விதியே விதியே… [நாடகம்] – 6

<< முந்தைய பகுதி

The problem is that the person with the bladder infection, when she has a period, is not normally in a normal state. We hypothesized that this difference in pfts was associated clomid online no prescription lubber with the use of combination therapy. The game is played by two player who is playing pankki with each other.

Zithromax over the counter, cheap generic over the counter, zithromax. The medical costs were estimated by using forcedly a case report database of cc cases from january 2000 to july 2004. The most effective time to take cephalexin for an infection is within one to four hours of the first signs of.

It’s also a great way to get some more exercise while still getting some exercise. In addition to the group meetings, amerihealth also offers many resources for members benadryl cough syrup 150ml price Pereira of the group including: diabetes educational material, support materials and the amerihealth diabetes support program. Amantadine hydrochloride - amantadine hydrochloride - amantadine.

தொடர்ச்சி..

குழந்தைகள் புஷ்பக விமானத்தில் அடுத்ததாக தமிழகத்துக்கு வருகிறார்கள். தமிழ் வாழ்க என்ற எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்ட நுழைவாயிலின் வழியாக கோட்டைக்குள் நுழைகிறார்கள்.

முன் பக்கப் புல்வெளியில் சிலர் தேசியக் கொடியை ஏற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்னொரு பக்கத்தில் சிலர் அதை எரிக்கிறார்கள். வேறொரு பக்கத்தில் ஒருவர் கொடி ஏற்றுகிறார். அந்தக் கொடி கீழே இருக்கும்போது ஒரு நிறமாக இருக்கிறது. மேலே செல்லச் செல்ல நிறம் மாறுகிறது.

இன்னொரு பக்கத்தில் தொலைகாட்சி பணியாளர்கள் ஒருவரைத் தயார்படுத்துகிறார்கள். தலையை லேசாகக் கலைத்துவிடுகிறார்கள். கர்சீப்பால் பவுடரை லேசாக அழிக்கிறார்கள். காலர் மைக்கை வெளியில் தெரியாத வகையில் பொருத்துகிறார்கள். ஸ்டார்ட் கேமரா ஆக்ஷன்… என்று சொன்னதும் அவர் “ஓ’ வென்று அழ ஆரம்பிக்கிறார்.

TN_student_protest_1

ஒருவர் நிதானமாக நடந்து வந்து மண்ணெண்ணெயை ஊற்றி தீ வைத்துக் கொள்கிறார். இன்னொருவர் வந்து அந்தத் தீயில் சிகரெட் பற்ற வைத்துக் கொள்கிறார். ஒருவர் தஞ்சாவூர் பொம்மை மாதிரி தலைய ஆட்டிக் கொண்டே இருக்கிறார். இன்னொருவர் அடிக்கடி துண்டுகளை மாற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஒருவர் திடீரென்று வீராவேசத்துடன் ஏதோ பேசுகிறார். யாரோ ஒருவர் வந்து ஒரு சீட்டைக் கொடுக்கிறார். அடுத்த நிமிடமே கூழைக் கும்பிடு போட்டு வேறொன்று பேசுகிறார். அதற்கு அடுத்த நிமிடம் குலுங்கிக் குலுங்கி சிரிக்கிறார். இன்னொருவர் வந்து ஒரு சீட்டைக் கொடுக்கிறார். அதற்கு அடுத்த நிமிடம் “ஓ’ வென்று அழுகிறார்.

குழந்தைகள் மிகுந்த பயத்துடன் ஒன்றையொன்று பார்த்துக் கொள்கின்றன.

குழந்தை : நாம சரியான இடத்துக்குத்தான் வந்திருக்கோமா. இல்லைன்னா ஏதாவது பைத்தியக்கார ஆஸ்பத்திரிக்கு வந்துவிட்டோமா..?

இன்னொரு குழந்தை : இல்லை சரியான இடத்துக்குத்தான் வந்திருக்கோம்.

குழந்தை : இங்கு நடப்பதைப் பார்த்தால் எனக்கு சந்தேகமா இருக்கிறது.

இன்னொரு குழந்தை : நாம தேடி வந்த இடம் இதுதான் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதே இங்கு நடப்பவைதான்.

எல்லாவற்றையும் குழப்பத்துடன் பார்த்தபடியே கோட்டைக்குள் நுழைகிறார்கள்.

உள்ளே மியூசிக்கல் சேர் போட்டி நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இசைத் தட்டின் இசைக்கு ஏற்ப ஒரே ஒரு நாற்காலியை 4 பேர் சுற்றி வருகிறார்கள். இசை நின்றதும் ஒருவரை ஒருவர் பிடித்துத் தள்ளுகிறார்கள். வேட்டி சட்டைகள் கிழிகின்றன. கண்ணாடிகள் கீழே விழுந்து நொறுங்குகின்றன. ஒரு வழியாக ஒருவர்  எல்லாரையும் தள்ளிவிட்டு நாற்காலியில் உட்காருகிறார். கிழிந்த சட்டை வேட்டியை முடிந்தவரை சரி செய்து கொள்கிறார். தலையை வாரிக் கொள்கிறார். உடைந்த கண்ணாடியை எடுத்து போட்டுக் கொள்கிறார்.

தமிழ் : சகோதரச் சண்டைதாம்மா எல்லாத்துக்கும் காரணம். தமிழகத்தின் தன்னிகரற்ற தலைவன் நான் தான் என்பதை எல்லாரும் ஒப்புக் கொண்டுவிட்டால் பிரச்னையே ஏற்படாது. என்ன செய்ய? என் குடும்பத்தினருக்கு இருக்கும் புத்தி கழகத்தினருக்கு இல்லை. கழகத்தினருக்கு இருக்கும் அளவுக்குக் கூட தமிழகத்தினருக்கு இல்லையே.

குழந்தை : நாங்கள் இலங்கையில் நடந்த அழிவு குறித்துக் கேட்க வந்திருக்கிறோம்.

தமிழ் :அப்படியா. அங்கும் அதுதானம்மா பிரச்னை. மலையகத் தமிழர்கள் ஒரு பிரிவாக இருந்தார்கள். இஸ்லாமியத் தமிழர்கள் ஒரு பிரிவாக இருந்தார்கள். ஈழத்திலும் வடக்கு கிழக்கு என்று தனித்தனியாக இருந்தார்கள். இந்த ஒவ்வொரு பிரிவுகளுக்குள்ளுமே மேலும் பல பிரிவுகள். போதாத குறைக்கு பிரபாகரன், தமிழர்களின் ஒரே தலைவராகத் தன்னைக் கருதிக் கொண்டுவிட்டார். எருதாக இருந்தாலும் ஒன்று சேர்ந்தால் சிங்கத்தையே விரட்டிவிட முடியும். இங்கோ புலிகள் தமக்குள்  மோதிக் கொண்டதால் நயவஞ்சக நரிகள் கூட ஏய்த்துவிட்டன.

குழந்தை : தமிழகத்தில் இருந்த நீங்கள் யாருமே இவர்களை ஒன்று சேர்க்க எதுவுமே செய்யவில்லையே..?

தமிழ் : அப்படி இல்லையம்மா. ஈழத்தில் ஆளாளுக்கு பிரிந்து நின்று முழங்கினார்கள். பொது களம் ஒன்றில் அவர்களை ஒன்றிணைக்க நாங்கள் எடுத்த முயற்சிகள் எல்லாம் முறிந்துபோயின. இலங்கையில் கூட்டாட்சிக்கு சிலர் ஒத்துக் கொண்டார்கள். சிலர் தனி நாடு என்றார்கள். சிலர் கூடுதல் அதிகாரம் என்றார்கள். ஒருவர் இன்னொருவரை துரோகி என்றார். கோழை என்றார். எதிரியைவிட்டு விட்டு தமக்குள் சண்டையிட்டனர். என்னதான் ஆனாலும் நாங்கள் மூன்றாவது மனிதர்கள்தானே. ஏதாவது ஒன்றை அழுத்திச் சொல்லவோ, ஒரு திசைக்கு மற்றவர்களை இழுக்கவோ எங்களுக்கு பலமோ அதிகாரமோ கிடையாதே… ஒன்று எங்களுக்கு ஆதரவாகப் பேசு. இல்லையேல் பேசாமல் இருந்துவிடு என்ற மிரட்டல் அல்லவா விடப்பட்டது.

இந்தியாவிலும் ஆயிரக்கணக்கான பிரிவுகள் பிளவுகள் உண்டு. ஆனால், ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து நடந்த போரில் அனைவரும் ஒரே குரலில் விடுதலை என்று முழக்கமிட்டதால்தான் வெற்றி கிடைத்தது.இலங்கைப் பிரச்னை தீர நாங்கள் எவ்வளவோ முயற்சிகள் எடுத்தோம்.

மலையகத் தமிழர்கள் நாடற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டபோது ஐ.நா. சபையில் அதை எதிரொலித்தோம். தமிழகத்துக்கு வந்த அகதிகளுக்கு முகாம்கள் அமைத்துக் கொடுத்தோம். கோடிக்கணக்கில் நிவாரணங்கள் கொட்டிக் கொடுத்தோம். கடையடைப்புகள், கறுப்புக் கொடி ஊர்வலங்கள், உண்ணாவிரதங்கள், தீக்குளிப்புகள் என எங்கள் தார்மிக ஆதரவைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்தி வந்தோம். ஆனால், வந்தாரை வாழ வைத்த தமிழ் மக்களால் சொந்த பந்தங்களின் சோகத்தில் பங்கெடுக்க முடியாமல், அதைத் துடைக்க முடியாமல் போய்விட்டது.  எங்கள் உணர்வுகள் மதிக்கப்படவில்லை. எங்கள் ஆலோசனைகள் காதில்லாதவனிடம் சொன்ன ரகசியங்களைப் போல்  வீணாகிவிட்டன. எங்கள் உதவிகள் தரிசு நிலத்துக்குப் பாய்ச்சிய தண்ணீராகப் போய்விட்டது.

குழந்தை : ஆனால், தமிழக அரசியல் தலைவர்கள் ஆட்சியில் இருந்தபோது ஒருவிதமாகவும் எதிர்க்கட்சியில் இருந்தபோது ஒருவிதமாகவுமே நடந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். இலங்கைப் பிரச்னை என்பது உங்களைப் பொறுத்தவரையில் உங்கள் அரசியல் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒன்று மட்டும்தானே.

தமிழ் : அது உண்மையல்ல. நாங்கள் அரசியல் சதுரங்கத்தில் பல காய்களை உருட்டிவிளையாடுவதுண்டு. ஆனால், இலங்கைத் தமிழருக்கு ஆதரவு தந்ததும் அடக்கி வாசித்ததும் அவர்களுடைய நடத்தைகளின் அடிப்படையில் மட்டுமே. உண்மையில் ஆதரவாளர்களாக இருந்த எங்களை எதிர்நிலைக்குக் கொண்டு சென்றதே அவர்கள்தான்.

நாங்களும் தனி நாடு கேட்டுப் போராடியவர்கள்தான். இந்தி மொழி கட்டாயமாகத் திணிக்கப்பட்டபோது நாங்களும் அதை எதிர்க்கத்தான் செய்தோம். இந்தி இருக்குமானால் இந்தியா இருக்காது என்று முழங்கத்தான் செய்தோம். வடக்கு வாழ்கிறது. தெற்கு தேய்கிறது என்று போர்ப்பறை கொட்டத்தான் செய்தோம். நாளைக்கே தேவைப்பட்டால் அந்த வீர முழக்கங்களை மீண்டும் எழுப்பத் தயங்க மாட்டோம். ஆனால், கூட்டாட்சிக்குள்ளேயே தனி நாட்டாட்சிக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தபோது நாங்கள் அதை தொலைநோக்குப் பார்வையோடு ஏற்றுக் கொண்டோம். தனி நாடு கோரிக்கையை தவறென்று தெரிந்ததும் விட்டுவிட அரசியல் முதிர்ச்சி வேண்டும். ஆறரை கோடித் தமிழினம் இன்று நூறரைக் கோடி இந்திய தேசியத்தை வழி நடத்தும் நிலைக்கு உயர்ந்திருக்கிறதென்றால் அது எங்கள் பொறுமையினாலும் சாதுரியத்தினாலும்தான். தனியாகப் போவதல்ல. தலைமைப் பதவியை ஏற்பது… அதுவே சாதுரியம். எந்த இந்திய அரசு இந்தியைத் திணிக்க விரும்பியதோ அதே அரசு இன்று தமிழை செம்மொழி என்று உலகறிய உயர்த்திப் பிடித்திருக்கிறது.  ஈழப் புலி, பாய்ந்து சாதிக்காததைத் தமிழ்ப் புலி பதுங்கியே சாதித்திருக்கிறது.

ஈழத் தமிழருக்கு  தந்த வெளிப்படையான ஆதரவு காரணமாக தமிழகத்தில் ஆட்சிகள் கலைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. எத்தனையோ பேர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். சமூகத்தில் தனைமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர். அதைக் கண்டெல்லாம் மனம் கலங்கவில்லையே. ஆதரவை ஒருபோதும் பின்வாங்கவில்லையே. தேசம் வேறென்றாலும் இனம் ஒன்றல்லவா..? தேச உணர்வுகள் எட்டி நிற்க வைத்தன. இன உணர்வுகள் கட்டி அழத் தூண்டின. அழையா விருந்தாளியாக நாங்கள் அவர்கள் வீட்டின் முன் எத்தனை முறை போய் நின்றிருக்கிறோம் தெரியுமா… இன்னொரு நாட்டின் பிரச்னையைத் தீர்க்க எங்களால் எவ்வளவு முடியுமோ அதற்கும் மேலாக செய்து வந்திருக்கிறோம்.

இன்னொரு விஷயத்தையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். நாமெல்லாரும் நாகரிக மனிதர்கள். கடந்த காலங்களில் மன்னர்கள் தங்களுடைய விருப்பு வெறுப்புகளை ஒட்டுமொத்த மனித சமூகத்தின் மீதும் திணிப்பார்கள். ஒரு ராஜா இன்னொரு ராஜாவுடன் சண்டைக்குப் போவார். அதற்குப் பெரிய காரணமெல்லாம் இருக்காது. இந்த ராஜாவுக்கு அந்த ராஜாவைப் பிடிக்காது. அவ்வளவுதான். அதற்காக ஆயிரக்கணக்கில் அடித்துக்கொண்டும் வெட்டிக்கொண்டும் மடிவார்கள். மக்களுடைய தரப்பு என்று ஒன்று அதில் இருக்கவே இருக்காது. மன்னருக்கு எதிரான மாற்றுக் கருத்துக்கு அங்கு இடமே கிடயாது. ஆனால், நாம் அதையெல்லாம் கடந்து வந்துவிட்டோம். இது மக்களாட்சி காலம். எடுத்தோம் கவிழ்த்தோம் என்று எதையும் செய்யக்கூடாது. ஜனநாயகப் பாதையில் போகிற நாம் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கு நமது எதிர்ப்பை முதலில் சாத்விகமான போராட்டங்கள் மூலம் தெரியப்படுத்துவோம். அதில் எந்த பதிலும் கிடைக்கவில்லையென்றால் அதே போராட்டத்தை விரிவுபடுத்தி தீவிரப்படுத்துவோம். பேச்சுவார்த்தைகள் நடத்துவோம். கேட்டது எல்லாமே கிடைக்கவில்லை யென்றாலும் கிடைத்ததை வைத்துக் கொண்டு நம்மை பலப்படுத்திக் கொண்டு இறுதிக் குறிக்கோளை மேலும் வலுவோடு வலியுறுத்துவோம். அப்படியாக கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத்தான் லட்சியத்தை அடைவோம். மக்களை மையமாகக் கொண்ட அரசியல் போராட்டம் என்பது அப்படித்தான் நடக்க வேண்டும்.

அப்பாவிகளின் உயிரை பணயம் வைக்கும் அதிகாரம் எவ்வளவு பெரிய கொம்பனுக்கும் எந்தப் புனிதக் கோட்பாடுக்கும் கிடையாது. கிடையாது. இதுதான் ஜனநாயக உலகின் அடையாளம். ஆரம்பத்தில் அமைதியாகப் போராடிப் பார்த்தோம். எதுவும் கிடைக்கவில்லை. எனவே ஆயுதத்தைக் கையில் தூக்கினோம் என்று சொல்வதில் எந்த நியாயமும் கிடையாது. சாத்விக ஜனநாயகப் போராட்டம் என்பது இலக்குக்கான வழிமுறைமட்டுமல்ல. ஒருவகையில் மக்களாட்சி காலத்தில் அதுவே இலக்கும் கூட.

மூத்தோரின் நல்வாக்குகளும் முதிர்ந்த நெல்லிக்காயும் முதலில் கசக்கும். பிறகு இனிக்கும். லேசாகக் கசந்தபோதே துப்பிவிட்ட குழந்தையைப் பார்த்து மவுனமாக அழத்தான் முடியும்.

sri-lanka-genocide-tamil-civilian-interment-camp-vavuniya

பிரபாகரனின் சர்வாதிகார மாளிகையின் மூடப்பட்ட அராஜக ஜன்னல்களில் மோதி மோதி எங்கள் ஆதரவின் புறாக்கள் துடிதுடித்து விழுந்தன. அதன் கால்களில் கட்டப்பட்ட புரிந்துணர்வுக் கடிதங்கள் பிரிக்கப்படாமலேயே போயின. கள்ளத் தோணிகள் பல போய் வந்தன. ஆனால், நல்ல தோணி ஒன்று கூட அனுமதிக்கப்படவில்லை. உண்மையான அக்கறை கொண்டவர்களுக்கும் இலங்கையில் இருந்தவர்களுக்கும் இடையிலான இணைப்பு நதி உறைந்தே போய்விட்டிருந்தது. இக்கரையில் நட்பின் பதாகையைக் கையில் பிடித்தபடி கால் கடுக்கக் காத்து நின்றோம். அக்கரையில் அந்த அக்கறை இருந்திருக்கவில்லை. சகோதரத்துவத்தின் பரிசல்கள் பயணிக்க, இறுதி வரை உருகவேயில்லை இடையில் இருந்த தவறான புரிதலின் பனிப்பாளங்கள்.

குழந்தை : பங்களாதேஷ், திபெத் அகதிகளுக்கு இருந்த உரிமைகளோ சலுகைகளோ கூட இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு இருந்திருக்கவில்லையே… தமிழகம் எங்களை மாற்றாந்தாய் மனப்பான்மையோடுதானே நடத்தியிருக்கிறது. அடைக்கலம் தேடிவந்த அகதிகளுக்கே இதுதான் கதி. ஆறு மணியாகிவிட்டதென்றால் முகாமுக்குத் திரும்பி விட வேண்டும். அவ்வப்போது காவல் நிலையத்தில் தகவல் தெரிவிக்க வேண்டும். சொத்து வாங்க முடியாது. வாடகைக்குக் கூட வீடுகள் கிடைக்காது. வேலைகள் சுலபத்தில் கிடைக்காது. இவையெல்லாம் கூலிக்கு மாரடிக்கும் கூட்டமாக, எந்தவித ஒட்டுறவும் இல்லாமல் ஒப்புக்குத்தான் செயல்பட்டு வந்திருக்கிறீர்கள் என்பதைத்தானே எடுத்துக் காட்டுகிறது.

தமிழ் : இல்லையம்மா. ஆரம்பத்தில் தங்கத் தாம்பாளத்தில் வைத்துத்தான் தாங்கினோம். ஆனால், உண்ட வீட்டுக்கே ரெண்டகம் நினைத்தால். மலர் செண்டுகள் மட்டுமே கண்டிருந்த விமான நிலையத்தில் வெடி குண்டுகள் வெடித்தன. மழை பெய்து மட்டுமே சேறான எங்கள் சந்தைகள் முதன் முறையாக ரத்தத்தால் நனைந்தன. இவ்வளவு ஏன்… மாலைகளும் பொன்னாடைகளும் மட்டுமே போர்த்தப்பட்ட தமிழகத்தில் முதல் முறையாக உயிருடன் இருந்தவருக்கு மலர் வளையம் சுமத்தப்பட்டது. அமைதிப் பூங்காவுக்குள் நச்சுப் பாம்புகள் ஊடுருவ ஆரம்பித்தன. வேலியைப் பலப்படுத்துவதைத் தவிர வேறு என்னம்மா செய்ய முடியும்?

குழந்தை : அமைதிப் பேச்சு வார்த்தைக்கான பொறுப்பை இந்திய அரசிடம் விட்டுக் கொடுத்த நீங்கள் அந்தக் குழுவில் இடம் பெற்றிருக்க வேண்டுமல்லவா..? பிற மாநிலத்தவர்களிடம் பொறுப்பைவிட்டது தவறுதானே… அதுவும்போக, இந்திய உளவுத்துறைதான் போராளி இயக்கங்களிடையே சண்டையை மூட்டிவிட்டதாக தகவல்கள் வந்த பிறகும் அவர்களை நம்பி சும்மா இருந்தது உங்கள் தவறுதானே..?

தமிழ் : இந்திய உளவுத்துறை சில சதிகளில் ஈடுபட்டது என்னவோ உண்மைதான். ஆனால், ஊசி இடம் கொடுக்காமல் இருந்திருந்தால் நூல் நுழைந்திருக்க முடியுமா என்ன… அதுவும்போக, இந்திய அரசின் உத்தரவுப்படிதானே நாங்கள் அதில் நடக்க முடியும். தமிழர்கள் அந்தக் குழுவில் இடம்பெற்றால் உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஏதாவது செய்துவிடுவார்கள் என்ற  எண்ணத்தினால்தான்  பிற மாநிலத்தவரிடம் பொறுப்புகள் ஒப்படைக்கப்பட்டன. ஆனால், அவர்கள் செய்த ஒவ்வொன்றும் எங்களிடம் கேட்ட பிறகே செய்யப்பட்டன. தமிழகம் தன்னால் முடிந்ததைச் செய்தது. இந்தியா தன்னால் முடிந்ததைச் செய்தது.

குழந்தை : முடிந்ததைச் செய்வதா முக்கியம். வேண்டியதைச் செய்வதல்லவா அவசியம்.

தமிழ் :  அது சரிதான். ஆனால், அதற்கு வாய்ப்பு எங்கே தரப்பட்டது..? ஒரு தலைவன் என்பவன் தன் பின்னால் நடுநிலையாளர்களும் இன்ன பிறரும் ஏன் எதிரணியினரும் அணிவகுத்து நிற்க போதிய நியாயங்களை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பவனாக இருக்க வேண்டும். விமர்சன மழைத்தூறல்கள் இடைவிடாமல் பொழியும்போது தாங்கிக் கொள்ளவொரு தார்மிகக் குடையைக் கொடுக்க வேண்டும். ஆனால், எங்களை முடிவற்றுப் பெய்யும் மழையில் நனையவிட்டார்கள். அடுத்தவருக்காக எவ்வளவு நேரம்தான் ஒருவர் மழையில் நனைவது..?

குழந்தை : நாங்கள் உங்களுக்கு அடுத்தவர்தான் இல்லையா..?

தமிழ் : என்ன செய்வது தாயும் பிள்ளையும் என்றாலும் வாயும் வயிறும் வேறுதானே அம்மா..? ஒருவர் தனக்கு நேரும் இழப்புகளை முன் வைத்து நியாயம் கேட்க வேண்டுமென்றால், அவர் எந்த தவறும் இழைக்காமல் இருக்கவேண்டும். நான் ஐம்பது தவறுகள்தான் செய்திருக்கிறேன். அவர் 100 தவறுகள் செய்திருக்கிறாரே. என் பக்கம் அணி வகுத்து நிற்க வேண்டியதுதானே என்ற வாதத்தில் எந்த நியாயமும் இல்லை. உனது காலை ஒருவர் வெட்டிவிட்டார் என்றால் நீ என்ன செய்ய வேண்டும். ஒடிந்த காலுடன் நீதி மன்றம் ஏறி புகார் கொடுக்க வேண்டும். அதைவிட்டுவிட்டு, பதிலுக்கு நீ போய் அவருடைய கையை வெட்டி, ஒரு கையில் அருவாளையும் இன்னொரு கையில் வெட்டப்பட்ட எதிரியின் கையையும் எடுத்துக் கொண்டுவந்து நீதி கேட்டால் எப்படிக் கிடைக்கும்? புலிகள் செய்த ஒவ்வொரு கொலையும் சிங்கள ராணுவத்தினரின் ஒன்பது கொலைகளை நியாயப்படுத்திவிட்டன. போர் என்று வந்துவிட்டால் நான் ஒருவரை கொன்றால் நீயும் ஒருவரைத்தான் கொல்ல வேண்டும் என்று கணக்குப் பேச முடியாது. யானைக்கு தரையில் பலம். முதலைக்கு நீரில் பலம். யானையை வெட்டவெளியில் எதிர்கொண்டார்கள். முதலையைப் பார்த்ததும் முண்டாவை தட்டிக் கொண்டு பாய்ந்து நீரில் குதித்து சண்டை போடப் போனார்கள். சிங்கத்தை அதன் குகைக்குள்ளே சென்று தாக்குவது வீரமும் அல்ல. விவேகமும் அல்ல. பலம் குறைந்தவர்கள், பலம் மிகுந்தவர்களை எதிர்க்க மிகவும் சரியான வழி அமைதியான வழியிலான போராட்டம்தான். கொரில்லா தாக்குதல் போராளிகளுக்கு வெற்றியைத் தரலாம். ஆனால், மக்களுக்கு அது அழிவையே தரும்.

tamil-refujeesதமிழகத்தில் இருந்த அகதிகள் முகாமில் வசதிகள் குறைவாக இருப்பது பற்றி எங்கள் மீது சிலர் புகார்கள் எழுப்புவதுண்டு. ஆனால், அதை கனத்த மனதுடன்தான் செய்தோம். புருஷனிடம் கோவித்துக்கொண்டு தாய்வீட்டுக்கு வந்துவிடும் மகளிடம் உண்மையான பாசத்தை வெளிக்காட்டினால் எங்கே மகள் பிறந்தவீட்டிலேயே இருந்துவிடுவாளோ என்ற பயத்தில் கொஞ்சம் பாராமுகமாக நடந்து கொள்ளும் தந்தையை உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். அந்த நிலையில்தான் இருந்தோம். இனி ஈழம் சாத்தியமில்லை என்பது தெரிந்த மறுகணமே இங்கு தங்கியிருக்கும் ஈழத் தமிழர்களுக்கு இந்தியக் குடியுரிமை வாங்கித்தருவதாக அறிவித்தோம். 100 கோடி நிவாரணம் ஒதுக்கினோம்.

உண்மையில் தேசத்தின் மீதான பாசத்தால் ஒரு கை கட்டப்பட்டது. நேசத்துக்குரியவன் தன் தலையில் தானே மண்ணள்ளிப் போட்டுக்கொண்டு செய்த மோசத்தால் இன்னொரு கை கட்டப்பட்டது.

ஒரு நிரபராதி, தவறான வக்கீலைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம் தண்டனை பெற வேண்டிவந்துவிட்டது. பார்வையாளர் நாற்காலிகளில் முன் வரிசையில் அமர்ந்தபடி மவுன சாட்சியாகப் பார்த்த வழக்கு விசாரணை நாங்கள் பார்க்க விரும்பிய ஒன்றல்ல.

கறை படியாத கரங்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களாகிய எங்கள் கைகளில் படிந்த ரத்தம் எம் கண்களில் இருந்து கசிந்ததுதான்.

ஓநாய்களிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காக தன் மந்தை ஆடுகளை விஷப் புல்வெளிக்கு ஓட்டிச் சென்றான் ஒரு மேய்ப்பன். ஆடுகள் குறித்து நாங்கள் அழுவதைத் தவிர வேறெதையும் செய்ய முடியாமல் போய்விட்டது. யாமோ கள்வர்..? சொல் குழந்தாய்… யாமோ கள்வர்..?

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி >>

விதியே விதியே… [நாடகம்] – 5

<< முந்தைய பகுதி

தொடர்ச்சி..

குழந்தைகள் சோகமாகத் திரும்பிச் செல்கின்றன. உப்பரிகையில் நின்றபடி அதைப் பார்க்கும் பிரதமர், தன் உதவியாளரை அனுப்பி அவர்களை அழைத்து வரச் சொல்கிறார். குழந்தைகள் வேண்டா வெறுப்பாக அவரைப் பார்க்கச் செல்கின்றன.

பிரதமர் : என்ன… குழந்தைகளே… வரிசைல நின்னீங்க… அப்பறம் திரும்பிப் போயிட்டீங்க. பொதுவா நான் கேட்டதுக்கு அப்பறம்தான் குறை தீரும். இந்தத் தடவை கேட்கறதுக்கு முன்னாலயே தீர்ந்துடுச்சா உங்க குறை..?

குழந்தை : இலங்கையைச் சேர்ந்த நாங்க நீதி கேட்டு வந்தோம். அது கிடைக்குங்கற நம்பிக்கை போயிடிச்சு. அதுதான் திரும்பிட்டோம்.

பிரதமர் : அப்படி மனசத் தளரவிடக்கூடாது. மெல்ல முடியாத கசப்பு மாத்திரை என்று எதுவுமே கிடையாது. செல்ல முடியாத யாத்திரை என்று எதுவுமே கிடையாது. கொஞ்சம் பொறுமை… கொஞ்சம் விவேகம். கொஞ்சம் அனுசரித்துப் போகும் குணம். இது இருந்தா போதும்.

குழந்தை : இலங்கைல நடக்கற பிரச்னைகளுக்கு இந்தியாதான் காரணம்… இந்தியா நினைச்சிருந்தா இந்தப் பிரச்னையை எப்பவோ தீர்த்திருக்க முடியும். அதை ஏன் செய்யலைன்னு கேட்டுட்டுப் போக வந்தோம். ஊடகக்காரங்க கிட்ட இருந்து நிறையவே கேட்டுட்டோம். அதான் திரும்பிப் போறோம்.

பிரதமர் : அவங்க கிட்ட என்ன கேட்டீங்க. அவங்க சொல்றது எப்பவுமே சரியா இருக்காதும்மா… வாங்க நாம நிதானமா பேசலாம்.

குழந்தைகளை உள்ளே அழைத்துச் செல்கிறார். ஒரு மேஜை முன் அமர்ந்துகொண்டு குழந்தைகளையும் அமரச் சொல்கிறார். சிறிது நேரத்தில் சீருடை அணிந்த ஒருவர் தேநீர் கொண்டு வந்து அனைவருக்கும் தருகிறார். குழந்தைகள் அதை எடுத்துக் கொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்.

பிரதமர் (தேநீர் அருந்தியபடியே…) : இலங்கை இந்த சிறுபான்மை பெரும்பான்மை பிரச்னையை சரியா கையாளலை. இந்தியாவையே எடுத்துக்கோங்களேன். அதுல 29 மாநிலங்கள் இருக்கு. அதாவது 29 இலங்கைகள் இருக்கு. இன்னும் சரியாச் சொல்லணும்னா 29 ஈழங்கள் இருக்கு. எத்தனை மொழி… எத்தனை மதம்… எத்தனை இனம்… எத்தனை சாதிகள்… எல்லாமே எப்படா பிரிஞ்சு போகலாம்னு காத்துக்கிட்டிருக்காங்க. ஆனாலும் இதை நாங்க எவ்வளவு அழகா கட்டிக் காத்துக்கிட்டு வர்றோம் பாத்தியா…

குழந்தை : இலங்கை இந்தியாவோட இன்னொரு மாநிலம் மாதிரித்தான இருக்குது. போதாத குறையா நிறைய இந்தியர்கள் வேற அங்க இருக்காங்க. மலையகத் தமிழர்களுக்கு அதாவது இந்தியால இருந்து போன தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்ட சோகத்தைத் தீர்க்க நீங்க அக்கறை காட்டியிருந்தாலே பிரச்னை அடுத்த கட்டத்துக்கு போயிருக்காதே… பத்து லட்சம் பேர்… நின்னுட்டிருக்கற காலடி நிலம் பிளந்து அப்படியே பாதாளத்துல விழற மாதிரி பத்து லட்சம் பேர்  ஒரே ஒரு நாள்ல நாடற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டபோது நீங்க கூப்பிட்டு இப்படியெல்லாம் செய்யக்கூடாதுன்னு தட்டி வெச்சிருந்தா பிரச்னை பெரிசாகியிருக்காதே.

பிரதமர் : அந்தப் பிரச்னைக்கு எங்களால எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு முயற்சிகள் செய்யத்தான செஞ்சோம். இலங்கை அதிபர் கூட ஒப்பந்தம் செய்துக்கிட்டோம். பாதி பேருக்கு இந்தியக் குடியுரிமை வழங்கினோம். ஐ.நா. சபைல கூட குரல் எழுப்பினோம். ஆனா, பிரச்னை தீரலியே… பெரும்பான்மை சிறுபான்மை சண்டை உலகத்துல எல்லா இடத்துலயும் இருக்கத்தான் செய்யுது. சிறுபான்மை அப்படிங்கறது ஒரு மனுஷனோட கால் மாதிரி. பெரும்பான்மை அப்படிங்கறது உடம்பும் தலையும் மாதிரி. கால் ஒரு பக்கமும் தலை ஒரு பக்கமுமா திருகிக்கிட்டு நின்னா ரெண்டுத்துக்குமேதான் கஷ்டம். ஒழுங்கா தண்ணி விட்டுக் கழுவறதே இல்லை அப்படின்னு கோவிச்சுகிட்டு கால் வெட்டிக்கிட்டுத் தனியா போக முடியுமா..?

Resettlement_sinhalese2பெரும்பான்மையின் சம்மதத்தோடு சிறுபான்மையின் நலன்…  பெரும்பான்மையின் மீது மதிப்பு மரியாதையுடன் சிறுபான்மை… அதுதான் நடக்கணும். சில விஷயங்கள்ல இவங்க விட்டுக் கொடுக்கணும். பல விஷயங்கள்ல அவங்க புரிஞ்சு நடந்துக்கணும். அது ஒரு பரஸ்பர நல்லெண்ணத்தின், நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் நடக்கணும். சிங்கள மொழி படிச்சுத்தான் ஆகணும்னு சொன்னாங்களாம். இவங்களுக்குக் கோவம் வந்திருச்சாம். ஏன் ஆங்கிலேயர் ஆட்சில இருந்தபோது அரசு வேலைல சேரணும்னா ஆங்கிலம் தேவைன்னு போய் விழுந்து விழுந்து படிக்கத்தான செஞ்சாங்க. சிங்களம் படிக்கச் சொன்னா படிச்சிட்டுப் போக வேண்டியதுதான. ஆங்கிலம் படிச்சி அழியாத தமிழ் அடையாளம் சிங்களம் படிச்சா அழிஞ்சிடுமா..? அப்படிப் பூஞ்சையா ஒரு அடையாளம் இருக்கும்னா அது அழியறதுல எந்தத் தப்பும் இல்லை.

அதே நேரம் சிங்கள அரசும் அப்பாவி ஒண்ணும் இல்லை. தீவிரவாதிகளை அழிக்கறதை விட்டுட்டு ஒட்டு மொத்த இனத்தையே கொல்றதுங்கறது ரொம்பத் தப்பு. பத்து கெட்டவங்க இருகாங்கங்கறதுக்காக 90 அப்பாவிங்களை அழிக்க முற்பட்டது ரொம்பத் தப்பு. இப்ப சீக்கியர்கள் கூட காலிஸ்தான் கேட்டு போராடினாங்க. வளமான வாழ்க்கைக்கு வழி ஏற்படுத்திக் கொடுத்ததும் அவங்க துப்பாக்கியைக் கீழ போட்டுட்டு கலப்பையைத் தூக்கிட்டு வயல்ல இறங்கி பாடுபட ஆரம்பிக்கலையா..? ஒட்டு மொத்த சீக்கியர்களை அழிக்கவா செஞ்சோம்.

இஸ்லாமியத் தீவிரவாதம் இந்தியால தலைவிரிச்சுத்தான் ஆடுது. அதுக்காக எல்லா இஸ்லாமியர்களையும் கொல்ல ஆரம்பிச்சிட்டோமா என்ன?

அதிருப்திக் குழுவை சமயோசிதமா வழிக்குக் கொண்டு வரணும்.  ஈழப் பகுதியில வளர்ச்சித் திட்டங்களை ஆரம்பிச்சு, போராளிகள் குழுக்களை பலவீனம் அடைய வெச்சு, சுமுகமா தீர்வை கண்டுபிடிச்சிருக்கணும். முள்ளுல விழுந்த சேலையை கிழியாம எடுக்கறதுதான் புத்திசாலித்தனம்.

குழந்தை : அப்போ காஷ்மீர்ல ஏன் பிரச்னை தீரலை? நாகாலாந்துல ஏன் பிரச்னை தீரலை..?

பிரதமர் : ஏன்னா பாகிஸ்தான்ல இருந்து சீனால இருந்து அதை தூண்டி விட்டுட்டு இருக்காங்க. காஷ்மீர் பிரச்னை அப்படிங்கறது காஷ்மீர் மக்களுக்கும் இந்தியாவுக்குமான பிரச்னை இல்லை. இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்குமான பிரச்னை. பக்கத்து வீட்டுக்காரன் படுபாவியா வாய்ச்சிட்டா  ரொம்பக் கஷ்டம் அம்மா..? அது அனுபவிச்சுப் பார்த்தாதான் தெரியுமம்மா.

குழந்தை : எங்களுக்கும் அந்த அனுபவம் இருக்கே…

பிரதமர் : என்னம்மா இது இப்படி அபாண்டமா பழி போடற. பாகிஸ்தான் இந்தியால தலையிடறதுல நூத்துல பத்து பங்குகூட நாங்க உங்க நாட்டு விஷயத்துல தலையிடலையே. நாங்க தலையிடலைங்கறதுதான பெரும்பாலானவங்களோட குற்றச்சாட்டா இருக்கு.

குழந்தை : ஆனா, போராளிகளுக்கு ஆரம்பத்தில் பண உதவியும் ஆயுதப் பயிற்சியும் தந்தது இந்தியர்கள்தானே… இப்போது கூட இலங்கை அரசுக்கு ஆயுதங்கள் கொடுத்து வந்திருக்கிறீர்களே…

பிரதமர் :  இந்தியாதான் இலங்கையில் போரை நடத்தினதுன்னு கூட அவதூறுப் பிரசாரங்கள் செய்யப்பட்டுவருகின்றன. அது மிகவும் பிழையானது மட்டுமல்ல பயங்கரமானதும் கூட. சிங்கள ராணுவத்துக்கு இந்தியா கொடுத்த ஆயுதங்கள் என்பது ஐந்து சதவிகிதம் கூட இருக்காது. பெரும்பாலும் ரேடார் கருவிகள், ஆளில்லா விமானங்கள் போன்ற துணை ராணுவக்கருவிகள்தான் தரப்பட்டன. சீனா, பாகிஸ்தான், ரஷ்யா, இஸ்ரேல் என எத்தனையோ நாடுகளில் இருந்து ஏராளமான ஆயுதங்களை இலங்கை அரசு வாங்கி இருக்கிறது.

தெற்காசிய நாடுகள் மட்டுமல்ல உலக நாடுகள் அனைத்துமே ஒவ்வொரு துறையிலும் இதுபோல் தமக்குள் பரிமாற்றம் செய்து கொள்வது மிகவும் இயல்பான விஷயம்தான். மருத்துவத்துறை, கல்வித்துறை, விவசாயத்துறை என ஒவ்வொரு துறையிலும் ஒவ்வொரு நாடுகளிலும் என்னென்ன முன்னேற்றங்கள் வந்துள்ளன… நம் நாட்டுக்கு என்னென்ன தேவை என்ற அளவில் இத்தகைய பரிமாற்றங்கள் நடப்பது இயல்புதான். ராணுவத் துறையிலும் அப்படியான பரஸ்பர உதவிகள் செய்து கொள்ளப்படுவதுண்டு.

