பெருமாள் முருகன் விவகாரம்: அறிவுலகவாதிகளும், சாமானிய மக்களும்

தமிழகத்தின் மேற்கு மாவட்டங்களில் ஒன்றான  நாமக்கல் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள நகரம் திருச்செங்கோடு. திருச்செங்கோடு என்றவுடனே நினைவுக்கு வருவது அர்த்தநாரீஸ்வரர் மலைக் கோவில்தான். ஆணும் பெண்ணும் சரிபாதி என்னும் உயர்ந்த தத்துவத்தை நிலைநாட்டும் வகையில் மாதொரு பாகனாக ஆண்டவன் அங்கே காட்சி தருகிறார். இன்று வரைக்கும் கொங்கு நாட்டுக் கிராமங்கள் பலவற்றுக்கும் அர்த்தநாரீஸ்வரர் கோவிலுடனான தொப்புள்கொடி உறவு தொடர்ந்து இருந்து வருகிறது.

Additionally, the patient may need to use the medication for an extended period of time, up to six weeks, or until the acute symptoms have fully subsided. These are plans that have been created with care to the very poor Köneürgench and/or uninsured folks which can be taken by groups which can be referred to as the uninsured. The information and advice provided by the website is not a substitute for professional medical advice.

The medicine has been used for many years for the treatment of certain medical conditions. In pakistan, however, nolvadex is still relatively cheap compared to other buy promethazine boots drugs on the market. It is also the time of the year that brings out the best in you and you need to take this as an opportunity to strengthen your body.

I want to purchase a priligy 30 mg 6 tablet yorumlarına from the us as my insurance will pay for it but i don't want to buy it online because i am worried about my order being messed up. The authors used the immunosensor method to develop a rapid Gushikawa nasonex nasal spray online and sensitive test that measures antibodies. Buy priligy online without a prescription at the cheapest price in india with the help of our website and save money on the medicine of priligy online.

திருச்செங்கோடு அர்த்தநாரீஸ்வரர் கோயில்
திருச்செங்கோடு அர்த்தநாரீஸ்வரர் கோயில்

திருச்செங்கோடு  பகுதி விவசாயம் சார்ந்ததாகவே இருந்து வந்தது. கடந்த காலங்களில் போதிய நீர்வளம் இல்லாததால் மக்கள் வெவ்வேறு தொழில்களுக்கு மாறினார்கள். தங்களின் கடினமான உழைப்பு, அர்ப்பணிப்பு உணர்வினால் இன்று வெவ்வேறு  தொழில்களில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர்.

நான் அறிந்த வரை அந்தப்பகுதி மக்களின் தொழில் திறமை தமிழகத்தின் பிற பகுதிகளை விடவும் அதிகம். அவர்களிடத்தில் அசாத்தியமான தொழில் முனையும் தன்மை உள்ளது. சென்ற 2011-ஆம் வருடம் வடகிழக்கு மாநிலங்களுக்கு இரண்டு வாரப் பயணமாகச் சென்றிருந்தோம். முதல் நாள் அருணாசலப் பிரதேசத்தின் தலைநகரான இடாநகரில் கருத்தரங்கு முடிந்து விடுதிக்கு நடந்து வந்து கொண்டிருந்தோம். அங்கு வழியில் ஒரு ஆழ்துளைக் கிணறு தோண்டும் இயந்திரம் வேலை செய்து கொண்டிருந்தது.

அருகில் சென்ற பார்த்தபோது அது திருச்செங்கோட்டைச் சேர்ந்தது என்று தெரிய வந்தது. இவ்வாறு அப்பகுதி மக்கள் ஆழ்துளைக் கிணறு தோண்டும் தொழிலை நாட்டின் பல பகுதிகளுக்கும் கொண்டு சென்றுள்ளனர். ஆகையால் இப்போது திருச்செங்கோடு நாடு முழுவதும் அறியப்படும் நகரமாக உள்ளது.  போக்குவரத்து, ஜவுளி, விசைத்தறி உள்ளிட்ட பல தொழில்களை  இன்று அவர்கள் செய்து  வருகின்றனர்.

அர்த்தநாரீஸ்வரர் கோவில் மற்றும் தொழில் முனையும் தன்மைக்கு எடுத்துக்காட்டாக நாடு முழுவதும் பெருமையுடன் அறியப்பட்டு வந்த திருச்செங்கோடு,  கடந்த இரண்டு மாதங்களாக வேறொரு காரணத்துக்காக வெளியில் பரவலாகப் பேசப்பட்டு  வருகிறது. ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ் பத்திரிகைகள், தேசிய மற்றும் மாநில ஊடகங்கள்  எனப் பலவற்றிலும் கட்டுரைகளும், விவாதங்களும், செய்திகளும் தொடர்ந்து வந்து கொண்டுள்ளன.

பெருமாள் முருகன்
பெருமாள் முருகன்

அதன் பின்னணியில் அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த கல்லூரி ஆசிரியரான பெருமாள் முருகன் என்பவர் எழுதிய  ‘மாதொரு பாகன்’ என்னும் நாவல் உள்ளது. அவரது புத்தகத்தில்  எழுபது வருடங்களுக்கு முன்னால் அங்கு நடந்தவற்றைச் சொல்வதாகக் கதையைப் படைத்துள்ளார். அது திருச்செங்கோட்டுக்கு அருகில் உள்ள கிராமப் பகுதியில்  வாழ்ந்த மக்களை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டுள்ளது.

