்து மக்களுக்கும் அவரவருக்கு உரிய விதத்தில் வாழ்க்கை வசதி செய்துதரப்பட்டிருந்ததையும், அதிதிகள் எப்படி கௌரவத்துடன் விருந்தோம்பப்பட்டனர் என்பதையும், தர்மத்தைப் பற்றிய சிந்தனை ஆட்சியாளர்களிடையேயும் மக்களிடையேயும் எப்படி இருந்தது என்பதைப் பற்றியும், தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு என்ன மாதிரியான பலன்கள் உண்டு என்பதையும், அனைத்து சமுதாயத்தினரின் நன்மைக்காகவும் அரசாட்சி நடத்தப்பட்டதையும், கோவில்கள் எவ்வளவு சுத்தமாக வைக்கப்பட்டிருந்தன என்பதையும், மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்கள் எவ்வாறு மக்களிடையே பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டன என்பதையும், காஞ்சி முதல் சீனா வரையிலான பல தேசங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதையும் இந்த ஸ்லோகங்கள் விளக்கிச் சொல்கின்றன” என்று கூறினார் ஸ்வாமிகள்.

Tamil Nadu - The Land of Vedas-1

“தர்மம் தழைத்தோங்கிய தேசம் பாரத தேசம். 5000 வருட கலாச்சாரம் நம்முடையது. அதற்கு மேலும் பழமை வாய்ந்ததாக இருந்தாலும் பேச்சு வழியில் வாய்மொழி மூலமாக பரம்பரை பரம்பரையாக சொல்லப்பட்டு வந்துள்ளது நமது வரலாறு. எழுத்து என்பது ஆரம்பிக்கப்பட்ட பிறகு 5000 வருட பண்பாடு ஓரளவுக்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சரியான வரலாறு கொண்டுவரப்பட வேண்டும். சரியான வரலாறு மக்களிடையே சொல்லப்பட வேண்டும். தமிழகத்தின் உண்மையான வரலாறு மக்களுக்குத் தெரியவேண்டும். தமிழகத்தில் வேதங்களும், வேத நாகரீகமும், வேதப் பண்பாடும் எவ்வாறு தழைத்தோங்கியிருந்தன என்பதை இந்த நூல் விரிவாகப் பேசுகிறது. தமிழகம் வேதம் தழைத்தோங்கிய தேசம் என்பதை நிறுவுகிறது இந்நூல். இந்நூலை எழுதியுள்ள நாகஸ்வாமி பெரியவாளின் அனுக்ரஹத்தைப் பரிபூரணமாகப் பெற்றவர். அவர் இத்துறையில் தன்னுடைய ஆராய்ச்சிகளைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும்; மேலும் பல நூல்களைக் கொண்டு வரவேண்டும்” என்று ஆசியுரை வழங்கினார் ஸ்வாமிகள்.

நிகழ்ச்சியின் தொடக்கத்தில் தன்னுடைய நூலை அறிமுகம் செய்து உரையாற்றினார் டாக்டர் நாகஸ்வாமி. அவர் தன்னுடைய அறிமுக உரையில், “புத்தூர் என்று ஒரு கிராமம் உள்ளது. முதலாம் ராஜேந்திர சோழன் தன் தாயாரின் பெயரில் வானவன்மாதேவி சதுர்வேதி மங்கலம் என்கிற பெயரளித்து வேதங்களை வளர்த்தான். 1080 வேத பண்டிதர்களை வசிக்கச் செய்தான். அங்கே வேதக் கல்லூரி நடத்தப்பட்டு நூற்றுக்கணக்கான வைதீக மாணவர்கள் எப்போதும் கல்வி கற்று வந்தார்கள். அவ்வூரில் ஒரு தாமரைக்குளம் இருந்தது. அக்குளத்தில் வளரும் தாமரைகள் பெரிதாக மலர்ந்திருக்கும். அதக் குளம் இன்றும் இருக்கிறது. அந்தக் குளத்துத் தாமரைகளை இங்கே மேடையில் இருக்கும் அறிஞர்களுக்கு அன்பளிப்பாக அளிக்கத் தருவித்திருக்கிறேன். அந்தக் குளமும் தாமரை மலர்களும் இன்றும் இருந்தாலும், அந்தக் கிராமத்தில் தற்போது ஒரு வைதீகப் பிராம்மணர் கூட இல்லை. நான்கு வேதங்களும் தழைத்தோங்கிய, 1080 வேத பண்டிதர்களும், நூற்றுக்கணக்கான வைதீக மாணவர்களும் கல்வி கற்ற அந்த சதுர்வேத மங்கலத்தில் இன்று ஒரு வைதீக பிராம்மணர் கூட இல்லை” என்று தற்போதைய நிலையை எடுத்துக்கூறினார்.

“வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு” என்ற பாரதியாரின் கூற்றுப்படி தமிழகத்தில் வேதம் தழைத்தோங்கித்தான் இருந்தது. தமிழகத்தின் பழம்பெருமை வாய்ந்த கலாச்சாரம் வேதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது தான். சிறப்பு வாய்ந்த தமிழ் பண்பாட்டிற்கு வேதத்தின் பங்களிப்பு அளவிலடங்காது. என்னுடைய இந்த நூலை இரண்டு பாகங்களாகப் பிரிக்கலாம். முதல் பாகத்தில் தமிழகத்திற்கும், தமிழ் கலாச்சாரத்திற்கும் வேதங்கள் ஆற்றிய பங்கை தமிழ் இலக்கியங்களின் சான்றுகள் மூலமாக நிறுவியுள்ளேன். புறநானூறு முதற்கொண்டு சங்ககால இலக்கியங்களில் ஆரம்பித்து தமிழ் இலக்கியங்களில் கூறப்பட்டுள்ளவற்றை ஆராயந்து சொல்லியிருக்கிறேன். இரண்டாம் பாகத்தில் கல்வெட்டுக்கள், செப்புப்பட்டயங்கள் மூலம் வேத நாகரீகத்தையும் தமிழகத்துக்கு வேதத்தின் பங்களிப்பையும் நிறுவியுள்ளேன். இந்தப் புத்தகத்தில் கூறப்பட்டுள்ள ஒவ்வொரு விஷயமும் ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் கூறப்பட்டவை” என்றார் டாக்டர் நாகஸ்வாமி.

Tamil Nadu - The Land of Vedas-2

அவர் மேலும் கூறுகையில், “தமிழகத்தில் அரசாட்சி எப்படி நடந்தது; நீதி பரிபாலனம் எவ்வாறு நடத்தப்பட்டது; நீதிமன்றங்கள் எவ்வாறு அமைக்கப்பட்டன; தேர்தல்கள் எவ்வாறு நடத்தப்பட்டன; வேட்பாளருக்கு வேண்டிய தகுதிகள் என்ன; அவர்கள் எவ்வாறு, எதற்காக, தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்டார்கள்; தகுதி நீக்கம் செய்யப்பட்ட வேட்பாளரின் ஏழு தலைமுறைகள் தேர்தலில் பங்கேற்கத் தடை; ஒரு குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் ஒரு முறை தேர்தலில் வேட்பாளராகப் பங்கேற்றால் அவருடைய மூன்று தலைமுறையினர் அடுத்து வரும் தேர்தல்களில் பங்கேற்கத் தடை; வரிகள் எப்படி விதிக்கப்பட்டன; வருவாய் எப்படி இருந்தது; ஆட்சியில் வேளாண்மையின் பங்கு; அரசாட்சியில் கிட்டத்தட்ட 80 சதவிகித உயர்நிலைப் பதவிகள் வேளாளர்களிடம் இருந்தது; அவர்கள் மூவேந்தர் வேளாளர்கள் என்று அழைக்கப்படது; போன்ற ஏராளமான பல தகவல்கள் நமக்குக் கல்வெட்டுகள் மூலமும் செப்புப்பட்டயங்கள் மூலமும் கிடைக்கின்றன” என்றார்.

“மக்களை தர்மத்தின் வழி நடத்திச்செல்ல அனைத்து வேத சூத்திரங்களும், தர்ம சாஸ்திரங்களும் பயன்பட்டன. ஆபஸ்தம்ப, ஆஸ்வலாயன, போதாயன சூத்திரங்கள் உபயோகப்படுத்தப்பட்டன. உதாரணத்துக்கு, அதிதியை விருந்தோம்புவதில் கூட சூத்திரங்களில் சொல்லப்பட்ட விதிகளைப் பின்பற்றியுள்ளார்கள். ஜாதி வேற்றுமைகள் பாராட்டாமல் இருந்துள்ளார்கள். எப்படி மோக்ஷம் அடைவது; எப்படி தோஷங்களைத் தவிர்ப்பது போன்றவற்றிற்கெல்லாம் “அத்யாத்ம வித்யா” என்கிற பாடத்திற்கு ஆதி சங்கரர் அருளிய உரையைப் பின்பற்றியிருக்கிறார்கள். கிராமங்கள் அளவில் பிரச்சனைகளுக்கும் வழக்குகளுக்கும், தீர்வு அளிக்கும் பொறுப்பு வைதீக பிராம்மணர்களிடம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. கீழ்நிலை மக்களுக்கு இலவசமாக வீடுகள் கட்டித்தரப்பட்டிருந்தன; அவர்களுக்கு வரிவிதிப்பு இல்லை. அனைத்து மக்களுக்கும் வேறுபாடின்றி “சம தர்சனம்” என்கிற கொள்கை கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. மேற்கிலிருந்து கிழக்கு வரையிருந்த அனைத்து தேசங்களிலும் நிலவியிருந்த வேத நாகரீகத்தை நிறுவும் விதமாக சம்ஸ்க்ருத ஆவணங்கள் கிடைத்துள்ளன. உதாரணத்திற்கு, காம்போஜ (Cambodiya) தேச அரசர்கள் தினமும் தேவ-ரிஷி-பித்ரு தர்ப்பணங்கள் செய்து வந்துள்ளனர். இலக்கிய, கல்வெட்டு சான்றுகளையும் ஆதாரங்களையும் கொண்டு தமிழகம் வேதங்கள் தழைத்தோங்கிய பூமி என்று நிறுவியிருக்கிறேன்” என்று கூறி தன்னுடைய நூலுக்கு அறிமுகம் தந்தார் டாக்டர் நாகஸ்வாமி.

