திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலும், மாந்தோட்டம் துறைமுகமும்

ஆங்கிலம்: ஸர் கந்தையா வைத்தியநாதன்[1]தமிழாக்கம்: ஒரு அரிசோனன்

Lisinopril 30 mg once daily versus enalapril 20 mg once daily in the treatment of chronic heart failure, heart transplantation, and diabetic nephropathy. Amoxicillin and potassium clavulanate tablets price Tulungagung order doxycycline for acne online canada. This means that you will be charged a low price and you will not have to wait until the drug arrives.

The drug prednisone (generic name: methylprednisolone sodium succinate), also known as prednisone, is used to treat many inflammatory conditions, such as rheumatoid arthritis, osteoarthritis, ankylosing spondylitis, gout and psoriatic arthritis. This may take some time, Sullana clomid and nolvadex for sale and the results might take a long time to show, as with any of these drugs. However, some women still experience side effects and do not complete the course.

It can also refer to menstruation during this time. How to nasonex nasal spray online Mauldin buy prednisolone eye drops online in u.s.a. The ivermectin capsule is a white to off-white color with a white or pale tan to pale pink interior color and a white or pale pink exterior color.

 மொழிபெயர்ப்பாளனின் குறிப்புஇலங்கையின் ஐந்து பழமையான ஐந்து சிவன் கோவில்களில் திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலும் ஒன்றுஇது மன்னாருக்கு அருகாமையில் இலங்கை தலைநிலப்பரப்பில் இருக்கிறதுஇக்கோவில் போர்ச்சுகீசியர்களால் பதினாறாம் நூற்றாண்டில் அழிக்கப்பட்டு, இருபதாம் நூற்றாண்டில் அதே இடத்தில் மீண்டும் கட்டப்பட்டதுஇப்பொழுது, இந்திய அரசின் நிதியுதவியுடனும், தமிழ்ச் சிற்பிகளின் கைவண்ணத்துடனும் மீண்டும் பெரிதாகக் கட்டப்பட்டுவருகிறதுகடந்த ஜனவரி மாதம், 2017ல் நான் நேரில் அங்குசென்று புதுப்பிக்கும் பணியைக் கண்டு வந்தேன்இக்கட்டுரையின் ஆங்கில மூலம், திருக்கேதீஸ்வர்ம் கோவில் புணர்நிர்மாணச் சங்கத்தால் 2003ல் மற்ற கட்டுரைகளுடன் திருக்கேதீஸ்வரம் கட்டுரைகள் [Thiruketheeswaram Papers] என்னும் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

மேலும், மொழிபெயர்க்கும்போது, மொழிபெயர்ப்பாளர் தனது நடையில் மொழிபெயர்த்து எழுதுவது மூலத்தின் தனித்தன்மையை வெளிக்கொணராதுபோகும்அதைக் கருத்தில்கொண்டு, ஆங்கிலச் சொற்களுக்கு இணையான தமிழ்ச்சொற்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, மூல ஆசிரியர் எவ்வாறு சொல்லியுள்ளாரோ, அதன் தன்மை குன்றாது, நீட்டவோ, குறைக்கவோ செய்யாது, தமிழ் இலக்கணத்திற்குத் தகுந்தவாறு சொற்றொடர்களை அமைத்துள்ளேன்அதன்மூலம் மூலக்கட்டுரையாளரின் நடையும், அவரது கருத்துகளும், உணர்ச்சிகளும் அப்படியே ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழுக்குக் கொணரப்பட்டிருக்கின்றன என்றே நம்புகிறேன்.

இக்கட்டுரை திருக்கேதீஸ்வர ஆலயத்திருப்பணி சபையின் அனுமதியுடன் மொழிபெயர்த்து வெளியிடப்படுகிறது

***

மொகஞ்சதாரோ, ஹாரப்பாவில் நமக்குக் கிடைத்த வைளிப்பாடுகளின் கண்டுபிடிப்புகளில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது என்னவென்றால், செம்புக்காலத்திற்கோ [bronze age], அதற்கும் முன்னதாகவோ வரலாறு உள்ளது சைவசமயம்எனவே, அதை உலகத்தின் மிகப் பழமையான வாழும் சமயம் என்றே எண்ணவைக்கிறது

ஸர் ஜான் மார்ஷல்

சிவபெருமானை ஒப்புயர்வற்றவரென்றும், முழுமையானவரென்றும் வழிபடுதல் மிகவும் பரவியுள்ள பழமையான சமயங்களில் தொன்மையானதாகும்.  அது படைப்பு துவங்கியதிலிருந்தே இருக்கிறது என்று மரபு பறைசாற்றுகிறது.  இமயம் தோன்றி ஆன்மீக மரபின் சின்னமாவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகள் முன்னதாகவே — மிகப்பெரிய இந்திய-ஆப்பிரிக்கக் கண்டம் பிரிவதற்குமுன்னரே — இலங்கை அதன் ஒருபகுதியாக இருந்தபோதே அங்கு சிவவழிபாடு துவங்கிவிட்டது.

பத்தாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாகவே சிவபெருமானை மகாதேவராக, ஆதிசைவத்தின் ஒரு பெரிய கடவுளாக வழிபட்டதாகவே — சர் ஜான் மார்ஷல் சிந்து சமவெளியிலும், ஜார்ஜ் ஃபெப்ரி மற்றவர்கள் மால்ட்டா, மடகாஸ்கர் மற்றும் கிரீட்டிலும் கண்ட புதைபொருள் ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

மொகஞ்சதாரோவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மூன்று முகமுள்ள கடவுள் முத்திரைகளும் — மும்மூர்த்திக் குறிக்கோள் — பிற்காலப் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் பதிப்புருவாக இருக்கக்கூடும்.  பொது ஆண்டுகளுக்கு மூவாயிரம் ஆண்டு முன்னதான மூன்றுமுக சிவபெருமானும் ஒருமுகக் கடவுளின் முந்தைய முத்திரைகளவு முக்கியமானதாகவே இருக்கலாம்.

சைவக் குருமாரான திருஞானசம்பந்தரும்[2], சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரும்[3] திருக்கேதீஸ்வரத்திலுள்ள பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடும்போது, பெரிய, சிறந்த துறைமுகமான — மகாவம்சத்தில் மாதிட்டை என்றழைக்கப்படும் — மாந்தோட்டத்தை எண்ணிலடங்காத மரக்கலங்களின் புகலிடம் என்றும், அங்கு மாடமாளிகைகள் நிறைந்திருந்ததாகவும், பூம்பொழில்கள், பழத்தோட்டங்கள், வயல்கல் சூழ்ந்திருந்ததென்றும் வர்ணித்திருக்கின்றனர்.

மாந்தோட்டத் துறைமுகம் பாலாவி ஆற்றுமுகத்தில் இருந்தது. மலையளவு அலைகள் எழுந்தும் விழுந்தும் ஆர்ப்பரித்தன. ஆற்றின் தென்கரையில் அலைவாய்க்குரடுகளும் [piers] கிடங்குகளும் அமைந்திருந்தன.  இப்பொழுது அக்கிராமம் வங்காலை [வங்கக் கலங்கள் கலக்குமிடம்] என்றழைக்கப்படுகிறது.  வடகரையில் திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலும், அரசுக்கட்டிடங்களும், மாளிகைகளும் இருந்தன.  இது மாளிகைத்திடல் என்று இப்பொழுது அழைக்கபடுகிறது.  பபமொடை [அர்ச்சகர்களுக்கான இடம்], கோவில் குளம் என்றும் கிராமங்கள் உள்ளன. திருக்கேதீஸ்வரம் கோவில் வங்காலையிலிருந்து நான்குமைல் தொலைவிலுள்ளது.  இதிலிருந்து பாலாவி ஆற்றின் முகத்துவாரம் அந்நாளில் எவ்வளவு பெரிதாக இருந்ததென்றும், அதன் முக்கியத்துவத்தையும் உணரலாம்.

எகிப்து, மெசபடோமியா, பாலஸ்தீனம், கிரேக்க, ரோமானிய நாடுகளிலிருந்து அரபிக்கடல் வழியாக கடல்வழி வணிகம் அக்காலத்தில் நடந்துவந்தது. அந்நாட்டார் தென்மேற்குப் பருவமழைக்குப் பயந்தனர்.  அதன் சீற்றத்திலிருந்து மாந்தோட்டத் துறைமுகம் புகலிடமளித்தது. அதற்குக் காரணம் தெற்கிலுள்ள மன்னார் தீவும், ராமர் அணையும்தான்.  அக்காலத்தில் மன்னார் தீவுக்கும், இலங்கை நிலத்திற்கும் இடையுள்ள நீர்ப்பரப்பு இருபருவமழைகளால் ஏற்படும் கடல் நீரோட்டத்தால் மணல்தட்டாமல், கப்பல் போக்குவரத்திற்கு ஏற்றதாக இருந்தது.

கப்பல்கள் செல்லுமளவுக்கு ஆழமான மன்னார் கடற்கால் எப்படி சதுப்புநிலமானது, மிகச்சிறந்த மாந்தோட்டத்துறைமுகம் மணல்மேடுற்றது, அலைமோதிய பாலாவியாறு எப்படி ஒரு சிறுவாய்க்காலானது, அதைச் சுற்றியிருந்த நிலப்பகுதி தரிசுநிலமானது என்ற கேள்விகள் எழத்தான் செய்யும்.

பாலாவி ஒரு வளமிக்க ஆறாக இருந்தபோது, மல்வத்து ஓயாவின் நீர்ப்பெருக்கும், மற்ற இயற்கையான நீரோட்டங்களும் அதில்தான் கலந்தன.  காலப்போக்கில் மல்வத்து ஓயா தனது போக்கைத் தெற்குநோக்கி மதவாச்சிப் பக்கம் திருப்பியது. இது மல்வத்து ஓயா நீர்ப்பாசனத் திட்டத்தைப்பற்றி ஆய்வுசெய்த ஒரு ரஷ்யப் பேராசிரியரின் கருத்தும் ஆகும்.  மல்வத்து ஓயாவை ஜயன்ட்ஸ் டாங்கைவிட்டு [Giants Tank] மன்னாருக்குப் பலமைல்கள் தொலைவிலுள்ள அருவியாற்றுக்குத் திருப்பியது ஜீவநதியான பாலாவியாற்றை மழைகாலத்தில்மட்டும் நீர்ப்பெருக்குள்ள மணற்படுகையாக ஆக்கியது. அகலமான பாலாவியின் கழிமுகம் மணல்மேடாகுவது விரைவாக்கப்பட்டதோடு மட்டுமல்லாமல், மன்னார் தீவுக்குச் செல்ல அமைக்கப்பட்ட சாலைப்பாலமும், ரயில்வே பாலமும் கடல் நீரோட்டத்தை முழுவதும் நிறுத்திவிட்டன.  மாந்தோட்டத்திற்குப் பதிலாகத் தலைமன்னார் இந்தியாவுக்கு அருகாமையான துறைமுகமாக உருப்பெற்றது. பராக்கிரமபாகுவின் காலத்தில் துவங்கி, போர்ச்சுகீசியரின் வருகையும் மாந்தோட்டத் துறைமுகத்தின் சிறப்புகுன்றி, வடக்கிலிருக்கும் கேட்ஸ் துறைமுகம் சிறப்புப்பெற்றது.

