பாரதமாதாவைப் பாடிய தமிழறிஞர்கள்

அலையலவும் வங்காளக் குடாக்கடலின் அடிக்கிடக்கும்
விலைவரம்பு காணாத முழுமுத்தும் மேலுயர்ந்த
மலையருவி கொழித்துவரும் மணிகளொடு பசும்பொன்னும்
தலையணியப் பிறநாட்டார்தந்தனை இந்திய மாதே

The first scan will evaluate the stability or instability of the femoral neck. I have been on the birth complacently buy clomid online without prescription control pills since i started on day one of my cycle and they are fine. The first time priligy, which is a type of medicine known as lamotrigine, was used to treat depression, was.

Seroquel is an antipsychotic used to treat schizophrenia, schizoaffective disorder, and manic episode bipolar illness. The primary active compound, cbd, has been shown to have potent anti-inflammatory effects in vitro and https://ondamarina.net/en/our-restaurant-typical-cuisine-and-genuine-products/ in animal models. If you find any drug that has been discontinued or expired from the list then you should report it immediately.

I have a few friends that do this and they are very supportive and very helpful. Dotd serpina essence – dotd Bawāna clomid price singapore serpina essence – dotd serpina essence. The high cost of dox is the main reason why it is not available in many countries.

உலகிற்கோர் விளக்கனையாய் எம்முயிர்கோர் உயிரனையாய்
பலவாறு நின்புகழ்மை பாரித்து என்சிற்றறிவாற்
சொலவருமோ? தொலையாத வளமுடையாய் தொன்றுதொட்ட
நலமெலாம் பிறர்கவர இந்நாளில் நாணினையே

அந்நாணம் இனியொழிய நின்மகார் அறிந்தெழுந்து
முன்னாளில் விரிந்தபல கைத்தொழிலை முதிர்ச்சியுற்ற
மன்னிமிக முயல்கின்றார் மனக்கவலை நீங்குற்றோம்
இன்னுமிவர் சிறக்கவென ஏத்திமிக வாழ்த்துவமே!

இதைப் பாடியவர் ஆந்திர பிரதேசத்தில் இருக்கும் நாகபட்டினம் என்கிற ஊரைச் சார்ந்த மறைமலையடிகள் எனும் தெலுங்கர். பாரத அன்னையை ‘உலகிற்கோர் விளக்கனையாய் எம்முயிர்கோர் உயிரனையாய்’ என பாடியிருக்கிறார். அவரை ஆர்.எஸ்.எஸ் கும்பல் தமிழன் என்று சொல்லிவிட்டது. பார்ப்பன பாசிசம்! உண்மையில் இந்த வரிகளே தமிழ் வரிகள் அல்ல. தமிழ் என்பது பராசக்தி வசனத்தில் உருவாகி சீமான் திருமுருகன்காந்தி போன்ற மடையர்களின் உளறலில் மட்டுமே வாழ்வது 🙂

பாரத நாட்டைப் பாடுவமே
பரமா னந்தங் கூடுவமே!
முனிவர்கள் தேசம் பாரதமே
முழங்கும் வீரர் மாரதமே!
பாரத தேசம் பேரின்பம்
பார்க்கப் பார்க்கப் போந்துன்பம்!
வந்தே மாதர மந்திரமே
வாழ்த்த வாழ்த்த சுதந்திரமே!

வந்தேமாதரம் என்போமே
வாழ்க்கைப் பிணிகள் பின்போமே!
காலை சிந்தை கதிரொளியேம்
மாலை நெஞ்சில் மதிநிலவே!
சாந்தம் சாந்தம் இமயமலை
சார்ந்து நிற்றல் சமயநிலை!
கங்கை யோடுங் காட்சியிலே
கடவுள் நடனம் மாட்சியிலே!
காடும் மலையும் எங்கள் மடம்
கவியும் வரைவும் எங்கள் படம்!

பெண்கள் பெருமை பேசுவமே
மண்ணில் அடிமை வீசுவமே!
அடிமையழிப்பது பெண்ணொளியே
அன்பை வளர்ப்பது அவள் வழியே!
பெண்ணை வெறுப்பது பேய்குணமே
பேசும் அவளிடம் தாய்க்குணமே!
சாதிப் பேயை யோட்டுவமே
சமநிலையெங்கும் நாட்டுவமே!

இதைப் பாடியவர் திரு. வி. கலியாண சுந்தரனார். இவர் ஆந்திராவைச் சேர்ந்த காஞ்சிபுரம் மாவட்டத்தில் சைதாப்பேட்டை வட்டத்தில் துள்ளல் என்கிற கிராமத்தில் பிறந்த ஒரு தெலுங்கர். இவரையும் தமிழன் என்று ஆர்.எஸ்.எஸ் பாசிசக் கும்பலும் பார்ப்பன பாசிஸ்ட்களும் அப்பாவி தமிழர்களை நம்பவைத்துவிட்டார்கள். இந்த ஆரிய அடிவருடியான தெலுங்கரை தமிழ் தென்றல் என்றும் அப்பாவி தமிழர்களை அழைக்க வைத்துவிட்டார்கள். இவரும் ஆர்.எஸ்.எஸ் கும்பலின் கருத்துகளை பாடல்களில் நுழைத்து அதை தமிழ் என்று மக்களை நம்ப வைத்துவிட்டார்.வந்தே மாதரத்தையும் மதத்தையும் தமிழ்நாட்டுக்குள் கொண்டு வந்துவிட்ட ஆரிய அடிவருடி தெலுங்கர்தான் திருவிக. உண்மையான தமிழர்களான சைமன் இல்லை இல்லை சீமான், டானிய… திருமுருகன் காந்தி போன்றவர்கள் மட்டுமே சான்றிதழ் பெற்ற தமிழர்கள்! 🙂

வேத வாணியும் பாரத தேவி
வீர துர்க்கையும் பாரத தேவி
மாதவர் கனல் பாரத தேவி
மங்கலத் திரு பாரத தேவி
சேது தொட்டிமயம் வரை நீண்ட
தெய்வ நாட்டினள் பாரத தேவி

மோது தென்கடல் முன் வளர்ந்தோங்கும்
மூலசக்தியும் பாரத தேவி
கோடி கோடி சிரங்கள் வணங்க
கோடி கோடிக் கரந்தொழு தேத்தக்
கோடி தேவர்கள் ஆசிகள் கூறக்
கொலுவிருப்பவள் பாரத தேவி!

இதைப் பாடிய கவியோகி சுத்தானந்த பாரதி பிறந்த சிவகங்கை தமிழ்நாடு என்று நீங்கள் நினைத்தால் திருமுருகன் காந்தியிடம் போய் புவியியல் பாடம் கற்று வரவும்.

(அரவிந்தன் நீலகண்டன் தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது)

சின்னம்மாவும், நமது அரசியல் சிறுமையும்…

முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் திடீர் மறைவால் ஏற்பட்ட வெற்றிடம் தமிழக அரசியலில் பல வித்யாசமான காட்சிகளை அரங்கேற்றி இருக்கிறது. ஜெயலலிதாவை ‘அம்மா’ என்ற சொல்லன்றி வேறெந்த சொல்லாலும் அழைக்கவே அஞ்சும் அதிமுக ரத்த்த்தின் ரத்தங்கள், இப்போது “ஜெயலலிதாவை இதுவரை காத்ததே சின்னம்மாதான்” என்கிறார்கள். காலம் என்பது கரங்கெனச் சுழன்று கீழ் மேலாகும், மேல் கீழாகும்!

தமிழக அரசியல் இப்போது முக்கியமான திருப்பத்தில் இருக்கிறது. பிரதான கட்சியான அதிமுகவின் தலைவி இறந்துவிட்டார். முன்னாள் முதல்வர் எம்.ஜி.ஆருக்குப் பிறகு, தனது விழி அசைவில் அனைவரையும் ஆட்டுவித்த மாபெரும் தலைவி ஜெ. அவரது மறைவு அக்கட்சியினருக்கு ஒரு நிச்சயமின்மையை உருவாக்கி இருக்கிறது. அதிலிருந்து மீள அவர்கள், ஜெயலலிதாவின் ‘உடன்பிறவா சகோதரி’யான வி.என்.சசிகலாவை சரண் புகுகிறார்கள். இதன் பின்னணியில் சசிகலா குடும்பத்தின் திட்டமிட்ட செயல்முறை இருப்பதாகவும் செய்திகள் வருகின்றன.

மறுபுறம், திமுக தலைவர் மு.கருணாநிதி இதுவரை இல்லாத வகையில் உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்டு சிகிச்சை பெறுகிறார். ஆயினும் அக்கட்சியின் தலைமை இதுவரை கை மாறவில்லை. கருணாநிதியின் உடல்நலக் குறைவு, ஜெயலலிதாவின் மரணம் ஆகியவற்றால், தமிழக அரசியல் களம் சோபை இழந்திருக்கிறது. அதைப் போக்கும் முயற்சியில் அதிமுகவின் நிர்வாகிகள் அபத்த நாடகங்களை நடத்துகிறார்கள். “ஆருயிர் அம்மா அரசியல் கடலில் கண்டெடுத்த நல்முத்தே! உடன்பிறவா சகோதரியே, சின்னம்மாவே, தரணியாள வாருங்கள்! தமிழகத்தைக் காக்க வாருங்கள்!” என்று மாநிலமெங்கும் விளம்பரப் பதாகைகள். இதைவிட உருக்கமான வசனங்களும் பல இடங்களில் காணக் கிடைத்தன.

ஒரு கட்சியின் தலைவி இறந்து மூன்று நாட்கள் கூட ஆகவில்லை, அதற்குள் அடுத்த தலைமைப் பீடம் யார் என்பதை அறிவிக்க போட்டாபோட்டி அதிமுகவினரிடம் துவங்கிவிட்டது. சசிகலா தான் அடுத்த பொதுச்செயலாளர் என்பதை அறிவிக்க கட்சித் தலைவர்கள் முண்டியடித்த காட்சியை, நல்லவேளை ஜெயலலிதா காணவில்லை.

டிச. 6-இல் ஜெயலலிதாவின் உடல் வைக்கப்பட்டிருந்த சென்னை ராஜாஜி ஹாலிலேயே புதிய மாற்றத்துக்கான அச்சாரங்கள் தென்பட்டன. அவரது உடலைச் சுற்றிலும் சசிகலாவின் குடும்பத்தினரே நாள் முழுவதும் கால் கடுக்க நின்று காவல் காத்தனர். அவர்களில் பலரும் – சசிகலா தவிர- போயஸ் கார்டன் பக்கமே வரக்கூடாது என்று அம்மாவால் விரட்டப்பட்டவர்கள்! குறிப்பாக சசிகலாவின் கணவர் நடராஜனைக் கண்டாலே அம்மாவுக்கு கோபம் வந்துவிடும். அவர்தான் சடலத்தின் அருகில் இருந்து, அங்கு வந்த பிரதமருடன் அளவளாவினார்!

அதிமுகவின் அமைச்சர்களோ, ‘தாற்காலிக’ முதல்வராகப் பொறுப்பேற்றிருந்த ஓ.பன்னீர்செல்வமோ அம்மாவின் உடல் அருகே இருக்கவில்லை. லோக்சபா துணை சபாநாயகர் தம்பிதுரை, எம்.பி.க்கள், எம்.எல்.ஏ.க்கள், கட்சியின் நிர்வாகிகள் உள்ளிட்ட எவருக்குமே அங்கு இடமில்லை. ஆனால், மன்னார்குடி குடும்பம் தான் அங்கு கோலோச்சியது. ஜெயலலிதாவுடனான சசிகலாவின் நீண்டநாள் நட்புக்கு கைமாறு அது! ஜெ. இறந்தவுடன், அவரால் விரட்டப்பட்டவர்கள் உயிர்த்தோழியின் தயவால் மறுபிரவேசம் செய்த காட்சி அது. அதன்மூலமாக, அதிமுகவின் அம்மா விசுவாசிகளுக்கு தெளிவான தகவல் உபதேசிக்கப்பட்டது.

அதிமுகவில் (திமுகவில் மட்டும் என்ன?) லட்சியத்துக்காக யாரேனும் இருப்பதாக நினைத்தால், அவருக்கு அரசியலே தெரியவில்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். தனி மனித வழிபாட்டை ஒரு கருவியாக்கி, சுயலாபம் பெறுவற்கான தொழிற்களமாகவே அரசியலை ஆக்கிவிட்டனர் திராவிடக் குஞ்சுகள். அதில் முதல்நிலை வகிப்பது அதிமுக. அத்தகைய கட்சியில் திடீரென வழிபாட்டுக்குரிய தலைமைப்பீடம் இல்லாதுபோனால் என்னவாகும்? புதிய தலைமைப்பீடத்தை வேண்டி அதிமுக பிரமுகர்கள் பரிதவிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு, சசிகலா தான் இப்போதைக்கு ஒரே உபாயம். சசிகலாவுக்கு அந்த எண்னம் இல்லாதிருக்கக் கூடும். ஆனால், அவரை ஆட்டுவிக்கும் மன்னார்குடி குடும்பம் அதிகாரத்தைச் சுவைக்க பரிதவிக்கிறது.

ஜெயலலிதா இருந்தவரை, அவரை ஆட்டுவித்தது சசிகலாதான் என்று குற்றம் சாட்டப்பட்டது. இத்தகைய புகார்கள் எல்லை மீறவே, 2011, டிசம்பர் 19-இல் சசிகலாவையும், அவருடன் 13 பேரையும் (எல்லாருமே சசிகலா குடும்பம்) அதிமுகவிலிருந்து நீக்கி ஜெயலலிதா உத்தரவிட்டார். ஆயினும், உயிர்த்தோழி இன்றி அவரால் நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை. எனவே மிக விரைவிலேயே அவரை மீண்டும் கட்சியில் சேர்த்துக் கொண்டார்.