தனது நாவலுக்காகக்  கள ஆய்வுகள் மூலம் தகவல்களைச் சேகரித்ததாக அவர் முன்னுரையில் கூறுகிறார். மேலும் அதை எழுதுவதற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட அமைப்பில் நிதி பெற்றிருப்பதையும் குறிப்பிட்டுள்ளார். அந்தப் புத்தகம் வெளிநாட்டு வாசகர்களுக்காகப் பின்னர் ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

நாவலின் கதாநாயகர்கள் அங்கு பெரும்பான்மையாக உள்ள கவுண்டர் ஜாதியைச் சேர்ந்தவர்கள். அந்தத் தம்பதியினருக்குத் திருமணமாகிப்  பல வருடங்களாகக் குழந்தை பிறக்கவில்லை.  தம்பதியினர் திருமணமாகி குழந்தைப் பேற்றுக்காக இறைவனை வேண்டுவதும், மலைக்கு மேலே உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் சென்று வழிபடுவதும் காலம் காலமாக நடைமுறையில் உள்ள வழக்கம்.

நாவலில் குழந்தைப் பேறு தாமதமானதால், கதாநாயகி கோவில் தேர்த் திருவிழாவின் பதினான்காம் நாளன்று இரவு முகம் தெரியாத வேறு  ஏதாவது ஆணுடன் உறவு கொள்ளுமாறு உறவினர்களால் கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார். அதற்கு அந்தப் பெண் மறுக்கவே, அது குழந்தைப் பேறு தாமதமானவர்களுக்கு வழக்கமாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வரும் நடை முறைதான் என்றும், அதற்காகவே அன்று ஆங்காங்கு ஆண்கள் இரவு நேரத்தில் காத்துக் கிடப்பார்கள் என்றும், எனவே அதில் தவறு இல்லை எனவும் சொல்லப்படுகிறது.  மேலும் அப்படிப் பிறக்கும் குழந்தைகள் ‘சாமி குழந்தைகள்’ என்று அழைக்கப்பட்டு வருகிறார்கள் எனவும் நாவல் கூறுகிறது.

திருச்செங்கோடு பகுதியைப் பொறுத்தவரையில் அங்கு வருடா வருடம் நடைபெறும் தேர்த் திருவிழா மிகவும் முக்கியமானது. பதினைந்து நாட்கள் நடை பெறும் அந்த விழாவில் சுற்றியுள்ள மாவட்டங்களைச் சேர்ந்த மக்களுடன் சேர்ந்து அது மிகவும்  விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.

இந்தப் பிரச்னையின் பின்னணியை அறிந்துகொள்ள இரு வாரங்களுக்கு முன் ஈரோடு பகுதியைச் சேர்ந்த இரண்டு தொழில் துறை நண்பர்களுடன் திருச்செங்கோடு சென்றிருந்தேன். அப்போது அங்கு வாழும் பல சமூகங்களைச் சேர்ந்த மக்களையும், கோவில் கட்டளைதாரர்களையும் சந்தித்தோம். அவர்கள் சொன்ன சில விஷயங்கள் மிகவும் வருத்தப்பட வைத்தன.

சென்ற வருட இறுதியில் அந்த நாவலின் ஆங்கில மொழியாக்கத்தை சிங்கப்பூரில் வாழும் அந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர் படித்திருக்கிறார். அதன் பின் அவர் இங்குள்ள  தனக்கு நெருக்கமானவர்களைத் தொடர்பு கொண்டு, அந்தப் புத்தகத்தின் மூலமான தமிழ் நாவலைப் படிக்குமாறு சொல்லியிருக்கிறார். அதன் பின்னரே அதிலுள்ள விஷயம் அவர்களுக்குத் தெரிய வந்திருக்கிறது.

காலங்காலமாக தாங்கள் பிரதானமாக வழிபட்டு வரும் தெய்வத்தின் தேர்த் திருவிழா நிகழ்வுகள் பற்றியும், தங்கள் ஊர்ப் பெண்களின் கற்பு பற்றியும் மிகவும் கேவலமாகச்  சித்தரித்துள்ளதை அவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. உடனே அவர்களில் சிலர் நாவலாசிரியரை தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு குறிப்பிட்டுள்ள விபரங்களுக்கு ஏதாவது ஆதாரம் இருக்கிறதா எனக் கேட்டுள்ளனர். அவர் அதற்கு முறையாகப் பதில் அளிக்காமல், இணைப்பையும் துண்டித்து விட்டதாகச் சொல்கின்றனர். அங்கு நாங்கள் சந்தித்த இரண்டு பேர்   அவரிடம் பேசியதாகச் சொன்னார்கள். அவர்களில் ஒருவர், தான் நாவலாசிரியரை நன்கு அறிந்தவர்  என்றும் கூறினார்.

பின்னர் உண்மையை அறியும் நோக்கில் ஊர் மக்கள் கூடிப் பேசி  காவல் துறையை அணுகி நாவலாசிரியர் மீது வழக்கு பதிவு செய்யக் கோரியுள்ளனர். நாட்கள் கடந்த பின்னரும், அங்கு எதுவும் நடக்காததால், திருச்செங்கோடு நகரில் அவர்கள் ஒரு நாள் கடையடைப்பு செய்ய முடிவு செய்துள்ளனர். அதன்படி கடையடைப்பு அனைவரின் ஒருமனதான ஆதரவாலும் மிகவும் வெற்றிகரமாக நடந்து முடிந்துள்ளது.

