வாத்சல்யம்: மாடு மேய்க்கும் கண்ணா !

வாத்சல்யம் என்றால் என்ன என்று கூகிளில் தேடினால் கிடைப்பது இது

You can ask for advice from a doctor or pharmacist. The side effects i experienced after taking prednisone was clomid 50 mg tablet price a sore throat, sinus pain, and a fever. Zithromax is a prescription drug, and should not be taken by anyone.

I’ll just use this question to say i’m a first-time blogger. How to use, download, and install oracle 11gr2 on windows, linux, https://madamesac.ca/contact/ mac, and bsd. I have never ordered from dr.com.au before, and was very impressed with the service.

You should always consult with your healthcare provider before taking any herbal supplement and especially before taking any drug or any new diet. Click here to see if it's been added to your restlessly wish list. In the second half of the film dolly goes to her new school and meets other children like her.

“வாத்சல்யம் என்றோர் சமஸ்கிருதச் சொல் உண்டு. மனதிற்குள் உச்சரித்தாலும் காதுகளுக்குள் இனிமையாக ஒலிக்கக் கூடிய பிரியமான சொல் அது. வாத்சல்யம் என்றால் அன்பு என்று நேரடியாகப் பொருள் கூற முடியாதபடி, அன்பு, அக்கறை, வாஞ்சை, மிகப்பிரியம், குற்றம் காணாத் தன்மை எனப் பல்வேறு அர்த்தங்களில் தொனிக்கும் அடர்த்தியான அதே சமயம் மிக மிருதுவான சொல்லாக விளங்குவது”

ஆங்கிலத்தில் “Parental Love” என்று சொல்லலாம். இவை எல்லாம் கஷ்டம் என்று நினைப்பவர்கள் கீழே உள்ள படத்தை பார்க்கலாம்.

நேற்று இந்தப் படம் ‘வாட்ஸ் ஆப்’ , ஃபேஸ்புக்கிலும் பலர் பகிர்ந்தார்கள். அடியேனின் ஆசாரியனான ஸ்ரீ அஹோபில மடம் 46ஆம் பட்டம் ஸ்ரீமதழகியசிங்கர் கன்றுக்குட்டியுடன் ‘வாத்சல்யத்துடன்’ இருக்கும் காட்சி.

இதே போல கன்றுக்குட்டியுடன் சில வருடங்கள் முன் ஸ்ரீமத் ஸ்ரீமுஷ்ணம் ஆண்டவன் ஸ்வாமிகள் படம் ஒன்றும், ஸ்ரீமத் பறவாக்கோட்டை ஆண்டவன் , ஸ்ரீமத் பவுண்டரிகபுரம் ஆண்டவன் ஸ்வாமிகளுடன் படங்களை பார்த்திருக்கிறேன்.


இவை எல்லாம் சாதாரண படங்கள் கிடையாது. நமக்கு வாத்சல்யம் என்ற குணத்துடன் சனாதன தர்மத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. குறிப்பாகப் பசுக்களிடம்.

பல காலமாக ’வாத்சல்யம்’ என்ற சொல்லுக்கு பசு கன்றிடம் நக்கிக் கொடுத்து அன்பை வெளிப்படுத்துவது மாதிரி என்ற உதாரணம் பல காலமாக மேற்கோள் காட்டப்படுகிறது.

“தாய் நினைந்த கன்றேயொக்க, என்னையும்
தன்னையே நினைக்கச் செய்து” (பெரிய திருமொழி)

திருமங்கை ஆழ்வார் கன்று தாய்ப் பசுவை நினைப்பது போல உலகுக்கெல்லாம் தாயாகிய பெருமாளைத் தான் நினைத்திருக்குமாறு செய்தவன் அவனே என்று பாடுகிறார்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு ‘சிற்றம் சிறுகாலே வந்துன்னை..’ என்ற பாடல் மிக முக்கியமான ஒன்று. நாலாயிரமும் தெரியாவிட்டாலும் இது ஒன்று தெரிந்தால் போதும் என்று கூறுவர். அந்தப் பாசுரத்தில் ‘பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து” என்ற வரியைத் தினமும் நாம் சேவிக்கிறோம். அதன் அர்த்தம் ‘பசுக்களை மேய்த்து உண்ணும் இடைக்குலத்தில் பிறந்த நீ எங்கள் சிறு கைங்கரியங்களை ஏற்றுக் கொண்டே ஆகவேண்டும்” என்கிறாள் ஆண்டாள். ( தியாகராஜரின் ’ஸாமஜ வர கமன’வில் ’யாதவ குல முரளீ வாதன வினோத’ ஞாபகம் வருகிறதா ? )

கோயிலில் க்யூவில் நாம் நின்றுகொண்டு இருக்க, சாதாரண உடை தரித்து கைங்கரியம் செய்பவர்கள் கோயிலுக்குள் நுழைவார்கள். அவர்களுக்குக் கிடைத்த பேறு என்று நமக்கு ஒருவித பொறாமையாக இருக்கும். நாச்சியார் திருமொழியில் ஒரு பாசுரத்தை பார்க்கலாம்.

*பட்டி மேய்ந்து ஓர் காரேறு
பலதேவற்கு ஓர் கீழ்க்கன்றாய்*
இட்டீறு இட்டு விளையாடி
இங்கே போதக் கண்டீரே?*
இட்டமான பசுக்களை
இனிது மறித்து நீர் ஊட்டி*
விட்டுக்கொண்டு விளையாட
விருந்தாவனத்தே கண்டோமே.

இதில் இருக்கும் வரிகளை உன்னிப்பாக கவனியுங்கள். கண்ணன் மாடு மேய்க்கும் அழகை நாமும் ஆண்டாளுடன் கொஞ்சம் ரசிக்கலாம்.

கண்ணனுக்கு மாடு மேய்ப்பது என்றால் கொள்ளை ஆசை. வைகுண்டத்தில் இருப்பதைவிடப் பசுக்களை மேய்ப்பதில் தான் அவனுக்கு ஆனந்தம். இதை நான் சொல்லவில்லை நம்மாழ்வார் சொல்லுகிறார்.

திவத்திலும் பசு-நிரை மேய்ப்பு உவத்தி;
செங்கனி வாய் எங்கள் ஆயர் தேவே! (திருவாய் மொழி 10-3-10)

’குங்பூ’ சண்டைக் காட்சியில் வருவது மாதிரி ‘ஹாய், ஊ’ என்று நாம் கூப்பிடுவது போலக் கண்ணன் மாடுகளைக் கூப்பிட மாட்டான். கண்ணன் எல்லாப் பசுக்களுக்கு பெயர் வைத்துத் தான் கூப்பிடுவான். கண்ணன் பெயர் சொல்லிக் கூப்பிடும் போது அவை வாலை ஆட்டிக்கொண்டு வருமாம். ”இனிது மறித்து நீர் ஊட்டி” என்கிறாள் ஆண்டாள்.

பசுக்களின் தாகத்தை தணிக்க நீர் நிலைகளுக்கு அழைத்துச் செல்கிறான். அப்படிச் செல்லும் போது பெரிய பசுக்கள் நீரைக் குடிக்கிறது. ஆனால் இளம் கன்றுகளுக்கு அந்த நீர் நிலைகளில் எப்படிக் குடிக்க வேண்டும் என்று தெரியவில்லை.