சொத்துக் குவிப்பு வழக்கில் 2014-இல் ஜெயலலிதா தண்டனை பெற்றதற்கும் (சசிகலாவும் உடன் தண்டனை பெற்றார்), முதல்வர் பதவியை இழந்ததற்கும்கூட சகவாச தோஷம் தான் காரணம் என்று குற்றம் சாட்டுவோர் உண்டு. அதில் ஓரளவு உண்மையும் உண்டு. 1991-96 காலகட்டத்தில் ஜெயலலிதா முதல்முறை முதல்வரான போது, அவரை தவறாக வழிநடத்தியதாக சசிகலா மீது புகார் கூறியே, திருநாவுக்கரசு, பண்ருட்டி ராமசந்திரன் உள்ளிட்ட பல மூத்த தலைவர்கள் அதிமுகவிலிருந்து விலகினார்கள் என்பது நினைவிருக்கும்.

அப்போது, ஜெ.யை வைத்து பின்னணியில் ஆதிக்கம் செலுத்தியவர்கள், இப்போது சசிகலாவை முன்னிறுத்துகிறார்கள். நட்புக்காக கணவரையே பல ஆண்டுகாலம் தள்ளிவைத்த சசிகலாவின் தியாகம் இப்போது அதற்கான பலனை அடைகிறது. அம்மாவின் வீடான போயஸ் கார்டன்- வேதா நிலையம் இபோது சின்னம்மாவின் இருப்பிடமாகிவிட்டது. சட்டப்படி அந்த வீடு யாரைச் சேரும் என்ற சர்ச்சைகள் கிளம்பியிருந்தாலும், சின்னம்மா அதைப்பற்றி கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை.

ஜெயலலிதாவின் அண்ணன் ஜெயகுமாரின் மகள் தீபா மட்டுமே இதை எதிர்த்து கேள்வி கேட்டிருக்கிறார். அவரது மகன் தீபன் சசிகலாவை அத்தை அத்தை என்று வார்த்தைக்கு வார்த்தை அன்புடன் அழைத்து அவருடன் ஒன்றிவிட்டார். ஜெ. உயில் ஏதேனும் வெளிவந்தால் பிரச்னைகள் ஏற்படலாம்.

ஜெ. உயில் ஏதேனும் எழுதியிருந்தாலும் அது சொத்துகள் தொடர்பாக மட்டுமே இருக்க முடியும். கட்சியின் எதிர்கால வாரிசு என்று அவர் யாரையும் அடையாளம் காட்டுவது முறையாக இருக்காது. இந்நிலையில் தீபாவை முன்வைத்தும் அதிமுகவில் சிலர் அரசியல் சாகசம் நிகழ்த்த விழைகிறார்கள். சொந்தக் காலில் நிற்க இயலாதவர்கள், அடுத்தவரின் முதுகில் சவாரி செய்யவே விரும்புகிறார்கள்!

இந்நிலையில், கட்சியின் அவைத்தலைவர் மதுசூதனன், மூத்த தலைவர் பொன்னையன், அதிருப்தி அணியின் தலைவராகக் கருதப்பட்ட செங்கோட்டையன், முதல்வர் பதவிக்கு முன்னிறுத்தப்பட்ட தம்பிதுரை, எடப்பாடி பழனிசாமி, முதல்வர் பன்னீர்செல்வம் உள்ளிட்ட கழக உடன்பிறப்புகள் அனைவரும், சசிகலாவின் தலைமைக்காக மன்றாடுகிறார்கள். ஒருசிலர் அதீதமாக யோசித்து, சின்னம்மாவே முதல்வராக வேண்டும் என்றும் கோஷமிடுவதைக் காணும்போது புல்லரிக்கிறது.

அதிமுகவின் அவசரப் பொதுக்குழு- செயற்குழுக் கூட்டம் சென்னையில் டிச. 29-இல்  கூட உள்ளது.  அநேகமாக, அதில் சசிகலாவை அதிமுக பொதுச்செயலாளராக அறிவிக்கும் நாடகம் முழுமை பெறலாம். ஓ.பி.எஸ்.சை முதல்வராக ஆளவிட்டால் போதும் என்ற நிலை ஏற்பட்டாலே நல்லதுதான்.

இந்நிலையில், அதிமுகவிலிருந்து நீக்கப்பட்ட ராஜ்யசபை எம்.பி. சசிகலா புஷ்பா, அதிமுக பொதுச்செயலாளராக சசிகலாவை நியமிக்க எதிர்ப்பு தெரிவித்து உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுத்திருக்கிறார். “கட்சி விதிப்படி 5 ஆண்டுகள் முழுமையாக உறுப்பினராக இருப்பவரே பொதுச்செயலாளர் ஆக முடியும்” என்ற விதிமுறையை அவர் சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார். சென்னையில் கூடும் அதிமுக செயற்குழுவில் இந்த விதிமுறை சசிகலாவுக்காக மாற்றப்படலாம்.

இந்நிலையில் சசிகலாவை உயர்பீடத்துக்கு கொண்டுசெல்ல வசதியாக, தினந்தோறும் முக்கிய பிரமுகர்களின் சந்திப்பு நாடகங்கள் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. பிரபல தொழிலதிபர்கள், பத்திரிகை நிறுவன உரிமையாளர்கள், பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர்கள், கல்வி நிறுவன அதிபர்கள், அரசியல் கட்சிகளின் தலைவர்கள், சாமியார்கள் எனப் பல தரப்பினர் தினசரி சசிகலாவை சந்தித்து ஆறுதல் கூறுகின்றனர். அதன்மூலமாக அவருக்கு தங்கள் ஆதரவை வெளிப்படுத்துகின்றனர். இவர்களில் குறிப்பிடத் தக்கவர்கள், ஹிந்து என்.ராமும், மதுரை ஆதீனமும்.

இதன் பின்னணியில் இருந்து அழைப்பு விடுப்பவர்கள் மன்னார்குடி குடும்பத்தினர்தான் என்று புலம்புகின்றனர் திமுகவினர். தங்கள் தலைவர் மு.கருணாநிதிதான் நடராஜன் – சசிகலா திருமணத்தை 1973-இல் நடத்தி வைத்தவர் என்ற சரித்திர உண்மையை அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் போலிருக்கிறது.

இந்த நிலையில், மணல் மாஃபியா கும்பலின் தலைவன் வேலூர் சேகர் ரெட்டி வீட்டில் டிச. 8-இல் நடத்தப்பட்ட வருமான வரித்துறை அதிரடி சோதனை, பல அதிர்ச்சிகரமான தகவல்களை அம்பலப்படுத்தி இருக்கிறது. சுமார் 177 கிலோ தங்கமும், ரு. 130 கோடி கருப்புப் பணமும் அவரிடமிருந்து பறிமுதல் செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. தனது முறைகேடுகளுக்கு உதவிய அரசியல்வாதிகள், அதிகாரிகளின் பட்டியலை மத்திய புலனாய்வு அமைப்பிடம் அவர் வாக்குமூலமாகவே அளித்திருக்கிறார்.

அதன் அடிப்படையில், ‘இந்திய வரலாற்றில் முதல்முறையாக’ தமிழக அரசு தலைமைச் செயலாளராக இருந்த ராம மோகன ராவ் வீட்டிலும், அவரது உறவினர்கள் வீடுகளிலும், அலுவலகங்களிலும், தலைமை செயலக அறையிலும் வருமான வரித் துறையினர் டிச. 21 –இல் நடத்திய சோதனைகளில் கணக்கில் வராத பெருமளவு தங்கமும் ரொக்கமும் கைப்பற்றப்பட்டன. தவிர, தமிழக அமைச்சர்கள் பலரது பெயர்களும் அவரால் சொல்லப்பட்டதாகத் தகவல். அவர்களில் பலர் சசிகலாவின் நெருங்கிய வட்டத்தினர் என்பது குறிப்பிடத் தக்க தகவல்.

மத்திய புலனாய்வுத் துறையும் அமலாக்கத் துறையும், இந்த விவகாரத்தில் தீவிர கவனம் செலுத்தி வரும் நிலையில், எதிர்கால அரசியல் மாற்றங்களுக்கு இவையும் காரணமாக அமையக் கூடும். வரும் நாட்களில் கருப்புப் பணத்துக்கு எதிரான மத்திய அரசின் நடவடிக்கைகள் தமிழகத்தில் எவ்வாறு அமையும் என்பதைப் பொருத்தே அரசியல் நிகழ்வுகளின் ஆரூடத்தையும் சொல்ல முடியும்.

ராம மோகன ராவ்

இந்த அதிரடி ரெய்டுகளைப் பயன்படுத்தி அதிமுகவை மத்திய பாஜக அரசு முடக்கப் பார்ப்பதாகவும், வளைக்கப் பார்ப்பதாகவும் இப்போதே புகார்கள் கிளப்பி விடப்படுகின்றன. நாடு முழுவதும் நடந்துவரும் சோதனைகளின் ஒரு பகுதியே தமிழகத்தில் நடைபெறும் ரெய்டுகளும் என்பதை அறிந்த எவரும் இவ்வாறு உளற மாட்டார்கள். இருப்பினும், மடியில் கனம் உள்ளவர்கள் அஞ்சுவதும், உளறுவதும் இயற்கைதான்.

எது எப்படியோ, அதிமுகவின் தலைமைப் பொறுப்பு இப்போது விவாதப் பொருளாகி இருக்கிறது. சசிகலா பொதுசெயலாளர் ஆவாரா? முதல்வர் பதவியையும் கைப்பற்றுவாரா? நிர்பந்தங்களால் அரசியலிலிருந்தே ஒதுங்குவாரா? எல்லாம் காலத்தின் கரங்களில் இருக்கிறது. எது நடந்தாலும், அது தமிழகத்தின் அரசியலில் அழிக்க முடியாத கறையாகவே இருக்கும்.

காமராஜரும், ராஜாஜியும், சத்தியமூர்த்தியும், முத்துராமலிங்கத் தேவரும், திரு.வி.க.வும், பாரதியும், வ.உ.சி.யும், தன்னலமின்றி அரசியல் நடத்திய மண்ணில், சுயநலத்துக்காக அதிமுகவினர் எந்த அரசியல் பின்புலமும் அற்ற ஒருவரிடம் கையேந்துவதே நமது தர வீழ்ச்சியின் அடையாளம்.

மன்னார்குடி குடுமபத்தின் பணபலம் அதிமுகவை ஆட்டுவிக்கிறது. விளம்பர வருவாய்க்காக இதனை ஊடக அதிபர்கள் ஆதரிப்பது அதைவிடக் கொடுமை! அரசியல் என்பதே பிழைப்பாகிவிட்ட சூழலின் கொடிய விளைவு இது.

தமிழகத்தை இறைவன் தான் காக்க வேண்டும்.

 

 

ஜாதி அரசியலுக்கு தீர்வு என்ன? -3

முந்தைய பகுதிகள்:   பகுதி 1பகுதி 2

தொடர்ச்சி…

கூனிக் குறுகும் நமது முன்னோடிகள்…

.நமது சமூக வீழ்ச்சியின் விளைவாக, நமது முன்னோடிகளான பல தேசத் தலைவர்களின் பிம்பம் ஜாதீயத் தலைவர்களாகக் குறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதுதான் மிகவும் விசனத்துக்குரிய விஷயம். நாட்டு நலனுக்காகவும், மக்கள் நலனுக்காகவும் போராடிய அந்தத் தலைவர்கள் இன்று இருந்திருந்தால், முச்சந்திகளில் நிற்கும் தங்கள் சிலைகள் போலவே கல்லாய் சமைந்திருப்பார்கள்.
.
நாடு என்பது மக்கள் திரளால் உருவாவது. இதில் ஒவ்வொரு சமூகமும் நாட்டு முன்னேற்றத்துக்கு தங்கள் சமூகம் அளித்த பங்களிப்பை பெருமிதத்துடன் நினைவு கூர்வதில் தவறில்லை. ஆனால், தமிழகத்தில், இதுவே ஒருவகை அரசியல் உத்தியாக மாற்றப்பட்டுவிட்டது. அதனால் தான், தமிழகத்தின் ஆதார வேர்களாக ஒருகாலத்தில் விளங்கிய தேசத் தலைவர்கள் பலரும் குறுகிய ஜாதிவட்ட சிறைக்குள் அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஆங்கிலேய சிறையில் அவதிப்பட்டபோது கூட, அந்த தலைவர்கள் இன்றுள்ள நிலைக்கு கூசுவது போல வருந்தி இருக்க மாட்டார்கள்.
.