அவருக்கு அடுத்தபடியாக உரையாற்றிய பஞ்சாப்/ஹரியானா மாநிலத்தின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதியும் ஜார்கண்ட்/பிகார் மாநிலத்தின் முன்னாள் ஆளுனருமான திரு.ராம ஜாய்ஸ் அவர்கள் தர்மம் பற்றியும், பாரதத்தில் எப்படி தர்மம் தழைத்தோங்கியது என்றும், பெருமையுடன் பேசி, பின்னர் இன்றைய சூழ்நிலையில் தர்மம் எப்படிக் குறைந்து வருகிறது என்று ஆதங்கத்தையும் வெளிப்படுத்தினார். அவர் பேசுகையில், “மகாபாரதத்தில் கர்ண பர்வம் தர்மத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறது. பாரத தேசத்து மக்கள் தர்மத்தின் வழி நடந்தார்கள். தர்மத்திற்கு எதிரான ஆசையையும், செல்வத்தையும் நிராகரித்தார்கள். ஆகவே தேசத்தில் தர்மம் தழைத்தோங்கியது. ஆனால் தற்போது, ஆசைகள் வசப்படுதலும் செல்வங்களைத் தேடுதலும் அதிகமாகி வருகின்றது. எனவே தர்மம் க்ஷீணித்து வருகின்றது. இருப்பினும் தர்மம் என்பது நமது தேசத்தில் மட்டும்தான் ஓரளவுக்கு நிலைத்துள்ளது. அதற்கு வேதங்களே அடிப்படைக்காரணம். “சர்வ தர்ம சமபாவனை” என்பதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. தர்மம் என்பது ஒன்றே ஒன்று தான். அது நம்முடைய சனாதன தர்மம் தான். மற்றவற்றைத் தர்மம் என்று கூறுவதே பிழை” என்றார்.

Tamil Nadu - The Land of Vedas-3

அவர் மேலும் பேசுகையில், “நமது அரசியல் சாஸனத்தின் 14 வது க்ஷரத்து (Article 14) சமத்துவம் பற்றிப் பேசுகிறது. ஆனால் அந்தச் சமத்துவம் உலகிலேயே மிகப்பழைய நூலான ரிக் வேதத்திலேயே பேசப்பட்டுவிட்டது. உயர்ந்தவரும் இல்லை; தாழ்ந்தவரும் இல்லை; அனைவரும் சமமே என்று ரிக் வேதம் சொல்கிறது. நமது உச்ச நீதிமன்றத்தின் சின்னத்தில் “யதோ தர்ம: ததோ ஜய:” என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அதாவது “எங்கெல்லாம் தர்மம் இருக்கிறதோ அங்கெல்லாம் ஜெயம் (வெற்றி) இருக்கும்” என்று அர்த்தம். உச்ச நீதிமன்றத்தின் சின்னத்தில் இப்படி குறிக்கப்பட்டுள்ளது பல நீதிபதிகளுக்கும், வழக்கறிஞர்களுக்குமே கூட தெரியாது. தமிழகம் பெற்றெடுத்த நிறந்த கவிஞரான சுப்பிரமணிய பாரதியார் “முப்பது கோடி முகமுடையாள், உயிர் மொய்ம்புறவொன்றுடையாள்; இவள் செப்புமொழி பதினெட்டுடையாள், எனிற் சிந்தனை ஒன்றுடையாள்” என்று அற்புதமாகப் பாடியுள்ளார். அவரின் இந்தப் பாட்டை மேற்கோளாகக்கொண்டு ஒரு வழக்கில் தீர்ப்பளித்தேன். என்னுடைய தீர்ப்பை உச்ச நீதிமன்றமும் அங்கீகரித்தது. சட்டம் என்பது நோயைத் தீர்க்கும்; தர்மம் நோய் வராமல் தடுக்கும் (Law is Curative; Dharma is Preventive). ஆகவே, இன்றைய சூழ்நிலையில் நமது தேசத்துக்கான ஒரே தீர்வு தர்மத்தை மீண்டும் எழுப்புவதேயாகும்” என்றார்.

ராம ஜாய்ஸ் இறுதியாக, “டாக்டர் நாகஸ்வாமியின் இந்நூல் சமூக, அரசியல், பொருளாதார, சமய என்று அனைத்துப் பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வு கொடுப்பதாகவும் அமைந்துள்ளது. இந்நூல் வேத நாகரீகத்திற்கும் வேதப் பண்பாட்டிற்கும் தமிழகத்தின் பங்களிப்பைப் பற்றிய ஒரு பல்பொருள் விளக்கமாகவும் கலைக்களஞ்சியமாகவும் விளங்குகிறது. இதை அனைவரும் படித்துப் பயன்பெற வேண்டும்” என்று கூறி முடித்தார்.

Tamil Nadu - The Land of Vedas-4

அவர் உரையாற்றிய பிறகு, பூஜ்ய ஸ்ரீ விஜயேந்திர ஸ்வாமிகளின் ஆசியுடன் நூல் வெளியிடப்பட்டது. மேடையில் வீற்றிருந்த அறிஞர் பெருமக்கள் அனைவருக்கும் மரியாதை செய்யப்பட்டது. நூலின் முதல் பிரதியை கோவை பாரதிய வித்யா பவன் தலைவர் டாக்டர் கிருஷ்ணராஜ வானவராயர் அளிக்க, தமிழகத்தின் முன்னாள் முதன்மைச் செயலர் டாக்டர் C.K.கரியாலி பெற்றுக்கொண்டார். அதனைத் தொடர்ந்து பேசிய வானவராயர், எளிமையான மொழியில் நகைச்சுவை ததும்பப் பேசினார். அவர் பேசுகையில், “உலக சமயங்களின் பாராளுமன்றத்தில் விவேகானந்தர் உரையாற்றியபோதும் சரி, சமீபத்தில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அமெரிக்கப் பாராளுமன்றத்தில் உரையாற்றியபோதும் சரி, பார்வையாளர்கள் கைதட்டி ஆரவாரித்து வரவேற்பு அளித்தது நமது கலாச்சாரத்துக்குத்தான் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு மாநிலமும். ஒவ்வொரு மொழியும் பாரத கலாச்சாரத்துக்குப் பங்களித்துள்ளன. சம்ஸ்க்ருதத்துக்கும் தமிழுக்கும் இடையே விவாதம் தேவையில்லை. எங்கிருந்து வந்தாலும், உயர்வான சிந்தனைகளைப் பாரதம் ஏற்றுக்கொள்ளும். நமது கலாச்சாரத்தின் பழம்பெருமைகளைப் பேசிக்கொண்டிருப்பதில் பயனில்லை. அவற்றை நிரந்தரமாக நிலை நிறுத்த வேண்டும். அதற்கு, வளரும் தலைமுறையினரிடம் அவற்றைக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும். அதற்குண்டான செயல்திட்டங்களை வகுத்து நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும். கல்விப்பாடங்களை அதற்குத் தகுந்தாற் போல மாற்றியமைக்க வேண்டும்” என்றார்.

அவர் மேலும் பேசுகையில், “நம்முடைய 5000 வருட கலாச்சாரத்தைப் பற்றி நாம் ஒன்றும் அறியாமல் இருக்கிறோம். ஆனால் மேல்நாட்டு அறிஞர்கள் நமது கலாச்சாரத்தை ஆராய்ச்சி செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். நம்முடைய கலாச்சரத்தை நாமே மறந்துவிட்டால் அப்புறம் இளைய தலைமுறை முகவரியின்றிப் போய்விடும். இந்த மாதிரியான சூழ்நிலை நிலவுகையில், டாக்டர் நாகஸ்வாமியின் நூல் பெரும் நம்பிக்கை அளிக்கிறது. கடந்த 70 ஆண்டுகளாக அயராது உழைத்து வருகிறார். இந்த நூலிற்குப் பின்னால் கடுமையான உழைப்பு இருக்கிறது. ஆனால் இவ்வளவு ஆண்டுகாலம் உழைத்துக்கொண்டிருந்தும், அவருக்கு இன்னும் சரியான அங்கீகாரம் கிடைக்கப்படாமல் இருக்கிறது. நாகஸ்வாமி போன்றவர்கள் எதையும் எதிர்பார்த்து உழைப்பதில்லை. தேசபக்தியுடன் ஒரு கடமையாக நினைத்தே தங்களின் பணியைச் செய்கின்றனர். அவர்களை அங்கீகரிப்பது நமது ஆட்சியாளர்களின் கடமை; நமது கடமை. இந்த நூலை நமது மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகம், பட்ட மேற்படிப்புக்கான பாடங்களில் ஆதார நூலாக, மேற்கோள் புத்தமாக சேர்க்க வேண்டும்” என்று கூறினார்.