கண்ணன் கையை முதுகுக்கு பின் கட்டிக்கொண்டு குளத்தில் இறங்கி, மாடுகளைப் போல குனிந்து தன் வாயால் நீரைப் பருகுகிறான். ‘அட இது தான் டெக்னிக்கா’ என்று கன்றுகளும் ஆனந்தமாக நீரைப் பருகுகிறது. கன்றுக்குட்டிகளுக்கு கிடைத்தது கண்ணனின் பிரசாதம்!

என் பாட்டியுடன் கோயிலுக்குச் செல்லும் போது பசுமாட்டின் பின் பாகத்தை தொட்டு வணங்குவதைப் பார்த்திருக்கிறேன். “அங்கே தான் மகாலக்ஷ்மி வசிக்கிறாள்” என்பாள்.

சரி. பசுவிற்கு ஏன் இவ்வளவு ஏற்றம் ? மஹாபாரதத்தில் ஒரு கதையை பார்க்கலாம். ’சியவனர்’ என்ற ரிஷி தண்ணீருக்குள் தவம் இருந்தார். நீரில் வாழ்ந்த மீன் முதலிய ஜீவராசிகள் அவருக்கு நண்பராயின. ஒரு நாள் மீன்பிடிக்க வந்த மீனவர்கள் மீனுடன் இவரையும் வலையில் சேர்த்து பிடித்துவிட்டார்கள். மற்ற முனிவர்கள் போல இவர் கோபம் கொள்ளவில்லை.அதனால் சாபம் எதுவும் கொடுக்கவில்லை. இருந்தாலும் மீனவர்களுக்கு தாங்கள் இப்படிச் செய்துவிட்டோமோ என்று அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

“மன்னித்துவிடுங்கள்.. இப்ப நாங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் ?” என்றார்கள்.

“வலையில் பிடித்துவிட்டதால் இந்த மீன்களைப் போல நானும் இப்போது உங்களுடைய சொத்து. நீங்கள் என்னை உங்கள் விருப்பம் போல செய்துகொள்ளுங்கள்”

மீனவர்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தெரியாமல் அந்த நாட்டின் அரசனான நகுஷனிடம் சென்றார்கள். அரசனும் பதறி “மீன்களுடன் இந்த முனிவரையும் வாங்கிக்கொள்கிறேன்.. இந்தாருங்கள் ஆயிரம் பொற்காசுகள்” என்றார்.

முனிவரும் “என்ன என் மதிப்பு வெறும் ஆயிரம் பொன்னா ?”

அரசன் சுதாரித்துக்கொண்டு “லட்சம் !” என்றான்.

முனிவர் மீண்டும் “வெறும் லட்சமா ?”

கோடி, பாதி ராஜ்யம், முழு ராஜ்யம் என்று வரிசையாகச் சொல்ல, முனிவர் இது எல்லாம் தனக்கு ஈடாகாது என்று சொல்லிவிட்டார். என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அரசன் முழிக்க கவிஜர் என்ற முனிவர் அங்கே வந்தார். நடந்தவற்றைக் கேட்டு அறிந்தார்.

“நகுஷனே முனிவரை விலைக்கு வாங்கத் தகுந்த ஒன்றை நான் சொல்லுகிறேன்” என்றார். “அப்பாடா அது என்ன சொல்லுங்கள்” என்றான் அரசன் நம்மைப் போல ஆவலாக “முனிவர்களும் பசுக்களும் ஒன்று அதனால் ஒரு பசுமாட்டை விலையாகக் கொடுத்துவிடு” என்றார்.

ஸ்ரீரங்கத்தில் மணவாள மாமுனிகள் திருவரசை சுற்றிபார்த்த போது நண்பர் வீரராகவன் ஸ்வாமி சாலைகளில் அடிபட்டு கால் ஒடிந்த மாடுகளைக் பார்த்தவுடன் ”எவ்வளவு கிலோ தேறும்” என்று யோசிக்கும் இந்தக் காலத்தில், அவற்றை கசாப்புக் கடைக்கு அனுப்பாமல், இங்கே கொண்டு வந்து ஒரு மிஷின் உதவியுடன் எப்படி சிகிச்சை அளிக்கிறார்கள் என்று விளக்கியதை வியப்புடன் கேட்டுக்கொண்டேன். அமுதன் ஒரு சின்ன கன்றுக்குட்டிக்கு தழை எல்லாம் கொடுத்து “வீட்டுக்கு அழைத்துக்கொண்டு போகலாமா ?” என்றான்.

நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியில் (10.3.4) இப்படிச் சொல்லுகிறார்:

“தொழுத்தனில் பசுக்களையே விரும்பித்
துறந்து எம்மை இட்டு, அவை மேய்க்கப் போதி*

’நாராயணனே நமக்கே’ என்பது போல இங்கே ’பசுக்களையே’ என்ற ஏகாரத்தைக் கவனியுங்கள். இதற்குப் பிள்ளை அமுதனார் என்ற ஆசாரியர் “பசுவின் காலில் முள் தைத்தாள், அந்தப் பசுவின் இடையன் தலையில் சீப்பிடிக்கும்” என்று விளக்கம் கூறுவாராம். அதாவது பசு படும் வேதனையை விட இடையன் அதிகமான வருத்தத்தை அடைவான். அதே போல கண்ணனும் பசுக்களின் துன்பத்தைப் பொறுக்கமாட்டான்.

போன வருடம் அக்டோபர் மாதம் பிருந்தாவன், மதுரா, துவாரகா என்று யாத்திரை சென்ற போது எல்லா இடங்களிலும் ஒன்றைக் கவனித்தேன். அது பசுக்களை தெய்வமாகவே பாவிக்கிறார்கள். சந்து பொந்து எல்லா இடங்களிலும் அவை நம்மைப் போல உலாவுகின்றன. கடைக்கு முன் நின்று சப்பாத்தி வாங்கிச் சாப்பிடுகிறது. சாலைக் குறுக்கே சென்று டிராபிக் ஜாம் செய்தால் அவற்றை ‘ஹார்ன்’ அடித்து யாரும் விரட்டுவதில்லை.

சாலை ஓரங்களில் பசுக்களுக்கு கழணீர் தொட்டிகள் நிறையக் கட்டியுள்ளார்கள். பல இடங்களில் காய்ந்த புல், தழைகளைப் பெரிய மிஷின் வைத்து பொடியாக்கி பசுக்களுக்கு மூட்டை மூட்டையாகக் கட்டிவைத்துள்ளார்கள். உஜ்ஜைனில் ஸ்ரீராமானுஜ கூடம் முன்பு நமக்கு தெரிவது ஒரு சின்ன மாட்டுத் தொழுவம் தான்.

துவாரகாவில் ஒரு பசுமாட்டுக்கு என்னிடம் இருந்த வெள்ளரி பிஞ்சுகளை கொடுத்தேன். தீடீர் என்று ஒரு பசுமாட்டுக்கூட்டமே என் பின்னாடி வந்தது.

குஜராத்தில் பெட்டிக் கடை ஒன்றில் பசுமாட்டு பொம்மை ஒன்றைப் பார்த்தேன். உற்றுப் பார்த்த போது அது உண்டியல்.. கடைக்காரரிடம் பேச்சு கொடுத்தேன்

“இது எதற்கு?”