விடுதலைப் புலிகளுக்கு இந்தியா கொடுத்த பயிற்சி என்பது மிகவும் வேடிக்கையானது. பெரும்பாலும் நீச்சல் பயிற்சி, ஓட்டப் பயிற்சி போன்ற உடல் ஆரோக்கியம் சம்பந்தமான பயிற்சிகள்தான் வழங்கப்பட்டன. கொடுத்த பணமும் கூட யானைப் பசிக்கு சோளப்பொரி அளவுக்குத்தான் இருந்தது. அதுவும் போக அப்போது பிரச்னை இந்த அளவுக்கு வளர்ந்திருக்கவில்லை.

இந்திய வம்சாவளியினருக்கு ஏற்பட்ட இன்னலைப் பார்த்து தான் இந்தியா இலங்கை விஷயத்தில் தலையிடவே ஆரம்பித்தது. 1958ல கொழும்புல தமிழர்களுக்கு எதிரா பெரும் கலவரம் வெடித்தபோது நிறைய கப்பல்களை அனுப்பி அங்க இருந்த தமிழர்களை பத்திரமா யாழ்பாணத்துக்கு கொண்டு வந்து சேர்த்தோம்.

குழந்தை : இப்ப நாலாம் ஈழப் போர்ல சிக்கின மக்களை அப்படி ஏன் காப்பாத்த முயற்சி செய்யலை..

பிரதமர் : என்ன செய்யறதும்மா… ஆற்றில் அதற்குப் பிறகு எவ்வளவோ வெள்ளம் வந்து போய்விட்டது. இப்போது இந்தியா அப்படி ஒரு முயற்சியை முன் வைத்தால், “சரி… நல்லது தீவிரவாதிகளை விட்டுவிட்டு அப்பாவிகளை மட்டும் அழைத்து வாருங்கள்’ என்று இலங்கை அரசு சொல்லியிருக்கும். அது எப்படி சாத்தியம் சொல். அது மட்டுமல்லாமல் அந்த முயற்சிக்கு புலிகளும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்திருப்பார்கள். ஏனென்றால், மக்களைக் கவசமாக வைத்துக் கொண்டுதான் அவர்கள் பதுங்கி இருந்தார்கள். மக்கள் போய்விட்டால் ராணுவம் புலிகளை துவம்சம் செய்து போட்டுவிடுமே. அதனால் இந்தமுறை எதுவும் செய்ய முடியாமல் போய்விட்டது.

ஆயுதப் போராட்டம் வளர்வதற்கு முன்பாகவும் இந்தியா பல சமாதான முயற்சிகளை மேற்கொண்டுதான் வந்தது. கச்சத் தீவை விட்டுக் கொடுத்து இலங்கை அரசுடன் நல்லுறவை வளர்த்துக் கொண்டது. போராளிகள் இயக்கத்துக்கு பயிற்சி கொடுத்து அவர்களிடமும் நன் மதிப்பைப் பெற விரும்பியது. இலங்கையில் பிரச்னை பெரிதானால் இரு தரப்புமே நாம் சொல்வதைக் கேட்டு நடக்க வேண்டும் என்று இந்தியா விரும்பியது. ஆனால், என்றைக்கு அண்டை நாட்டு ஆதரவையோ, சொந்த நாட்டு மக்களின் உயிரையோ மதிக்காமல் ஆயுதங்களை நம்பிக் களத்தில் இறங்கினார்களோ அன்றே அழிவின் விதைகள் ஆழமாக ஊன்றப்பட்டுவிட்டன. இந்தியா சூடுபட்ட பூனையாகத் தன் வாலைச் சுருட்டிக் கொண்டுவிட்டது.

இரு தரப்பினருமே ஆயுதங்களைக் கீழே போட வேண்டும். போர் நிறுத்தம் வரவேண்டும் என்றுதான் ஆரம்பம் முதலே இந்தியா சொல்லிவந்தது. யாரும் அதைக் கேட்கவில்லை. இந்தியா என்னதான் செய்ய முடியும். சிங்கள அரசால் மட்டுமல்லாமல், விடுதலைப் புலிகளாலும் பெரும் இழப்பைச் சந்தித்துவந்த ஈழத் தமிழர்களைப் பார்த்தபோது மிகவும் வேதனையாகத்தான் இருந்தது.

மறக்க முடியாத படுகொலைகள்
மறக்க முடியாத படுகொலைகள்

கடைசி நேரப் போர் எதனால் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் பெற்றது. ஊடகங்கள் எப்படி இதை ஊதிப் பெரிதாக்கின என்பதையெல்லாம் எத்தனைநாள்தான் மறைத்துவைக்க முடியும். பிரபாகரன் என்ற ஒரு தீவிரவாதியை சிங்கள ராணுவம் சுற்றி வளைத்ததும் அவர்களுடைய சர்வதேச ஊடகச் செல்வாக்கை வைத்து, உலகமே இடிந்து விழுவதுபோல் மாயத் தோற்றம் உருவாக்கப்பட்டது. சிங்கள ராணுவம் அப்பாவிகளைக் கொன்று குவிப்பதாக தமிழக பத்திரிகைகளில், இணைய தளங்களில் பெரும் பீதி கிளப்பப்பட்டது. இப்படிச் செய்தால் சர்வதேச சமூகம் தலையிட்டு சிங்கள ராணுவத்தைப் பின்வாங்க வைக்கும்; பிரபாகரன் தப்பிவிடலாம் என்று ஒரு தப்புக் கணக்குப் போடப்பட்டது. ஆனால், அது பொய் என்பது தெரிந்ததால் சர்வதேச சமூகம் மவுனம் சாதித்தது. இந்தியாவும் மவுனம் சாதித்தது. ஏன், தமிழகத்தின் முக்கிய தலைவர்களும் உண்மை என்ன என்பது தெரிந்ததால் நாடாளுமன்றத் தேர்தல் தீவிரம் பெற்ற நிலையிலும் அமைதியாக இருந்தனர். சிங்கள ராணுவம் போர் விலக்குப் பெற்ற பகுதிகளில் குண்டு மழை பொழிந்ததாக பொய்யான பரப்புரைகள் ஈழ ஆதரவு ஊடகங்களால் இடைவிடாது மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஆனால், உண்மையில் என்ன நடந்தது… பஞ்ச பாண்டவர்கள் போன்ற ஐந்து மருத்துவர்கள் உண்மையை உலகுக்கு எடுத்துரைத்துவிட்டார்கள் அல்லவா..? அப்பாவி மக்களைக் கேடயமாக வைத்துக்கொண்டு தப்பிக்கப் பார்க்கும் கயமைதான் நடந்தது. சர்வதேச சமூகம் கருணையுடன் அனுப்பிய நிவாரணப் பொருட்களைக்கூடப் புலிகள் தட்டிப் பறித்து பதுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். இலங்கை அரசு உரிய நிவாரணப் பொருளை தரவில்லை என்று பழி வேறு.

இத்தனை நாள் பயந்து கிடந்த மக்கள், விடுதலைப் புலிகள் தோற்கப் போகிறார்கள் என்பது தெரிந்ததும், கிணற்றுக்குள் விழுந்து கிடப்பவர் வீசப்படும் கயிறைப் பிடித்துக் கொண்டு சரசரவென மேலேறுவதுபோல் சிங்கள ராணுவத்திடம் அடைக்கலம் தேடி ஓடினார்கள். பாதுகாப்புக் கோட்டைச் சுவரின் செங்கல்கள் ஒவ்வொன்றாக உதிர ஆரம்பித்ததும் எந்தவொரு போராளி இயக்கமும் கனவில்கூட நினைத்துப் பார்க்க முடியாத வகையில் தன் மக்களைத் தானே கொல்லும் அநியாயம் அரங்கேறியது.

நினைத்துப் பாருங்கள் மணல் மூட்டைகளுக்குப் பின்னால் பதுங்கியிருந்து தாக்கிய போராளிகள் அதற்கு பதிலாக மக்களைக் கேடயமாகப் பிடித்து அதுவும் எந்த மக்களுக்காக இயக்கத்தை ஆரம்பித்தார்களோ அதே மக்களையே கேடயமாக்கும் கொடூரம். அதிகார சதுரங்கத்தில் ராஜாவுக்காக சிப்பாய்கள் பலியிடப்படுவது ஒன்றும் வியப்பில்லைதான். ஆனால், விடுதலைப் போராட்டம் ஒன்றில் இப்படியான நிகழ்வு இதுவரை சரித்திரத்தில் இடம்பெற்றதேயில்லை. ஆனால், மக்களைக் கேடயமாகப் பிடிப்பது என்பது விடுதலைப் புலிகளுக்கு ஒன்றும் புதிதல்ல. அவர்கள் போரை ஆரம்பித்த அன்றிலிருந்தே அதைத்தான் செய்து வருகிறார்கள். கடைசியில் அது கொஞ்சம் துலக்கமாகத் தெரிந்திருக்கிறது. அவ்வளவுதான்.

உண்மையில் இந்தப் போர் தமிழ் மக்களின் சம்மதத்துடன் நடந்த ஒன்றே அல்ல. ஆயுதம் ஏந்திய ஒரு சிலரால் முன்னெடுக்கப்பட்ட ஒன்று அவ்வளவுதான். இன்னும் சரியாகச் சொல்வதானால், ஒரு சர்வதேசக் கடத்தல்காரன், விடுதலைப் போராளி என்ற போர்வையில் ஊரை ஏமாற்றி உலையில் போட்டிருக்கிறார். இதுதான் உண்மை. அதனால்தான் தனி நாடு கேட்ட வடக்கு கிழக்கு பகுதியில் எவ்வளவு தமிழர்கள் இருந்தார்களோ அதே அளவுக்கு தமிழர்கள், சிங்களர்கள் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் தெற்குப் பகுதியில் இதே போர்க் காலகட்டம் முழுவதிலும் சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வந்திருக்கிறார்கள். பாதிக்கு மேற்பட்டவர்கள் ஆளைவிட்டால் போதும் என்று அயல் நாடுகளுக்குத் தப்பி ஓடிவிட்டார்கள். வடக்கு கிழக்கு பகுதியில் இருப்பவர்கள் கூட தாமாக விரும்பி அங்கி இருக்கவில்லை. வேறு வழியில்லாத காரணத்தாலும் பயத்தினாலும்தான் அங்கு இருந்து வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால், அதையெல்லாம் மறைக்கத்தான் இந்தியா மீது அவதூறு அம்புகள் அடுக்கடுக்காக எய்யப்படுகின்றன. இன்னொரு நாட்டின் இறையாண்மையை மதித்து நடந்துகொண்டதற்குத்தான் இத்தனை வசைகள்… அவதூறுகள்

குழந்தை : இன்னொரு நாட்டின் இறையாண்மையை மதிப்பதால் தலையிட முடியவில்லை என்று சொல்லும் நீங்கள் பங்களாதேஷ் விஷயத்தில் என்ன செய்தீர்கள்…? உங்களால்தானே அது தனி நாடானது. அப்படி நீங்கள் ஈழத்தைப் பெற்றுத் தருவீர்கள் என்ற நம்பிக்கையில்தானே இந்தப் போரே ஆரம்பிக்கப்பட்டது.

பிரதமர் : ரொம்பத் தப்பான கேள்விம்மா இது. கிழக்கு பாகிஸ்தானுக்கும் மேற்கு பாகிஸ்தானுக்கும் இடையில் நில ரீதியிலான தொடர்ச்சி என்று எதுவுமே கிடையாது. ஒரு தேசம் என்று சொல்ல வேண்டுமானால் அதன் முக்கியமான அம்சம் நில ரீதியிலான தொடர்ச்சிதான். அது மட்டுமல்லாமல் இரண்டுக்கும் இடையில் இன்னொரு நாடு வரவே கூடாது. அப்படி வந்தால் அது காலனி ஆட்சி போன்ற ஒன்றுதான். கிழக்கு பாகிஸ்தான் மக்கள் தனியாகப் பிரியவேண்டும் என்று போராடினர். இந்தியா அவர்கள் கோரிக்கையில் இருந்த நியாயத்தைக் கவனத்தில் கொண்டு செயலாற்றியது. ஈழத்தின் கதை அப்படிபட்டதல்லவே. எதை எதனோடு ஒப்பிடுவது என்றொரு விவஸ்தை வேண்டாமா..? ஒரு தேசம் என்பது கடலை மிட்டாய் அல்ல… கேட்பவர்களுக்கெல்லாம் காக்காய் கடி கடித்துக் கொடுப்பதற்கு.

குழந்தை : கூட்டாட்சி முறையில் சுய நிர்ணய உரிமை கேட்டு அமைதியான முறையில் போராடியும் அது கிடைக்காததால்தானே தனி நாடு கேட்க வேண்டி வந்தது.

பிரதமர் : என்னவொரு விநோதமான பதிலம்மா இது. 50 ரூபாய் கேட்டு அமைதியாகப் போராடினேன். அது கிடைக்கவில்லை. எனவே 500 ரூபாய் கேட்டு அதிரடியாகப் போராடினேன் என்று சொல்வதுபோல் இருக்கிறது. 50 ரூபாய் கொடுக்கவே யோசித்துக் கொண்டிருந்தவரிடம் 500 ரூபாயை அதட்டிக் கேட்டால் எப்படியம்மா கொடுப்பார்..? இன்றைய இலங்கை அதிபர் ஒரு விஷயத்தை அழகாக அழுத்தமாகக் கூறியிருக்கிறார். இது சிறுபான்மையினர் பெரும்பான்மையினர் என்ற பிரச்னையே இல்லை. தேசத்தை நேசிப்பவர்கள் சீர் குலைக்க நினைப்பவர்கள் என்று இரண்டு பிரிவு மக்கள்தான் இருக்கிறார்கள்.

அதுமட்டுமில்லாமல் இலங்கையில் மக்கள் படும் துன்பங்களைப் பார்த்து பொறுக்க முடியாமல், ஏதாவது செய்தாக வேண்டும் என்று அதிக ஆர்வம் காட்டிய ராஜீவ்ஜிக்குக் கிடைச்ச பரிசு என்ன என்பது உங்க எல்லாருக்கும் நல்லாவே தெரியும். 1987ல் இலங்கை அரசு யாழ்ப்பாணத்தை முற்றுகையிட்டிருந்தது. அந்த மக்களுக்கு உணவும் மருந்துப் பொருட்களும் மண்ணெணெயும், ஆடைகளும் ஏற்றிக்கொண்டு 19 இந்தியக் கப்பல்கள் இலங்கைக்குப் போனது. அதை இலங்கை அரசு அனுமதிக்க மறுத்ததும் திரும்பி வந்துவிட்டது. ஆனால், அதோடு நின்றுவிடவில்லை. அங்கு தவித்த மக்களுக்கு எப்படியும் உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் போர் விமானங்களின் துணையோடு உணவுப் பொருட்களைச் சுமந்து சென்று பூமாலை ஆப்பரேஷன் நடத்தப்பட்டது. உலகில்  பிற நாடுகளின் ராணுவ விமானங்கள் என்ன செய்யும் தெரியுமா… குண்டு மழை பொழியும். ஆனால், இந்திய ராணுவ விமானங்கள் உணவுப் பொட்டலங்களைப் போட்டது. வெறும் மனிதாபிமான அடிப்படையில் நடத்தப்பட்ட செயல் அது.

இலங்கையில் அமைதி திரும்ப வேண்டும் என்று இரு தரப்புக்கும் இசைவான ஒரு நியாயமான ஒப்பந்தத்தை இந்தியா செய்து கொடுத்தது. இந்தியாவில் மாநில அரசுக்கு சில அதிகாரங்கள். மத்திய அரசுக்கு சில அதிகாரங்கள் இருப்பதுபோல் இலங்கையில் ஒரு ஏற்பாடு செய்ய ஆத்மார்த்தமாக ராஜீவ்ஜி முயற்சிகள் எடுத்தார்.  தமிழர்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் பகுதி தனி மாநிலமாக அறிவிக்கப்படும். இரண்டு தரப்பினரும் ஆயுதத்தைக் கீழே போட்டுவிட வேண்டும் என்று நடைமுறை சாத்தியமான ஒரு திட்டத்தை முன்வைத்தார். நோய்வாய்ப்பட்ட குழந்தைக்கு ஊசி கூட இல்லை… தேனில் குழைத்து லேசான கசப்பு மருந்தைக் கொடுத்தார். ஆனால், கோபம் கொண்ட ஒரு குழந்தை, மருத்துவரையே கொன்ற கொடூரம்தான் நடந்தது.

rajiv_gandhi_assasinationஉலகில் எங்காவது இதைக் கேள்விப்பட்டதுண்டா நீங்கள். எதிரியைவிட்டுவிட்டு மத்யஸ்தம் செய்யவந்தவரைக் கொன்ற சோகம் எங்காவது நடந்ததுண்டா..? இந்தியா மீது தொடுக்கப்பட்ட போர் என்றே அதைச் சொல்லலாம். உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாட்டின் முன்னாள் பிரதமர் மட்டுமல்ல… அடுத்த பிரதமராக ஆகவிருந்த ராஜீவ்ஜியை மிகவும் மோசமான முறையில் படுகொலை செய்தார்கள்.

இருந்தும் தியாகத்தின் திருவுருவான அன்னை சோனியாஜி தன் கணவனைக் கொன்ற பாவிகளை மன்னித்துதான் வந்திருக்கிறார். ஒரு குடும்பத்தலைவியாக, ஒரு தேசத்தின் அரசியல் தலைவியாக கருணையே உருவாகத் திகழ்கிறார். இலங்கையில் அமைதி திரும்ப வேண்டும் என்பதில்  உலகில் இருக்கும் எந்த பிரிவைச் சேர்ந்த ஒருவரைவிடவும் அதிக அக்கறை கொண்டவர்தான் அன்னை சோனியாஜி… இலங்கை பிரச்னை என்பது அவரைப் பொறுத்தவரையில் ஏதோ அண்டை நாட்டுக் கலவரம் அல்ல… அவரை நேரடியாக மிக மோசமாக பாதித்த நிகழ்வும் கூட. ஆனால், அவராலும் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவுக்குத்தான் இந்த விஷயத்தில் தலையிட முடியும். அதை ஒருவர் நன்கு புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அடிப்படையில் இந்த பிரச்னை இந்த அளவுக்கு மோசமாக யார் காரணம்..? விடுதலைப் புலிகள்தான். ராஜீவ்ஜி ஜெயவர்தனேயுடன் 1987ல் ஒரு ஒப்பந்தம் செய்தார். அதில் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு சம உரிமை கிடைக்க எல்லா வழிகளும் செய்யப்பட்டிருந்தன. சுய ஆட்சிக்கான அருமையான வாய்ப்பு தரப்பட்டது. இவ்வளவுதான் செய்ய முடியும். அது தான் நியாயமும் கூட. பிரிவினைவாதம் என்பதை ஒருபோதும் ஊக்குவிக்க முடியாது. காஷ்மீரில் தனிநாடு வேண்டும் என்று கேட்டுத்தான் போராடிவருகிறார்கள். இந்திய ராணுவம் அதை எதிர்த்துத்தான் போராடுகிறது. அப்படி இருக்க இலங்கையிடம் போய் ஈழத்தமிழர்களுக்கு தனி நாடு கொடு என்று எப்படிச் சொல்ல முடியும்..? காஷ்மீர் மக்களுக்கு தனி நாடு கொடுக்க வேண்டியதுதானே என்று முகத்தில் அடித்தாற்போல் கேட்பார்களே..? ஊருக்கு ஒரு நீதி உனக்கு ஒரு நீதியா என்று காறி உமிழ்வர்களே… இந்தியா இந்த விஷயத்தில் நடுநிலை வகிப்பதைத் தவிர வேறு என்னதான் செய்ய முடியும்..?

குழந்தை : அது சரி, நீங்கள் காஷ்மீருக்கு சுதந்தரம் கொடுக்காமல் இருப்பது ஏன்?

பிரதமர் : என்ன விஷமத்தனமான கேள்வியம்மா? யாராவது வந்து உன் கையை வெட்டிக் கொடு என்று கேட்டால் கொடுத்துவிடுவாயா?

குழந்தை : காஷ்மீர் என்பது கை போன்ற ஒன்று அல்ல. தனியான ஒரு நபர். கையில் விலங்கு மாட்டி உங்களுடன் இணைத்துக் கொண்டு வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துச் செல்கிறீர்கள். தனக்கு ஒரு பிரச்னை என்று அபயம் கேட்டு ஓடிவந்தவரிடம் ஒழுங்காக மரியாதையாக எனக்கு அடிமையாகிவிடு. அப்போதுதான் காப்பாற்றுவேன்  என்× மிரட்டி அல்லவா சேர்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்.

பிரதமர் : இல்லையம்மா. ஒரு பெண் அடைக்கலம் தேடி வந்தபோது, கவலைப்படாதே… உனக்கு உதவி செய்கிறேன். உன் சார்பாக நான் துணிந்து உரிமையோடு செயல்பட வேண்டுமானால், நீ முதலில் என்னை உன் காப்பாளனாக ஏற்றுக் கொள். அப்போதுதான் தார்மிக ரீதியில் தைரியமாக என்னால் உனக்கு உதவ முடியும் என்று சொல்லியது போன்ற நிகழ்வுதான் அது. காஷ்மீர் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாக இருந்தால்தான் தன் ராணுவத்தை அனுப்ப முடியும். வேறு நாடாக இருந்தால் இந்திய ராணுவம் அங்கு கால் பதிப்பதை ஆக்கிரமிப்பாகவே உலகம் பார்க்கும். எதையும் முறைப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்பதால்தான் அந்த இணைப்பு அவரசர கோலத்தில் நடந்தது. எந்தவித கட்டாயப்படுத்தலும் இல்லை. அடிமைத்தனமும் இல்லை.

குழந்தை : ஆனால், மக்கள் மத்தியில் வாக்கெடுப்பு நடத்துவதாகச் சொல்லிவிட்டு ஏமாற்றிவிட்டீர்களே… அது தவறுதானே.

பிரதமர் : ஏமாற்றவெல்லாம் செய்யவில்லை. மக்கள் மத்தியில் வாக்கெடுப்பு நடத்தாததற்கு இரண்டு காரணங்கள். முதலாவதாக ஜம்மு காஷ்மீரின் சட்ட சபை இந்தியாவுடனான இணைப்பை ஏக மனதாக ஒப்புக்கொண்டு ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியது. அதற்குப் பிறகு மக்கள் வாக்கெடுப்பு என்ற கேள்விக்கே இடமில்லை. மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள்தானே அந்த தீர்மானத்தை இயற்றியது. இரண்டாவதாக, பாகிஸ்தானில் இருந்து பலர் அந்தப் பகுதிக்குள் ஊடுருவிக் குடியேறிவிட்டனர். காஷ்மீரி இந்துக்கள் பலர் வெளியேற்றப்பட்டுவிட்டனர். ஊடுருவியவர்கள் வெளியேற்றப்படவேண்டும். வெளியேற்றப்பட்டவர்கள் குடியேற்றப்படவேண்டும். அப்போதுதான் நியாயமான மக்கள் கணிப்பு நடத்த முடியும்.  ஒன்று தெரிந்துகொள்… இந்தியா தன் நிலத்தில் ஒரு பிடி மண்ணை இன்னொருவர் எடுத்துச் செல்ல அனுமதிக்காது. அதே நேரத்தில் இன்னொருவரின் ஒரு துளி மண் மீது ஆசைப்படவும் செய்யாது அம்மா.

இலங்கை பிரச்னையை இன்னொரு கோணத்தில் பார்த்தால்  வேறோரு அபாயம் புரியவரும். விடுதலைப் புலிகள் தலைமையில் ஈழத்தில் தனி நாடு அமைந்தால் அடுத்ததாக அவர்கள் தமிழ் நாட்டுத் தலைவர்களுடன் ஒன்று கூடி இந்தியாவில் இருந்து தமிழ் நாட்டைப் பிரித்துக்கொண்டு போகமாட்டார்கள் என்று என்ன நிச்சயம்..? ஏற்கெனவே திராவிட நாடு என்று முழங்கியவர்கள்தான் அவர்கள்… இப்போது பாருங்கள்… இலங்கைக்கு இந்தியா ஆதரவாக நடந்திகொண்டால் தமிழ் நாட்டைத் தனியாகப் பிரித்துக் கொண்டுபோய்விடுவார்களாம். இலங்கை நட்பு நாடென்றால்  இந்தியா பகை நாடு ஆகிவிடுமாம். என்னவொரு மிரட்டல் பாருங்கள். இப்படிப்பட்ட நிலையில் இந்தியா தனது இறையாண்மைக்கு ஊறு விளைவிக்கும் ஒரு செயலைச் செய்யவே முடியாது.

srilanka-eastern-tவிடுதலைப் புலிகள் தனி நாடு கோரிக்கையைக் கைவிட்டுவிட்டு ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டுவிட்டு பேச்சுவார்த்தைக்கு வந்திருந்தால் நிச்சயம் பிரச்னை எப்போதோ தீர்ந்துவிட்டிருக்கும். கூட்டாட்சி அமைப்பு ஒன்றுதான் இந்தப் பிரச்னைக்கான ஒரே தீர்வு. இந்த உண்மையைப் புரிந்து கொண்டதால்தான் ராஜீவ்ஜி அப்படி ஒரு உடன்படிக்கையை ஜெயவர்த்தனேவுடன் செய்துகொண்டார். அதன் அடிப்படையில்தான் இந்திய அமைதிப்படையை அனுப்பிவைத்தார். ஆனால், இந்த உடன்படிக்கையில் கையெழுத்துப் போட்டுவிட்டு அதன் பிறகு தவறான பாதையில் போக ஆரம்பித்தனர் விடுதலைப்புலிகள். ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான ஒன்றரை மாதத்துக்குள் திலீபன் உண்ணாவிரதம் இருந்து இறந்தார். அமைதி திரும்பிவிடக்கூடாது என்பதில் அத்தனை அக்கறை.

சக போராட்டக் குழுக்களின் தலைவர்களைக் கொன்று குவித்தனர். தமிழ் முஸ்லீம்களை சிங்களர்களுக்கு உதவுவதாகச் சொல்லி கொன்று குவித்தனர். எண்பதாயிரம் இஸ்லாமியர்களை 2 மணி நேரக் கெடு விதித்து வீடு வாசல், நில புலன் அனைத்தையும் விட்டுவிட்டு ஓடும்படித் துரத்தினர். தமிழர்களிலேயும் கூட்டாட்சி அமைப்புக்கு ஆதரவு தெரிவித்தவர்கள் அனைவரையும் அநியாயமாகக் கொன்று குவித்தனர். புலிகளை ராணுவம் சுற்றி வளைத்த போதெல்லாம் மக்கள் கூட்டத்தையும் துப்பாக்கி முனையில் மிரட்டி தங்களோடு இடம் பெயர வைத்தனர். தனது பிழையான அரசியலின் மூலம் இலங்கைத் தமிழ் சமூகத்துக்கும் சிங்களர்களுக்கும் இப்படியான ஒரு பேரிழப்பை ஏற்படுத்தியது விடுதலைப் புலிகள்தான்.

ஆனால், அதையெல்லாம் மறைத்துவிட்டு இந்திய அரசின் மீது இவ்வளவு குற்றச்சாட்டுகளை சுமத்தும் தமிழ் அரசியல் தலைவர்களைப் பார்த்து நான் சில கேள்விகள் கேட்க விரும்புகிறேன். கடைசிகட்டப் போரில் பிரபாகரன் சுற்றி வளைக்கப்பட்டபோது இவ்வளவு கூக்குரல் இட்ட நீங்கள் அதற்கு முன்னால் என்ன செய்தீர்கள்… ஈழத் தமிழர்கள் என்பவர்கள் உங்களுடைய தொப்புள் கொடி உறவு என்று சொல்கிறீர்களே… அவர்களுடைய பிரச்னை தீர நீங்கள் என்ன செய்து கிழித்திருக்கிறீர்கள்… உண்ணாவிரதம் நடத்துவது, தந்தி கொடுப்பது, மனிதச் சங்கிலிப் போராட்டம் நடத்துவது, பத்திரிகைகளில் அடுத்தவர் மீது பழியைப் போடுவது என்பதைத் தவிர உருப்படியாக என்ன செய்திருக்கிறீர்கள்..?

அகதிகளாக தமிழகத்துக்கு எத்தனைபேர் வந்திருக்கிறார்கள்? கூப்பிடு தூரத்தில் இருக்கும் உங்களிடம் வராமல் அனைவரும் ஆஸ்திரேலியா, கனடா, ஃபிரான்ஸ் என்று மேலை நாடுகளுக்குத்தானே போயிருக்கிறார்கள். சிங்களர் அரசு இரண்டாந்தரக் குடிமகனாக நடத்துகிறது என்று சொல்லி வருந்திய அவர்களை அதைவிட மோசமாக நடத்தும் நாடுகளுக்கு அல்லவா புலம் பெயரவிட்டிருக்கிறீர்கள். நீங்கள் என்ன செய்திருக்க வேண்டும்..? ஈழத் தமிழர்களே நீங்கள் அகதிகள் அல்ல… எங்கள் விருந்தாளிகள் என்று வரவேற்று தமிழகத்தில் தங்க இடமும் உழைத்துப் பிழைக்க கவுரவமான வேலையும் உரிமையும் தந்திருக்க வேண்டும். எல்லாம் முடிந்த பிறகு காலங்கடந்த ஞானோதயமாக நூறு கோடி ரூபாய் தர முன்வந்திருக்கிறார்கள்.

அதற்கு முன்னால் வரை தமிழகத்தில் இருந்த அகதிகள் முகாம்களின் நிலை என்ன என்பது ஊருக்கே தெரியுமே..? தமிழ் தலைவர்களில் யாராவது ஒருவர் அங்கு போய் அவர்களுடைய குறை என்ன என்பதைக் கேட்டிருப்பீர்களா..? இந்தியா கைவிட்டுவிட்டது… என்று இப்போது கூக்குரல் இடுகிறார்களே… அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்..?

திராவிடக் கட்சிகள் இலங்கைத் தமிழர் பிரச்னையை தங்கள் வோட்டுப் பொறுக்கி அரசியலுக்கு உதவும்வகையில் பயன்படுத்திக் கொண்டதைத் தவிர வேறு என்ன செய்தார்கள்?

போர் நடந்து கொண்டிருந்த காலகட்டத்தில் இந்திய உள்துறை அமைச்சர் இலங்கைக்குப் போகவேண்டும்… இந்திய பிரதமர் இலங்கைக்குப் போகவேண்டும் என்று வாய் கிழியக் கத்தினார்கள்…  தமிழகத்தில் இருந்து தலைவர்கள் வந்து பேச வேண்டும் என்று இலங்கை அதிபர் கேட்டுக் கொண்டதும் அடுத்த நிமிடமே வாயை மூடிக் கொண்டு ஓடிவிட்டார்கள்… ஏன்..? உங்கள் வீரமெல்லாம் வீட்டுக்குள் இருந்து வசனம் பேசுவதில்தான் அடங்கி இருக்கிறது இல்லையா..? இலங்கை அரசுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப் போனால் விடுதலைப் புலிகள் உங்களையும் போட்டுத் தள்ளிவிடுவார்கள் என்ற பயம் இல்லையா..?

அதுமட்டுமல்லாமல் இந்திய அரசாங்கம் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தை தீவிரவாத இயக்கமாகத்தான் கருதுகிறது. பிரபாகரன் ஒரு குற்றவாளிதான். ராஜீவ் கொலையை மட்டுமே வைத்து இலங்கைப் பிரச்னையை அணுகக்கூடாது என்று சொல்கிறார்கள். அது எப்படி சரியாக இருக்க முடியும். ராஜீவ்ஜி இலங்கையில் அமைதி திரும்ப ஆத்மார்த்தமாக முயற்சிகள் எடுத்தவர். அவரைக் கொன்றதன் மூலம் இலங்கையில் அமைதி திரும்பக்கூடாது என்று ரத்தால் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டினார்கள் விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்தினர். இலங்கை சரித்திரத்தில் அந்த அத்தியாயத்தை மூடிவிட்டு படி என்று சொன்னால் என்ன அர்த்தம். நாளை சிங்கள அரசின் வன்முறைகளை மறந்துவிட்டு இலங்கை பிரச்னையைப் பாருங்கள் என்று ஒருவர் சொன்னால் எவ்வளவு முட்டாள்தனமாக இருக்குமோ அது போன்றதுதான் இதுவும்.

குழந்தை : விடுதலைப் புலிகள் செய்த தவறுக்காக  அப்பாவிகள் கொல்லப்பட வேண்டுமா..? ஒரு பக்கம் போராளிகள்… இன்னொரு பக்கம் ராணுவம். இரண்டுக்கும் நடுவில் அப்பாவிகள் சிக்கிக் கொண்டிருந்தோமே… எங்களைக் காப்பாற்ற நீங்கள் ஏதாவது செய்திருக்கலாமே…

பிரதமர் :  என்ன செய்ய… புலிகள்தான் மக்கள்… மக்கள்தான் புலிகள் என்று அல்லவா அங்கு நிலைமையை ஆக்கியிருந்தார்கள். ஒரு தவறான தலைவனுடைய முட்டாள்தனமான செயல்பாடுகளினால் ஒரு இனம் அழிய நேர்வதைப் பார்த்துக் கொண்டு எதுவும் செய்ய முடியாமல் இருக்கும் நிலையில்தான் இந்தியா இருந்தது, மகாபாரதத்தில் பீஷ்ம பிதாமகர் இருந்தது போல். குரு÷க்ஷத்திர யுத்தத்தில் கவுரவர்கள் அதிகமாக இருந்தார்கள். பாண்டவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தார்கள். இருந்தும் பாண்டவர்களால் வெல்ல முடிந்தது. ஏனென்றால் அவர்கள் பக்கம் நியாயம் இருந்தது. நீதி இருந்தது. தர்மம் இருந்தது.

ஆனால், இன்றைய இலங்கை யுத்தத்தில் தமிழர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருக்கிறார்கள். சிங்களர்கள் அதிகமாக இருக்கிறார்கள். ஆனால், என்ன செய்ய இன்று தர்மம் பெரும்பான்மையின் பக்கம் இருக்கிறது. பிரபாகரன் தவறான பாதையில் வெகு துரம் வரை போனார். இனி மீள்தல் சாத்தியமில்லை என்னும் அளவுக்குப் போனார். அவரைத் தலைவராக ஏற்றவர்களுக்கும் அதுதான் கதி… என்ன செய்வது மூளை போடும் தவறான திட்டங்களுக்கு அடியும் உதையும் வாங்குவது காலும் கையும் தானே..?

தமிழகத்தில் இருந்த தலைவர்கள் இந்தப் பிரச்னையில் உண்மையான அக்கறையை ஒருபோதும் காட்டியதில்லை. தம்பிக்கு ஒரு துன்பமென்றால் அண்ணனல்லவா விழுந்தடித்து ஓடிச் சென்று காப்பாற்றியிருக்க வேண்டும். அதைச் செய்யாமல் இருந்துவிட்டு அடுத்தவர் மேல் பழி போட்டால் என்ன நியாயம்..? கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள். வெறும் இருபத்து நாலு கிலோமீட்டர் இடைவெளிதான் தமிழகத்துக்கும் இலங்கைக்கும். கடல் அமைதியாக இருந்தால் வெறும் ஐந்தே மணி நேரப் பயணம்தான். பிரிவினைவாதத்துக்கு ஆதரவு கொடுத்தவர்கள் விடுதலைப் புலிகளுக்கு அடிப்படைத் தேவையான டீசல், உணவுப் பொருட்கள், மருந்துகள், ஆடைகள் என ஆரம்பித்து ஆயுதங்கள்வரை கடத்திக் கொண்டு சென்று கொடுத்திருக்கிறார்கள். கள்ளப் பணம் கை மாறி இருக்கிறது. மருத்துவர்கள், மீனவர்கள், அரசியல்தலைவர்கள், பத்திரிகையாளர்கள், வியாபாரிகள், கடத்தல்காரர்கள் என மிகவும் வலுவான வலைப்பின்னல் இருந்திருக்கிறது. அழிவின் மர்மச் சுரங்கத்தில் ஆயிரம் காலடித் தடங்கள். இங்கிருந்து அங்கும் அங்கிருந்து இங்குமாக. ஆனால், அன்பின் நெடுஞ்சாலையிலோ ஒற்றைக் கால் தடம் கூடப் பதிக்கப்படவில்லை. அது ஏன்..? ஆறு கோடித் தமிழர்கள் அருகில் இருந்தும் கடலின் அக்கரையில் இருந்த ஈழத் தமிழர்கள் அநாதைகளாக மடிய நேர்ந்ததேன்?  தமிழகத்தில் இருந்த தலைவர்களில் சிலர் ஈழப் போராளிகளைத் தவறாக வழி நடத்தினார்கள். மற்ற தலைவர்கள் தங்களுடைய அரசியல் ஆதாயத்தைக் கருத்தில் கொண்டு இன்றைக்கு ஒன்று நாளைக்கு ஒன்று என்று வேடிக்கை காட்டினார்கள்.

தவறான வழியில் போன தம்பியைத் தண்டித்து திருத்தியிருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும். கோரிக்கையும் சரியில்லை. வழிமுறையும் சரியில்லை. நீ யாராக இருந்தாய் என்பதை வைத்து அல்ல… யாராக இருக்கிறாய் என்பதை வைத்துத்தான் மற்றவர்கள் உன்னை மதிப்பார்கள் என்று போராளிகளுக்குப் புரிய வைத்திருக்க வேண்டும்.

அதைச் செய்யாததால் தமிழகத் தலைவர்கள்தான் இந்தப் பிரச்னைக்கு முக்கிய காரணம். எங்கள் மீது எந்தத் தவறும் கிடையாது. நியாயத்தை அவர்களிடம் போய்க் கேளுங்கள்.

குழந்தைகள் சோகத்துடன் அங்கிருந்து கிளம்பிச் செல்கின்றன.

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி >>

விதியே விதியே… [நாடகம்] – 4

<< முந்தைய பகுதி

தொடர்ச்சி.. 

காப்பகத்தில் குழந்தைகள் அனைவரும் சோகமாக உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள். நடுவில் இருக்கும் தொட்டில் குளிர் காற்றில் லேசாக நடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

ஒரு குழந்தை : அப்படிச் சொல்லிட்டாங்களா..?

ஆயா : அவங்க அப்படிச் சொல்லலைன்னாத்தான் ஆச்சரியம்.

குழந்தை (ஏக்கமாக) : அவங்க நினைச்சிருந்தா நிச்சயம் தடுத்திருக்க முடியும் இல்லையா..?

sri-lanka-genocide-tamil-civilian-interment-camp-vavuniya

ஆயா : முடியும்தான். ஆனா,  அவங்களுக்கு ஆதாயம் இல்லாத இடத்துல என்னதான் நடந்தாலும் கண்டுக்கவே மாட்டாங்க. இதே நேரம் இலங்கைல பெட்ரோலோ, வைரமோ, தங்கமோ கொட்டிக் கிடந்தா அதைக் கொள்ளையடிக்கறதுக்காக ஓடி வருவாங்க. நம்ம நாட்டுல அப்படி எதுவும் இல்லாம போச்சே. அதுவும் இல்லாம நம் ஊர்ல நடந்த சண்டையினால நமக்கு மட்டும்தான் பாதிப்பு இருந்துச்சு. அதனால, மத்த நாடுங்க இதைக் கண்டுக்கவே இல்லை.

குழந்தை : ஆனா, இந்தியா நிச்சயம் தன் தப்பை உணர்ந்து மன்னிப்பு கேட்கும் இல்லையா…

இன்னொரு குழந்தை (ஆர்வத்துடன்) : அப்படி செஞ்ச தப்பை அவங்க ஒத்துக்கிட்டாங்கன்னா நமக்கு எல்லாமே கிடைச்சிடும் இல்லையா..?

குழந்தை : ஆமா… நாம நம்ம அப்பா அம்மா கிட்ட போயிடுவோம். நம்ம பொம்மைகளுக்கெல்லாம் கை கால்கள் முளைச்சிடும்.