Muthuramalings Thevar

மதுரையில் மீனாட்சி அம்மன் ஆலயத்துக்குள் ஹரிஜன மக்களை அழைத்துச் செல்ல வைத்தியநாத ஐயர் முற்பட்டபோது சில ஆதிக்க ஜாதிகளால் மிரட்டல் விடுக்கப்பட்டது. அப்போது, வைத்தியநாத ஐயருக்கு உறுதுணையாக, அரணாக வந்து நின்றவர் பசும்பொன் முத்துராமலிங்க தேவர். மூன்று பிரிவுகளாக சிதறிக் கிடந்த தேவர் இன மக்களை ஒன்றுபடுத்தி அவர்கள் மீதான அரசின் ஒடுக்குமுறைச் சட்டங்கள் நீங்கக் காரணமான தேவர்தான், ஹரிஜன ஆலயப் பிரவேசத்துக்கு உதவியாக இருந்தார். அதே தேவர் இன்று தேவர் சமூகத்தின் தனிப்பெரும் அடையாளமாக மாற்றப்பட்டுவிட்டார்.
.
அதற்கு எதிர்விளைவாக, தேவர் சமூகத்தால் பாதிக்கப்பட்ட தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் தேவர் சிலையை அசூயையாகப் பார்க்கும் நிலைமை ஏற்பட்டிருக்கிறது. இதற்குக் காரணம் தேசத் தலைவரான தேவரை ஒரு ஜாதித் தலைவராகக் குறுக்கிய நமது ஜாதிவெறி தான். பசும்பொன்னில் ஆண்டுதோறும் நடக்கும் தேவர் குருபூஜை காவல்துறை பாதுகாப்புடன் நடத்தப்படும் ஒரு அரசியல் சடங்காகிவிட்டது. இதில் பங்கேற்க அனைத்து அரிசயல் கட்சியினரும் முண்டி அடிக்கின்றனர்- தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தில் உருவான கட்சியினர் தவிர்த்து!
.
kamarajar1சமூகத்திலும் பொருளாதாரத்திலும் மிகவும் பிற்பட்ட நிலையில் இருந்த நாடார்கள் வாழ்வில் உயர வழி வகுத்தவர் காமராஜர். ஆனால், அவர் அதை ஜாதிரீதியாகச் செய்யவில்லை; தனது வாக்கு வங்கிக்காகவும் அதை அவர் செய்யவில்லை. மக்களின் முன்னேற்றத்துக்கு அடிகோலுவது தனது கடமை என்ற முறையில் தான் அவர் செயல்பட்டார். அதேசமயம் ஒட்டுமொத்த தமிழகமும் பெருமைப்படும் அற்புதமான ஆட்சியை அவர் வழங்கிச் சென்றார். இன்று தமிழகம் இந்த அளவுக்கு முன்னேறி இருப்பதற்கு காமராஜர் தான் காரணம். ஆனால், அவரது பிறந்த நாளையும் நினைவு நாளையும் நாடார்கள் கொண்டாட விட்டுவிட்டு நாம் வேடிக்கை பார்க்கிறோம். காமராஜர் இப்போது நாடார்களின் அரசியல் அடையாளம். சில இடங்களில் மட்டும், காங்கிரஸ் கட்சியினர் தங்கள் அரசியலுக்காக அவருக்கு விழா கொண்டாடி, காமராஜர் ஆட்சி கனவை மீட்டெடுத்துக் கொள்கிறார்கள்!
.
நாட்டு விடுதலைக்காக செக்கிழுத்து, கல்லுடைத்து, தனது சொத்து, சுகம் அனைத்தையும் இழந்த வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை தமிழகத்தின் தலைமகனாகப் போற்றப்பட வேண்டியவர். ஆனால், அவரை ஆண்டுக்கு இருமுறை நினைவுகூரவும் கூட சைவ வேளாளர் பேரவையினர் தான் வர வேண்டி இருக்கிறது. ஜாதி வேற்றுமை இன்றி தொழிலாளர்களை ஒன்றுபடுத்த முயன்ற வ.உ.சி.க்கு இதுதான் நாம் அளிக்கும் மரியாதையா?
.
கொங்கு மண்டலத்தின் மாபெரும் வீரனாக ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து முழக்கமிட்ட தீரன் சின்னமலைக்கு விழா கொண்டாட கொங்குநாடு முன்னேற்றக் கழகமும் கவுண்டர்கள் சங்கமும் தான் முன்னிற்கின்றன. கொங்கு வேளாளர் சார்ந்த அரசியல் கட்சிகளின் முத்திரையாக சின்னமலை மாற்றப்பட்டிருக்கிறார். இதே நிலைமை தான் கட்டபொம்மனுக்கும் அவர் சார்ந்த நாயக்க ஜாதியினரால் ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.
.
நாட்டின் கொடிக்காக இன்னுயிர் ஈந்த திருப்பூர் குமரனை நினைவுகூர, முதலியார் சங்கமும் நீதிக்கட்சியும் தான் முன்னிற்கின்றன. ராட்டை பொறித்த தேசியக் கொடி மண்ணில் விழக் கூடாது என்று போராடிய குமரன் முதலியார்களுக்காகவா போராடினார்? தமிழுக்குப் பாடுபட்ட மாமுனிவர் திரு.வி.க.வையும் முதலியார்கள் போஷிக்க விட்டாயிற்று.
.
வன்னியர்களுக்கு, நீதி வழுவாமல் ஆண்ட சம்புவரையர்கள் முத்திரையாக அமைந்திருக்கின்றனர். அதே வன்னியர்கள் தான் இப்போது தர்மபுரியில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் வீடுகளை கொள்ளையிட்டு இருக்கின்றனர். தமிழக அரசியலில் செல்வாக்கில்லாத பிராமணர்களும் கூட தங்கள் நாயகனாக வாஞ்சிநாதனை முன்னெடுக்கின்றனர். வாஞ்சி ஆங்கிலேயனை சுட்டது இதற்காகவா? ஆங்கிலேயரை எதிர்த்த மருது பாண்டியர், வீரன் சுந்தரலிங்கம், ஒண்டிவீரன் போன்றவர்களையும் ஜாதி அடையாளத்துக்குள் அடைத்தாகிவிட்டது.
.
DR_ BHIM RAO AMBEDKAR5இதை எல்லாம் விட, தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் கடவுளாகவே டாக்டர் அம்பேத்கர் மாற்றப்பட்டுவிட்டார். இந்த நாட்டின் அரசியல் சாசனத்தை வடிவமைத்த சிற்பி அவர். அவரை அனைத்து சமூகத்தினரும் இணைந்து அல்லவா கொண்டாட வேண்டும்? ஆனால், அவர் சார்ந்த சாதியினருக்கே அவரை ஒப்புக் கொடுத்தாகிவிட்டது. இன்று அம்பேத்கர் பெயர் சொல்லாமல் ஒரு தலித் அமைப்பும் இயங்குவதில்லை. ஆனால், அம்பேத்கர் கூறிய வழிமுறைகளுக்கு முரணாகச் செயல்படுவதே இந்த அமைப்புகளின் நடைமுறை ஆகி இருக்கிறது.
.
தலித் மக்களுக்காகவே வாழ்ந்த சிதம்பரம் சுவாமி சகஜானந்தரை தலித் மக்களே மறந்துவிட்டனர். அவர்களுக்கு, மக்களிடையே பேதம் வளர்க்க உதவியாக இருக்கும் இம்மானுவேல் சேகரனை நினைவு கூர்ந்தால் போதும் என்ற எண்ணம் வந்துவிட்டது. ஹரிஜன சமூகத்தில் பிறந்து அந்த சமுதாயத்துக்கே பெருமை சேர்ந்த்த தியாகி கக்கனை தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் நினைக்க நேரமில்லை. அவர்களுக்கு வெறுப்பரசியல் பாடம் நடத்துவோருக்கு கக்கனைத் தெரியுமா என்பதே தெரியவில்லை. தலித் மக்கள் மறந்தாலும், கக்கனையும் சகஜானந்தரையும் பிற சமூகத்தினர் மறக்கலாமா? அவர்கள் தங்கள் சொந்த ஜாதிக்காகவா வாழ்ந்தார்கள்?
.
இதுதான் நமது வீழ்ச்சியின் காரணம். பசும்பொன் முத்துராமலிங்கத் தேவரையும், வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளையையும், டாக்டர் அம்பேத்கரையும், கர்மவீரர் காமராஜரையும், தீரன் சின்னமலையையும், திருப்பூர் குமரனையும், ஜாதி வட்டாரத்தில் திணித்துவிட்டோம். நம்மைப் பிணைக்கும் அன்பான தளைகளையே நம்மைப் பிரிக்கும் வேலிகள் ஆக்கி விட்டோம். நமக்கு கிடைக்குமா மீட்சி?
.
நமது அரசுகளும் கட்சிகளும் தலைவர் சிலைகளுக்கு மாலையிடும் சடங்கை நிறைவேற்றுவதற்கும் கூட வாக்குவங்கி அரசியல் தான் காரணமாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு ஜாதியிலும் உள்ள வாக்குகளைக் கவர்வதற்காக, 1997ல் முதல்வராக இருந்த கருணாநிதி கொண்டுவந்த மாவட்ட, போக்குவரத்துக்கழக பெயர்சூட்டும் படலம், அதனால் தான் தோல்வி அடைந்தது. சுந்தரலிங்கம் பெயரில்  போக்குவரத்துக்கழகம் அமைய வேண்டும்; இம்மானுவேல் பெயரில் மாவட்டம் அமைய வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளும், அதற்கு எழுந்த எதிர்ப்பும் தான் மாவட்டங்கள், போக்குவரத்துக் கழகங்களின் பெயர்கள் பயிர் மாற்ற வைபவத்துக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தன.
.
சேரன்,  சோழன்,  பாண்டியன் என்ற பெயர்களில் இயங்கி தமிழகத்தின் பழம் பெருமையை வெளிப்படுத்திவந்த அரசு போக்குவரத்துக் கழகங்களுக்கு தலைவர்கள் பெயரை சூட்ட கருணாநிதி முயன்றதே ஒரு சரித்திரப் பிழை. குறிப்பிட்ட பெயர் கொண்ட போக்குவரத்துக் கழகத்தின் பேருந்துகள் குறிப்பிட்ட பகுதியில் தாக்கப்படும் என்ற உளவுத்தகவல் கிடைத்தவுடன், அப்படியே ‘பல்டி’ அடித்தார் திராவிடக் கொழுந்து. விளைவாக, மாவட்டங்கள் பழைய பெயரைப் பெற்றன; போக்குவரத்துக் கழகங்கள் நிர்வாகரீதியான பெயர்களைப் பெற்றன.  இதே கருணாநிதி தான், ஜாதிக் கட்சிகளுக்கு கூட்டணியில் இடமும், கூட இருந்த நண்பர்களுக்கு இதயத்தில் இடமும் அளித்தவர். தமிழகத்தின் ஜாதீய சீரழிவுக்கு முதற் காரணமாக ஒருவரைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டுமானால் இவரைத் தான் சொல்ல வேண்டும்.
.
முன்னேர் செல்லும் வழியில் பின்னேர்கள் செல்வது போல, மூத்த அரசியல்வாதியான கருணாநிதியை ராமதாசும், திருமாவளவனும், இன்ன பிறரும் பின்தொடர, தமிழக அரசியல் ஜாதி அடிப்படையில் நிர்ணயம் செய்யக் கூடியதாக மாறிவிட்டது. இன்று தமிழகத்தின் எந்த ஒரு தொகுதியிலும் (தனித் தொகுதிகள் தவிர்த்து) அந்தந்தப் பிரதேச ஜாதிவாரி கணக்கீட்டைக் கணக்கில் கொண்டே அனைத்து கட்சிகளும் வேட்பாளர்களை நிறுத்துகின்றன. உதாரணமாக, ஆர்க்காடு வட்டாரத்தில் வன்னியரே  எல்லா கட்சிகளிலும்  வேட்பாளர் ஆக முடியும். கொங்கு மண்டலப்  பகுதியில் கவுண்டர்களே வேட்பாளர் ஆக முடியும்.
.
இதைவிடக் கொடுமை,  அமைச்சரவையிலும் கூட ஜாதிவாரி பிரதிநிதித்துவம் தான் கோலோச்சுகிறது. இன்னின்ன ஜாதிகளுக்கு அமைச்சரவையில் இடமில்லை என்று  சில  பத்திரிகைகள் பட்டியல் வாசிப்பதையும் காண முடியும். ஜாதிரீதியான இட ஒதுக்கீடு அமைச்சரவையிலும் கூட இடம் பெற்றுவிட்டது. பிறகு, அரசு நிர்வாகம் திறமையாக இயங்குவதில்லை என்று அங்கலாய்த்தால் எப்படி?
.
உண்மையில் தனித்தொகுதி முறை மட்டும் இல்லாது போயிருந்தால், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு உள்ளாட்சி முதற்கொண்டு நாடாளுமன்றம் வரை பிரதிநிதித்துவம் கிடைப்பது குதிரைக்கொம்பாகவே போயிருக்கும். எனினும், ஒரு நெருடல். ஏதாவது ஒரு பொதுத் தொகுதியில் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சார்ந்த ஒருவரை வேட்பாளராக எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியாவது நிறுத்த முடியுமா? பொதுத் தொகுதியில் போட்டியிட்டு ஒரு தலித் பிரதிநிதி வெற்றி  பெறும்போது தான் நமது ஜனநாயகம் உண்மையிலேயே ஜனநாயகமாக இருக்க முடியும். அதற்கான வாய்ப்புகள் வெகு தூரத்திலேனும் காணக் கிடைக்கின்றனவா?  நாம் உளப்பூவமாக சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இது.
.
நமது பிரச்னை என்னவென்றால், அரசியல் தாண்டி சிந்தித்து மக்களை ஒருங்கிணைக்கும் அமைப்பு இல்லாதது தான். ஹிந்து அமைப்புகள் இந்த வெற்றிடத்தை எளிதாக நிரப்பி இருக்க முடியும். ஆனால், ஊடகங்களின் தொடர் எதிர் பிரசாரத்தாலும், அரசின் பாகுபாடு காட்டும் தன்மையாலும், அந்த நிலையை ஹிந்து இயக்கங்கள் அடைய முடியாமல் தவிக்கின்றன. அதையும் மீறித்தான் உத்தப்புரம் போன்ற முன்னுதாரணங்களை ஹிந்து இயக்கங்கள் உருவாக்கி இருக்கின்றன.
.
uthhapuram01உத்தப்புரத்தில் இருந்த தீண்டாமைச் சுவரை அகற்ற விஸ்வ ஹிந்து பரிஷத் பல மாதங்கள் அதே ஊரில் தங்கி நடத்திய அமைதியான பணிகள் யாருக்குத் தெரியும்? நமது ஊடகங்கள் ‘தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி’ என்ற பெயரில் மார்க்சிஸ்ட்கள் நடத்திய போராட்டத்தை மட்டும்  தானே காட்டின? இயல்பாகத்  தீர வேண்டிய பிரச்னையை ஊதிப் பெரிதாக்கிய மார்க்சிஸ்ட்கள் தான் ஊடக செய்திகளில் இடம் பெற்றார்கள். பிரச்னையை வேரும் வேரடி மண்ணும் இன்றி இயல்பாகத் தீர்த்துவைத்த ஹிந்து இயக்கங்கள் குறித்து ஹிந்து  இயக்கங்களில் பணி புரிவோருக்கே தெரியாது.
.
இதே உத்தப்புர உதாரணத்தை பாப்பாப்பட்டி,  நாட்டார் மங்கலம்,  கீரிப்பட்டியிலும், கண்டதேவியிலும் பிரயோகிக்க முடியும். கண்டதேவியில் இதற்கான பணிகள் ஏற்கனவே துவங்கிவிட்டன. ஆனால், நாம் அறிவதெல்லாம் வன்முறை மிகுந்த கலவரச் சூழல் செய்திகள் தான். நமக்குத் தெரிந்தது எல்லாம் ஜாதி அடிப்படையிலான அமைப்புகளின் முழக்கங்கள் தான். இது தான் நமது பிரச்னை. இதற்கு என்ன காரணம்?
.
bharati3”பார்ப்பானை ஐயரென்ற காலமும் போச்சே” என்று முழங்கிய விடுதலைக் குயில் மகாகவி பாரதியையே ‘பார்ப்பான்’ என்று வசைபாடிய கும்பல்களை கண்டுகொள்ளாமல் இருந்ததன் வினை இது. நாட்டுக்காகவே உழைத்த தீரர் சத்தியமூர்த்தியையும் சக்கரவர்த்தி ராஜகோபாலாசாரியரையும் ‘ஆரிய வந்தேறிகள்’ என்று பிலாக்கனம் பாடிய நாசகாரக் கும்பலை நாம் வேடிக்கை பார்த்த பாவத்தின் விளைவு இது.
.
ஜாதீய வேறுபாடுகள் சமூக,  பொருளாதார நிலைகளால் உருவாக்கப்பட்டவை; அவற்றை சமன்படுத்த இயல்பான ஒருங்கிணைப்புப் பணிகள் தேவை- என்பதை மறந்து,  ஜாதிக் கொடுமைகளுக்கு காரணமாகும் தங்கள் சுயநலனை மறைக்க இந்து மதம் மீது சேற்றை இறைத்த அரசியல்வாதிகளை நம்பியதற்கு கிடைத்த பலன் இது.
.
இதுவும் ஒரு நோய் தான். தனது தவறுகளை மற்றவர்கள் மீது கற்பிக்கும் ஒருவித மனோவியாதி இது. இதற்கு ஒரே தீர்வு, பிளவுபடுத்துபவர்களை மீறி, அனைவரும் சகோதரர் என்ற உணர்வுடன் ஆரத் தழுவிக் கொள்வது தான். அதற்கு நமது முன்னோடிகள் தான் ஆசி அளிக்க வேண்டும்.
.
.

வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம்- கவசமா, ஆயுதமா?

.

தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் இயல்பான் வாழ்க்கையை உறுதி செய்வதற்காக கொண்டுவரப்பட்ட ‘வன்கொடுமை தடுப்புச்சட்டம்’ குறித்து இப்போது சர்ச்சைகள் எழுந்துள்ளன. சமூக ஒற்றுமை நாடுவோர் இதைக் கண்டும் காணாமல் இருக்க முடியாது.

.
தாழ்த்தப்பட்ட, பழங்குடியின மக்களை  மேல் ஜாதியினரின் வன்கொடுமைகளில் இருந்து காப்பதற்காக  1989ல் ‘வன்கொடுமை தடுப்புச்சட்டம்’ கொண்டுவரப்பட்டது.  இச்சட்டத்தில் 15 விதமான வன்கொடுமைகள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. இதன்படி வனகொடுமையில் ஈடுபடுவோருக்கு 6 மாதம் முதல் 5 ஆண்டுகள் வரை தணடனை விதிக்க சட்டத்தில் இடம் உள்ளது.  இதைத் தவிர்த்து குடிமை உரிமை பாதுகாப்புச் சட்டப் படியும்,  இந்திய தண்டனைச் சட்டப்படியும் மேலும் 7 வன்கொடுமைகள் சேர்க்கப்பட்டு அதற்கு ஏழாண்டுகள் தண்டனை நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.

.
இந்தச் சட்டம் தேவையா? என்ற விவாதம் இப்போது கிளம்பி உள்ளது. பல இடங்களில் மேல் ஜாதியினரை மிரட்டவும் பழி வாங்கவும்  இச்சட்டம் ஒரு கருவியாக இருப்பதாக புகார்கள் கிளம்பி உள்ளன. வழக்கம் போல இதையும் பாமக தலைவர் ராமதாஸ் முன்வைத்து வருகிறார். “இதுவரை பதிவு செய்யப்பட்ட வன்கொடுமை தடுப்பு வழக்குகளில் 2.2 சதவீதம் மட்டுமே நிருபணமாகியுள்ளன. மற்றவற்றை நிரூபிக்க முடியவில்லை. எனவே அவை யாவும் பொய் வழக்குகள்” என்கிறார் ராமதாஸ். இதற்கு ஆதிக்க ஜாதிகள் சார்ந்த அமைப்புகளிடையே ஆதரவு கிடைத்திருக்கிறது. மாறாக, தலைத் அமைப்பினர் இந்தக் கருத்துக்கு கடும் கண்டனம் தெரிவித்திருக்கின்றனர்.

.
இவ்விஷயத்தை நாம் சமநிலையில் நின்று அவதானிக்க வேண்டும். ஒருகாலத்தில் தலித் ஜாதிப் பெயரையே ஒரு தரம் கெட்ட   வார்த்தைப் பிரயோகமாகப் பயன்படுத்த முடிந்த சூழல் இருந்தது. ‘பறையர், சக்கிலியர்’ என்ற ஜாதிப் பெயர்கள் வசைச் சொல்லாகவே புழங்கியதுண்டு. இன்றும் சில கிராமப்புறங்களில் நிலைமை முற்றிலும் மாறிவிடல்லை.  ஒருவனை அவமதிக்க இந்தப் பெயர்களில் வசை பாடினால் போதும். தலித் மக்களை தலையில் அடித்து உட்கார வைக்க இந்த வார்த்தையே  போதும் என்ற நிலைமை இருந்தது. அதை ஒரு வன்கொடுமையாக சட்டத்தில் சேர்த்ததால் தான், இன்று அவ்வழக்கம் 90 சதவீதம் குறைந்திருக்கிறது. இதை யாரும் மறுக்க முடியாது. அதே சமயம், மிக சாதாரணமான விவகாரங்களிலும் கூட, எதிர்த்தரப்பை முடக்க, இச்சட்டத்தை பயன்படுத்தும் போக்கு அதிகரித்துவிட்டது. ஏனெனில் பிணை இல்லாமல் கைது செய்யும் வாய்ப்பு இச்சட்டத்தில் இருப்பதால், இதைப் பயன்படுத்தி தங்கள் தனிப்பட்ட விரோதங்களை பழி தீர்த்துக்கொள்ள சிலர் முயற்சிக்கிறார்கள். இதுவும் உண்மையே. இவ்வாறு ஆங்காங்கு நடக்கும் சில சம்பவங்களால் இச்சட்டம் தனது தார்மிகத் தன்மையை இழப்பதை உணர முடிகிறது.

.
எனினும்,  எந்த சட்டம் தான் நமது நாட்டில் 100 சதவீதம் சரியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது?  இக்கேள்விக்கு கிடைக்கும் பதிலே, வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம் விஷயத்திலும் நம்மால் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும். எந்த சட்டத்திலும்   துளைகளைக்  கண்டறிந்து தப்ப முயற்சிப்பதே குற்றவாளிகளின் இயல்பு. வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம் இந்த அளவுக்கு கடுமையாக இல்லாமல் இருந்தால், தலித் மக்கள் மீது ஆண்டாண்டு காலமாக ஆதிக்கம்  செலுத்துவோர் திருந்தி விடுவார்களா என்ன?

.
உண்மையில் வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம் ஒரு அற்புதமான கவசம்- தலித் மக்களுக்கு. எனினும் சிலர் இதையே ஒரு ஆயுதமாகப் பிரயோகிப்பது தவறே. இதுகுறித்து தலித் மக்களுக்கு விளக்கி அவர்களை நேர்வழியில் கொண்டுசெல்லும் தலைமை இல்லாததே இப்போதைய பெரும் குறை. டாக்டர் அம்பேத்கர் இப்போது இருந்திருந்தால் இச்சட்டத்திற்காக மகிழ்ந்திருப்பார்; அதே சமயம், இச்சட்டம் தவறாகப் பிரயோகிக்கப்படுவதை கடுமையாகக் கண்டிக்கவும் செய்திருப்பார். தலைவன் என்பவன் தன்னை நம்பியுள்ள மக்களின் அபிலாஷைகளைத்  தீர்ப்பவன் மட்டுமல்ல; அவர்களை வழிநடத்துபவன். அத்தகைய தலைவர்கள்  தலித் மக்களுக்கு மட்டுமல்ல, பிற சமூகங்களிலுமே பற்றாக்குறையாகத் தான் இருக்கிறது.

.
இன்றைய தேவை, தங்கள் சமூகத்துக்காகப் போராடியபடியே,  நாட்டுநலம் குறித்தும் சிந்திக்கும் தொலைநோக்கு கொண்ட தலைவர்கள் தான். முத்துராமலிங்கரும் அம்பேத்கரும் கடவுளுக்கு இணையாக வழிபடப்படுவது அதனால் தான். அவர்களை தங்கள் லட்சிய புருஷர்களாக, வழிகாட்டிகளாக மட்டும் நாம் கருதினால் போதாது. அவர்களின் செயல்முறையை சுவீகரிக்கவும் தயாராக வேண்டும்.

.
எனவே, வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தால் சில தவறான விளைவுகள் ஏற்படினும், அதன் பயன்களைக் கண்ணுறும்போது,  அதன் முக்கியத்துவம் புலப்படுகிறது. எல்லா கிராமங்களிலும் சரிநிகர் சமானமாக தலித்  மக்கள் நடத்தப்படும் வரையில், இச்சட்டத்தின் தேவை இருக்கும்-  தலித்  மக்கள் சிலர் இதைத் தவறாக பிரயோகித்தாலும் கூட. ஏனெனில், பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக தலித் மக்கள் அடைந்த அவமானங்களுக்கு, நமது முன்னோரின் தவறுகளுக்கு அது ஒரு வகையில் பிராயச்சித்தம் மட்டுமே.

.

செய்தி ஆதாரங்கள்:

கண்டதேவி கோவில் தேரோட்டம் (ஒன்  இந்தியா செய்தி – 12.07.2003)

தேர்களை சீர் செய்து தேரோட்டம் நடத்தவேண்டும்: ராம.கோபாலன்  (தினத்தந்தி- 12.09.2012)

வன்கொடுமை தடுப்பு சட்டம் தேவையா? சாவித்திரி கண்ணன் கட்டுரை

 

(தொடரும்)

ஆலமும் அமுதமும்: திருவாரூர் கலியாண சுந்தரன்

சமயம் இந்நாளில் திரிபாகக் கொள்ளப் படுகிறது, அது வாழ்க்கையின் ஒரு கூறாகக் கருதப்படுகிறது. வெறும் புறக்கோலம் சமயம் என்று எண்ணப்படுகிறது. இவ்வாறெல்லாம் சமய நோக்கம் திரிபுண்டமையால் சில இடங்களில் அதன் மூலமே வெறுக்கப் படுகின்றது. திரிபுக்கு அடிப்படையான காரணங்கள் பல கூறலாம். முன்னே சில சொன்னேன். இங்கே ஒன்றைக் குறிக்கலாமென்று நினைக்கிறேன். அது மேல்நாட்டு நாகரிகத்தின் எழுச்சியும் கீழைநாட்டு நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சியுமாகும்.

மேல்நாடு

மேல்நாட்டு நாகரிகம் சமயத்தினின்றும் அரசியல் வாணிபம் தொழில் முதலியவற்றை வேறுபடுத்தியது. அந்நாகரிகம் சமயத்தை ஒரு கூறாகக் கொண்டது. அது வாழ்க்கையைச் சமயமாகவும் சமயத்தை வாழ்க்கையாகவும் ஏற்கவில்லை. அதனால் விளைந்ததென்ன? வாழ்க்கையில் போராட்டம் வளர்ந்ததே விளைந்த பயன். போராட்டம் அந்த நாகரிகத்தை இப்பொழுது அரிக்கிறது; எரிக்கிறது. மேல்நாடு நல்லறிவு பெற்று “சமயமே வாழ்க்கை – வாழ்க்கையே சமயம்” என்று வாழுங்காலம் நெருங்கியிருக்கிறது. மேல்நாடு நல்வாழ்க்கை பெற ஆண்டவன் அருள் செய்வானாக.

கீழ்நாடு

divine_familyகீழ்நாட்டு நாகரிகம் சமயத்தை வேறாகவும் அரசியல், வாணிபம் ஆகியவற்றை வேறாகவும் பிரிக்கவில்லை.  எல்லாம் சமயத்தில் ஒன்றி நிலவுமாறு செய்தது. வாழ்க்கைக் கூறுகளெல்லாம் சமயமே என்று கொண்டது. கீழ்நாடு தன் நாகரிகத்தை மேல்நாட்டில் பரப்ப முயலாது, அஃது இதன் நாகரிகத்தை ஏற்று நடிக்க முயன்றது. அதனால் கீழ்நாட்டிலுங் கேடு சூழ்ந்தது. இந்நாளில் கீழ்நாட்டு நாகரிகம் கதம்பமாய்க் கிடத்தல் கண்கூடு.

நாடோறுமோ வாரந்தோறுமோ திங்கள் தோறுமோ விரதநாட்களிலோ ஒரு சிறுபொழுதைக் கோயிலுக்கென்று செலவழிப்பது சமயமாகாது. சமயம் புறக்கோலத்தளவில் கட்டுப்பட்டு நிற்பதுமன்று. சமயம் ஓர் இறைப்பொழுதும் வாழ்க்கையை விடுத்து அகன்று நிற்பதில்லை. அத்தகைய ஒன்றை வாழ்க்கைக்கு வேறுபட்டதென்று கருதச்செய்யும் நாகரிகம் விழுப்பமுடையதாகுமா?

”தினைத்துணைப் பொழுதும் மறந்துய்வனோ” என்று அலமருகிறார் அப்பர்.

”உண்ணுஞ் சோறு பருகும்நீர்
தின்னும் வெற்றிலையுமெல்லாம்
கண்ணன் எம்பெருமான்”

என்று நம்மாழ்வார் அருள்கிறார்.

”அழுக்கு மெய்கொடுன் திருவடி அடைந்தேன்
அதுவு நாள்படப் பாலதொன் றானால்
பிழுக்கை வாரியும் பால் கொள்வ ரடிகேள்
பிழைப்ப னாகிலும் திருவடிப் பிழையேன்
வழுக்கி வீழினும் திருப்பெய ரல்லால்
மற்று நானறி யேன்மறு மாற்றம்
ஒழுக்க என்கணுக் கொருமருந் துரையாய்
ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே”

என்று வன்றொண்டர் அறிக்கை செய்கிறார்.