“பத்து மைல் தொலைவில் ஒரு கோ சாலை இருக்கிறது. அவற்றை பராமரிக்க இந்த உண்டியல்”

“எவ்வளவு பசுக்கள் இருக்கும்”

“சில ஆயிரங்கள் இருக்கும்.. பசுக்களைப் பார்த்துக்கொள்ள 24/7 டாக்டர்கள் இருக்கிறார்கள். பசுக்களுக்கு தீனி .. இந்த உண்டியலை எல்லா இடத்திலும் பார்க்கலாம்”

“யார் நடத்துகிறார்கள்?”

“ஐந்து பேர் கொண்ட குழு இதை நடத்துகிறார்கள். அதில் ஒருவர் முஸ்லீம்!”

ஓவியர் கேஷவின் கண்ணன் படங்களை அடுத்த முறை பார்க்கும் போது அதில் வாத்சல்யம் உங்களுக்குத் தெரிந்தால் சந்தோஷம் !

பி.கு: ஜீயர் படங்களை எடுத்தவர்கள் யார் என்று அடியேனுக்கு தெரியாது. அவர்களுக்கு நன்றி.

(சுஜாதா தேசிகன் தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது)

பயங்கொள்ளிப் பார்ப்பானும் பசுவதையும்

யங்கொள்ளிப் பார்ப்பான் என்று ஒரு இரகம் உண்டு. யார் அவர்கள்?

தமிழ்நாட்டில் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேலாக பிராம்மண துவேஷம் இருக்கிறது. பொதுவாக பிராம்மணர்கள் ஒதுங்கிப் போய்விடுவார்கள். இல்லை மும்பை, அமெரிக்கா எங்காவது சென்றுவிடுவார்கள். சிலர் துணிந்து எதிர்கொள்வார்கள்.

ஆனால் ஒரு சிலர் இடதுசாரி ஆதரவு, ஹிந்துத்துவ எதிர்ப்பு, ஹிந்துமத நிந்தனை, ஹிந்துக் கடவுள் நிந்தனை போன்ற ஈன செயல்களில் ஈடுபடுவார்கள். கிறிஸ்தவ மற்றும் இஸ்லாமிய ஆதரவாளர்களாக இருப்பார்கள். மாட்டிறைச்சி உண்பதை ஆதரிப்பார்கள். ஹிந்துக்களுடன் மற்றும் ஹிந்துத்துவ ஆதரவாளர்களுடன் பேசும்போது தெனாவட்டாகப் பேசுவார்கள். நையாண்டி செய்வார்கள். எந்த ஹிந்து பதிலுக்கு அடிக்கப்போகிறான்? 🙂 ஆனால், கிறிஸ்தவத்தையோ, இஸ்லாத்தையோ, இயேசுவையே, நபியையோ விமர்சிக்க சொல்லுங்கள். ம்ஹூம், மாட்டார்கள். சவாலைக் கேட்ட உடனேயே கௌபீனத்தில் கக்கா போய்விடுவார்கள். கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் முஸ்லீம்கள் முன் மண்டியிட்டு அவர்கள் சொல்லுமிடங்களில் முத்தமிடுவார்கள். தாங்கள் பிராம்மணர்கள் இல்லை என்று பறைசாற்ற என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வார்கள்.

இந்த வீர்யமற்ற கோழைகளுக்குப் பெயர்தான் பயங்கொள்ளிப் பார்ப்பான். எதிரியோடு கைகோர்த்துக் கொண்டால் பிழைக்கலாம் என்ற நோக்குடையவர்கள். பிராம்மணராகப் பிறந்து, கிறிஸ்தவராக மதம் மாறி, அதனால் திரை உலக வாய்ப்பைப் பெற்று, திராவிட கழகத்திலும் சேர்ந்த கமல்ஹாசன் இந்த இரகத்தை சேர்ந்தவர். சமீபத்தில், இதே இரகத்தை சேர்ந்த சஹஸ்ரநாமம் பத்மநாபன் என்பவர் இதே செயல்களில் ஈடுபட்டார். அவரை, “ஹிந்துக் கடவுள்களை நிந்திப்பதைப்போல் இயேசுவை சொல்லிப் பாரும். உங்களைக் கூலிப்படையாக நடத்தும் வெள்ளைக்காரன் செவுளில் ஒன்று விடுவான்” என்று சவால் விட்டேன். எதிர்பார்த்தவிதமே கௌபீனத்தில் கக்கா போய்விட்டார்.

பசுவதைத் தடையை எதிர்த்த அவர் பால் அருந்துவதால்தான் பசுவதை நடக்கிறது என்று அவர் இட்ட வாதத்தை மறுத்து நான் எழுதியது –

”உங்கள் பதிவில் நாணயமில்லை. நீங்கள் மாமிசத்திற்காகவோ, தோல் பொருட்களுக்காகவோ பசு வதை செய்வது தார்மீகக் குற்றம் என்று எழுதினீர்களா? பசுக்களையும், கன்றுகளையும் கொடூரமான முறையில் லாரிகளில் ஏற்றி செல்வது அநீதி என்று எழுதினீர்களா? அந்த அநீதியையும், குற்றத்தையும் தடைசெய்யும் விதமாக மோதியும் ஆதித்யனாத்தும் எடுக்கும் நடவடிக்கைகளுக்குத் தலைவணங்கினீர்களா? கேட்பாரின்றி வெட்டப்படும் பசுக்களுக்காகக் குரல் கொடுக்கும் கோரக்ஷகர்களுக்குக் கைகூப்பி நன்றி சொன்னீர்களா?

இல்லை. இல்லை. இல்லை. இல்லை. அவர்களையெல்லாம் தூஷித்தீர்கள். மனதில் ஈரமற்றவன் என்று எவனைத் திருவள்ளுவர் குறிப்பிட்டாரோ அவனுக்கு வக்காலத்து வாங்கினீர்கள். ஒரு குழந்தையைக் கொன்று அதன் மாமிசத்தை உண்பதை விட மாபெரும் பாதகம் செய்பவனுக்கு வக்காலத்து வாங்கினீர்கள். உங்களைப் போன்றவர்களுக்கும் கற்பழித்துக் கொன்ற கயவனுக்கு வக்காலத்து வாங்கும் வக்கீல்களுக்கும் தார்மீகரீதியாக வேறுபாடு இல்லை.

ஆனால், “பாலும், தயிரும், நெய்யும் அதிகம் சாப்பிடுபவர்கள்தான் பசுக் கொலைக்கு முதற்காரணமாகிறார்கள்” என்று முதலைக்கண்ணீர் வடிக்கிறீர்கள். பசுவதை தவறு. அதைத் தடை செய்யவேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டு, பால் குடிப்பதால் பசுவதை அதிகரிக்கிறது. எனவே அதையும் நிறுத்தவேண்டும் என்று சொல்லியிருந்தால் நீங்கள் நியாயமானவர் என்று கொள்ளலாம். அது உங்கள் நிலை அல்ல.