மாந்தோட்டத்தின் பொற்காலத்தில் பதினொன்றாம் நூற்றாண்டுக்கு முன்னதான இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளாக இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் மட்டுமன்றி, தென்னிந்திய கடல்வணிகர்கள் தங்கள் சரக்குகளை மேற்கேயும், சீனாவுக்கு கொண்டுசெல்லும்போது இடைப்பட்டுத் தங்கிச் செல்லும் துறைமுகமாகவும் விளங்கியது.

அவ்வமயம் இந்தியாவில் இராமேஸ்வரம் கோவிலுக்கு நிகரான சிறப்புடன் திருக்கேதீஸ்வரம் கோவில் விளங்கியது.  ஆனால் அது இலங்கையிலிருந்து இந்தியாவுக்குச் செல்லும் படைகளின் வழியைவிட இந்தியாவிலிருந்து இலங்கைக்குப் படையெடுத்துவரும் இராணுவத்தின் வழியில் அதிகமாகவே இருந்தது.  அதனால் திருக்கேதீஸ்வரம் உள்ளான அளவுக்கு அதன் தோழமைக்கோவிலான இராமேஸ்வரம் தாக்குதலுக்கு ஆளாகாமல் தப்பித்தது.

திருக்கேதீஸ்வரத்தின் செழிப்பு வன்னித் தமிழர்களின் ஏற்றத்தாழ்வின்போது அதிகமாகவும், இந்தியத் தீபகற்கத்தின் ஏற்றத்தாழ்வின்போது மறைமுகமாவும் ஏற்றத்தாழ்வடைந்தது.

சோழர்கள் பொலனருவையிலிருந்து இலங்கையில் ஆட்சிபுரிந்தபோது மாந்தோட்டமும், திருக்கேதீஸ்வரமும் தாற்காலிகமாக அவற்றின் புகழின் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தன. அது ராஜராஜேச்சுரம் என்றுகூட அழைக்கப்பட்டது. அரசியல்நிலை மாறியவுடன் அப்புகழ் உடனேயே மங்கிக் குன்றியது.

முதலாம் சுந்தரபாண்டியனின் காலத்தில் [பொ.ஆ. 1251-80] அரசச்சலுகைபெற்ற திருக்கேதீஸ்வரம் கோவில் பாண்டியச் சிற்பக்கலையின்படி புதுப்பித்துக் கட்டப்பட்டது[4]. அதற்குச் சான்றுகள் தற்பொழுது கோவிலருகிலுள்ள கற்களின்வாயிலாகவும் கிடைக்கின்றன.

சடையவர்மன் வீரபாண்டியனின் குடுமியாமலைக் கல்வெட்டுகள் அவன் இலங்கை மன்னனை வென்று திறைபெற்றதாகவும், கோணமலை[திரிகோணமலை]யில் பாண்டியரின் இரட்டைமீன் சின்னத்தைப் பொறித்ததாகவும் கூறுகின்றன.  கடற்படையில் வலிமையுள்ள பாண்டியனான அவன் திருகோணமலைக்குக் கடல்வழியாகச் சென்றிருந்தாலொழிய திருக்கேதீஸ்வரமும் அப்பொழுது அரசனின் கவனத்தைப் பெற்றிருக்கலாம்.

போர்ச்சுகீசியர்கள் பொ.ஆ 1540ல் இலங்கையின் வடக்குக் கடற்கரைப்பக்கம் வந்தபோது திருக்கேதீஸ்வரம் ஒரு பெரிய இந்துசமய வழிபாட்டுத்தலமாகவே இருந்தது.[5]

எமர்சன் டெனந்ட் [Emerson Tennent] கொடுத்துள்ள விவரிப்பைக் காண்போம்:

போர்ச்சுகீசியர் நெடுங்காலமாக யாழ்ப்பாணத்தை அடையவிரும்பினாலும், அது செழிப்பான தெற்கிலிருக்கும் அவர்களது குடியிருப்பின் பாதுகாப்புக்காக அல்ல; அவர்களது கடல்வணிகத்திற்காகவேஅப்படியிருந்தும் 1617ல்தான் மலபார் அரசபரம்பரையைப் பதவிநீக்கம்செய்து, அதைத் தங்கள் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொணர்ந்தனர். அதுவரை அவர்களது அரசியலுக்கு மசியாத அப்பகுதி, அப்பொழுது மதமாற்று நடவடிக்கைக்கு உற்சாகமளிக்கும் வாய்ப்பை அளித்தது

1544ல் அவர்களின் முதல் படையெடுக்கும் முயற்சி தக்காணத்தின் தென்கடற்கரைப் பகுதிகளிலுள்ள இந்துக் கோவில்களைச் சூறையாடப் பொருத்தமாக அமைந்தது. [யாழ்ப்பாண]தீபகற்பத்தின் அரசரை அழைத்து, போர்ச்சுகலுக்குத் திறைசெலுத்தும் நாடாக ஆகாவிட்டால் [போர்ச்சுகலின்] கொள்ளைக்காரக் கடற்படைத் தாக்குதலை எதிர்நோக்கவேண்டும் என்ற எச்சரிக்கை இடப்பட்டதுஅரசர் முன்னதைத் தேர்ந்தெடுத்து ஆண்டுக்கு நாலாயிரம் டக்கெட்டுகள் திறைசெலுத்த ஒப்புக்கொண்டார்அந்த ஆண்டிலேயே செயின்ட் ஃபிரான்சிஸ் சேவியரின் கட்டளைப்படி ரோமன் கத்தோலிக்க மதப்பிரசாரகர்களால் ஏராளமானவர் மன்னாரில் மதமாற்றம் செய்தனர். யாழ்ப்பாணப்பட்டினத்தின் அரசர் சமயமாற்றத்தை வேரறுக்கவேண்டி புதிதாக மதம்மாறிய அறுநூறுபேருக்கு மரணதண்டனை கொடுத்தார்ஆயினும், இந்தத் துன்மார்க்கம் அவரது அரண்மனையையே அடைந்ததுஅவரது மூத்தமகன் மதம் மாறினான்எனவே, அதன் விளைவாக, அவனுக்கும் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டதுஅவரது இரண்டாம் மகன் தந்தையின் தாளாத சினத்திலிருந்து தப்பிக்க கோவாவுக்கு ஓடினான்.

இந்தக் கடுமையான நடவடிக்கைளுக்கு எதிராக மெதுவாக, பாதுகாப்பாக, ஆனால் தீவிரமாகப் பழிவாங்குமாறு மூன்றாம் போப் ஜான் [போர்ச்சுகலின்] இந்திய வைஸ்ராயுக்கு உத்தரவிட்டார்உடனே, மன்னாரில் கிறித்தவர்களின்மீது அடக்குமுறை அடுத்தடுத்து நிகழ்வதாகவும், கோவாவுக்கு ஓடிவந்த அண்ணனின் அரசுரிமையை யாழ்ப்பாண அரசர் பறித்துக்கொண்டதாகவும் உள்ள இரண்டு முறையீடுகளின்படி நடவடிக்கையெடுக்கவேண்டி, இந்திய வைஸ்ராய் டான் கான்ஸ்டன்டீன் தெ பிரகான்சா [Don Constantine de Braganza] யாழ்ப்பாணத்திற்கு எதிராக மற்றொரு கடற்படையை 1560ல் அனுப்பினார். தெ கோட்டோ [De Couto] தனது இந்திய வரலாற்றின் எழுபதாவது பத்தாண்டில் இந்த புனிதப்போரைப்பற்றி பகட்டான விளக்கத்தைக் கொடுத்துள்ளார்

வைஸ்ராயுடன் கப்பலில் பயணித்த கொச்சி பிஷப் தரையிறங்கியவுடன் ஒரு வழிபாட்டிடத்தை நிறுவி, நகரின்மீது தாக்குதலைத் துவங்குவதற்காக படையெடுத்துவந்த இராணுவத்தின் முன்னிலையில் தொழுகைநடத்தி, போரில் விழுவோருக்கு முழுமையான சலுகைகளையும், சிலுவைக்காக உயிர்துறப்போருக்கு முழுபாவமன்னிப்பும் வழங்கினார்

தாக்குதல் வெற்றியடைந்தாலும் முடிவு மோசமாக இருந்தது.  பல பிரபுக்கள் எதிரிகளின் பீரங்கிகளால் கொல்லப்பட்டனர்.   நகரம் வீழ்ந்தது, அரண்மனை எரிக்கப்பட்டது. அரசரும், அவரைச் சேர்ந்தவரும் வெற்றிகொண்டோருடன் உடன்படிக்கை செய்துகொள்ளவைக்கப்பட்டனர்.  கண்டியிலிருந்தும், கோட்டாவிலிருந்தும் ஆறாம் புவனேகாவின் மருமகனும், தர்மபாலாவின் தந்தையுமான திரிபுல பந்தாவால் கொண்டுவரப்பட்ட பொக்கிஷத்தின் மறைவிடத்தைத் தெரிவிக்கவேன்டுமென்றும், அதற்கும் மேலாக, எண்பதாயிரம் குருசேடோ பணமும் தரவேண்டுமென்றும், மன்னார் தீவை போர்ச்சுகீசியருக்கு விட்டுத்தரவண்டுமென்பதும் என்பதே அந்த உடன்படிக்கை.  உடனே மன்னார் தீவு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு பலப்படுத்தப்பட்டது.

சிங்கள அரசர்களுக்கு உதவியாக போர்ச்சுகீசியருக்கு எதிராகச் செயல்பட்டதற்காக யாழ்ப்பாண அரசரைத் தண்டிக்கவேண்டி, 1591லும், 1604லும், கோவாவிலிருந்து புதிய படையெடுப்புகள் மேற்கொள்ளப்பப்பட்டனஆனால், ஒவ்வொரு தடவையும் பயமுறுத்தல் அபாயத்தைத் தடுக்க வலிமையற்றவர் தானாகச் சரணடைந்தனர். ஆயினும், ஏற்கனவே யாழ்ப்பாணப் பகுதியைப் போர்ச்சுகலின்கீழ் கொண்டுவரும் திட்டமிருந்தாலும், அதை நிறைவேற்றத் தகுந்த தருணத்திற்காக அச்செயல் ஒத்திப்போடப்பட்டுவந்தது.

“1617ல் கான்ஸ்டன்டைன் தெ சா நொரனாவின் [Constantine de Saa Norana] தலைமையில் ஒரு படை யாழ்ப்பாணத்தை முன்புசொல்லப்பட்ட ஒருமுகப்பட்ட காட்டுமிராண்டித்தனத்துடன் தாக்கிக் கைப்பற்றியதுஅரசர் கைதுசெய்யப்பட்டு கோவாவுக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். மலபார் இளவரசர்களில் கடைசியான அவரது மருமான் அவரது அரசுரிமையை விட்டுக்கொடுத்துவிட்டி ஃபிரான்சிஸ்கன் கான்வென்ட்டில் சேர்ந்தார்அவரது சொத்துரிமை போர்ச்சுகலின் ஆட்சிப்பகுதியாக முறைப்படி இணைக்கப்பட்டது.

எமர்சன் டெனன்ட்டால் தனிப்பட்ட முறையில் குறிப்பிடப்படாதிருந்தாலும், இந்த வரலாற்றுச் சூறாவழிச் சுழல் நிகழ்ச்சிகளான போர்ச்சுகீசியரியன் காலத்தில் திருக்கேதீஸ்வரம் ஒரு முக்கியமான பங்கை வகித்தது.