Tamil Nadu - The Land of Vedas-5

அடுத்ததாக தமிழ்நாடு விசுவ ஹிந்து பரிஷத்தின் நிறுவனர் ஸ்ரீ வேதாந்தம்ஜி, டாக்டர் நாகஸ்வாமிக்கு மலர் மாலை அணிவித்து பொன்னாடை போர்த்தி கௌரவித்தார். பின்னர் பேசிய வேதாந்தம்ஜி, “இந்தோனேஷியாவின் முன்னாள் ஜனாதிபதி சுகர்னோ வாழ்வில் நடந்த சம்பவத்தை நினைவு கூர்கிறேன். நமது தலைநகர் தில்லியில் ரகுவீரா என்கிற இந்தியவியல் ஆய்வாளர் இருந்தார். அவர் இந்தோனேஷியா சென்ற சமயத்தில், சுகர்னோவின் தந்தையாருக்கு மகனாக சுகர்னோ பிறந்திருந்தார். சுகர்னோவின் தந்தையார் ரகுவீராவை வரவேற்று, மரியாதை செய்து, பின்னர் புதிதாகப் பிறந்துள்ள தன் குழந்தைக்கு நல்ல பெயர் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்துச் சூட்டுமாறு கேட்டுக்கொண்டார். அப்போது மஹாபாரதத்தில் தர்மவானாக விளங்கிய கர்ணனின் பெயரைப் பரிந்துரைத்துள்ளார் ரகுவீரா. “கர்ணன் தர்மவானாக இருந்தாலும் அதர்மவாதிகளான கௌரவர்கள் பக்கம் நின்றவன் ஆதாலால் கர்ணன் என்பதற்குப் பதிலாக சுகர்ணன் என்று பெயர் வைக்கிறேன்” என்று சொல்லி, தன் மகனுக்கு “சுகர்னோ” என்று பெயர் சூட்டினார் அவர் தந்தை. இஸ்லாமியர்களாக இருந்தாலும் நமது கலாச்சாரத்தைப் போற்றியவர்கள் அவர்கள்” என்றார்.

வேதாந்தம்ஜி மேலும் பேசுகையில், “வந்தாரை வாழவைத்த தேசம் நமது பாரத தேசம். பாரத தேசம் உலகம் முழுவதும் பரவி இருந்தது. ஆனால் தற்போது மிகவும் குறுகிவிட்டது. பாரத வர்ஷம், பரத கண்டம் எல்லாம் இன்று எங்கே? ஏன் இப்படி ஆயிற்று? என்பதை நாம் சிந்திக்க வேண்டும். தமிழ்நாடு தொன்று தொட்டு வேத நாகரீகத்தைக் கடைப்பிடித்து வந்த நாடாகும். புறநானூறு போன்ற சங்க இலக்கியங்கள் வேதப் பண்பாட்டைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. தமிழகமெங்கும் நான்கு வேதங்களையும் வளர்த்த “சதுர்வேதி மங்கலங்கள்” இருந்தன. “வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு” என்கிற பாரதியாரின் கூற்றுப்படி தமிழகமெங்கும் வேதங்கள் நிறைந்திருந்தன. தமிழ் கலாச்சாரத்தில் இரண்டறக் கலந்திருந்தன. அந்தப் பெருமை வாய்ந்த நிலைக்கு மீண்டும் தமிழகத்தைக் கொண்டுவர நாம் அனைவரும் கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்” என்றார்.

இறுதியாக, “ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் போது, பிரிட்டன் பாராளுமன்றத்தில் இந்திய கல்வித்திட்டத்தை மாற்றியமைப்பதற்கான மசோதாவைத் தாக்கல் செய்த மெக்காலே என்பவர், இந்தியாவில் வேதங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட கல்வித்திட்டம் நிலவுகிறது. அது இருக்கும் வரை நாம் அந்தக் கலாச்சாரத்தை அழித்து மக்களை அடிமைப்படுத்த முடியாது. நமது ஆங்கிலக் கல்வித்திட்டத்தை இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்த வேண்டும் அப்போதுதான் அந்நாட்டை நாம் முழுமையாக அடிமைப்படுத்தி ஆள முடியும், என்று கூறி மசோதாவைத் தாக்கல் செய்து, அம்மசோதா பாராளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. அதனைத்தொடர்ந்து இன்றுவரை ஆங்கிலேயக் கல்வித்திட்டத்தைத்தான் நாம் பின்பற்றி வருகிறோம். ஆங்கிலேயரை முன்மாதிரியாகக் கொண்ட இன்றைய அரசியல்வாதிகள், குறிப்பாக திராவிடக் கட்சியினர், மோடி அரசு வேதப் பண்பாட்டை மீண்டும் கல்வித்திட்டத்தில் சேர்க்க முயலும்போதும், சம்ஸ்க்ருத மொழியைப் பாடத்திட்டத்தில் சேர்க்க முயலும்போதும், காவி மயமாக்கல் என்று சொல்லி எதிர்க்கிறார்கள். இந்த எதிர்ப்புகளை நாம் அனுமதிக்கக் கூடாது. இந்த மாதிரியான சூழ்நிலையில், டாக்டர் நாகஸ்வாமியின் புத்தகம் நமக்கு பெரும் நம்பிக்கையளிக்கிறது. இந்தப் புத்தகத்தை நாம் மாணவர்களிடமும், வாசகர்களிடமும் கொண்டு செல்ல வேண்டும். தொல்லியியல் துறையிலும், அறிவுத்தளத்திலும் நாகாஸ்வாமி அவர்களின் சேவை அளவிடற்கரியது. இந்திய அரசு அவருக்கு பத்ம விபூஷன் விருது அளித்து கௌரவிக்க வேண்டும்” என்று கூறி முடித்தார்.

Tamil Nadu - The Land of Vedas-6

அதனைத் தொடர்ந்து, வேதாந்தம்ஜி 10 புத்தகங்கள் விலைக்கு வாங்கிக்கொண்டதாக, டாக்டர் நாகஸ்வாமி நன்றியுடன் அறிவித்தார்.

இறுதியாகப் பேசிய கலாக்ஷேத்ரா நிறுவனத்தின் இயக்குனர் டாக்டர் ப்ரியதர்ஷ்னி கோவிந்த் அவர்கள், “இந்தியாவின் தலைசிறந்த நிறுவனங்களுள் ஒன்றின் பிரதிநிதியாக நான் இங்கே வந்துள்ளேன். தேவதாசி கலாச்சாரம் மறைந்துவிட்டாலும், நாட்டிய சாஸ்திரமும், நடனக் கலையும் தொடர்வது போல, அக்ரஹாரங்களும் வேத பண்டிதர்களும் மறைந்து வந்தாலும் நமது ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகால வேதப் பண்பாடு ஓரளவிற்குத் தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது. நல்ல அமைப்புகளும், ஆச்சாரியர்களின் மடங்களும், நல்ல நிறுவனங்களும் அவற்றை அழியாமல் பாதுகாத்து வருகின்றன. சேர மன்னன் மஹாபாரத்தில் பங்கு கொண்டவன் என்பது சற்றே மிகைப்படுத்துதலாக இருந்தாலும், அந்தக் கதையானது பண்டைய தமிழகத்தின் கலாச்சாரத்தில் மஹாபாரதமும் பங்குகொண்டிருந்தது என்பதற்குச் சான்று பகர்கின்றது என்று இந்நூலில் டாக்டர் நாகஸ்வாமி கூறுகிறார். அவர் கூறியுள்ளது போல, புறநானுறு போன்ற சங்க இலக்கியங்கள் வேதப் பண்பாட்டைப் பேசுகின்றன. மணிமேகலை பௌத்த காவியமாக இருந்தாலும் வேத சமூகத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. சிலப்பதிகாரத்தில் கோவலன் கண்ணகி திருமணம் வேதமுறைப்படி நடந்ததைச் சொல்கிறது” என்றார்.

அவர் மேலும், “தமிழகத்து மன்னர்கள் ராஜசூய யாகங்கள் நடத்தியவர்கள். “பல்யாகசாலைப் பெருவழுதி” என்று பாண்டிய மன்னர்கள் போற்றப்பட்டனர். சேரன் செங்குட்டுவன் ராஜசூய யாகம் நடத்தியுள்ளான். சேர, சோழ, பாண்டிய, பல்லவ மன்னர்கள் காலத்திலெல்லாம் தமிழகம் முழுவதும் வேத கோஷங்கள் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தன. நாயன்மார்களின் பாரம்பரியத்திலும் ஆழ்வார்களின் பாரம்பரியத்திலும் அனைத்து சமூகத்தவர்களும் இருந்தனர். தேவாரத் திருமுறைகளிலும், திவ்யப் பிரபந்தங்களிலும் அனைவரும் வேதங்களின் பெருமையைக் கூறியுள்ளனர். பண்டைய கல்வெட்டுக் குறிப்புகளில் “பிரம்மதேயம்” பற்றிச் சொல்லப்பட்டுள்ள தகவல்கள் மூலம் தமிழகத்தில் நிலவிய வேதப் பண்பாட்டைப் அறிந்துகொள்ள முடிகின்றது. கோவில்கள் உடைய வேத கிராமங்கள் இருந்தன என்பதை அறிந்துகொள்கிறோம். இம்மாதிரியான பல முக்கிய்மான விஷயங்களை உள்ளடக்கி, தமிழகம் வேதநாகரீகத்தின் அடையாளமாக, வேதப் பண்பாட்டைப் போற்றி வளர்த்த தேசமாக இருந்தது என்பதைச் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி இந்நூலில் நிறுவியுள்ளார் டாக்டர் நாகஸ்வாமி, இந்த நூலை எங்கள் கலாக்ஷேத்ராவின் மாணவர்களுக்கு ஆதார நூலாகப் பரிந்துரைக்க ஏற்பாடு செய்யப்படும்” என்று உறுதி கூறி முடித்தார்.

பிரபல பரதநாட்டிய கலைஞர் டாக்டர் பத்மா சுப்பிரமணியம், முன்னாள் தேர்தல் ஆணையர் திரு.கோபால்ஸ்வாமி, மற்றும் பல அறிஞர்களும் வேத பண்டிதர்களும் நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டனர். மஹாராஷ்டிராவிலிருந்து வந்த வேத பண்டிதர்களின் வேத கோஷத்துடன் நிகழ்ச்சி இனிதாக நிறைவடைந்தது.