Tirucengodu 4
தினத்தந்தி செய்தி (23.01.2015)

நிலைமையின் தன்மையைப் புரிந்து கொண்ட மாவட்ட நிர்வாகம், அதன் பின்னர் பிரச்னையைத் தீர்த்து வைக்க எழுத்தாளரிடமும் பொது மக்கள் பிரதிநிதிகளுடனும் தனித் தனியாகப் பேச்சு வார்த்தையை நடத்தியுள்ளது. பொதுமக்கள் தரப்பில் புத்தகத்தில் தவறாகக் குறிப்பிட்டுள்ள விசயங்களுக்கு நாவலாசிரியர் ஆதாரம் காட்ட வேண்டும் எனக் கேட்டுள்ளனர். இல்லையெனில், தவறாகக் குறிப்பிட்டுள்ள பத்திகளை நீக்க வேண்டும் எனவும், அடுத்த பதிப்புகளில் அவை இடம் பெறக் கூடாது எனவும் கேட்டுக் கொண்டுள்ளனர்.

அப்போது சம்பந்தப்பட்ட  அதிகாரியின் முன்னிலையில் நாவலாசிரியர் நடந்தவற்றுக்கு மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டு புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள விஷயங்கள் கற்பனையென்றும், அந்தப் புத்தகத்தின் விற்காத பிரதிகளைக் கடைகளில் இருந்து திரும்பப் பெற்றுக்  கொள்வதாகவும் எழுதிக் கொடுத்துள்ளார்.  பொதுமக்கள் தரப்பில் இனிமேல் எந்தவிதப்  போராட்டமும் நடத்தப்படக் கூடாது எனக் கேட்டுக் கொள்ளபட்டுள்ளது. அதற்கு அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டுள்ளனர். அவற்றை ஓர் ஒப்பந்தமாக அந்த அரசு அதிகாரி இரு தரப்பிலும் கையெழுத்துகளை வாங்கி முடித்துள்ளார்.

மறுநாள் பெருமாள் முருகன் தனது முகநூல் பக்கத்தில் தனக்குள்ளிருந்த நாவலாசிரியர் செத்து விட்டதாகவும், இனிமேல் ஒரு கல்லூரி ஆசிரியராக மட்டுமே அவர் செயல்படுவாரென்றும் அறிவித்தார். உடனே அந்த விஷயம் பத்திரிகைகளில் வெளிவந்தது. தொடர்ந்து சென்னையில் உள்ள பத்திரிகையாளர்கள்,  ஊடகங்கள், முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள், இடதுசாரி இயக்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆகியோரால்  அது எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது.

அதற்காகப் பல கட்டுரைகள் எழுதப்பட்டன; நாடு முழுவதும் செய்திகள் வந்தன. தேசிய அளவிலான ஆங்கிலத் தொலைக்காட்சிகளிலிருந்து, தமிழகத் தொலைக்காட்சிகள் வரை பலவற்றிலும் விவாதங்கள் நடத்தப் பட்டன.  மாநிலத்தின் பல பகுதிகளிலும் தொடர்ந்து கூட்டங்கள் இன்னமும் நடைபெற்று வருகின்றன.  சர்வதேச அளவில் பி.பி.சி. மற்றும் பாகிஸ்தான் பத்திரிகைகளிலும் செய்திகள் வந்தன.

அவை எல்லாவற்றிலும் முக்கியமாக உள்ளூர் மக்கள் ஜாதியவாதிகளாகவும், மதவெறி பிடித்தவர்களாகவும் ஒருமனதாகச்சித்தரிக்கப்பட்டனர்.  ஒரு பிரபலமான ஆங்கில தொலைக்காட்சி அவர்களை ‘லும்பென்’ (lumpen) என மோசமாகக் குறிப்பிட்டது. தமிழகத்தின் ஒரு இடதுசாரி அறிவுஜீவி ‘பாசிசக் குழு’ என அம்மக்களை வர்ணித்ததாக பத்திரிகைச் செய்தி வந்தது.

வசைபாடிய நூல் எரிப்பு
வசைபாடிய நூல் எரிப்பு

நாவலாசிரியரின் எழுத்துரிமை பற்றி இரு வேறு கருத்து இருக்க முடியாது. அது பாதுகாக்கப்பட வேண்டியது தான். ஆனால் நாவலாசிரியரின் எழுத்துரிமைக்கு என்று சொல்லி  வாதாடும்  அறிவுலக வாதிகள், தாங்கள் நியாயம் எனக் கருதும் விஷயத்துக்காக எந்த வித வன்முறையுமின்றி அமைதியாகப் போராடும் சாமானிய மக்களை எப்படி வேண்டுமானாலும் வசை பாடலாமா?

தாங்கள் புனிதமாக வழிபடும் தெய்வத்தின் தேர்த் திருவிழா பற்றியும், தங்கள் பகுதிப் பெண்களின் மானம் பற்றியும் வரலாறு என்று சொல்லித் தவறுதலாகச் சித்தரித்ததற்கு, எழுதியவரிடம்  ஆதாரம் கேட்க அவர்களுக்கு எந்த வித உரிமையும் இல்லையா?