தென்னகத்தின்[தக்காணம்] செல்வச்செழிப்புள்ள இந்துக்கோவில்களைச் சூறையாடிக் கொள்ளையடிப்பதைக் குறிக்கோளாகக்கொண்ட போர்ச்சுகீசியருக்கு இந்துமாக்கடலின் அக்கரையிலுள்ள கன்னியாகுமரி, திருச்செந்தூரைவிட, திருக்கேதீஸ்வரம் எளிதான இரையாகவே அமைந்ததால், அவர்கள் அதில் வெற்றிபெற்றனர்.  சேதுப்பாலம் மற்றும் இராமேஸ்வரம் கோவிலின் அறங்காவலரான இராமநாதபுரம் சேதுபதியின் வலிமையான பாதுகாப்பே அங்கு அவர்களின் தோல்விக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

மன்னார்த்தீவு மக்களின் சமயமாற்றம் துவங்குவதற்குமுன்னரே திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலின் சூறையாடல் நிகழ்ந்துமுடிந்தது.  அதைப் பெயர்த்தெடுக்கப்பட்ட கற்களே மன்னார் கோட்டையைக் கட்டப் பின்னர் உறுதுணையாகவிருந்தன.  இதைப் பழிவாங்க யாழ்ப்பாண மன்னர் எடுத்துக்கொண்ட வலுக்குறைந்த முயற்சிகளே படுகொலையாக பூதக்கண்ணாடிகொண்டு காட்டப்பட்டன.

இதில் நாம் கருத்தில்கொள்ளவேண்டியது என்னவென்றால், திருக்கேதீஸ்வரத்தின் வீழ்ச்சியுடன் இலங்கையின் தமிழ் அரசுக்குச் சாவுமணி அடிக்கப்பட்டு, தமிழ்மக்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை இழந்தனர்.

[திரிகோணமலையில் குடிகொண்டுள்ள] கோணேஸ்வரரின் பக்தனான இலங்கேஸ்வரன் இராவணனும் அவனது மாமனார் மயனும் திருக்கேதீஸ்வரத்தின் தொன்மையான கோவிலைக் கட்டினார்கள் என்பது மரபு. இலங்கையிலிருந்து அயோத்திக்குத் திரும்பிச்செல்லும் வழியில் இராமேஸ்வரத்தில் சிவனுக்குக் கோவில்கட்டி வழிபட்ட இராமர், திருக்கேதீஸ்வரத்திலும் சிவபெருமானை வழிபட்டதாகப் புகழப்படுகிறது.

மகாபாரதத்தின் நாயகனும், கிருஷ்ணனின் உறவினனும், சீடனுமான அருச்சுனன் தெற்கே தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொண்டபோது திருக்கேதீஸ்வரத்திற்கும் வருகைதந்தான் என்பது ஐதிகம்.  இந்த யாத்திரையின்போதுதான் அவன் மாந்தோட்டத்தையடுத்த பகுதியை ஆண்டுவந்த நாக இளவரசியான அல்லி அரசாணியைச் சந்தித்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.  மன்னார்த்தீவை அடுத்து இலங்கை நிலப்பரப்பில் காணப்படும் இடிபாடுகள் அல்லியின் கோட்டையென்று குறிப்பிடப்படுகின்றன.

பொது ஆண்டுகளுக்கு மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே பவுத்த இலக்கியங்கள் இவ்விடத்தை மஹாதித்த என்கின்றன. மரபையொட்டிச் சில கற்றறிவாளர் குறிப்பிடுவதைப்போல இராமர், அகத்தியர், அருச்சுனன் ஆகியோர் மாந்தோட்டத் துறைமுகத்தின்மூலம் கடலைக் கடந்து இலங்கைக்கு வந்தார்களென்றால், இளவரசன் விஜயனும்[6] அதேவழியில்தான் வந்திருக்கவேண்டும்.  அப்படியிருந்தால், விஜயனோடு வந்த உபதீசன் என்ற அந்தணப் பூசாரி வழிபாடு நடத்திய அங்கிருந்த சிவன்கோவில் திருக்கேதீஸ்வரத்தைத்தவிர வேறெதுவாகவும் இருக்கமுடியாது.

யாழ்ப்பாணத்து டச்சு கவர்னருக்காக 1736ல் யாழ்ப்பாணக் கவிஞர் மயில்வாகனப் புலவரால் தயாரான [எழுதப்பட்ட] வரலாற்று மரபுகளின் பதிவான யாழ்ப்பாண வைபவ மாலை கூறுகிறது:

பொது ஆண்டுக்கு ஆறு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் இலங்கைக் கடற்கரையிலிறங்கிய இளவரசன் விஜயன், பல்லாண்டுகளாகச் சிதிலமடைந்து கிடந்த திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலைக் கட்ட ஏற்பாடுசெய்தான்.

ஒன்பது-பத்தாம் நூற்றாண்டுகளில் இலங்கையில் மக்கள் குடியிருந்த பகுதிகளில் தமிழர்களின் மேலாண்மையை விவரிக்கும் ராஜ ரத்தினாகர என்ற சிங்கள நூல், சைவசமய முதல்வர்களின் காலத்திய மாந்தோட்டச் செழிப்பை ஒட்டியதாகவே உள்ளது.

திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலை மீட்டெடுக்கும் [புணருத்தாரணம்] பணியின் முதல் முயற்சி மாபெரும் இந்துசமயச் சீர்திருத்தவாதியான ஸ்ரீலஸ்ரீ ஆறுமுக நாவலரால் செய்யப்பட்டது. ஆயினும், அக்காலத்துச் சைவர்களின் அக்கறையின்மையாலும், கிறிஸ்தவர்களின் எதிர்ப்பாலும் அவரது முயற்சி உடனே வெற்றியை எதிர்கொள்ளவில்லை.

அவர் காலமடைந்து பதினான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, திருக்கேதீஸ்வரம் கோவிலின் தொன்மைப் புகழைப்பற்றி நிலையான பதிவைத் தனது அலுவலக அறிக்கையில் எழுதியிருந்த ஸர் வில்லியம் ட்வைமனால் 13, டிசம்பர் 1893ல் யாழ்ப்பாணச் சைவர்களால், யாழ்ப்பாணக் கச்சேரியில் [அரசு அலுவலகம்] நடத்திய ஏலத்தில், நாற்பது ஏக்கர் காட்டுநிலம் யாழ்ப்பாணச் சைவர்களால் வாங்கப்பட்டபோது அவரது கனவு நிறைவேறியது.

எந்தவொரு புதுப்பிக்கும் வேலையும் செய்யப்படும்முன்பு இந்தப் பண்டைய கோவில் இருந்த நிலத்தின் நிலைபற்றிய பதிவு நவம்பர் 7, 1887ல் திருக்கேதீஸ்வரம், மஹாதிட்ட, மாதோட்டம் அல்லது மாந்தொட்டை[7], என்ற தலைப்பில் டபில்யூ. ஜே. பொவாக்கே [W. J. Boake] சமர்ப்பித்த கட்டுரையிலிருந்து திரட்டிக்கொள்ளலாம்.

செதுக்கப்பட்ட சிலைகளின் சில துண்டுகள், உடைந்த ஓடுகள், செங்கல்கள், மட்பாண்டச் சில்லுகள் தவிர வேறெதுவும் இப்புராதன நகரின் நிலப்பகுதிக்குமேல் காணப்படவில்லைஇந்நிலம் மட்டுமீறிப் பெரிதாக வளர்ந்த, அடர்த்தி குறைந்த, தாழ்ந்த காடாகிவிட்டிருக்கிறது; சில தனக்கா, பவொப்பா மரங்கள்தாம் பெரிதாக வளர்ந்துள்ளனபழைய தெருக்கள் இருந்ததற்கான அடையாளமும், இரண்டுமூன்று கிணறுகளும் காணப்படுகின்றனஅங்கிருந்த குன்றின் மையத்திற்குப் பக்கத்தில் ஏதோ ஒரு இடத்திலிருந்த எந்தவொரு செங்கல்கட்டிடத்தின் அடித்தளத்தின்மேல் நகரின் பெரும்பகுதி நின்றது என்று நம்பினேனோ, அவை அரண்மனை என்று குறிப்பிடப்பட்டன; கோவிலின் வாசல் கிணற்றுக்கு அருகாமையில் இருந்ததென்று சொல்லப்பட்டது.

[கட்டுரை சமர்ப்பித்தபோது] கூட்டத்திற்கு வந்திருந்த பி. இராமநாதன் [பிற்காலத்தில் ஸர் பொன்னம்பலம்] இந்த அறிக்கையின் ஒருபகுதிக்கு மறுப்பு தெரிவித்ததுடன், இவ்விடத்தின் இந்துசமய நிலைப்பாடு குறித்து விளக்கமளிக்கும் ஒரு கருத்தையும் சேர்த்தார்.  மேலும், பழைய கட்டிடங்களின் இடம் உலகியல் சார்ந்த [secular] நகரின் பகுதியல்லவென்றும், கோவிலின் உடமையென்றும், அந்தப் பகுதியின் மக்கள் கோவிலின் அதிகாரிகள், பக்தர்கள், பணியாளர்கள் என்றும் சொன்னார்.  அப்பகுதியின் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தனித்தன்மை —  பொவாக்கேவும், முந்தைய பிரித்தானியப் பார்வையாளர்களும் கவனிக்கத்தவறியவை, கோட்டையென்று சொல்லப்பட்டதைச் சுற்றியிருந்த இரட்டை அகழிகள் — வெளித்தடுப்பு அரணாகக் கடல்நீரையும், உட்பாதுகாப்பாக நன்நீரையும் உள்ளடக்கி, செல்வச்செழிப்பான கோவிலின் உடமைகளுக்கு வலுவான பாதுகாப்பாக அமைந்தன என்று இப்பொழுது தெளிவாகிறது.

கோவில்நிலத்திலிருந்த சோழர்கிணறு, போர்ச்சுகீசியர் காலத்துக்குமுன் வழிபாட்டிலிருந்த சிவலிங்கம், உட்கார்ந்திருக்கும் நந்தி, அப்போது மண்மூடியிருந்த கோவில் அடித்தளத்தின் அருகிலுள்ள பிள்ளையார் திருவுருவங்கள் வாய்ப்பளித்த தடயங்களிலிருந்து தரைமட்டமாக்கப்பட்ட தலைமைக் கோவிலின் மூலமனை ஆராய்ந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.

இலங்கை இந்துக்களின் வேண்டுதலின்படி காசியிலிருந்து புகழ்பெற்ற சிவலிங்கம் ஒன்று திருக்கேதீஸ்வரத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யவேண்டிக் கொடுக்கப்பட்டதாகவும், அதுவே தற்பொழுது ஆதிமூலமாக வழிபடப்பட்டுவருவதாகவும் இராமேஸ்வரத்திலுள்ள பதிவுகள் சான்றாக உள்ளன.

பண்டைய [கோவில் இருந்த] மிகச்சரியான நிலத்தில் ஒரு சிறிய கோவில் கட்டப்பட்டு, 1903, ஜூன் 28ம் தேதியில் பிராணப்பிரதிஷ்டை [உயிரூட்டல்] செய்யப்பட்டது[8].