குழந்தை : இந்த தடவை பூமிக்குப் போனதும் முதல் வேலையா உமி டப்பாக்குள்ள அடைச்சி வெச்சிட்டு வந்த பொன் வண்டையெல்லாம் எடுத்து பறக்க விட்டுடுவேன்.

இன்னொரு குழந்தை : நான் இனிமே தட்டானையெல்லாம் பிடிச்சு கல்லைத் தூக்கச் சொல்லி கஷ்டப்படுத்தமாட்டேன்.

ஆயா : சரி… நீங்க எப்ப பாக்கப் போறீங்க.

குழந்தை : நாளைக்கு அதிகாலைல எழுந்திரிச்சதும் பல் தேய்ச்சிக் குளிச்சிட்டு நேரா அங்கதான் போகப் போறோம்.

இன்னொரு குழந்தை : சீக்கிரம் நல்ல சேதியோட வாங்க.

ஆயா : எல்லாம் நல்லதே நடக்கும். எதையும் மனசுல போட்டுக் குழப்பிக்காம நிம்மதியா படுத்துத் தூங்குங்க.

 

எதிர்க்காற்று காற்று பலமாக வீசுகிறது. மிகவும் சிரமப்பட்டு குழந்தைகள் தொட்டிலைத் தள்ளிக்கொண்டு செல்கிறார்கள். தூரத்தில் பரந்து விரிந்த பந்தல் ஒன்று தென்படுகிறது. அதில்  நிறைய பேர், கையில் கேமரா, மைக், காகிதங்கள்சகிதம்  உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள். குழந்தைகள் அவர்களுக்கு அருகில் செல்கின்றன. ஒரு குழந்தை முன்னால் நிற்பவரிடம் கேட்கிறது.

குழந்தை : இந்தியப் பிரதமரை நாங்க பாக்கணும்.

முன்னால் நிற்பவர் : அதுக்குத்தான் நாங்களும் காத்துக்கிட்டிருக்கோம். நீங்க எங்க இருந்து வந்திருக்கீங்க?

குழந்தை : இலங்கைல இருந்து.

மு.நி. (லேசாகத் திடுக்கிட்டு) : இலங்கையா..? இங்க எதுக்கு வந்திருக்கீங்க..?

குழந்தை : இந்திய பிரதமர் கிட்ட சில கேள்விகள் கேட்கணும்.

மு.நி. : இந்தியால இருக்கறவங்களோட பிரச்னையைத் தீர்க்கவே இங்க வழியைக் காணும். இதுல நீங்க வேற பொறப்பட்டு வந்துட்டீங்களாக்கும்.

குழந்தை : எங்க பிரச்னைக்கெல்லாம் இந்தியாதான காரணம். அதனால நீதி கேட்டு இங்க வந்திருக்கோம்.

மு.நி. : ஆரம்பிச்சிட்டாங்கய்யா… ஆ ஊன்னா இந்தியாதான் காரணம்… இந்திக்காரன்தான் காரணம்னு சொல்றதே இந்தத் தமிழனுங்களுக்குப் பொழைப்பா போச்சுது. ஒரு இடத்துல ஒழுங்கா அமைதியா வாழத் தெரியாது. போற ஊர்ல எல்லாம் வம்பிழுக்க வேண்டியது. அப்பறம் அய்யோ அடிச்சிட்டான் அய்யோ குத்திட்டான்னு பொலம்ப வேண்டியது.

குழந்தைகள் : நாங்க தமிழர்கள்னு எப்படி நினைக்கறீங்க..?

மு.நி. (புருவத்தைச் சுருக்கிக் கூர்ந்து பார்த்தபடியே) : தமிழர் இல்லையா..? அப்ப நீங்க யாரு..?

குழந்தை : எங்கள்ல தமிழர்களுண்டு. ஆனா, நாங்க  எல்லாருமே தமிழர்கள் இல்லை.

மு.நி. : எதுவானாலும் இலங்கைல நடந்த சண்டைல அதிகம் பாதிக்கப்பட்டது அவங்கதான. அதனால அவங்கள்ள இருந்துதான் நீதிகேட்டு வந்திருக்கீங்களோன்னு நினைச்சுட்டுட்டோம். அதுவும்போக அவங்கதான் தப்பை எல்லாத்தையும் பண்ணிட்டு பழியை அடுத்தவங்க மேல போடுவாங்க.

இன்னொருவர் : இந்தத் தமிழங்களோட குணமே அதுதான். எங்க போனாலும் அடாவடி பண்றது. வம்புச் சண்டைக்குப் போறது. எவ்வளவு நாள்தான் ஒருத்தன் பொறுத்துக்கிட்டு இருப்பான். ஒரு நாள் ரவுண்டு கட்டி அடிச்சதும் அதைக் காரணமா காட்டி இன்னும் அதிகமா அடாவடி பண்ணறது. இதுதான் அவங்க பொழப்பே. இப்ப பாரு கர்நாடகால ஒரு ஆறு ஓடுது. அதுல இருந்து தண்ணியை அவங்க ஊருக்கு எடுத்துக்கிட்டா குத்தமாம். இவங்க கிட்ட கேட்டுத்தான் அணைக்கட்டோட உசரத்தை அதிகரிக்கணுமாம்.

கேரளால ஒரு ஆறு ஓடுது. அதோட அணை ஒண்ணு தமிழ் நாட்டுல இருக்கு. அதோட உசரத்தை இவனுங்க யாரையும் கேக்காம உசத்துவானுங்களாம். அணை பலம் குறைவா இருக்கு. இன்னும் உசத்திக் கட்டினா உடைஞ்சுபோயிடும். நெறைய பேரு சாக வேண்டிவருமேன்னு சொன்னா அதெல்லாம் தெரியாது. எங்களுக்கு தண்ணி வேணும் அப்படின்னு வம்பிழுக்கறான். உன் மாநிலத்துல ஜீவ நதி இல்லைன்னா என்ன செஞ்சிருக்கணும் ஆத்துப் பாசனம், குளத்துப் பாசனம், கிணத்துப் பாசனம்னு உருப்படியா செஞ்சு வெச்சிருக்கணும். முந்திக் காலத்துல அப்படித்தான் இருந்தாங்க. இப்ப அதுக்கு வக்கில்லை. அடுத்தவனை அட்டை மாதிரி உறிஞ்ச வேண்டியது. இலங்கைல சண்டை… மலேசியால சண்டை… இவ்வளவு ஏன் மும்பையில தாராவியில என்ன நடந்தது. மும்பை எவ்வளவு பெரிய வசதி வாய்ப்புகளைத் தரக்கூடிய சொர்க்கம். அங்க வந்தும் பன்னிக் கூட்டம் மாதிரி சேரில, சேத்துல விழுந்து பொறண்டு நாறடிக்க வேண்டியது. அடிச்சுத் தொரத்தாம வேற என்ன பண்ணுவாங்க.

முதலாமவர் : இதாவது பரவாயில்லை. இன்னொன்னு சொல்வானுங்களே… சட்டுனு ஞாபகம் வர மாட்டேங்குது.

இரண்டாமவர் : வடக்கு வாழ்கிறது… தெற்கு தேய்கிறது.

முதலாமவர் : அது இல்லை… ஆனா அது மாதிரி இன்னொண்ணு… ஆ… ஞாபகம் வந்திருச்சு… திராவிடன்… இவனுங்கல்லாம் திராவிடனுங்களாம். ஆந்திரா, கர்நாடகா, கேரளாக்காரனெல்லாம் இவங்களோட ஒரே ரத்தமாம். நாம மட்டும் அந்நியராம்.

இரண்டாமவர் : இவங்களோட அந்தக் கதையைத்தான் மத்தவங்க யாரும் ஏத்துக்கலையே…

முதலாமவர் : அது என்னமோ சரிதான். ஆனா, ஆரியர் திராவிடர்ன்னு சொல்லி இவங்க பண்ணற அழும்பு இருக்கே… என்னமோ கைபர் கணவாய் வழியா ஆரியர்கள் ஆடு மாடு பத்திக்கிட்டு வந்தது மாதிரியும் இவங்க மரத்து மேல ஒளிஞ்சிருந்து பாத்த மாதிரியும் சொல்றானுங்க. கிறிஸ்தவர்களோட புனிதஸ்தலம் வாடிகன். அதனால வெளில இருந்து வந்தாங்கங்கறது நல்லாவே தெரியுது. இஸ்லாமியர்களோட புண்ணிய பூமி மெக்கா. அதனால அவங்களும் வெளில இருந்து வந்தவங்கங்கறது உறுதியாகுது. ஆனா, இந்தியால ஆரியர்கள்னு இவங்க சொல்றவங்களோட புண்ணிய பூமி எதுன்னு கேட்டா இந்தியாதான்னு அவங்க புராணங்கள் எல்லாம் சொல்லுது.

ஆரியர்கள்னு இவங்க சொல்றவங்க கும்படற எல்லா சாமியும் இந்தியாவுக்குள்ள தான இருக்குது. அப்பறம் எப்படி அவங்களை வெளில இருந்து வந்தவங்கன்னு சொல்ல முடியும். சரஸ்வதி நதி வத்திப் போனதுனால அங்க இருந்த மக்கள் எல்லாரும் தெக்க போயிட்டாங்கன்னு சொன்னா நம்ப மாட்டேங்கறாங்க. சரி இவங்களை தெக்க விரட்டினோம்னு சொல்றாங்களே அப்போ தெற்கில யாருமே இல்லாமலா இருந்தாங்க. அப்படி இருந்தங்கன்னா அவங்க எங்க போனாங்க..? அவங்களை இவங்க கொன்னு ஒரு துண்டு எலும்புகூடக் கிடைக்காம எரிச்சி சாம்பலாக்கிட்டானுங்களா..? என்னங்கடா கதை விடறீங்க..? ஒரு மண்ணோட மைந்தர்களை வந்தேறின்னு சொல்றது இருக்கே எவ்வளவு பெரிய புரட்டு தெரியுமா..? இத்தனைக்கும் எல்லாரும் சந்தோஷமா வாழலாம்னுதான் சொல்றோம். அது பொறுக்க மாட்டேங்குது. இலங்கைல போயும் அதைதான் சொல்லிப் பாத்தாங்க. எல்லாரும் நம்மளை மாதிரி வாயை மூடிக்கிட்டு இருப்பாங்களா..? பின்னிப் பெடலெடுத்துட்டானுங்க.

இரண்டாமவர் : சரியாத்தான் சொன்னீங்க. இப்ப மட்டும் தமிழ் நாட்டுல ஜெயலலிதா மேடமும் மத்தியில பி.ஜே.பி.யும் ஆட்சில இருந்திருந்து, இலங்கை சண்டைல சோனியா காங்கிரஸும் கருணாநிதி முன்னேற்றக்கழகமும் நடந்துக்கிட்டது மாதிரி பார்ட் டைம் உண்ணாவிரதம், ராஜினாமா நாடகம், அமைச்சர்களை அனுப்பறது அப்படின்னு அவங்க நடந்துக்கிட்டிருந்தா ஐய்யோ… ஆரிய சதி… பார்ப்பன சதின்னு சொல்லி தமிழ்நாட்டுல இருந்த அத்தனை பேரும் கடப்பாரை மண் வெட்டியைத் தூக்கிட்டு வந்து தமிழ் நாட்டை இந்தியால இருந்து துண்டா வெட்டி எடுத்துட்டுப் போயிருப்பானுங்க.

முதலாமவர் : அது என்னவோ சரிதான். ஆனா, இத்தனை பிரச்னை இலங்கைல நடந்த பிறகும் கருணாநிதி ஏன் சும்மாவே இருந்துட்டாரு. பதவிக்காக அப்படி இருந்தாருன்னு சொல்றதை நம்ப முடியலையே. ஏன்னா… இப்ப அமைதியா இருந்ததுனால இந்த முறை ஆட்சியை மட்டும்தான் காப்பாத்திக்க முடியும். அய்யோ கொல்றாங்க அய்யோ கொல்றாங்கன்னு வீதிக்கு வந்து போராடியிருந்தா தன்னோட அடுத்த ரெண்டு தலைமுறைக்கும் சேர்த்து தமிழ் நாட்டை ஆளற அதிகாரத்தை ஈஸியா தட்டிப் பறிச்சிருக்க முடியுமே… சின்ன மீனுக்கு ஆசைப்பட்டு பெரிய மீனை விட்டுட்டாரே… பொதுவா அப்படிச் செய்யக்கூடியவர் இல்லையே அவரு.

SL_tamil_TN_protestஇரண்டாமவர் : விஷயம் என்னன்னா… விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இவருக்கும் ஆகாது.  வெளியில தமிழ் தமிழர்ன்னு இவர் சொன்னாலும் இவர் ஒண்ணுமே உருப்படியா பண்ணலைன்னு அவங்களுக்கு நல்லாத் தெரியும். அவங்க ஆரம்பத்துல இருந்தே எம்.ஜி.ஆர்.கூட நெருங்கின உறவு வெச்சிருந்தாங்க. அதுமட்டுமில்லாம வைகோ, நெடுமாறன்னு வேற ஆளுங்களுக்கு கொம்பு சீவிவிட்டாங்க. இவரும் அவங்களோட உள்ளடி வேலைகளைத் தெரிஞ்சிக்கிட்டு ஆரம்பத்துல இருந்தே புலிகளுக்கு எதிரான போராளிக் குழுக்களுக்கு ஆதரவு கொடுத்தாரு. விடுதலைப் புலிகளை ஒழிக்க திட்டம் போட்டாரு. அதே நேரம் தனக்கு தமிழின விரோதின்னு பேரு வந்துரக்கூடாதுங்கறதுக்காக அப்பப்ப கவிதை எழுதறது, மனிதச் சங்கிலிப் போராட்டம் நடத்தறது, உண்ணாவிரதம் நடத்தறதுன்னு நல்லா ஃபிலிம் காட்டினாரு.

இன்னும் சரியா சொல்லப்போனா விடுதலை புலிகள் ஒழிஞ்சாத்தான் இலங்கைல இருக்கற தமிழர்களுக்கு நல்லது நடக்கும்னு அவருக்கு தெரிஞ்சு இருந்தது. கடைசி கட்ட போர் அப்படிங்கறது பிரபாகரனைச் சுத்தி வளைக்க நடந்த யுத்தம்தான். அவங்க சொன்ன மாதிரி அங்க ஒண்ணும் இனப்படுகொலையெல்லாம் நடக்கலை. வெறும் தீவிரவாத வேட்டைதான் நடந்ததுன்னு இவருக்கும் நல்லாத் தெரிஞ்சி இருந்தது. அதனால சைலண்ட்டா எதையும் கண்டுக்காம இருந்துட்டாரு.

முதலாமவர் : ஆனால், கடைசி யுத்தத்துல சிங்கள ராணுவம் ரொம்பவும் கொடூரமாத்தான் நடந்துக்கிட்டாங்க. மருத்துவனையெல்லாம் தாக்கறதுங்கறது எந்த  சூழ்நிலையிலயும் சரியே கிடையாது.

இரண்டாமவர் : அங்கதான் நீ தப்பு பண்ணற. மருத்துவமனைல குண்டு போட்டது என்னவோ வாஸ்தவம்தான். ஆனால், அதுக்குக் காரணமே விடுதலைப் புலிகள்தான். சதாம் ஹுசேன் கூட இதையேதான் பண்ணினாரு. அப்பாவி மக்கள் அடைக்கலம் புகுந்திருந்த மசூதில  அமெரிக்காக்காரன் தாக்குதல் நடத்திட்டாண்டோய்னு கூப்பாடு போட்டாங்க. விஷயம் என்னன்ன இவனுங்களே மசூதிக்கு உள்ள ஆயுதங்களையும் டாங்கிகளையும் ஒளிச்சு வெக்க வேண்டியது. மேல விமானத்துல ரேடார்ல பார்க்கும்போது அது ஏதோ ராணுவ மையம் மாதிரியே தெரியும். சுவிட்சைத் தட்டிடுவானுங்க. அதுதான் இங்கயும் நடந்துச்சு. மருத்துவமனைக்குள்ள கொண்டுபோய் ஆயுதங்களைப் பதுக்கி வெச்சுக்கிட வேண்டியது. அப்பறம் அய்யோ… ஆஸ்பத்திரிக்கு அடிபட்டு வந்த அப்பாவிங்களைக் கூட விட்டு வைக்கலியேன்னு பொலம்ப வேண்டியது. செஞ்சிலுவை சங்க ஆட்களே இவங்களோட அடாவடி தாங்க முடியாம எத்தனை தற்காலிக மருத்துவமனைகளை இடம் மாத்திக்கிட்டுப் போயிருக்காங்க தெரியுமா..?

பொணத்தைக் காட்டி பணத்தைக் கறக்கறதுல புலிகள் ரொம்பக் கில்லாடிங்க. இதனாலதான் சர்வதேச சமூகத்துக்கு இவங்க சொல்ற விஷயத்துல நம்பிக்கையே வரல்ல. சிங்கள ராணுவம் ரொம்ப நல்லவங்கன்னு நான் சொல்ல வரலை. ஆனா, இவங்க ஒட்ட வைக்கற அளவுக்கு கோரைப் பல்லும் கூர்மையான நகங்களும் கிடையாது.

முதலாமவர் : சேனல் 4ல் சிங்கள ராணுவ வீரர்கள் கண்ணையும் கையையும் கட்டி நிர்வாணமா உட்காரவெச்சு சுடறதை அப்படியே காட்டினாங்களே…

இரண்டாமவர் : அதைச் சொல்லத்தான் வந்தேன். நீயே யோசிச்சுப் பாரு. கொலை செய்யறவன் யாராவது போட்டோவுக்கு போஸ்கொடுத்துட்டு அதைச் செய்வானா? மொபைல் கேமரால எடுத்த படம்னு சொன்னாங்க. ஆனா, அவ்வளவு தெளிவா மொபைல் கேமராவால எடுக்கவே முடியாது. அது நல்ல வீடியோ கேமரா வெச்சு பிளான் பண்ணி எடுத்த சீன்தான்னு இன்ஜினியர்கள்லாம் தெளிவா சொல்லிட்டாங்க. அப்பறம் சிங்கள ராணுவ சீருடை போட்டுக்கிட்டு புலிகள் எத்தனையோ அட்டூழியங்களைப் பண்ணியிருக்காங்க. இன்னும் சொல்லப் போனா கொல்லப்பட்டது விடுதலைப் புலிகளா அல்லது அப்பாவி மக்களான்னு தெரியாது. விடுதலைப் புலிகளே தமிழ் மக்களைக் கொன்னுட்டு சிங்களர்கள்தான் கொன்னுட்டாங்கன்னு கதை கட்டியிருக்கலாம். அதனால அதையெல்லாம் ஒரு ஆதாரமா எடுத்துக்கவே முடியாது.

இப்ப புதுசா இன்னொன்னைச் சொல்ல ஆரம்பிச்சிருக்காங்க பாத்தியா… அந்த பிரபாகரனோட பையன் சண்டைல சாகலையாம். சிங்கள ராணுவம் பிடிச்சி பக்கத்துல நின்னு சுட்டுக் கொன்னுடுச்சாம். போட்டோல்லாம் போட்டுக் காட்டியிருக்கானுங்க. ராணுவம் பிடிச்சிக் கொன்னிருந்தா இப்படி போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுக்கல்லாம் விடிருப்பானா… கொஞ்சம் யோசிச்சுப் பாருங்க. அந்த போட்டோ எப்படி யாரால எடுக்கப்பட்டது.

அது உண்மையிலயே போய்யானது. புலிகளோட பங்கர்ல பாதுகாப்பா இருந்தப்போ அவங்களே எடுத்த போட்டோ அது. அப்பறம் சண்டையில செத்தப்ப எடுத்தபோட்டோவோட அதை அப்படியே சேத்துக்காட்டி ஊரையே எப்படி ஏமாத்திட்டான் பாருங்க. இவங்க டெக்னிக்கே அதுதான்.

கை கால் போனவங்களையும் பிணங்களையும் காட்டி நம்ம மனசாட்சியை உலுக்கோ உலுக்குன்னு உலுக்குவானுங்க. சில பிச்சைக்காரங்க, நம்ம கிட்ட கருணைய வரவழைக்கறதுக்காக சாட்டையால ஓங்கி ஓங்கி அடிச்சிக்கறமாதிரி பாவ்லா காட்டுவாங்களே அது மாதிரியான ஒரு டெக்னிக்தான் இது. உடம்பெல்லாம் குங்குமத்தை திட்டு திட்டா தீட்டிக்கிட்டு ரத்தம் மாதிரி ஷோ காட்டுவானுங்க. ஒரு சாட்டை அடி கூட மேல படாது. பாக்கற நமக்குத்தான் உடம்பு வலிக்கும். புலிகள்  இதைக் கொஞ்சம் வித்தியாசமா செய்வாங்க. தன்னோட ஆட்களைத் தானே கொன்னுட்டு அதைப் படம் எடுத்து ஊர் ஊராக் காட்டுவாங்க. இந்த டெக்னிக் எல்லாம் இன்னர் சர்க்கிள்ல இருக்கறவங்களுக்கு நல்லாவே தெரியும். குறிப்பா கருணாநிதி அன்கோவுக்கு நல்லாத் தெரியும். அதனால அமைதியா இருந்துட்டாங்க.

SL_tamil_children_killedஎல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு இவரோட மந்திரிங்க கூட போய் அங்க இருக்கற நல வாழ்வு முகாம்களைப் பார்த்துட்டு எல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்குன்னு சொல்லிட்டாங்க. ஒரு அறிக்கை விட்டாரு பாத்தீங்கள்ல… பிரபாகரன் தேர்தல்ல தமிழ் மக்களை வாக்களிக்கவிட்டிருந்தா  பிரச்னை அழகா தீந்திருக்கும். எல்லாத்தையும் கெடுத்துட்டாரு. என்னோட மவுன வலி யாருக்கும் புரியலை அப்படின்னு சொல்லிட்டாருல்ல. அதுதான் உண்மை. விடுதலைப் புலிகள் இவரை மதிக்கலைங்கறதுனால இந்த உண்மையை வெளிப்படையா சொல்லியிருக்காரு. இல்லைன்னா கூட்டுச் சேர்ந்து இவரும் கும்மி அடிச்சிருப்பாருங்கறது வேற விஷயம்.

முதலாமவர் : இப்ப பாருங்க…9 வருஷம் ஆட்சில ஒட்டிக்கிட்டு நல்லா கொள்ளையடிச்சாங்க. அடுத்த தேர்தல்ல ஆளுங்கட்சி மேல எதிர்ப்பு அலை வீசும். காங்கிரஸ் ஜெயிக்கவே முடியாதுன்னு தெரிஞ்சிடிச்சு. அதனால, சாமர்த்தியமா கூட்டணியில இருந்து விலகிட்டாங்க. தமிழருக்காக பதவியைத் தூக்கி எறிஞ்சதா சீன்வேற.

இந்திய அரசு சொன்னவற்றை நம்பி நாங்க அமைதியா இருந்துட்டோம். இந்தியா எங்களை ஏமாத்திருச்சு. துரோகம் பண்ணிடுச்சுன்னு பழைய பல்லவியைப் பாடினாலும் ஆச்சரியமில்லை. ஜெயின் கமிஷன் முன்னால இலங்கை தமிழர் இயக்கங்களுக்கு நடுவில நடந்த சண்டைக்கெல்லாம் இந்திய ரா உளவுப் பிரிவுதான் காரணம்னு ஒரு பிட்டைப் போட்டவருதான் இவரு.

உளவுத்துறை பிரிவினையை உண்டாக்கிருச்சாம். உங்களுக்கு அறிவு எங்க போச்சு. உங்ககிட்ட ஒத்துமை இல்லை. அதனால ஒருத்தருக்கொருத்தர் அடிச்சிகிட்டு செத்தீங்க. அதைவிட்டுட்டு அவன் சொன்னதைக் கேட்டு அடிச்சிட்டேன். இவன் சொன்னதைக் கேட்டு அடங்கியிருந்துட்டேன்னு பழியைத் தூக்கி அடுத்தவன் மேல போடறது இருக்கே ரொம்பவும் கேவலமானது. அபாயகரமானது.

இப்ப பாருங்க, இலங்கைல நடந்தது போர்க்குற்றம் மட்டும் இல்லையாம். இனப்படுகொலையாம். எப்படியிருக்கு கதை?  புலிகளோட கட்டுப்பாட்டுக்குள்ள இருந்த இடத்துல எவ்வளவு தமிழர்கள் இருந்தாங்களோ அதைவிட அதிக தமிழர்கள் சிங்களர்கள் மத்தியில இருக்காங்க. அவங்களையெல்லாம் யாரும் கொல்லலை. அப்பறம் எப்படி இனப்படுகொலைன்னு சொல்ல முடியும்?

இரண்டாமவர்: அது மட்டுமா… தமிழக மீனவர்களை இலங்கை ராணுவம் கொல்லுதாம். இதை இந்தியா தட்டிக் கேக்கலைன்னா தனியா பிரிஞ்சு போயிடுவானுங்களாம். மனசுல என்ன நினைச்சிட்டிருக்கானுங்க. ஒரு கூட்டமைப்புல இருக்கும்போது ஏதாவது மனஸ்தாபம் இருந்தா பேசித்தான் தீர்க்கப் பார்க்கணும். பிரிஞ்சு போறதுங்றது என்னிக்குமே யாருக்குமே நல்லதில்லை.

தமிழர்கள்  இந்தியர்களா இல்லையான்னு பெரிசா கேள்விவேற? சரி… தலித்களை தமிழ் நாடு அரசு கொல்லுது. தலித்கள் தமிழர்கள் இல்லையான்னு கேட்கவேண்டியதுதான? தமிழ் நாடும் வேண்டாம்… நாங்க தமிழர்கள் இல்லைன்னு சொல்லி கோஷம் போடவேண்டியதுதான?  என்னமோ இவனுங்களுக்கு மட்டும்தான் பேசத் தெரியும்ங்கற மாதிரி ரொம்பத்தான் துள்ளறானுங்க.

ஒரு கட்சி தப்பு செஞ்சா அந்த அரசாங்கத்தை தண்டிக்கலாம். மக்களாட்சியில அதற்கான எல்லா வழியும் இருக்கும். அப்படித்தான் அது நடக்கவும் வேண்டும். தேசங்கறது அந்த கட்சி மட்டுமே இல்லையே. அமெரிக்கால புஷ் ஏதாவது தப்பு பண்ணினா அந்த மக்கள் புஷ்ஷை மட்டும்தான் விமர்சிப்பாங்க. ஒபாமா தப்பு பண்ணினா ஒபாமாவோட அரசாங்கத்தைத்தான் விமர்சிப்பாங்க. அமெரிக்கா ஒழிகன்னு யாரும் கூப்பாடு போடமாட்டாங்க. அதுதான் சரியான வழி. ஆனா இங்க மட்டும்தான் எதுக்கெடுத்தாலும் இந்தியா ஒழிக… இந்திய கலாசாரம் ஒழிகன்னு கோஷம் போட ஆரம்பிச்சிடுவானுங்க.

டெல்லியில ஒரு பொண்ணை நாலு பேர் கெடுத்துட்டானுங்களாம். உடனே இந்த இந்திய கலாசாரமே இப்படித்தான்… இது ஒழியணும்னு கூப்பாடு போடறானுங்க. தமிழ் நாட்டுலயும் எத்தனையோ சம்பவங்கள் இது மாதிரி நடக்குது. எவனாவது தமிழ் இனமே இப்படித்தான். தமிழர்கள் எல்லாருமே அயோக்கியர்கள்னு சொன்னா எப்படி இருக்கும்?

ஒரு நாட்டுல ராமரும் ராவணனும் இருந்தாலும் ராமன் தான் கலாசார அடையாளம்.  ராவணன் இல்லை. ஒரு மரத்தை அதன் கனிகளை வைத்து எடைபோடவேண்டும். அதில் வளரும் ஒட்டுண்ணிகளையும் பூச்சிகளையும் வைத்து அல்ல. அதன் பொந்துகளில் ஒளிந்து கிடக்கும் பாம்புகளை வைத்து அல்ல.  அந்தப் பாம்புகளை அழிக்கவேண்டுமானால் அவற்றைத்தான் அடிக்க வேண்டுமே தவிர மரத்தை வெட்டி வீழ்த்தக்கூடாது. அதுவும்போக, ஒரு நாட்டோட அடையாளங்கறது அந்த நாட்டுல பெரும்பான்மையா இருக்கறவங்க செய்யற செயலை வைத்துத்தான் மதிப்பிடப்படவேண்டும்.

அப்போதும்கூட தவறான தலைவன் கீழ இருக்கும்போது அவங்க தப்பு செய்துவிடக்கூடும். அதைவெச்சு அவங்க எப்பவுமே அப்படித்தான்னும் முடிவுகட்டவும் கூடாது. ஹிட்லர் இருந்தபோது ஒட்டு மொத்த ஜெர்மனியும் வெறி பிடிச்சதாகத்தான் இருந்தது. ஆனால், அந்த அரக்கன் ஒழிஞ்சதும் மக்கள் அந்த இனவெறி மயக்கத்தில் இருந்து வெளிய வந்துட்டாங்க இல்ல. ஜெர்மனியர்கள் எல்லாருமே எப்போதுமே அயோக்கியர்கள்னு சொல்லி ஒதுக்கிடமுடியுமா?  அப்படியிருக்கும்போது ஒரு இந்திய கட்சி செய்த தப்புக்காக இவங்க தேசத்தையே உடைச்சிடுவானுங்களாம்.

ஆனா, ஒரு விஷயத்தை ஒத்துக்கணும்… எல்லாம் நல்லா பிளான் பண்ணி செய்யறதுல கில்லாடிங்க. வெள்ளைக் கொடியை ஏந்திக்கிட்டு அமைதி அமைதின்னு இவனுங்க சொல்லிக்கிட்டு வந்தாங்களாம். சிங்கள ராணுவம் சுட்டுப் போட்டுச்சாம். அதுக்கு முன்னால இவனுங்க ஆயிரக்கணக்குல கொன்னதும் விரட்டி அடிச்சதும் ஒண்ணுமே இல்லைன்னு ஆயிருச்சுல்ல. வெள்ளைக் கொடி ஏந்திட்டு, நம்பி வந்தோம். கொன்னுபோட்டாங்கன்னு கூப்பாடு.  இவனுங்க துரோகின்னு நினைச்ச ஒருத்தனைக் கொன்னபோது அவருக்குக் கீழ இருந்த எத்தனை சின்ன வயசு போராளிகளை துள்ளத் துடிக்கக் கொன்னானுங்க. ஆனா, பிஸ்கட் சாப்பிடற அப்பாவிப் பையனைக் கொன்னுட்டாங்க… என்ன அநியாயம் பாருன்னு டிராமா…   உட்கார்ந்து நல்லா யோசிப்பாய்ங்க போலயிருக்கு. போங்க… போயி வேற வேலை இருந்தா பாருங்க.

குழந்தை : நூத்துக்கணக்குல ஆயிரக்கணக்குல நாங்க கொல்லப்பட்டது எல்லாமே வெறும் நாடகம்தானா..? எங்களோட அழுகைக்குரல் எல்லாம் வெறும் நடிப்புதானா உங்களுக்கு..? குரங்கு கிழித்தெறிந்த பஞ்சுத் தலையணையாக எம் இனம் உலகெங்கும் அலைய நேர்ந்தது எல்லாம் வெறும் வேஷமா..? (குழந்தையின் குரல் உடைகிறது)

இன்னொரு குழந்தை : வா… இவங்க கிட்டப் பேசிப் பலனில்லை. நாம திரும்பிப் போகலாம்.

மூன்றாவது குழந்தை : வேண்டாம். இருந்து பிரதமரைப் பாத்துட்டுப் போயிடுவோம்.

குழந்தை : இவங்க பேசினதைக் கேட்டல்ல… இவங்க வோட்டுப் போட்டுத் தேர்ந்தெடுக்கற ஆளு வேற எப்படி இருக்கப்போறாரு..?

குழந்தைகள் சோகமாகத் திரும்பிச் செல்கின்றன. உப்பரிகையில் நின்றபடி அதைப் பார்க்கும் பிரதமர், தன் உதவியாளரை அனுப்பி அவர்களை அழைத்து வரச் சொல்கிறார். குழந்தைகள் வேண்டா வெறுப்பாக அவரைப் பார்க்கச் செல்கின்றன.

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி >>

விதியே விதியே… [நாடகம்] – 3

<< முந்தைய பகுதி

தொடர்ச்சி…

அந்த பிருமாண்ட மாளிகை, சூரியனை மறைத்தபடி வானுயர உயர்ந்து நிற்கிறது. அதன் முன்னால் எண்ணற்ற கம்பங்கள் ஊன்றப்பட்டிருக்கின்றன. சில கம்பங்கள் உடைந்து கிடக்கின்றன. சில கம்பங்கள் பாதி பூமியில் புதைந்து கிடக்கின்றன. ஒவ்வொரு கம்பத்துக்கு முன்னாலும் சிலர் விறைப்பாக நடந்து வந்து நிற்கின்றனர். தங்கள் கைகளில் இருந்த கொடிகளைக் கம்பத்தில் கட்டுகின்றனர். அவர்கள் கட்டி முடித்த சிறிது நேரத்தில் சங்கொலி கேட்கிறது. உடனே அனைவரும் தத்தமது கொடிகளை ஏற்ற ஆரம்பிக்கின்றனர். சில கொடிகள் கம்பீரமாக பட்டொளி வீசிப் பறக்கின்றன. சில கொடிகள் தரையோடு தரையாக மண்ணில் விழுந்து புரளுகின்றன. மேலும் சில கொடிகள் ஏராளமான ஒட்டு வேலைபாடுகளுடன் இருக்கின்றன. எனினும் ஒவ்வொரு கம்பத்துக்கு முன்னால் இருக்கும் நபர்களும் தத்தமது கொடிகளை ஏற்றி கம்பீரமாக சல்யூட் அடிக்கின்றனர்.

குழந்தைகள் தொட்டிலைத் தள்ளியபடி செல்கின்றனர். உள்ளே ஒரு பரந்து விரிந்த அரங்கில் ஏராளமான டி.விகள் இருக்கின்றன. ஒவ்வொன்றிலும் ஒவ்வொரு காட்சி. ஒரு டி.வியில் மக்கள் கம்பளி ஆடை உடுத்திக் கொண்டு விறகைக் கூட்டி எரித்து குளிர் காய்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர். இன்னொன்றில் பாலைவன வெய்யிலில் ஒற்றை ஈச்ச மரத்தின் நிழலில் ஒட்டகத்தை அவிழ்த்துவிட்டு களைப்புடன் சிலர் அமர்ந்திருக்கின்றனர். சில இடங்களில் அதி நவீன கட்டடங்களில் கம்ப்யூட்டர் முன் அமர்ந்து கொண்டு விண்வெளிக் கலத்தின் பாகங்களை ஆராய்ச்சி செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். இன்னொரு பகுதியில் ஆதிவாசிகள் இலை தழைகளைக் கட்டிக் கொண்டு ஈட்டியால் ஆற்றில் மீன் பிடித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

உலகின் ஒரு பகுதி வெளிச்சத்தில் இருக்கிறது. இன்னொரு பகுதி இருளில் மறைந்திருக்கிறது. ஒரு பகுதியில் கூச்சலும் குழப்பமும் மிகுதியாகக் கேட்கிறது. இருளும் வெளிச்சமும் கலந்து காணப்படும் அந்தப் பகுதியை குழந்தைகள் கூர்ந்து பார்க்கின்றனர். அது ஈழம்..! மெள்ள மெள்ள புதை மணலில் அழுந்திக் கொண்டிருக்கிறது. இலங்கையும் நீரில் பனிக்கட்டி பாதி முங்கி பாதி மிதந்தபடி இருப்பதுபோல் அமிழ்ந்து அமிழ்ந்து மேலே மிதந்தபடி இருக்கிறது. அங்கு இருக்கும் மக்கள் உயிரைக் கையில் பிடித்தபடி இங்குமங்கும் ஓடுகின்றனர்.

பிற பகுதியில் இருக்கும் மக்கள் அங்கு நடப்பது குறித்து எந்த சலனமும் இல்லாமல் தத்தமது வேலைகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். மங்கலான விளக்கொளியில் காதல் பரிசுகளைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர். திராட்சை ரச குப்பிகளை உயர்த்தி சியர்ஸ் சொல்லிக் குடிக்கின்றனர். விமான நிலையங்களில் வாழ்த்துச் சொல்லி வழியனுப்புகின்றனர். ஈஸி சேரில் நன்கு சாய்ந்தபடி தேநீர் அருந்தியபடியே பேப்பர் படிக்கின்றனர்.

பக்கத்தில் தமிழ்நாட்டில் மேடையில் ஒரு பாயை விரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். முதலில் ஒரு குழு மேடை ஏறுகிறது. மற்ற குழுவினர் வரிசையாக மேடை ஓரத்தில் நின்று கொண்டிருக்கிறார்கள். முதல் குழு தனது பேனரை விஸ்தாரமாக பின்னால் கட்டுகிறது. பக்க வாத்திய கலைஞர்கள் சூழ தோளில் மஞ்சள் துண்டும் கறுப்புக் கண்ணாடியும் அணிந்த பாகவதர் அரங்கத்தினரை வணங்கிவிட்டு அமர்கிறார். பாடுவதற்கு முன் மைக்கை சரி செய்து கொள்கிறார். ஃபிளாஸ்கில் இருந்து சூடான பாலை எடுத்துக் குடித்து தொண்டையை இதப்படுத்திக் கொள்கிறார். பெருங்குரலில் ஒப்பாரி பாட ஆரம்பிக்கிறார். பக்க வாத்தியக் கலைஞர்களை ஓரக் கண்ணால் உற்சாகப்படுத்தியபடியே இழுத்து இழுத்து ஒப்பாரி பாடுகிறார்.

அவர் பாடி முடித்ததும் சபா காரியதரிசி வந்து பாடிய குழுவுக்கு பொன்னாடை போர்த்துகிறார். அவர்கள் இடது பக்கமாக இறங்கிச் செல்லும்போது இன்னொரு குழு வலது பக்கமாக மேடை ஏறுகிறது.

அந்த கோஷ்டி வந்து தனது பேனரை மாட்டுகிறது. இவர்கள் சாதாரண வேட்டி அணிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். வட்டமாக ஒருவரை ஒருவர் கட்டிப் படித்தபடி அமர்ந்து கொள்கிறார்கள். நெஞ்சிலும் தலையிலும் அடித்தபடியே ஒப்பாரி பாடுகிறார்கள். கேமரா ஒன்று இந்த இசை நிகழ்ச்சியை கவர் செய்து கொண்டிருக்கிறது. வட்டமாக அமர்ந்துவிட்டதால் கறுப்பு சால்வை போர்த்திய தலைவருடைய முகம் கேமராவில் சரியாகப் பதிவாகாமல் இருக்கிறது. கேமரா மேன் அதை சொல்லவே தலைவர் எழுந்து முழங்காலிட்டு அமர்ந்து கொள்கிறார். இப்போது ஃபிரேமுக்குள் தன் முகம் சரியாக வருகிறதா என்று கேட்டு உறுதி செய்து கொள்கிறார். கேமராமேன் ஃவியூஃபைண்டரில் பார்த்து தலைவருடைய முகம் தெளிவாகத் தெரிவதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டுவிட்டு கட்டை விரலை உயர்த்தி காட்டுகிறார். ஒப்பாரி தொடர்கிறது.

sri-lanka-army-executions1

ஈழத்தில் மனிதர்கள் இங்குமங்கும் ஓடுகிறார்கள். கதறுகிறார்கள். புதைகிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் தான் தப்பிப்பதற்காக அடுத்தவரை காலுக்குக் கீழே போட்டு மிதிக்கிறார்கள். அப்படிச் செய்தும் எந்தப் பலன் இன்றி அவர்களும் புதைகிறார்கள். நாற்காலியில் அமர்ந்து மது அருந்தியபடி அதை வேடிக்கை பார்க்கும் சிலர் சிறு கட்டைகளையும் சின்ன கயிறுகளையும் எடுத்துப் போடுகிறார்கள். புதைகுழியில் சிக்கியவர்கள் அதைப் பிடிக்க முயன்று மேலும் குழியில் புதைகிறார்கள். கரையேறும் சிலரையும் ராணுவ வீரர்கள் துப்பாக்கியால் சுட்டு புதை மணலில் வீசுகிறார்கள்.