இதைப்பற்றி ஓராண்டுக்கு மேல் எழுதி வருகிறேன். பால் குடிப்பதால் பசுவதை நடக்கிறது என்பதால்தான் வேகனாக மாறினேன். ஆனால், பால் குடித்தால் பசு வதை நடக்கவேண்டும் என்ற அவசியமில்லை. ராஜஸ்தானில் பிஷ்ணோய் என்ற ஹிந்துக் குடியினர் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் பால் விற்றுத்தான் பிழைக்கிறார்கள். பசுக்களை வீட்டுப் பிள்ளைகள் போல பராமரிக்கிறார்கள். மாமிசம் உண்பதில்லை. பசுக்கள் அளவுக்கு அதிகம் பால் கறக்கின்றன. கறப்பது நின்றால் அவற்றை விற்பதில்லை. குடும்ப உறுப்பினராகப் பாவித்துப் பேணிக்காக்கிறார்கள். இதற்கெல்லாம் மானியம் கூடப் பெற்றுக்கொள்வதில்லை.

எனவே பசுவதை இன்றி பால் அருந்த வழி இருக்கிறது. ஆனால், பசுவதை இன்றி மாட்டிறைச்சி அருந்த வழி இல்லை. இரண்டையும் ஒப்பிடுவது முட்டாள்தனம் மட்டுமில்லை. அயோக்கியத்தனமும் கூட. மேலும், பால் அருந்துபவர்கள் முக்கால்வாசிப்பேருக்கு பசுக்கள் வதைபடும் என்ற உண்மை தெரியாது. ஆனால், மாட்டிறைச்சி உண்பவர்களுக்கு பசுக்கள் வதைபடும் என்ற உண்மை தெரியும்.

பசுக்கள் பால் கறப்பதை நிறுத்திவிட்டால் “போஷிக்க விவசாயியால் முடியாது. எனவே சந்தையில் அடிமாடாக விற்க வேண்டி வருகிறது” என்பதும் கள்ளவாதம். பிஷ்ணோய் மக்களால் போஷிக்க முடியுமெனில் மற்றவர்களாலும் முடியும். பேராசை கொண்டவனால் முடியாது. விவசாயிகள் மானியம் கேட்கத் தயங்குகிறார்களா என்ன? கடன் இரத்து செய்ய சொல்லி கேட்பதில்லை? இலவசமாக மின்சாரம் கேட்பதில்லை? கறப்பதை நிறுத்திவிட்ட பசுக்களை போஷிக்கவும் மானியம் கேட்கட்டுமே? கிறிஸ்தவ சர்ச்சுகளின் சொத்துக்களை பறிமுதல் செய்து மானியம் வழங்கலாம்.

வழியா இல்லை?”

பறவைகள் உலகின் கவித்வமும் அழகும்

வாழ்க்கையின் அந்திம நாட்களைக் கழிக்க சென்னை வந்தாயிற்று. வீட்டின் முகப்பில் உள்ள மூன்று புறமும் காற்றுக்கு வழிவிட்டுத் திறந்து ஆனால் கம்பி கிராதிகளால் அடைபட்டிருக்கும் வாசலை நோக்கிய இடம் தான் நான் விருப்பத்துடன் பகல் நேரம் முழுதையும் செலவிடும் இடம். வீட்டின் முன் இருக்கும் வெளியிடத்தில் பவளமல்லி, செம்பருத்தி, மரங்கள். அந்தி நேரத்தில் பூத்துக் குலுங்கும் செம்பருத்தி மறுநாள் காலையை வசீகரமாக்கும். பவளமல்லி மரம் பூத்து தரையெல்லாம் கொட்டிக் கிடக்கும். வெண்ணிற இதழ்களும் செந்நிறக் காம்புகளும் கொட்டிக்கிடக்கும் அந்த மலர் பரப்பைக் காண்பதே ஒரு சுகம். விடி காலையில் பூத்து முடிந்து காலை ஏழு எட்டு மணி வரை மணம் பரப்பி, உதிர்ந்து கொண்டே இருக்கும். நந்தியா வட்டை பூக்க ஆரம்பித்தால் முற்றும் மலரவும் பின் வாடவும் வெகுநாட்கள் ஆகும்.

பூக்களுக்காக வரும் வண்ணத்திப் பூச்சிகள் வானில் மிதக்கும் பூக்களாகவே வரும் போகும் அவற்றின் இஷ்டத்துக்கு. நான் இதுகாறும் பார்த்திராத வெகு சின்ன குருவி, மிக அழகான குருவி, நீலமும், கரும்பச்சையுமாக சூரிய ஒளி படுவதும், அது அமர்ந்திருக்கும் திசையும் பொருத்து அது நிறம் மாறி மாறி மின்னும் சிறகுகளோடு கீச் கீச் என்று ஓயாது கூவிக்கொண்டே வரும் ஜோடியாக. எப்போதும் அவை ஜோடியாகத் தான் வரும். ஆனால் அவை மரத்தின் கிளைகளுக்குள் எங்கெங்கோ உட்காரும். பிறகு வேறு கிளைக்குத் தாவும். ஓரிடத்தில் அவை ஒரு சில கணங்களே இருக்கும். கிளைக்குக் கிளை தாவிக்கொண்டே இருக்கும். ஒரு இலையடர்ந்த கிளையிலிருந்து இன்னொரு இலையடர்ந்த கிளைக்கு எப்படித்தான் எப்படியோ குண்டு பாய்வது போல சட்டென பாய்ந்து பறக்கும். இடைப்பட்ட வெளியில் அதை பறக்கும் ரூபத்தில் காணமுடியாது. ஒரு கணத்தில் ஒரு கிளையில். மற்ற கணத்தில் இன்னொரு கிளையில். என்ன விந்தை இது! எப்படி இவ்வளவு வேகம் அதால் சாத்தியமாகிறது! எப்படி இன்னொரு அமரும் இடத்தைக் கணித்துக் கொள்கிறது?

மிக மெல்லிய மிருதுவுமான செம்பருத்திப் பூவின் இதழ்களில் உட்கார்ந்து எப்படித்தான் தேனை உறிஞ்சுகின்றனவோ, தெரியாது. அவற்றின் வருகையும் கூச்சலும், சுறுசுறுப்பும் பின் சட்டெனெ ஓடி மறைவதும் பார்க்க மடிப்பாக்கத்தை சொர்க்க பூமியாக்கிவிடும். இயற்கையில் நாம் காணத்தவறும் எத்தனையோ அழகுகளில் இதுவும் ஒன்று. சாதாரண நம் விரையும் வாழ்க்கையில் இது சாத்தியமில்லை. வேலையற்ற ஒய்வு பெற்ற வாழ்க்கையில் ஒரு சில கிழங்களுக்குத் தான் இந்த பாக்கியம் சித்தியாகும் போல. அதிலும் எல்லா கிழங்களுக்குமல்ல. இதில் அழகும் சொர்க்கமும் காணும் கிழங்களுக்கு மாத்திரமே. ஷேர் மார்கெட் ஏற்ற இறங்ககங்கள் அனுதினமும் கொண்ட ஒரு உலகம் வேறு இருக்கிறதே.