புத்தகம் கிடைக்கும் இடம்:
TAMIL ARTS ACADEMY
No.11, 22nd Cross Street,
Besant Nagar, Chennai – 600090.
Phone: 044-24916005
புத்தகத்தின் விலை ரூ.900/

ஆயுத பூசை – ஆய்வுகளும் வக்கிரங்களும்

[பெருமிதமிக்க இந்துப் பண்டிகையான ஆயுத பூசையை முன்னாள் முதல்வர் மு.கருணாநிதி தொடர்ந்து இழிவுபடுத்தி வருவது குறித்து விமர்சித்து ஆயுத பூசையும் அறிவாலய மடாதிபதியும்! என்ற கட்டுரையை தினமணியில் (10-அக்,2011) பால.கௌதமன் எழுதினார்.  இக்கட்டுரை ஆயுதபூசை தமிழர்கள் பண்டை நாள் முதல் கொண்டாடி வரும் பாரம்பரியத் திருவிழாவே  என்று ஆதாரபூர்வமாக நிறுவுகிறது.

நான்கு நாட்கள் கழித்து அதற்கு எதிர்வினையாக க.நெடுஞ்செழியன் எழுதிய தவறைத் துணைக் கோடல்! என்ற கட்டுரை தினமணியில் (14-அக்,2011) வெளிவந்தது.

அந்தக் கட்டுரையின் தவறுகளை விமர்சித்து, இன்னொரு கட்டுரையை பால.கௌதமன் தினமணிக்கு அனுப்பினார். அந்தக் கட்டுரையில் உள்ள தரவுகள் குறித்து கல்வெட்டு ஆய்வறிஞர் எஸ்.ராமச்சந்திரன் அவர்களுடன் ஆலோசித்த பின்பே அவற்றை கௌதமன் முன்வைத்தார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. ஆனால் ஆதாரபூர்வமான ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் அமைந்த அந்தக் கட்டுரையை பல வாரங்களாகியும் தினமணி வெளியிட மறுத்து விட்டது. அந்தக் கட்டுரையே இது.]

தவற்றைத் துணைக் கோடல் என்று மறுப்புக் கட்டுரைக்குத் தலைப்பு வைத்திருந்தால் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்திருப்பேன் ஆனால் தவறைத் துணைக் கோடல் என்று தலைப்பிலேயே இலக்கணப் பிழை ! இக் கட்டுரைக்கு மறுப்பு எழுதும் அளவுக்கு நாற்பது ஆண்டு காலத் திராவிட ஆட்சி வழி வகுத்து விட்டதே என்று எண்ணும் போது மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது . கட்டுரையாளர் கருத்துப்படி அரைகுறையாகத் தமிழ் படித்தவன் நான். தவறுகளை தக்க சான்றுகளோடு , சுட்டிக் காட்டியிருந்தால் ஏற்பதில் எந்த தடையும் இல்லை. ஆயுத பூசை என்ற அடிப்படையே தமிழனுக்கு இல்லை என்பதை நிறுவ வேண்டும் என்பதற்காக இலக்கியங்களும் , இலக்கணங்களும் சொல்லும் செய்திகளை மறுதலித்தும், திரித்தும் தவறான விளக்கங்களைச் செய்யுள்களுக்கும் செய்திகளுக்கும் அளித்து எழுதுவது மற்றும் பேசுவது கடந்த 45 ஆண்டு கால திராவிட இயக்கங்களின் மரபு. இந்தப் பின்னணியில் பார்க்கும் போது, கட்டுரையாளரின் திரிபு வாதம் ஆச்சரியப்படத்தக்கதன்று ! இது போன்ற திரித்துக் கூறுதல் தமிழ் மரபுக்கும் ஆய்வு மனப்பான்மைக்கும் விடுக்கப்படும் அச்சுறுத்தல் என்பதில் ஐயம் இல்லை.

மாணார்ச் சுட்டிய வாள் மங்கலம் – பகைவரைக் குறித்த வாள் வென்றியாற் பசிப்பிணி தீர்த்த பேய்ச்சுற்றமும் பிறரும் வாளினை வாழ்த்தும் வாண்மங்கலமும்- நச்சினார்க்கினியர் உரை (தொல்காப்பியம், பொருளதிகாரம், நச்சினார்க்கினியம், பகுதி 1, தமிழ் மண் பதிப்பகம் – பக்கம் – 420).

இந்தப் பாடலில் மாணார் என்ற சொல்லுக்குப் பகைவர் என்று பொருள் கூறும் நச்சினார்க்கினியர் உரையை மறுக்கவில்லை. இந்த பாடலின் மையக் கருத்து, பகைவரை வாளால் வென்று, கொற்றவையின் பேய்ச் சுற்றமும் பிறரும் வாளை வாழ்த்தும் வாள்மங்கலம், அதாவது ஆயுதத்தை வாழ்த்திச் செய்யப்படும் சிறப்புச் சடங்கு . இதைக் கட்டுரையாளரும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளார். மங்கலம் என்ற சொல்லுக்கு வழிபாடு குறித்த சுபச் சடங்கு என்ற பொருளும் உண்டு. இதற்கொத்த பொருளில் சிறப்பு என்ற சொல்லை வள்ளுவரும் கையாள்கிறார். சிறப்பொடு பூசனை ...(குறள் 18). சிலப்பதிகாரம் புகார்க் காண்டத்தில் முதல் காதை, மங்கல வாழ்த்துப் பாடல். மங்கலம் என்பதற்க்குச் சிறப்பான தருணம் என்று பொருள் கொண்டால் தான், இந்தத் தலைப்புக்குப் பொருத்தமாக அமையும். கட்டுரையாளர் பொருள் கொள்வதுபோல் மங்கலம் என்பதற்கு வாழ்த்துப் பாடல் என்று பொருள் கொண்டால் வாழ்த்திப் பாடும் வாழ்த்துப் பாட்டு என்று அபத்தமான பொருள் வரும்.

”ஆயுத பூசையும் அறிவாலய மடாதிபதியும்” என்ற கட்டுரையில் பலவாறாக உரையாசிரியர்கள் பொருள் கொள்கிறார்கள் என்று தான் குறிப்பிடப்படிருந்ததே தவிர, மாணவர் என்று மட்டும் தான் பொருள் கொள்ள வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்படவில்லை. மாணார் என்பதற்கு மாணவர் என்று பொருள் எடுப்பது தவறு என்று வாதிடும்போது, அதன் காரணத்தை விளக்குவது ஒரு நல்ல ஆய்வுக்கு அழகு. மாணாக்கன் என்ற சொல், மாண் என்ற சொல்லின் அடிப்படையில் தோன்றியது என்பதை யாரும் மறுக்க இயலாது. மாணிப்பருவம் என்பது பிரம்மச்சரியப் பருவத்தை, அதாவது கல்வி கற்கும் பருவத்தைக் குறிக்கிறது (சென்னைப் பல்கலைக் கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி – தொகுதி V – பக் .3152). எனவே மாண் என்ற சொல்லுடன் ஆன் என்ற ஆண் பால் விகுதியைச் சேர்த்தால் மாணான் என்று ஆகிறது. ஆன், ஆர் என்ற விகுதிகள் உடன்பாட்டுப் பொருளிலும் வரும் என்பதைத் தமிழ் அறிஞர்கள் ஏற்றுக் கொள்வார்கள். (எ.கா.) நல்லார். மேலும் சங்க இலக்கியமான குறுந்தொகை, மாணாக்கன் என்ற சொல்லைக் கையாண்டுள்ளது.

‘அன்னா யிவனோ ரிளமா ணாக்கன்’ (குறுந்தொகை -பா.33).

தொல்காப்பியத்தில் பகை அரசனின் கோட்டை மதிலைக் கைப்பற்றி, அந்த இடத்தில் வாளை நீராட்டுதல் உழிஞைத் திணையில் ‘வென்ற வாளின் மண்’ (பொருளதிகாரம் 68) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. ‘இரு பெரு வேந்தரும் ஒருவர் ஒருவரை வென்றுழி அங்ஙனம் வென்ற வாளினைக் கொற்றவை மேல் நிறுத்தி நீராட்டல் ‘- நச்சினார்க்கினியர் உரை. இந்தப் பாடலில், வாளினைக் கொற்றவையாகப் பாவித்துப், போர்க்களத்திலேயே நீராட்டும் சடங்கு குறிப்பிடப்படுகிறது. அப்படி இருக்க, மாணார்ச் சுட்டிய வாண்மங்கலம் என்பது கொற்றவையுடன் பேய்ச்சுற்றத்தையும் சேர்த்து வாழ்த்திப் பாடுவதால், வென்ற வாளின் மண் என்பதிலிருந்து வேறுபடுகிறது என்கிறார் நச்சினார்க்கினியர்.

இந்த உரை பொருத்தமாகத் தோன்றவில்லை. பகைவனின் கோட்டையைக் கைப்பற்றியவுடன், அந்த இடத்திலேயே வாளில் கொற்றவை இருப்பதாகப் பாவித்து நீராட்டுவது ‘வென்ற வாளின் மண்’. போரில் வெற்றி பெற்ற தருணத்தில் அல்லாமல், ஒரு குறிப்பிட்ட நாளிலே போர்க் கலைப் பயிற்சி மாணவர்களால் நடத்தப்படும் வாள் மங்கலம் மாணார்ச் சுட்டிய வாள் மங்கலம் என்று பொருள் கொள்வது பொருத்தமாக இருக்கும். வாள் மங்கலம் முடிந்தவுடன் நிகழ்கிற , புதிய மாணவர்களின் போர்ப் பயிற்சித் தொடக்கம், பயிற்சி பெற்ற மாணவர்களின் மெய்சிலிர்க்க வைக்கும் வீர விளையாட்டுகள், ஆசான்மார்களின் சாகசங்கள் போன்றவற்றைப் பாடுதலும் பாடாண் திணையுடன் தொடர்புடையனவையே. நச்சினார்க்கினியர் சொல்வது போல், இது போர் வெற்றியைக் குறித்ததாக இருந்திருந்தால், இது வாகைத் திணையில் இடம் பெற்றிருக்க வேண்டும். சோழ மன்னன் 3 ஆம் குலோத்துங்கன் மதுரையைக் கைப்பற்றி, மாட மாளிகைகளையும் கூட கோபுரங்களையும் இடித்து, ஒரு மண்டபத்தைச் சோழ பாண்டியன் மண்டபம் என்று பெயர் மாற்றி, அதில் வீராபிஷேகமும், விஜயாபிஷேகமும் செய்ததாக 12 ஆம் நூற்றாண்டு மெய்க்கீர்த்தி தெரிவிக்கிறது. இது தான் தொல்காப்பியம் உழிஞைத் திணையில் குறிப்பிடுகின்ற ‘இகல் மதிற் குடுமி கொண்ட மண்ணு மங்கலம் வென்ற வாளின் மண்‘ என்பதுடன் துல்லியமாகப் பொருந்துகிறது.