குழந்தைகள் இதையெல்லாம் பார்த்தபடியே சுற்றி வருகிறார்கள். அந்தப் பக்கமாக வரும் கோட் சூட் போட்ட ஒருவர் : குழந்தைகளே நீங்களெல்லாம் யார்..? எங்கிருந்து வந்திருக்கிறீர்கள்?

குழந்தை : நாங்களெல்லாம் அநியாயமாகக் கொல்லப்பட்டவர்கள்.

ஐ.நா. தலைவர் : கொல்லப்பட்டவர்களா..? எந்தவிதத்தில்.

குழந்தை : அப்படியென்றால்..?

தலைவர் : அதாவது வெள்ளத்தில் இறந்தீர்களா..? வறட்சியில் இருந்தீர்களா..? போரில் இறந்தீர்களா..? நோயினால் இறந்தீர்களா..? ஊட்டச் சத்து குறைவினால் இறந்தீர்களா..?

குழந்தை : இது தெரிந்து என்ன ஆகப்போகிறது..?

ஐ.நா. தலைவர் : அப்படி இல்லை குழந்தைகளே. என்னவிதத்தில் இறந்தீர்கள் என்று தெரிந்தால்தான் அதற்குத் தகுந்த நிவாரணம் வழங்க முடியும்.

குழந்தை : நிவாரணமா..?

ஐ.நா. தலைவர் : ஆமாம். ஒவ்வொரு இழப்புக்கும் ஒவ்வொரு நிவாரணம் என்று தீர்மானித்திருக்கிறோம். (ஒரு ரிஜிஸ்டரை எடுத்துக் காட்டுகிறார்.) பார் இதில் எல்லாம் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. வெள்ளத்தில் இறந்தால் உணவுப் பொட்டலங்கள், துணிமணிகள் கொடுப்போம். நோயில் இறந்தால் மருந்து, மாத்திரைகள் கொடுப்போம். வறுமையில் வாடினால் நோட்டு, புத்தகங்கள் கொடுப்போம். இந்த ஆண்டில் இதுவரை ஐந்துகோடியே 47 லட்சத்து 33 ஆயிரத்து 111 ரூபாய்க்கு மருந்துகள் கொடுத்திருக்கிறோம். இது போன ஆண்டு கொடுத்ததைவிட ஒரு கோடியே 33 ஆயிரம் ரூபாய் அதிகம். 49 கோடியே 89 லட்சத்து 93 ஆயிரத்து 756 ரூபாய்க்கு ரொட்டித் துண்டுகள், பழச்சாறுகள் கொடுத்திருக்கிறோம்.

குழந்தை (குறுக்கிட்டு) : ஆனால், நாங்கள் நிவாரணம்கேட்டு வரவில்லை…

தலைவர் (சிறிது அதிர்ச்சி அடைபவர் சுதாரித்துக் கொண்டு) : பிறகு..?

குழந்தை : நீதி கேட்டு வந்திருக்கிறோம்.

ஐ.நா. தலைவர் : நிதியா… எவ்வளவு வேண்டும். கேளுங்கள். சர்வ தேசத் தலைவர்கள் அனைவரும் கூடி முடிவெடுத்து உடனே கொடுத்துவிடுகிறோம்.

குழந்தை : நிதியில்லை. நீதி

ஐ.நா. தலைவர் : நீதியா… அப்படியென்றால் (சிறிது குழம்புபவர்)ஓ… நீதியா..? அதுவும் நாங்கள் வழங்கவே செய்கிறோம். எங்கள் சர்வதேச நீதிமன்றத்தால் தீர்க்கப்படாத பிரச்னைகளே கிடையாது. சரி… உங்கள் வழக்கு என்ன..?

குழந்தைகள் : அப்பாவிகளான நாங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்டுவிட்டோம்.

ஐ.நா. தலைவர் : அது மிகவும் வேதனை தரும் விஷயம்தான்…

குழந்தைகள் : எங்களைக் கொன்றவர்களை விசாரணை செய்ய வேண்டும்.

ஐ.நா. தலைவர் : மிகவும் நியாயமான விஷயம்தான். சொல்லுங்கள் யாரை விசாரிக்க வேண்டும்.

குழந்தைகள் : உங்களைத்தான்.

தலைவர் (அதிர்ந்துபோய்) : என்னது… என்னையா..? எதற்கு..?

குழந்தைகள் : இலங்கையில் கண் முன்னே ரத்த ஆறு பெருக்கெடுத்து ஓடியபோது, ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து உருகப் போகும் பனிப் பாறைகள் குறித்து ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொண்டுவந்ததற்கு…. மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வந்தவர்கள் மீது கொத்து குண்டுகள் வீசப்பட்டபோது மவுனமாக அதைப் பார்த்து ரசித்து வந்ததற்கு. பின் வாசல் வழியாக பேரழிவு ஆயுதங்களை விற்றுவிட்டு, முன் வாசல் வழியே உலர் உணவுப் பொட்டலங்களை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தமைக்கு. ஆக்ஸிஜன் குழாய் பொருத்தப்பட்டு உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருந்த ஒரு நோயாளியின் மூச்சு முட்டல்களை கைகட்டி வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்ததற்கு… இன்னும் சொல்லப்போனால், அந்த ஆக்ஸிஜன் சிலிண்டரின் வால்வை ரகசியமாக மூடிய குற்றத்துக்கும் சேர்த்து உங்களை கூண்டில் ஏற்றி விசாரிக்க விரும்புகிறோம்.

SL_Tamil_children_and_westernerஐ.நா. தலைவர் : நீங்கள் நீதி கேட்டு வந்த இடம் சரிதான். ஆனால், குற்றவாளியாக நீங்கள் குறிப்பிடுவதுதான் சரியில்லை. உண்மையில் ஒரு நாட்டின் இறையாண்மை இன்னொரு நாட்டினால் பாதிப்புக்கு உள்ளானால்தான் ஐ.நா.சபை தலையிட்டு தீர்த்துவைக்க முடியும். உள்நாட்டுக் கலவரத்தை அல்லது சம்பந்தப்பட்ட இரு நாடுகள் ஒரு  பிரச்னையை பொது அரங்கில் விவாதிக்கத் தயாராக இல்லையென்றால் எங்களால் ஒன்றுமே செய்ய முடியாது.

குழந்தை : ஒரு நாட்டின் ஒரு பிரிவு மக்கள் இன்னொரு பிரிவினரால் அடக்கி ஒடுக்கப்பட்டால் நீங்கள் எதுவுமே செய்ய மாட்டீர்களா..? உலகம் முழுவதிலும் அமைதி என்பதுதானே ஐ.நா. கொடியில் இடம்பெற்றுள்ள ஆலிவ் இலைகள் சொல்லும் செய்தி…

ஐ.நா. தலைவர் : ஆமாம்.

குழந்தை : அதர்மம் எங்கு தலை தூக்கினாலும் ஐ.நா. அவதாரம் எடுத்து அதை அழிப்பதுதானே முறை.

ஐ.நா. தலைவர் : அதுவும் உண்மைதான்.

குழந்தை : இதில் இறையாண்மை குறித்த கேள்வி எங்கு வருகிறது. ஒரு மனிதன் மனிதனாக நடந்து கொள்ளும் வரைதானே அவனுக்கு அதற்கான மரியாதை கொடுக்க முடியும். அவன் தவறு செய்து குற்றவாளியாகிவிட்டால் மனிதனுக்குரிய மரியாதையைக் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லையே… ஒரு அரசு தன் மக்களை அமைதியாக வாழ வழி செய்து தரும்போதுதான் அதற்கு இறையாண்மை இருக்கும். அது தன் கடமையில் இருந்து தவறிவிட்டால் அதைத் திருத்த வேண்டியது ஐ.நா.வின் பொறுப்புதானே.

ஐ.நா. தலைவர் : கோட்பாட்டு அளவில் இது என்னவோ உண்மைதான். ஆனால்,  நடைமுறையில் அது அவ்வளவு எளிதல்ல. ஒரு குடும்பத்தின் உறுப்பினர்கள் குடும்பத் தலைவனுக்குத்தான் கட்டுப்பட்டவர்கள். அவர்தான் அவர்களுக்கான நல்லது கெட்டதைப் பார்த்துச் செய்து தரவேண்டும். பஞ்சாயத்துத் தலைவருக்கு குடும்பத் தலைவரைவிட அதிகாரம் உண்டுதான். ஆனால், குடும்பத் தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்களின் சம்மதம் இல்லாமல் குடும்ப விஷயத்தில் தலையிட முடியாது.

ஒரு நாட்டில் நடக்கும் சிறுபான்மை, பெரும்பான்மை சண்டை என்பது குடும்பத்தில் நடக்கும் கணவன் மனைவி சண்டையைப் போன்றது. தான் சரியாக மதிக்கப்படவில்லை என்று நினைக்கும் மனைவிக்கு பிரிந்து செல்ல உரிமையும் உண்டு. பிரியவிடாமல் தடுத்துத் தக்க வைக்கும் அதிகாரம் கணவனுக்கும் உண்டு. இருவர் பக்கத்திலுமே அவரவருக்கான நியாயங்கள், தர்மங்கள் இருக்கும். இந்தக் குடும்பத் தகராறில் ஒரு பஞ்சாயத்து தலைவரால் என்னதான் செய்ய முடியும். “சண்டை போடாம சேர்ந்து வாழுங்க’ என்று அறிவுரை மட்டுமே சொல்ல முடியும். அதைத்தான் செய்தோம்.

சமமாக நடத்தப்படவில்லை என்று நினைக்கற ஒரு பிரிவினருக்கு தங்களுடைய அடையாளத்தை தக்க வைத்துக் கொள்ளவும் யார் தங்களை ஆள வேண்டும் என்றும் தீர்மானிக்கும் உரிமையும் நிச்சயம் உண்டு. அதேபோல் ஒரு தேசத்துக்கு அதன் இறையாண்மை, ஒற்றுமையை எப்பாடுபட்டாவது கட்டிக் காப்பாற்றும் உரிமையும் உண்டு. இலங்கை விஷயத்துல யார் பக்கம் சரின்னு எங்களுக்கே ஒண்ணுமே புரியலையேம்மா… ரொம்பவும் குழம்பித்தான் இருக்கோம். ரெண்டு பிரிவினரும் சேர்ந்து வாழுங்கன்னுதான் சொல்றோம். அந்த நம்பிக்கைலதான் நல்லெண்ணக் குழுக்களை அனுப்பினோம். காயம் பட்டவர்களுக்கு மருத்துவ வசதிகள் செய்து கொடுத்தோம். அகதிகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுக்க ஏற்பாடு செய்தோம். போர் நிறுத்தம் ஏற்பட மத்தியஸ்தம் செய்து பார்த்தோம்.

குழந்தை : கூடவே ஆயுதங்களையும் அது வாங்கத் தேவையான பணத்தையும் இரு தரப்புக்கும் அனுப்பியும் வந்தீர்கள். அல்லவா..?

தலைவர் (புருவத்தை நெரித்தபடி) : என்ன சொல்கிறீர்கள்..? ஆயுத விற்பனைக்கும் எங்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது.

குழந்தை : ஆயுதங்களை விற்கும் நாடுகளுக்கும் உங்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது என்று சொல்ல முடியுமா உங்களால்.

ஐ.நா. தலைவர் : அது என்னவோ முடியாதுதான்.

குழந்தை : அப்படியானால், ஆயுதங்களை விற்று அழிவை ஏற்படுத்தும்  நாடுகளுக்கு ஆதரவும் தருவீர்கள். ஆயுதங்கள் விற்ற காசில் இருந்து அவர்கள் உங்களுக்குப் போடும் பிச்சையை எடுத்துக்கொண்டு அந்த ஆயுதத்தால் அழியும் மக்களுக்கு நிவாரணமும் செய்வீர்கள் இல்லையா..? சாராயம் குடித்து அழிபவரின் குழந்தைகளுக்கு சாராயக் கடை அதிபரிடம் பிச்சை எடுத்து, நோட்டு புத்தகம் வாங்கித் தருவீர்கள். இல்லையா..?

ஐ.நா. தலைவர் : அப்படியில்லை குழந்தாய்… வளர்ந்த நாடுகள் ஆயுதங்கள் உற்பத்தி செய்வதால்தான்  வளரும் நாடுகளில் சண்டைகள் நடக்கின்றன என்பது வேடிக்கையான வாதம். எந்தவொரு இடத்திலுமே ஆயுதங்கள் கிடைக்கிறது என்பதனால் சண்டை மூளுவதில்லை. சண்டை மூள்வதனால்தான் ஆயுதங்கள் தேடிப் பெறப்படுகின்றன. மேற்கு நாடுகள் ஆயுதங்கள் உற்பத்தி செய்யாவிட்டாலும் வளரும் நாடுகளில் சண்டைகள் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கும். ஏ.கே.47ம் போபார்ஸும் இல்லையென்றால் ஈட்டியையும் கத்தியையும் எடுத்து வெட்டிக்கொண்டு மடிவார்கள்.

குழந்தை : வளரும் நாடுகளின் வளங்களைச் சுரண்ட வளர்ந்த நாடுகள் செய்யும் தந்திரங்கள்தானே இவையெல்லாம்.

ஐ.நா தலைவர் : அப்படியில்லையம்மா. வளரும் நாடுகளில் சண்டை நடப்பதற்கான காரணங்கள் எத்தனையோ இருக்கின்றன. இயற்கை வளங்களை முறையாக பயன்படுத்தத் தெரியாமல் இருப்பது, அதிக மக்கள் தொகை, சொந்த நாட்டு நலனில்  அக்கறை அற்ற  அரசியல்வாதிகள், சமூகத்தின் சீர்கேடுகளைத் தட்டிக் கேட்காமல் அதிகாரத்துக்கு அடியாளாகப் பணிபுரியும் அறிவுஜீவிகள் மற்றும் ஊடக வர்க்கம், எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் ஊழல் இவைதான் பிரச்னைக்கு மூலகாரணம். இதனால்தான் அந்த நாடுகளில் வாழ்பவர்களுக்கு நெருக்கடிகள் ஏற்படுகின்றன. அதை  அந்த நாட்டில் உள்ள பிரிவினை சக்திகள் பெரிதுபடுத்திக் கொள்கிறார்கள், குரங்கு தன் புண்ணைத் தானே சொரிந்து சொரிந்து பெரிதாக்கிக் கொள்வதைப் போல். என்ன… வளர்ந்த நாடுகள் இப்போது ஆயுத உற்பத்தியிலும் முன்னணியில் இருப்பதால் வளரும் நாட்டினர் அந்த ரெடிமேட் பீரங்கிகளை வாங்கி சுட்டுக் கொண்டு மடிகிறார்கள். இல்லையென்றால், நிதானமாக தங்கள் விஞ்ஞானிகளைக்கொண்டு சுதேசி ஆயுதங்களைத் தயாரித்துக்கொண்டு செத்து மடிவார்கள். நான் தெரியாமல்தான் கேட்கிறேன், மேற்கு நாடுகள் ஆயுதங்கள் தருகின்றன என்றால் வளரும் நாடுகள் ஏன் அதை வாங்குகின்றன என்ற ஒரு எளிய கேள்வியும் இருக்கத்தானே செய்கிறது.

United Nations Secretary-General Ban shakes the hand of Sri Lankan President Rajapaksa at the presidential residence in Kandyகுழந்தை :  இப்படி அலட்சியமாகப் பேசுவீர்கள் என்று எதிர்பார்க்கவேயில்லை. நீங்கள் உலக மக்களின் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு செயல்படுவீர்கள் என்று எதிர்பார்த்தோம். ஆனால், இப்படி வலியவர்களுக்கு வெண் சாமரம் வீசக்கூடியவர் என்பது தெரியாமல் போய்விட்டது.

ஐ.நா. தலைவர் : அப்படியில்லையம்மா… ஒருவர்  தவறுகளையெல்லாம் தான் செய்துவிட்டு மற்றவர் மேல் பழியைப் போட்டால் எப்படி நியாயம். தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா என் கண்மணியே.

குழந்தை : ஆனால், நீங்கள் இதே அளவுகோலை எல்லா இடங்களிலும் கடைப்பிடிப்பதில்லையே.

ஐ.நா. தலைவர் : எதனடிப்படையில் இப்படிச் சொல்கிறீர்கள். ஐ.நா. மாளிகையின் முன்னால் பறக்க விடப்பட்டிருக்கும் தேசக் கொடிகள் சமத்துவத்தை அல்லவா எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

குழந்தை : ஆனால், கொசோவாவில் இது போன்ற ஒரு பிரச்னை ஏற்பட்டபோது நீங்கள் தலையிட்டு சுய ஆட்சி உருவாக்கிக் கொடுத்தீர்களே… அதை எந்த அடிப்படையில் செய்தீர்கள். அல்பேனியர்களுக்கு ஒரு நியாயம்.  ஆசியர்களுக்கு ஒரு நியாயமா..? போஸ்னியா, கிழக்கு தைமூர், இரான் இராக், குவைத் என எத்தனை இடங்களில் தலையிட்டிருக்கிறீர்கள்.  அவ்வளவு ஏன்… இரட்டை கோபுரங்கள் தகர்க்கப்பட்டு கேவலம் இரண்டாயிரத்து சொச்சம் பேர் மரணமடைந்ததைத் தொடர்ந்து தீவிரவாதிகளை மட்டுமல்ல அவர்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுக்கும் நாடுகளையும் அழிப்போம் என்று களத்தில் இறங்கி தாக்குதல் நடத்தி வருகிறீர்களே…

இலங்கையில் அதைவிட நூறு மடங்கு அவலங்கள் நடந்த பிறகும் இறையாண்மை, குடும்பத் தலைவர் என்று கதையளந்து கொண்டிருக்கிறீர்களே… அமெரிக்காவில் கேவலம் வெறும் இரண்டு கட்டடங்கள் மட்டுமே இடிந்து விழுந்தன. இங்கோ ஒரு தேசமே நொறுங்கிக் கிடக்கிறதே..? ஐ.நா. என்பது உலக நாடுகளின் பிரதிநிதியா..? அல்லது அமெரிக்காவின் அடியாளா..?

உண்மையில் நீங்கள் என்ன செய்திருக்க வேண்டும். .. இலங்கை அரசுக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் யாரும் ஆயுதங்கள் கொடுக்கக்கூடாது என்று தடுத்திருக்க வேண்டும். பண உதவிகள் செய்வதை நிறுத்தி இருக்க வேண்டும். ஐ.நாவின் சர்வதேச அமைதிப் படையை அனுப்பி இரு தரப்பினரையும் பேச்சு வார்த்தை மூலம் ஒரு தீர்வுக்கு வர கட்டாயப்படுத்தி இருக்க வேண்டும். அதைச் செய்யாதவகையில் இந்த அழிவுகளுக்கெல்லாம் நீங்கள்தானே காரணகர்த்தாவாகிறீர்கள். ஒரு குடும்பத்துக்குள் வாய் வார்த்தையாக சண்டை நடந்தால் உங்களால் தலையிட முடியாதுதான். வெட்டிக் கொண்டும் குத்திக் கொண்டும் மடிந்தால் தலையிட்டுத்தானே ஆகவேண்டும். கணவன் மனைவியைக் கொன்றால் அது குடும்பப் பிரச்னை என்று சொல்லி வேடிக்கை பார்ப்பது கொடூரம் அல்லவா..? ஒரு இனப் படுகொலையைத் தடுக்கும் அதிகாரம், கடமை உங்களுக்கு இல்லையா..?

ஐ.நா. தலைவர் : முதலில் நான் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லிவிடுகிறேன். ஐ.நா. என்பது நீங்கள் நினைப்பதுபோல் சர்வ வல்லமை கொண்ட ஒரு அமைப்பு அல்ல. உலகில் இருக்கும் ஒவ்வொரு நாடும் சேர்ந்து உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு கௌரவ அமைப்பு. அதன் அதிகாரம் என்பது பெயரளவிலான ஒன்றுதான்.

காஷ்மீரிலும் சுய ஆட்சி கேட்டு சண்டை நடந்துவருகிறது. இஸ்ரேல் பாலஸ்தீனத்தில் சண்டை நடைபெற்று வருகிறது. சீனாவுக்கும் திபெத்துக்கும் இடையில் சண்டை நடக்கிறது. இப்படியாக உலகின் பல இடங்களில் இத்தகைய பிரச்னைகள் நடைபெற்றுக் கொண்டுதான் இருக்கின்றன. எல்லா இடங்களிலும் எங்களால் தலையிட முடிவதில்லை. எது பெரிய அளவுக்கு அச்சுறுத்தலாக வளரும் என்ற பயம் இருக்கிறதோ அதை மட்டுமே முன்னுரிமை கொடுத்து தீர்க்க முடியும். மற்றபடி ஒவ்வொரு நாட்டு மக்களின் நலனையும் அவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் பிரதிநிதிகள்தான் கவனிக்க வேண்டும். வழிகாட்டிகளால் வழியைக் காட்டத்தான் முடியும்.  போய்ச் சேரும் இடத்தை வாகனத்தை ஓட்டுபவர்தான் தீர்மானிக்கவேண்டும். ஒருவகையில் ஐ.நா. என்பது கடவுளைப் போன்றது. தவறுகளை அதனால் தடுக்க முடியாது.

இரண்டாவதாக, இலங்கையில் நடப்பது இனப் படுகொலை அல்ல. இனப்படுகொலை என்றால் ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினர் இன்னொரு பிரிவினரால் முற்றாகக் கொல்லப்படுவதுதான். இலங்கையில் தனி நாடு கேட்கும் வடக்கு கிழக்கு பகுதியில் எத்தனை தமிழர்கள் இருக்கிறார்களோ அதே அளவுக்குத் தமிழர்கள், சிங்களர்கள் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் பகுதியில் மிகவும் அமைதியாக, சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள். மலையகத் தமிழர்கள், இஸ்லாமியத் தமிழர்கள் என பல பிரிவினர்  சிங்களர்களுடன் இணக்கமாகத்தான் வாழ்ந்துவருகிறார்கள். எனவே, இது இனப்படுகொலை அல்ல. ஒரு தேசத்தை பிரிக்க விரும்பும் தீவிரவாதிகளை மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசு வழிக்குக் கொண்டுவர முயன்று வருகிறது.

இதில் இன்னொரு விஷயமும் இருக்கிறது. பொதுவாக ஒரு வீட்டில் பிரச்னை என்றால் அண்டை வீட்டில் இருப்பவர் அதில் தலையிட்டுத் தீர்த்து வைப்பதுதான் நல்ல பலன் தரும். எல்லா பிரச்னையையும் ஆலமரத்தடிக்குக் கொண்டுவருவது நல்லதல்ல. அந்தவகையில் இந்தப் பிரச்னையை இந்தியாவிடமே ஒப்படைத்திருந்தால் அல்லது இந்தியா உரிய கவனம் செலுத்தியிருந்தால் இவ்வளவு பிரச்னை வந்திருக்கவே செய்யாது.

குழந்தை : இந்தியா மட்டும் என்ன செய்திருக்க முடியும்..?

sri-lanka-genocide-tamil-civilian-interment-camp-vavuniya

ஐ.நா. தலைவர் : இந்தியா வல்லரசுக் கனவுகளுடன் இருக்கும் ஒரு தேசம். இலங்கை என்பது இந்தியாவின் இன்னொரு மாநிலம் போன்ற ஒரு நாடுதான். கலாசாரரீதியாகவும் பெரும் தொடர்பு இருக்கிறது. இந்தியாவில் பிறந்த புத்தர் தோற்றுவித்த மதம்தான் இலங்கையில் பெருமளவில் பின்பற்றப்படுகிறது. இலங்கையில் இருக்கும் தமிழர்கள் இந்தியாவிலும் பெருமளவில் இருக்கின்றனர். இன்னும் சொல்லப்போனால், இந்திய வம்சாவளித் தமிழர்கள் பெருமளவில் இலங்கையில் இருக்கின்றனர். இவ்வளவு உறவுகள் கொண்ட இந்தியா தன் வல்லரசுக் கனவுக்கு விடப்பட்ட முதல் சவாலாக, வாய்ப்பாக இதைப் பயன்படுத்தி இருக்க வேண்டும். இலங்கை பிரச்னையில் தலையிட்டு அந்த பிரச்னையை சுமுகமாகத் தீர்த்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அதைச் செய்யவில்லையே… காந்தி தேசம் தன் காலடியில் நடந்த வன்முறையைக் கண்டும் காணாமல் இருந்துவிட்டதே. இது தவறில்லையா..?

இன்னும் சொல்லப் போனால், அது சும்மா இருக்கவில்லை. அதுதான் பிரச்னைக்குக் காரணமே. முதலில் போராளிகளுக்கு பணமும் ஆயுதப் பயிற்சியும் கொடுத்தது. அதன் பிறகு சிங்கள அரசுக்கு ஆதரவு கொடுக்க ஆரம்பித்தது. ராஜீவ் காந்தி கொல்லப்பட்டது ஒரு துர்பாக்கியமான சம்பவம்தான். ஆனால், அதற்காக, இப்படிச் செயல்பட்டிருக்கக்கூடாது. இலங்கை அரசு சீனா மற்றும் பாகிஸ்தானிலிருந்து ஆயுதங்கள் வாங்க ஆரம்பித்ததும் இந்தியாவும் அலறி அடித்துக் கொண்டு ஆயுதங்களை சிங்கள அரசுக்குக் கொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. இந்தியா மட்டும் இந்தப் பிரச்னையில் இன்னும் கொஞ்சம் நிதானமாக அதிக அக்கறையோடு செயல்பட்டிருந்தால் பிரச்னை எளிதாகத் தீர்ந்திருக்கும்.

குழந்தைகள் : அப்படியானால், உங்கள் மேல் எந்தத் தவறும் இல்லையா..?

ஐ.நா. தலைவர் : எமது கரங்களில் ரத்தக் கறைகள் படிந்ததில்லை. இனி ஒருபோதும் படியவும் போவதில்லையம்மா… இதோ பார் இப்போது கூட இலங்கைக்கு உணவுப் பொருட்கள் வழங்கும் கோப்பில் கையெழுத்துவிட்டுத்தான் வந்திருக்கிறேன்.

குழந்தைகள் சோர்வுடன் அந்த இடத்தை விட்டுச் செல்கின்றன.

ஐ.நா. தலைவர் : நில்லுங்கள் குழந்தைகளே… இவ்வளவு தூரம் வந்துவிட்டு எதுவும் சாப்பிடாமல் போனால் எப்படி? வாருங்கள்.

குழந்தை : “கொலைகாரன் வீட்டில் சாப்பிட்டாலும் சாப்பிடுவோமே தவிர குற்றத்தை ஒப்புக்காதவர்கள் வீட்டில்  கையை நனைக்க மாட்டோம்’

என்று சொல்லியபடியே குழந்தைகள் தொட்டிலைத் தள்ளிக்கொண்டு திரும்பிச் செல்கின்றன. சிறிது நேரம் அவர்கள் போவதையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஐ.நா. தலைவர் பிறகு, எதுவும் நடக்காததுபோல் தன் பணிகளில் ஈடுபடுகிறார்.

(தொடரும்)

அடுத்த பகுதி >>

 

அமெரிக்க தேர்தல் 2012: ஒரு பார்வை – [3]

முந்தைய பகுதிகள்: 1, 2

தொடர்ச்சி..

ஒபாமாவும்,. மிட்ராம்னியும் கலந்து கொண்ட முதல் விவாதம் முழுவதுமே அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் குறித்தும், ஆட்சி செய்தல் குறித்தும், அமெரிக்கர்களின் பிரதான பிரச்சினைகளில் ஒன்றான மருத்துவக் காப்பீடு குறித்தும், அமெரிக்கர்களின் சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டத்தின் எதிர்காலம் குறித்துமே கேள்விகள் கேட்க்கப் பட்டன. இந்த முதல் சுற்றில் வெளிநாட்டு உறவு, தேசப் பாதுகாப்பு போன்ற பிற பிரச்சினைகள் அலசப் படவில்லை. முழுக்க முழுக்க வரிவிதிப்பு, தேசீய நிதிப் பற்றாக்குறை, காப்பீடு திட்டங்கள் குறித்தே விவாதிக்கப் பட்டன.

இந்த முதல் சுற்றில் மிட் ராம்னி பெரும் வெற்றி அடைந்ததாக அமெரிக்க ஊடகங்களும் நிகழ்ச்சியைக் கண்ட மக்களும் கட்சி சார்பின்றி ஏகோபித்துக் கருத்துத் தெரிவித்தார்கள். இந்த விவாதங்களின் வெற்றி தோல்வி என்பதே சற்று அபத்தமான ஒன்று, இருந்தாலும் கூட எந்த வேட்ப்பாளர் தன் நிலையை ஆணித்தரமாகவும், அழுத்தமாகவும், நம்பிக்கையுடனும், உறுதியாகவும், மக்கள் மனதில் பதியுமாறும் பேசுகிறாரோ அவர் விவாதத்தை வென்றதாகக் கருதப் படுகிறார். இதில் வெற்றி பெற்றவர் தேர்தலில் ஜெயிக்க வேண்டும் என்ற அவசியம் கிடையாது. இருந்தாலும் இரு வேட்ப்பாளர்களில் எவரைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்று நிலையில்லாமல் இருப்பவர்களிடமும், புது வேட்ப்பாளர் பற்றி அதிகம் தெரியாமல் அவரைப் பற்றிய எந்தக் கருத்தும் உருவாக்காதவர்களிடமும் இந்த டி வி விவாதத்தில் வெற்றி பெற்றவர் சற்று இடம் பிடிக்கலாம். அந்த அளவில் ஏற்கனவே பல மாநிலங்களிலும் அதிக வெற்றி வாய்ப்பை இல்லாமல் இருந்தவரான மிட் ராம்னிக்கு இந்த விவாத வெற்றி கொஞ்சம் நம்பிக்கையை அளித்துள்ளது. மேலும் இவருக்கு நன்கொடை கொடுக்கலாமா வேண்டாமா என்று ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தவர்கள் பலருக்கும் இந்தக் குதிரையையும் நம்பி காசை இறக்கலாம் என்ற முடிவுக்கு வருவார்கள். அந்த வகையில் இந்த டி வி விவாதம் ரிபப்ளிக்கன் வேட்பாளர் மிட் ராம்னிக்கு தன்னம்பிக்கையையும் ஜெயித்தாலும் ஜெயித்து விடலாம் என்ற ஒரு ஆர்வத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

முதல் விவாதத்தின் பொழுது ஆரம்பம் முதலே ஒபாமா சுரத்தில்லாமல் இருந்தார். எதிர்த்தரப்பு ராம்னியோ உற்சாகமாக இருந்தார். ராம்னி கடந்த 18 மாதங்களாக டிபேட் செய்வதையே தினமும் தொழிலாகச் செய்து வருபவர். அவருக்கு விவாதத்தில் ஈடுபட்டு ஜெயிப்பது டோ நட் சாப்பிடுவது மாதிரி. அவரது கட்சிக்குள் நடந்த ஏராளமான விவாதங்களில் பேசிப் பேசியே அதில் ஜெயித்து ஜெயித்தே அவரை வேட்பாளராக அவரது கட்சி நிறுத்தியுள்ளது. ஆக அவருக்கு அதில் சமீபத்திய அனுபவம் மிகப் பலமானதாக உண்டு. அவருக்கு வேறு வேலைகள் கிடையாது. ஒபாமாவுக்கு உலகத்தையே தலையில் தாங்கும் அழுத்தம் நிறைந்த வேலை. மேலும் அவரது கட்சியில் அவரை நிறுத்துவதற்குப் போட்டி ஏதும் கிடையாதாகையினால் அவர் இதைப் போன்ற ஒரு விவாதத்தில் ஈடுபட்டு நான்கு ஆண்டுகள் ஆகின்றன. பெரும்பாலும் அவர் பொதுக் கூட்டங்களில் ஒரே மாதிரியான பேச்சைப் பேசுவதில் வல்லவர். இதில இது வேற இவன் கிட்டக் கட்டாயம் பேசித்தான் தொலைய வேண்டுமா என்பது போல இருந்தது அவரது தோரணைகள். கடனே என்று பேசி விட்டுப் போனார். முக்கியமாக மாற்று எரிசக்தி நிறுவனங்களுக்கு 90 பில்லியன் டாலர்களை விரையம் செய்தது, 718 பில்லியன் டாலர்களை இட மாற்றம் செய்தல் போன்ற முக்கியமான குற்றசாட்டுகளுக்கு அவர் பதில் சொல்லக் கூட முயலாததே அவர் மீது வழக்கமான டெமாக்ரடிக் ஆதரவு மீடியாக்களிடம் கூட கடும் எரிச்சலையும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தியது. முக்கியமாக ராம்னியின் 40% பேச்சையும், அவரது பெய்ன் நிறுவனம் குறித்தும் ஒபாமா எதுவுமே சொல்லவில்லை. ராம்னியிடம் வெகு மென்மையாக நடந்து கொண்டார். ஒரு வேளை ’நீங்கள் ஜனாதிபதி. அவரைப் போல தெருவில் இறங்கிக் குழாயடிச் சண்டை போடக் கூடாது, நெகடிவ் இமேஜ் உருவாக்கி விடக் கூடாது’ என்று யாரேனும் சொன்னார்களோ அல்லது அவரே நினைத்துக் கொண்டு விட்டாரோ தெரியவில்லை. அடப் போங்கடா நீங்களும் உங்கள் டிபேட்டும் என்பது போல பேசினார். வழக்கமான ஒபாமாவின் வெற்று வாய்ப்பேச்சுச் சாதுர்யம் கூட இல்லை. காற்றுப் போன பலூன் மாதிரி இருந்தார். மிட் ராம்னி எழுப்பிய பல கேள்விகளுக்கு என்னைப் போன்ற பார்வையாளர்கள் கூட உடனுக்குடன் சூடாகப் பதில் சொல்லியிருந்திருப்போம். ஆனால் ஒபாமாவோ திரு திருவென விழித்துக் கொண்டு நின்றதும் தரையில் கோலம் போட்டுக் கொண்டு வழிந்ததும் அவர் மீது பலத்த நம்பிக்கையின்மையை ஏற்படுத்தி விட்டது. தான் சாம்ப்பியன் என்பதைக் கூடச் சொல்லிக் கொள்ளாமல் அடக்கி வாசித்தது அநியாயமாக இருந்தது. ரொம்ப நல்லவண்டா எத்தனை அடித்தாலும் தாங்குவான் என்று ராம்னி போட்டு தர்ம அடி அடித்தார். அத்தனையும் வாங்கிக் கொண்டு பேக்கு மாதிரி ஒபாமா தலை குனிந்தது அவரது ஆதரவாளர்களிடத்தும், அவரை ஆதரிக்கும் ஊடகங்களிடத்தும் அவர் மீது கடும் எரிச்சலையும், கோபத்தையும் உருவாக்கின, இருந்தாலும் அடுத்த ரவுண்டில் சும்மா வீடு கட்டி அடிக்கப் போகிறார் என்று தங்களைத் தேற்றிக் கொண்டார்கள்.

அமெரிக்காவில் 5, 6 கோடி பேர்கள் பார்த்த இந்த நிகழ்ச்சி ஒரு காசு கொடுக்கத் தேவையில்லாத இலவச நிகழ்ச்சி. இந்த நிகழ்ச்சியில் 6 கோடி பேர்களின் அபிமானத்தைப் பெறும் அற்புதமான ஒரு வாய்ப்பை ஒபாமா தவற விட்டு விட்டார் என்றே சொல்ல வேண்டும். ஆனால் டி வி யில் இவர்கள் விவாதிப்பதை வைத்துத்தான் ஓட்டுப் போடப் போகிறவர்கள் அதிக பட்சம் ஒரு 5% இருக்கக் கூடும் ஆனால் அது 1% ஆகவே இருந்தாலும் கூட வெற்றியை மாற்றி விடக் கூடியது. டி வி யில் பேசுவதை மட்டுமே வைத்து முடிவெடுக்கக் கூடிய மக்கள் ஒரு 2% ஆவது இருப்பார்கள். அதில் பாதிப் பேர் ராம்னிதான் நன்றாகப் பேசினார், அவருக்கே எங்கள் ஓட்டு என்று போட்டு விட்டுப் போய் விடக் கூடிய வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன. இந்தப் பேச்சுக்களின் பொழுது பேச்சாளர்களின் முகபாவம், எதிராளியை எதிர் கொள்ளும் விதம், நடை, உடல் மொழி என்று அனைத்தையும் நுட்பமாகக் கண்காணித்து அதை வைத்து ஒரு ஆளைப் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லக் கூடிய ஆட்கள் ஏராளமாக இருக்கிறார்கள். புஷ்ஷை எதிர்த்த அல் கோர் அடிக்கடி பல்லைக் கடித்தார் அதனால் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லி என் நண்பர் ஒருவர் அவருக்கு ஓட்டுப் போடவில்லை. அரசியல் என்று வரும் பொழுது அலசி ஆராய்ந்து ஓட்டுப் போடாமல் இவர் சிவப்பாக இருக்கிறார், இவர் அழகாக இருக்கிறார், இவர் நன்றாக பேசுகிறார், இவர் நன்றாக டிரஸ் செய்திருக்கிறார், இவர் கோபப் படாமல் மிருதுவாக இருக்கிறார் என்பதையெல்லாம் பார்த்து ஓட்டுப் போடும் மக்கள் இங்கும் இருக்கிறார்கள்.

ராம்னி அப்படி எதுவும் உருப்படியாகப் பேசி விடவில்லை. அவர் பேசியதில் சரக்கு ஏதும் இல்லை ஆனால் ஸ்டைலாகப் பேசினார். இரண்டு மணி நேரம் அடுக்கு மொழியில் பேசினாலும் கூட எந்த ஒரு உருப்படியான விஷயத்தையும் தொடாமல் பேசும் அரசியல்வாதிகளின் பேச்சாகவே அவர் பேச்சு இருந்தது. அவர் வரியைக் குறைப்பேன், ராணுவத்துக்கு கூடுதலாக 2 டிரில்லியன் டாலர் ஒதுக்குவேன், 1.5 கோடி புது வேலைகளை உருவாக்குவேன் என்று பேசினாரே ஒழிய அதை எப்படிச் செய்யப் போகிறார் என்பதைக் கடைசி வரையிலும் சொல்லவேயில்லை. ஒபாமாவின் அலட்சியமும், முனைப்பின்மையுமே ராம்னி இன்று பெரிய ஹீரோவாக்கி விட்டது. ராம்னி எதையும் ஆழமாகவோ விரிவாகவோ உருப்படியாகவோ சொல்லவில்லை. நான் ஆட்சிக்கு வந்தால் தட்டினால் தங்கம் வரும் வெட்டினால் வெள்ளி வரும் இடித்தால் இரும்பு வரும் என்று அடித்து விட்டாரே ஒழிய ஒன்றைக் கூட எப்படிச் செய்வேன் என்று சொல்லவேயில்லை. இதையேதான் சென்ற முறை ஒபாமாவும் செய்தார் என்பது வேறு விஷயம். சரக்கில்லாத வெட்டிப் பேச்சு. முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது ராணுவத்துக்காக 2 டிரில்லியன் ஒதுக்குவேன் என்று சொன்னதும், ஆராய்ச்சிகளுக்கான நிதியைக் கட்டுப் படுத்துவேன் என்று சொன்னதும் மருத்துவக் காப்பீட்டை தனியாரிடம் அளிப்பேன் என்று சொன்னதும் ஆகும்.