தேன் சிட்டு, அதன் சிறகுகளின் நிறம் தான் என்ன என்று நிச்சயப்படுத்திக் கொள்ள முடியாது ஒரு இடத்தில் சற்று ஒரு கணம் கூட நிலைத்து நிற்காது. நாஞ்சில் நாடன் வருவார். இது என்ன பட்சி என்று தெரியவில்லை. குருவிகளைக் காணோம். அதனிலும் சிறியதாக இருக்கிறது. ஆனால் கொள்ளை அழகு என்று அவரிடம் வியந்து சொன்ன போது அவர் சொல்லித் தான் அதற்கு தேன் சிட்டு என்று பெயர் அறிந்தேன். அவரிடமிருந்து எத்தனை நூறு பட்சிகளின் பெயரை, மீன்களின் வகைகளை அறியலாம் என்பதை நினைத்தால் வியப்பாக இருக்கும்.

சிட்டுக் குருவிகளைக் காணவில்லை. சென்னை வந்ததிலிருந்து. தில்லியில் அவற்றை நிறையப் பார்த்தோமே அப்போது அது பற்றி நினைக்க வில்லை. நிறைய கூட்டம் கூட்டமாக வந்து அமரும். அவற்றிற்காகவே தானியத்தை பரக்க இரைத்திருப்பார்கள். இருபது முப்பது என்று கூட்டமாகக் கொரிக்க வந்துவிடும். ஒரே இரைச்சல். கூட்டம் கூட்டமாகப் பள்ளிச் சிறுவர்களைப் போல. அவற்றை இரைச்சலிடும், வாதிடும், சண்டையிடும் குழந்தைகளாகத் தான் பார்க்கத் தோன்றும். அந்த ரம்மியமான, காட்சிகள் இப்போது இல்லை. சிறு வயதிலிருந்து பார்க்கும் ஒன்றைப் பற்றி அது இல்லாத போதுதான் நினைக்கத் தோன்றியது. இல்லையே ஏன் என்று கேட்கத் தொடங்கியதும் தான், இந்த மொபைல் டவர்ஸின் கதிரியக்கத்தினால் அவை எல்லாம் செத்து மடிந்து விட்டன என்கிறார்கள். சிட்டுக் குருவி மாத்திரம் அல்ல தேனீக்களுக்கும் அவற்றால் ஆபத்து என்கிறார்கள். டைனாசோர்ஸைப் பார்த்ததில்லை. வீட்டு முற்றத்தில், அவற்றோடு பழகியதில்லை. அவை எப்படியோ போகட்டும். ஆனால் குருவிகளைச் சாகடித்து ஒரு வாழ்க்கை வசதி வேண்டுமா?

மிகவும் வேதனை தரும் செய்தி. யாரும் இதைப் பற்றிக் கவலைப் பட்டதாகத் தெரியவில்லை. இனி சிட்டுக் குருவிகளையே பார்க்கமுடியாது. சட்டென இப்போது தான் குருவிகள் மறைந்துவிட்டன என்று நினைக்கும் போது தான் வெகு காலமாக பார்க்காத, பழனி வைத்தியசாலையின் வயோதிக வாலிபர்களுக்கான சிட்டுக் குருவி லேகிய விளம்பரங்களும் நினைவுக்கு வருகின்றன. வாரா வாரம் வரும் அவையெல்லாம் இப்போது காணப்படுவதில்லை. சிட்டுக் குருவிகளே இல்லையென்றால் சிட்டுக்குருவி லேகியம் எங்கிருந்து வரும்? வயோதிக வாலிபர்களின் பாடு திண்டாட்டம் தான். சிட்டுக் குருவிகளைப் பார்க்கும் போது அது ஆண்மையை மீட்டுத் தரும் லேகியமாகவா பார்க்கத் தோணும்?. வீட்டில் வளரும் கோழியையும் ஆட்டையும் உணவாகத் தான் பார்ப்பார்கள் அந்த வீட்டுக்காரர்கள். வீட்டில் கறிகாய்த் தோட்டம் போடுவது போல. வெகு அரிய மான்வகைகளை விருந்துக்கான பொருளாகத் தான் சல்மான் கானுக்குப் பார்க்கத் தோன்றுகிறது. அந்த அழகிய அரிய ஜீவனைப் பார்த்தால் நாக்கு ஊரும் என்றால் அந்த வாழ்க்கையை, பார்வையை வளர்த்துக் கொண்டவர்களை என்ன சொல்ல?..ஆனால் தில்லியில் எங்கிருந்தோ வரும் புறாக்கூட்டங்களைக் கூவி அழைத்து அவற்றிற்கு தானியத்தை வீசி இரைக்கும் பழக்கத்தையும் முஸ்லீம்களிடம் தான் பார்த்திருக்கிறேன்.

ஆனால் இச்சின்ன சின்ன பறவைகளை குழந்தைகளாக, அழகு கொழிக்கும் ஜீவ சிற்பங்களாக, கவிதைகளாகப் பார்ப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள். இச் சின்ன பறவைகளே கவிதை. இக் கவிதை அனுபவத்தைக் கவிதைகளாக வெளிப்படுத்தத் தோன்றும் தானே கவிஞர்களுக்கு?

தோன்றிற்று ஒரு கவிஞருக்கு. அத்தகைய கவிதைகளின் தொகுப்பு தான் கவிஞர் ஆசையின் ‘கொண்டலாத்தி’. கொண்டலாத்தி மாத்திரம் இல்லை. எத்தனையோ பறவைகள், நாம் அன்றாடம் காணும் பட்சிகள் தான் என்கிறார், ஆசை. ஆனால் இத்தொகுப்பில் காணும் பறவைகள் அனேகம் நாம் சாதாரணமாகப் பார்த்திராதவை. கிளி காடை, கௌதாரி, புறா அல்ல இவை. புள்ளி மீன் கொத்தி, தேன் சிட்டு, தவிட்டுக் குருவி, குக்குறுவான், உப்புக் கொத்தி, இப்படியானவை. இதே குறியாக இருந்தால் பார்த்திருப்போமோ என்னவோ.

பறவைத் தேடல் (Bird watching) நம்மில் ஒரு சிலருக்கு அவர் தம் வாழ்க்கையின் தேடலேயாயிருக்கிறது. சலீம் அலி போன்றோருக்கு. வேத கால ரிஷிகளைப் போல அவர்கள் தம்மைச் சுற்றிய இயற்கையை ஆராதித்தவர்கள். அதுவும் ஒரு தவமே தான். சலீம் அலியும் ஒரு ரிஷி தான். இதைச் சுட்டுச் சாப்பிட்டால் எப்படி இருக்கும் என்று ஒரு போதும் அவர் அராபிய ஷேக்குகளைப் போல நினைத்தும் பார்த்திருக்க மாட்டார் என்று நான் நிச்சயமாக நம்புகிறேன்.