இப்பெருமொழிகளுக்கு விளக்க உரையாக,

”இருக்கினும் நிற்கும் போதும்
இரவுகண் துயிலும் போதும்
பொருக்கென நடக்கும் போதும்
பொருந்திஊன் துடக்கும் போதும்
முருக்கிதழ் கனிவா யாரை
முயங்கிநெஞ் சழியும் போதும்
திருக்களா உடைய நம்பா
சிந்தையுன் பாலதாமே”

எனவரும் அதிவீரராம பாண்டியர் பாடல் திகழ்கிறது.

கீழ்நாடு தனது நடிப்பை விடுத்து மனந்திரும்பித் தனது நாகரிகத்தைக் காலதேச வர்த்தமானத்துக்கேற்ற முறையில் வளர்த்து வாழ்வு பெறுவதாக.

கீழைச் சமதர்மம்

கீழ்நாட்டின் பழம்பெரும் நாகரிகம் வாழ்க்கையை வேறாகவும் சமயத்தை வேறாகவுங் கொள்ளாமையால் அதன் அடியில் சமதர்மம் நிலவுவதாயிற்று. சமதர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்கியது கீழ்நாட்டு நாகரிகம் என்று உலகம் உணர்வதாக. சமதர்மம் கீழ்நாட்டுக்கு புதிதானதன்று. கீழ்நாட்டு நாகரிகம் வளர்ந்து வளர்ந்து அது சமதர்மமாக பரிணமித்தது. பாரத நாட்டு பழைய தர்ம சாத்திரங்களை ஆராய்ந்தால் அவைகளில் கிராமம் கிராமத்தாருடையது என்பதையும், கேணியும் குளமும் ஏரியும் ஆறும் காடும் மலையும் பிறவும் மக்கட்குப் பொதுவுடமையாய்ப் பயன்பட்டன என்பதையும், அதனால் மக்கள் உழைப்புக்களெல்லாம் சகோதரநேயக்கட்டினின்றும் பிறந்தன என்பதையும் இன்ன பிறவற்றையுங் காணலாம். ….

எந்நாடு?

இக்கால உலக எரியைத் தணிக்கும் ஆற்றல் சன்மார்க்கத்துக்கே உண்டு. சன்மார்க்கம் தண்மை வாய்ந்தது. அத்தன்மை பொழியும் இடம் எது? நாடு எது? தேம்ஸ் நாடா? தானியூப் நாடா? வால்கா நாடா? மிஸ்ஸோரி-மிஸிஸிபி நாடா? யங்டிஸ் கியாங் – ஹோ யாங்கோ நாடா? பஸிபிக் நாடா? இந்நாடுகட்கே இப்பொழுது தண்மை தேவை. இவைகள் எப்படித் தண்மையைப் பொழிவனவாகும்? பின்னை எந்நாடு?

அது நமது கங்கை நாடு.

சாந்தம் சாந்தம் சிவம்

nilkanthகங்கையின் தாயகம் எது? பனிமலை. அம்மலையின் முடி எது? கௌரி சங்கரம். கௌரி சங்கரம் எப்படி நிற்கிறது? சொல்லற்ற சாந்தம் சாந்தம் சிவம்! சாந்த சிவத்தின் கருணை கங்கையாய்ப் பாய்கிறது. சாந்தச் செல்வம் கௌரி சங்கரம், ஹிமயம், கங்கை, பழமையான பாரதம், உபநிடதம். அச்செல்வம் பாரத நாட்டில் அங்காங்கே காவியங்களாகியது. ஓவியங்களாகியது. காவிய ஓவிய அறிகுறிகள் நாடு முழுவதும் பொலிவு தருகின்றன. அவைகளுள் பாரத நாட்டையே உளங் கொண்டவை மூன்று. அம்மூன்றும் பாரத தேசத்தின் ஒருமைப்பாட்டை உணர்த்துவனவாம். அவை கயிலை, காசி, இராமேசம்.

பாரதக் கொடை

பழமையான பாரதப் பெரியோர் நமக்குக் குண்டு பீரங்கி முதலிய கொலைக்கருவிகளை உதவினாரில்லை. சாந்தச் செல்வத்தை அருளினர். அதுவே சன்மார்க்கத் தண்மை – அந்தண்மை. அத்தண்மையில் பாரத நாடு நீண்டகாலம் பண்பட்டது. அதற்கு இடைநாட்களில் சில கூட்டுறவால் சிறு அசைவு நேர்ந்தது. இப்பொழுது தோன்றியுள்ள பெரும் போர் அவ்வசைவைப் போக்கி வருகிறது.

பணி

பாரத நாட்டின் முன்னே பெரும் பணி நிற்கிறது, அப்பணியில் நமக்கும் பங்கு உண்டு. அப்பணிக்கென்று நாம் இங்கே – ஆலவாயில் – கூடியிருக்கிறோம். மதுரையில் கூடியிருக்கிறோம் என்று நான் நினைக்கிறேன். நம் முன்னே நிற்கும் பணி யாது?….சைவ சித்தாந்த மகா சமாஜத்தின் முன்னிற்கும் பணிகள் பல உள்ளன. அவைகளுள் தலையாயது மனந்திரும்ப முயல்வது. இது காலத்துக்கு உரியதென்று யான் கருதுகிறேன். மற்றைப் பணிகளை யான் பலமுறை விரித்துள்ளேன்.

புரட்சி

உலகம் எத்தனையோவிதப் புரட்சிகளைக் கண்டது. கொள்ளைப் புரட்சிகளும் கொலைப் புரட்சிகளும் நமக்கு வேண்டா. அவைகள் கொள்ளையையும் கொலையையுமே பெருக்கும். நமது நாட்டில் நிகழ்ந்த அறப்புரட்சிகள் நம் முன்னே நிற்கின்றன. அவைகளைக் குறிக்கொண்டு நடப்போமாக. விருஷப தேவர், புத்தர், சம்பந்தர், சங்கரர் முதலியோர் பெரும் பெரும் புரட்சி வீரர். அவர்கள் அஹிம்ஸையாலும் சீலத்தாலும் பாட்டாலும் அறிவாலும் புரட்சி செய்தனர். இப்பொழுதும் ஒரு பெரும் புரட்சி தேவை. அப்புரட்சியை எப்படி அழைக்கலாம்? அன்புப்புரட்சியென்று அழைக்கலாம்; அதற்கு மனந்திரும்பிப் பாவங்களை முறையிட்டு அழும் பணி வேண்டும். அப்பணி செய்ய விரைவோமாக.

ஆலவாய்ப் பெருமானே! மதுரை அரசே! மறிகடல் விடமுண்ட வானவா! நாங்கள் உன்னை மறந்தோம்! உன் அருளை மறந்தோம்! பாவங்களில் புரண்டோம். நாங்கள் குறைபாடு உடையவர்கள். வழுக்கி வீழ்கிறோம். என் செய்வோம்! எங்கள் பாவங்களெலலாம் திரண்டு திரண்டு குண்டு மழையாய்ப் பொழிகின்றன. எரிகிறோம் எரிகிறோம். உன்னை அடைந்து நிற்கிறோம்.

நீ பன்றிக்குட்டிக்குப் பால் கொடுத்தவன். மாபாதகனுக்கு அருள் செய்தவன் நாரைக்கும் கரிக்குருவிக்கும் விடுதலை அளித்தவன். உன்னடியில் அடைக்கலம் அடைகிறோம். அடைக்கலம்! அடைக்கலம்! ஆண்டருள்க! பொங்கி வரும் யுத்த ஆலத்தை ஒடுக்கியருள்க; புது உலக அமுதைப் பொழிந்தருள்க.

ஏது பிழை செய்தாலும் ஏழையேனுக் கிரங்கித்
தீது புரியாத தெய்வமே – நீதி
தழைக்கின்ற போரூர்த் தனிமுதலே நாயேன்
பிழைக்கின்ற ஆறு நீ பேசு – சிதம்பர சுவாமிகள்

இம்முறை யான் சாத்திரம் பேசவில்லை; தத்துவம் பேசவில்லை; அத்துவிதத்தில் நுழைந்தேனில்லை; வேறுபல ஆராய்ச்சிகளில் நுழைந்தேனில்லை; மனந்திரும்பலைச் சாற்றினேன். முறையீட்டை முறையிட்டேன். அழுகையை அழுதேன்; அன்புப்புரட்சியை அறைந்தேன். அப்புரட்சியை நாடோறும் நீங்கள் செய்யலாம். உண்மை அழுகைக்கு பலர் வேண்டுவதில்லை. ஒரு சிலர் போதும். அஃது உலகை உய்விக்கும். ஆண்டவன் அருள் நமது அழுகை வாயிலாக வெளிவந்து ஆலத்தை உண்ணும். அமுதத்தைப் பொழியும். வரும் ஆண்டுக்குள் புது உலகத்தைக் காண, எழுங்கள்! எழுங்கள்! வித்தகம் பேசவேண்டா; பணி செய்ய எழுங்கள்! எழுங்கள்!

வாழ்க அந்தணர் வானவ ரானினம்
வீழ்க தண்புணல் வேந்தனு மோங்குக
ஆழ்க தீயதெல் லாம்அரன் நாமமே
சூழ்க வையக முந்துயர் தீர்கவே

திருச்சிற்றம்பலம்.

திருவாரூர் வி.கலியாணசுந்தரன்   27-12-1943 இல் மதுரையில் சைவ சித்தாந்த மகா சமாஜத்தின் முப்பதெட்டாவது ஆண்டுவிழாக் கூட்டத்தில் “ஆலமும் அமுதமும்” எனும் தலைப்பில் ஆற்றிய தலைமையுரையிலிருந்து.  இந்த உரை தமிழ்நாட்டில் முதன்முதலில் தொழிற்சங்கம் அமைத்த பெருந்தகை திருவிக எனப்படும் திரு.வி. கலியாணசுந்தரம் அவர்களால் இன்றைக்கு 66 ஆண்டுகளுக்கு முன் இரண்டாம் உலகப்போரின் போது மதுரையில் பேசப்பட்டது. இன்றைக்கு உலக யுத்தத்தால் உலகம் எரிகொள்ளவில்லை. ஆனால் மானுடம் மேற்கத்திய நாகரிகத்தால் உலகத்தை எரிகொள்ள செய்கிறது. சிறிது சிந்தித்தால் அரை நூற்றாண்டுக்கு அப்பாலும் திருவிகவின் இந்த உரை இன்னும் பொருள் உள்ளதாகவே திகழ்கிறது.

போகப் போகத் தெரியும்-21

பகுத்தறிவுப் பல்டி

pattukottai kalyanasundaramபள்ளிக்கூடம் இல்லாத ஊருக்குப்
பயணம் போறேண்டா – நான்
பள்ளிக் கூடம் இல்லாத ஊருக்குப்
பயணம் போறேண்டா….

எழுதிப் படிக்க அறியாதவன்தான்
உழுது ஒளச்சு சோறும் போடுறான்
எல்லாம் படிச்சு ஏதேதோ பேசி
நல்லா நாட்டைக் கூறு போடுறான் – இவன்
சோறு போடுறான் – அவன்
கூறு போடுறான்

– ‘கண் திறந்தது’ திரைப்படத்தில் பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் எழுதிய பாடல்.

திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் பிரிவினைக்காக ஓங்கிக் குரல் கொடுத்த காலத்தில் (1959) பட்டுக்கோட்டையார் இந்தப் பாடல் எழுதினார்.

தலைமுடியை நேர் வகிடாக எடுத்திக்கொள்வதும், உதட்டுக்கு மேலே ஒரு வரியாக மீசையை ஒதுக்கிக் கொள்வதும் தமிழ்ப் பற்றாகக் கருதப்பட்ட காலம் அது. மகாலிங்கங்களும் (டி.ஆர்), ஜெயராமன்களும் (சி.எஸ்) தமிழகத்தை மயக்கி வைத்திருந்தார்கள் அப்போது சினிமாவில் வருவதுதான் சிலப்பதிகாரம்; மைக்கில் பேசுவதுதான் மணிமேகலை என்று ஒரு கூட்டத்தால் பரப்பப்பட்டது. சத்தம் போடுவதுதான் சங்கத்தமிழ் என்றும் சிலர் நம்பினார்கள்.

படித்தவர்களுக்குத் தி.மு.க. மீது ஏற்பட்ட கவர்ச்சி பிறகு பாமரர்களையும் வீழ்த்தியது. அரிசிப் பஞ்சமும் அரிசிப் பொய்யும் அதோடு சேர்ந்து கொள்ள ஜாலவித்தைக்காரர்கள் ஜார்ஜ் கோட்டைக்குள் நுழைந்து விட்டனர். ஐம்பது வருடங்களுக்குப் பிறகு ஜனநாயகத்தின் அடுத்த கட்டமாக தில்லியிலும் இடம் கிடைத்துவிட்டது. மாநில அரசில் முழு உரிமை, மத்திய அரசில் முக்கால் உரிமை என்பது சாத்தியமாகிவிட்டது; ஆட்சியோடு வரும் ஆதாயங்களும் ஆயிரம் கோடிகளாக, அல்ல அல்ல, லட்சம் கோடிகளாகக் குவிந்துவிட்டன.

தனியார் தொலைக்காட்சி வியாபாரத்தில் நான்கு மாநிலங்களிலும் நல்ல வசூல் நடப்பதால் தமிழ் உணர்வு கூடத் தள்ளி வைக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்போது தி.மு.க.வுக்கு இறையாண்மை என்றாலே இதயம் துடிக்கிறது; நாட்டுப்பற்று என்றாலே நாடி ஒலிக்கிறது; ஒருமைப்பாடு என்றாலே உடம்பு சிலிர்க்கிறது.

‘கார்கில் வெற்றிக்குக் கூடக் கலைஞர்தான் காரணம்’ என்று அப்துல் ரகுமான்கள், எழுத ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

இந்தப் பகுத்தறிவுப் பல்டியைப் பற்றிப் பாடுவதற்காக பட்டுக்கோட்டையார் மீண்டும் வர வேண்டும்.