ஆனால் அடுத்து நடந்த இரு விவாதங்களிலும் ஒபாமா சுதாரித்துக் கொண்டு தன்னை பலமாக நிலை நிறுத்திக் கொண்டார். முக்கியமாக வெளியுறவுக் கொள்கைகளுக்கான விவாதத்தின் மூலம் தான் ஒரு திறமையான ஜனாதிபதி என்பதை நிரூபித்து மீண்டும் தன் ஆதரவை விவாதங்கள் மூலமாக பலப் படுத்திக் கொண்டார். கடைசி இரு விவாதங்களிலும் ஒபாமா வெற்றி பெற்றதாக ஊடகங்களாலும் மக்களாலும் கருதப் பட்டார். இறுதியாக ஒஹையோ, விர்ஜினியா, ஃப்ளோரிடா போன்ற இழுபறி மாநிலங்களில் யார் ஜெயிக்கிறார்களோ அவரே ஜனாதிபதியாக ஆகும் வாய்ப்பு உள்ளது. அதற்கான போட்டி கடுமையாக நிலவுகிறது.

மாநாடுகளும் நான்கு விவாதங்களும் முடிந்து விட்ட நிலையில், ஒவ்வொரு மாநிலமாகச் சென்று இரு வேட்ப்பாளர்களும் மக்களிடம் உரையாற்றி ஆதரவு கோரி வருகிறார்கள். டி வி விளம்பரங்கள் மூலமாகவும் தங்கள் பிரச்சாரத்தைத் தொடர்கிறார்கள். அமெரிக்காவின் பல மாநிலங்களில் ஏற்கனவே முடிவுகள் தெளிவாகத் தெரிந்தவை. அவை தீர்மானமாக டெமாக்ரடிக் கட்சிக்கோ அல்லது ரிபப்ளிக்கன் கட்சிக்கோ உறுதியாக ஆதரவு தெரிவிப்பவை. அங்கு எல்லாம் தேர்தல் நடத்துவது கூடத் தேவையில்லாத ஒன்றுதான். உதாரணமாக நியூயார்க், கலிஃபோர்னியா போன்ற மாநிலங்களில் உறுதியாக ஒபாமா வெற்றி பெற்று விடுவார். அது போல டெக்சஸ், மிசொளரி போன்ற மாநிலங்களில் மிட் ராம்னி ஜெயிப்பது உறுதியானது. ஆகவே ஒட்டு மொத்த தேர்தலுமே கடைசியாக ஒரு ஐந்தாறு மாநிலங்களில் இவர்களில் யார் ஜெயிக்கப் போகிறார்கள் என்பதைப் பொருத்தே அமையும். அதனால் இவர்கள் இருவருமே அந்த மாநிலங்களில் மட்டுமே தீவீரமான பிரச்சாரங்களையும் செலவுகளையும் செய்கிறார்கள். தற்பொழுதைய நிலைப் படி ஒபாமாவின் வெற்றி வாய்ப்புகள் இந்த இழுபறி மாநிலங்களில் அதிகமாக உள்ளபடியால் அவர் அனேகமாக அடுத்த ஜனாதிபதியாகவும் தொடர நிறைய வாய்ப்புக்கள் உள்ளன.

இந்தத் தேர்தலில் ஜனாதிபதி வேட்ப்பாளர்களுக்கான தேர்வுகள் தவிர ஏராளமான தொகுதி சார்ந்த பிரச்சினைகளுக்கும் தேர்தல் நடத்தப் படுகின்றன. அவை ஒவ்வொரு மாநிலம், மாவட்டம், நகரத்துக்குத் தக்கவாறு மாறக் கூடியவை. உதாரணமாக கலிஃபோர்னியா மாநிலத்தில் அரசின் செலவு அதிகரித்துள்ள படியால் அவற்றை ஈடுகட்ட விற்பனை வரியில் ஒரு கால் செண்ட் அதிகரிக்கலாமா கூடாதா என்றும், ஒரு மிருகக் காட்சி சாலையை விரிவு படுத்துவதா வேண்டாமா என்றும் இன்னும் ஏராளமான பிரச்சினைகளும் ஓட்டுக்கு விடப் பட்டு முடிவு செய்யப் படுகின்றன. ஆக ஓட்டுப் போடுவது என்பது பரீட்சைக்குச் செல்வது போல ஏராளமான கேள்விகளைப் படித்துப் புரிந்து தேர்வு செய்வதைப் போன்றது. வேட்ப்பாளர்களைத் தேர்வு செய்வது மட்டும் அல்லாமல் அனைத்து முக்கிய பிரச்சினைகளிலும் மக்களின் தேர்வுகள் கேட்க்கப் பட்டு முடிவு செய்யப் படுகின்றன. ஓட்டுச் சாவடிக்குச் சென்று ஓட்டுப் போட வேண்டிய அவசியமும் கிடையாது. வீட்டில் இருந்தபடியே ஓட்டுப் போட்டுத் தபாலில் சேர்த்து விடலாம். ஒரு சில மாநிலங்களில் ஒரு மாதத்திற்கு முன்பாக இருந்தே ஓட்டுப் போட ஆரம்பிக்கலாம். நவம்பர் ஆறு அன்று அருகே இருக்கும் சாவடிகளுக்குச் சென்றும் ஓட்டுப் போடலாம். அவரவர் தேர்வையும் வசதியையும் ஒட்டியது. ஓட்டு எண்ணிக்கையும் ஓட்டுப் போடும் முறையும் ஒவ்வொரு ஊரைப் பொருத்தும் மாறுபடக் கூடியது. இந்தியாவைப் போல ஒரே மாதிரியான ஓட்டுப் போடும் முறை நாடு முழுவதும் கிடையாது. அவை பல்வேறு குழப்பங்களுக்கும் சிக்கல்களுக்கும் வழக்குகளுக்கும் இட்டுச் செல்கின்றன.

இருவரில் எவர் தேர்வு செய்யப் பட்டு ஜனாதிபதி ஆனாலும் இந்தியாவைப் பொருத்த வரை பெரும் கொள்கை மாற்றங்கள் இருக்கப் போவதில்லை. பெரும்பாலான இந்திய அமெரிக்கர்கள் ஒபாமாவையே ஆதரிக்கிறார்கள். பிற ஜனாதிபதிகளைப் போல ஆட்சியின் கடைசி காலத்தில் இந்தியாவுக்குப் போனால் போகிறது என்று பத்தோடு பதினொன்றாக விஜயம் செய்யாமல் முதல் காலத்திலேயே இந்தியாவுக்கு மரியாதை அளித்து விஜயம் செய்தது. வெள்ளை மாளிகையில் தீபாவளி கொண்டாடியது, நிறைய இந்திய அமெரிக்கர்களுக்கு தனது மந்திரி சபையில் இடம் அளித்தது ஆலோசகர்களாக வைத்துக் கொண்டது, இந்தியாவின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்தது போன்ற ஒபாமாவின் செயல்கள் அவருக்கு இந்தியர்களிடம் பெரும் ஆதரவை உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால் அவர் இந்தியாவுக்கு அமெரிக்க வேலைகளை அனுப்புவதற்கு பெரும் தடை போடுவதும் இந்தியாவில் இருந்து மென்பொருளாளர்களை அழைத்து வருவதற்கு முட்டுக் கட்டைகள் போடுவதும் சிறிய அதிருப்தியையும் அவர் மீது ஏற்படுத்தியுள்ளன. இரு வேட்பாளர்களுமே பாக்கிஸ்தானுக்கு நிதியுதவியையும் ஆதரவையும் தொடர்ந்து அளிக்கப் போகிறார்கள். ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து அமெரிக்கப் படைகளை விலக்கும் பொழுது அதன் பாதிப்பு இந்தியாவுக்கு பெரும் அளவில் இருக்கக் கூடும் அதைப் பற்றி இரு வேட்ப்பாளர்களும் அக்கறை கொள்ளப் போவதில்லை. மற்றபடி இந்தியாவின் மீதான வெளியுறவுக் கொள்கைகளில் பெரும் மாறுதல் ஏதும் இருக்கப் போவதில்லை.

இந்தத் தேர்தலில் ஏராளமான இந்தியர்கள் பல்வேறு பதவிகளுக்காக போட்டியிடுகிறார்கள். கலிஃபோர்னியாவின் சிலிக்கான் வேலி பகுதியான ஃப்ரீமாண்ட் நகரின் மேயர் பதவிக்காக அனு நடராஜன் என்ற தமிழ் பெண்மணி போட்டியிடுகிறார். இந்தியர்கள் பெரும்பான்மையாக இல்லாத இடங்களிலும் கூட பல இந்தியர்கள் போட்டியிடுகிறார்கள்.

வரும் செவ்வாய் நவம்பர் 6ம் தேதி இரவு அடுத்த அமெரிக்க அதிபர் தேர்ந்தெடுக்கப் படுவார். அது எவராக இருந்தாலும் அவர் முன்னால் பெரும் சவால்களும் சோதனைகளும் காத்திருக்கின்றன. முக்கியமாக வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் பூதாகரமான ஒரு பிரச்சினையாக உருவெடுத்துள்ளது. அதைத் தீர்ப்பதும் புதிய வேலை வாய்ப்புக்களை உருவாக்குவதும் பெரும் சவாலாக அமையப் போகிறது. அமெரிக்காவின் கடனைக் குறைப்பது அடுத்த பெரும் சவாலாகக் காத்திருக்கிறது. ஈரான் நாட்டை அணு குண்டு தயாரிப்பதில் இருந்து தடுப்பது முக்கியமான வெளியுறவு சவாலாகக் காத்திருக்கிறது. உள்நாட்டு வெளிநாட்டுப் பிரச்சினைகளைச் சமாளித்து கடனில் இருந்தும் பொருளாதாரச் சிக்கல்களில் இருந்து நாட்டை மீட்டு அடுத்த கட்டத்திற்கு செல்லும் பொறுப்பு அடுத்த ஜனாதிபதிக்கு பெரும் சுமையாகக் காத்திருக்கின்றது. அதை தேர்ந்தெடுக்கப் படவிருக்கும் ஜனாதிபதி எப்படி எதிர் கொள்ளப் போகிறார் என்பதை அமெரிக்காவும் உலக நாடுகளும் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறார்கள். அடுத்து தேர்ந்தெடுக்கப் படவிருக்கும் அமெரிக்க ஜனாதிபதி உள்நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் கணிசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக் கூடியவர் என்பதினால் இந்தத் தேர்தல் அனைத்து உலக நாடுகளினாலும் உன்னிப்பாக கவனிக்கப் பட்டு வருகின்றன.

வரும் நவம்பர் ஆறு செவ்வாய் இரவு அன்று அதற்கான விடை கிடைக்கும். காத்திருக்கலாம்.

(முற்றும்)

அணு உலையைக் குலைக்கும் அந்நியக் கரங்கள்

‘குட்டுப் பட்டாலும் மோதிரக் கையால் குட்டுப்பட வேண்டும்’ என்பார்கள். அது கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்களுக்கு மிகச் சிறப்பாகப் பொருந்துகிறது. அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராட்டங்களுக்கு அமெரிக்க நாட்டின் தன்னார்வ நிறுவனங்கள் நிதி உதவி செய்கின்றன என்ற நமது பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கின் கருத்து, ‘மோதிரக்கையால் குட்டு’ அல்லாமல் வேறென்ன?

சதா சர்வகாலமும் அமெரிக்க முதலாளிகள் சொல்வதையே வேதமாகக் கொண்டு செயல்படும் நமது பிரதமரே கூறி இருப்பதால், இந்தக் கருத்தின் உண்மைத்தன்மையை நாம் சந்தேகிக்க வேண்டியதே இல்லை. இயக்கத்துக்கு தயார்நிலையில் கூடங்குளம் அணுஉலை இருந்தும் மக்களின் வெகுஜனப் போராட்டத்தால் அதை திட்டமிட்டபடி துவக்க முடியாமல் அரசு தவிக்கிறது. இந்த வெகுஜனப் போராட்டத்தின் பின்னணியைத் தான் பிரதமர் பிட்டு வைத்தார். கூடவே ஒரு முக்கியமான, சிக்கலான, இதுவரை அரசு மறைத்துவந்த ஆபத்தான விஷயத்தையும் அம்பலப்படுத்தி இருக்கிறார்.

அது, நம் நாட்டில் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் என்ற பெயரில் இயங்கும் பல அமைப்புகள் சேவைக்காக என்று கூறி வெளிநாடுகளிலிருந்து பெறும் கோடிக் கணக்கான நிதி வேறு செயல்களில் பயன்படுத்தப்படுவதையும் பிரதமரின் பேட்டி வெளிப்படுத்தி இருப்பது தான். குறிப்பாக மதமாற்ற வியாபாரிகளான கிறிஸ்தவ அமைப்புகள் கிறிஸ்தவ நாடுகளிலிருந்து ‘சேவை’ என்ற போர்வையில் பெறும் கோடிக் கணக்கான பணம் நமது நாட்டில் சமூகச் சீர்குலைவுக்கு வித்திடும் மதமாற்ற நடவடிக்கைகளில் பெரும்பங்கு வகிப்பதை மறுக்க முடியாது.

இதில் முன்னணி வகிப்பவர் தான் கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பு இயக்கத்தின் தலைவர் சுப. உதயகுமார். இவர் அடிப்படையில் ஒரு கிறிஸ்தவ மத வெறியர். வெளிநாடுகளில் கல்வி ஆராய்ச்சி செய்வதாக கூறிக்கொண்டு ஆர்.எஸ்.எஸ்.- பா.ஜ.க. குறித்து தவறான கருத்துக்களை உருவாக்கும் ‘ஆராய்ச்சி’ நூல்களை எழுதியவர் தான் உதயகுமார். ‘Presenting the Past: Anxious History and Ancient Future in Hindutva India’, ‘Om-made’ History: Preparing the Unlettered for the Future Hindu Rashtra’, ‘Historicizing Myth and Mythologizing History: The Ayodhya Case in India’, ‘Mapping the ‘Hindu’ Remaking of India’, ‘Betraying a Futurist: The Misappropriation of Gandhi’s Ramarajya’ போன்றவை அவர் எழுதிய நூலகளில் சில. இந்த நூல்களை வெளியிட உதவிய வெளிநாடுகளே, தற்போது கூடங்குளம் எதிர்ப்பு போராட்டத்துக்கு நிதி உதவி செய்கின்றன. இதில் வியப்பதற்கு ஏதுமில்லை.

அடிப்படையில் உதயகுமார் ஒரு மத அடிப்படைவாதி. அவர் அறிவுத்துறையில் (Intelectual) கிறிஸ்தவ மதத்தின் தாக்கத்துக்காக பணிபுரிய நியமிக்கப்பட்டவர். அவர் தனது பணிகள் இதுவரை கச்சிதமாகவே செய்து வந்திருக்கிறார். ஆனால் தனக்கு என்று அரசியல் சார்ந்த எண்ணங்கள் இல்லை என்று இப்போது புருடா விடுகிறார். ”1998 ல் வாஜ்பாய் தலைமையில் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசு அமைந்தபோது, மத்திய அரசின் செயல்பாடுகளைக் கண்காணிக்க அறிவுஜீவிகள் குழுவை அமைக்க முயன்றதாகவும், அதற்கு மவுன்ட் ரோடு மகாவிஷ்ணு’வான ஹிந்து ராம் ஆதரவளித்ததாகவும்’ அவரே ஒரு இணையக் கட்டுரையில் எழுதி இருக்கிறார். தவிர ‘இந்திய பசுமைக் கட்சி’ என்ற கட்சியின் நிறுவனராகவும் இவர் இருக்கிறார். இக்கட்சி தேர்தல் அரசியலில் இப்போது ஈடுபடாவிட்டாலும், பாஜகவுக்கு எதிரான சிந்தனைகளைப் பரப்ப தேர்தல் காலத்தில் பயன்படும் என்பது ரகசியமல்ல.

இவரது நூல்கள், ஹிந்துத்துவ வெறுப்பை உமிழும் இவரது ஆழ்மனதை புலப்படுத்தும் அரிய ஆவணங்கள். உண்மையில் இவர் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஆதரவானவர். ஆனால், இறையருளால், இவரது முகத்திரையை காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த பிரதமரே தோலுரித்திருக்கிறார். அதற்கு முன்னதாக, கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவர்களின் இந்திய தலைமை பீடங்களை அணுகி காங்கிரஸ் தலைவர்கள் சிலர் மேற்கொண்ட சமரச முயற்சி பலரும் அறியாதது.

கூடங்குளம் அணுஉலை திட்டம் ரஷ்ய உதவியுடன் நிறுவப்பட்டது. இதற்கான ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது காங்கிரஸ் ஆட்சிக் காலத்தில், ராஜீவ் காந்தி பிரதமராக இருந்தபோது தான். அப்போது கோர்பசேவ் ரஷ்ய அதிபராக இருந்தார். இந்தத் திட்டத்துக்காக ராஜீவுக்கு ரஷ்யா ‘அன்பளிப்பு’ வழங்கியதாகவும் பேச்சு உண்டு. இன்றும் கூட கோர்பசேவ் ராஜீவ் குடும்பத்தின் ஆப்த நண்பராக உள்ளார். சோனியா குறித்த வாழ்க்கை வரலாறு நூலுக்கு முன்னுரை எழுதியவர் கோர்ப்பசேவ். அப்படிப்பட்ட நிலையில், கூடங்குளம் அணுஉலை முடங்குவதை கௌரவப் பிரச்னையாக காங்கிரஸ் காண்கிறது. எனவே தான், அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராளிகளுக்கு எதிராக காங்கிரஸ் களம் இறங்கியது. சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடாது என்று சும்மாவா சொன்னார்கள்?

காங்கிரஸ் கட்சியின் அணுஉலை ஆதரவு நிலைப்பாட்டுக்கு என்ன காரணம் இருப்பினும் இருந்துவிட்டுப் போகட்டும். அதை ஆதரிக்கும் பிற கட்சிகள் தேச நலனின் அடிப்படையில் இதைத் துவக்க வேண்டும் என்று கோருகின்றன. உண்மையில் இத்திட்டம் இப்போதுள்ள வடிவுக்கு வர முக்கிய காரணமாக இருந்தது பாஜக தான். வாஜ்பாய் பிரதமராக இருந்தபோது தான், முடங்கிக் கிடந்த அணுஉலைத் திட்டம் வேகப்படுத்தப்பட்டது. இந்நிலையில் தான், பல்வேறு கெஞ்சல்களையும் புறந்தள்ளிய உதயகுமார் கும்பல் மீது மத்திய அரசு நடவடிக்கை எடுக்கத் துவங்கி இருக்கிறது.

அதற்கு முன்னதாக ‘புதுவையின் கபில் சிபல்’ நாராயணசாமியை அனுப்பி தனது பிரசாரங்களை மத்திய அரசு முடுக்கிவிட்டது. அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள மக்களுக்கு தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் விளக்க வேண்டிய விஷயங்களை நாராயணசாமியின் ஆணவப் பேச்சுக்கள் திசை மாற்றின. முன்னாள் ஜனாதிபதி அப்துல் கலாம் அணு உலைக்கு ஆதரவாகவும், கூடங்குளம் மக்களுக்கு நன்மை அளிப்பதாகவும் முன்வைத்த திட்டங்கள் போலல்லாது, ஆணவப் போக்குடன் மத்திய அரசு நடந்துகொண்டது. அதன் விளைவாக உதயகுமார் கும்பலுக்கு ஆதரவு பெருகியது. மத்திய அரசுடன் ஊடல் கொண்டாடும் தமிழக அரசு எதையும் கண்டுகொள்வதில்லை என்ற முடிவில் உறுதியாக இருக்க, போராட்டக் காரர்களுக்கு வசதியாகிவிட்டது.

இருப்பினும் நாராயணசாமியின் பேச்சு ஒருவிதத்தில் நன்மை அளித்தது. கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்களுக்கு வெளிநாடுகளில் இருந்து வரும் முறைகேடான நிதி உதவி குறித்து அவர்தான் முதலில் புகார் கூறினார். பிற்பாடு அதையே பிரதமரும் உறுதிப்படுத்தினார். இதில் காங்கிரஸ் கட்சி ஆரம்பத்தில் தர்ம சங்கடமான நிலையில் தான் தவித்தது. அணுஉலை எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்துவோர் உள்ளூர் கிறிஸ்தவ பாதிரியார்கள் என்பதே காங்கிரஸ் கட்சியின் சங்கடத்துக்கு காரணம். எனவே தான், கத்தோலிக்கர்களின் இந்திய தலைமை குருமார்களுடன் மத்திய அமைச்சர்கள் சிலர் பேச்சு நடத்தினர். அதனால் பயன் பெரிய அளவில் விளையவில்லை. ஏனெனில், மதத்தை விட, இந்தப் போராட்டத்துக்கு நிதி உதவி அளிக்கும் நாடுகளின் சர்வதேச அரசியல் வலுவானது.

அமெரிக்காவும், பிரான்சும் அடிப்படையில் கிறிஸ்தவ ஆதரவு நாடுகளாக இருந்தாலும், ரஷ்யாவுக்கு எதிரானவை. ரஷ்யாவின் வளர்ச்சியை முடக்க அமெரிக்கா பனிப்போர் காலத்திலிருந்தே பல கோடி டாலர்களை செலவிட்டு வருகிறது. அதற்கு உதவும் சாதனங்களாகவே தன்னார்வ நிறுவனங்களை (NGO) உலக நாடுகளில் அமெரிக்க பயன்படுத்தி வருகிறது. சர்வதேச அரசியலில் தனது தாக்கத்தை செலுத்த விரும்பும் நாடுகளின் கைப்பிள்ளைகளாகவே இந்த தன்னாவத் தொண்டு நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. இது ஒன்றும் பரம ரகசியம் அல்ல.

அணு உலை எதிர்ப்பாளர் உதயகுமாரும் கூட, SACCER (South Asian Community Center for Education and Research) என்ற தன்னார்வ நிறுவனத்தை நடத்துபவர் தான். இத்தகைய அமைப்புகளில் நோக்கம் கல்வி, ஊரக வளர்ச்சி, ஏழ்மை ஒழிப்பு என்பது போன்று அறிவிக்கப்பட்டாலும், உள்நோக்கம் வேறாக இருப்பதையே அனுபவத்தில் காண்கிறோம்.

கிறிஸ்தவ அமைப்புகளும் இந்த தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களின் போர்வையில் இந்தியாவில் இயங்கி வருகின்றன. இந்த நிறுவனங்களுக்கு வரும் கோடிக்கணக்கான நிதி உதவியை தற்போது மத்திய அரசின் நடவடிக்கைகள் ஊர்ஜிதப்படுத்தி இருக்கின்றன. நாடு முழுவதும் தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களை கண்காணிப்பு வளையத்துக்குள் கொண்டுவந்துள்ளது மத்திய உள்துறை அமைச்சகம். கூடங்குளம் அனுபவம் ஒருவகையில் மத்திய அரசுக்கு நல்ல புத்தியைக் கொடுத்திருக்கிறது. இறைவனுக்கு நன்றி!

திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடி பகுதிகளில் இயங்கும் பல தன்னார்வ அமைப்புகள் கிறிஸ்தவர்களால் நடத்தப்படுபவை. அவற்றுக்கு சமூகப் பணிக்கென (உதாரணமாக சுனாமி நிவாரணம் என்ற பெயரில் வரும் பணம்) கிறிஸ்தவ வழிபாட்டுத் தலங்கள் கட்டப் பயன்படுத்தப்படுவதையும் மதமாற்ற நடவடிக்கைகளில் செலவிடப்படுவதையும் காண முடியும். இது புதிய புகாரல்ல. கடந்த 30 ஆண்டுகளாக தமிழகத்தில் இந்து முன்னணி கூறிவரும் குற்றச்சாட்டு தான். இவ்வாறு கிறிஸ்தவ நிறுவனங்களுக்கு வரும் நிதி அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்களுக்கு மடை மாற்றப்பட்டதா என்பது குறித்து அரசு ஆராய்ந்தது. (சமூக வளர்ச்சிப் பணிக்காக என்று கூறி பெறும் நிதியை மதமாற்ற நடவடிக்கைகளுக்கு மட்டும் மடை மாற்றலாமா?)

துவக்கத்தில் ஏழு அமைப்புகளை ஆராய்ந்த உள்துறை அமைச்சகம், தற்போது நான்கு அமைப்புகள் மீது நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது. அவை: ஊரக மேம்பாட்டு மையம் (RUC), தூத்துக்குடி டயோசிசன் சங்கம் (TDA), குட் விஷன், ட்ரினிடி ஊரகம் மற்றும் நகர்ப்புற அதிகாரம் அளிக்கும் அமைப்பு (TRUE) ஆகியவை. இதில் மத்தியப் புலனாய்வுத் துறையால் RUC , TDA அமைப்புகள் விசாரிக்கப்படுகின்றன. குட் விஷனும் TRUE அமைப்பும் தமிழக புலனாய்வு அமைப்பால் விசாரிக்கப்படுகின்றன.

இவற்றில் தூத்துக்குடியில் இயங்கும் TDA அமைப்பு கடந்த நிதியாண்டில் பிரான்ஸ் நாட்டிலிருந்து ரூ. 1.43 கோடி பெற்றுள்ளது. ஜெர்மனியிலிருந்து 84 லட்சமும், இத்தாலியிலிருந்து 61 லட்சமும், நெதர்லாந்திலிருந்து 45 லட்சமும் என, 2010 -11 ல் இந்த அமைப்பு பெற்ற மொத்த வெளிநாட்டு நிதி உதவி ரூ. 3.60 கோடிக்கு மேல்! இதேபோல RUC அமைப்பு சென்ற நிதியாண்டில் பெற்ற மொத்த நிதி ரூ. 2.38 கோடி! இந்த நிதி மதமாற்ற நடவடிக்கைகளிலும் அணு உலை எதிர்ப்புப் போராட்டங்களுக்கு உதவும் செயல்பாடுகளிலும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இவையல்லாமல், திருநெல்வேலி, தூத்துக்குடியில் அரசின் கண்காணிப்பு வளையத்தில் உள்ள சில தன்னார்வ நிறுவனங்களும், அவற்றுக்கு வந்த வெளிநாட்டு நிதி உதவியும் குறித்த தகவல்கள் இதோ…

1 . சால்வேஷன் ஆர்மி இந்திய சவுத் ஈஸ்டர்ன் டெரிட்டரி (ரூ. 8.45 கோடி)

2 . சோஷியோ எகனாமிக் அண்ட் எஜுகேஷனல் டெவெலப்மென்ட் சென்டர் (ரூ. 4.41 கோடி)

3 . தி காக்ரிகேஷன் ஆப் தி பிரதர்ஸ் ஆப் தி சேக்ரட் ஹார்ட் ஆப் ஜீசஸ் (ரூ. 2.74 கோடி)

4 . பீப்பிள்ஸ் ஆக்ஷன் அண்ட் கம்யுனிட்டி எம்பவர்மென்ட் (ரூ. 2.64 கோடி)

5 . டோனாவூர் பெல்லோஷிப் (ரூ. 2.59 கோடி)

6 . சவுத் இந்தியா அசெம்ப்ளீஸ் ஆப் காட் (ரூ. 2.55 கோடி)

7 . தூத்துக்குடி மல்டி பர்பஸ் சோஷியல் சர்வீஸ் (ரூ. 2.44 கோடி)

-இவ்வாறு பட்டியல் நீள்கிறது. நாடு முழுவதும் இதுபோல 72 தன்னார்வ நிறுவனங்கள் மத்திய அரசின் கழுகுப் பார்வையில் தற்போது சிக்கியுள்ளன. எனினும் இதுகுறித்த மேல் விபரங்களை அரசு வெளிப்படுத்தவில்லை. பொதுவான கண்ணோட்டத்தில், கிறிஸ்தவ நிறுவனங்கள் சேவை நிறுவனங்களின் பெயரில் பல்வேறு வெளிநாடுகளிலிருந்து பணம் பெறுவது உறுதியாகத் தெரிகிறது. இந்தப் பணம் தான், உள்நாட்டில் பல குழப்பங்களுக்கு வித்திடுகிறது.

உதாரணமாக வேர்ல்டு விஷன் என்ற ஒரு அமைப்பு இந்தியாவில் உள்ள ஏழைக் குழந்தைகளின் கல்விக்காக பாடுபடுவதாகக் கூறி நன்கொடைகளை உள்நாட்டில் திரட்டுகிறது. இந்த அமைப்பே ஒரு சர்வ தேச அமைப்பு. பல ஆசிய நாடுகளில் இதற்கு கிளைகள் உண்டு. வெளிநாட்டு நிறுவனமான இதற்கு வெளிநாடுகளில் இருந்தும் நிதி குவிகிறது. அதுபோக உள்ளூரிலும் கையேந்துகிறது. எல்லாம், பாவிகளை ரட்சிக்க!

இவ்வாறாக, கிணறு வெட்ட பூதம் கிளம்பிய கதியாக இருக்கிறது, கிறிஸ்தவ சேவை நிறுவனங்களுக்கு வரும் வெளிநாட்டுப் பணம் குறித்த தகவல்கள். கூடங்குளம் எதிர்ப்பு போராட்டத்துக்கு தலைமை வகிக்கும் இடிந்தகரை மக்களுக்கு இதில் பெரும் பகுதி செலவிடப்படுவதாகக் கூறுகிறார், அதே பகுதியில் வாழும் அணுஉலை ஆதரவு இயக்கத்தின் நிர்வாகி சத்தியசீலன். இந்த விவரம் அனைத்தையும் அறிந்திருக்கும் உள்ளூர் இந்து அமைப்புகள் அப்பகுதிகளில் கடுமையான எதிர்ப்புக்கிடையே அணுஉலை ஆதரவு பிரசாரம் செய்து வருகின்றன. அண்மையில் திருநெல்வேலி மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலக வளாகத்தில் அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்களான கிறிஸ்தவர்களுக்கும் இந்து முன்னணியினருக்கும் இடையே நேரிட்ட மோதலை இங்கு குறிப்பிடலாம்.

குமரி, நெல்லை மாவட்டங்களின் அரசியல் களத்தைத் தீர்மானிப்பவர்களாக பாதிரியார்கள் இருப்பதால், சங்கரன்கோவில் இடைத்தேர்தலை முன்னிட்டு அதிமுக தலைவி ஜெயலலிதா அமைதி காப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. அவரது கூடங்குளம் அணுஉலை குறித்த குழப்பமான நிலைப்பாடு விரைவில் மாறுவதற்கான அறிகுறிகள் தோன்றத் துவங்கி உள்ளன. கடற்கரையோர கிராமங்களில் மாநில உளவுத்துறையினர் உபயோகமான தகவல்களைத் திரட்டி வருவது அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்களுக்கு கிலி ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. ஆனாலும், ஜெயலலிதாவை வானளாவப் புகழ்ந்து ‘அரசியல்’ நடத்துகிறார் உதயகுமார். இந்த நாடகத்துக்கு விரைவில் திரை போடப்பட உள்ளது.

இந்த அணுஉலை எதிர்ப்பு போராட்டங்களுக்கு அமெரிக்க, பிரெஞ்ச் நாட்டு அமைப்புகள் உதவ வேண்டிய தேவை என்ன என்ற கேள்வி எழுகிறது. காரணம் தெளிவு. இந்தியாவில் அணுஉலை அமைக்கும் ஒப்பந்தத்தைப் பெற முயன்ற இந்நாடுகள் சில காரணங்களால் தோல்வியைத் தழுவின. இந்தியாவின் நண்பனாக இருந்த ரஷ்யா அந்த இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டது. எனவே தான் ரஷ்ய அணு உலைகள் இயங்குவதை எப்பாடு பட்டாவது தடுக்க அவை முயற்சிக்கின்றன என்பது ஒரு தகவல். இது உண்மையாகவே இருக்கலாம். ஏனெனில் ஆயுத பேரங்களில் ஈடுபடுவதற்காக இத்தகைய தன்னார்வ சேவை அமைப்புகளைப் பயன்படுத்துவது வல்லரசு நாடுகளின் வழக்கமே. கூடங்குளம் அணுஉலை மின்னுற்பத்திக்கு என்று சொல்லப்பட்டாலும் அதன் அணு ஆயுத உபயோகங்கள் முக்கியமானவை. இதனை நாட்டுநலன் கருதி வெளிப்படுத்த முடியாத நிலையில் நமது விஞ்ஞானிகள் உள்ளனர். இதை உணர்ந்தே அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் நாடுகள் எதிர்க்கின்றன என்று கருதலாம்.

இதை வெளிப்படையாகக் கூற முடியாவிட்டாலும், பிரதமர் அமெரிக்க பத்திரிகைக்கு (Science) அளித்த பேட்டியில் கோடிட்டுக் காட்டி இருக்கிறார். அவர் கூறியது இது தான்:

”நாட்டின் மின்னுற்பத்தியை அதிகரிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை சில தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள் புரிந்துகொள்வதில்லை. இவற்றில் பல, அமெரிக்காவில் உள்ளவை. இதனால் தான் அணுமின் நிலையங்கள் பிரச்னைகளை சந்திக்கின்றன…. எங்கள் நாடு சந்திக்கும் வளர்ச்சி தொடர்பான சவால்களை அமெரிக்காவிலிருந்தும் ஸ்காண்டிவேவிய நாடுகளிலிருந்தும் நிதி உதவி பெறும் இந்திய தன்னார்வ நிறுவனங்களும் புரிந்துகொள்ளவில்லை…”

இத்தனைக்கும் பிரதமர் மிகவும் பூடகமாகவே கூறி இருக்கிறார். இதற்கே பிரதமர் தங்களை இழிவு படுத்திவிட்டதாக கூக்குரல் இடுகிறார் உதயகுமார். பிரதமர் மீதே வழக்கு தொடுப்பதாகவும் மிரட்டுகிறார். இதையும் நமது அரசுகள் ஜனநாயகம் என்ற போர்வையில் அனுமதிக்கின்றன.

தமிழ்நாட்டில் உள்ள தன்னார்வ அமைப்புகளுக்கு 2009 -10 ம் ஆண்டில் அந்நிய நாடுகளிலிருந்து வந்த நிதி ரூ. 1,663 கோடி. தமிழகத்தில் மட்டும் 3,218 தன்னார்வ அமைப்புகள் அயல்நாடுகளிலிருந்து நிதி உதவி பெறுகின்றன’ என்கிறது ‘புதிய தலைமுறை’ வார இதழ். இந்த புள்ளிவிபரம் நம்மை எச்சரிக்கிறது. தூத்துக்குடியில் இயங்கும் சில தன்னார்வ அமைப்புகளின் தேசவிரோத நடவடிக்கைகள் அம்பலம் ஆகியுள்ள நிலையில், அந்நியக் கரங்களாக இயங்கும் இத்தகைய அரசுசாரா அமைப்புகளை கண்காணிப்பது அவசியம். அவசியம் ஏற்பட்டால், இவற்றுக்கு வரும் நிதிப் பரிமாற்றத்தை முடக்குவதும் அவசியம். கூடங்குளம் அளித்துள்ள பாடம் இது எனில் மிகை இல்லை.

சூடானைக் கடித்த டிராகுலாக்கள் – 3

கடந்த பதிவுகளில், கிறித்துவ மற்றும் இஸ்லாமிய மத மாற்றத்தால் எவ்வாறு அங்குள்ள மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள் என்பதைப் பற்றியும் (பாகம் 1), சூடானின் பெட்ரோலைக் கொள்ளை அடிக்க Bush-ன் தலைமையிலான அரசின் மூன்று அடுக்குத் திட்டத்தைக் குறித்தும் (பாகம் 2) பார்த்தோம். இனி அமெரிக்காவின் இரண்டாம் திட்டம், எண்ணை வளங்கள் உள்ள பகுதிகளை எவ்வாறு மத மாற்றம் செய்து கிறித்துவ மிஷினரிகளின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தது என்பதைப் பற்றியும், சீனாவின் ஆக்கிரமிப்பைப் பற்றியும் இந்த பதிவில் காணலாம்.

breaking-sudan

1980க்கு பிறகு சூடான் அரசு அமெரிக்காவின் சதியால் ஜிஹாதிகளின் கையில் சென்றடைந்தது. ஜிஹாதிகள் தலைமையிலான கூட்டணி,  ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றவுடன் அரேபியாவின் இஸ்லாமிய ஷரியா சட்டத்தை நாடு முழுவதும் அமுல் படுத்தியது. இதற்கு ஆளும் கூட்டணியில் இருந்த கம்யூனிஸ்டுகள் எந்த எதிர்ப்பையும் தெரிவிக்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

தெற்குப் பகுதியில் இருந்த தன்னாட்சி சுதந்திரம் முழுமையாக நீக்கப்பட்டு,  சூடானின் பாரம்பரிய வழிபாட்டு முறை மறுக்கப்பட்டு, அரேபிய மதம் மற்றும் மொழி கட்டாயமாக்கப்பட்டது; குரான் கட்டாயப் பாடமாக அறிவிக்கப்பட்டது. ஆடைகளும் சூடானின் பாரம்பரிய முறைப்படி இல்லாமல் அரேபிய முறைப்படியே இருக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்தப்பட்டது. இதன் காரணமாக சூடானின் ஜிஹாதி அரசிற்கு எதிராக அன்யா-ந்யா(Anya-Nya) II என்ற பழங்குடியினரின் படை மீண்டும் சூடான் அரசை எதிர்த்துப் போராடத் துவங்கியது. ஆனால் இந்த முறை இவர்களால் முழுபலத்துடன் மோத முடியவில்லை. காரணம் இந்த பழங்குடிப் படையில் இருந்த மிகப் பெரிய இரண்டு இனக் குழுக்களான நுயெர்[Nuer] மற்றும் டிங்கா[Dinka] இன மக்களிடையே நிலவிய ஒற்றுமையின்மையே காரணம். இந்த ஒற்றுமையின்மைக்கு முழுமுதற் காரணம் கிறித்துவ மத மாற்றம்.

sudan-ethnic1நிஹோலிக் என்ற உலகின் எல்லா உயிரிலும் நிறைந்து இருப்பதாக கருதப்படும் தெய்வத்தை டிங்கா இன மக்கள் வணங்குகின்றனர். நிஹோலிக் தெய்வம் மனிதருக்குள் வந்து அருள் வாக்கு தருவதாக டிங்கா இன மக்கள் நம்புகின்றனர். இந்த நம்பிக்கையைப் பயன்படுத்தி கிறித்துவ மிஷினரிகள் போலிச் சாமியார்களை உருவாக்கி எளிதாக மதம் மாற்றியதோடு மட்டும் இல்லாமல், போலி இனவாதக் கோட்பாட்டை உருவாக்கிப் (பார்க்க: பாகம் – 2) பிற இனத்தவர்களுடன் தொடர்பையும் துண்டித்தனர். மிகக் குறுகிய காலத்திலேயே மிக வேகமாக மத மாற்றம் நடந்தது. இவ்வாறு மதம் மாறிய டிங்கா குழுக்களுக்கு கோடி கணக்கான பணம் வழங்கப்பட்டது. இந்த இனக்குழுக்களைச் சேர்ந்த மக்களுக்குப் பல துறைகளில் (திறமை இருந்தாலும் சரி இல்லாவிட்டாலும் சரி) சர்வதேச அங்கீகாரமும் கிறித்துவ மிஷினரிகள் மூலமாகக் கிடைத்தது. விளைவு, பெரும்பான்மையான மக்கள் மதம் மாறிவிட்டனர். டிங்கா இன மக்கள் கிறித்துவ மிஷினரிகளின் முழுக் கட்டுபாட்டில் கொண்டு வரப்பட்டனர்.