ஜாதியவாதிகள் என்று அவர்களைச் சொல்வதற்கு  எந்தவிதமான  ஆதாரமும் இல்லை. ஏனெனில் அந்த எதிர்ப்புகளை தலித்துகள் உள்ளிட்ட அனைத்து ஜாதி மக்களும் ஒன்றிணைந்து நடத்தி வருகின்றனர்.  அர்த்தநாரீஸ்வரர் கோவில் தேர்த்திருவிழாவில் தலித்துகள் உள்ளிட்ட அனைத்து ஜாதியினருக்கும்  பொறுப்புக்கள் உள்ளன. அதற்கான கட்டளைகள் அவர்கள் அனைவருக்கும் காலங்காலமாக இருந்து வருகிறது.

மேலும் தாங்கள் எந்த விதமான வன்முறையிலும் ஈடுபடவில்லை என அவர்கள் கூறுகின்றனர். அமைதியான முறையில் தமது எதிர்ப்புகளை சட்டத்துக்கு உட்பட்டு அவர்கள்  தெரிவித்து வருகின்றனர். ஆரம்பத்தில் ஒரு நாள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து  ஊர்வலமாகச் சென்றபோது, சிலர் புத்தகத்தின் குறிப்பிட்ட பக்கங்களின் பிரதிகளை எரித்துள்ளனர்.

எனவே அவர்கள் வன்முறையாளர்கள் என ஊடகங்கள் மூலம் சித்தரிக்கப்படுவது  குறித்து மிகவும் கவலை  தெரிவிக்கின்றனர். அந்த  மக்களைப் பற்றி எவ்வளவோ குறைகளைச் சொல்லும்  ஊடகங்களில் சிலவாவது திருச்செங்கோடு சென்று அவர்களைச் சந்தித்து அங்கு என்ன நடந்து வருகிறது என்று நேரடியாகத் தெரிந்து கொள்ளலாமே? அதற்கு என்ன தயக்கம்? இந்த விஷயத்தைப் பொறுத்த மட்டில் ஏன் தலைநகரில் இருந்து ஒரே மாதிரியாகவே கருத்துக்கள் வருகின்றன?

Tirucengodu1
திருச்செங்கோடு மக்களின் அறப்போராட்ட அறிவிப்பு

புத்தகத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தேர்த் திருவிழாவின் பதினான்காவது நாள் நிகழ்ச்சிக்கு எந்த வித ஆதாரமும் இல்லை என்றும், அது முற்றிலும் தவறானது என்றும் மக்கள் கூறுகின்றனர். புலவர் செ.இராசு கொங்கு நாட்டின் முக்கியமான சமகால வரலாற்றாசிரியர். தமிழ் பல்கலைக் கழகத்தின் கல்வெட்டு, அகழ்வாராய்ச்சித் துறையின் தலைவராக இருந்தவர்; நூற்றுக்கு மேற்பட்ட புத்தகங்களையும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் எழுதியவர். தமிழக அரசின் முதல் உவேசா விருதினைப்  பெற்றவர்.  திருச்செங்கோட்டுக்கு அருகில் உள்ள மாவட்டமான ஈரோட்டைச் சேர்ந்தவர்.

அவர் நாவலில் குறிப்பிட்டுள்ள அந்த விஷயங்களுக்கு எந்தவிதமான ஆதாரமும் இல்லை எனக் கூறியுள்ளார்.  மேலும் கொங்கு நாட்டுப் பெண்கள் ஆரம்ப முதலே தமது உயிரை விடவும் மானத்தைப் பெரிதாகக் கருதி வாழ்ந்து வந்தவர்கள் எனவும் தெரிவிக்கிறார். அங்குள்ள வயதில் மூத்தவர்களும் புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ள மாதிரி எதுவும் இருந்ததாக  தாங்கள் இதுவரை கேள்விப்பட்டதே  இல்லை எனக் கூறுகின்றனர்.

மேலும் அந்த நாவலில் வரலாற்றுப் பிழைகள் உள்ளதாக அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். உதாரணமாக அங்கு  ‘தேவடியாள் தெரு’ என ஒன்று இருந்ததாகப் புத்தகத்தில்   குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.  தேவரடியார்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவரும், கோவில் கட்டளைதாரருமான ஏ. கோபால கிருஷ்ணன் அது முற்றிலும் தவறு என மறுக்கிறார். அது தேரடித் தெரு என்றும், அதிலுள்ள முதல் வீடே அந்த நகரத்தின் முக்கியத் தலைவராக விளங்கிய டாக்டர் சுப்பராயன் அவர்களுக்குச் சேர்ந்தது என்றும், இன்னமும் அது அவர்களின் குடும்பத்திடமே இருந்து வருகிறது என்றும் கூறுகிறார்.

சுப்பராயன் அவர்கள் 1926 முதல் 1930 வரை மெட்ராஸ் பிரசிடென்சியில் முதலமைச்சராகவும், பின்னர் நேருவின் அமைச்சரவையில் மத்திய அமைச்சராகவும், இந்தோனேசியா நாட்டுக்கு நமது தூதராகவும் பல பொறுப்புகளில் இருந்தவர். அவரது குடும்பத்தினர் தொடர்ந்து இன்று வரை அரசாங்கத்தில்  முக்கிய பொறுப்புகளில் இருந்து வருகின்றனர்.