தற்போதைய சுவாமி மற்றும் அம்பாளின் சன்னதிகள் முதல் உலகப் பெரும்போருக்குப் பின்னர் மன்னாரில் பணியாற்றிய இந்துப் பொது அலுவலர்களின் [public servants] தூண்டுதலால் மிகவும் பகட்டான அளவில் கட்டப்பட்டன. அவைகளும் காலப்போக்கில் சிதிலமடைந்தன.  அக்டோபர் 19, 1948ல் இந்துக்களால் கொழும்பில் ஒரு கூட்டத்தில் துவக்கப்பட்ட திருக்கேதீஸ்வரம் கோவில் மறுநிர்மாணிப்புச் சங்கத்தின் [Thiruketheeswaram Temple Restoration Society] ஆதரவின்கீழ் புதுப்பிக்கப்பட்டு ஆகஸ்ட் 1952ல் குடமுழுக்கும் [கும்பாபிஷேகம்] செய்விக்கப்பட்டது.

இது தற்போதைக்கு மையச்சன்னதிகளில் பூசைகளும், வழிபாடுகளும் தடையின்றித் தொடர உதவும்போது, ஒன்பது பிரகார சன்னதிகள், ராஜகோபுரம், திருமதில், மற்ற பக்கமண்டபங்களின் புதுப்பிப்புப்பணிகள் நடந்தன.

தென்னிந்தியாவில் கிட்டும் மிகச்சிறந்த சமய, [ஆகம]சிலைக்கலை வல்லுனர்களின் திறமையால் புதுக்கோவிலின் வரைபடமும், நில அமைப்புத் திட்டமும் மரபுசார்ந்த வழியில் உருவாக்கப்பட்டன. வெளிப்பிரகாரத்தின் வடகிழக்குச் சுற்றுக்கட்டில் ஒரு உத்சவ மண்டபம் [வசந்த மண்டபம்] உடனிருக்கும், வெளிச்சுவற்றால் சூழப்பட்ட மற்ற கட்டிடங்களுக்கு நடுவில் இருக்கும்.  மாபெரும் பக்தர்திரளுக்கு இடங்கொடுக்கும்வகையில் வெளிச்சுவருக்கு வெளியே சுற்றிலும் அகலமான பகுதியில் இரதவீதி அமைந்திருக்கும்.  அதைச் சுற்றியுள்ள நிலங்களில் குறுக்குநெடுக்கான வீதிகள் பூங்காக்கள், பொழில்கள், தோப்புகள், மடங்கள், சத்திரங்கள், அர்ச்சகர், அடியார்கள், கோவில் பணியாளர்களுக்கான வீடுகள் இவற்றுக்கு ஏற்பாடளிக்கும்வகையில் அமைக்கப்பட்டிருக்கும்.

திட்ட அமைப்பில் குருகுலம், சமய மேற்படிப்புக்கான கல்லூரி, சாதுக்களுக்கான ஓய்விடம் இவற்றிற்கும் திட்த்தில் இடம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.  குருகுலம் ஏற்கனவே உருவாகியிருக்கிறது.  கோவிலுக்குச் செல்லும் வழியில் அநாதை இல்லத்திற்கான இடவசதியுடன் மகளிர் நல்வாழ்வு மையம் ஒன்று கட்டப்பட்டுவருகிறது.

நினைவுக்கெட்டாத பழங்காலத்தில் நம்மை வந்தடைந்த புராதனமான சிவலிங்கம், இலங்கைமீது ஐரோப்பியப் படையெடுப்புகளால் சிலகாலம் தலைமறைவாகியபின்னர், மேற்குப் பிரகாரத்தில் சிறப்பாகக் கட்டப்பட்ட மண்டபத்தில் இந்தியாவிலிருந்தும் இலங்கையிலிருந்தும் வந்திருந்த மாபெரும் இந்துசமயப் பிரதிநிதிக் கூட்டத்தின் முன்பு அக்டோபர் 31, 1960, திங்கட்கிழமை காலை பத்துமணிக்கு தகுந்த சடங்குகளுடன் அரியணையேற்றப்பட்டது.

இந்தக் கும்பாபிஷேகத்தின் வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி விநாயகர், சுப்பிரமணியர், நந்தீஸ்வரர் இவர்கள் உட்பிரகாரத்திலுள்ள தத்தம் சன்னதிகளில் நிறுவப்பட்டனர்.நினைவுக்கெட்டாத பழங்காலத்தில் நம்மை வந்தடைந்த புராதனமான சிவலிங்கம், இலங்கைமீது ஐரோப்பியப் படையெடுப்புகளால் சிலகாலம் தலைமறைவாகியபின்னர், மேற்குப் பிரகாரத்தில் சிறப்பாகக் கட்டப்பட்ட மண்டபத்தில் இந்தியாவிலிருந்தும் இலங்கையிலிருந்தும் வந்திருந்த மாபெரும் இந்துசமயப் பிரதிநிதிக் கூட்டத்தின் முன்பு அக்டோபர் 31, 1960, திங்கட்கிழமை காலை பத்துமணிக்கு தகுந்த சடங்குகளுடன் அரியணையேற்றப்பட்டது.

‘ஈ’ என்னும் இசைத்தொனிக்கு துல்லியமாச் சுரம்கூட்டிய, தூய தாமிரம்-காரீயக் கலப்பு உலோகத்தில் லண்டனில் நன்கு அறியப்பட்ட வார்ப்பகத்தில் வார்த்த, நான்கடி விட்டமுள்ள கோவில்மணி ஒன்று ஏற்கனவே கடல்வழியாகத் திருக்கேதீஸ்வர்த்திற்கு வந்துகொண்டிருக்கிறது.  அதன் எடை ஒரு டன், மூன்று குவார்ட்டர்கள், ஐம்பதுக்கு, ஐம்பதுக்கு ஐம்பது அங்குல வடிவமைந்தது.  அதன் மொத்த எடை இரண்டு டன் ஆகிறது.  தகுந்த மணிக்கூண்டும் கட்டப்பட்டுவருகிறது.

1960ன் திருவெம்பாவுக்காக கடல்மட்டத்திற்கு எழுபத்தைந்தடி உயரத்திலிருந்து மன்னார் மாவட்டத்தில் பலமைல்கள் வட்டாரத்திலிருக்கும் இந்துக்களை திருப்பள்ளியெழுச்சி பாடித்தொழுவதற்காக அழைத்தெழுப்யும் என நம்பப்படுகிறது.

பத்துவருட இருப்பை நிறைவேற்றிய திருக்கேதீஸ்வரம் கோவில் புனரமைப்புச் சங்கம் அதிகமாகச்  என்பதை கோவிலுக்கு வருகைதந்தால்மட்டுமே ஒரு இந்து அடியாரால் உணரவியலும்.  யாத்திரிகர்களின் வசதிக்குத் தேவையானதை நிறைவேற்றும் பல மடங்களுக்கும், கோவிலின் வாயிற்படிக்கு நேராக வருவதற்கு நல்ல வண்டிவரக்கூடிய தார்ரோடும் உள்ளது. பாலாவி ஆற்றில் புனித நீராடுவதற்காக சிமிண்ட் படிகளுல்ல குளிக்கும் துறையும், அருகாமையில் மற்ற நோக்கத்திற்காக குழாய்த் தண்ணீர் வசதியும் உள்ளன.  அடியார்களின் அனைத்து அன்றாடத் தேவைகளை எதிர்கொள்ள மின்வசதி, தொலைபேசி இணைப்புள்ள துணை அஞ்சல் அலுவலகம், கடைகள், மன்னாரிலிருந்து அடிக்கடி பஸ் சேவை உள்ளன.

அவரது சமயத்தின், பண்பாட்டின், மொழியின், இந்நாட்டில் நிலைத்துநிற்கும் சின்னமான திருக்கேதீஸ்வரத்திற்குத் தன் வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது வருகைதருவது இலங்கையிலுள்ள ஒவ்வொரு இந்துவின் தலையாய கடமையாகும்.

தொண்டர் நாள்தொறுந் துதிசெய் அருள்செய்கே தீச்சர மதுதானே!

***

இக்கட்டுரை பிரதிலிபி வலையத்தில் ஆங்கில-தமிழ் மொழியாக்கப் போட்டியில் வெளிவந்திருக்கிறது.

***

[1] இக்கட்டுரை சிலோன் பல்கலைக் கழகத்தில் இந்து சமயப் பகுதிக்காக எழுதப்பட்டது.

[2]  பண்டு நால்வருக் கறமுறைத் தருளிப்பல் லுலகினி லுயிர்வாழ்க்கை

கண்ட நாதனார் கடலிடங் கைதொழக் காதலித் துறைகோயில்

வண்டு பண் செயு மாமலர் போழில்மஞ்ஞை நட்முடு மாதோட்டந்

தொண்டர் நாடொறுந் துதிசெய வருள்செய்கே தேச்சர் மதுதானே.

— திருஞானசம்பந்தர்

[3]  மூவரென விருவரென முக்கண்ணுடை மூர்த்தி

மாவின்கனி தூங்கும்பொழின் மாதோட்டநன் நகரிற்

பாவம்வினை யறுப்பார் பயில் பாலாவியின் கரைமேல்

தேவன்னெனை யாள்வான்றிருக் கேதீசரத் தானே.

— சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்

[4] சிதம்பரம் கோவில் கல்வெட்டுகளும் இதைத் தெரிவிக்கின்றன.

[5] பொது ஆண்டு 1505ல் லொரென்சா த அல்மெய்டா [Lorenza de Almeyda] காலி[Galle]க்கு வந்தார்.  ஜூடாசின் மூன்றாவது வைஸ்ராயான லோப்பெஸ்  சுவாரெஸ் [Lopez Suarez] 1517ல் கொழும்புக்குப் படையெடுத்து வந்தார்.  லோப்பே தே பிரிட்டோ [Lope de Brito] 1520ல் மன்னாருக்கு அருகிலுள்ள அர்ரிபூ முத்துக்குளிக்கும் கரைக்கு வந்தார்.

[6] பவுத்தநூல்களான மகாவம்சமும், தீபவம்சமும் விஜயனை இலங்கையின் முதல் அரசனாகக் குறிப்பிடுகின்றன.

[7] Royal Asiatic Society Journal, Volume No. 35

[8] திருவிழா விபரங்களுக்கு அத்தேதிய “யாழ்ப்பாண இந்து இசைப்பெட்டி”ச்  [Jaffna Hindu Organ] செய்தித்தாளைப் பார்க்கவும்.

ஈழத்து வன்னிச் சிவாலயங்கள்

லங்கையில் யாழ்ப்பாணத்திற்கும் பழம்பெரும் நகரான அனுராதபுரத்திற்கும் இடையே விரிந்து கிடக்கும் நிலப்பரப்பை வன்னி என்று குறிப்பிடுவர். இது மேற்கே மன்னாரையும் கிழக்கே திருகோணமலையையும் எல்லையாகக் கொண்டது. இவ்விரு எல்லைகளிலும் தேவாரப்பாடல் பெற்ற திருத்தலங்களான திருக்கேதீஸ்வரம், திருக்கோணேஸ்வரம் ஆகிய திருத்தலங்கள் முறையே அமைவு பெற்றுள்ளன. இந்த வன்னிப்பகுதி சுமார் 3000 சதுரமைல்கள் கொண்ட நிலப்பரப்பாகும்.