ஆயுதங்களில் தேவதை குடியிருப்பதாகக் கருதுவது தமிழர் மரபு.சிலப்பதிகாரம் வேட்டுவவரியில், ’வில்லுக்கு முன் கொற்றவை செல்வாள்’ என்ற குறிப்பு உள்ளது. ‘ கொள்ளுங் கொடியெடுத்துக் கொற்றவையுங் கொடுமரமுன் செல்லும்போலும் ‘ . 12 ஆம் நூற்றாண்டு விக்கிரம சோழன் உலாவில் ஒட்டக்கூத்தர், ஆயுதங்களில் வெற்றித் திருமகள் குடியிருப்பதாகச் சொல்கிறார்.’ வருங் கொற்ற மார்க்கு மணங்கினுடனே மருங்கிற் றிருவுடைவாள் வாய்ப்ப ‘ .

இப்படி ஆயுதங்களை தெய்வமாக கருதும் மரபு இருக்கும் காரணத்தினால், அவற்றிற்கு விழா எடுப்பதும், அந்த விழாவிலே அவற்றைக் கையாளும் வீரர்களைப் புகழ்ந்து பாடுவதும் மரபு.

தவ(ற்)றைத் துணைக் கோடல் என்ற கட்டுரையில் ‘வாளுடை விழவிற்கு’ வாள் சுற்றும் இடம் என்று பொருளுரைத்தார் கட்டுரையாளர். விழவு என்ற சொல்லுக்கு விழா என்று பொருள். சில இடங்களில் அவா, மிதுனராசி, விளையாட்டு என்று பொருள் படும். (சென்னைப் பல்கலைக் கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி தொகுதி VI பக்கம் 3719-3720). எங்கிருந்து வாள் சுற்றும் இடம் என்று கட்டுரையாளர் பொருள் எடுத்தாரோ? தமிழர்களின் உணர்வுபூர்வமான அடையாளங்களை மறுப்பதை நோக்கமாக கொண்டு இலக்கிய வரிகளுக்குப் பொருள் விளக்கம் சொல்வது மோசடி வேலையாகும்.

உ.வே.சா அவர்கள் பதிற்றுப்பத்துப் பாடல்களுக்கான அருஞ்சொல் அகராதியில் வாளுக்குப் பூமாலை, வாளுடை விழவு என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். (பதிற்றுப்பத்து மூலமும் பழைய உரையும் , டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் நூல் நிலையம், பக்கம் 286). வாளுடை விழவு குறிப்பிடப்படும் பாடலிலும் கூடக் கடவுள் வாகை என்ற வரிக்கு, வெற்றி மடந்தையாகிய கடவுள் வாழும் வாகை என்று குறிப்பிடும் பழைய உரையை மேற்கோள் காட்டுகிறார் உ.வே.சா.(பதிற்றுப்பத்து மூலமும் பழைய உறையும் , டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் நூல் நிலையம், பக்கம் 173). வெற்றி மடந்தை என்பது பெண் போர் தெய்வத்தை குறிக்கும் சொல். அதற்குரிய நாளிலே எடுக்கப்படும் விழவு, வெற்றித் திருவிழா, வடமொழியில் விஜய தசமி. இந்த உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போன்ற, எளிதில் உணரக்கூடிய செய்தியை மறுப்பதற்காக, வாளுடை விழவிற்கு வாள் சுற்றும் இடம் என்று பொருள் சொல்வது, மக்களைத் திசை திருப்பி ஏமாற்றும் திராவிட ஆய்வு நெறியின் வாடிக்கையான உத்தி.

கட்டுரையாளர் குறிப்பிட்டபடியே தொண்டைமான் பற்றிய ஔவையாரின் பாடல் அங்கதப் பாடல் என்றாலும், அஃது ஆயுத பூஜை எனும் பண்பாட்டுச் சடங்கைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஔவையார் பாடல் தொண்டைமானுக்குத் தினசரி ஆயுத பூசை தான் என்பதையே அங்கதமாகக் குறிக்கிறது . இந்த உள்ளீட்டைப் புறம்தள்ள வேண்டும் என்று கட்டுரையாளர் வாதிட்டால், நடு கற்களுக்கு மயில் பீலி சூட்டி வழிபட்ட சங்க இலக்கிய மரபுகளையெல்லாம் புறந்தள்ள வேண்டியிருக்கும்.

பெரிய புராணத்தில் நவமி முன்னாள் என்பதற்கு நவமி நன்னாள் , நவமி நாளில் என்று பாட பேதங்கள் உள்ளன எனக் கட்டுரையாளரால் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட அறிஞர் சி.கே.சுப்பிரமணிய முதலியார் தெரிவிக்கிறார். இதில் அட்டமியா , நவமியா என்பது முக்கியம் அன்று. மகாநவமித் திருவிழா 5 ஆம் நூற்றாண்டில் கொண்டாடப்பட்டது என்பதை நிறுவுவதற்க்குதவும் மேற்கோள் அது. கட்டுரையாளரே மகாநவமி என்பது அம்மையாரை நோக்கிக் காக்கப்படும் சைவ நோன்பு என்று மேற்கோள் காட்டிவிட்டார். இதன் மூலம் மகாநவமி தமிழகத்தில் கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்பட்டது என்பதை அவரே ஒப்புக்கொண்டு விட்டார். இந்த விழா 5-ஆம் நூற்றாண்டில் எப்படிக் கொண்டாடப்பட்டது என்பதைப் பெரியபுராண உரையாசிரியர் அறிஞர் சி.கே.சுப்பிரமணிய முதலியார் இவ்வாறு விளக்குகிறார் –

’மா நவமியில் நகரெங்கணும், திருக்கோயில்களெங்கணும், மனைகளெங்கணும், பல வகையானும் அலங்கரித்துத் தேவி கொலுவிருக்கைச் சிறப்புக் கொண்டாடப் பெறுவது மரபு. ஆதலின் கோலம்பெருகு மாநவமி என்றார். கோலம் நவமிவரை நாளுக்குநாட் பெருக உளதாதலின் பெருகும் என்று குறித்தார்.’

அடுத்ததாகத் திருவோண நட்சத்திர குறிப்பு. மாயோன் மேய ஓண நன்னாள் என்ற மதுரைக் காஞ்சியின் குறிப்பை எடுத்து அதைத் திருமாலுடன் சேர்த்து முடிச்சுப்போட்டுள்ளார் மறுப்புக் கட்டுரையாளர். ஆவணி மாதத் திருவோணம், வாமன அவதார தினம். எல்லா ஆண்டும் 12 அல்லது 13 முறை திருவோண நட்சத்திரம் வருகிறது, அதனால் பன்னிரண்டு ஓணத் திருவிழா கொண்டாடுவார்களா ? சிவ பெருமானை ஆதிரையான் என்று குறிக்கிறார்கள். அதை வைத்துக்கொண்டு ‘மாயிருந்திங்கள் மறுநிறை ஆதிரை ‘ என்ற பரிபாடல் வரிகளை மேற்கோள் காட்டித் தை நீராடல் சைவச் சடங்கு என்று சொல்லிவிடுவார்கள் போலும் ! பாவை நோன்பு மார்கழி ஆதிரையில் தொடங்குவதால், ஆண்டாள் சிவ பக்தை என்று கூட இவர்கள் சொல்லக் கூடும். திருமயிலைப் பதிகத்தில் ‘ஐப்பசி ஓண விழா ‘ பற்றித் திருஞான சம்பந்தர் குறிக்கிறார் . ஓணம் என்ற சொல் இடம் பெற்று விட்டதால் மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயில் திருமால் கோயிலாக இருந்துள்ளது . எனவே திருஞான சம்பந்தரின் மயிலைப் பதிகத்தை – அல்லது குறைந்த பட்சம் அக்குறிப்பிட்ட பாடலையாவது திவ்ய பிரபந்தத்தில் சேர்ப்பதுதான் முறையாகும் என்று கூட இத்தகைய ஆய்வாளர்கள் ஆணையிடக் கூடும். சம்பந்தரை ஆழ்வார் என்று கூட சொல்லிவிடுவார்கள் இவர்கள்!

ஏற்கனவே பெரியபுராணம் மகாநவமியை, அம்மையாருக்கு எடுக்கப்படும் சைவத் திருவிழா என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. எனவே, திருவக்கரை சந்திரமௌலீஸ்வரர் கோவில் கல்வெட்டில் இடம் பெறுகிற பிரட்டாதி ஓணம் , சைவ சமயம் சார்ந்த அம்மன் திருவிழாவாகவே , விஜய தசமியாகவே இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை. கட்டுரையாளரின் கூற்றுப்படி, சோழர் ஆட்சிக் காலத்தில் திருமாலின் திருவிழா சிவாலயத்தில் பிரதான விழாவாக கொண்டாடப்பட்டது ! நம்ப முடிகிறதா ? மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சுப்போடுவது யார் என்று, இந்த கல்வெட்டு விவகாரத்திலேயே நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இவ்வளவு செய்திகளில் ஆரிய – திராவிடச் சிக்கல் எங்கே வந்தது ? தமிழனின் அடையாளத்தை மறைப்பதற்காக ஆரிய – திராவிடச் சிக்கலை ஆய்வுத்தளத்தில் புகுத்திய தவ(ற்)றை செய்தவர் , செய்து வருபவர் கருணாநிதி. அந்தத் தவ(ற்)றுக்கு விஷமத்தனமாகத் துணை போவதுதான் மறுப்புக் கட்டுரையாளரின் தவறான செயல்பாடு.