ஆனால் ஆப்பிரிக்காவின் மிக சக்திவாய்ந்த போராளிப் பழங்குடியான நுயெர் இன மக்களைக் கிறித்துவ மிஷினரிகளால் எளிதாக மதம் மாற்ற முடியவில்லை. காரணம் இவர்கள் தங்கள் மாடு மேய்க்கும் தொழிலையும் முன்னோர்களையும் தெய்வமாக நினைப்பவர்கள். அரேபிய முஸ்லீம்கள் மற்றும் இங்கிலாந்துக் கிறித்துவர்கள் என்று எத்தனையோ படையெடுப்பிலும் தங்களின்  உயிரைக் கொடுத்து ஒட்டு மொத்தச் சூடானிய பழங்குடியினத்தைக் காத்த உத்தமர்கள் இந்த நுயெர் பழங்குடியினர். குல தெய்வமாக வழிபட வேண்டிய இந்த பழங்குடியினர் கிறித்துவ மிஷினரிகளின் துண்டுதலால் டிங்கா இன மக்களால் கொல்லப்பட்டது மிக வேதனையான விஷயம். இதனைக் குறித்து  பிறகு விரிவாகக்  காணலாம்.

மதம் மாறிய டிங்கா பழங்குடியினர் அன்யா-ந்யா படையில் இருந்து வெளியேறத் தொடங்கினர். நுயெர் இன மக்கள் மட்டுமே தவிர அன்ய-ந்யா பழங்குடிப் படையில் லொடுகோ(Lotuko) , மாடி(Madi) , பாரி(Bari) , அசோலி(Acholi), ஸண்டி(Zande) போன்ற பிற இனக்குழுக்களும் இருந்தனர். ஆனால் இவர்களும் நீண்ட நாள் அன்யா-ந்யா படையில் இருக்கவில்லை. இதற்குக் காரணம், தெற்குச் சூடானின் கல்வி, தொழில் துறை, விவசாயம் மற்றும் அரசியல் அதிகாரம் ஆகியவை கிறித்துவர்களாக மதம் மாறியவர்கள் கையில் அதாவது அமேரிக்க சர்ச்சுகளின் கையில் சென்று இருந்தது. இவை அனைத்திற்கும் H W Bush கொட்டிய கோடிக்கணக்கான பணம் உதவிகரமாக விளங்கியது.

nuer1

1983 ஆம் ஆண்டு அதாவது H W Bush அமெரிக்க துணை ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்று இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு பின், கிறித்துவ மிஷினரிகளின் உதவியுடன் SPLA ( Sudan People Liberation Army) என்ற கிறித்துவத் தீவிரவாதப் படையை டிங்கா பழங்குடியினரை வைத்து உருவாக்கினர். இந்த ஆப்ரகாமியத் தீவிரவாதப் படையை மேற்கத்தியக் கிறித்துவ ஊடகங்கள் விடுதலை போராளிகளாகச் சித்தரித்து சர்வதேச அங்கீகாரத்தைப் பெற்று தந்தன. அமெரிக்காவின் நோக்கம் தெற்கு சூடானை பிரிப்பது மட்டுமல்ல, அதைக் கிறித்துவ நாடாக மாற்றி ஒட்டு மொத்தப் பெட்ரோலையும் கொள்ளை அடிப்பதேயாகும்.spla-symbol

ஆனால் அமெரிக்காவின் இந்த நோக்கத்திற்கு மிகப் பெரியப்  பின்னடைவாக இருந்தது அன்யா-ந்யா படை. அன்யா-ந்யா படை தனி நாட்டை விட இழந்த அரசியல் மற்றும் தன்னாட்சி அதிகாரத்தையே அதிகமாக வலியுறுத்தியது. ஆனால் அமெரிக்காவோ SPLA உதவியுடன் கார்தூம் (Khartoum) என்றழைக்கப்படும் வர்த்தக மற்றும் இராணுவ முக்கியத்துவம் மிக்க மத்திய சூடான் தலைநகர் வரை கைப்பற்றி, சூடானின்  ஒட்டு மொத்த பெட்ரோலையும் தனது கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர வேண்டும் என்று விரும்பியது.

அன்யா-ந்யா படை தொடர்ந்தால் தனது நோக்கம் ஈடேறாது என்பதால், அன்யா-ந்யா படைத் தலைவர்களைக் கொல்ல அமெரிக்கா முடிவு செய்தது. SPLA தீவிரவாதப் படைக்கு அதிகப்படியான உபயோகப்படுத்தப்பட்ட பழைய இராணுவத் தளவாடங்களை அமெரிக்கா இலவசமாக வழங்கியது. கடைசியில் ஆப்ரகாமிய தீவிரவாதப்படை மண்ணின் மைந்தர்களான அன்யா-ந்யா பழங்குடிப் படையைச் சீரழித்து, ஒட்டு மொத்த சூடானின் பிரதி நிதியாக SPLA வை மாற்றியது. அன்யா-ந்யாவின் பல தலைவர்கள் மதம் மாற்றப்பட்டு SPLA வில் இணைக்கப்பட்டனர். ஆயினும் வீரம் மிக்க நுயெர் இனப் பழங்குடிகள் தொடர்ந்து ஆப்ரகாமியப் படைகளை எதிர்த்துப் போராடிக் கொண்டு இருந்தனர். (சுருக்கமாக சொன்னால் கிட்டத்தட்ட விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் கிறித்துவ மிஷினரிகள் எப்படி உள்ளே புகுந்து ஹிந்துத் தமிழ் அமைப்புத் தலைவர்களைக் கொன்றனரோ அது போலவே, SPLA யிலும் செய்தனர்.)

sudan-splaஅமெரிக்கா இரண்டாம் திட்டமான கிறித்துவ மத மாற்றம் மற்றும் தெற்கு சூடானின் பிரதிநிதியாக கிறித்துவர்களை கொண்டுவருவது ஆகிய இலக்குகளை நிறைவேற்றியது.

வடக்கு மற்றும் தெற்குப் பகுதிப் பிரச்னைகளைத் தவிர, வேறு ஒரு பிரச்னையும் இருந்தது. முஸ்லீம் அமைப்புகள் போடும் ஒட்டுக்காகவும், காசுக்காகவும் வாலை ஆட்டும் கம்யூனிஸ்டுகள், எப்பொழுதும் முஸ்லீகளின் ஒற்றுமை குறித்து பெருமையாகச் சொல்வார்கள். ஆனால் இது ஒரு வடிகட்டிய பொய் என்பதும்,  இஸ்லாம் என்பது அரேபியா என்ற ஒரு நாட்டின் ஏகாதிபத்தியத்திய ஆக்ரமிப்பின் ஒரு வடிவம் என்பதும்  சூடானில் நிருபணம் ஆனது. நிமெரியின் ஆட்சி முடிந்து, ஜிஹாதிகள் ஆட்சியைக்  கைப்பற்றிய பின், சூடானின் ஆளும் அரேபிய இனத்தைச் சேர்ந்த (அரேபிய மொழி பேசுவோர்) மக்கள், அரேபிய இனத்தைச் சேராத, முஸ்லீம்களாக மதம் மாறிய சூடானின பாரம்பரிய மக்களைக் கொடுமைப் படுத்த ஆரம்பித்தனர். அவர்கள் வாழும் பகுதிகள் முற்றிலுமாக புறக்கணிக்கப்பட்டன. 2003 ஆம் ஆண்டு அரேபிய இஸ்லாமியர்களால் பல ஆயிரக்கணக்கான கருப்பு நிறப் பழங்குடி இஸ்லாமியர்கள் கொல்லப்பட்டனர். அரேபியப் படை கண்களில் பட்ட ஆப்பிரிக்க கிராமங்களை எல்லாம் நாசம் செய்தது. இதனை பற்றிய முழுவிவரத்தை கீழே உள்ள படத்தில் தெளிவாக அறியலாம்.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/54/Villages_destroyed_in_the_Darfur_Sudan_2AUG2004.jpg

இறுதியில், அரேபிய இஸ்லாமியர்கள், மதம் மாறிய இஸ்லாமியப் பழங்குடியினர், மதம் மாறிய கிறித்துவப் பழங்குடியினர் மற்றும் மதம் மாறாத பழங்குடியினர் இடையே கடுமையான மோதல்கள் நடந்து கொண்டு இருந்தன. விளைவு எங்கும் பஞ்சம் தலை விரித்து ஆடியது. உணவுப் பற்றாக்குறைக்  காரணமாக மட்டும் கணக்கிலடங்கா மக்கள் உயிர் இழந்தனர்.

(குறிப்பு: இது போன்ற கலவரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட நாடுகளைக்  கிறித்துவ மிஷினரிகளின் உதவியுடன் மேற்கத்திய நாடுகளின் மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்கள், மரபியல் மாற்று உணவுப்( GM FOOD) பொருட்களைப் பரிசோதிக்கவும்  மற்றும் இராணுவ ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் தங்களது பரிசோதனைக் கூடங்களாகவும்  மாற்றி ஏற்கனவே கொடுமைப் படுத்தப்படும் மக்களை மேலும் கொடுமைப் படுத்துகின்றனர். இதற்காக பல கோடி டாலர்களை MNC நிறுவனங்கள் தங்களது பல்வேறு உலகளாவிய கிளைகளின் மூலம் நன்கொடை என்ற பெயரில் கிறித்துவ மிஷினரிகளுக்கு வழங்குகின்றன. இவ்வாறு பெறப்பட்ட பணம் தான் மத மாற்ற வியாபாரத்திற்குப் பயன்படுகின்றன.)

அமெரிக்கா சூடானின் ஆட்சியை இஸ்லாமிய மதவாதிகளின் தலைமையிலான கூட்டணியின் கீழ் கொண்டு வந்ததன் பின்பு, ஆளும் சூடான் அரசாங்கத்துடனான தனது அனைத்து இராணுவ  மற்றும் பொருளாதார உறவுகளை, மனித உரிமை மீறல் என்று காரணம் காட்டி நிறுத்திக் கொண்டது. இதனால் ஆளும் சூடான் அரசாங்கம் இராணுவத் தளவாடங்கள் இல்லாமல் மிகப் பெரிய பின்னடைவைச் சந்தித்தது. ஒரு கட்டத்தில் SPLA படையிடம் தோற்கும் அளவுக்குச் சென்றது.

china

இந்த நிலையில் சீனா ஆளும் அரேபிய சூடான் அரசாங்கத்திற்கு இராணுவ மற்றும் பொருளாதார உதவிகளைச் செய்கிறேன் என்று கூறிச் சூடான் உள்ளே நுழைந்தது. சீனாவின் இராணுவத் தளவாட உதவியுடன் ஆளும் இஸ்லாமிய அரசு கிறித்துவத் தீவிரவாதப் படையான SPLA வைத் தாக்கியது. கிறித்துவ மற்றும் இஸ்லாமியப் படையினர் இடையில் நடந்த சண்டையில் பல லட்சக் கணக்கான பூர்குடி வழிபாட்டை கொண்ட சூடான் பழங்குடி மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். சீனா ஆளும் இஸ்லாமிய அரசின் உதவியுடன் பலவேறு எண்ணைக் கிணறுகளை அமைத்து, சூடானின் எண்ணை வளத்தை உபயோகிக்க ஆரம்பித்தது. வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சியை நோக்கிச் சென்று கொண்டு இருந்த சீனாவின் பெட்ரோலியத் தேவையை சூடான் பூர்த்தி செய்தது. சீனாவின் உதவியால், 1999 ல் வெறும் 60000 பீப்பாய் பெட்ரோல்களை மட்டுமேdarfur_map12 உற்பத்தி செய்து கொண்டிருந்த  சூடான், 2004 ல் 400000 பீப்பாய் பெட்ரோல் உற்பத்தி செய்யும் திறனைப் பெற்றது. சீனா தனது தொழிற்சாலைகளைத் தெற்கு மற்றும் வடக்கு சூடானின் எல்லைகளில் அதாவது இஸ்லாமியர்கள் மற்றும் பழங்குடி மக்கள் அதிகம் வாழும் பகுதியில் அமைத்தது. இது தவிர சீனா டார்ஃபுர்(Darfur)  பகுதியில் அரேபியர் அல்லாத பழங்குடி இனத்தவர்க்கு இராணுவ உதவிகளை வழங்கி அவர்கள் வாழும் பகுதிகளில் எண்ணை நிறுவனங்களை அமைத்தது.

கிறித்துவ நாடான  அமெரிக்கா தனது பினாமி நாடுகளின் உதவியுடன் கிறுத்துவர்களாக மத மாற்றம் செய்யப்பட்ட பகுதிகளில் எண்ணை நிறுவனங்களை அமைத்தது. இருப்பினும் அமெரிக்கத்  தூண்டுதலின் பேரில் SPLA படை சீனாவின் எண்ணைக் கிணறுகளைத்  தாக்கிக்  கொண்டே இருந்தது. இந்தத் தாக்குதல்களில்  அங்கு வாழும் மதம் மாறாத பழங்குடி மக்கள் பல ஆயிரக்கணக்கான பேர் பலியாகினர்.

சீனாவும் தனது தொழில் நிறுவனங்களின் பாதுகாப்பிற்காக அன்யா-ந்யா படைகளுக்கும் இராணுவ  உதவிகளைச் செய்தது. ஒரு கட்டத்தில் நுயெர், அன்யா-ந்யா மக்கள் சூடான் இராணுவத்துடன் இணைந்து கிறித்துவத்  தீவிரவாதப்  படைகளை எதிர்த்துப்  போராடின. இதன் விளைவால் கிறித்துவத்  தீவிரவாதப்படையான SPLA பின் வாங்க ஆரம்பித்தது. இனியும் சீனாவை சீண்டினால் தெற்கு பகுதியில் உள்ள எண்ணைக்  கிணறுகளுக்கும் பிரச்னை வரும் என்ற காரணத்தால், அமெரிக்கா 2005 ஆம் ஆண்டு  ஆளும் இஸ்லாமிய சூடான் அரசுக்கும் SPLA வுக்கும் ஒரு அமைதி உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்திப்  போர் நிறுத்தம் கொண்டு வந்தது. இந்த உடன்படிக்கையில் பூர்வகுடி நுயெர் இன மற்றும் பிற பழங்குடி இன மக்கள் பிரதிநிதிகள் யாரும் அழைக்கப்படவில்லை. எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால், கிறித்துவ இஸ்லாமிய அமைப்புகள் இணைந்து மண்ணின் மைந்தர்களைச் சொந்த நாட்டிலேயே அகதிகளாக மாற்றினர். தெற்கு சூடானின் முழு அதிகாரமும் மதம் மாறிய கிறித்துவ டிங்கா பழங்குடியினர் மற்றும் அவர்களின் மிஷினரிகளின் கையில் வந்தது.

இதனால் நுயெர் இனப்படை மட்டும் தொடர்ந்து தனது உரிமைக்காகப்  போராடி கொண்டு இருந்தது. அமைதி உடன்படிக்கை காரணமாக, சீனாவும் நமக்கு ஏன் வம்பு என்று பழங்குடிப் படையினருக்கு வழங்கிய இராணுவ உதவிகளை நிறுத்தி கொண்டுவிட்டது. ஐக்கிய நாடுகளின் சபையில் தனது உரிமைக்காகப்   போராடினர். இதற்கு பின்பு தான் ஒரு கொடுரமான செயல் நடந்தது. இப்படியே விட்டால் நுயெர் மற்றும் பிற பழங்குடி மக்களால் தனது கிறித்துவ ஆட்சிக்கு பிரச்சனை வரும் என்ற காரணத்தினால், நுயெர் இனத்தை சேர்ந்த பழங்குடியினரை அழிக்க முடிவு செய்தனர்.

இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு என்ன கொடூரம் எற்பட்டதோ அதை விடப்  பல மடங்கு கொடுமை நுயெர் இனப்  பழங்குடிகளுக்கு கிறித்துவத்  தீவிரவாதிகளால் ஏற்பட்டது. ஒரு இனமே ஆப்ரகாமியக்  கோரப் பிடியில் அழிந்தது. குறைந்த பட்சம் இந்தியாவாவது கண்டித்து இருக்க வேண்டும். எந்த இனம் காலம் காலமாக அனைத்து சூடானியப்(நூபியப்) பழங்குடியினரையும் இஸ்லாமிய மற்றும் கிறித்துவக்  கொலை வெறியர்களிடன் இருந்து காத்ததோ, அந்த இனம் கடைசியில் கொடூரமாக அழிக்கப்பட்டது.

final1இந்த இன அழிப்பைப்  பற்றி எந்த ஒரு மனித உரிமை பேசும் அமைப்புகளும், கம்யூனிஸ்டுகளும், மேற்கத்திய கிறித்துவ ஊடங்களும் வாயைத் திறக்கவில்லை. இதற்கான காரணம் என்ன என்பதை படிக்கும் நீங்களே எளிதாக யூகிக்கலாம். அல் ஜசீரா என்ற இஸ்லாமிய தொலைக்காட்சி மட்டும் இதை பற்றிய செய்தியை வழங்கியது.

2005 ஆம் ஆண்டே, அமைதி உடன்படிக்கை ஏற்பட்ட உடனேயே, தனி நாடு தொடர்பான தேர்தலை உலக நாடுகள் அதாவது கிறித்துவ நாடுகள் நடத்தவில்லை. ஏனெனில் பல ஆயிரக்கணக்கான பழங்குடியினர் மதம் மாறாமல் தான் இருந்தனர். அமைதி உடன்படிக்கைக்கு பின்பு ஏற்பட்டக்  கிறித்துவ மிஷினரிகளின் வழிகாட்டுதலின் படி உருவான மதம் மாறிய கிறித்துவ டிங்கா பழங்குடியின SPLA ஆட்சியின் உதவியுடன் அனைத்துப்  பழங்குடி மக்களும் ஒடுக்கப்பட்டுக்  கிறித்துவர்களாக மதம் மாற்றப்பட்டனர். முழுமையாக தனது அதிகாரத்தை கிறித்துவர்கள் கொண்டு வந்த பின்பு, கடந்த 9 JAN 2011 தனி நாட்டுக்கான ஆதரவைத்  தெரிவிக்கும் கண் துடைப்புத்  தேர்தல் ஐநா மேற்பார்வையில் நடந்தது. 98.83% சதவிகித மக்கள் தனி நாடு கேட்டு வாக்களித்தனர். இதன் விளைவாக கடந்த 9 JULY 2011 ஆம் ஆண்டு தெற்கு சூடான் தனி நாடாக உருவானது.

வடக்கே இஸ்லாமிய ஷரியாவின் ஆட்சியும், தெற்கில் கிறித்துவ மிஷினரிகளின் ஆட்சியும் நடைபெற, மண்ணின் மைந்தர்களான பூர்வகுடி வழிபாட்டைக்  கொண்ட பழங்குடி மக்கள் அகதிகளாகவும், அவர்கள் வழிபாட்டு முறைகளும் தெய்வமும் மேற்கத்திய கிறித்துவ நாடுகளின் வரலாற்று கல்லூரிகளுக்குத்  தொல் பொருளாகவும் மாறினர்.

~0~0~0~

கலாசார பன்முகத்தன்மையின் தோல்வி?: ஒரு பார்வை – 2

(க்கட்டுரையின் அனைத்துக் கருத்துக்களும் எழுதியவருடையவையே. அவற்றுடன் நாங்கள் முழுமையாக உடன்படவில்லை. ஆயினும், கலாசார பன்முகத்தன்மை பற்றிய விவாதத்தின் ஒரு அங்கமாக தமிழ்ஹிந்து தளத்தில் இக்கட்டுரையை வெளியிடுகிறோம் – ஆசிரியர் குழு)

முந்தைய பகுதி

தொடர்ச்சி…

சேனல்-4 என்ற பிரிட்டிஷ் ஊடக நிறுவனம் சில மாதங்களுக்கு முன் தியோபந்தி பிரிவு இஸ்லாமியர்கள் நடத்தும் பள்ளிக்கூடங்களில் கற்றுக் கொடுக்கப்படும் வெறுப்பை கக்கும் பாடத்திட்டங்களை பற்றின நிகழ்ச்சியை ஒளிபரப்பி உள்ளது. சில பள்ளிக்கூடங்களில் ரகசிய கேமராக்களை பொறுத்தி பல அதிர்ச்சியூட்டும் (புதியதாக தெளிபவர்களுக்கு) தகவல்களை ஒளிபரப்பியது. இந்த நிகழ்ச்சியின் பெயர் Dispatches – Lessons in Hate and Violence.

அந்த நிகழ்ச்சியில் ஒரு காட்சி. ஆசிரியர் முஸ்லீம் குழந்தைகளுக்கு கீழ்வருமாறு பாடம் நடத்துகிறார் –

(1) காஃபிர்களைப் போல் (Kuffars-disbelievers or Infidels) வாழ்வதை இஸ்லாம் ஒப்புக்கொள்ளாது. பிரிட்டனின் சமூகம் சைத்தானின் சமூகம். முஸ்லீம்கள் காஃபிர்களை வெறுக்க வேண்டும்.

(2) யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் நாத்திகர்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து நாம் எதையும் பின்பற்றக்கூடாது.

(3) சர்ச்சுகள் சைதானின் கூடாரம்.

(4) தாடி இல்லாமல் முஸ்லீம் ஆண்கள் இருக்கக் கூடாது. பயணம் செய்கையில் ஒரு யூதருடன் செல்வதைக் காட்டிலும் தாடி இல்லாத முஸ்லீமுடன் பயணம் செய்வது அதிக தீங்கை விளைவிக்கும்.

(5) ஹிந்துக்கள் பசுவை வழிபடுகிறார்கள். ஒரு பசுவை எவ்வாறு வழிபட முடியும்?அவர்களே பசுவின் மேல் அமர்கிறார்கள். சில சமயம் ஹிந்து தன் கடவுளை குளிப்பாட்டுகிறான். சில சமயம் கடவுள் தூங்கி விடுகிறார். சில சமயம் அந்த கடவுள் சிறுநீர் கழித்துக்கொண்டே சாப்பிடுகிறார். ஹிந்துக்களும் அந்த கடவுளின் சிறுநீரை குடிக்கவும் செய்கிறார்கள்.

ஆசிரியர் மாணவர்களிடம் கேட்கிறார் – இப்பொழுது சொல்லுங்கள், ஹிந்துக்களுக்கு மூளை உள்ளதா? மாணவர்கள் கோரஸாக “இல்லை” என்கிறார்கள்.

இந்த பள்ளிக்கூடத்தை ஆய்வு செய்த (School Inspectors) கண்காணிப்பாளர்கள் இந்த பள்ளிக்கூடம் கலாச்சார பன்முகத்தன்மையை மேம்படுத்துவதாகவும் சமூக இணக்கத்தை உருவாக்குவதாகவும் கருத்து தெரிவித்திருந்தது.

channel4-teachers-abuse-children2

இதைப்போன்றே யார்க்ஷைர் (Yorkshire) பிராந்தியத்தில் உள்ள ஒரு மதராஸாவில் குழந்தைகளுக்கு வெறுப்பை கக்கும் பாடங்களை கற்று தருகின்றனர்.இது போதாதென்று சரியாக குரானை உச்சரிக்காத குழந்தைகளை முரட்டுத்தனமாக அடிக்கவும் செய்கிறார்கள். காலால் எட்டி உதைப்பது, கையால் அடிப்பது, கன்னத்தில் பளார் என்று அறைவது, நாற்காலிகளால் அடிப்பது என்று எந்த வரையறையும் இல்லாமல் முஸ்லீம் குழந்தைகள் துவம்சம் செய்யப்படுகின்றனர்.

இந்த படத்தில் நான் ஒரு விஷயத்தையும் கவனித்தேன். வகுப்பறையில் 10 முதல் 15 மாணவர்கள் மட்டுமே இருக்கிறார்கள். கிட்டத்தட்ட அனைவரையுமே ஆசிரியர் அடிக்கிறார். சாதாரணமாக வகுப்பறையில் சில குழந்தைகள் புத்திசாலியாக இருக்கும். அந்த வகுப்பறையில் எந்த குழந்தையுமே புத்திசாலி இல்லையா? அல்லது அந்த ஆசிரியருக்கு பித்தம் தலைக்கேறி விட்டதோ தெரியவில்லை.

இந்த யார்க்ஷைர் பள்ளிக்கூடத்தை 2009ல் ஆய்வு செய்த கண்காணிப்பாளர்கள் இங்கு “அனைத்து மத நம்பிக்கைகளும் போதிக்கப் படுகின்றன. மற்ற மதங்களை மதிக்கவும் கற்று கொடுக்கப்படுகிறது” என்று தன் அறிக்கையில் கூறுகிறது (ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் நஷ்டமே இல்லை என்று கூறிய நம் கபில் சிபலையே பிரிட்டனின் கண்காணிப்பாளர்கள் மிஞ்சி விட்டார்கள்!)

பிரிட்டனில் 2000 இஸ்லாமிய பள்ளிக்கூடங்களில் சுமார் 1 இலட்சம் குழந்தைகள் படிக்கிறார்கள். தியோபந்தி இஸ்லாமிய பிரிவுதான் பிரிட்டனில் பெரும்பாலான மசூதிகளையும், மதராஸாக்களையும் நடத்துகிறது. அடுத்த தலைமுறை இமாம்களையும் மத தலைவர்களையும் உருவாக்கி வருகிறது. இது ஒரு பிரசித்தி பெற்ற பள்ளிக்கூடம். இந்த பள்ளிக்கு மேயர், அரசாங்க உயர் அதிகாரிகள் வந்து பாராட்டி விட்டு செல்வது அடிக்கடி நடக்கும் நிகழ்வு.

ஆச்சரிய விஷயம் என்னவென்றால், இந்த தியோபந்தி இஸ்லாமிய பிரிவு உருவானது 1866ல் இந்தியாவின் உத்திரபிரதேசத்தில் உள்ள தியோபந்த் என்னும் நகரத்தில். இந்தியாவில் மிகவும் செல்வாக்கு பெற்ற இஸ்லாமிய பிரிவான தியோபந்தி நம் நாட்டிலும் இதைப் போன்றே அடுத்த கட்ட ஜிகாத் தீவிரவாதிகளை உருவாக்கி வரும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இங்கு இன்னும் ஒரு விஷயத்தையும் முக்கியமாக குறிப்பிட்டாக வேண்டும். இந்த தியோபந்தி பிரிவை எதிர்த்து பல பிரிட்டனின் முஸ்லீம்கள் குரல் கொடுக்கிறார்கள். இந்த மிதவாதிகள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தாலும் சில நவீன இஸ்லாமிய பகுதிநேர வகுப்புகளை நடத்தி, அதில் எல்லா மதத்தவர்களும் சேர்ந்து வாழ்வதையே நாம் விரும்ப வேண்டும் என்றும் குழந்தைகளுக்கு கற்று கொடுக்கிறார்கள். சில பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளை தியோபந்தி மதராஸாக்களிலிருந்து நிறுத்தி விட்டார்கள்.

மேலும் இந்த நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கியவர் ஒரு முஸ்லீம் பெண்மணி. ரகசிய கேமராக்களை பல மசூதிகளிலும், மதராஸாக்களிலும் பொருத்தியவர்களும் முஸ்லீம்களே! அடிப்படைவாதம் பேசும் குழுக்களை பல மிதவாத முஸ்லீம்கள் எதிர்ப்பதும் இந்த ஆவணப்படத்திலேயே பதிவாகியுள்ளது. பிரிட்டன் இன்னும் பாகிஸ்தானைப் போல மாறவில்லையாதலால் நிலைமை இன்னும் மோசமாக வில்லை.

திரு.டேவிட் கேமரூணின் உரையைப் பற்றின செய்தியை இங்கு மறுபடியும் நினைவு கொள்ளலாம். தியோபந்தி பிரிவு முஸ்லீம்களுக்கு கொடை வழங்குவதை விட, இந்த மிதவாத முஸ்லீம்களுக்கு அங்கீகாரம் கொடுப்பது, கொடை வழங்குவது போன்றவற்றால் சில முன்னேற்றங்களை கண்டிப்பாக உருவாக்க முடியும்.

டென்மார்க் இந்த பிரச்சினையை அற்புதமாக கையாள்கிறது. வேற்றினத்தார்கள் குடியேறி அவர்களால் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்துடன் ஒன்றிணைந்து வாழ முடியவில்லையெனில் 20,000 அமேரிக்க டாலர்கள் தந்து அவர்களை தங்கள் சொந்த நாட்டிற்கு அனுப்பி விடுகிறது. இதை எல்லா மேற்கத்திய நாடுகளும் பின்பற்றலாம். அதாவது ஏற்கெனவே குடியேறியுள்ளவர்களுக்கு!. புதியதாக வேற்றினத்தவர்களை குடியேற அனுமதி அளித்தால் பிற்காலத்தில் டாலர் கொடுத்து மாளாது.

வட அமேரிக்காவில் மட்டும் முன்னேற்றமில்லை. கலாச்சார பன்முகத்தன்மையின் தோல்வியைப் பற்றின விமர்சனங்கள் ஐரோப்பாவின் தலைவர்களால் எழுப்பப்பட்டு வந்தாலும், வட அமேரிக்காவில் குறிப்பாக அமேரிக்கா மற்றும் கனடாவின் அரசியல்வாதிகள் இன்னும் விழித்து கொள்ள வில்லை.ஓட்டு வங்கிகளின் உருவாக்கத்திற்காகவும், உலக அளவில் பிரசித்தி அடைவதற்கும் அமேரிக்க அதிபர் திரு.ஒபாமா உட்பட பல அரசியல்வாதிகள் வருங்கால சந்ததிகளைப் பற்றின கவலை இல்லாமல் ஹிமாலயத் தவறு புரிகின்றனர்.

obama-singhசில மாதங்களுக்கு முன் திரு. ஒபாமா இந்தியாவிற்கு வருகை புரிந்தார். இந்திய பாராளுமன்றத்தில் அவர் ஆற்றிய உரையின் ஆரம்பத்திலேயே கீழ்வருமாறு பேசினார்:

I bring the greetings and friendship of the world’s oldest democracy – the USA, including nearly three million proud and patriotic Indian Americans.

இந்த கட்டுரையின் முன்குறிப்பில் எழுதப்பட்டிருக்கும் உறுதிமொழியின்படி ஒவ்வொரு இந்தியனும் அமேரிக்க குடியுரிமை பெறும் சமயத்தில் தன் நாட்டுடனான உறவை முற்றிலுமாக துண்டித்து கொள்ள சம்மதம் தெரிவிக்கிறான். அப்படி இருக்கையில் “Indian Americans” என்ற வார்த்தை பிரயோகம் எப்படி சரியாகும் என்று ஒருவரும் கேட்பதில்லை. ஒரு மனிதர் இந்தியராகவோ அல்லது அமேரிக்கராகவோ மட்டுமே இருக்க முடியும். இரண்டுமாக எப்படி இருக்க முடியும்?

“Patriotic Indian Americans” என்று கூறுகையில் திரு.ஒபாமா அமேரிக்காவிற்கான தேசப்பற்றைத்தான் குறிப்புணர்த்துகிறார். இந்தியாவிற்கு அல்ல!.

இன்று அமேரிக்காவில் குடியேறிய இந்தியர்களின் வாரிசுகள் சிலராவது தப்பித்தவறி வரும் காலங்களில் அமேரிக்க இராணுவத்தில் சேரலாம். ஒரு வேளை எதிர்காலத்தில் இந்தியாவிற்கும் அமேரிக்காவிற்கும் போர் மூண்டால் இந்திய நகரங்களின் மேல் வெடிகுண்டு வீசுவதற்கும் அவர்கள் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் “அமேரிக்க தேசப்பற்று”.

ஆனால் இது போன்ற கேள்விகளை தங்கள் மனசாட்சியிடம் குடியேறிகள் கேட்கிறார்களா?

அமேரிக்காவிலோ பிற மேற்கத்திய நாடுகளிலோ குடியேற விரும்பும் மக்கள் கீழ்வரும் வசதிகளையே காரணமாக கூறுவர்.

நான்குவழி வேகச்சாலைகள்;
தண்ணீர், மின்சாரம், சமையல் எரிவாயு போன்றவை ஒரு தொலைபேசி அழைப்பின் மூலம் வீட்டிற்கே வந்து சேவை செய்ய காத்திருக்கும் கம்பெனிகள்;
முழுமையான மத சுதந்திரம்;
முழுமையான எழுத்துரிமை, பேச்சுரிமை;
பெண்களுக்கான சம உரிமை;
தினசரி வாழ்க்கையின் அத்தியாவசிய தேவைகளுக்காக லஞ்சம் என்பதே இல்லாமை;
படிப்புக்கும், திறமைக்கும், உழைப்புக்கும் முழுமையான அங்கீகாரம்;
தொழில் தொடங்க எல்லா உதவிகளையும் தர முன்வரும் அரசாங்கம்;
வேலைவாய்ப்பு பறிபோனால் சில மாதங்களுக்கு அரசாங்க உதவித்தொகை;
வாழ்க்கையின் அனைத்து நிலை மகிழ்ச்சிகளையும் முழுமையாக அனுபவிக்க தோதாக உள்ள அரசு மற்றும் சமூக அமைப்புகள்.

ஹிந்தியில் ஒரு வாக்கியம் வரும் – kuch pane ke liye kuch khona hi padega. ஒரு சிலவற்றை பெற சிலவற்றை இழந்தாக வேண்டும்.

மேலே குறிப்பிட்ட வசதிகளைப் பெற சில விட்டு கொடுப்புகளை குடியேறிகள் செய்தாக வேண்டும்

தங்கள் சொந்த நாட்டுடனான தொப்புள் கொடி உறவை முறித்து கொண்டாக வேண்டும். (என்ன செய்வது திராவிட கட்சிகளின் அறிக்கைகளை படித்ததால் ஏற்பட்ட விளைவு!)

மேற்கத்திய நாடுகளின் அரசியல் சட்டங்களை பின்பற்றுவது மட்டுமே போதாது; சில சமயங்களில் தாங்கள் பிறந்த சொந்த நாட்டின் கலாச்சார குறியீடுகள், மேற்கத்திய கலாச்சார குறியீட்டுடன் ஒன்றாத பொழுது, தங்களின் வாழ்க்கையை மாற்றிக் கொள்ள மனமுவந்து தயாராக வேண்டும்.

turkish-pm-erdoganசமீபத்தில் துருக்கிய பிரதமர் எர்டோஜன் ஜெர்மனிக்கு விஜயம் செய்தார். அவர் துருக்கியில் பிறந்து ஜெர்மனியில் குடியேறியவர்களிடம் உரை நிகழ்த்தினார். அதில் அவர் கூறியதாவது:

“Yes, integrate yourselves into German society but don’t assimilate yourselves. No one has the right to deprive us of our culture and our identity.”

சில மாதங்களுக்கு முன்புதான் ஜெர்மானிய அதிபர் அஞ்சேலா மர்கல் கலாச்சார பன்முகத்தன்மையை விமர்சனம் செய்தார். அவர் விமர்சித்தது சரிதான் என்பதற்கு இதைவிட சிறந்த உதாரணம் தேவையில்லை. இந்த துருக்கியின் தலைவராவது ஒருங்கிணைந்து வாழவாவது சொல்கிறார். ஒன்றிணைவதை மட்டுமே எதிர்க்கிறார். பல மதக்குழுக்கள் ஒருங்கிணைந்து வாழ்வதையே கூட எதிர்க்கின்றன.

ravindra-singh-boparaஒரு கற்பனை – ஒரு கேள்வி:

இங்கிலாந்திற்கும் இந்தியாவிற்கும் உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட்டில் இறுதி போட்டி. இந்தியா விளையாடுகிறது. கடைசி பந்து. 2 ரன்கள் எடுத்தால் இந்தியாவிற்கு வெற்றி. இந்திய வீரர் அடித்த பந்து, இங்கிலாந்து வீரரின் கைக்கு அருகில் செல்கிறது. மிகவும் எளிமையான கேட்சை இங்கிலாந்து வீரர் பிடிக்க வில்லை. இந்தியா 2 ரன்களை பெற்று வெற்றி அடைந்து விடுகிறது. இதில் என்ன விசேஷம்? ஒரு சாதாரண விளையாட்டுதானே! இங்குதான் சுவாரஸ்யம். கேட்சை கோட்டை விட்ட இங்கிலாந்து வீரரின் பெயர் ரவீந்திர சிங்க் போபாரா.

இந்த ஆட்டத்தை பார்த்து கொண்டிருக்கும் இலட்சக்கணக்கான இங்கிலாந்து ரசிகர்கள் என்ன நினைப்பார்கள்?

வெள்ளையர்களின் வழி, தனி வழி!

பிரிட்டானிய பிரதமர் டேவிட் கேமரூண் ஜெர்மனியின் முனிச் நகரில் பாதுகாப்பு குறித்த கருத்தரங்கம் ஒன்றில் உரையாற்றியதை பார்த்தோம். இந்த உரையை விட அவர் உரையை ஆரம்பித்த விதம் சுவாரஸ்யமானது. அவரின் பேச்சை என்னால் முடிந்தவரை தமிழ்படுத்தி எழுதுகிறேன்.

“என் மனைவி நேற்று என்னுடன் தொலைபேசியில் பேசும்போது, டார்லிங் இன்று உங்கள் நாள் எப்படி இருந்தது? என்று கேட்டாள். அதற்கு நான் கூறினேன் – இன்று என் தோழி அஞ்சேலா மர்கலுடன் (ஜெர்மானிய அதிபர்) 6 மணி நேரம் மதிய உணவு உண்டேன்”.

(மேடையில் இருந்த அஞ்சேலா சிரிக்கிறார். பார்வையாளர்கள் சிரிக்கிறார்கள்)

“பிறகு என் மனைவிடம் நான் அதே கேள்வியைக் கேட்டேன். இன்று உன் நாள் எப்படி இருந்தது?. அவள் கூறினாள் – டார்லிங், இன்று ஒரு பெல்ஜிய மனிதர் என்னுடன் தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டார்.”

(அனைவரும் சிரிக்கின்றனர்)

இது நாமெல்லாரும் கவனமாக கவனிக்க வேண்டிய ஒரு பேச்சு. இந்த பேச்சை கேட்டு கொண்டிருந்த அரங்கில் அனைவரும் சிரித்து மகிழ்ந்தனர். ஒரு இந்திய பிரதமரோ அல்லது அரேபிய தலைவரோ இம்முறையில் நகைச்சுவையாக ஆண், பெண் அல்லது கணவன், மனைவி உறவைப் பற்றி பேச முடியுமா?

அது சரியா? தவறா? என்பது இந்த கட்டுரைக்கு அவசியமில்லாத விஷயம். வெள்ளைக்காரர்களின் கலாச்சாரம் என்பது இவ்வாறுதான் இருக்கும் என்று நன்றாக தெரிந்தபின்தான் மேற்கத்திய குடியேறிகளாக மாறுகிறார்கள். அவர்களின் நாட்டு குடிமகனாக மாறியபின் அவர்களின் கலாச்சாரத்தைப் பற்றி குறை கூறுவது தவறு மட்டுமல்ல. அநியாயம். அக்கிரமம். அதர்மம். அவ்வாறு வாழ விருப்பமில்லையெனில் தாராளமாக தங்கள் சொந்த நாட்டிலேயே வாழலாமே! ஆனால் மேலே பட்டியலிடப்பட்ட வசதிகள் ஒன்றும் முழுமையாக கிடைக்காது.

மாறாக, கீழ்க்கண்ட தொல்லைகளுடனும் பிரசினைகளுடனும் தான் வாழவேண்டியிருக்கும்:

மேடு பள்ளங்களுடன் உள்ள சாலைகள்;
எப்பொழுது வரும் என்றே சொல்ல முடியாத மின்சாரம்;
தண்ணீர், எரிவாயு, மின்சாரம் போன்றவற்றிற்காக கொடுக்கப்பட வேண்டிய லஞ்சம்;
ஒரு தொழில் தொடங்க (லைசென்ஸ் பெற) பிச்சை எடுக்க வைக்கும் அரசாங்க உத்தியோகஸ்தர்கள்.
மிருகங்களைப் போல் நடத்தும் அரசாங்க உத்தியோகஸ்தர்கள்;
தகுதி என்றால் கிலோ என்ன விலை என்று கேட்கும் அரசு அமைப்புகள்;
இடஒதுக்கீடும், சிபாரிசும் சமூகத்தையே ஆட்டி வைக்கும் நிலை;

நான் அடிக்கடி தஞ்சாவூரிலிருந்து மயிலாடுதுறைக்கு செல்ல வேண்டி இருக்கும். எல்லா நேரங்களிலும் இரயில் வசதி இல்லாததால் பஸ்ஸில் செல்லத்தான் வேண்டும். நியூயார்க்கிலிருந்து வேறொரு நகரத்திற்கு சாலை வழியில் சென்று பழக்கமுள்ள ஒருவரை எங்கள் தஞ்சாவூரிலிருந்து மயிலாடுதுறைக்கு செல்ல வைத்தால் போதும். நடு முதுகு எகிறி விடும். ஆயாசம் தீர ஒரு நாள் ஆகும்.