நன்கு படித்து சொந்தமாகத் தொழில் புரியும் முப்பது வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணி என்னிடத்தில் சொன்னார். “ சார், திருமணமாகி ஆறு வருடங்களாக எனக்குக் குழந்தை பாக்கியம் இல்லை. அதற்காகத் தினமும் நான்  மாதொருபாகனை வேண்டி வருகிறேன். எனக்குக் குழந்தை பிறக்கும் போது, இந்த உலகம் என்னை எப்படிப் பார்க்க வேண்டுமென இந்த அறிவுலக வாதிகள் விரும்புகிறார்கள்?” அப்படிச் சொல்லும் போதே அவர் கண்களில் நீர் ததும்பியது. நானும் கண்ணீரை அடக்கச் சிரமப்பட்டேன்.

அருள்மிகு அர்த்தநாரீஸ்வரர்
அருள்மிகு அர்த்தநாரீஸ்வரர்

பிரபல சமூகவியலாளர் பிரான்சிஸ் புகுயாமா சொல்கிறார்: “சமூகங்களை எளிதில் அழித்து விடலாம். ஆனால் அவற்றை மீண்டும் உருவாக்குவது எளிதான காரியமல்ல”. இந்திய தேசம் குடும்பங்களாகவும், சமூகங்களாகவும்  அமைதியான முறையில் இயங்கி, மக்கள் தங்களின் வாழ்க்கையைத் தமது கலாசாரம், நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றையொட்டித் தொடர்ந்து  நடத்தி வருகின்றனர். அவர்கள் அடுத்தவர்களைத் தொந்தரவு செய்வதில்லை; அரசாங்கத்தைக் கூடச் சார்ந்து நிற்பதில்லை.

இந்தப் பண்புகள் தான் இன்று உலக அளவில் நமது தேசத்தின் மிகப் பெரிய பலம். நமது சமூகங்கள் தேசத்தின் அமைதிக்கும்  பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் பெருமளவு ஆற்றி வரும் பங்கு பற்றி ஆய்வுகள் வந்து கொண்டுள்ளன.   அப்படித் தான் திருச்செங்கோடு, நாமக்கல் ஆகியன இன்று தேசப் பொருளாதாரத்தில் முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டுள்ளன. அதற்கு அந்த மக்களின் கலாசாரம் மற்றும் வாழ்க்கை நெறிகள் ஆகியவையே காரணமாக இருந்து வருகின்றன.

எனவே தங்களின் தெய்வத்தைக் கொண்டாடி  வழிபட்டு அமைதியாக அங்கு வாழ்ந்து வரும் மக்களை ஏன் மற்றவர்கள் கடுமையான வார்த்தைகளால் வசை பாட வேண்டும்? அவர்கள் என்ன குற்றத்தைச் செய்தார்கள்? அறிவு ஜீவிகள் என்றும் விபரம் தெரிந்தவர்கள் என்றும் சொல்லிக் கொண்டு பெரு நகரங்களில் உட்கார்ந்து, தூரத்தில் வாழ்ந்து வரும் மக்கள்  மேல் பழி சுமத்திக் கொண்டே போவது எந்த வகையில் நியாயம்?

ஊடகத்தின் மூலம் பேசுவதற்கும் எழுதுவதற்கும் வாய்ப்பில்லாத மக்களின் கருத்துக்களைத் தெரிவிக்க உதவுவதுதான் அறிவுலகவாதிகளின் பொறுப்பாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் இங்கே அது முற்றிலும் மாறாக நடக்கிறதே?

கொலைக் குற்றவாளிக்குக் கூட  அவனது கருத்தைச் சொல்ல வாய்ப்புக் கொடுத்த பின்னரே தண்டனை கொடுக்கப்படுகிறது. ஆனால் இந்த விஷயத்தில் எந்தவித வாய்ப்பும் கொடுக்கப்படாமல் அந்த ஊர் மக்கள் அனைவர் மீதும் தொடர்ந்து  குற்றம் சாட்டிக் கொண்டே செல்வது எந்த வகையில் நியாயமாகும்?

நமது தேசத்தின் எதிர்காலம் குறித்துச் சிந்திப்பவர்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய ஒரு முக்கிய பிரச்னையாக இது தெரிகிறது.

prof_kanagasabhapathiபேரா. ப.கனகசபாபதி அவர்கள் பாரதீய சிந்தனை வழி பொருளாதார வளர்ச்சி பற்றி தொடர்ந்து எழுதி வருபவர். சுதேசி விழிப்புணர்வு இயக்கத்துடன் தொடர்பு கொண்டவர்.

கோவையில் உள்ள தனியார் கல்லூரியில் மேலாண்மைத் துறை பேராசிரியராகப் பணிபுரிகிறார். கோவையில் உள்ள மாநில அரசின் நகரியல் கல்வி மையத்தின் இயக்குநராக ஐந்தாண்டுகள் பணியாற்றியவர்.

வலுவான குடும்பம்- வளமான இந்தியா, இந்தியப் பொருளாதாரம்- அன்றும் இன்றும் உள்ளிட்ட பல நூல்களை எழுதி இருக்கிறார்.

மாதொருபாகன் அருளால் ஊர் கூடி தேர் இழுப்போம்

மாதொருபாகன் நாவல் விவகாரத்தை முகாந்திரமாக வைத்து, இந்துத்துவ இயக்கங்களையும், திருச்செங்கோட்டு மக்களையும், கவுண்டர் சமுதாய மக்களையும் கீழ்த்தரமாகவும், கேவலமாகவும் பேசி தொடர்ந்து அரசியல் செய்து கொண்டிருப்பவர்கள் யார்?