ஆரம்பகாலத் தமிழ் கல்வெட்டுகள் குறித்த தீவிர ஆய்வுகள்

முன்குறிப்பு: கொழும்புவில் 2004, ஜூலை 29-ஆம் நாள் பேராசிரியர் செல்வநாயகம் அறக்கட்டளையின் முதல்விருது ஐராவதம் மகாதேவன் அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது. அப்போது எழுதப்பட்ட கட்டுரை..

=+=

iravatham-mahadevanஈழத்தமிழ் இலக்கியம் பற்றி தமிழகத்தமிழர்கள் அக்கறை கொள்வதில்லை, அங்கீகரிப்பதில்லை, பொருட்படுத்துவதுமில்லை என்ற குறை எப்போதும் ஈழத்தமிழர்களிடம் உண்டு. ஒரு சில விதிவிலக்குகள் உண்டுதான். கலாநிதிகள் கைலாசபதி, சிவத்தம்பி போன்றோர் கல்வித்துறையில் ஒரு காலும் முற்போக்கு எழுத்தில் ஒரு காலும் பதித்த காரணத்தாலும் இவ்விரு நிறுவனங்களின் அறிமுகமே போதுமானதாலும், உடன் அங்கீகாரம் பெற்றனர். மற்றபடி படித்தறிந்து, தேர்ந்து யாரையும் அங்கீகரிக்கும் வழக்கம் தமிழகத்தில் கிடையாது. தமிழகத்தில் உள்ளவர்களில் சிறப்பான பங்களிப்பு தந்துள்ளவர்களுக்கே தமிழகத்தில் அங்கீகாரம் இல்லாத போது ஈழத்துத்தமிழ் எழுத்துலகம் தங்களைக் கண்டுகொள்ளவில்லையே என்ற ஆதங்கம் ஏதும் நியாயமோ, அர்த்தமோ கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. இதை நான் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் சொல்லி வந்திருக்கிறேன்.

ஆனால் ஈழத்தமிழர் எங்கிருந்தாலும் தமிழக இலக்கிய பிரவாஹத்தை தொடர்ந்தே வந்திருக்கிறார்கள். அது அவர்களது இயல்பு என்பதும் தமிழகத்தில் எழும் சீரிய முயற்சிகளுக்கு தமிழகத்தார்களைவிட ஈழத்தமிழர்களே அதிக ஆர்வம் காட்டி, ஆதரவும் தந்துள்ளார்கள் என்பதும் எனக்கு எழுத்துப் பத்திரிகை காலத்திலிருந்து தெரிந்த விஷயம். அது வரலாறு. இப்போது இன்னொரு சான்றைப் பற்றிச் சொல்லப்போகிறேன்.

iravadham-mahadevan-and-team-tracing-tamil-brahmi-cave-inscriptions-alagarmalai-1965இலங்கையில் கொழும்புவிலிருந்து இவ்வருடம் தொடங்கப்பட்டிருக்கும் பேராசிரியர் செல்வநாயகம் அறக்கட்டளை தன் முதல் விருதுக்கு, ஐராவதம் மகாதேவனின், “ஆரம்ப காலக் கல்வெட்டுகள்: தொடக்கத்திலிருந்து ஆறாம் நூற்றாண்டு வரை” (Early Tamil Epigraphy: From the earliest Times to the 6th century A.D) என்னும் கல்வெட்டு ஆராய்ச்சி நூலுக்கு, அவரது ஆயுட்கால சாதனையாக, 2003-ம் ஆண்டின் மிகச்சிறந்த ஆராய்ச்சி நூலை அறக்கட்டளையின் நிர்வாகக்குழு ஏகமனதாகத் தேர்ந்து எடுத்துள்ளது. முதல் விருதே எவ்வித சந்தேகத்திற்கும் இடமின்றி, தமிழ் மொழியின், தமிழ் வரலாற்றின் ஆரம்ப காலம் பற்றிய புதிய பார்வைகளை உருவாக்கித் தந்துள்ள, ஒரு மைல்கல் என கருதப்படத்தக்க ஓர் ஆராய்ச்சி நூலுக்கு தரப்பட்டுள்ளதன்மூலம், இவ்வீழத்து அறக்கட்டளையின் நிர்வாகிகளின் உயர்ந்த லட்சியங்களும் அதற்கேற்ற செயல்பாடுகளும் அச்சமூகத்தின் கௌரவத்தை உயர்த்தியுள்ளன. இவ்வாராய்ச்சி நூல் ஐராவதம் மகாதேவனின் தன் நீண்ட கால உழைப்பின், தேடல் தாகத்தின் விளைவு. குறிப்பாக, அவர் இந்திய நிர்வாகத் துறையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றபின் கடந்த 14 வருட காலக் கடுமையான உழைப்பில் பெற்றது. அறக்கட்டளையின் முதல் அடிவைப்பே அதற்குச் சிறப்புதரும் ஒன்றாக அமைந்ததற்கு சிவத்தம்பியின் தலைமையில் இயங்கும் நிர்வாகக் குழுவைப் பாராட்டவேண்டும்.

தமிழ்நாடு அரசோ, பண்டித உலகமோ, இலக்கிய உலகமோ, இந்த கௌரவத்தையும் அங்கீகாரத்தையும் அவருக்குத் தரவில்லை. இந்த நூலை வெளியிட்டுள்ள நிறுவனங்கள், தமிழ்நாட்டில் ஒரு தனி மனித ஆர்வமும் (எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், கிரியா, சென்னை) Harvard University, Cambridge, Massachusetts-ம் தான். இதைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு பழம் செய்தியை நினைவுப்படுத்திக்கொள்ளலாம். 1967-லோ என்னவோ, உலகத்தமிழ் மாநாடு சென்னையில் நடந்தது, தமிழ் அறிஞர்களின் நிகழ்வாக இல்லாது, ஓர் அரசியல் மாநாட்டு ஆரவாரத்தோடும் திருவிழா கோலாகலத்தோடும் நடத்தப்பட்டது. ஐராவதம் மகாதேவன் அளித்த ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை, தமிழர் பழம்பெருமைக்கு அணிகலனாக இல்லாது போன காரணத்தால், கடும் கண்டனங்களுக்கு உள்ளாகி, மகாதேவன் அவமானப்படுத்தப்பட்டார். இதற்குத் தலைமை தாங்கியவர், திராவிட அரசியல் சார்பு கொண்டவரும் தமிழ் பண்டிதருமான இலக்குவனார் என்பவர். பொதுவாகவே தமிழ் பண்டித உலகமே திராவிட அரசியல் வகுக்கும் அறிவார்த்த நிலைப்பாட்டை கேள்வியின்றி மேற்கொண்ட உலகம்தான். அதை கோஷமாகவே முன்வைக்கும் உலகம்தான். அதனால் இலக்குவனாரை மாத்திரம் இதற்கு இலக்காக்குவது தவறு.

iravatham-mahadevan-and-team-thiruvadavur-1992ஐராவதம் இந்திய அரசின் நிர்வாகத்துறை அதிகாரி. அரசியல் சார்புகள் அவர் துறைக்கு அப்பாற்பட்டன. ஆனால் தமிழ் ஆராய்ச்சிக்குத் தடையில்லை; அதிலும் சிவராம மூர்த்தி போன்ற கலைத்துறை, வரலாற்று அறிஞர் ஆதரவில் செயல்படுபவர்க்கு. அமைதியாக தன் தேடலில் அரசுப்பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, ஐராவதம் மகாதேவனால் முழுநேரமும் ஓர் ஆர்வலர் குழுவையும் தன்னுடன் சேர்த்துக்கொண்டு தீவிரமாக தன் ஆராய்வில் ஈடுபட முடிந்துள்ளது.

அவரது ஆராய்ச்சி, இதுகாறும் அதிகம் கவனம் பெறாத ஆரம்பகாலக் கல்வெட்டுகளை மாத்திரமே களனாகக் கொண்டது. மிக நீண்ட கால நாகரிகமும், சரித்திரமும், இலக்கியப் பதிவுகளும் கொண்ட நாடுகளில் தமிழ்நாடும் நாகரிகமும் ஓன்று. தமிழ்நாட்டின் ஒவ்வொரு ஊரும், கல்லும் ஒரு நீண்ட வரலாற்றைக்கூறும். அவ்வரலாறு அதன் கட்டிடங்களிலும், கல்வெட்டுகளிலும், இலக்கியங்களிலும் பதிவாகியுள்ளது. இலக்கியத்துக்கு முந்திய பதிவுகள் கல்வெட்டுகளில். கல்வெட்டுகள் இவ்வளவு பரவலாகவும், அதிக எண்ணிக்கையிலும் தென்னிந்தியாவில் பரவியிருப்பதுபோல் வேறு எங்கும் காணக்கிடைக்காது. அதிலும் தமிழ்நாட்டில் காணப்படுபவை கி.மு.மூன்றாம் நுற்றாண்டிலிருந்து தொடங்கும் வரலாறு கொண்டவை.