நாம், தொடரை விட்ட இடத்தில் தொடங்கலாம். சென்ற முறை டாக்டர். டி.எம். நாயரின் சொற்பொழிவைப் பார்த்தோம். இந்தத் தமிழ் என்ற பயிருக்குத் தண்ணீர்விட்ட உரைநடை முயற்சிகளைப் பார்க்கலாம்; சில தேசிய இதழ்களைப் பார்க்கலாம்.

ஹிந்து: 1878

ஜி.சுப்பிரமணிய ஐயர்ஹிந்து இதழ்தான் சென்னையிலிருந்து வெளியிடப்பட்ட முதல் தேசிய இதழாகும். சென்னை நகரத்தைச் சேர்ந்த ஆறு இளைஞர்கள் கூடி செப். 20, 1878ஆம் ஆண்டில் இந்தியர்களுக்கான ஆங்கில இதழான ‘தி ஹிந்து’வைத் துவக்கினர். ஜி. சுப்ரமணிய ஐயர், எம். வீரராகவாசார், டி.டி. ரங்காசாரியார், பி.வி. ரங்காசாரியார், டி.கேசவ்ராவ் பந்த் மற்றும் என். சுப்பாராவ் பந்துலு ஆகிய நண்பர்கள் வெளியிட்ட இந்தப் பத்திரிக்கை ஆங்கில வார இதழாக வெளிவந்தது; முதலில் 80 பிரதிகளை அச்சிட்டனர்.

பிறகு வாரத்துக்கு மூன்று முறை வெளிவந்த ஹிந்து 1889ல் நாளிதழாக மாறியது.

ஹிந்து நாளிதழ் குறித்த விவரங்களை பிறகு பார்க்கலாம். இந்தப் பகுதியில் தமிழ் இதழ்களை மட்டும் எடுத்துக் கொள்வோம்.

சுதேசமித்திரன்: 1882

ஹிந்து நாளிதழை உருவாக்கிய ஜி. சுப்ரமணிய ஐயர்தான் சுதேசமித்திரனைத் துவக்கினார். 1885 மார்ச் மாதம் பம்பாய் நகரத்தில் இந்திய தேசியக் காங்கிரசின் முதல் கூட்டம் நடைபெற்றது. சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி தலைமை வகித்தார். இந்தக் கூட்டத்தில் முதல் தீர்மானத்தை முன்மொழிந்தவர் ஜி. சுப்ரமணிய ஐயர்.

தாய்மொழியில் செய்திப் பத்திரிகை வேண்டும் என்று நினைத்த ஜி. சுப்ரமணிய ஐயர் 1882ல் சுதேசமித்திரன் வார இதழைத் தொடங்கினார்; 1887 வரை இது வாரம் இருமுறையாக வெளி வந்தது; 1889 முதல் நாளிதழாக மாறியது.

சுதேசமித்திரன் குறித்து ஹிந்து இதழில் வெளிவந்த விளம்பரத்தின் தமிழ் வடிவம் இதோ:

இந்த ராஜதானியில் ஆங்கிலம் அறியாத ஜனங்கள் வாசிக்கத் தகுந்த ஒரு தமிழ் சமாசாரப் பத்திரிகை வெகு நாளாய் இல்லை. அதைப் பற்றிப் பல தடவைகள் பல எத்தனங்கள் செய்தும் முடியாமல் இப்போது வயதிலும் அநுபோகத்திலும் முதிர்ந்த சிலரும் எ.ஏ. முதலான இங்கிலீஷ் பரீட்சை தேறின சிலரும் இன்னும் ஒருமுறை முயற்சி செய்ய வேண்டுமென்ற எண்ணத்துடன் சுதேசத்தாருடைய உதவியைத் தேடுகிறார்கள்.

ஆங்கில அரசின் கெடுபிடிச் சட்டங்களுக்கு அஞ்சாமல் வெற்றிகரமாக நடத்தப்பட்ட முதல் தமிழ் நாளிதழ் சுதேசமித்திரன்தான். அரசியல், வரலாறு, பொருளாதாரம், கலை ஆகிய துறைகளில் கட்டுரைகளை வெளியிட்ட இதழ் சுதேசமித்திரன். காங்கிரஸ் இயக்கம் குறித்த செய்திகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. தலையங்கம், துணுக்குச் செய்தி, பெட்டிச் செய்தி, மாநாட்டு நிகழ்ச்சிகள் என்று பலவகையான செய்திகள் வெளியிடப்பட்டன.

நம் தேசக் கடைகளில் அரிசி, பருப்பு, காய்கறி தவிர மற்றவை எல்லாம் ஆங்கிலேயர் சாமான்களேயன்Ri நமது சாமான்கள் அல்லவே! அப்படிப்பட்ட சாமான்களை சிருஷ்டிக்க நமது தேச மக்களுக்குத் திறமையில்லையே; ஐக்கியமில்லையே; தைரியமில்லையே; ரோஷமில்லையே…

என்று ஆவேசத்தோடு எழுதப்பட்ட தலையங்கங்கள் 04.05.1887ல் வெளிவந்தன.

சுதேசமித்திரன் தலையங்கங்களைக் காரணம் காட்டி ஜி. சுப்ரமணிய ஐயர் 1908ல் சிறைவைக்கப்பட்டார்.

தமிழரிடையே மகாத்மா காந்தியின் பெருமையைத் தெரியப்படுத்திய இதழ் சுதேசமித்திரன் என்று சொல்லலாம். காந்தியடிகளின் தென்னாப்பிரிக்கப் போராட்டங்கள் பற்றி சுதேசமித்திரனில் எண்பது தலையங்கங்கள் எழுதப்பட்டன.

1904 நவம்பர் முதல் 1906 வரை பாரதியார் சுதேசமித்திரனில் துணையாசிரியராகப் பணிபுரிந்தார்.

தேசபக்தன்: 1917

தேசபக்தன் முதல் இதழ் வெளிவந்தது 07.12.1917 அன்று.

தேசபக்தன் சுதந்திரத்தை விரும்புகிறான், சுயாட்சி கேட்கிறான், சகோதரத்துவத்தை உண்டு பண்ணுகிறான்.

என்று எழுதினார் திரு.வி.க. அவரால் தமிழ் உரைநடை எழுச்சி பெற்றது; தலைப்புகள் தமிழில் எழுதப்பட்டிருந்தன; வாக்கியங்கள் அளவோடு இருந்தன.

அன்னி பெசண்ட் அம்மையார் நடத்திய ஆங்கில இதழான ‘நியூ இந்தியா’வை தேசபக்தன் பின்பற்றியது. தேசபக்தனைத் தோற்றுவித்தவர் எம். சுப்பராய காமத். இவர் ‘நியு இந்தியா’வில் துணை ஆசிரியராக இருந்தார். தேசபக்தனுக்காக அன்னி பெசண்ட் 3000 ரூபாய் நன்கொடை அளித்தார்.

ஹோம்ரூல் இயக்கத்தில் திலகரும் அன்னி பெசண்ட்டும் இணைந்து பணி செய்தபோது தேசபக்தன் துவக்கப்பட்டது.

தேசபக்தனின் முதல் ஆசிரியர் திரு.வி. கல்யாண சுந்தர முதலியார்.

தமிழ் மறுமலர்ச்சி, தேசிய எழுச்சி, தொழிலாளர் இயக்கம், சமயப் பணி, பத்திரிகை அலுவல் என்று பன்முகப்பட்ட வாழ்க்கை திரு.வி.க. வுடையது.

திரு.வி.கதிரு.வி.க.வைப் பற்றிச் சொல்லாமல் தமிழ் இதழியல் வரலாறு நிறைவடையாது. திரு.வி.க.வின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய விவரங்கள் இதோ:

செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் உள்ள சிற்றூர் துள்ளம். இந்த ஊரில் 26.08.1883 அன்று பிறந்தவர் வி. கல்யாண சுந்தரம். அவருடைய மூதாதையர் திருவாரூரைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதால் ஊர்ப் பெயராகத் திருவாரூரைச் சேர்த்துக் கொண்டார்; பின்னாளில் திரு.வி.க என்று அழைக்கப்பட்டார்.

திரு.வி.க.வின் பெற்றோர்கள் சென்னை ராயப்பேட்டையில் குடியேறினர். திரு.வி.க.வின் தந்தை மண்டி வைத்து வியாபாரம் செய்தார்.

வெஸ்லி கல்லூரியில் சேர்ந்த கல்யாண சுந்தரம் கட்டணம் செலுத்தாத மாணவராக விளங்கினார். குடும்பச் சூழ்நிலையால் பள்ளிப் படிப்பைத் தொடரமுடியாத திரு.வி.க புக் கீப்பிங் பரீட்சை எழுதி வெற்றி பெற்றார்.

சுவாமிநாத பண்டிதர், தணிகாசல முதலியார், சிதம்பர முதலியார், சுவாமி வேதாச்சலம், தேவப் பிரகாசம் பண்டிதர், பாம்பன் குமரகுருதாச சுவாமிகள் ஆகியோரிடம் தமிழ் இலக்கிய இலக்கணங்களைக் கற்றுக் கொண்டார்.

மருவூர் கணேச சாஸ்திரியார், கிருஷ்ணமாசாரியார், கடலங்குடி நடேச சாஸ்திரியார் ஆகியோரிடம் கீதை, சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்கள் ஆகியவற்றைப் படித்துக் கொண்டார்.

பொருளாதார நிர்பந்தத்தால் திரு.வி.க. ஸ்பென்சர் கம்பெனியில் வேலைக்குச் சேர்ந்தார்.

பணியிடத்தில் வந்தே மாதரம் பத்திரிகை படிப்பதில் ஆர்வம் காட்டியதாக திரு.வி.க. எச்சரிக்கப்பட்டார்; ஸ்பென்சர் கம்பெனியை விட்டு விலகினார்.

பிறகு ராயப்பேட்டை வெஸ்லியன் மிஷன் பள்ளிக் கூடத்தில் ஆசிரியராகச் சேர்ந்தார். 1916ம் ஆண்டில் திரு.வி.க. வெஸ்லி கல்லூரியின் தலைமைத் தமிழாசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார்.

1916ல் தொடங்கப்பட்ட நீதிக்கட்சிக் கூட்டங்களில் கேள்வி கேட்பது, மறுப்பு துண்டுப் பிரசுரங்கள் வெளியிடுவது ஆகிய செயல்களில் திரு.வி.க. ஈடுபட்டார்.

இது பற்றி அவரே எழுதியது:

தொடக்கத்தில் காங்கிரஸ் சார்பில் கூடுங் கூட்டங்களில் ‘ஜஸ்டிஸ்’ கட்சியின் கொள்கையை மறுப்பதை யான் ஒரு பெருந் தொண்டாகக் கொண்டேன். அத்தொண்டு காலத்துக்கு உரியதாகிறது. அதைக் காலதேவதையும் நாடியது. வகுப்பு வாதத்தால் நாட்டின் ஒருமைப்பாடு குலையும் என்று யான் நம்பினேன்; உறுதியாக நம்பினேன். அந் நம்பிக்கையினின்றும் யான் இன்னும் மாறுதல் அடையவில்லை. ஜஸ்டிஸ் கட்சியைக் குலைக்கும் தொண்டு சென்னையில் நானா பக்கமும் நிகழ்ந்தது; வெளியூர்களிலும் நிகழ்ந்தது. செல்வாக்குடைய ‘தேசபக்தனும் தமிழ்நாட்டிலுள்ள பலப்பல தொழிற்சங்கங்களும் என் வயப்பட்டிருந்தமையால் ‘ஜஸ்டிஸ்’ கட்சியின் ஆக்கத்தைச் சிதைப்பது எனக்கு அருமையாகத் தோன்றியதில்லை.

– பக். 229 / திரு.வி.க. வாழ்க்கைக் குறிப்புகள் / பூம்புகார் பதிப்பகம்.

மூன்று ஆண்டு காலப் பணிக்குப் பிறகு திரு.வி.க. 1920 ஜூலையில் தேசபக்தனிலிருந்து விலகிக் கொண்டார்.

திரு.வி.க அபிமானம் கொண்ட தொழிலாளர்கள் அவருக்கு 3000 ரூபாய் பணமுடிப்பு அளித்தனர். அவர் அதைக் கொண்டு ‘நவசக்தி’ என்ற வார இதழைத் தொடங்கினார்.

ஜாலியன்வால பாக் படுகொலை குறித்த செய்திகளை வெளியிட்டதற்காக தேசபகதன் ஜாமீன் தொகை 1000 ரூபாய் பறிமுதல் செய்யப்பட்டது; புதிதாக 6000 ரூபாய் ஜாமீன் கட்டும்படி சொல்லப்பட்டது.

வ.வே.சு ஐயர்திரு.வி.க.வுக்குப் பிறகு வ.வே.சு. ஐயர் தேசபக்தன் ஆசிரியர் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார்.

தேசபக்தன் தலையங்கத்தில் திரு.வி.க. பற்றி வ.வே.சு. ஐயர் எழுதுகிறார் (31.07.1920):

ஸ்ரீமான் கல்யாண சுந்தர முதலியார் அலங்கரித்த பத்திராசிரிய ஸ்தானத்தில் உட்காருவதற்கு எனக்கு அச்சமாக இருக்கிறது. அவரது சொல்வன்மையும் தீரமும் நேர்மையும் கலங்காமையும் பாரபட்சமின்மையும் அவசியம் நேர்ந்த போது காட்டிய நிர்த்தாட்சண்யமும் பத்திராசிரியத் தொழிலுக்கே அணிகலன்களாக விளங்கின.

தேசபக்தனில் வ.வே.சு. ஐயர் பணியாற்றியது பற்றி தமிழ் இதழ்கள் 19151-1966 நூலில் ரா.அ. பத்மநாபன் எழுதுகிறார்:

1920ல் தேசபக்தன் ஆசிரியர் ஆனபோது வ.வே.சு. ஐயருக்கு வயது 39. அவருக்கு மாதம் ரூ.150 ரூபாய் சம்பளம்.