தீராவிட தறுதலைகள், முற்போக்கு முகமூடி அணிந்துள்ள  மார்க்ஸிஸ்ட்கள், இஸ்லாமிய பயங்கரவாத அமைப்புகள் மற்றும் கிறிஸ்தவ மதமாற்ற அமைப்புகள்.

இது தமிழக மக்களுக்கு நன்றாகத் தெரியும். இவர்களது சதி வலையிலிருந்து மீண்டெழுந்து அவதூறு, பொய், ஆபாச பிரச்சாரங்களை முறியடிக்கும் மன வலிமையையும் , அறிவையும் மக்கள் பெற்று புதிய பாதையை அமைத்துள்ளனர். விஷமத்தனமான பிரச்சாரங்களையும், நச்சு சதி வலைகளையும் அறுத்தெறிய புதிய ஆயுதத்தை, திருநீலகண்டனாக ஆலகால விஷத்தை உண்ட அம்மை அப்பனே, அந்த ஈசனே திருச்செங்கோடு மக்களுக்கு வழங்கி இருக்கிறார்.

Tiruchengode_sivan_hill_temple

நாவல் எழுதி நஞ்சு விதைத்து ஊர் உலகம் முழுக்க பரவி அம்மக்களை வதைத்து குற்றவாளிகளாகவும், காட்டு மிராண்டிகளாகவும் சித்தரித்து கூனி குறுகி இருக்க செய்தார்கள். இந்த அப்பாவி ஊர் மக்களின் கருத்தைக் கேட்க எந்த ஊடகத்திற்கும் காதுகளோ, கண்களோ, புலன்களோ ஒப்பவில்லை. முற்போக்கு மாஃபியா கும்பல்களும், தீராவிட விஷம கும்பலின் பிரச்சாரங்களும்,  அன்னிய மதங்களின் நச்சு பேச்சுகளும், நிதி ஆதாரங்களும், ஊடக பலங்களும் கிளப்பிய புழுதியில் உண்மை உலகிற்கு தெரியாமல் போய் விட்டது. ஆற்றாது அழுத மக்களின் கண்ணீரை ஆற்ற இறைவன் ஒரு வழி செய்து கொடுத்திருக்கிறான். அது தான் ” ஊர் கூடி தேர் இழுப்போம்” என்ற முயற்சி.

பொதுவாக கடினமான உழைப்பிற்கும், விடாமுயற்சிக்கும் தெய்வ பக்திக்கும் பேர் போனவர்கள் கொங்கு பகுதி மக்கள். இந்த பிரச்சினையை எப்படி அணுகலாம் என்று கூடி பேசி, ஜனநாயக முறைப்படி தங்கள் எதிர்ப்பை பதிவு செய்தார்கள். பிரிவினைவாத, வகுப்புவாத, அடிப்படைவாத அமைப்புகளிடம் பணம் பெற்றுக் கொண்டு, அவதூறாகவும், ஆபாசமாகவும், கோவிலையும், கோவிலுக்கு வரும் பெண்களையும் அவமானப்படுத்தும் விதமாக எழுதப் பட்ட புனைவைக் கண்டு மனம் வெதும்பிய அந்த மக்கள், தங்களது எதிர்ப்புப் போராட்டில் ஒரு கட்டத்திலும் அகிம்சையைக் கைவிடவில்லை. இந்த தேசத்தின் பாரம்பரிய முறைப்படி உண்ணா நோன்பு இருந்தார்கள். காவல் துறையில் அரசியல் சாசன சட்டம் அனுமதிக்கும் படி சென்று புகார் அளித்தார்கள். இதற்கு ஒரு மறுப்பு செய்தி வெளியிடுங்கள் என்று கோரினார்கர். புனைவை உண்மையான வரலாறு என்று சொல்லி வாங்கிய கூலிக்கு மாரடிக்க வேண்டாம் என்றும், பொய்யை, புனை சுருட்டை உண்மை நிகழ்ந்த வரலாறு என்று புளுகுவதை தயவு செய்து நிறுத்துங்கள் என்றும் கோரினார்கள். எழுத்தாளர் பெருமாள் முருகன் தன் தவறை உணர்ந்து மன்னிப்பும் கோரினார். தன் ஆபாச செய்கைக்காக தன் புத்தகத்தை திரும்ப பெற்றுக்கொண்டதாகவும் அறிவித்தார்.

ஆனால் இதை முன் வைத்து திருச்செங்கோட்டு இறைவனையும், கோவிலையும் கேவலப்படுத்தவும், தேர் திருவிழாவை தடுத்து நிறுத்தி சிதைக்கவும் அந்நிய கைக்கூலிகளிடம் பணம் பெற்றுக்கொண்ட சதி கும்பல்கள் அதிர்ச்சி அடைந்தனர்.  இந்த நிகழ்வை கருத்து சுதந்திரத்திற்கே ஏற்பட்ட கேடு என்றும், இந்திய அரசுக்கும் மக்களுக்கு இடப்பட்ட சவால் என்றும் பிரச்சாரத்தை அவிழ்த்து விட்டனர். முற்போக்கு மாஃபியாக்களின் பிரச்சார பீரங்கிகள் திக்கெட்டும் முழங்கின. கருணாநிதி ஐயோ கொல்றாங்களே என்ற நாடகத்தை எப்படி அரங்கேற்றினாரோ, அதற்கு 100 மடங்கு மேலாக இந்த கும்பலின் ஆர்கெஸ்ட்ராக்களும், ஊடக விபச்சார நிறுவனங்களும் அவதூறுகளை அள்ளி அள்ளி அப்பாவி மக்கள் மீது வீசினார்கள்.