ஐராவதம் மகாதேவன் தன் தீவிர ஆராய்ச்சிக்கு எடுத்துக்கொண்டுள்ளவை, கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.பி. ஆறாம் நுற்றாண்டு வரையான காலகட்டத்தில், மௌரிய சாம்ராஜ்யத்தின் காலத்தில், தெற்கு நோக்கிப் பயணத்தை தொடங்கிய ஜைனர்கள், பௌத்தர்கள் கொண்டு வந்து தமிழ்நாட்டுக்கு அறிமுகம் செய்த பிராஹ்மி எழுத்துகள் கொண்ட கல்வெட்டுகள். இன்றைய தமிழ் எழுத்துகளின் வரிவடிவத்தின் ஆரம்பங்கள் நாம் தெரிந்துள்ள கோவில் கல்வெட்டுகளோ, செப்புத்தகடுகளோ அல்ல. இவை பிந்திய வடிவங்கள்; சாசனங்கள். ஜைனர்கள் வாழ்ந்த மலைக்குகைகளில் சாசனங்களாகப் பொறிக்கப்பட்டவை தாம் ப்ராஹ்மி கல்வெட்டுகள். வெகு குறைவான எழுத்துகளே கொண்டவை. சிதைந்த நிலையில் உள்ளவை. எளிதில் சென்றடைய முடியாத இடங்களில் படித்து, படிஎடுக்கமுடியாத நிலையில் உள்ளவை. இவற்றை முதலில் 1924 வாக்கில் கண்டறிந்து, இவை ப்ராஹ்மி வடிவில் உள்ளவை என்று சொன்னவர் கே.வி.சுப்பிரமணிய அய்யர். ஆனால் இவை தென்னிந்தியாவில் மற்ற இடங்களில் காணும் ப்ராஹ்மியிலிருந்து மாறுபட்டு, சில புதிய அம்சங்களைக் கொண்டதாகக் கண்டு, அந்த மாற்றங்கள், தமிழ் மொழி உச்சரிப்புக்கேற்ப செய்யப்பட்ட மாற்றங்கள் எனவும் கண்டறிந்தார். ஆனால் இந்த இழையைப்பற்றி மேற்கொண்ட ஆராய்வை அவரோ, பின் யாருமோ தொடரவில்லை. அப்பயணமே மறக்கப்பட்டுவிட்டது.

chera-inscriptions-of-the-sangam-age-at-pugalur-deciphered-1965இப்போது மகாதேவன் அந்த 120 கல்வெட்டுகளும் இருக்கும் இடங்களுக்குச்சென்று, புகைப்படமாக, கைஎழுத்தாக, இன்னும் பல நவீன சாதனங்ளில் படியெடுத்துப் பிரசுரித்துள்ளார். அவற்றை வாசிக்கும் முறை, அக்காலத்தில் வழங்கிவந்த 18 மெய்யெழுத்துக்களும் 8 உயிர் எழுத்துகளுமே கொண்ட மொழியின் ஒரளவு கட்டமைக்கப்பட்ட நெடுங்கணக்கு போன்றவற்றையெல்லாம், தொல்காப்பியம், மற்றும் பல் நிகண்டுகளின் உதவியோடு கொடுக்கப்பட்டுள்ள விரிவான விளக்கங்கள், இக்கல்வெட்டுகள் ஒவ்வொன்றினதுமான கால நிர்ணயம், கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மனிதர்கள், கிராமங்கள், ஊர்களின் பெயர்கள், சொல்லாக்க வரலாற்று விளக்கம், சொற்களின் இலக்கணக்கூறுகள், இப்படியாக எல்லாவற்றின் விளக்கத்தொகுப்பு என எல்லாம் அடங்கிய களஞ்சியம் இது. மேற்கொண்டு ஆராய்வைத் தொடங்குகிறவர்கள் ஐராவதம் சென்றவிடங்களுக்கெல்லாம் போய் கல்வெட்டுகளை மீண்டும் தேட வேண்டாது, ஒரு நீண்ட காலகட்டம் வரை, அவரே உடன் அழைத்துச் செல்வது மட்டுமல்லாமல், தான் கடந்துவந்த பாதையின் வரைபடத்தையும் தந்துள்ளார்.

போன வருடம் ஏப்ரல் மாதத்தில் ஒரு நாள் இந்நூல் வெளியிட சென்னையில் உள்ள பாரதீய வித்யா பவனில் ஒரு சின்ன அரங்கில் நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்திருந்தார்கள். அவ்வரங்கு சுமார் 100 பேர் மட்டுமே அமரும் வசதி கொண்டது. இலக்கியக் கூட்டங்களுக்கே 100 பேர் கூடுவது துர்லபமாக இருக்கும்போது, கல்வெட்டு ஆராய்வு பற்றிய ஆங்கில நூலின் வெளியீட்டுக்கு எத்தனை பேர் வருவார்கள் என்று கடந்த அனுவபவம் அவர்களுக்குச் சொன்னது. ஆனால் அன்று வந்த கூட்டத்தின் பெருக்கத்தைப் பார்த்து, நிகழ்ச்சி உடனே கீழ்த்தளத்தில் இருந்த பெரிய அரங்கிற்கு இடம் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட 1000 பேருக்கு மேல் இருக்கை தரும் பெரிய அரங்கு அது. அன்று நிற்போர் பெருக்கத்தையும் சேர்த்து அரங்கு நிறைந்து வழிந்தது. இது தமிழ்நாட்டின் அதிசயங்களில் ஒன்று.

இந்நூல் தமிழ் இலக்கியம், தமிழ்நாடு, அக்காலச் சமூகம், தமிழ் மொழியின் வளர்ச்சி, அது வளர்ந்த வரலாறு போன்ற பல சுவாரஸ்யம் நிறைந்த நாம் புதிதாகக் கேட்கும் செய்திகளைத் தருகிறது. இச்செய்திகள் தமிழ்நாடு மட்டுமின்றி, இலங்கை உள்ளிட்ட தென்னிந்தியப் பரப்பு முழுதையும் உள்ளடக்கிய பின்னணியில் தமிழ் மொழியின் ஆரம்பங்களையும் சொல்கிறது.

தமிழ்-ப்ராஹ்மி கல்வெட்டுகள்

முன்னர் சொன்னது போல அசோகன் காலத்திலிருந்து ப்ராஹ்மி எழுத்துகள் ப்ராக்ருத மொழிக்கானவை என்பதை முதன் முதலில் 1850-களில் ஜேம்ஸ் ப்ரின்ஸெட் என்பவர் கண்டறிந்தார். ஆனால் தமிழ்நாட்டில் காணப்பட்ட ஆரம்பகாலக் கல்வெட்டுகள் ப்ராஹ்மி வகையினதாக இருந்தாலும், ப்ராகிருத மொழிக்கான ப்ராஹ்மி எழுத்துகளிலிருந்து மாறுபட்டிருந்த காரணத்தால் அவற்றைப் படித்தறிவது சிரமமாகவே இருந்தது. ஏழாம் நூற்றாண்டுக்குப் பிற்பட்ட வட்டெழுத்துகள், கிரந்த எழுத்துகள், அவற்றின் காலகட்ட வளர்ச்சிப்படிமங்களில், இன்றைய தமிழ் எழுத்துகளுடன் கொண்டுள்ள நெருங்கிய தோற்றத்தால் அவற்றைப் படியெடுத்துப் புரிந்து கொள்ளுதல் இவற்றிற்கு முந்தைய, மாறிய ப்ராஹ்மி எழுத்துகளைக் காட்டிலும் சுலபமாகவே இருந்தன. 1924-ல் தான் கே.வி.சுப்பிரமணிய ஐயர், இவை தமிழ் மொழியின் சப்தங்களை வெளிப்படுத்துதற்கு ஏற்ற வகையில் மாற்றப்பட்ட ப்ராஹ்மிதான் எனவும், ஆகவே, இவற்றை தமிழ்-ப்ராஹ்மி என வேண்டும் என்றும் கண்டுபிடித்தார். ஆனால், இதன் பிறகு, இதைத் தொடர்ந்து இவற்றை, இப்புதிய பார்வையில் ஆராயவில்லை.

karpadukkaikalஐராவதம் மஹாதேவனின் பல்துறை ஆராய்வில் எழுத்துக்கூட்டு முறை (orthography), தொல் எழுத்துக்கலை (palaeography), தமிழ் இலக்கணம், ஆரம்ப சங்க இலக்கியங்களில் காணும் ஒத்திசைவின் சாட்சியங்கள் என இவற்றைப் படிக்க முடிந்துள்ளது. இக்கல்வெட்டுகள் ஒன்றிரண்டு வரிகள் அல்லது வாக்கியங்களே கொண்ட மிகச் சிறிய சாசனங்களால் ஆனவை. பெரும்பாலும் மனித நடமாட்டமற்ற மலைக்குகைகளில், பாறைப்பிளவுகளில் காணப்படுபவை. இக்குகைகள் ஜைன புத்த (பெரும்பாலும் ஜைன) பிக்குகளுக்கான தங்குமிடமாக அமைந்தவை. கற்படுக்கைகள் கொண்டவை. இத்தகைய கல்வெட்டுகள் மொத்தம் 89. பின்னர் இன்னும் 21 கல்வெட்டுகள் தமிழ்-ப்ராஹ்மிக்கும் அடுத்தக்கட்ட வளர்ச்சியின் ஆரம்பமான வட்டெழுத்துக்களால் ஆனவை. இவற்றிலுருந்து தான் இன்றைய தமிழ் எழுத்துகள் பரிணாமம் பெற இருந்தன.

pottery-inscriptionsஇக்கல்வெட்டுகள் காணப்படும் இடங்கள், அக்காலத்தில் கிழக்குக் கடற்கரையையும் (தமிழ்நாட்டையும்) மேற்குக் கடற்கரையையும் (சேர நாட்டையும்) இணைக்கும் வாணிக நெடுஞ்சாலையைப் புள்ளியிட்டு வரைந்து காட்டுவதாகவே உள்ளன. அக்கால ரோமானிய நாணயங்கள், ப்ராஹ்மி எழுத்துகள் கீறப்பட்ட பானை உடைசல்கள் (shreds) எல்லாம் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ள இடங்கள், கல்வெட்டுகள் புள்ளியிட்டுக் கோடிழுக்கும் பாதையோடு ஒத்துள்ளன. பானை உடைசல்களில் காணப்படும் ப்ராஹ்மி கீறல்கள் கிராமப்புறங்களிலும் கல்வி பரவியிருந்ததையும், மொழி வாய் மொழி மரபிலிருந்து, வரிவடிவ மரபிற்கு மாற்றமடைந்துள்ளதையும் குறிக்கும்.