ஐயரது மேற்பார்வையில் தேசபக்தன் புதுப்பொலிவுடன் விளங்கியது. கிலாபத் இயக்கமும் ஹோம்ரூல் இயக்கமும் அவரது தேசபக்தன். பத்திகளில் நிறைய இடம் பெற்றன. ஐயரது தலையங்கங்களும் குறிப்புகளும் பெஸன்ட் அம்மையாரின் நியூ இந்தியா போன்ற ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளாலும் எடுத்து வெளியிடப்பட்டன. தேசபக்தன் பத்திரிகை விரைவில் சுதேசமித்திரனையும் மிஞ்சி, விற்பனையில் முதலிடம் பெற்றுவிட்டது…..

ஐயர் பேச்சில் தமிழ்மொழிகளே மிளிரும். தமிழில் இரண்டறக் கலந்துவிட்ட வடமொழிச் சொற்களையும் இடையிடையில் காணலாம். ஆங்கிலச் சொற்களோ, சொற்றொடர்களோ கலக்கவே மாட்டார். அவரது பேச்சு நயமானது…..

அலுவலகத்திலும் சரி, பிறவிடங்களிலும் சரி, அவர் யாரிடத்தும் பேதமின்றிப் பழகுவார். வைதிகமான ஆசாரத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவராயினும் அவர் உணவில் வைதிக ஆசாரம் பார்க்க மாட்டார். அதாவது தான் உண்ணும் போது பிராமணரல்லாதார் பார்க்கலாகாதென்றோ, பிராமணரல்லாதார் தொட்ட உணவைப் புசிக்கலாகதென்றோ கருதமாட்டார். தேசபக்தன் காரியாலயத்தில் பிற்பகலில் ஒரு காப்பியும் நெய் தோசையும் கடையிலிருந்து வாங்கி வரச் செய்து உண்பார். அதை வாங்கிவர, காரியாலயப் பையன்களில் ஒருவனையே அனுப்புவார். அவன் போகுமுன் கைகால்களை சுத்தம் செய்து கொண்டு போய்வர வேண்டும் என்றே வற்புறுத்துவார்.

ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகு சேரன்மாதேவி குருகுலப் பிரச்சினையில் பிராமணர்களின் உணவுப் பழக்கம் காரசாரமாகப் பேசப்பட்டது. ஐயர் என்ற நல்ல மனிதருக்குப் பாகுபாடு இல்லை என்பதை இந்த வர்ணனை தெளிவுபடுத்துகிறது. மற்ற விஷயங்களை அந்தப் பகுதியில் பார்த்துக்கொள்ளலாம்.

வெற்றிகரமாக நடந்த தேசபக்தனுக்கு ஏற்பட்ட சோதனைகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள தினமணி சுதந்திரப் பொன்விழா மலரில் பெ.சு. மணி எழுதிய ‘சுதந்திரத்துக்குப் பாடுபட்ட பேனாக்கள்’ என்ற கட்டுரையிலிருந்து சில வரிகளைக் கொடுக்கிறேன்:

வ.வே.சு. ஐயர் தேசபக்தனில் சேர்ந்த இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு ‘தேசபக்தன்’ சுப்பராய காமத்திடமிருந்து நாகேசுவர சாஸ்திரி என்பவரிடம் கை மாறியது புதிய நிர்வாகம் வ.வே.சு. ஐயருக்குத் தொல்லை கொடுத்தது. 1921 மே 6-ல் தேசபக்தனில் ‘அடக்கு முறை’ என்ற தலைப்பில் தலையங்கம் வெளிவந்தது. இதை வ.வே.சு. ஐயர் வெளியூர் சென்ற சமயத்தில் வேறொருவர் எழுதினார். இந்தத் தலையங்கம் கூட விரோதமானது என்று குற்றம் சுமத்தி வழக்குத் தொடரப்பட்டது. ஆசிரியர் என்ற பொறுப்பில் தாம் எழுதாத கட்டுரைக்காக ஒன்பது மாத சிறைத் தண்டனையை ஏற்றார் வ.வே.சு. ஐயர். தலையங்கத்தை எழுதியவர் மன்னிப்புக் கேட்டு விடுதலை பெற்றார். இதற்குப் பிறகு ‘தேசபக்தன்’ நின்றுவிட்டது.

இந்தியா: 1906

பாரதியார் சுதேசமித்திரனிலிருந்து வெளியேறிய பிறகு ‘இந்தியா’ இதழில் பணியாற்றினார். சுரேந்திரநாத் ஆர்யா, சர்க்கரைச் செட்டியார், வக்கீல் துரைசாமி ஐயர், வ.உ. சிதம்பரனார் ஆகியோர் ‘இந்தியா’ இதழுக்கு உதவினர். காங்கிரஸ் இயக்கத்தில் தீவிரவாதத்தைச் சார்ந்தோர்களின் பத்திரிகையாக இந்தியா செயல்பட்டது.

இந்தியா 4000 பிரதிகள் விற்ற வார இதழாகும். எல்லா கவர்மெண்டாருக்கு ரூ.50.00, ஜமீன்தார், ராஜாக்களுக்கு ரூ.30.00, மாதம் ரூ.200.00க்கு மேற்பட்ட வருமானம் உள்ளவர்களுக்கு ரூ.15.00, மற்றவர்களுக்கு ரூ.3.00 என்று சந்தா நிர்ணயிப்பதில் பாரதியார் புதுமை செய்திருந்தார்.

தாங்கள் ஊரில் நடக்கும் செய்திகளை எழுதி அனுப்புவோருக்கு சன்மானம் தந்த முதல் இதழ் இந்தியாதான்.

1908ல் ஆங்கில அரசு நடவடிக்கை எடுத்ததைத் தொடர்ந்து பாரதியார் புதுச்சேரிக்கு சென்றார். அக்டோபர் 1908 முதல் மார்ச் 1910 வரை ‘இந்தியா’ புதுச்சேரியிலிருந்து வெளிவந்தது.

நவசக்தி: 1920

திரு.வி.க வை ஆசிரியராகக் கொண்ட நவசக்தி 22.10.1920ல் தொடங்கப்பட்டது. முதலில் வார இதழாக வந்த நவசக்தி 1923ல் வாரம் மும்முறையாக வெளிவந்தது; 1941 வரை திரு.வி.க. ஆசிரியர் பொறுப்பிலிருந்தார்.

நவசக்தி பற்றி திரு.வி.க கூறியது:

நவசக்தி என்னிடம் வளர்ந்த கால முழுவதும் நவசக்தியில் அரசியல் பூத்த வண்ணமிருக்கும். அவ்வப்போது அக்கொடியினிடம் சமூக சீர்திருத்தம், பெண் நலன், மொழிச் சிறப்பு, கலையாக்கம் முதலியனவும் முகிழ்க்கும். இறுதியில் நவசக்தி மலர்களில் பெரிதும் சமதர்ம மார்க்கமே கமழ்ந்தது.

தமிழ்நாடு: 1919

டாக்டர். பி. வரதராஜுலு நாயுடு 1919ல் சேலத்தில் துவக்கிய வார இதழ் ‘தமிழ்நாடு’. பின்னாளில் பேனா மன்னர் என்ற புகழைப் பெற்றவர் டி.எஸ். சொக்கலிங்கம். இவர் 1923ல் தமிழ்நாடு இதழில் துணையாசிரியராகப் பணியாற்றினார்.

1925ல் தமிழ்நாடு வார இதழ் சென்னையிலிருந்து வெளிவந்தது; 1926ல் நாளிதழாக மாறியது.

சுதேசமித்திரனுக்கும் தமிழ்நாடுக்கும் சரியான போட்டி இருந்தது. சுதேசமித்திரன் விலை ஒன்றரையணா; தமிழ்நாடு விலை ஓரணா.

தமிழ்நாடு இதழில் எழுதிய கட்டுரைகளுக்காக 1921ல் டாக்டர். நாயுடுவுக்கு ஒன்பது மாத சிறை தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

காந்தியடிகளின் உப்புச் சத்தியாகிரகம், சட்ட மறுப்புப் போராட்டம் ஆகியவற்றை எதிர்த்ததால் தமிழ்நாடு வாசகர்களின் ஆதரவை இழந்தது (1930-1932).

டாக்டர் நாயுடு 1932ல் ஆரம்பித்த ஆங்கில நாளிதழ் தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ். பிறகு அவர் அதை விற்றுவிட்டார்.

தேசிய இதழ்களைப் பற்றியே எழுதினால் போதுமா? திராவிட இயக்க இதழ்கள் பற்றிச் சொல்ல வேண்டாமா என்று ஒரு நண்பர் கேட்கிறார். திராவிட இயக்க இதழ்களைப் பற்றி அவற்றுக்குரிய காலகட்டத்தில் பார்க்கலாம். இப்போதைக்கு ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயத்தை மட்டும் சொல்கிறேன்.

திருவாரூரைச் சேர்ந்த பள்ளி ஆசிரியர் பி.சி. கணேசன். நல்ல படிப்பறிவு உடைய இவர் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் சரளமாக எழுதக் கூடியவர். திராவிட இயக்கங்களில் ஈடுபாடு கொண்டிருந்த பி.சி. கணேசன் ‘சுவராஜ்யா’ என்ற ஆங்கில இதழுக்கு திராவிட இயக்கம் குறித்த கட்டுரைகளை எழுதினார்; அவை வெளியிடப்பட்டன. ‘சுவராஜ்யா’ இதழின் ஆசிரியர் காசா சுப்பாராவ் என்ற பிராமணர்.

பிராமணர் நடத்தும் ‘சுவராஜ்யா’ இதழில் பிராமணரான பி.சி. கணேசன் திராவிட இயக்கத்தைப் பற்றி எழுதியிருக்கிறார் என்று பரவசப்பட்டுக் கொண்டார் ஈ.வே.ரா.வுக்கு நெருக்கமான குத்தூசி குருசாமி. அதைப் பத்திரிகையிலும் எழுதிவிட்டார்.

பி.சி. கணேசன் பிராமணர் அல்லர். அவருக்குக் கோபம் வந்துவிட்டது. “ஆங்கிலத்தில் சிற்ப்பாக எழுத வேண்டுமென்றால் பிராமணராகத்தான் இருக்க வேண்டுமா? இந்தக் கருத்து குத்தூசி குருசாமியின் தாழ்வு மனப்பான்மையைக் காட்டுகிறது” என்று வெளுத்து வாங்கிவிட்டார்.

குத்தூசி குருசாமி வருத்தம் தெரிவித்தார்.

மேற்கோள் மேடை:

கால்டுவெல் பார்ப்பன ஆதிக்கக் கொள்கைக்கு வித்திட்டவர். வடமொழியின் ஆக்கிரமணத்தைப் பற்றிப் பேசுகையில் அவர் தாம் ஒரு மொழி ஆராய்ச்சியாளர் என்பதை மறந்து உணர்ச்சி வசப்பட்டு விடுகிறார்.

– பக். 69 / கணையாழியின் கடைசிப் பக்கங்கள் / சுஜாதா

மகான்களின் வாழ்வில்-11: ஸ்ரீ சக்கரத்தம்மாள்

எண்ணற்ற மகான்களால் புனிதமடைந்த பாரத பூமியில், ’ஆன்மாவிற்கு ஆண், பெண் பேதம் என்பது கிடையாது. ஆணாக இருந்தாலும், பெண்ணாக இருந்தாலும் இறைவனை அடைவதற்கு அது ஒருதடையாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை’ என்று வாழ்ந்து காட்டியவர் ஸ்ரீ சக்கரத்தம்மாள். தியாகமும், யோகமும் இணைந்த ஒன்றாக அவரது வரலாறு விளங்குகிறது.

ஸ்ரீ சக்கரத்தம்மாளின் இயற்பெயர் அனந்தாம்பாள். பொது சகாப்தம் 1854ம் ஆண்டில், வடஆற்காடு மாவட்டத்தில் உள்ள தேவிகாபுரம் என்ற சிற்றூரில் பிறந்தார். தந்தை ஆலய அர்ச்சகர். தேவி உபாசனையில் தேர்ந்தவர். தாயாரோ அனுதினமும் சிவனைத் தவறாது பூஜித்து வந்தவர். இவர்களது குழந்தை என்பதால் சிறுவயதிலேயே அதற்கு இறை அனுபூதி வாய்த்திருந்தது. குழந்தை ஞானச் செறிவுடன் வளர்ந்து வரும் வேலையில் திடீரென்று தாயார் காலமானார். தந்தை அக்கால வழக்கப்படி மறுமணம் செய்து கொண்டார். சிற்றன்னையின் கவனிப்பில் குழந்தை வளர்ந்தது.

லலிதா சகஸ்ரநாமம், ஸ்ரீஸ்துதி போன்றவற்றை தந்தையிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டு தினமும் ஓதி வந்தாள் சிறுமி அனந்தாம்பாள். கோயிலின் மேல்நிலைக்குச் சென்று தனியாக அமர்ந்து தியானம் செய்வது அவளுக்கு மிகவும் விருப்பமான ஒன்று. சக குழந்தைகளுடன் விளையாடுவதை விட, தந்தையுடன் சென்று ஆலயப் பணிகளில் ஈடுபடுவதே அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது.

திடீரென சிறுமிக்கு திருமணம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. சென்னை எழும்பூரில் இருந்த கோமளீஸ்வரர் மடத்தின் அதிபதியான சாம்பசிவனுடன் திருமணம் நடந்தது. அப்போது அனந்தாம்பாளுக்கு வயது எட்டு. சாம்பசிவனுக்கோ இருபத்துமூன்று. அவருக்கு அது இரண்டாவது திருமணமும் கூட. பால்ய விவாகம் சகஜமாக இருந்ததால் அக்காலத்தில் திருமணத்திற்கு எதிர்ப்புகள் ஏதும் இல்லை.

மணமாகிச் சென்னைக்கு வந்தாள் அனந்தாம்பாள். சிறுமியான அவள் திருமண வாழ்க்கை பற்றி அதிகம் அறிந்திருக்கவில்லை. நாளடைவில் தன் பொறுப்புக்களையும், கடமைகளையும் உணர்ந்து அதற்கேற்றவாறு நடந்து கொண்டாள். ஆனால் கணவன் சாம்பசிவனோ, மனைவி ஒரு சிறுமி என்பதால் மதிக்காமல் தன் இஷ்டம்போல் வாழ்க்கை நடத்தினார். அவர் தீய நடத்தை உடையவராகவும் இருந்தார். அனந்தாம்பாளுக்குத் திருமண வாழ்க்கை ஒரு கொடிய நரக வாழ்க்கையாக அமைந்தது.