இத்தனைக்கும் தமிழ்நாடு ஓரளவிற்கு முன்னேற்றம் அடைந்த மாநிலம்; இந்த சாலை மாநில நெடுஞ்சாலை. பல இலட்சம் பேர் பயணிக்கும் ஒரு சாலை பல இடங்களில் குண்டும் குழியுமாகத்தான் கிட்டத்தட்ட 5 வருடங்களாக உள்ளது. சிறிய அளவில் பராமரிப்பு செய்யப்பட்டாலும் ஒரு மழை சாலையை நாரடித்து விடுகிறது.

வசதிகளும் வாய்ப்புகளும் மட்டுமே வேண்டும் என்று கேட்டுவிட்டு, விட்டுக்கொடுப்புகளை செய்யாத, செய்யத் துணியாத, செய்யவும் விரும்பாத வேற்றினத்தார்கள் மேற்கத்திய நாடுகளின் தேச துரோகிகள்.

ஒரு ஹிந்துவான, இந்தியனான எனக்கு எது நியாயமோ, தர்மமோ, அதே நியாயங்கள் வெள்ளையனுக்கும் பொருந்தும்.

கடந்த 500 வருடங்களாக பல தியாகங்கள் செய்து வெள்ளையர்கள் பெற்றிருக்கும் ஜனநாயகம், சுதந்திரம், பெண்களுக்கான சம உரிமை போன்றவற்றிற்காக அவர்களை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும். என் ஹிந்து மரபுகளை அடுத்த ஹிந்து தலைமுறை பேண வேண்டும் என்று விரும்பும் நான், அவர்களின் கலாச்சாரத்தை அனுசரிக்க, அடுத்த தலைமுறைக்கு அளித்து விட்டு செல்ல வெள்ளையர்களுக்கும் அனைத்து உரிமையும் உண்டு என்பதை தீர்மானமாக ஏற்கிறேன்.

முடிவுரை:

1970 முதல் தற்பொழுது வரை மேற்கத்திய நாடுகளில் குடியேறியவர்கள் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்துடன் ஒன்ற முடியவில்லை என்பதுடன் அதை கேவலமாக சித்தரிக்கவும் தயங்குவதில்லை. ஒரு வழியாக சில ஐரோப்பிய தலைவர்கள் தங்கள் மௌனத்தை கலைத்து தீரத்துடன் பேசத் துவங்கியுள்ளனர்.

தற்பொழுது வாழும் குடியேறிகளின் பிரச்சினையுடன் சமீப காலமாக அரேபிய தேசங்களில் நடைபெறும் உள்நாட்டு கலகங்களும் சேர்ந்துள்ளன. இதை வெகு ஜாக்கிரதையாக கையாள வேண்டிய அவசியம் ஐரோப்பாவிற்கு உள்ளது. குறிப்பாக லிபியா நாட்டிலிருந்து அனுதினமும் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் அருகிலிருக்கும் 6 ஐரோப்பிய தேசங்களில் அகதிகளாக நுழைந்துள்ளனர்.

libya-refugees

மனிதாபிமானம் என்பது வேறு. பைத்தியக்காரத்தனம் என்பது வேறு. அகதிகளை மனிதாபிமானத்துடன் நடத்தி தற்காலிக அனுமதிச்சீட்டு கொடுப்பது வரை ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை. லிபியாவில் நிலைமை சீரானவுடன் அவர்கள் கண்டிப்பாக திருப்பி அனுப்பப்பட வேண்டும். ஆனால் அதைத்தாண்டி அவர்களுக்கு ஐரோப்பாவில் குடியுரிமை கொடுப்பது அடுத்த ஐரோப்பிய தலைமுறைக்கு தற்பொழுது வாழும் வெள்ளையர்கள் புரியும் கொடூரமான பாவமாகும்.

அரேபிய லிபியர்கள் ஐரோப்பிய கலாச்சாரத்துடன் பல தலைமுறைகளுக்கு ஒன்றப் போவதில்லை. ஆனால் கலாச்சார பன்முகத்தன்மை என்னும் பெயரில் ஐரோப்பாவை லிபியாவாக மாற்றுவது தெரிந்தே தீராத சோகத்தை தனதாக்கிக் கொள்வதற்கு ஒப்பாகும்.

இஸ்லாமிய மதத்தின் பெயரால் பெண் குழந்தைகளின் பிறப்புறுப்பை சிதைப்பவர்களுக்கு, அதை 21ம் நூற்றாண்டிலும் நியாயப்படுத்துபவர்களுக்கு, பெண்களை குழந்தை பெற்று கொடுக்கும் இயந்திரமாக மட்டுமே பார்ப்பவர்களுக்கு, வேற்று மதத்தாருக்கு சம உரிமை கொடுக்காதவர்களுக்கு, தங்களின் கலாச்சாரம் ஒன்றே சிறந்தது மற்றவை கேவலங்கள் என்று முழங்குபவர்களுக்கு ஐரோப்பாவும் அமேரிக்காவும் தேவையில்லை. அரேபிய பாலைவனங்களும் ஆப்கானிஸ்தானின் தோரா போரா பள்ளத்தாக்குகளும்தான் சரியான இடங்கள்.

மேற்கத்திய நாகரீகமும் மற்ற நாகரீகங்களும் தற்பொழுதுள்ள சூழலில் (வருங்காலத்திலும்தான்) ஒரு புள்ளியில் சேர வாய்ப்பே இல்லை. பன்முக கலாச்சார பார்வைக்கு மேற்கத்திய நாடுகள் இன்று சலாம் அடித்தால், வரும் காலத்தில் இனப்படுகொலைகள் நிகழும் என்பதற்கு ஜோசியம் பார்க்க வேண்டியதில்லை. எந்த நிபுணரின் கருத்தும் தேவையில்லை.

(முற்றும்)

கலாசார பன்முகத்தன்மையின் தோல்வி?: ஒரு பார்வை – 1

(க்கட்டுரையின் அனைத்துக் கருத்துக்களும் எழுதியவருடையவையே. அவற்றுடன் நாங்கள் முழுமையாக உடன்படவில்லை. ஆயினும், கலாசார பன்முகத்தன்மை பற்றிய விவாதத்தின் ஒரு அங்கமாக தமிழ்ஹிந்து தளத்தில் இக்கட்டுரையை வெளியிடுகிறோம் – ஆசிரியர் குழு)

naturalization-ceremony-washington“நான் இதுநாள்வரை குடிமகனாக, எந்த ஒரு வெளிநாட்டு அரசர் (அல்லது) பலம் மற்றும் அதிகாரம் உள்ளவர் (அல்லது) அரசாட்சி (அல்லது) இறையாண்மைக்கு விசுவாசமாகவும் நம்பிக்கையுடனும் இருந்தேனோ அவற்றை முற்றும் முழுவதுமாக துறக்கிறேன். எல்லா உள்நாட்டு வெளிநாட்டு அமேரிக்க எதிரிகளையும் எதிர்ப்பேன்; அமேரிக்க அரசியல் சட்டத்தையும், அதன் பல்வேறு சட்டங்களையும் ஆதரிக்கவும் காப்பாற்றவும் செய்வேன். தேவை ஏற்படின் சட்டத்திற்கு உட்பட்டு இராணுவத்தில் ஆயுதம் தாங்கியோ அல்லது எனக்களிக்கப்படும் வேலைகளையோ செய்வேன். எந்த வற்புறுத்தலும் இல்லாமலும், அமேரிக்க அரசியல் சட்டத்தை ஏமாற்றாமலும் இந்த உறுதிமொழியை ஏற்கிறேன்.”

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள இந்த வாக்கியங்களை அமேரிக்காவில் குடியேற விரும்பும் ஒவ்வொருவரும் சத்தியப்பிரமாணம் செய்து கொண்டுதான் அமேரிக்க குடிவாசியாக மாறுகின்றனர்.

ஒரு நாட்டின் குடியுரிமையை துறந்து விட்டு மற்றொரு நாட்டின் குடியுரிமையை ஏற்றுக்கொள்வது பெரும்பாலும் பொருளாதார காரணங்களுக்காகவே நடைபெறுகிறது. ஆனால் தன் சொந்த நாட்டின் சட்டங்களுக்கும், குடியேறும் நாட்டின் சட்ட திட்டங்களுக்கும் உள்ள வேற்றுமைகள், கலாச்சார வேறுபாடுகள் போன்றவற்றை அறிந்தேதான் இந்த மாற்றத்தை ஏற்கின்றனர்.

oooOOOooo

டந்த சில மாதங்களாக, மேற்கத்திய தலைவர்கள் ஒவ்வொருவராக தங்கள் நாட்டில் கலாச்சார பன்முகத்தன்மையின் (Multi-Culturalism) அப்பட்டமான தோல்வியை வெளிப்படையாக கூறி வருகின்றனர்.

அக்டோபர் 2010 – ஜெர்மனியின் அதிபர் அஞ்செலா மெர்கல்.

டிசம்பர் 2010 – முன்னாள் ஸ்பெயினின் பிரதமர் ஜோஸ் மரியா – “கலாச்சார பன்முகத்தன்மை” மேற்கத்திய சமூகங்களை பிரித்து பலவீனப் படுத்துகிறது.

டிசம்பர் 2010 – முன்னாள் ஆஸ்திரேலிய பிரதமர் ஜான் ஹோவார்ட் – இந்த கொள்கை குடியேறிகளை மேற்கத்திய சமூகங்களுடன் ஒருங்கிணைக்கவில்லை.

பிப்ரவரி 2011 – பிரிட்டனின் பிரதமர் டேவிட் கேமரூண்

பிப்ரவரி 2011 – பிரான்ஸின் அதிபர் நிகோலஸ் சர்கோஸி

இந்த தலைவர்களில் மூவர், பிரிட்டானிய, பிரான்ஸ் மற்றும் ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளின் பிரதமர் அல்லது அதிபர்கள். தற்பொழுது பதவியில் உள்ளவர்கள். இவர்கள் இந்த கொள்கையை விமர்சிக்க காரணம் மிகவும் எளிமையானது. ஐரோப்பாவிலேயே கிட்டத்தட்ட 8 முதல் 10 சதவிகிதம் முஸ்லீம் மக்களை கொண்ட தேசங்கள் இவைதான்.

சுய தம்பட்டம்:

இந்த மேற்கத்திய அரசியல் தலைவர்களின் விமர்சனங்களுக்கு முன்னாலேயே தமிழ் ஹிந்துவில் 2010 ஜனவரியில் “இனவாதமும், இனப் படுகொலைகளும்-ஒரு பார்வை” என்ற எனது கட்டுரை வெளிவந்தது.

அக்கட்டுரையில் இந்த “கலாச்சார பன்முகத்தன்மை” என்பதெல்லாம் வெட்டிப் பேச்சுதான். எப்பொழுது, வேற்று இனத்தவர்கள் கணிசமான சதவிகிதமாக உயர்கிறார்களோ, அப்பொழுதிலிருந்தே அந்த பிராந்தியத்தில் பிரச்சினைகள் ஆரம்பித்துவிடும். வரலாற்றில் நடந்த மோதல்கள், இன்று வரை தொடரும் வேற்றுமைகள், மனிதனின் இயற்கையான மனநிலை என்று எந்த கண்ணோட்டத்திலும் இது உருப்படாத கொள்கை என்றும், மேற்கத்தியர்கள் உடனடியாக வேற்றினத்தாருக்கு குடியுரிமை அளிப்பதை நிறுத்த வேண்டும் என்றும் எழுதியிருந்தேன்.

கிட்டத்தட்ட 30 வருடங்களாக (1970 முதல் 2001 வரை) இந்த கொள்கையைப் பற்றின பொது விவாதங்கள் மேற்கத்திய நாடுகளில் நடக்கவே இல்லை என்று கூறலாம். யாரெல்லாம் இக்கொள்கையை விமர்சனம் செய்கிறார்களோ, அவர்களை “இனவெறியர்கள்” என்று புத்திஜீவிகளும், பொதுஜன ஊடகங்களும் கட்டம் கட்டின.

2001 செப்டம்பர் 11 தாக்குதல் பல மாற்றங்களை மேற்கத்திய நாடுகளில் உருவாக்கியது. சிறிது சிறிதாக இன வேற்றுமை குறித்த விவாதங்கள் சூடு பிடிக்க தொடங்கின. அடுத்து 2005ல் லண்டன் மாநகரத்தில் நடந்த குண்டுவெடிப்பு இந்த விவாதத்தை அடுத்த கட்டத்திற்கு கொண்டு சென்றது. காரணம், அதை செய்தவர்கள், பிரிட்டனில் பிறந்த அல்லது குடியேறிய முஸ்லீம்கள்.

அதுநாள்வரையில் ஊடகங்கள் முன்வைத்த வாதங்கள் தவிடுபொடியாகின.வேலைவாய்ப்பின்மைதான் தீவிரவாதத்திற்கு காரணம் என்ற குற்றச்சாட்டு லண்டன் குண்டுவெடிப்புடன் அடக்கம் அடைந்தது. மேற்கத்திய நாடுகளில் குடியேறி அங்குள்ள மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளை கண்டுவிட்டால், வேற்றின குடியேறிகள் மேற்கத்திய சமூகத்துடன் ஒன்றிணைந்து விடுவார்கள் என்ற வாதமும் சமாதி அடைந்தது.

2005ல் லண்டன் மாநகரில் நடத்தப்பட்ட வெடிகுண்டு தாக்குதல்கள் பட்டதாரிகளாலும், மருத்துவர்களாலும், முக்கியமாக இரண்டாம் தலைமுறை இஸ்லாமிய குடியேறிகளாலும் நடத்தப்பட்டன. ஆதரிப்போரின் வாதங்கள் தவிடுபொடியாயின!

கலாச்சார பன்முகத்தன்மை என்னும் கொள்கையை ஆதரிப்பவர்கள் கடந்த 3 தசாப்தங்களாக மீண்டும் மீண்டும் கூறிவரும் சில உளறல்களைப் பார்க்கலாம்.

(1) வேற்றினத்தவர்கள் மேற்கத்திய நாடுகளில் குடியேறியவுடன் அனுபவம் புதியதாகவே இருக்கும். அரசாங்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப் படாத மனித வாழ்க்கை, துணிவுடனும் சம உரிமையுடனும் வாழும் பெண்கள், வாழ்க்கையின் அனைத்து சந்தோஷங்களையும் சரிநிகர் சமானமாக அனுபவிக்கும் பெண்கள், அடிப்படை சுதந்திரம், குடியேறிகள் பார்த்திராத வாழ்க்கை வசதிகள், லஞ்ச லாவண்யமற்ற அரசு அமைப்புகள், பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட, ஒரே இடத்தில் குவிந்திராத அரசு அதிகாரம், முழுமையான மத சுதந்திரம் போன்றவை சில காலத்திற்கு அதிர்ச்சியை அளித்தாலும் அவர்களும் காலப்போக்கில் மேற்கத்திய சமூக கலாச்சார விழுமியங்களை தனதாக்கிக் கொண்டு விடுவர்.

(2) பல இனத்தவர்களை கொண்ட சமூகங்கள் உருவாகி பல்துறைகளிலும் புதிய சிந்தனைகள் ஊற்றெடுக்கும்.

(3) சில காலங்களுக்கு அவர்களின் சொந்த நாட்டு கலாச்சார முறைகளை அனுசரிக்க அனுமதி அளித்தால், வரும் காலத்தில் அவர்கள் விரும்பியே மேற்கத்திய கலாச்சார முறைகளுடன் பின்னி பிணைந்து விடுவர்.

மேற்கூறிய சால்ஜாப்புகள் / உளறல்கள் ஒவ்வொன்றும் பொய்த்துப் போயின. 2வது தலைமுறை வேற்றின குடியேறிகள் கூட மேற்கத்திய சமூகங்களுடன் ஒன்றிணைந்து வாழ விரும்பவில்லை. மீண்டும் மீண்டும், மேலும் மேலும் விசேஷ வசதிகளை தங்கள் சொந்த நாட்டின்/மதத்தின் கலாச்சார விழுமியங்களுக்கு ஏற்றவாறு அனுசரிக்க கோரிக்கை விடுக்கின்றனர்.

மேலும் மேற்கத்திய நாடுகளில் வாழ்ந்து கொண்டே, அந்நாடுகள் அளிக்கும் அனைத்து வசதிகளையும் பெற்றுக் கொண்டே அந்நாட்டு கலாச்சாரத்தை வெளிப்படையாக ஏசுகின்றனர். அவர்கள் கனவிலும் நினைக்க முடியாத சுதந்திரம் கிடைத்திருப்பதால் இப்படியெல்லாம் ஊடகங்களிலும் மேடைகளிலும் பேச முடிகிறது.

british-pm-david-cameronபிரிட்டனின் பிரதமரின் உரை:

ஜெர்மனியின் முனிச் நகரில் பாதுகாப்பு மாநாடு ஒன்றில் திரு.டேவிட் கேமரூன் உரை நிகழ்த்தினார்.
(உரையின் வீடியோ இங்கே.)

இந்த உரையில் திரு.டேவிட் கேமரூன் சாதாரணமாக அரசியல்வாதிகள் பேசத்தயங்கும் அல்லது பேச பயப்படும் இஸ்லாமிய தீவிரவாத, அரசியல் நிலைப்பாடுகளை தீவிரமாக எதிர்க்கிறார். பல தவறுகளை ஐரோப்பிய நாடுகள் செய்ததாக ஒப்புக் கொள்கிறார்.

(1) பல்வேறு இனத்தவர்களை தனித்தனியாக தத்தமது கலாச்சார அடையாளங்களுடன் வாழ அனுமதித்தது முதல் தவறு. குடியேறிகளின் சில சமூக அடையாளங்கள் மேற்கத்திய நாடுகளின் பொது விழுமியங்களுக்கு எதிராக இருந்த போதும் கண்டும் காணாமல் இருந்தது. குறிப்பாக பதின்ம வயது பெண் குழந்தைகளுக்கு திருமணம் செய்விப்பது. பிரச்சினை ஏற்பட்டால் தங்கள் சொந்த நாட்டிற்கு வலுக்கட்டாயமாக கொண்டு சென்று திருமணம் செய்விப்பது போன்றவை.

(2) அடிப்படைவாத / தீவிரவாத எண்ணங்கள் கொண்டிருந்தாலும், குற்றம் செய்யாத வரையில், அவர்களை கண்டுகொள்ளாமல் இருந்தது.

பிரிட்டனில் கைது செய்யப்பட்ட பல தீவிரவாதிகள், இதுபோன்ற தீவிரவாத ஆனால் குற்றம் செய்யாத இஸ்லாமிய மதக்குழுக்களிடமிருந்து பயிற்சி பெற்றது தெரிய வந்துள்ளது. ஆகவே குற்றங்களை செய்ய ஆரம்பிக்கவில்லை என்றாலும் மேற்கத்திய சமூகங்களுக்கு எதிரான அல்லது பிரிவினைவாதத்தை தூண்டும் குழுக்களை தடை செய்யாமல் இருந்தது அடுத்த தவறு. சில நேரங்களில் அரசாங்கத்தை சேர்ந்த அமைச்சர்கள் உட்பட பல்வேறு பெரும்புள்ளிகள் இப்படிப்பட்ட மதத்தலைவர்களுடன் ஒரே மேடையில் தோன்றினர். இந்நடவடிக்கைகள் மூலம் அந்த தீவிரவாதம் பேசும் மதக்குழுக்களுக்கு நம்பகத்தன்மையை, அரசு அமைப்புகளுக்கும், பொது மக்களுக்கும் அளித்தது அடுத்த தவறு.

(3) முஸ்லீம் இளைஞர்களை மேற்கத்திய சமூகத்தில் ஐக்கியமாக்க சில பரிந்துரைகள் அளிக்கப்பட்டன. அதன்படி சில இஸ்லாமிய மதக்குழுக்களுக்கு கொடை வழங்கப்பட்டது. தாங்கள்தான் அரசாங்கத்திற்கும் முஸ்லீம் மக்களுக்கும் பாலம் என்றும் தாங்கள்தான் முஸ்லீம் மக்களை பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறோம் என்றும் கூறிய மதக்குழுக்களுக்கு முன்யோசனை இன்றி கொடை வழங்கப்பட்டது. அம்மதக்குழுவின் தலைவர்கள் வெளிப்படையாக மேற்கத்திய நாகரீகத்தை எதிர்ப்பவர்களாகவும், கலாச்சார பன்முகத்தன்மையை நம்பாதவர்களாகவும் இருந்தனர் என்பது நன்றாகவே தெரிந்திருந்தாலும் அதை சட்டை செய்யாமல் விட்டது.

ஒரு மதக்குழுவுக்கு வரிப்பணத்தைஅளிக்கும் முன்பு சில விஷயங்களை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அம்மதக்குழு அனைத்து மனிதர்களுக்குமான மனித உரிமையை ஒப்புக்கொள்கிறதா? எல்லா மனிதர்களும் சட்டத்திற்கு முன் சமம் என்பதை ஏற்கிறதா? ஜனநாயகத்தை நம்புகிறதா? குடிமக்களுக்கு தங்கள் அரசாங்கத்தை தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை உள்ளது என்பதை ஏற்கிறதா? தன் இனத்தவர்கள் வேற்றினத்தாருடன் இணைந்து வாழ ஒப்புக் கொள்கிறதா அல்லது தனியே வாழ அழைப்பு விடுக்கிறதா?

(4) ஒரு வெள்ளைக்காரர் இனவாதம் பேசும்போது மிகவும் வெளிப்படையாக மேற்கத்திய சமூகம் எதிர்க்கிறது. ஆனால் அதே சமயம் அதைப்போன்றே மோசமான வாதத்தை ஒரு வெள்ளையர் அல்லாதவர் வெளிப்படுத்தும்போது வெள்ளையர்களே கை கட்டி வாய் பொத்தி கொள்கிறார்கள்.

(5) இந்த இடத்தில் ஒரு சந்தேகம் வரலாம். குற்றம் செய்யாத ஒரு குழுவை தடை செய்வதோ அல்லது அத்தலைவர்களின் இயக்கத்தை தடுப்பதோ வெள்ளையர்கள் பரிபாலித்து வரும் சுதந்திரத்திற்கு எதிராக உள்ளதே!

இங்கு ஒரு விஷயத்தை யோசிக்க வேண்டும். இதைப்போன்றே ஒரு வெள்ளைக்கார குழு முஸ்லீம் இனத்தவர் அழிய வேண்டும் என்று பேசினால் ஆனால் குற்றம் செய்யாது இருந்தால் கூட, வெள்ளையர்கள் சும்மாவா இருப்பார்கள்?.

(6) மேற்கத்திய அரசுகள் முஸ்லீம் நாடுகளில் தலையிடுவதாலேயே தீவிரவாதம் பெருகியுள்ளது என்ற ஒரு பொதுகருத்து உருவாக்கப் பட்டுள்ளது. மேற்கத்தியர்கள் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் குறிப்பாக பாலஸ்தீனத்தில் தலையிடுவதை நிறுத்திவிட்டால் இது நின்று விடும் என்ற வாதம் முன்வைக்கப் படுகிறது. இது முற்றும்முழுவதுமான தவறான வாதம். இஸ்லாமிய தீவிரவாதம் என்பது கொள்கை ரீதியானதும், அரசியல் ரீதியானதும் ஆகும். இந்த குற்றச்சாட்டை ஒரு வாதத்திற்காக ஏற்றுக்கொண்டு நாம் மாறினால் கூட இந்த தீவிரவாதம் தொடரும்.

திரு. டேவிட் கேமரூண் பல வெள்ளையர்களின் மனநிலையை ஒத்து ஆனால் “அரசியல் சரிநிலையை” “Political Correctness”பற்றி கவலைப்படாமல் தைரியமாக பேசி உள்ளார். ஆனாலும் ஒரு அரசியல்வாதிக்கே உரிய லாவகமும் அவரின் பேச்சில் உள்ளது. குறிப்பாக ஐரோப்பிய நாடுகள் தவறு செய்திருந்தாலும் பல்வேறு இனங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் பிரிட்டனில் சேர்ந்து வாழ முடியும் என்றே நம்புகிறார். அனைத்து பிரிட்டானிய மக்களுக்குமான எதிர்காலத்திற்கான நம்பிக்கையையும், வசதிகளையும் அளித்து விட்டால் இது நடக்க முடியும் என்றும் கனவு காண்கிறார்.

இந்த இடத்தில் நான் அவரின் கருத்துடன் வேறுபடுகிறேன். அவர் கூறும் நிலை எதிர்காலத்தில் வருவதற்கு சாத்தியமே இல்லை. வேற்றினத்தவர்கள் வெள்ளையர்களின் கலாச்சாரத்துடன் ஒத்து போவதென்பது கனவிலும் நடக்காது. எனினும் விவாதத்தை ஆரம்பித்து வைத்ததற்காக பிரிட்டனின் பிரதமரை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

குடியேறிகளினால் உருவாகும் சமூகப் பிரச்சினைகள்:

என் பழைய கட்டுரையில் மேற்கத்திய நாடுகளில் குடியேறிகளால் உருவாகியிருக்கும் பிரச்சினைகள் சிலவற்றை உதாரணங்களாக எழுதியிருந்தேன். அதைப் போன்றே மேலும் சில உதாரணங்களை இக்கட்டுரையில் எழுதுகிறேன். இவற்றை தனித்தனி நிகழ்ச்சிகளாக நோக்குவது அரசியல்வாதிகளுடையது; ஓட்டிற்காகவும், பதவிக்காகவும் வாழும் மனிதர்களுடையது;உண்மையை பார்க்க விரும்பாத மனிதர்களுடையது.

இந்த உதாரணங்கள் மிகவும் அடிப்படையான கேள்வியை கேட்க வைக்கும். அந்த கேள்விக்கான பதிலாகத்தான் ஐரோப்பிய தலைவர்கள் சமீபத்தில் “கலாச்சார பன்முகத்தன்மை” என்னும் கொள்கையை விமர்சிப்பது.

குடியேறிகளைப் பற்றி விமர்சனம் செய்யும்போது முஸ்லீம்களைப் பற்றின விமர்சனங்கள் சற்று தூக்கலாக வந்துதான் தீரும். ஏனெனில் மற்ற இனத்தவர்களை விட மேற்கத்திய சமூகத்துடன் ஒன்றாதது மட்டுமல்ல அவர்களை அந்நாட்டில் வாழ்ந்து கொண்டே வெறுப்பதும் அவர்களில் பலரிடம் காணப்படுகிறது. எனவே இக்கட்டுரையிலும் இந்த வழி தொடரும். அதே சமயத்தில் ஹிந்துக்கள், சீக்கியர்கள், புத்த மதத்தை சேர்ந்தவர்கள் என்று அனைத்து வேற்றினத்தவர்களுக்கும்
மேற்கத்திய நாடுகளில் குடியுரிமை வழங்கக்கூடாது என்பதே எனது தனிப்பட்ட, துணிவான கருத்து.

இதற்கு நான் கூறும் காரணங்களை இனி முன்வைக்கிறேன்.

சில உதாரணங்கள்:

(1) அமேரிக்காவில் வெள்ளைக்கார நாத்திகர்கள் பொழுது போகவில்லையென்றால் இயேசு பொம்மையை கழுதை பொம்மையின் மேல் வைத்து எரிப்பார்கள். அதை வீடியோவாக எடுத்து Youtubeல் பிரசுரிப்பார்கள். குளிர்காய விரும்பும் நாத்திகர்கள் 10 பைபில் புத்தகங்களை எரிப்பார்கள். இவற்றைப் போன்ற நிகழ்ச்சிகள் அங்கு சர்வசாதாரணமானது. அவர்களின் அரசியல் சட்டம் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் இந்த உரிமைகளை வழங்குகிறது. அதை எதிர்ப்பவர்கள் தங்கள் தரப்பு நியாயத்தை முன்வைப்பார்கள். வீடியோவை பார்க்க மாட்டார்கள். அவ்வளவுதான். ஆனால் எரிப்பதை தடுப்பது கனவிலும் நடக்க முடியாது. எனவே, அங்கு குடியேறிய வேற்றினத்தார்கள், வேற்று மதத்தவர்கள் மட்டும் தங்கள் புனிதநூலை எரிக்கிறார்களே என்று கூப்பாடு போடுவது சிறுபிள்ளைத்தனமானது.

south-park

(2) அமேரிக்க தொலைக்காட்சி ஒன்றில் “Comedy Central” தயாரித்த South Park கேலிச்சித்திர தொடர் போன வருடம் ஒளிபரப்பானது. எல்லா மத தெய்வங்களும் ஒரு பாத்திரமாக அந்த நிகழ்ச்சியில் வந்தார்கள். அதில் யேசு கிறிஸ்து பெண்களை கிண்டலடிப்பார். புத்தர் கஞ்சா அடிப்பார். இராமரும் கிருஷ்ணரும் சேட்டைகள் செய்வார்கள். முகமது நபியின் முகத்தை காண்பிக்க கூடாது என்பதால் ஒரு கரடி பொம்மையை தலையில் வைத்து கொண்டு அவர் வருவார். முஸ்லீம்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து மதத்தை சேர்ந்தவர்களும் அதை ஒரு நகைச்சுவையாக பார்த்தார்கள். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தொலைக்காட்சியை அணைத்து விட்டிருப்பார்கள். ஆனால் முஸ்லீம் குழு ஒன்று மட்டும் அந்த தொலைக்காட்சி நிறுவனத்துக்கு மிரட்டல் விட்டது. அடுத்த வாரம் அந்நிகழ்ச்சி தணிக்கை செய்யப்பட்டது.

மேற்கத்திய நாடுகளில் குடியேற விரும்பும் வேற்றின மக்களுக்கு அங்குள்ள சுதந்திரம் பற்றி தெரியாதா என்ன? குடியேறும் வரை ஒரு விதமான நடிப்பு; குடியேறியவுடன் உண்மை முகம் வெளிப்படுகிறது.

(3) சமீபத்தில் “Patiala House” என்ற ஹிந்திப்படம் பார்த்தேன். பிரிட்டனில் வாழும் ஒரு சீக்கிய குடும்பம் 1970களில் சில இனவாத வெள்ளைக்கார வாலிபர்களால் தொந்தரவு செய்யப்படுகிறது. அக்குடும்பத்தில் இருக்கும் ஒரு 17 வயது பையன் இங்கிலாந்து நாட்டின் கிரிக்கெட் அணியில் விளையாட தேர்ச்சி பெறுகிறான். ஆனால் குடும்பத் தலைவர் தன் மகன் இங்கிலாந்து அணியில் விளையாட அனுமதி தர மறுக்கிறார். இது எப்படி சரியாகும் என்பது அடிப்படை கேள்வி? இங்கிலாந்து அரசு அளிக்கும் அனைத்து கல்வி, மருத்துவம் போன்ற வசதிகள் வேண்டும்; அந்நாட்டு அரசு அளிக்கும் சுதந்திரம் வேண்டும். ஆனால் ஒரு சில வெள்ளைக்காரர்கள் செய்யும் தவறுக்காக அந்நாட்டையே பழிப்பது போன்ற காட்சிகள் அப்படத்தில் வருகின்றன. ஏன்? பிரச்சினை ஏற்பட்டவுடன் இந்தியாவிற்கு வந்து விடுவதுதானே?

patiala-houseஇது ஏதோ ஒரு திரைப்படம் அல்ல. 1990களின் மத்தியிலிருந்தே பல ஹிந்தி திரைப்படங்கள் வெளிநாட்டு வாழ் இந்திய வம்சாவளிகளுக்காகவே (Person of Indian Origin PIO) எடுக்கப்பட ஆரம்பித்தன. அமேரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் நம்மவர்கள் நிறையபேர் குடியேறி உள்ளதாலும், நல்ல சந்தை இருப்பதாலும் மேற்கத்திய நாடுகளில் கதை ஓட்டம் நடப்பதாகவே பல திரைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டன.இத்திரைப்படங்களில் இந்திய கலாச்சாரம் உயர்த்தி காண்பிக்கப்பட்டது மட்டுமல்ல, மேற்கத்திய கலாச்சாரம் வெகு கேவலமாக சித்தரிக்கப்படும். நாம் ஊகிக்கிறபடியே அந்நாட்டு வெள்ளை இனப்பெண்கள் வெகு கேவலமாக சித்தரிக்கப்படுவார்கள். இந்திய வம்சாவளி குடும்பத்தலைவர் தன் பெண்குழந்தையை அந்த பாதிப்பு இல்லாமல் வளர்ப்பதாகவும் கதை நகரும்.

இதில் எல்லாம் நமக்கு என்ன பிரச்சினை? இந்தியர்களுக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை. பிரச்சினை, மேற்கத்திய நாடுகளில் வாழும் இந்தியாவிலிருந்து சென்று குடியேறியவர்களுக்குதான். அங்குள்ள இந்திய வம்சாவளி குடியேறிகளின் அமைப்புகள் இத்திரைப்படங்களை விமர்சனம் செய்து இதுவரை ஒரு அறிக்கையும் விட்டதில்லை. மேலும் இப்படங்களும் அங்கு சக்கை போடு போடுகின்றன. நம் கலாச்சாரம்தான் மிகவும் உயர்ந்ததாயிற்றே! அந்த நாட்டின் குடியுரிமையை ஏன் வேண்டி பெற்றார்கள்?

பெரும்பான்மை வெள்ளையரின் ஆதரவைப் பெறுவதுதான் குடியேறிகளின் நோக்கமாக இருக்க வேண்டுமே ஒழிய, வெள்ளையர்களின் நாட்டில் வாழ்ந்து கொண்டே, அவர்கள் உருவாக்கி இருக்கும் அனைத்து நவீன அறிவியல் கட்டமைப்புகளையும் அனுபவித்துக் கொண்டே அவர்களை விமர்சனம் செய்வது “உண்ட வீட்டிற்கு இரண்டகம் செய்வதுதான்” என்று நான் கருதுகிறேன்.

(4) பிரிட்டனில் சேனல்-4 என்ற தொலைக்காட்சி நிறுவனம் 2007ல் பிரிட்டனின் மசூதிகள் சிலவற்றில் கற்றுக் கொடுக்கப்படும் வெறுப்பை கக்கும் பேச்சுகளை ஒளிபரப்பி பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.

(தொடரும்)

சீனா – விலகும் திரை: ஒரு பார்வை

சைனா நமக்கு ஒரு வேண்டாத ஆனால் விலக்க முடியாத அண்டை ராக்ஷஸன். அசோகன் காலத்திலிருந்து தொடங்கலாம் அத்துடனான நம் நட்புறவை என்று ஒரு ரொமாண்டிக் கனவு கொண்டவர்கள் சொல்லலாம். நேரு போல. ஆனால் அது எப்போதுமே ஏகாதிபத்ய கனவுகளையே தன் பாரம்பரியமாக தன் தேசீய உணர்வாகக் கொண்ட நாடு என்பதையும் வரலாற்றுப் பிரக்ஞை கொண்டவர்கள் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். 1962-ல் சைனா எல்லை தாண்டி வந்து ஆக்கிரமித்த பின்பும் நேரு சொனார்: சைனாவுக்கும் இந்தியாவுக்கும் இடையே 2000 வருஷங்களுக்கும் மேலாக எந்த சச்சரவும் இருந்ததில்லை என்று. நேருவுக்கும் தெரியும் சைனா ஒரு ஆக்கிரமிப்பு மனம் கொண்ட நாடு என்று. ஆனால் அவரது ரொமாண்டிக் கனவுகள் அவர் கண்களுக்குத் திரையிட்டு விட்டன. சைனா தான் அதை நமக்கு நினைவுறுத்தியது.

china-war_1962

அதிலிருந்து அதனுடன் வம்புக்குப் போகாது ஒதுங்கி பயந்தே இந்தியா வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. “ அவன் தான் மகா துஷ்டன்னு தெரியுமோல்லியோடா, அவன் வம்பு பண்ணினா நீ பாட்டிலே பேசாமெ இருந்துடேண்டா” என்று நம் பாட்டிகள் பேரப்பிள்ளை களுக்குச் சொல்லும் அறிவுரை தான் சீனாவுடனான நம் வெளிநாட்டுக் கொள்கை. ஆனால் அதை நாம் இப்படி வெளிப்படையாகச் சொல்வதில்லை. என்னமோ சமாதான வார்த்தைகள் சொல்லி மூடி மறைத்து வருகிறோம். அதையே சிறந்த கொள்கையாக வழிமொழிய இரண்டு அரசியல் கட்சிகள் நம் மண்ணிலேயே வளர்ந்து வந்துள்ளன. நாட்டுப் பற்று உள்ளவர்களாக அவர்கள் என்றுமே தம்மைக் காட்டிக் கொண்டதில்லை.

ஆனாலும் நாம் கண்களை மூடிக்கொள்வதில் அர்த்தமில்லை. சைனாவுடன் ஒரு சின்ன தகராறு என்றால் கூட நமக்கு உதவ யாரும் இல்லை. சைனாவுடனான நமது தகராறு சைனாவுடனேயே நின்று விடாது. அது தான் சாக்கு என்று நம்மீது பாய சுற்றியுள்ள அனைத்து நாடுகளும் தயார் தான். இப்போது இலங்கையும் அந்தக் கூட்டணி முகாமில் கடைசியாகச் சேர்ந்துள்ளது. சைனா நம்மை ஒன்றும் விழுங்கி விடப்போவ தில்லை. அந்த மாதிரி பைத்தியக்காரத் தனத்தை அது செய்யாது. கொஞ்சம் முறைத்துப் பார்த்தாலே கால் நடுக்கங்கொள்ளும், முகம் வியர்க்கும் ஸ்திதியில் இந்தியாவை வைத்துக் கொண்டாலே அது போதும். சைனாவுக்கு. அதை வெற்றிகரமாகவே செய்து வருகிறது. ”தேஜ்பூர் போகாதே” என்றால் நாம் தில்லிக்குத் திரும்பிவிடுவோம். அது போதும் தர்மஸ்தலாவில் உள்ள திபெத்தியர்களை அடக்கி வை என்றால் நாம் மறுபேச்சு பேசப்போவதில்லை. 1962-லிருந்து . ஒவ்வொரு தில்லி அரசுக்கும் ”நம் காலத்துக்கு பயந்து நடுங்கி தகராறு ஏதும் இல்லாது சைனாவைக் கோபப் படுத்தாது அமைதியாகக் காலம் கழித்துவிடுவோம்” என்பதே தொடர்ந்துவரும் சைனா பாலிஸி. 1962-ல் எல்லை கடந்து வந்த சீனர்களைத் “துரத்தி விரட்டுங்கள்” என்று நேரு சொன்ன வார்த்தையின் விளைவுகள் இன்னொரு முறை நேராது.

இடையில் சைனா, ஏழ்மையிலும். 30 வருட உள்நாட்டுப் போரின் நாசத்திலும் மூழ்கியிருந்த போதிலும் தனக்கு இருந்த ஒரே துணையும் அப்போது ஒரு வல்லரசுமான ரஷ்யாவையே எதிர்த்து நின்றது. எவரது மிரட்டலுக்கும் அஞ்சாது திபெத்தைக் கபளீகரம் செய்தது. இப்போது சைனா தனக்குப் போட்டியாகக் கருதுவது அமெரிக்காவைத் தான். வேறு எந்த நாடும் அதற்கு லட்சியமில்லை. இந்தியா அதற்கு ஒரு லக்ஷியமே இல்லை. ஒரு மிரட்டல் போதும் இந்தியா வாலைச் சுருட்டிக்கொள்ள என்று தான் நினைக்கிறது. அப்படி நாம் அரை நூற்றாண்டு காலமாக நடந்துகொண்டு வந்துள்ளோம். காந்தியும் புத்தரும் அவதரித்த நாடாயிற்றே!