இதில் கிழக்கெல்லையான திருகோணமலையில் கோணேசருக்கு திருக்கோயில் எழுப்பிய குளக்கோட்டன் என்ற அரசன் அக்கோயிலையும் அதன் சொத்துக்களையும் பராமரிக்க தமிழகத்தின் பாண்டிய நாட்டிலிருந்து வரவழைத்தவர்களே வன்னியர்கள் ஆவர். இதே போல அவ்வப்போது நிகழ்ந்த சோழப்படையெடுப்புக்களின் போது வந்த படைவீரர்களும் இவ்வகுப்பினுள் சார்ந்தனர். இவ்வாறு வன்னியர்கள் குடியேறிய பகுதியே வன்னி எனப்படுகிறது.

இவ்வாறு வன்னியர்கள் வாழ்ந்த பெருநிலப்பரப்பான வன்னியில் பல சிவாலயங்கள் அமைவு பெற்றிருந்ததாக தொல்லியல்சான்றுகள், இலக்கிய சான்றுகள், வரலாற்றுக்குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன.

thiruketheeswaramதிருக்கேதீஸ்வரம்

ஆதியில் நவக்கிரஹதேவர்களுள் ஒருவரான கேது பகவான் பூஜித்த ஸ்தலமாகச் சொல்லப்பெறும் கேதீஸ்வரம் வன்னியர்களின் வருகைக்கு முன்னரே சிறப்புற்றிருந்த திருத்தலமாகும்.

இலங்கையின் ஆதிகுடியான நாகர்களால் வழிபாடாற்றப்பெற்ற இத்தலம் திருஞானசம்பந்தராலும் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளாலும் தேவாரத்திருப்பதிகங்களால் போற்றப்பெற்ற சிவாலயமாகும்.

இங்கே பாலாவிக்கரையில் கௌரியம்மையுடன் காட்சி தரும் கேதீஸ்வரப்பெருமானை

அங்கம் மொழி அன்னாரவர் அமரர் தொழுதேத்த
வங்கம் மலிகின்ற கடல் மாதோட்ட நன்னகரில்
பங்கஞ்செய்த பிறைசூடினன் பாலாவியின் கரைமேல்
செங்கணர வசைத்தான் திருக்கேதீச்சரத்தானே

என்று சுந்தரர் போற்றுகிறார்.

இதில் ‘வங்கம் மலிகின்ற கடல் மாதோட்ட நன்னகர்’ என்று சொல்வதால் அக்காலத்தில் கேதீஸ்வரக் கடலோரம் மிகவும் செல்வச்செழிப்பும், சீரும் பொலிவும் கொண்டதாகவும், மாநகராயும் விளங்கிற்று என்று கருதலாம்.

இராவணனின் மனைவியர் பலர். அவர்களுள், பேரழகு மிக்கவளும் , பட்டத்து ராணியாக விளங்கியவளுமான மண்டோதரி சிறந்த கற்புக்கரசி. இவள் மயன் என்ற சிற்றரசனின் மகள். மயன் ஆட்சி செய்த இடத்தின் பெயர் மாதோட்டம் என்ற மாந்தை. (மாதோட்டம் பண்டைய இலங்கையின் சிறப்பு வாய்ந்த துறைமுகம்.) மண்டோதரி சிறந்த சிவபக்தை என்பதும் அவள் மாதோட்டத்தில் இருந்த திருக்கேதீஸ்வரத் திருக்கோயிலில் சிவபெருமானை வழிபாடு செய்ததையும் பண்டைய இதிகாசங்கள் நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றன..

பிற்பட்ட காலகட்டத்தில், இலங்கையைப் போர்த்துக்கேயர்கள் கைப்பற்றியபோது, அவர்கள் கிறிஸ்தவ மதத்தைப் பரப்புவதற்காகவும், இந்துத் திருக்கோயில்களில் நிறைந்திருந்த செல்வங்களைக் கொள்ளையடிப்பதற்காகவும் இந்துக் கோயில்கள அனைத்தையும் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கினார்கள்.

அவ்வாறே, திருக்கேதீஸ்வரத் திருக்கோயிலும் 1505 ஆம் ஆண்டளவில் போர்த்துக்கேயர்களால் இடித்துத் தரைமட்டமாக்கப் பட்டது. மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்குப்பின்னர், புராதனமான இத் திருக்கோயிலின் இடிபாடுகளில் மீதமிருந்த பொருட்கள் 1894 ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த புதைபொருள் ஆராய்வின்போது கிடைக்கப்பெற்றன.

திருக்கேதீஸ்வரம் தேர்த்திருவிழா - 2013
திருக்கேதீஸ்வரம் தேர்த்திருவிழா – 2013

அந்த ஆராய்ச்சியின்போது, திருக்கேதீஸ்வரப் பெருமானின் சிவலிங்கமும் மேலும் பல வழிபாட்டுத் திருவுருவங்களும் கூட இறைவனருளால் கிடைக்கப் பெற்றன.

ஸ்ரீலஸ்ரீ ஆறுமுக நாவலர் அவர்களின் அருமுயற்சியாலும், ஈழத்துச் சைவப் பெருமக்களின் ஒன்றுசேர்ந்த உழைப்பாலும் 1910 ஆம் ஆண்டில் இத் திருக்கோயில் புதிய பொலிவுடன் சிவாகம விதிகளுக்கு இணங்க மீண்டும் கட்டப்பட்டது. பாலாவிப் புனித தீர்த்தக் குளமும் புதுப்பிக்கப்பட்டது.

ஈழத் திருநாட்டின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் இத் திருக்கோயிலில் இறைவனை வழிபடுவதற்காக மக்கள் கூடி வருகின்றார்கள். மகா சிவராத்திரி விழா இத் திருக்கோயிலில் வெகு விமரிசையாக வருடந்தோறும் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது.

five_temples_mapதிருக்கோணேஸ்வரம்

ஈழத்து பஞ்ச ஈஸ்வரங்களுள் ஒன்றான திருக்கோணேஸ்வரம் பல்வேறு சிறப்புகளையும் தன்னகத்தே கொண்டது. திருகோணமலை இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பிரதேசமாகக் காணப்படுவதோடு, மிகப்பெரிய இயற்கைத் துறைமுகத்தையும் கொண்டதாக விளங்குகின்றது.

கி.பி.1624 இல் போர்த்துக்கேயர் திருகோணமலையைக் கைப்பற்றி, கோணேசர் ஆலயத்தை நிர்மூலமாக்கியபோது போர்த்துக்கேய படையின் தளபதியாக விளங்கிய கொன்ஸ்ரன்ரைன் டீசா இங்கு கைப்பற்றிய சுவடிகளைப் போர்த்துக்கலிலுள்ள லிஸ்பனுக்கு அனுப்பி வைத்துள்ளான்.

இவை லிஸ்பனிலுள்ள அஜூடா நூல் நிலையத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அச்சுவடிகளில் மனுராசன் என்னும் மன்னன் இலங்கையை ஆண்டான் என்றும், இவன் கி.மு 1300 ஆம் ஆண்டு கோணேச கோயிலைக் கட்டினான் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் ‘கைலாசபுராணம்’ என்னும் நூலில் மனுநீதிகொண்ட சோழ மன்னனின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, அவரது மகனான குளக்கோட்டு மகாராஜா இக்கோயிலைக் கட்டினாரெனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதற்கு ஆதாரமாக ‘முன்னே குளக்கோட்டன் மூட்டுந் திருப்பணியைப் பின்னே பறங்கி பிரிக்கவே’ என்ற கல்வெட்டு வரிகள் சான்றாகக் கூறப்பட்டுள்ளன. ஏற்கெனவே கட்டப்பட்டிருந்த கோயிலைக் குளக்கோட்டு மன்னன் புனருத்தாரணம் செய்ததோடு, பல திருப்பணிகளையும் செய்துள்ளான் என்பதையே பலரும் ஏற்றுக் கொள்கின்றனர்.

koneswaram_700

இம்மன்னன் கோணைநாதருக்குத் தெப்பத் திருவிழா நடத்த ஒரு தெப்பக்குளத்தை ஏற்படுத்தி, அதற்குத் தெற்குப் பக்கமாக ஒரு வெள்ளை வில்வ விருட்சத்தின் கீழ் மண்டபமொன்றைக் கட்டியுள்ளான்.

eezham_kalvettuதெப்பத் திருவிழாவிற்கு, கோணேசப்பெருமான் ஆலயத்திலிருந்து எழுந்தருளி, இங்கு தங்கிச் செல்வார்.

பின்னாளில் இம்மண்டபம் கோயிலாக்கப்பட்டு லிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு, வெள்ளை வில்வத்துக் கோணேசர் கோயில்’ என அழைக்கப்பட்டது.

குளக்கோட்டு மன்னனுடைய திருப்பணிகளை விளக்கிக் கூறும் நூல் ‘கோணேசர் கல்வெட்டு’ இந்நூலில் குளக்கோட்டு மன்னன் திருக்கோணேஸ்வரம் கோயிலுக்குச் செய்த திருப்பணிகள் பற்றி விளக்கிக் கூறப்பட்டுள்ளன.

இச்செய்திகள் யாவும் குளக்கோட்டனுக்கும் ஆலயத்திற்குமுள்ள தொடர்பை வலியுறுத்துகின்றன.

இப்பெருமானை திருஞானசம்பந்தர் போற்றிப்பாடியுள்ளார். அன்னை மாதுமையாளுடன் இன்றும் கோணமலையில் அருளாட்சி செய்கிறார் கோணநாதர்.thirukonamalai_thevaram

உருத்திரபுரீஸ்வரம்

உருத்திரபுரீஸ்வரம் ஆலயம் அல்லது பொதுவாக உருத்திரபுரம் சிவன் கோயில் என்பது இலங்கையில் கிளிநொச்சி -உருத்திரபுரம் என்ற ஊரில் அமைந்துள்ள சிவன் கோயில். கிளிநொச்சி கூழாவடிச் சந்தியிலிருந்து மேற்கே செல்லும் வீதி சிவன் கோவில் வீதியாகும். தற்போது அவ்வீதி நீவில் என்ற கிராமத்தினூடாகவே செல்கின்றது. ஆரம்பத்தில் அப்பாதையின் இருமருங்கும் அடர்ந்த காடாகவும் வண்டில் மாட்டுப் பாதையொன்றும்தான் இருந்தது. ஐம்பது அடி உயரத்திற்கும் மேற்பட்ட வீரமரம், பாலைமரம் மற்றும் பலவகை மரங்கள் சூழ்ந்த காட்டினூடாகவே அப்பாதையில் பயணிக்கவேண்டும். மந்திக் குரங்குகள் அப்பாதையில் காணப்படும்.

1950களில் அப்பிரதேசத்தில் செங்கற்களாலான இடிபாடு ஒன்று வேலாயுதசாமியால் கண்டறியப்பட்டது. பின்பு ஊர்ப்பெரியவர்களும் இணைந்து தோண்டிப்பார்த்து அவ்விடம் புராதன சிவன் கோவிலின் சிதைவுகள்தான் என்று உறுதி செய்யப்பட்டது. முதலில் வேலாயுதசாமியார் அப்பகுதியில் சிறு குடிசையொன்றில் உருவாக்கி மூலஸ்தானத்தில் வேல் மட்டுமேயிருந்த முருகன் ஆலயம் மட்டுமே அவரால் பராமரிக்கப்பட்டு வந்தது.யாழ்ப்பாணத்திலிருந்தும் பக்கதர்கள் வந்து சென்றனர்.