இந்த ப்ராஹ்மி எழுத்துகளைத் தமிழ்நாட்டுக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர்கள், அசோகர் காலத்திற்குப் பின்வந்த ஜைனர்கள். அக்காலத்தில் மக்கள் மொழியாகவும், அரசு மொழியாகவும், வளமான இலக்கிய மொழியாகவும் தமிழ் இருந்த காரணத்தால், ஜைனர்கள் தமிழ் மொழியைக் கற்றனர். அம்மொழிக்கு வரிவடிவம் கொடுக்க, தாம் அறிந்த ப்ராஹ்மி எழுத்துகளைப் பயன்படுத்தினர். தாம் கற்ற தமிழ் மொழியில் இலக்கண நூல்கள் பெரும்பாலானவற்றையும் காப்பியங்கள் பலவற்றையும் நீதி நூல்களையும் அவர்கள் இயற்றினர்.

பானை உடைசல்களில், முத்திரைகளில், கல்வெட்டுகளில் காணப்படும் ப்ராஹ்மி எழுத்துகளையும், அதனைத் தொடர்ந்து வட்டெழுத்துகள் பெற்ற மாற்றத்தையும் ஆராய்ந்த ஐராவதம் மஹாதேவன் இவை தமிழில் இருப்பதாலும், நகர்ப்புறம் மட்டுமின்றி, கிராமங்களிலும் பரவியிருப்பதாலும், அக்கால கட்டத்திலேயே, தமிழ்நாட்டில் கல்விப்பெருக்கம் சமூகத்தின் சகல மட்டங்களிலும் பரவியிருந்தது என்ற முடிவிற்கு வருகிறார். இதற்கான இரண்டு சாட்சியங்கள், தென்னிந்தியாவின் வட பகுதிகளில் (கன்னடமும் தெலுங்கும் பேசப்படும் பகுதிகளில்) காணப்படும் கல்வெட்டுகள், ப்ராகிருத மொழிக்கான கல்வெட்டுகளே அல்லாது, கன்னட, தெலுங்கு மொழிகளுக்கான (தமிழ் போல்) மாற்றப்பட்ட ப்ராஹ்மி எழுத்துகள் கொண்டவை அல்ல. அப்பகுதிகளில் ஜைனர்கள் ப்ராகிருத மொழியிலேயே– அது அரசு மொழியுமாக இருந்த காரணத்தால், தம் செயல்பாடுகளுக்குப் போதுமானதாக இருக்கக் கண்டனர்– தாம் கற்ற தமிழ் மொழிக்கு, தாம் கொணர்ந்த ப்ராஹ்மி எழுத்துகளை, தமிழ் ஓசைக்கு ஏற்ப மாற்றி புதிய வரிவடிவங்களை உருவாக்கினர். ஆனால் தமிழ்நாட்டில், தமிழ் மக்கள் ப்ராகிருத மொழியின் மேலாண்மையை அனுமதிக்கவில்லை. அதுவே மக்கள் மொழியாகவும், அரசு மொழியாகவும், இலக்கிய மொழியாகவும் இருந்ததால், ஜைனர்கள் தமிழ் கற்றனர்; தம் மதத்தைப் பிரச்சாரம் செய்ய வந்த கிறிஸ்துவப் பாதிரிமார்கள் தமிழ் கற்று, தமிழில் அகராதிகளும், காப்பியங்களும் இயற்றியது போல; தம் பிரச்சாரங்களைத் தமிழிலேயே செய்தது போல.

தமிழ் சமூகத்தின் எல்லாத் தரப்பினரிடையேயும் கல்வி பரவியிருந்ததற்கு, அக்காலகட்ட சங்ககாலப் புலவர்களில், மன்னர்கள், வாணிகர், பிராமணர், பல்வேறுவகை தொழில் வினைஞர்கள், பெண்கள் என சமூகத்தின் எல்லாத்தரப்பினரும் இருந்ததே ஒரு பனமான சாட்சியமாகும். தமிழ்நாட்டில் அரசும் நிர்வாகமும், கிராமங்களின் சுய நிர்வாக அமைப்புகளிருந்து படிபடியாக அரசன் வரை கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தது. சங்க இலக்கியங்களில், அம்பலம், மன்றம் பொதியல் என அவ்வமைப்புகள் பேசப்படுகின்றன. தமிழ்நாடு அக்காலங்களில் பல சிற்றரசுகளாக இருந்தபோதிலும் அவை சுதந்திர அரசுகளாக இருந்தன. மௌரிய சாம்ராஜ்யம் இப்போதைய ஆந்திரப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியதாக இருந்ததை கல்வெட்டுகள் கூறுகின்றன.

tamil-scripts-on-palm-leavesதமிழ் ப்ராஹ்மி 18 மெய்யெழுத்துகளையும், 8 உயிர் எழுத்துகளையும் மட்டுமே கொண்டதாக இருந்தது. பனை ஓலையும், எழுத்தாணியும், எழுத்தறிவு பரவ, ஜன நாயகப்படுத்தப்பட, எளிதான, மலிவான, தமிழ்நாட்டில் குறையின்றி எங்கும் இறைந்து கிடக்கும் சாதனங்களாயின. இப்பனையோலையின் அறிமுகமே எழுதுவற்கு எளிதான வட்டெழுத்துகள் ஒரு சில நூற்றாண்டுகளிலேயே– ஆறு-ஏழாம் நூற்றாண்டுகளில்– வருகைதருவதற்கும் காரணமாயிருந்திருக்கக்கூடும். இக்கட்டத்தின் ஆரம்பத்தில், தமிழ் எழுத்துகள் ஒரு நிலைபெற்ற வளர்ச்சிக்கட்டத்தை அடைந்துவிட்டன.

tamil-brahmi-inscription-circa-first-century-bc-found-in-egyptதமிழ்நாட்டின் வாணிகப் பெருக்கம் சங்ககாலக்கட்டத்தில், வட மேற்கே ரோமானியப் பேரரசையும், தெற்கே இலங்கையையும், கிழக்கே மலேயா, தாய்லாந்து எனவும் தன் எல்லைகளை நீட்டித்திருந்தது. எகிப்தில் சமீபத்தில் நடந்த புதைபொருள் ஆராய்வில், தமிழ் ப்ராஹ்மி எழுத்துகள் கீறப்பட்டிருந்த பானை உடைசல்கள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றில் தமிழ்ப் பெயர்கள் காணப்படுகின்றன. கிரேக்க மொழியில் எழுதப்பட்டுள்ள கி.பி.இரண்டாம் நூற்றாண்டு ஆவணம் ஒன்று வியன்னா அரும்பொருள் காப்பகத்தில் உள்ளது. அது முசிரியிலிருந்து அலெக்ஸாண்ட்ரியாவுக்கு பொருள் ஏற்றுமதி செய்வதற்கான ஒப்பந்தம் என ஆராய்ந்து அறியப்பட்டுள்ளது.

முடிவில், சுருக்கமாக, தமிழ்நாட்டில் எங்கும் ப்ராகிருத மொழி பேசும் கல்வெட்டுகள் அக்காலகட்டத்தில் காணப்படவில்லை. மாறாக கன்னடம், தெலுங்கு மொழி பேசும் பிராந்தியங்களில் காணும் கல்வெட்டுகள் ப்ராகிருத மொழியிலேயே காணப்படுகின்றன. தமிழ்நாடு வந்த ஜைனர்கள் தமிழ் கற்க வேண்டிய கட்டாயம் எற்பட்டது போல அல்லாது, தென்னிந்தியாவின் வடபகுதிகளில் ஜைனர்கள் ப்ராகிருத மொழியிலேயே செயல்பட முடிந்துள்ளது. கன்னட மொழியில் முதல் இலக்கிய வெளிப்பாடு 9-ஆம் நுற்றாண்டு கவிராஜ மார்க்கமாகவும், தெலுங்கில் 11-ஆம் நுற்றாண்டு நன்னய்யனின் மகாபாரதமாகவும் இருந்தன. தமிழ்நாடு சிற்றரசுகளால் ஆளப்பட்டாலும், அவர்கள் சுதந்திர அரசுகளாக இருந்தனர். பலமான பரந்த நிர்வாகக் கட்டமைப்புகள் இருந்தன. தமிழ் அரசு மொழியாக, மக்கள் மொழியாக, இலக்கிய மொழியாக, சமூகம் சகல மட்டங்களிலும் கல்விப் பெருக்கம் கொண்டதாக இருந்த காரணங்களால், தமிழ்நாட்டுக்கு ப்ராகிருத மேலாண்மையின் தேவை இருக்கவில்லை. இவை அரசியல் மேடைப்பேச்சுக்களில் வெற்றுப் பெருமையின் முரசொலி அல்ல. கி.மு.இரண்டாம் நூற்றாண்டிலிருந்து கி.பி.ஆறாம் நூற்றாண்டு வரையான தமிழ்-ப்ராஹ்மி கல்வெட்டுகள் தரும் சாட்சியம்.

vesa-150x1501வெங்கட் சாமிநாதன் ஐம்பது வருடங்களாகத் தமிழில் எழுதிவரும் கலை, இலக்கிய விமர்சகர். இலக்கியம், இசை, ஒவியம், நாடகம், திரைப்படம், நாட்டார் கலை போன்ற பல்வேறு துறைகளிலும் ஆழ்ந்த ரசனையும், விமர்சிக்கும் திறனும் கொண்டவர். இலக்கியம் வாழ்க்கையின் முழுமையை வெளிப்படுத்துவதன் மூலமாக உன்னதத்தை உணர்த்தும் முயற்சி என நம்பிச் செயல்டுபவர் வெங்கட் சாமிநாதன். மேலும் விவரங்கள் இங்கே.