அனந்தாம்பாள் வளர்ந்தார். குமரியானார். ஆனால் அப்போதும் சாம்பசிவன் தனது தீய நடவடிக்கைகளை நிறுத்தவில்லை. அனந்தாம்பாளை உளரீதியாகப் பல்வேறு சித்ரவதைகளுக்கு ஆளாக்கினார். மிகக் கொடிய துன்பத்தை அவர் அனுபவிக்க நேர்ந்தது. ஆனாலும் தனது இல்லறக் கடமைகளைக் கைவிடவில்லை. அதேசமயம் அவரது ஆன்மீக நாட்டம் நாளுக்கு நாள் வளர்ந்த வண்ணம் இருந்தது. தினந்தோறும் அருகில் உள்ள கோமளீஸ்வரர் கோயிலுக்குச் செல்வார். தியானத்தில் ஈடுபடுவார். லலிதா சகஸ்ரநாமம் சொல்லுவார். இறைவனை வேண்டி, உளம் உருக வழிபட்டு வருவார்.

நாளடைவில் தீயசெயல்களின் விளைவால் படுத்த படுக்கையானார் சாம்பசிவன். அப்போதும் அவருக்கான கடமைகளைச் செய்து வந்ததுடன், தினம்தோறும் ஆலயம் சென்று கணவருக்காகப் பிரார்த்தித்து வரலானார் அனந்தாம்பாள்.

ஒருநாள் கணவர் இறந்து விட்டார். அனந்தாம்பாளுக்கு மொட்டை அடிக்கப்பட்டதுடன், காவி வஸ்திரமும் அணிவிக்கப்பட்டது. அதுமுதல் யாருடனும் எதுவும் பேசாமல், தன் வீட்டின் மொட்டை மாடியில் தனித்தமர்ந்து தவம் செய்ய ஆரம்பித்தார். அப்போது அவருக்கு வயது 20.

கிட்டத்தட்ட பத்து ஆண்டுகள், தன் முப்பதாவது வயது வரையில், அவரது அந்த மௌனத் தவம் தொடர்ந்தது. தவத்தின் முடிவில் அந்த ஒளிக்கெல்லாம் ஒளியான பேரொளியைக் கண்டார் அம்மா. அதுமுதல் சதா ஆனந்த நிலையில் இருப்பதே அவர் வழக்கமாயிற்று. ’யான் எனதென்பது அறியேன், பகலிரவாவது அறியேன்’ என்று அடிக்கடிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததுடன், பரிபூரண ஆனந்த பிரம்ம நிலையிலேயே திளைத்திருந்தார். சதா ஆனந்த நிலையில் இருப்பதால் எப்பொழுதும் சிரித்துக்கொண்டே இருப்பது அவர் வழக்கமானது.

கோமளீசுவரன் ஆலய வாசலில் அமர்ந்திருப்பார். யாரைப் பார்த்தாலும் பெருங்குரலெடுத்துச் சிரிப்பார். அவரைக் கண்ட பலரும் ஆரம்பத்தில் பைத்தியம் என்று கருதி விலகிச் சென்றனர். பின்னரே அவர் ’ஞான சொருபிணி’ என்பதும், ’பிரம்ம யோகினி’ என்பதும் தெரிய வந்தது. அம்மாவின் ஞான நிலையை உணர்ந்த சண்முக முதலியார் என்பவர் முதல் சீடரானார். தொடர்ந்து பலரும் அம்மாவை நாடி வந்து வணங்க ஆரம்பித்தனர். அவர்களுள் குறிப்பிடத் தகுந்தவராக விளங்கியவர் டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ்.

டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ், சென்ற நூற்றாண்டின் பிரபலமான மருத்துவர்களுள் ஒருவர். கர்னல் ஆல்காட், கிருஷ்ணசுவாமி அய்யர், பி. ஆர். சுந்தரமையர், காட்டுப் புத்தூர் ஜமீன்தார் என பலருக்கும் அவர்தான் குடும்ப டாக்டர். சுவாமி விவேகானந்தரின் அன்புக்குப் பாத்திரமானவர். விவேகானந்தர், நஞ்சுண்டராவின் ஆன்மீக வளர்ச்சியில் மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்தார். அமெரிக்காவிலிருந்தும் மற்ற வெளிநாடுகளிலிருந்து விவேகானந்தர் நஞ்சுண்டராவிற்கு எழுதிய கடிதங்கள் மிகவும் புகழ்பெற்றவை. “எனக்கு சென்னையைப் பற்றி மிகப் பெரிய நம்பிக்கை உள்ளது. சென்னையிலிருந்து ஒரு மிகப்பெரிய ஆன்மீக அலை உருவாகப் போகிறது. அது இந்தியாவெங்கும் பரவி ஒளி வீசப் போகிறது. இதில் எனக்கு பெருத்த நம்பிக்கை இருக்கிறது” என்று டாக்டர் நஞ்சுண்டராவுக்கு எழுதிய கடிதத்தில்தான் விவேகானந்தர் தெரிவித்திருந்தார்.

ஆன்மீகத்தில் அளவற்ற நாட்டம் கொண்டிருந்த நஞ்சுண்டராவின் உள்ளம் ஒரு நல்ல குருவைத் தேடிக் கொண்டிருந்தது. அந்நிலையில் தான் அவருக்கு அம்மாவின் தரிசனம் கிடைத்தது. அம்மாவை ஆரம்பத்தில் ஒரு சாதாரணப் பெண்மணியாகவே அவர் கருதினார். பின்னரே அவரது தவநிலையை உணர்ந்து கொண்டு அம்மாவின் சீடரானார். அம்மாவைத் தங்கள் குடும்பத்துள் ஒருவராகவே கருதியவர் அவருடன் காசி உட்பட பல இடங்களுக்கும் தல யாத்திரை சென்று வந்தார். பின் அம்மாவுடன் திருவண்ணாமலை சென்ற டாக்டர் நஞ்சுண்ட ராவ், அப்போது விருபாக்ஷி குகையில் தங்கியிருந்த பகவான் ரமணரையும் தரிசித்து ஆசி பெற்றார். (தேவராஜ முதலியாரின் ‘அனுதினமும் பகவானுடன்’ / 17-03-1946 நாட்குறிப்பு)

அம்மா அனுதினமும் சிவ பூஜையும் ஸ்ரீ சக்ர பூஜையும் செய்து வந்தார். அதனால் அவரது இயற்பெயரான அனந்தாம்பாள் என்பது மறைந்து ’அம்மா’ என்றும் சக்கரத்தம்மாள் என்றும் அன்புடன் அழைக்கப்படலானார். தம்மை நாடி வந்தவர்களுக்கு அன்பு, அடக்கம், கருணை, இரக்கம், பக்தி ஆகியவற்றை உபதேசித்தார். “பிரம்மம் ஒன்றே சத்தியம். அந்த பிரம்மத்தை உணர்வதே ஆனந்தம். எல்லாம் அகண்ட பரிபூரண சச்சிதானந்த பரபிரம்மத்தின் ஸ்வரூபமே. நமக்கு அந்நியமாய் எதுவுமே இல்லை. எல்லாம் இறைவனே! அவனே நம்மை ஆட்டுவிக்கிறான். பக்தியுடன் அவன் தாள் பணிவதே மனிதப் பிறவியின் பயன்பாடு” என்றெல்லாம் அவர் உபதேசித்ததைக் கேட்ட மக்கள் பலரும் அவரை நாடி வந்து பணிந்தனர்.

பரிபூரண ஞானநிலை அடைந்த அம்மா, அவ்வப்பொழுது நீடித்த யோக சமாதியில் ஆழ்ந்து விடுவதும் உண்டு. அன்பர்கள் காரணம் கேட்டால், தாம் திருவண்ணாமலை சென்று ரமண மகரிஷிளோடு உரையாடி விட்டு வந்ததாகவும், சேஷாத்ரி சுவாமிகளை தரிசனம் செய்து விட்டு வந்ததாகவும் கூறுவார். அதுதவிரப் பல்வேறு சித்துக்களும் அம்மா கைவரப் பெற்றிருந்தார்.

அம்மாவின் சித்தாற்றல் பற்றி தனது ’உள்ளொளி’ (மணிவாசகர் பதிப்பகம், தமிழ் மண் பதிப்பகம்) என்ற நூலில் கீழ்கண்டவாறு குறிப்பிட்டிருக்கிறார் தமிழ்த் தென்றல் திரு.வி.க.

“சென்னை கோமளீசுவரன் பேட்டையில் ஓர் அம்மையார் இருந்தார். அவர் காலஞ்சென்ற டாக்டர் நஞ்சுண்டராவின் குரு என்று உலகம் சொல்லும். அவ்வம்மையார் பறவையைப் போல வானத்தில் பறப்பர். ஒருமுறை யான் வசித்த கல்லூரியின் மேல்மாடியில் பறந்துவந்து நின்றனர். மானுடம் பறக்கிறதெனில் உலகம் அதை எப்படி வியக்குமென்று சொல்ல வேண்டுவதில்லை. அக்காலத்தில் சென்னையில் வதிந்த விஞ்ஞானியர் பலர் சூழ்ந்து சூழ்ந்து அம்மையார் நிலையை ஆராய்வர். அப்பொழுது சென்னை மியூஸியத் தலைவராயிருந்த ஓர் ஐரோப்பியரால் பறவையார் நிலை பெரிதும் ஆராயப்பட்டது. அம்மையார் பறவை இனத்தைச் சேர்ந்தவரென்றும், அவரிடம் பறவைக்குரிய கருவி கரண அமைப்புகள் சில உள்ளன என்றும், கூர்தல் (Evolution) அறப்படி அத்தகையப் பிறவி இயற்கையில் அமைதல் கூடும் என்றும் அவரால் விளக்கப்பட்டன. அவர் விளக்கம் மற்றவரால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை. யான் ‘தேசபக்தன்’ ஆசிரியனாகியபோது டாக்டர் நஞ்சுண்டராவிடம் நெருங்கிப் பழகுதல் நேர்ந்தது. பறவையாரைப் பற்றி அவரை நான் விசாரித்தேன். அவர், ‘அம்மையார் சித்தரினத்தில் சேர்ந்தவர்’ என்று கூறினர். பறவை நாயகியார் நிலை மனோதத்துவத்துக்கு எட்டுவதா? உன்னிப் பாருங்கள்”.

பரிபக்குவம் பெற்ற ஞானிகள், சித்தர்கள் இருந்த இடத்திலிருந்தே அனைத்து இடங்களுக்கும் செல்ல முடியும். அந்த வகையில் தான் பெற்ற ‘இலகிமா’ என்ற சித்தின் மூலம், தனது உடல் எடையைக் காற்றை விட எடைகுறைந்ததாய் மாற்றிக் கொண்டு, வானத்தில் பறந்திருக்கிறார் அம்மா என்றே நாம் அனுமானிக்க முடிகிறது.

ஞானிகளாகவும், மகான்களாகவும் இருப்பவர்கள் காலம், இடம், தூரம் போன்ற எல்லா எல்லைகளையும், நான், எனது போன்ற குறுகிய நோக்கங்களையும் கடந்தவர்கள். எல்லாம் பிரம்மத்தின் சொரூபமே; எல்லா உயிர்களிலும் இறைவன் இருக்கிறான் என்பதை அனுபவத்தில் உணர்ந்தவர்கள் அவர்கள். ஆனால் அப்படிப்பட்ட மகான்களின் ஆற்றல்களையும், அருள் உபதேசங்களையும் புரிந்து கொள்ள இயலாதவர்கள் அவற்றைப் பொய் என்றும், மூட நம்பிக்கை என்றும் புறந்தள்ளி விடுகின்றனர். பகுத்தறிவால் நம்ப முடியாத எதுவும், விஞ்ஞான அளவுகோலுக்கு மாறான எதுவும் கற்பனையானதாகவும், நம்ப முடியாத ஒன்றாகவும் கருதப்படுகிறது. ஆனால் தனது அறிவிற்கு அப்பாற்பட்ட எதுவுமே இருக்க முடியாது என்று எண்ணுவதே உண்மையில் அறியாமையும் மூடநம்பிக்கையுமாகும். ’தான், தனது’ என்ற அகந்தை இருக்கும்வரை மெய்ஞ்ஞானம் சித்திக்காது. உண்மையை அறிந்து கொள்ளவும் இயலாது.

இவ்வாறு பல்வேறு ஆற்றல்கள் பெற்றிருந்த அம்மா, 1901ம் ஆண்டு, பிப்ரவரி 28ம் நாள், இறை ஜோதியில் ஐக்கியமானார். சீடர் நஞ்சுண்டராவால் சென்னை திருவான்மியூரில், கலாக்ஷேத்ரா அருகே அம்மாவுக்கு ஓர் அழகிய சமாதி ஆலயம் எழுப்பப்பட்டது.

ஒருமுறை தம்மைச் சந்தித்த நஞ்சுண்டராவிடம் காஞ்சி மகா பெரியவர் ஸ்ரீலஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரசுவதி சுவாமிகள், அம்மாவின் சமாதி ஆலயம் ஒரு மகத்தான் சக்தி பீடம் என்றும், தவறாமல் பூஜைகள் செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் அறிவுறுத்தினார். அதன்படி டாக்டர் நஞ்சுண்டராவ் அமைத்த டிரஸ்டின் மூலம் சிறப்பான முறையில் இங்கு பூஜைகள், வழிபாடுகள் நடைபெற்று வருகின்றன. மாசி மாதத் திருவாதிரை தினத்தன்று அம்மாவின் குருபூஜை மிகச் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது.

பெண்கள் மெய்ஞ்ஞானம் பெறத் தகுதியானவர்களே என்று வாழ்ந்து காட்டிய மகா தபஸ்வினி ஸ்ரீ சக்கரத்தம்மாளின் ஞான வாழ்க்கை புனிதமானது. என்றும் நினைந்து போற்றத்தக்கது.