இத்தல இடிபாடுகளைக் கொண்டும், இங்கு கிடைத்த சிவலிங்கத்தின் அமைப்பைக் கொண்டும் இத்தலம் சோழர் காலத்திற்கும் முந்தையது என்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்…

தம்பலகாமம் ஆதிகோணநாயகர் கோயில்

போர்த்துக்கீசர் காலத்தில் திருகோணமலையின் திருக்கோணேஸ்வரம் ஆலயத்தைப் போத்துக்கேயர் அழித்தபோது அங்கிருந்த சில விக்கிரகங்களைக் காப்பாற்றுதவற்காக குருமார் மீட்டு எடுத்தனர். பின்னர் இந்த விக்கிரகங்களை தம்பலகாமத்தில் பிரதிட்டை பண்ணியதன் மூலம் உருவாக்கப்பட்டதே இந்தக் கோவிலாகும்.

thambalakamam_temple

குளக்கோட்டு மன்னனால் திருகோணமலையில் அமைக்கப்பட்ட ஆதிகோணநாயகர் ஆலயம் கிபி 1624ஆம் ஆண்டளவில் போர்த்துக்கீசரால் அழித்தொழிப்பதற்கு முன்பு, அங்கு கடமையாற்றிய பாசுபதர் என்றழைக்கப்பட்ட பூசகர்களும் இ தொழும்பாளர்களும் இபக்தர்களும் இணைந்து இடிபட இருந்த கோயிலுக்குள் இருந்த விக்கிரகங்களை எடுத்து மண்ணில் புதைத்து வைத்தும்இ காடுகளிலும் மலைகளிலும் மறைத்துவைத்தும் வழிபாடு இயற்றி வந்ததாக புராண வரலாறுகள் கூறுகின்றன.

இவர்கள் தம்பலகாமத்திற்கு மேற்கேயுள்ள சுவாமி மலையில் ஆதிகோணநாயகரையும், மாதுமை அம்மையையும் வைத்து வழிபட்டு வந்தனர்.

இவ்வேளையில், கண்டியில் அரசுசெய்த ஜெயதுங்க வரராசசிங்கன் என்னும் மன்னனின் கனவில் கோணேஸ்வரப் பெருமான் தோன்றி தாம் உறைவதற்கு ஏற்றதான கோயிலை செந்நெல் விளையும் வயல்கள் சூழ்ந்த தம்பலகாமத்தில் அமைக்குமாறு கூறி மறைந்தார்.

மன்னவன் விழித்தெழுந்து கனவில் கண்டதை தனது மதிநுட்பத்தால் கண்டறிந்து சுவாமி மலையில் வைத்து வழிபட்டுவந்த ஆதிகோணநாயகரையும் மாதுமை அம்மையையும் மற்றும் உள்ள பரிவார தெய்வங்களையும் மேளதாளத்துடன் சிறப்புற எடுத்துவந்து கோயிற் குடியிருப்பு என்னும் இடத்தில் உள்ள கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்தான் என திருக்கோணாசலப் புராணம் கூறுகிறது. இன்றும் இக்கிராமத்தில் இக்கோவில் சிறப்புடன் விளங்குகின்றது..

ஓட்டுசுட்டான் தான்தோன்றீஸ்வரம்

வன்னிமன்னர்களின் முழு ஆணைக்குட்பட்ட இன்றைக்கு முல்லைத்தீவு என்று அழைக்கப்படும் இடத்தில் ஒட்டுசுட்டான் என்ற ஊரில் சிறந்து விளங்கும் சிவஸ்தலமாக ஒட்டுசுட்டான் தான்தோன்றீஸ்வரம் விளங்குகின்றது. இங்குள்ள மூலவர் ஆவடையார் இல்லாத நிலையில் நிலத்தில் சுயம்புவாக தோன்றிய வடிவில் உள்ள சிவலிங்கம் ஆகும். எனவே, இம்மூர்த்தி தான்தோன்றீஸ்வரர் என்று குறிப்பிடப்படுகிறார். இத்தலத்தை போர்த்துக்கேயரால் அழிக்க முடியவில்லை என்று சொல்லப்படுகிறது.

oddisuttan_temple

இன்றைக்கும் பழமையான திருவுருவங்களும், பண்டாரவன்னியன் என்ற அரசனினால் ஆலயத்திற்கு வழங்கப்பட்டதாக கருதப்படும் அண்டா ஒன்றும் இத்தலத்தில் உள்ளது.

திருக்கரசை சிவாலயம்

மூதூர் என்ற நகரத்திற்கு அருகில் மகாவலிகங்கைக்கரையில் ‘திருக்கரசை’ என்ற சிவாலயம் இருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாலயம் குறித்து ‘திருக்கரசைப்புராணம்’ என்ற தமிழ்ச்செய்யுள்களால் அமைந்த புராணமும் உள்ளது. தற்போது இவ்வாலயத்திற்குரிய விநாயகர், சிவலிங்கம் முதலாய மூர்த்திகள் ‘அகஸ்தியர் ஸ்தாபனம்’ என்று அழைக்கப்பெறும் இடத்தில் வைத்து வழிபாடாற்றப்பெறுகின்றன.

இதே போலவே, மணித்தலை, அசுவகிரி, வவுனிக்குளம், சந்திரசேகரேஸ்வரம் என்ற ஊர்களிலும் சிவாலயங்கள் இருந்தன என்று அறியமுடிகின்றது.

கதை சொல்லும் ஈழத்து அம்பிகை ஆலயங்கள்

நாகம் பூசித்த மணிபல்லவத்து அன்னை

அந்த வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்தில் இலங்கைத் தீவில் இயக்கர்களும் நாகர்களும் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுக்குள் அரசுகளும்  இருந்தன. இந்த நிலையில், வட இலங்கையின் யாழ்ப்பாணத்திற்கு அருகிலே இருக்கிற கடல் நடுவில் உள்ள மணிபல்லவத் தீவில் அவர்கள் ஒரு அழகிய பீடத்தைக் கண்டார்கள்.

இந்த அரியணைக்காக.. சிம்மாசனத்திற்காக.. நாகர்கள் இரு பிரிவுகளாய் பிரிந்து போரிடத் தொடங்கினார்கள். காலம் ஓடிற்று… கௌதமபுத்தர் அஹிம்சையை போதித்து வந்த காலத்திலும் இந்த அரியணைக்கான மோதல் தொடர்ந்தது.

புத்தர் இந்தப் பிணக்கைத் தீர்க்க மணிபல்லவம் வந்தார். “இந்த சிம்மாசனம் இந்திரனாலே புவனேஸ்வரி அம்பாளுக்காகவே பிரதிஷ்டை செய்யப்பெற்றது. இது அன்னைக்கே உரியது.. இதனை வணங்குவதே நம் கடன்” என்று அந்த நாகர் கூட்டத்தை வழிப்படுத்தி வழிபடச் செய்தார்.

“பெரியவன் தோன்றா முன்னர் இப்பீடிகை கரியவன் இட்ட காரணத்தாலும்”
(மணிமேகலை- காதை- 25, 54,55)

இது நடந்து சில காலமாயிற்று.. கலியுகக் கண்களிலிருந்து அம்பிகையின் பீடம் மறைந்தொளிர்ந்தது.. ஆங்கே அன்னை சுயம்பு மூர்த்தியாய் எழுந்தருளியிருந்தாள்.

“பாம்பைக் கண்டால் படையும் நடுங்கும்” என்பர். ஆனால் பாம்பு (நாகம்) ஒன்று அம்பிகையை அங்கு பூஜை செய்து வந்தது. இது தொடர்ந்திட, மணிபல்லவத்து நாயகி.. அறுபத்து நான்கு சக்தி பீடங்களுள் ஒன்றான புவனேஸ்வரி பீட நாயகிக்கு நாகபூஷணி, நாகபூஜணி என்ற பெயர்கள் நிலைக்கலாயின..

நயினைத்த்வீப நிவாஸிநீம் நதிகிருதாம் ஆனந்த சந்தாயினீம்
பக்தாரீஷ்ட நிவாரிணீம் விநிசுதைர் நாகைப் புரா பூஜிதாம்
நாகானாம் ஜனநீதி லோகவசனைக்கியாதாம் சுபாம் சாஸ்வதாம்
நௌமித்வாம் பரதேவதாம் மம மனோபீஷ்டார்த்த சித்திப்பிரதாம்

எனப் போற்றும் வண்ணம் அன்னை அங்கே நிலைத்தாள். காலம் கனிந்தபோது வணிகன் ஒருவனுக்கு அன்னை காட்சிகொடுத்து தம்மிருப்பைப் புலப்படுத்தினாள்.

வணிகன் தன் வாழ்வை, வளத்தை எல்லாம் பயன்படுத்தி பெரிய கோயில் ஒன்றை அன்னைக்குச் சமைத்தான். நயினைப்பட்டர் என்கிற அந்தணர் இக்கோயிலின் ஆதி சிவாச்சார்யர் ஆனார். அவர் பெயரால் மணிபல்லவம் “நயினாதீவு” ஆயிற்று.

இடையிடையே எத்தனையோ கால மாற்றங்கள்.. மதவெறியர்களான போர்த்துக்கேயர் முதலியவர்களின் இந்து ஆலய அழிப்புச் செயற்பாடுகள் இவைகளை எல்லாம் மீறி இன்றைக்கும் சிறப்புற்றிருக்கிறது இத்தலம்.

போர்த்துக்கேயர் இங்கு வந்து கோயிலை இடித்தபோது அம்பிகையின் உற்சவ வடிவத்தை இங்குள்ள ஆலமரப் பொந்தில் வைத்து அடியவர்கள் மறைவாக வழிபட்டனர். இன்றும் அந்த ஆலமரம் ‘அம்பாள் ஒளித்த ஆல்’ என்று அழைக்கப்பட்டு வழிபடப்படுகிறது.

இந்த ஆலயத் திருத்தேரை போர்த்துக்கேயர் எடுத்துக்கொள்ள முயன்றபோது அது தானே நகர்ந்து கடலுள் பாய்ந்ததாம்.. ஆனிப்பூரணை நாளில் அந்த கடலுள்பாய்ந்த தேரின் திருமுடி மட்டும் தெரியும் என்பதும் ஐதீகமாக இருக்கிறது.

இன்று நயினை நாகபூஷணி அம்பாள் ஆலயம் என்று புகழ் பெற்று விளங்கும் இத்தலம் வட இலங்கையில் யாழ்ப்பாண மாவட்டத்தில் கடல் நடுவிலுள்ள நயினாதீவு என்கிற தீவில் உள்ளது.

கருவறையில் சுயம்புவாக அம்பிகை விளங்குகிறாள். நாகம் குடை பிடிக்க.. சிவலிங்கத்தை இறுக்க அணைத்தபடி விளங்கும் அம்மை போல அந்த சுயம்பு உருவம் இருக்கிறது.

அடியவர்களின் பசிப்பிணி தீர்க்கும் ‘அமுதசுரபி அன்னதான மண்டபம்’ மற்றும் யாத்திரீகர்கள் தங்குவதற்கு ‘இறைப்பயணிகள் இல்லம்’ என்பனவும் இங்கு இன்று அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

ஆனி முழுமதி நாளை நிறைவாகக் கொண்டு 15 நாட்கள் மஹா உற்சவம் காணும் இத்தலத்தின் கும்பாபிஷேக வைபவம் எதிர்வரும் 2012-ஆம் ஆண்டு தைத்திங்களில் நடைபெறவுள்ளமையும் சிறப்புக்குரியதாகும்.