பறவைத் தேடல் ஒன்றும் சாதாரண பொழுது போக்கல்ல. எனக்குத் தெரிந்த ஒரு ஐ.பி.எஸ் ஆபீஸருக்கு பொழுது போக்கு bird watching தான். ஒரு முறை அவர் அது பற்றிப் பேசியது மிக வேடிக்கையாக இருந்தது. தில்லியில் அக்பர் ரோட் ஆபீஸிலிருந்து ஒன்றாக கரோல் பாக் வீட்டுக்குப் போய்ச் சேரும் வரை அவர் ஒரு நாளைக்கு ஒரு அனுபவமாகச் சொல்லி வருவார். முஷ்டாக்கின் கிரிக்கெட் மட்டை சுழன்று அடிக்கும் போதெல்லாம் பந்து ஆகாயத்தில் பறப்பதைப் பார்த்துக்கொண்டே “முஷ்டா…………..க்” என்று பெண்கள் இருக்குமிடத்திலிருந்து ஏகத்துக்கு கூச்சலும் பெருமூச்சும் கிளம்புமாம். அப்பாஸ் அலி பேக்குக்கும் அதே மாதிரி பெருமூச்சும் கூச்சலும் கிளம்பும். யாருக்கான பெண்கள் கூட்டத்தின் பெருமூச்சில் வெப்பம் அதிகம் என்று தீர்மானிக்க முடியாது என்பார். அது ஒரு நாள். இன்னோரு நாள் தன் பறவை வேட்டை சாகஸங்களைப் பற்றி அவர் சொல்லிக்கொண்டு வந்தார். அதற்கான முஸ்திப்புகளைச் சொல்ல ஆரம்பித்தார். ஸ்தம்பித்துப் போனோம். காலையில் மூன்று மணிக்கு எழுந்து அதற்கான கம்பளி உடைகள், ஷூ, குல்லாய், டெலெஸ்கோப், ஃப்ளாஸ்கில் டீ, காமிரா, என்று ஒன்றொன்றாக அடுக்கினார். ஏதோ காட்டில் வீரப்பனைப் பிடிக்க விஜய் குமாரும் அவர் பட்டாளமும் செய்யும் ஆயத்தங்கள் போல இருந்தது. இயற்கை சிருஷ்டித்துள்ள இந்த சின்ன சின்ன அற்புதங்களை, அழகுகளை காத்திருந்து காத்திருந்து ஒரு சில விநாடிகள் காண இத்தனை பாடு. அக்பர் ரோடிலிருந்து கரோல் பாகிற்கு தினசரி எங்களுடன் பஸ்ஸில் பிரயாணம் செய்யும் ஐ.பி.எஸ் ஆபீஸர் வேறு எப்படி இருக்க முடியும்?

அப்படித்தான், இக் கவிதைத் தொகுப்பில் உள்ள புகைப்படங்களை எடுத்த ஞானஸ்கந்தனும், ஆசையும் புறப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் தன்னுடன் வந்த ஒரு டஜன் பொடிப் பசங்களின் பெயரையும் அடுக்குகிறார் ஆசை.

கொண்டலாத்தி புத்தகத்தின் பின் இத்தனை சமாசாரங்கள் இருந்திருக்கின்றன. நம் கைகளில் இருப்பது புகைப்படம் எடுக்கப்பட்ட கவிதைகளும், ஆசை எழுதிய கவிதைகளும்.

தேன் சிட்டின் மயக்கும் வண்ணம் பற்றிச் சொன்னேன். ஆசையின் கவிதை வேறு விதமாகச் சொல்கிறது:

கோடி கோடி மைல் நீ
கடந்து வந்ததெல்லாம் என்
குட்டித் தேன் சிட்டின் மூக்கில்
பட்டு மிளிரவா சொல்

பறவைகள், தாவரங்கள் மனித வாழ்வோடு மட்டும் பிணைந்தவை அல்ல. அகன்ற பிரபஞ்சத்தோடும் தான். ஏதும் ஒரு இடையூறு, பிரபஞ்சத்தின் முழுமையையும் பாதித்துவிடுகிறது. ஒன்றில்லை எனில் ஏதோ ஒன்று குறை பட்டுப் போகிறது. நமது செல் போனுக்கும் தேனீக்களுக்கும் தேனடைக்கும் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியா இழையறா சம்பந்தம் இருக்கிறது. பிரபஞ்சத்தின் முழுமையை ஒரு குருவி சொல்லிக் கொடுத்து விடுகிறது.. இதோ இன்னொரு ஆசையின் கவிதை –

நீ தேன் உறிஞ்சும் கணத்தில்
ஒட்டு மொத்த பிரபஞ்சத்தையும் சேர்த்தே
உறிஞ்சி விடுகிறாய்
கூடவே காலத்தையும்
ஒளியும் தப்பாது உன்னிடமிருந்து
உன்னுள் என்ன இருக்கிறது என்று
அறிய முடியாமல் போகிறது யாராலும்
பிரபஞ்சத்தின் கருத்துளை நீ.

ஆசையின் கவிதைகள் பல கணங்களில், பல பறவைகள் அவரில் தோற்றம் கொள்ளும் பார்வைகளையும், உணர்வோட்டங்களையும் நமக்குச் சொல்கின்றன.

வானவெளியின் கோலமாக, குழந்தைகளாக, பிடிவாதம் பிடிக்கும் சிறார்களாக, இன்னும் எத்தனையோ விதங்களில்.

 

இதோ ஒரு கோலம் –

வானத்தை
வானத்தைக்
கலைத்துப் பறக்கும்
கொக்குக் கூட்டம்
அவை கடக்கும் போதெல்லாம்
கலைத்து
கலைத்து
ஒன்று கூடும்
மீண்டும் வானம்.

கரிச்சானைப் பற்றி ஒரு நீண்ட கவிதை. தாயின் வரவிற்காகக் கூச்சலிட்டுக்கொண்டிருக்கும் குஞ்சுகளைப் பற்றியது. கவிதை முழுதையும் கொடுக்க முடியாது. ஒரு சில வரிகளிலிருந்து இப்போதைக்கு கவிதையின் முழுமையைக் கற்பனை செய்து கொள்ளலாம்.

இவ்வளவு
சின்னஞ்சிறிய ஒன்றுக்கும்
இடம் கிடைத்துவிடுகிறது உலகில்,
எப்படியோ
………..
என்ன செய்யமுடியும் அதனால்
ஒரு பருந்து வந்தால்
பெருமழை அடித்தால்…….
…………..

ஒட்டு மொத்த உலகும்
அதற்கு எதிராக
………..
அப்படியே உட்கார்ந்திருக்கிறது
பெண் கரிச்சான்
அற்புதங்களை அடைகாக்கிறது அது
வெளிவங்தால் தெரியும்
அவற்றின் அட்டூழியங்கள்
…………

சின்னஞ்சிறியது கரிச்சான்
அதனினும் சிறியது அதன் கூடு
அதனினும் சிறியது அதன் முட்டை

ஒட்டு மொத்த உலகமும்
சார்ந்திருக்கிறது
அதனை

இப்பறவைகளின் உலகம் குழந்தைகளின் உலகம்.
குழந்தைகளுக்கு தம் விளையாட்டுக்கும் பிரமிப்புக்கும் கொஞ்சிக் குலாவவும் சினேகிக்கும் உலகம். குழந்தைகளுக்கு அவற்றைப் பார்த்ததும் பார்பெக்யூ நினைவுக்கு வருவதில்லை நாக்கில் ஜலம் சொட்டுவதில்லை.

பெரும் பொறுப்புதான்
பாவம் இந்தச் சின்னஞ்சிறுவயதில்
ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறாள் அவள்

………………

பறவைகளுக்குப் பெயரிட
அதுவும் இல்லாத பறவைகளுக்கு
இனி வரப்போகும் பறவைகளுக்கு
…………….