thiruchengode_arthanareeswarar_picமுற்போக்கு முகாம்களை சேர்ந்த இழிபிறவிகள், “திருவிழாவிற்கு போய் திருச்செங்கோட்டு பெண்கள் பல பேருடன் இருந்து குழந்தை பெற்ற வரலாறை நீங்கள் மறுக்க கூடாது” என்று கோஷம் போட்டார்கள். காலம் காலமாக கவுண்டர் சமூகத்தில் இப்படி திருவிழாவில், சென்று குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளும் வழக்கம் இருந்திருக்கிறது என்று கூசாமல் சொன்னார்கள். அடிப்படை அற உணர்வு சிறிதும் அற்ற இந்த தறுதலைகள் தாங்களே விளக்கு பிடித்து பார்த்தது போல தங்கள் பிரச்சார ஊடகங்களில் தங்கள் சொந்த மண்ணின் மக்களை கேவலப்படுத்தினர். திருச்செங்கோட்டிற்குப் பிறந்தவனே என்று புதிய வசைகளை பரப்பி விட்டார்கள். வக்கிரம் பிடித்த மார்க்ஸிஸ்ட்கள், தீராவிட தறுதலைகளின் கட்டற்ற பாலியல் சுதந்திரத்திற்கான கற்பனை விழைவை திருச்செங்கோட்டு மக்கள் மீதும், தேர்திருவிழாவின் மீதும் ஏற்றி பிரச்சாரம் செய்தார்கள். சீன அடிவருடி மஞ்சள் பத்திரிக்கையான தி ஹிண்டு ஆங்கில நாளிதழ் எரிகிற வீட்டில் பிடுங்கியது மிச்சம் என்பதாக அவதூறுகளையும், ஆபாசங்களையும், திட்டமிட்ட பொய் பிரச்சாரங்களையும் தொடர்ந்து பரப்பியது.  அந்த நாவலை வெளியிட்ட காலச்சுவடு பதிப்பகம் இந்த கருத்து வேசைத்தனத்தை தன் லாப வெறிக்காக ஊதி பெரிதாக்கி குளிர் காய்ந்தது. டைம்ஸ் நவ், பிபிசி, நியு யார்க் டைம்ஸ் வரை இந்த கேடு கெட்ட கேவலத்தை விற்பனைப் பண்டமாக்கி, திருச்செங்கோட்டு மக்களை கேடு கெட்டவர்கள், காட்டு மிராண்டிகள் என்று கூசாமல் சித்தரித்தார்கள் ஊடக வியாபாரிகள்.

கருத்து சுதந்திரத்திற்காக நீலிக்கண்ணீர் வடிக்கும் அயோக்கியர்களின் லட்சணங்களை பாருங்கள்.

மாற்றுக் கருத்து கொள்ள வாய்ப்பிருப்பவர்களை எல்லாம் கொலை செய்த ஸ்டாலின், லெனின், மாவோ, போல்பாட் வழி வந்த களவாணி கொலைகார மாவோயிஸ்ட்கள், கம்யூனிஸ்ட்கள் சொல்கிறார்கள் –  கருத்து சுதந்திரத்திற்காக உயிரை கொடுப்பார்களாம் !

பிரான்ஸ் நாட்டில் சார்லி ஹெப்டோ பத்திரிகையில் கார்ட்டூன் வரைந்ததற்காக 17 எழுத்தாளர்களை , பத்திரிக்கையாளர்களை கொலை செய்த இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகள் இந்துக்களுக்கு பாடம் நடத்துகிறார்கள் !

இனவெறி பிடித்த ஈவேரா என்று ஆதாரபூர்வமாக விமர்சனத்தை வைத்த்தற்காகவே வன்முறையில் இறங்கிய, தீராவிட கும்பல்கள், அழகிரிக்கு செல்வாக்கில்லை என்று சொன்னதற்காக 3 பத்திரிக்கையாளர்களை உயிரோடு எரித்த தீராவிட தறுதலைகள், கருத்து சுதந்திரம் பற்றி வெட்கமின்றி வகுப்பெடுக்கின்றன !

ஆனால் இத்தனை சதி வலைகளையும் அறுத்து வீசி, தங்களுக்குள் பகைமை ஏற்படுத்தி குளிர் காய நினைக்கும் அந்நிய சக்திகளின் கைக்கூலிகளின் சதியை நீர்த்து போகச்செய்யும் படியா ஒரு அமைதியான முயற்சியை துவங்கி இருக்கிறார்கள் திருச்செங்கோட்டு மக்கள். “ஊர் கூடி தேர் இழுப்போம்” என்ற இயக்கத்தினைத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள்.