கற்றவர்க்கினியாய் நயினையம்பதி வாழ் காரணி நாரணன் தங்காய்
மற்றவரறியா மரகதவரையின் வாமமே வளர் பசுங்கொடியே
நற்றவரோடும் சேயெனை இருத்தி நாதநாதாந்தமும் காட்டி
முற்றுமாய் நிறைந்த பூரணானந்த முத்திதா நாகபூஷணியே

என்று இந்த அன்னையைப் பாடுகிறார் இவ்வூரில் வாழ்ந்த நயினை நாகமணிப் புலவர்.

சிவனுக்கு உகந்த பஞ்சபூதஸ்தலங்களான சிதம்பரம், திருவண்ணாமலை போன்றன போல, அம்பிகைக்குரிய ஆறு ஆதார சக்தி பீடங்களில் இதனை ‘மணிபூரக ஸ்தலம்’ என்றும் கொண்டாடுகின்றனர்.

இவ்வாறான மகிமை பொருந்திய இந்த ஸ்தல மகிமை பலவாறு சொல்லப்படுகிறது. இங்கே அம்பிகையை வணங்குவார்க்கு பிள்ளைப்பேறு கிட்டும் என்பர். கோயிலில் அண்மைக் காலத்திலேயே பல்வேறு அற்புதங்கள் நடந்ததாக.. நடப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.

வேற்றுச் சமயத்தவர்கள், பிற இனத்தவர்கள் பலரும் கூட தாங்கள் இங்கே பெற்ற அற்புத நிகழ்வுகள் பலவற்றைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள்.

 

மாயம் செய்த மாதங்கி.. வடிவாம்பிகை

இலங்கையில் சிலாபம்.. புத்தளம் என்கிற இடம் இலங்கையின் மேற்குப்பகுதியில் இருக்கிறது. இங்குதான் புகழ்பெற்ற இலங்கையின் பஞ்ச ஈஸ்வரங்களுள் ஒன்றான முன்னேஸ்வரம் உள்ளது.

இக்கோயில் அமைந்திருக்கும் சூழலுக்கு அருகில் கடலில் மீனவர்கள் மீன் பிடிப்பது வழக்கம்.. வழமை போல மீனவன் ஒருவன் மீன்பிடிக்கச் சென்றபோது அழகான சிறுமி ஒருத்தி சிறுவன் ஒருவனோடு சேர்ந்து ஓடி விளையாடக் கண்டான்.

தேவக்குழந்தைகளா.., தெய்வக் குழந்தைகளா..? என்று வியக்கும் வண்ணம் அவர்களது அழகும் ஆற்றலும் இருந்தன. கண்ட மீனவனுக்கு அப்படியே அள்ளி அணைத்து முத்தமிட வேண்டும் போல இருந்தது. அவர்களைப் பிடிக்க முயன்றான். முடியவில்லை.. தொடர்ந்து சில நாட்கள் ஓடியது. ஒரு நாள் சிறுமி பிடிபட்டாள்.. சிறுவன் நீரில் பாய்ந்து மாயமாய் மறைந்து போனான். கையும் களவுமாகப் பிடிபட்ட சிறுமி தங்க விக்கிரகமாக மாறத் தொடங்கினாள்.

மீனவன் பயந்து போனான். அவனுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.. அரசனிடம் சென்று சொன்னான். விக்கிரகத்தையும் கொடுத்தான். அரசனோ, இதனையெல்லாம் நம்புவதாக இல்லை. ஊர் மக்களும் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை.

எனவே, அந்த விக்கிரகத்தை மீனவனிடம் பெற்றுக் கொண்டு, கைதேர்ந்த சிற்ப வல்லுனர்களைக் கொண்டு அது போல சில வடிவங்களை அரசன் உருவாக்கினான்.

மீனவனை அழைத்து ‘எது நீ கொண்டு வந்த விக்கிரகம் என்று காட்டு’ எனக் கட்டளையிட்டான். அப்போது மீனவனது கனவில் தோன்றிய அம்பிகை ‘எந்த விக்கிரகத்தின் வலது கால் அசைவதைக் காண்கிறாயோ, அதுவே சரியானது என்று காட்டு’ எனக் கட்டளையிட்டாள்.

அவ்வாறே மீனவன் செய்ய.. அதிசயித்த மன்னன் அந்த விக்கிரகத்தை முன்னேஸ்வரத்தில் பிரதிஷ்டை செய்தான்.

ஆம்.. சிறுமியாய் வந்து விளையாடியவள் அழகரசியான வடிவரசியாம்.. இவளை இங்கு வடிவாம்பாள், வடிவழகி என்றெல்லாம் கொண்டாடுவர்.

இலங்கைத் தமிழ் வழக்கில் ‘வடிவு’ என்றால் அழகு என்று பொருள் கொள்வர். இன்றும் இதனைப் பேச்சுவழக்கில் இயல்பாக இங்கு காணலாம்.. (திருவொற்றியூரில் வடிவுடைநாயகி என்பது அன்னைக்குப் பெயர்)

இன்று வரை இந்த மாயவிக்கிரகமே முன்னேஸ்வரத்தில் கர்ப்பகிரகத்தில் வைத்துப் பூஜிக்கப்பெறுகிறது. அம்பாளுக்குரிய வசந்த நவராத்திரி, சாரதா நவராத்திரி இரண்டும் இந்த அம்பிகைக்கு சிறப்பாக நடைபெறுகிறது.

முன்னைநாதர் என்கிற பெயருடன் எழுந்தருளியுள்ள இத்தலத்துப் பெருமானும் சிறப்புடையவர். வியாச பகவான், தான் புராணங்களை எழுதும்போது சிவப்பரம்பொருளை சிற்சில இடங்களில் சிறப்பாகச் சொல்லாத பாவத்தை இங்கு வந்து வழிபட்டு நீக்கினார் என்கிறது இத்தல புராணம். அறுபத்து நான்கு சக்தி பீடங்களுள் இலங்கையில் விளங்கும் இரண்டு சக்தி பீடங்களுள் இத்தலமும் ஒன்றாய் விளங்குகிறது.

 

திருகோணமலையில் காளிகாம்பாள்

“கோயிலும் சுனையும் கடலுடன் சூழ்ந்த கோணமாமலை” என்று ஞானசம்பந்தப் பெருமான் பாடிய திருத்தலம் திருகோணமலை. இங்கே மாதுமையம்பாளுடன் கோணநாதப்பெருமான் கோயில் கொண்டிருக்கிறார்.

இலங்கையில் கிழக்கு மாகாணத்தில் இருக்கிற இத்திருகோணமலை நகரில் அன்னை காளிகாம்பாளுக்கும் பெரிய திருக்கோயில் உள்ளது.

இராஜேந்திர சோழன் காலத்தில் இக்கோயில் உருவாகியிருக்கலாம் என்று கருதப்பெறுகிறது. சோழர் காலத்தைச் சேர்ந்த புராதன அம்பாள் விக்கிரகம் இன்றைக்கும் இத்தலத்தில் உள்ளது.

ஒரு முறை (சில நூறாண்டுகளுக்கு முன்) சிங்கவாகனம் ஒன்றை தமிழ்நாட்டில் செய்வித்து ஏதோ ஒரு ஆலயத்திற்காக கடல் மார்க்கமாக கொண்டு சென்றிருக்கிறார்கள்.

அந்தக் கப்பல் திருகோணமலையைத் தாண்டும் போது கடலில் ஓடாமல் அசையாமல் நின்றுவிட்டதாம். இங்குள்ள காளியன்னை கனவில் தோன்றிக் கட்டளையிட அதன்படி இக்கோயிலுக்கு அந்தச் சிங்க வாகனம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த வாகனத்தையும் இந்நிகழ்ச்சியை விளக்கும் கல்வெட்டையும் இந்தக் கோயிலில் இன்றும் காணலாம். இன்றைக்கும் சிறப்பான கோபுரங்களோடு திருகோணமலை நகரில் பத்திரகாளியாக அம்பாள் விளங்குகிறாள்.

 

வேதனைகள் நீக்கும் மாமாரி

இலங்கையின் மத்திய மலை நாட்டில் ஆங்கிலேயர் காலத்தில் ஆயிரக்கணக்கான இந்தியத் தமிழர்கள் தேயிலைத் தோட்ட வேலைக்காகக் கொண்டுவந்து குடியேற்றப்பட்டனர்.

18-ஆம் 19-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தக் குடியேற்றம் இடம்பெற்றது. அழைத்து வரப்பட்ட இந்திய வம்சாவளி மக்கள் இலங்கையில் தேயிலைத் தோட்டங்களில் அடிமைகளாக ஆங்கிலேய அரசால் வேலை வாங்கப்பட்டனர்.

இவ்வாறு வருந்தி, உழைத்துத் தேய்ந்த மக்களுக்கு ஒரு காவல் நாயகியாக வந்து எழுந்தருளியவள் மாத்தளை முத்துமாரி.

1800-களில் இங்கு இன்று இக்கோயில் அமைந்திருக்கிற இடத்தில் உள்ள வில்வ மரத்தடியில் ஒரு சிறுமியை இவ்வழியே சென்ற அன்பர்கள் கண்டார்களாம். திரும்பி அவ்வழியே வந்தபோது அச்சிறுமியின் ஆடை மட்டுமே அங்கு இருந்ததாம்.

அன்றிரவு அவ்வன்பர்கள் கனவில் அம்பிகை முத்துமாரி காட்சி தந்து, தனக்கு அவ்விடத்தில் குடில் அமைத்து வழிபடப் பணித்தாளாம்.. இந்த வரலாற்றுடன் உருவானதுதான் இத்திருத்தலம்.

இன்றைக்கு மிகப் பிரபலமான சக்தி ஆலயமாக விளங்குகிற இந்த ஆலயத்தில் மாசி மக உற்சவத்தின்போது ‘பஞ்சரத பவனி’ சிறப்பாக இடம்பெற்று வருகிறது. 1983-இல் இனக் கலவரத்தின் போது ஆலயம் பாதிக்கப்பட்ட போதும் இன்று இன ஒற்றுமைக்கு வித்திடும் முக்கிய ஆலயமாக இது விளங்குகிறது.

அண்மையில் 108 அடி இராஜகோபுரம் இத்தலத்திற்கு அமைக்கப்பட்டிருப்பது சிறப்பாகக் குறிப்பிட வேண்டியதாகும்.

 

கடல் நீரில் விளக்கேற்றப்பெறும் திருத்தலம்- கண்ணகை 

வருடம் தோறும் வைகாசி விசாகத்தை அண்டி வரும் திங்கட்கிழமையன்று இலங்கையின் முல்லைத்தீவில் அமைந்திருக்கிற அம்பாள் ஆலயத்தில் கடல் நீரில் விளக்குகள் ஏற்றப்படும் அதிசயம் இன்றும் நடக்கிறது.

கண்ணகை என்றே இங்கு எழுந்தருளியுள்ள அன்னை அழைக்கப்படுகிறாள். ஆம்.. இங்கே எழுந்தருளியிருக்கிற அன்னையானவள் கற்புக்கரசியான கண்ணகியின் உருவாக எழுந்தருளியிருக்கிறாள்.