பெயர்களை மட்டுமன்றி
பெயர்களுக்குரிய புதிய பறவைகளையும்
கண்டுபிடிக்க ஆரம்பித்தாள்

முதலில் காற்றுக் கொத்தி பார்த்ததாகச் சொன்னாள்
இப்போதோ மழைக்கொத்தி என்கிறாள்…
……..
…………..
நம்பவில்லை தானே நீங்களூம்
என்னைப்போலவே

மழைக்கொத்தி
உண்மைதான்
என்றுணர
ஒன்று நாம் அவளாக வேண்டும்
இல்லை
மழையாக வேண்டும்
அதுவும் இல்லையென்றால்
மழைக்கொத்தி ஆக வேண்டும்
நாம்.

ஆசைக்கு இப்படியும் ஒரு பார்வை, அனுபவம், ஒரு உலகம் சாத்தியாகித் தான் உள்ளது

வரலாறு என்பது
வேறெதுமில்லை

தேன் சிட்டு தேன் குடித்தது
தேன் சிட்டு தேன் குடிக்கிறது
தேன் சிட்டு தேன் குடிக்கும்

அவ்வளவுதான்

சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். சொல்வதென்றால் அவ்வளவு கவிதைகளையும் சொல்ல வேண்டும். ஆசையின் உலகத்திற்கும், அவருடன் சென்ற சிறுவர் உலகத்துக்கும் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறார் ஆசை. பறவைகளும் கவிதைகளும் தெய்வம் தந்த அற்புதங்களும் நிறைந்த உலகம். இது.

குக்குறுவான்

இப்படி ஒரு உலகை ஆசைக்கு முன்னர் சிருஷ்டித்துத் தந்தவர்கள் என எனக்கு உடனே நினைவுக்கு வருபவர்கள் ஆண்டாளும் தி.ஜானகிராமனும். ஆண்டாளின் உலகம் காலையில் நம்மைத் துயில் எழுப்பும் பறவைகளின், மிருகங்களின் ஜீவ ஒலிகளும் தெய்வமும் நிறைந்தது. தி. ஜானகிராமனின் உலகில் பறவைகள், பூத்துக்குலுங்கும் மரங்கள். பின் பெண்மையும் நிறைந்த உலகம் அது. தனித்திருக்கும் வயதான பாட்டிக்கு இன்னொரு ஜீவன் துணை ஒன்றுண்டு. காக்கை. வேளாவேளைக்கு தவறாது வந்துவிடும் சினேகம் அது. “”உனக்கு இப்பவே என்ன கொட்டிக்க அவசரம்?. இன்னம் கொஞ்சம் நாழி ஆகும். கொஞ்சம் ஊரைச் சுத்திட்டுவா. அதுக்குள்ளே உனக்கு எல்லாம் பண்ணி வைக்கறேன்” என்று அடம் பிடிக்கும் குழந்தைக்குச் சொல்வது போல உரிமையோடு அதட்டுவாள். வேண்டாம் பூசணி என்ற கதையில் ஆசை கண்ட காகம் ஒன்று தோசை தின்னப் பழகிய காகம். காகம் என்றாலே நம்மில் பலருக்கு அருவருப்பாக இருக்கும். அதன் நிறமும், அதன் தோற்றமும், அதன் வாழ்க்கையும்.

அந்தக் காக்கை கூட அழகிய, சற்று நேரம் அதிலேயே கண் பதித்திருந்தால் நம்மை எங்கேயோ இட்டுச் செல்லும் சக்தி வாய்ந்த சித்திரங்கள் உண்டு. கோட்டுச் சித்திரங்கள் தான். தாழ் வாரத்தில் துணி உலர்த்தும் கம்பியில் உட்கார்ந்திருக்கும் காக்கைளின் அணிவகுப்பு, தரையில் கூட்டமிட்டுக் கொட்டமடிக்கும் காக்கைகள். அழகு எங்கும் இருக்கும்.

தன் வாழ்நாள் முழுதும்
சிரமப் பட்டு
இந்த ஒரே ஒரு தேன் சிட்டைப்
படைத்தார் கடவுள்

பிறகு தேன் சிட்டுக்கென்று
தேனையும்,
தேனுக்குப் பூவையும்
பூவுக்கென்று செடியையும்
செடியிருக்கத் தரையையும்
தரைக்கென பூமியையும்
பூமிக்கென் வானம்
நட்சத்திரங்களென்று
யாவற்றையும் படைத்தார் கடவுள்
…………

இப்படி நீண்டு செல்கிறது இன்னொரு கவிதை.

கொண்டலாத்தி (கவிதைத் தொகுப்பு)
– ஆசை

விலை: ரூ. 180

வெளியிட்டோர்:
க்ரியா, P-37, Ground Floor,5th Cross St.,University Colony, Palavakkam, Chennai-41
Tel : 24513993, 4280 1885

புதிய பறவை இனம் – பரிணாமவியலின் இன்னொரு வெற்றி!

பரிணாமவியலை எதிர்ப்பவர்கள் பொதுவாக தங்களது மத புத்தகத்தில் எழுதியுள்ள வரிகளை அப்படியே உண்மை என்று நம்பிக்கொண்டு, அதன் அடிப்படையிலேயே உலகம் தோன்றியது, உயிர்கள் தோன்றின என்று வாதிடுவார்கள். பல கோடி ஆண்டுகள் பழைய இந்த பிரபஞ்சம் வெறும் ஐந்தாயிரம் வருடங்களே பழையது என்றும் கூறுவார்கள்.

ஐந்தாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னால் பெருவெடிப்பை அவர்களது மதப்புத்தகத்தில் உள்ள கடவுள் தோற்றுவித்தார் என்று நம்புகிறார்கள். ஆகையால், பல மில்லியன் வருடங்களுக்கு முந்தையதாக கணக்கிடப்படும் டைனசோர்கள் ஆகியவற்றை நம்மை ஏமாற்ற சாத்தான் என்ற அவர்களது கடவுளின் எதிரி போட்டு வைத்திருப்பதாகவும் நம்புகிறார்கள்.

ஆனால், பரிணாமவியல் என்ற அறிவியல் தொடர்ந்து வளர்ந்து மேன் மேலும் அதிக ஆதாரங்களை கொண்டுவந்து குவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அதில் ஒரு சிறு ஆதாரத்தை பார்ப்போம்.

பொதுவாக பரிணாமவியலை எதிர்ப்பவர்கள் ஒரு சில வாதங்களை முன் வைப்பார்கள். சமீபத்தில் எந்த குரங்கு மனிதனாக ஆனது என்று காட்டுங்கள் என்று சொல்வார்கள்.