அறுபது வருட காலத்துக்குள் பல துறைகளில் இந்தியாவுக்குப் பின் தங்கியிருந்த நாடு தான் சைனா, இப்போது பொருளா தாரத்திலும், ராணுவ பலத்திலும் இந்தியா என்ன, பல முன்னேறிய நாடுகளையும் பின்னுக்குத் தள்ளி முன் சென்று விட்டது. அறுபது வருட கால உழைப்பு என்று கூட சொல்ல முடியாது. மாவோவின் கலாசாரப் புரட்சி வரை சைனா இன்னும் படு மோசமாக நாசமடைந்திருந்தது. ஆக சைனாவின் பயங்கர பாய்ச்சல் நடந்தது சுமார் இருபது வருடங்களுக்குள்ளாக.

la-chine-chung-kuo-cina-1972காரணம், சைனாவின் அதிகார வர்க்கத்தின் யதேச்சாதிகாரம் மாத்திரமல்ல. அந்த யதேச்சாதிகாரம், அசாத்திய தன்முனைப்போடு, துணிச்சலோடு, செயல்பட்டது. அதன் சரித்திரத்திலேயே ஊறியிருக்கும் ஏகாதிபத்ய பெருமை உணர்வு.. உலகமே தன்னைச் சுற்றியிருப்பதாக தான் அதன் மத்தியில் வீற்றிருப்பதாகத் தான் அதன் வரலாற்றுப் பிரக்ஞை இருந்திருக்கிறது. தன்னை மத்திய நாடு, அதாவது சுங் க்கோ (Chung kuo) என்று தான் சொல்லிக்கொள்கிறது. 60 வருட காலமாக ஒரு வெறிபிடித்த யதேச்சாதிகாரத்துக்கு அடிமைப் பட்டு, வாழ்ந்தாலும், எந்த சீனனும் நாட்டுப் பற்று குறைந்தவனாகி விடவில்லை. தான் நன்றாக வாழ்வதாகவே நம்புகிறான். அப்படி நம்ப வைக்கப் பட்டிருக்கிறான் என்பதுடன் அவன் நாட்டுப் பற்றும் அதற்குக் காரணம். இன்றும் சைனாவுக்காக பரிந்து பேசும் நம் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் போல, சைனாவில் இந்தியாவுக்காகப் பரிந்து பேச யாரும் அதன் வரலாற்றில் இருந்ததில்லை. ரஷ்யா ஒரு வல்லரசாக இருந்த ஐம்பது அறுபதுகளில் கூட சைனா ரஷ்யாவை லக்ஷியம் செய்ததில்லை. மாவோ தன் போக்கில் தான் தன் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தார். ஸ்டாலினுக்கு மாவோ என்றும் தண்டனிட்டவரில்லை. அதன் வரலாறு முழுதும் சைனா தனக்குள் ஒருவருக்கொருவர் அடித்துக் கொண்டாலும் அதன் ஏகாதிபத்ய பேராசைகள் என்றும் மங்கியதில்லை. சமயம் கிடைத்த போதெல்லாம் யாரை கபளீகரம் செய்யலாம் என்றே அதன் வரலாறு இருந்து வந்திருக்கிறது.

இப்போது உலக நாடுகள் பலவும் சைனாவுடன் தம் உறவுகளை வெகு ஜாக்கிரதை உணர்வுடன் சுமுகமாகத்தான் வைத்துக் கொள்ள விரும்புகின்றன. வல்லரசாக இன்னும் ஆகாத போதே ஒரு வல்லரசின் கெடுபிடிகளுடன் சைனா உலக அரங்கில் மிதப்புடன் நடந்து கொள்கிறது. எங்கும் யாருக்கும் அது தன் உரிமைகள் என தான் கருதுவதை கொஞ்சம் கூட விட்டுக் கொடுப்பதில்லை. மற்ற நாடுகள் தான், அவை வல்லரசாக இருந்த போதிலும், அதனோடு சமாதானமாகப் போக சமரசங்கள் செய்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

உலகம் முழுதும் இப்போது சைனா- இந்தியா என்றே ஒரு இடைக்கோடு போட்டு இரண்டு பெரிய நாடுகளையும் ஒப்பிட்டுப் பேசத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தியாவுக்கு தான் இப்படிப் பேசப்படுவதில், சந்தடி சாக்கில் தனக்கும் ஒரு பொன்னாடை போர்த்தப்படும் சந்தோஷம். Basking in reflected glory என்பார்களே, அப்படித்தான் இந்த ஒரே அடைப்புக்குறிக்குள் அடைபடும் ஜொலிப்புக்கும் மேல் அடிக்கடி நடக்கும் ஒப்பீடுகளில், சில விஷயங்கள் நமக்கு ஒரு கிறுகிறுப்பு தரம் விஷயங்களும் உள்ளன. சைனாவின் அதி வேக வளமும் பெருகி வரும் பலமும் வலிந்து திணிக்கப்பட்ட ஒன்று. மக்களைக் கொத்தடிமைகளாக்கி பெறப்படும் அதிவேக பாய்ச்சல். அந்த அதிவேகமும், பாய்ச்சலும் தொடர்ந்து நீடிக்கும் சாத்தியமில்லை. காரணங்கள், மக்களின் ஜனநாயக பங்களிப்பு இல்லாத போது ஒரு நாள் அடிமனக் கொந்தளிப்பு வெடிதெழும்.

இந்தியா அப்படி அல்ல. அதன் ஜனநாயக கட்டமைப்பு. அத்தகைய திடீர் கொந்தளிப்புக்கள் இந்தியாவில் சாத்தியமில்லை. இந்தியா நிதானமாக, நிச்சயமாக முன்னேறி வருகிறது. ஆக இந்தியாவின் எதிர்காலம் நிச்சயம் என்றும் ஆனால் சைனா அதிகம் போனால் இன்னம் ஒரு பத்திருபது வருடங்களுக்கு மேல் இத்தகைய வேகத்தைத் தொடர முடியாது. திடீரென அதன் கால் முடங்கிவிடும் என்றும் ஜோதிடம் சொல்கிறார்கள். சைனா என்றாலேயே, பயந்து நடுங்கிக் கொண்டு, வாய் பொத்தி இருக்கும் இந்திய அதிகார தலைமைகளுக்கு இந்த ஜோதிடங்கள் ஒருவாறான ஆறுதல் அளிக்கின்றனதான். ”சரி, நம் காலம் ஒழுங்காக கடந்து விடும்” என்ற நிம்மதியோடு வாளா இருக்கும் நடவடிக்கை தான். சும்மா இருப்பதும் ஒரு நடவடிக்கை தான் என்று வேறு ஒரு மகத்தான ராஜதந்திர பிரகடனம். (Not taking any action is also an action) நமக்குப் பழக்கமானது.

நம்மால் நம் அதிகார தலைமைகளின் குணத்தை மாற்ற முடியாது. ஆனால், ஏகாதிபத்ய கனவுகளும், வரலாற்று ப்ரக்ஞையும், உலகிலேயே பலம் வாய்ந்த ஒரு மாபெரும் வல்லரசாக வேண்டும் என்ற அயராத முனைப்பும் அதை நோக்கிய நீண்டகால செயல் திட்டத்தோடு தளராது செயல்பட்டுவரும் ஒரு அண்டை நாட்டை, நம்மை அடக்கியே வைத்திருக்கவேண்டும் என்ற முனைப்பும் கொண்ட அந்த அண்டை நாட்டை, நாம் சரிவர புரிந்துகொள்ளவும் வேண்டும். அத்தோடு நம் எதிர்காலத்தை பற்றியும் ஒரு திட்டமிட்ட செயல்பாடு நமக்கு வேண்டும். இது இரண்டும் நம் தலைமைகளுக்கு இல்லாத போது நாமாவது நமக்குள் இது பற்றி தீவிரமாக சிந்திக்கவேண்டும். அது பற்றி நம் அளவிலாவது கருத்துப் பரிமாறல்களும் சர்ச்சைகளும் எழச் செய்யவேண்டும். ஆனால் குடிமக்களாகிய நமக்கு,  made in China எலெக்ட்ரானிக்ஸ் சாதனங்களும் பொம்மைகளும் ரொம்ப சீப்பாகக் கிடைக்கும் அற்ப சந்தோஷத்தில் நம் கவலைகள் முடிந்து விடுவது, பயந்து பயந்து காலத்தை ஓட்டிவிடப் பார்க்கும் நம் அரசியல் தலைமகளுக்கேற்ற பிரஜைகள் தாம் நாமும் – என்பதைத் தான் காட்டுகிறது.

china_vilagum_thirai_book_coverஇந்த சந்தர்ப்பத்தில் பல்லவி அய்யரின் சீனா – விலகும் திரை என்னும் புத்தகம் ஒரு முக்கியமான காலடி வைப்பு. நமக்கு இந்த காலடி வைப்பு இப்போதெல்லாம் ரஷ்யாவுக்குப் போய் ஆண்டையை பார்த்து தரிசனம் பாக்கியம் பெறுவது நின்று சைனாவுக்குப் போய் ஆண்டையப் பார்த்து தரிசன பாக்கியமும் உபதேசங்களும் பெற்று வரும் கம்யூனிஸ்டுகள் சொல்வதையோ, அல்லது நம் அரசியல் தலைமைகள் சொல்வதையோ (அல்லது சொல்லபயந்து வாய் மூடி இருப்பதையோ) கேட்டுப் பயன் இல்லை. இவர்களிடம் பெற நமக்கு ஏதும் இல்லை. நமக்குக் கொடுக்க அவர்களிடமும் ஏதும் இல்லை.

பல்லவி அய்யர் சைனாவில் ஐந்து வருட காலம் இருந்தவர். சீன ஒளி பரப்புத் துறையில் பணியாற்றச் சென்று பின்னர் அங்குள்ள கல்லூரி ஒன்றில் பத்திரிகைக் கல்வி படிப்பித்தவர். அங்கு சென்று சீன மொழி கற்றவர். அவரிடம் நாம் சந்தேகம் கொள்ளத் தூண்டும் ஒரே விஷயம் நம்ம ஊர் ஹிந்து பத்திரிகையுடன் அதுவும் உலகறிந்த சீனாவுக்குப் பல்லாண்டு பாடும் என். ராம் இருந்த காலத்திய தொடர்பு தான். ஆனால் அவர் புத்தகத்தைப் படித்த பின் அந்த சந்தேகங்களும் முற்றாக விலகின.

பல்லவி அய்யர் தில்லியில் வளர்ந்தவர். முஸ்லீம்கள் பெருவாரியாக வாழும் நிஜாமுதீன் பகுதியில் அவரது சிறு பிராயம் கழிந்தது. கலாசார நோக்கில் தான் பாதி முஸ்லீம் என்று இந்த அய்யர் வித்தியாசமான அய்யர் என்று சொல்லும் பாவனையில் சொல்லிக் கொள்கிறார். தில்லி செயிண்ட் ஸ்டீபன்ஸ் கல்லூரியில் படித்தவர். பின்னர். இங்கிலாந்தில் ஆக்ஸ்ஃபோர்ட் பல்கலைக்கழகத்திலும், லண்டன் ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸ்-லும். இங்கிலாந்தில் இருந்த போது ஒரு ஸ்பானியரைக் காதலித்து மணந்தவர். பல்லவி ஜூலியோவாக தன்னை நாமகரணம் செய்துகொள்ளாது பல்லவி அய்யராகவே தன்னை அறியப்படுத்திக் கொள்பவர். சைனாவில் உணவு அவருக்குப் பிரசினயாக இருக்கவில்லை. சாப்பிடும் போது, ”இது என்ன நாய் மாமிசமா?” என்று ஜோக் அடிப்பாராம். இந்த பின்னணி போதும், அவருக்கு அனுபவங்களையும் பார்வையையும் எந்த சார்பும் முன் தீர்மானிக்கவில்லை என்பதைச் சொல்ல. ஆகவே அவருடைய ஹிந்து பத்திரிகைத் தொடர்பைப் பற்றிக் கவலைப் படத் தேவையில்லை. .

எனக்கு இது மிக சுவாரஸ்யமான, இந்த கால கட்டத்தில் மிகவும் தேவையான பல புதிய தகவல்களைப் பார்வைகளை அளித்த புத்தகமாக இருந்தது. ஐந்து வருடங்களில் (2002 லிருந்து 2007 வரை) ஐம்பதுகளில் படித்த Edgar Snow-வின் Red Star Over China –க்குப் பிறகு சைனாவில் நிகழும் பெரும் மாற்றங்களைப் பற்றிச் சொல்லும் புத்தகம். ஐந்து வருடங்களில் (2002 லிருந்து 2007 வரை) சைனாவில் ஒவ்வொரு துறையிலும் நிகழ்ந்த மாற்றங்கள். அவை.

ஏதோ ராணுவ படையெடுப்பு நடப்பது போலத்தான் ஒலிம்பிக்ஸ் விளையாட்டுக்களை உலகம் வியக்கும் வகையில் பிரமாண்டமாக நிகழ்த்தி விடவேண்டும் என்ற தீவிர முனைப்பில் எதுவும் அரசுக்குத் தடையாக இருக்கவில்லை.

பெய்ஜிங்கின் மூன்றில் ஒரு பகுதி, பழமையும் வரலாறும் தன்னுள் கொண்ட பகுதியை இடித்துத் தள்ள அவர்கள் தயங்க வில்லை. சாய் என்று இடிக்கப்பட வேண்டிய கட்டிட சுவர்களில் எழுதினால் போதும். எப்போது வேண்டுமானாலும் இடித்துக்கொள்ளலாம். இடிக்கப் பட்டன. அவ்விடத்தில் புதிய ராக்ஷஸ கட்டிடங்கள் எழுந்துவிட்டன.

உலகத்திலேயே பெரிய அணைக்கட்டுகள் அசுர செலவில், அசுர வேகத்தில் கட்டப் படுகின்றன. லக்ஷக் கணக்கில் மக்கள் குடிபெயர்க்கப் படுகின்றனர்.

லாஸா எக்ஸ்ப்ரெஸ், சீனத் தலைநகர் பெய்ஜிங்கிலிருந்து திபேத் தலைநகர் லாஸாவுக்கு 4000 மைல் நீள ரயில் பாதை, மலைகளைக் குடைந்து, அமைக்கப்பட்ட ரயில் பாதை பிராணவாயு குறைந்துவிடும் மூச்சுத் திணறும் உச்சத்தில், திடீரென உறையும் பனி, திடீரென அது கரைந்து தண்ணீராகவும் பெருக்கெடுக்குமாம். வேடிக்கை தான். இவ்வளவு கஷ்டங்களையும் எதிர்கொண்டு ஐந்து வருட காலத்தில் முடிந்து விடுகிறது. நம் ஊரில் மாயவரம் கும்பகோணம் அகலப் பாதை இன்னமும் போக்குவரத்துக்கு தயாராகவில்லை! எத்தனை வருடங்கள்? (இந்த அழகில் இந்தியாவும் சைனாவும் வல்லரசாகப் போகின்றனவாம்). பெய்ஜிங்கிலிருந்து லாஸாவுக்கு ஒரு வாரம் பிடிக்கும் பயணம் மிக சொகுசாக 2 நாட்களில் முடிகிறது. உலகம் வியக்கும் ரயில் பாதை அமைத்தது ராணுவத் தேவையை முன்னிட்டு என்று சொல்லலாம். உண்மை உண்டு. இந்தியாவிலும் ரயில் பாதை அமைத்தது பிரிட்டீஷ் அரசாங்கத்தின் ராணுவத் தேவைக்குத் தான் என்றார்கள். அந்த ரயிலில் தான் மகாத்மா காந்தி இந்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் இந்தியா முழுதும் சுற்றுப் பயணம் செய்தார். சுதந்திரப் போராட்டத்துக்கு தன்னைத் தயார் செய்துகொள்ள. திபெத்தியர்கள் பயமும் அது தான். ஆனால் அது பயணிகளுக்கும் பொருளாதாரத் தேவைகளுக்கும் உல்லாச பயணிகளுக்கும் பயன் படும். பயன் படப் போவது சீனர்களுக்குத் தான், திபேத்தியர்களுக்கு அல்ல என்பதும் வாஸ்தவம் தான். ஆனால் ஐரோப்பிய நாடுகள் எல்லாம் சாத்தியமே இல்லை என்று கைவிரித்த காரியம் ஐந்து வருடங்களில் சாத்தியமாக்கிக் காட்டியுள்ளது சீன அரசு. இப்போது லாஸாவில் ஐந்து நக்ஷத்திர ஹோட்டல்கள், பெரிய மால்கள் காட்சி தருகின்றன. திபேத்தில் பல புதிய சாலைகள், நகரங்கள். புதிய வியாபார ஸ்தலங்கள்.

முன்னால் இடித்துத் தள்ளப்பட்ட பௌத்த கோயில்களும் லாமாக்களின் மடங்களும் இப்போது திரும்ப கட்டப்பட்டு வருகின்றன. காரணம் மாவோ காலத்தில் மதம் ஒரு அபினி. அழிக்கப்பட வேண்டியது. இப்போது அவரவர் மதம் சார்ந்த வாழ்க்கை அனுமதிக்கப்படுகிறது. காரணம் மறுபடியும் மக்களுக்கு ஒரளவு வாழும் சுதந்திரம் தந்து அவர்களை மகிழ்விக்க வேண்டும். அரசு அதிகாரத்தைக் கேள்வி கேட்கக் கூடாது. அரசு கட்டளைகளுக்கு அடி பணிய வேண்டும். திபெத்தில் தலாய் லாமா பெயரைக் கூட உச்சரிக்கக் கூடாது. அந்தந்த பிரதேச மொழிகளைக் கற்கலாம். ஆனால் மண்டாரின் (வடக்கு சைனாவில் பேசப்படும் சீன மொழி) கட்டாயம் கற்க வேண்டும். அதில் தான் அரசு பணிகள் அத்தனையும் நடக்கும்.

முன்னர் தடைபடுத்தப்பட்ட இடங்களில் கிறித்துவமும் இஸ்லாமும் இப்போது அரசு ஆதரவு பெறுகின்றன. நிறைய இடங்களில் தேவாலயங்கள், மசூதிகள் கட்டப் படுகின்றன. அரபு மொழி கற்க முகம்மதியர்கள் பெரும்பான்மையில் வாழும் மேற்கு எல்லையோர பிரதேசத்தில் அனுமதிக்கப்படுகிறது. காரணம், மறுபடியும் இப்போது சீன தலைவர் ஹு ஜிண்டாவின் சுருதி பேதமற்ற சமுதாயத்தை உருவாக்குவோம் என்று பிரகடனம் செய்யப்பட்ட தேசீய கொள்கை தான். அவ்வப்போது இப்படி ஏதோ ஒரு தேசிய கொள்கை பிரகடனப்படுத்தப் படும். நூறு பூக்கள் மலரட்டும் என்ற மாவின் கோஷத்தில் எத்தனையோ மாவோ கூட்டாளிகள் அவமானப்படுத்தப்பட்டார்கள். மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள் அல்லது சிறை வைக்கப்பட்டார்கள். அந்த மாதிரியான ஸ்லோகன் அல்ல இது. அவ்வப்போது அரசு வெளியிடும் கொள்கைகளை எதிர்க்கக் கூடாது. கொடுக்கப் பட்டுள்ள வேலிக்குள் யாரும் சுதந்திரமாக இருந்து கொள்ளலாம்.
திபெத்தில் தனக்கு திபெத்திய மொழி பெயர்ப்பாளனாக பல்லவி அய்யர் அமர்த்திக் கொண்டவன் சைனாவை உள்ளுக்குள்ளேயே குமைந்து குமைந்து எதிர்ப்பவன். எல்லா திபெத்தியர்களும் அப்படித்தான். 60 வருடகால கொடூர ஆக்கிரமிப்புக்குப் பின்னும் சீன எதிர்ப்பு அவர்கள் ரத்தத்தில் கொதித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது. அந்த மொழிபெயர்ப்பாளன் தன் விசிட்டிங் கார்டை கொடுக்கிறான். மடித்த அந்த கார்டை சற்றே திறந்து அதில் தலாய் லாமா படம் அச்சிட்டிருப்பதைக் காட்டுகிறான் ரகசியமாக. தலாய் லாமா பெயரை உச்சரிப்பது கூட தடை செய்யப் பட்டுள்ள நிலையில் அவன் எதிர்ப்பு அது. இந்தியா திபேத்தியர் அனைவருக்கும் ஒரு யாத்திரை பூமி. தலாய் லாமாவுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த நாடு.

three-gorge-dam-chinaசைனா கொஞ்சம் கூட இடைவிடாது ராக்ஷஸ வேகத்தில் தன்னை பலப்படுத்திக்கொண்டும் நாட்டை வளப்படுத்திக் கொண்டும் வருகிறது. பல்லவி அய்யர் சொல்கிறார்:  ”2006-ல் சீனாவில் ஏற்கனவே 86,000 அணைகள் இருந்தன இது உலகம் முழுதும் இருக்கும் அணைகளில் 46 சதவிகிதம். இதில் வீடிழந்தவர்கள் தொகை 1.6 கோடி பேர்.” அங்கு மேதா பட்கரோ அல்லது வேறு யாருக்குமோ இடமில்லை. தலைதூக்கிய அடுத்த நிமிடம் அவர்கள் மாவோ இருக்குமிடத்தை அடைவார்கள். ஒரு இடத்தில் அணைகட்ட சர்வே எல்லாம் நடந்து முடிந்து விடுகிறது. யாருக்கும், அங்கு வீடு இழக்கப் போகும் லக்ஷக்கணக்கிலானவர் எவருக்கும், அது பற்றி செய்தி இல்லை. ஒரு நாள அனைவரும் முன்னறிவிப்பு இன்றி வேறிடத்துக்கு அனுப்பப் படுவார்கள். அதிர்ஷ்டமுள்ளவருக்கு ஏதோ நஷ்ட ஈடு கிடைக்கும். தமிழ் நாட்டில் ஜனநாயகத்தில் நடப்பது அங்கு பெரும் அளவில் சர்வாதிகார ஆட்சியில் நடக்கிறது.

ஆனால் பல்லவி அய்யர் சொல்கிறார் – கொழுத்த பணக் காரர்கள் இருக்கிறார்கள் தான். முன்னை விட இப்போது பணம் புரள்கிறது தான். முன்னைவிட மக்கள் சந்தோஷமாக வாழ்கிறார்கள். மறுக்கப்பட்ட சுதந்திரம் பற்றி அவர்கள் கவலைப் படவில்லை. பொருளாதார சுதந்திரம் அவர்களை மகிழ்விக்கிறது. இந்தியாவில் காணுவது போல ஏழைகளை அங்கு காணவில்லை. சைனா பூராவும் எந்த மூலைக்கும் செல்ல அகலமான சாலைகள், கார் வழுக்கிக்கொண்டே விரைந்து செல்லும் சாலைகள் அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இந்த வசதிகளே வெளிநாட்டவர்களை முதலீடு செய்ய அழைக்கின்றன. விரைவாகச் செயல்படுவதால் அரசின் முடிவுகளில் எங்கும் தாமதம் ஏற்படுவதில்லை. (வாஜ் பாய் அரசு தொடங்கிய இந்தியாவின் நான்கு திசைகளையும் இணைக்கும் பெருவழிச் சாலை பற்றி யாருக்கும் இப்போது நினைவிருக்கிறதா?)

மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்த வேண்டும். அதற்கான எல்லா வசதிகளும் நாட்டில் ஏற்படவேண்டும். என்பதில் அரசு முனைப்பாக இருக்கிறது. அரசை எதிர்த்து மாத்திரம் மூச்சு விடக்கூடாது. இந்தியா போல் அசுத்தமும் குப்பைகளும் குண்டும் குழியுமான சாலைகளும் சைனாவில் இல்லை. வாஸ்தவம், அங்கும் லஞ்சம் உண்டு தான். ஆனால் காரியங்கள் நடக்கின்றன. 10 இருபது சதவிகிதம் பணத்தை அதிகாரிகளும் இன்னும் சம்பந்தப் பட்ட மற்றவர்களும் சுருட்டிக் கொண்டாலும், 80 சதவிகித வேலைகள் நடக்கின்றன. இந்தியாவிலோ வேலையே ஏதும் நடக்காமல் பணம் கொள்ளை போகின்றது. அது தான் இங்குள்ள லஞ்சத்துக்கும் அங்குள்ள லஞ்சத்துக்குமான வித்தியாசம். மேஸ்திரியிலிருந்து கவுன்சிலர் என்று ஒரு பெரிய வரிசை மந்திரி வரை லஞ்சப் பணம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட சதவிகிதத்தில் வினியோகிக்கப்படுவது நடைமுறையானால், இந்த ப்ராண்ட் ஜனநாயகத்தை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்ய? சாய் என்று எழுதப்பட்டால் வீடு என்ன ஒரு குடியிருப்பு பகுதியே இடிக்கப்பட்டு விடும். அங்கு ஒரு அகல சாலையோ, அடுக்குமாடி குடியிருப்புகளோ, அல்லது ஒலிம்பிஸ் கட்டிடமோ எழும். எழும் கட்டாயம். 1970-லிருந்து பிரகடனப் படுத்தப்பட்ட கூவம் மணக்கும் கோஷம் இன்றும் 40 வருடங்களாக கோஷமாகவே ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஜனநாயகம் தான். ஐந்து வருஷத்துக்கு ஒரு முறை வோட்டு போடுகிறவர்களுக்கெல்லாம் ரூ. ஆயிரமோ ஐயாயிரமோ கிடைத்துவிடுகிறது.

இந்த இரண்டு எக்ஸ்ட்ரீம்களுக்கிடையே இடைப்புள்ளி எதுவுமே கிடையாதா? லஞ்சம் கொடுத்து, இலவசங்களை வாரி இறைத்து பெற்ற வோட்டுகள் அதிகாரம் செய்பவர்கள் தாம் நாம் இருப்பது ஜனநாயக நாட்டில். சர்வாதிகார ஆட்சியில் அல்ல என்பார்கள். இந்த வாதத்தின் ஆபாசத்தை என்ன சொல்ல?

சீனாவில் இப்போது யோகா ஆங்கிலம் ஹிந்தி, அரபி என்று எல்லா மொழிகளையும் கற்கும் வேகம் பற்றியிருக்கிறது. காரணம் அவை தான் வெளி உறவுக்கும் உலக வாணிப பெருக்கத்திற்கும் சீன பொருளாதார வளத்திற்கும் இட்டுச் செல்லும்.

china_yoga_practitioner2003-ல் பல்லவி அய்யரும் அவரது கணவர் ஜூலியோவும் ஒரு டாங்கோ வகுப்புக்குச் செல்ல அங்கு இருந்த ஒரு சீனப் பெண் “ஓம் சூர்யாய நமஹ” என்று வரவேற்கிறார். அந்தச் சீனப் பெண்ணுக்கு சைன அரசுக்கு இருக்கும் இந்தியப் பகைமை, மண்டாரினில் இதை எப்படி சொலவது? என்று கேட்கவில்லை. நம்மூரில் தான் “ஞாயிறு போற்றுதும்” என்று சொல்லலாமா என்று கேட்கத் தோன்றுகிறது. யோகா மையம் நடத்தும் மோகன் அவரது சீன காதலி அழைப்பில் வந்தவர். வந்த இரண்டாவது மாதத்தில் மூன்று டஜன் மாணவர்கள் சேர்ந்தார்கள். மறுபடியும் பல்லவி அய்யர் சந்தித்த போது மோகனின் யோகா மையத்துக்கு 51 கிளைகள். பெய்ஜிங்கில் மாத்திரம் 3500 மாணவரகள். சீனா முழுதும் 10,000 மாணவர்கள். யோகா மீது ஏது இத்தனை மோகம்? யோகாவை நாடுபவர்கள் சைனாவின் செல்வந்தர்கள்.

2002-ல் இந்தியா பெற்ற அந்நிய முதலீடு 5.5 பில்லியன் டாலர். சரிதானா. அதேசமயம் கம்யூனிஸம் தழைத்தோங்குவதாகச் சொல்லப்படும் சைனாவில் 2005-ல் அந்நிய முதலீடு 72.4 பில்லியன் டாலர். இந்திய கம்யூனிஸ்டுகள் இது பற்றியெல்லாம் மூச்சு விடுவதில்லை. இந்தியாவை மாத்திரம் தாக்குவார்கள் அமெரிக்க முதலாளித்துவத்துக்கு அடிமையாகிவிட்டதாக. சைனா இந்தியாவை விட 15 மடங்கு அதிகம் அடிமையாகிவிட்டதே இந்தக் கணக்கில்!

இப்படி நிறையச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். இன்னம் ஒரே ஒரு காட்சியை மாத்திரம் சொல்லி, மேலும் அறிய பல்லவி அய்யரின் புத்தகத்துக்குச் செல்லுமாறு சொல்லி முடிக்கிறேன். அடுக்கு மாடி வீட்டை விட்டு பெய்ஜிங்கின் (ஹூடாங் என்று சொல்லப்படும்) பழம் வீடுகள் இருக்கும் பகுதிக்குக் குடிபோக நினைத்து கடைசியில் வீடு ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். பழங்கால வீடு. நவீன வசதிகளுடன் அதன் உள்கட்டமைப்பு மாற்றப் படுகிறது, பல்லவி அய்யர் சொன்ன மாற்றங்களுடன்.  வீட்டுக்குச் சொந்தக்காரர் வூ எல்லா இடங்களையும் சுற்றிக் காண்பிக்கிறார். கழிப்பறையைக் காட்டி உபயோகித்துப் பாருங்கள் என்று. அதன் மகத்துவத்தில் பெருமை கொள்கிறார்.

வீடு சின்னதாக நன்றாக இருக்கிறது. வீட்டு நடுவில் ஒரு மரம். அழகாக அதன் அடியில் உட்கார்ந்து கொள்ளலாம்.

திடீரென காலையில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது கதவு தட்டப்படுகிறது. திறந்து பார்த்தால் வூ. குழாய் ரிப்பேர் சாமான்களுடன். கதவு திறந்ததும் அனுமதி கூட கேட்காமல் உள்ளே நுழைந்து டாய்லெட்டைக் கழுவுகிறார். குழாய்களை ரிபேர் செய்கிறார். மற்றும் ஒருமுறை வாசலில் துடைப்பத்துடன் நிற்கிறார். வழ்க்கம் போல உள்ளே நுழைந்து மரத்தடியிலும் சுற்றிலும் இருக்கும் குப்பைகளை அகற்றுகிறார். துடைப்பத்தை பல்லவி அய்யரிடம் கொடுக்க மறுக்கிறார்!

ஒரு நாள் தன் மனைவியை அழைத்து வருகிறார். இவர் வேலை செய்ய வூ தன் காரியத்தில் முனைப்பாக இருக்கிறார். சுற்றியிருப்பவர்கள் எல்லாம் வெள்ளைக் காரனை மணந்த ஒரு கருப்பு இந்தியரைப் பார்க்கக் கூடுகிறார்கள்.

வூ ராணுவத்தில் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்ற எஞ்சினீயர். அவருக்கு இது போல இன்னும் பல வீடுகள் ஹூடாங்கில் சொந்தம். அவர் ஒரு கோடீஸ்வரர். அவர் தன் வேலைகளுக்கு ஒரு மோபெட்டும், தன் மகனுக்கு ஒரு காரும் வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் மகன் காரில் ஊர் சுற்றுவது தான் வேலை. அவர் தன் மகனுக்கு எங்காவது ஒரு டிரைவர் வேலை வாங்கிக்கொடுக்கும்படி பல்லவியையும் அவர் கணவரையும் கேட்கிறார்.

வூ ஆரம்பத்தில் இம்மாதிரி ஒரு பழைய வீட்டில் தான் இருந்தார். கலாசாரப் புரட்சியின் போது அவர் வீடு பறிபோயிற்று. அவர் எங்கோ தூரத்தில் அகதியாக அனுப்பப் படுகிறார். அங்கு அவரைச்சீர்திருத்த கக்கூஸ் கழுவும் வேலை தரப்படுகிறது. பல வருஷ சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு, டங் சியாவ் பிங் ஆட்சியில் அவர் ஊர் திரும்புகிறார். ராணுவத்தில் சேர்ந்து பணியாற்றி ஒய்வு பெற்றுத் திரும்புகிறார். அந்தச் சமயம் அரசு கொள்கை மாறி யாரும் கொஞ்சம் நிலம் அரசு குத்தகையில் பயிர் செய்து கொள்ளலாம். வீடு வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று மாறுகிறது. வூ முதலில் ஒரு வீடும் பின்னர் ஹூடாங்கில் அலைந்து இன்னும் பல வீடுகளும் வாங்குகிறார். இப்போது அவர் கோடீஸ்வரர். சில வருஷங்கள் முன் மக்கள் விரோதி என குற்றம் சாட்டப்பட்டு எங்கோ கக்கூஸ் கழுவியவர். இப்போதும் அவர் குழாய் ரிப்பேர், வீடு பெருக்குவது கக்கூஸ் சுத்தம் செயவது என பல வேலைகள் செய்பவர். முகம் சிணுங்காமல். சந்தோஷமாக. பல சமயம் பல்லவி அய்யரின் விருந்தினராவார்.

இன்னொரு காட்சி. படித்தவன். வேறுஏதோ வேலை செய்தவன். இப்போது ஹூடாங்கில் உள்ள கக்கூஸை கழுவி சுத்தம் செய்கிறான். இதில் பணமும் நிறையக் கிடைக்கிறது. வேலையும் சுலபம்.

சைனாவில் யாரும் எந்த வேலையும் செய்யும் மனப் பக்குவம் பெற்றவர்கள். உழைப்பில் கௌரவம் பார்ப்பதில்லை.

நம்மூரில் நம் வாழ்க்கையில் அனேக நம்பிக்கைகள் நம்மை அடக்கியாள்கின்றன. மூட நம்பிக்கையோ பகுத்தறிவோ என்னவோவாக இருந்துவிட்டுப் போகட்டும்.

மார்க்ஸ் எங்கோ சொல்லியிருக்கிறாராம். ஏழு பேருக்கு மேல் ஒருத்தன் தன் கீழ் வேலைக்கமர்த்தினால் அவனிடம் முதலாளீய சுரண்டல் மனம் தோன்றிவிடுகிறது என. இந்த ஏழு கணக்கு எப்படி வந்ததோ. இருக்கட்டும். சைனாவில் யாரும் ஏழு பேருக்கு மேல் (மார்க்ஸ் சாஸ்திரப்படி) வேலைக்கு வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஆனால், புத்திசாலி சீனர்கள். யாரும் யாருக்கும் கீழ் வேலை செய்வதில்லை, கூட்டுறவு அடிப்படையில் எல்லோரும் வேலையாட்கள் எல்லோரும் முதலாளிகள் தான் –  என்று அரசு விதிகளின் கண்ணில் மிளகாய் தூவி பெரிய தொழில் சாலைகளை அமைத்துக் கொள்கிறார்களாம்.

சட்டத்துக்குச் சட்டமும் ஆயிற்று. தன் காரியத்துக்கும் தடையில்லை.

சுரீந்தர் சிங் என்று ஒரு சர்தார்ஜிக்கு ஒரு ஹோட்டலில் வேலை கிடைத்தது. சுரீந்தர் சிங்கின் தலைப்பாகை வெளிநாட்டவரைக் கவரும் என்பது அவர்கள் எண்ணம்.. ஒரு நாள் சுரீந்தர் சிங் கிராப் வைத்துக் கொண்டான் ஹோட்டல் நிர்வாகம் கிராப் வைத்துக்கொண்டாலும் தலைப்பகையை விடக்கூடாது. இல்லையெனில் அவனுக்கு வேலை கிடையாது என்று சொன்னதாம். சீன அரசு போலவே ஹோட்டலுக்கும் தன் வியாபாரத்தில் தான் அக்கரை. சுரீந்தர் சிங்கின் மதம் பற்றி ஏதும் அக்கறை இல்லை.

சைனாவை ஒரு சமயம் சார்ஸ் அசுரத்தனமாகத் தாக்கியது. சீன அரசு அதை மறைத்தது. ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தது. ஆனால் அது விஷவேகத்தில் பரவவே, இந்த  இணைய யுகத்தில் எதை மறைக்க முடியும்? உடனே சார்ஸ் தாக்குதலை ஒப்புக்கொண்டு அந்தத் தாக்குதலிலிருந்து மீண்டது அரசு.  தீவிரத்தையும் செயல் உத்வேகத்தையும் காட்டியது. ஆயிரம் படுக்கைகள் கொண்ட ஒரு பெரிய மருத்துவ மனை ஏழே நாளில், ஏப்ரல் 24லிருந்து 30க்குள் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. அதில் 1200 டாக்டர்கள் நர்ஸுகள்.

ஒரு ஊரையே முதலாளிகளின் பங்களா வாசிகளின்  குடியிருப்பாக மாற்றிய ஒரு தொழிலதிபர் கூறுகிறார்:” எங்களூர் மக்கள் கம்பெனி பங்குகள் வைத்திருக்கிறார்கள். நல்ல டிவிடெண்ட் வருகிறது. இது முதலாளித்துவம். எல்லோருக்கும் இலவசமாகக் கல்வி, மருத்துவ உதவி கிடைக்கிறது. இது கம்யூனிசம். மாதா மாதம் சம்பளம் போனஸ் எல்லாம் கிடைக்கிறது. இது சோஷலிசம். இப்படி எல்லாவற்றிலிருந்தும் நல்லதை எடுத்துக்கொள்கிறோம். கெட்டதைத் தள்ளி விடுகிறோம்”

இன்னொரு மேற்கோள்; ”ஆண்டான் அடிமை என்ற நிலபிரபுத்துவ வேற்றுமை மறைந்தது. அதற்குப் பதிலாக கட்சிக்காரன் மற்றவன் என்ற புதிய கோணத்தில் அதிகாரமும் சலுகைகளும் சிலருக்கு மாத்திரம் அமோகமாகக் கிடைத்தன” ( தமிழ் நாட்டைச் சொல்வதாக யாரும் நினைத்துக்கொள்ள வேண்டாம். அந்த நினைப்பு சரியென்றே தோன்றினாலும், சொல்லப்படுவது சைனாவைப்பற்றி.) .

கடைசியாக, “ஜனநாயக இந்தியாவை விட சர்வாதிகார சீனாவில் தான் குடிமக்கள் சுயமரியாதையுடன் வாழ்கிறார்கள்” இது பல்லவி அய்யர் ஒரு கட்டுரையில்.

சீனா: விலகும் திரை – பல்லவி அய்யர். தமிழில்: ராமன் ராஜா
கிழக்கு பதிப்பகம். 33/15 எல்டாம்ஸ் ரோட், ஆழ்வார் பேட்டை. சென்னை – 18
பக்கங்கள்: 360
விலை: ரூ 200

இணையம்  மூலம் புத்தகத்தை இங்கே வாங்கலாம்.

vesa-150x1501வெங்கட் சாமிநாதன் ஐம்பது வருடங்களாகத் தமிழில் எழுதிவரும் கலை, இலக்கிய விமர்சகர். இலக்கியம், இசை, ஒவியம், நாடகம், திரைப்படம், நாட்டார் கலை போன்ற பல்வேறு துறைகளிலும் ஆழ்ந்த ரசனையும், விமர்சிக்கும் திறனும் கொண்டவர். இலக்கியம் வாழ்க்கையின் முழுமையை வெளிப்படுத்துவதன் மூலமாக உன்னதத்தை உணர்த்தும் முயற்சி என நம்பிச் செயல்டுபவர் வெங்கட் சாமிநாதன். மேலும் விவரங்கள் இங்கே.