ஐம்பெரும் இலக்கியங்களில் சிலப்பதிகாரத்தின் நாயகி கண்ணகை. “ஒரு மார்பிழந்த திருமாபத்தினி” என்று போற்றப்படும் இவளின் கற்பு இவளை தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்தியிருக்கிறது.

இந்த வகையில் இலங்கையின் பல பாகங்களிலும் கண்ணகை அம்பாள் ஆலயங்களைக் காணலாம். அங்கெல்லாம் சிவாகமமும் நாட்டார் வழக்கும் கலந்த வழிபாடுகள் நடக்கின்றன.

இவ்வாறான ஈழத்துக் கண்ணகை ஆலயங்களுக்கெல்லாம் தலைமையகம் போல விளங்குவதுதான் கடல் நீரில் விளக்கெரியும் முல்லைத்தீவு வற்றாப்பளை கண்ணகையம்மன் திருக்கோயில்.

2008-இல் கடும் போர் அழிவுகளுக்கு உட்பட்ட முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் நந்திக் கடலோரம் இந்த ஆலயம் எழுந்து நிற்கிறது.

ஒரு காலத்தில் வற்றாப்பளையில் இன்றைய கோயில் இருக்கிற இடம் வயற் பிரதேசமாக இருந்திருக்கிறது. அங்கே சிறுவர்கள் பட்டி மாடுகளை மேய்ப்பது வழக்கம். அப்போது ஒரு நாள் அங்கே ஒரு வயோதிபப் பெண்ணைக் கண்டிருக்கிறார்கள்.

அந்தக் கிழவியோ, இந்தச் சிறுவர்களிடம் உணவு கேட்டிருக்கிறாள். இவர்களும் பசும் பாலை கொண்டு விரைவாகப் பொங்கி இலையில் உணவு கொடுத்திருக்கிறார்கள். உணவு உண்டு களைப்பாறிய வயோதிப மாது அங்கிருந்த சிறுவர், சிறுமியரிடம் தன் தலையைப் பார்க்கச் சொன்னாள்.

இவர்கள் அவள் தலையைப் பார்த்த போது ஆயிரமாயிரம் கண்கள் இருக்கக் கண்டார்கள். பயந்து போனார்கள். அவளோ மறைந்து போனாள். இதனை சிறுவர்கள் ஊர்ப் பெரியவர்களிடம் வந்து சொன்னார்கள். அவர்கள் வந்து பார்த்த போது புதியதாக ஒரு வேப்பமரம் அங்கே வளர்ந்து நின்றதாம்.

அங்கே சிறுவர்களுக்குக் காட்சி தந்தவள் அன்னை பராசக்தியே என உணர்ந்து கோயில் அமைத்தார்கள்.

போர்த்துக்கேய மதவெறியர்கள் இக்கோயிலை இடிக்க வந்த போது, கோயில் குருக்கள் அம்பிகையின் உத்தரவிற்கமைய அங்கிருந்த மரம் ஒன்றைத் தடியால் தட்ட மரத்திலிருந்த பழங்கள் உதிரத் தொடங்கின. அவை போர்த்துக்கேயர் மேல் குண்டுகளாய் விழுந்தன. இதனால், உயிரைக் கையிற் பிடித்துக் கொண்டு கோயிலை இடிக்க வந்த வெறியர்கள் ஓடத் தொடங்கினார்கள். அவர்கள் குதிரையோடு பாய்ந்து தலைதெறிக்க ஓடியதால் நிலத்திலே பள்ளம் உண்டாயிற்றாம். இது இன்றும் ‘குதிரை பாய்ந்த பள்ளம்’ எனப்படுகிறது.

பழந்தமிழின் காப்பியத் தலைவியான கண்ணகையின் உருவு கொண்டு இங்கு விளங்குபவள் பராசக்தியேயாம். இதனால், இத்தலத்தினை சிவாகமபூர்வமாக அமைத்திருக்கிறார்கள். இங்கு இராஜகோபுரம், துவஜஸ்தம்பம் எல்லாம் அமைந்திருக்கின்றன.

த்விபுஜாம் த்விநேத்ரந்து கரண்ட மகுடாங்கிதாம்
லம்பகம் வாமஹஸ்தந்து தட்சிணே சைவ நூபுரம்
மகுடஸ்தந பாரந்து முக்தா தாமைரலங்கிருதம்
ஸர்வாபரண சோபாட்யாம் ஸர்வசோபா சமங்கிதாம்

என்கிற ஸ்துதியின் வண்ணம் இங்கு நூபுரம் (சிலம்பு) ஏந்திய கையினளாய் இரு கரங்களுடன் அன்னை விளங்குவதைக் காணலாம்.

 

மரியாக மாறிய மாரி

ஞானசம்பந்தரும் சுந்தரரும் தேவாரப் பதிகங்களால் போற்றிய தலம் கேது பூஜித்த திருக்கேதீஸ்வரம். இது மன்னார் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது.

இந்த மன்னார் மாவட்டத்தினை போர்த்துக்கேய மத வெறியர்கள் கைப்பற்றி இங்குள்ள திருத்தலங்களை எல்லாம் நிர்மூலமாக்கினார்கள். பழம் பெருமை மிக்க கேதீஸ்வரநாதர் கோயிலையும் தகர்த்தார்கள். அவ்வமயம் இப்பகுதியில் அம்பிகையினுடைய ஆலயம் ஒன்றும் சிறப்போடு விளங்கியிருக்கிறது.

சிவாலயங்கள் போர்த்துக்கேயரின் அழிப்புப் பணிக்கு இலக்கானதைக் கண்ட அன்பர்கள் இப்பகுதி அம்பாள் திருக்கோயில் திருவுருவங்களை போர்த்துகேயர் அவ்விடம் வரும் முன்னரே மண்ணில் மறைவாகப் புதைத்தார்கள். வந்த போர்த்துக்கேயருக்கு அங்கிருக்கிற தலத்தை மட்டுமேனும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில், அம்பாள் திருவடிவத்தை கிறிஸ்துவின் அன்னையான மரியாள் என்று காட்டினார்கள். வந்தவர்கள் மகிழ்ந்து அக்கோயிலை கத்தோலிக்க மரபுப்படி மாற்றி ஜெபமாலை மாதா என்று போற்றினார்களாம்..

இந்த இடம் இன்றைக்கு மருதமடு மாதா ஆலயம் என்று கத்தோலிக்கரால், இந்தியாவில் வேளாங்கண்ணி போல சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

எங்குமில்லாதவாறு இங்குள்ள மண்ணுக்கு மகிமை அதிகம் என்கிறார்கள். அங்கு போகிற கத்தோலிக்கர்கள் எல்லாம் அங்குள்ள மண்ணை மருந்தாகக் கருதி எடுத்து வருகிறார்கள். உடலில் பூசுகிறார்கள். தண்ணீரில் கலந்து அருந்துகிறார்கள். (இவ்வாறு எங்குமில்லாத வகையில் மண் மகிமை பெற காரணம் என்ன?)

இந்தக் கோயில் சூழலிலே ஆய்வு செய்தால் பழைய தேவி ஆலயத் தடயங்கள் கிடைக்கலாம்.. ஆனால், அது சுலபமான காரியமல்ல.

இவ்வாறு 1544-இல் மாரி ஆலயம் மரியாலயம் ஆவதற்கு திருவிதாங்கூரிலிருந்து வந்த புனித.சவேரியார் என்கிறவர் பெரும் பங்கு வகித்தார். அதனால், பெருங்கோபமடைந்த இப்பகுதியை ஆண்ட வீர சைவனான யாழ்ப்பாணத்தரசன் சங்கிலியன் சவேரியார் உள்ளிட்ட 600 புதிய கிறிஸ்தவர்களை சிரச்சேதம் செய்தான். (சங்கிலியனுக்கு இன்றும் யாழ்ப்பாணத்தில் சிலை அமைந்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது)

எனினும் இன்றைக்கும் மன்னார் மாவட்டத்தில் வேறு பல அம்பாள் ஆலயங்களைக் காணலாம்.

 

எங்கெங்கு நோக்கினும் அன்னை..

இவ்வாறாக இலங்கையின் ஊர்கள் தோறும் அம்பிகை ஆலயங்களை சிறப்புற்றவையாகக் காண முடிகிறது. பௌத்தர்களும் “பத்தினித் தெய்யோ” என்று விஹாரைகளில் கூட அன்னை உருவம் வைத்து வழிபடுகிறார்கள்.

வட இலங்கையில் யாழ்ப்பாணத்து நல்லூரில் செங்கோல் புரிந்த தமிழர்களின் போர்த் தெய்வமாக விளங்குபவள் வீரமஹாகாளி. இந்த அன்னை ஆலயம் இன்றும் சிறப்போடு விளங்குகிறது.

இங்கு கருவறையில் உள்ள அம்பாள் மஹிஷாசூரமர்த்தனியாக விளங்குகிறாள். உற்சவ மூர்த்தியும் அவ்வாறே.

இத்தலத்தை 1621-ல் தகர்க்கும் நோக்குடன் போர்த்துக்கேயர் அணுகிய போது கோயில் வாயிலில் சிங்கம் ஒன்று சடை விரித்து கர்ச்சித்துக் கொண்டு வந்ததாம். இதனால், இக்கோயிலை அவர்களால் இடிக்க முடியவில்லை என்பர்.

இன்னும் யாழ்ப்பாணத்தின் தெல்லிப்பளை, சுதுமலை, நீர்வேலி, கோப்பாய், காரைநகர், வல்வெட்டித்துறை, சாவகச்சேரி, மட்டுவில் போன்ற இடங்கள் பலவற்றிலும் அற்புதமான அம்பாள் ஆலயங்கள் உள்ளன. அது போலவே இலங்கையில் எல்லாப் பாகங்களிலும் தனித்துவமான வியக்க வைக்கும் வரலாறுகளுடனும் செவி வழிச் செய்திகளையும் கொண்டதாகப் பற்பல அன்னை ஆலயங்களைக் காணலாம்.

இந்தியாவில் சிவாலயங்கள் எவ்வாறு சிறப்புற்றுள்ளனவோ, அவ்வாறு இலங்கையில் அம்பிகை ஆலயங்கள் சிறப்புற்றுத் திகழ்கின்றன. அதனால், இங்கு அம்பிகை அடியவர்களும் அதிகம்..

மகாகவி பாரதிக்கு ஞான குருவாய் அமைந்த யாழ்ப்பாணத்து அடிகளாரை பாரதி, ‘அன்னை அடியான்’ என்றே போற்றக் காண்கிறோம். “… குவலயத்தின் விழி போன்ற யாழ்ப்பாணத்தான், தேவி பதம் மறவாத தீரஞானி, சிதம்பரத்து நடராஜமூர்த்தியாவான்..” என்றும், இன்னும், பலவாறாயும் அந்த யாழ்ப்பாணத்துக் குருநாதரை பாரதி போற்றுகிறார். (இன்று வரை இவர் கண்டு உபதேசம் பெற்ற குரு யார் என்பது ஆய்விற்குரியதாகவே இருக்கிறது.)

இப்படியாக இலங்கையில் பல தலங்கள் பற்றிய வரலாறுகள் புதுமை மிக்கனவாக, இறைவியின் அருட்சிறப்பைக் காட்டுவதாக உள்ளன.