இங்கிலாந்தில் பலர் தங்களது வீடுகளுக்கு வெளியே பறவைகள் உண்ண தான்யங்களை கொடுக்கும் பறவை உணவுக் கூடுகளை (bird-feeders) வைத்திருக்கிறார்கள். இது அவர்களது தோட்டத்துக்கு அழகு சேர்க்கும் என்று கருதித்தான் வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால், இந்த வழக்கம் புதிய பறவை இனங்களை தோற்றுவித்திருக்கிறது என்று அறியலாய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளார்கள்.

blackcap-birdஐரோப்பிய பிளாக் கேப் (European blackcaps) என்னும் பறவை வரலாற்று ரீதியாக இங்கிலாந்தில் பனிக்காலம் இருக்கும்போது ஸ்பெயினுக்கு சென்று தமது குளிர்காலத்தை கழிக்கும். அங்கு பழங்களையும் சிறு செடிகளின் பெர்ரி பழங்களையும் உண்டு வாழும். ஆனால், தற்போது இப்படிப்பட்ட பறவைகளுக்கு தானியம் அளிக்கும்  பறவை உணவுக் கூடுகள்  (bird-feeders)  வந்துள்ளதால், இந்த பறவைகளின் பழக்க வழக்கங்கள் மாறிவிட்டன.

தற்போது இந்த ஈரோப்பியன் பிளாக்கேப்  பறவைகளில் ஒரு பகுதி எப்போதும்  இத்தகைய பறவை உணவுக் கூடுகளில் கிடைக்கும் தானியங்களை மட்டுமே உண்டு வாழக்கூடியதான பறவையினமாக மாறி வருகிறது என்று கண்டறிந்துள்ளார்கள்.

இங்கிலாந்தில் வசிப்பவர்கள் குளிர்காலத்திலும் இந்த பிளாக்கேப் பறவைகளுக்கு தானியம் கொடுக்க ஆரம்பித்ததால், பிளாக் கேப் பறவைகளில் ஒரு பகுதி குளிர்காலத்திலும் இங்கேயே இருக்க ஆரம்பித்தது. அது மட்டுமல்ல. குளிர் காலத்தில் இங்கே தங்கிவிட்ட மற்ற பிளாக் கேப் பறவைகளுடன் மட்டுமே பாலுறவு வைத்துகொண்டது. இது தனியே ஒரு பறவை இனமாக மாற முதல் படி. இதுதான் நடக்கிறது என்று ஆய்வாளர்கள் கருதினாலும், அவர்களுக்கு ஆதாரம் வேண்டுமே! ஆகவே பரிசோதனைசாலையில் புகுந்து பரிசோதிக்க ஆரம்பித்தனர்.

bird-feeder-evolutionஇந்த பறவைகளின் கால்களில் இருக்கும் ஒரு வேதிப்பொருளை அடையாளம் கண்டு குளிர்காலத்திற்கு ஸ்பெயினுக்கு போகும் கூட்டத்துக்கும், குளிர்காலத்தில் இங்கேயே இங்கிலாந்து மக்கள் கொடுக்கும் பறவை தானியத்தை உண்ணும் கூட்டத்துக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறதா என்று ஆராய்ந்தார்கள். அவர்கள் எதிர்பார்த்தது போலவே அவர்கள் என்ன உணவு சாப்பிடுகிறார்கள், குளிர்காலத்தில் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்பதை வைத்து வேதி வித்தியாசம் இருந்தது. அதன் பின்னர் அந்த பறவைகளின் இரத்தத்தை எடுத்து வித்தியாசம் இருக்கிறதா என்று ஆராய்ந்தார்கள். அதுவும் வேறு வேறு ஆகிவிட்டிருந்தன.

குளிர்காலத்தில் இங்கே இருக்கும் பிளாக் கேப் பறவைகள் வேறு விதமான இறக்கைகளை அடைந்துவிட்டன. அவற்றின் சிறகுகள், அவற்றின் மூக்கு ஆகியவையும் மாறுதல் அடைந்துவிட்டன. அவைகளது இறக்கைகள் வட்டவடிவமாக ஆகி சிறிய தூரம் பறப்பதற்கு ஏற்றவையாக ஆகிவிட்டன. அவற்றின் அலகுகள் நீளமானதாகவும் அகலத்தில் சிறியதாகவும் ஆகியிருந்தன. இப்படிப்ப்பட்ட அலகுகள்  மூலம் எளியதாக bird-feedersகளிலிருந்து எளிதில் தானியத்தை எடுத்து சாப்பிட வசதியாக ஆகியிருக்கின்றன. இத்தனை பரிணாமவியல் மாற்றங்களும் கடந்த 50 வருடங்களில் நடந்து விட்டன.

birdfeeder-new-bird-speciesஇப்போது பரிணாமவியலை எதிர்ப்பவர்களின் கேள்விக்கு பதில் கிடைத்துவிட்டது. ஒரு பறவையினத்திலிருந்து ஒரு சூழ்நிலை மாற்றத்தின் காரணமாக புதிய பறவையினம் தோன்றியிருக்கிறது.

பரிணாமவியல் போன்ற அறிவியல்களை எதிர்ப்பவர்கள் என்ன ஆதாரம் காட்டப்பட்டாலும் அதனை ஒப்புக் கொள்ளப் போவதில்லை. ஆகவே இந்த ஆதாரங்கள் அவர்களுக்கல்ல. இந்துக்களாகிய நமக்குத்தான். நம்மில பலர் கிறிஸ்துவ பள்ளிகளில் படித்து வந்தவர்கள். அங்கு மென்மையாக ஏற்றப்படும் கருத்தியல்கள் காரணமாக, ஆதாம் ஏவாள், கடவுள் ஐந்தாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னர் பூமியை படைத்தார் போன்ற கதைகளை உண்மை என்று நம்புபவர்களும் உள்ளனர்.

இந்து மதத்தின் ஆன்மீகம் அறிவியலுக்கு எதிரானதல்ல. இயற்பியல், வேதியியல் போன்றே உயிரியலும், உயிரியலின் அடிப்படையாக இருக்கும் பரிணாமவியலும் அறிவியல்களே.

இந்து மதத்தின் ஆன்மீகம் உயிர் என்பதை வெறுமே மனிதர்களுக்கு மட்டுமே கொடுப்பதல்ல. உதாரணமாக மற்ற மதப்புத்தகங்களில் மனிதனை படைத்துவிட்டு பிறகு உயிரை கொடுக்க ஒரு நாள் முழுவதும் செலவழிக்கும் அந்த மதப்புத்தகங்களில் கடவுள் பாக்டீரியா, செடிகொடிகள் தாவரங்கள்
ஆகியவற்றுக்கு இப்படி உயிர் கொடுப்பதில்லை.

ஆனால், தாவரங்கள், விலங்குகள், புழு பூச்சிகள் ஆகியவற்றுக்கும் பொதுவாக நமது ஆன்மீகம் இருக்கிறது. நாம் வந்த பாதை நீண்ட நெடியது. உயிரற்ற பொருள்களிலிருந்து ஆரம்பித்து கிளைத்துள்ள உயிரென்னும் மாபெரும் மரத்தின் ஒவ்வொரு இலைகளிலும் தழைத்திருக்கும் இந்த மாபெரும் கூட்டமைப்பு நம்மை உலகத்திலும் இன்னும் இந்த உலகுக்கு வெளியே இன்னோர் சூரியர்களின் கிரகத்தில் வாழும் உயிர்களுக்கும் சகோதரர்களாக ஆக்குகிறது. இந்த பேருண்மையே பெரும் ஆன்மீக உணர்வாக நமக்கு நம் பார்வையை விரிக்க வேண்டும்.

இதுபற்றிய மேலும் விவரங்களுக்கு இங்கே மற்றும் இங்கே பார்க்கலாம்.