thiruchengode_ardhanareeswarar“ஊர் கூடி தேர் இழுப்போம்” இயக்கம்

இந்த இயக்கத்தின் மூலமாக திருச்செங்கோட்டின் தேர் திருவிழாவின் 96 மண்டகப்படி அறக்கட்டளை உள்ள சமூகங்களையும் மிக பிரமாண்டமாக ஒருங்கிணைத்து இந்த ஆண்டு முதல் திருச்செங்கோட்டு தேர் திருவிழாவை உலகே திரும்பி பார்க்கும் ஒரு சமூக ஒருங்கிணைப்பு, ஒற்றுமை விழாவாக நடத்தலாம் என்று ஊர் கூடி பேசி முடிவு எடுத்திருக்கிறார்கள். 96 மண்டகப்படி அறக்கட்டளை தாரர்களையும் தொடர்பு கொண்டு அவர்கள் சமுகத்திலிருந்து அனைவரையும், அவர்கள் எந்த ஊரில் இருந்தாலும், உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் அவர்களை வரவைப்பது, இழந்த பெருமையை மீட்டெடுப்பது, நம்மை காக்கும் அம்மைஅப்பனுக்கு நம் நன்றியை முறையாக செலுத்துவது என்று முடிவு செய்திருக்கிறார்கள். மேலும் ஊர் மக்கள் ஒவ்வொருவரையும் இந்த நிகழ்வில் பங்கேற்க செய்ய வேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டி கொண்டு களம் இறங்க மக்கள் காத்திருக்கிறார்கள்.

நம் முன்னோர்கள் தேர்த்திருவிழாவை சமூக ஒன்றினைவு நிகழ்வாக்கவும், ஒற்றுமையை மீட்டெடுக்கவும் தான் ஏற்படுத்தினார்கள். ஊர் கூடி தேர் இழுக்கும் பொழுது மகத்தான ஒரு நிகழ்வில் இணையும் மனிதப் புள்ளியாகவும், பல உயிர்கள் இணைந்த ஒரே உயிராகவும் திகழும் வண்ணம் ஏற்பாடும் செய்திருந்தார்கள். அத்தகைய முயற்சிகளுக்கு நடுவில் குந்தகம் ஏற்பட்டிருந்தது. அதை இனி துடைத்தெறிய, ஊரின் அனைத்து குடிகளும் தங்களால் இயன்றதை செய்து இந்த சமூகத்தை ஒன்றிணைத்து ஒற்றை சக்தியாக தங்களை மீள் கட்டமைத்து கொள்கிறார்கள். இந்த முறை அவர்களை ஒருங்கிணைக்கும் பண்பாட்டு சரடாக திருச்செங்கோட்டு தேர் திருவிழா இருக்க போகிறது. மக்களின் உடல்களும், மனங்களும் ஒன்றாக சங்கமித்து இந்த பாரத வர்ஷமே திரும்பி பார்க்க வைக்கும் மகத்தான மானுட முயற்சியை செய்ய இருக்கிறார்கள்.

14 நாள் தேர் திருவிழாவிலும் அனைத்து சமூக மக்களும் ஒன்றிணைந்து பங்கேற்கிறார்கள். ஒவ்வொரு சமூகத்தின் பழமையையும் பெருமையும் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, ஒருங்கிணைந்த சக்தியாக உருமாற முடிவு செய்து முயற்சி செய்கிறார்கள். இந்த முறை 1 லட்சம் பத்திரிக்கைகள் அடித்து, பிருங்கி முனிவரின் பெயராலும், இந்த ஊருக்கு அருள் தரும் கண்ணகி அன்னையின் பெயராலும், மாதொருபாகனின் அருள் பெற அன்போடு அழைக்க போகிறார்கள். அத்தோடு திருவிழாவில் கொங்கு பாரம்பரிய கலைகளை ஊக்குவிக்க இருக்கிறார்கள். இந்த மண்ணின் மாண்பையும், பண்பாட்டையும், பாரம்பரியத்தையும் அதன் அழகியலோடு  நவீன உலகிற்கு காட்ட இருக்கிறார்கள். தங்களுக்குள் இருக்கும் பிறப்பு, சமூக ஏற்றத் தாழ்வுகள், பொருளாதார காரணிகள் அனைத்து புறத்தளைகளையும் உதறிவிட்டு அனைவரும் திருச்செங்கோட்டு ஈசனின் மக்களாக, செங்கோட்டையன் பாகத்தாளாக தங்களையே கண்டடைந்து ஒரு மகத்தான சரித்திரம் படைக்க இருக்கிறார்கள்.

thiruchengode-chariot

கொங்கு சமூகங்களின் பாரம்பரிய குல குருக்களையும் இந்த விழாவிற்கு வரவழைக்க இருக்கிறார்கள். ஊர் கூடி தேர் இழுத்து தங்கள் அனைவரையும் மாதொருபாகனின் அறச்செல்வர்களாகவும், அறசெல்விகளாகவும் உலகிற்கு அறிவுறுத்த இருக்கிறார்கள். இவ்வளவு திரளான அனைத்து சமூக மக்களும் தங்களுக்கிடையில் மீண்டும் நம் பழைய பாசத்தையும் நேசத்தையும் மீட்டெடுத்து ஒரு புதிய விளக்கை தமிழ்ப் பண்பாட்டுச் சூழலில் ஏற்றுகிறார்கள்.

அவன் அருளாலே அவன் தாள் வணங்கி இந்த மகத்தான மானுட முயற்சி வெற்றி அடைய நாம் ஒவ்வொருவரும் பிரார்த்திப்போம். அனைவரும் நம் ஊர் தேர்திருவிழாக்களையும் விமர்சையாக கொண்டாடி நம் பண்பாட்டு அடையாளங்களை மீட்டெடுத்தி நிலை பெறச்செய்வோம்.

மானுட உள்ளங்களின் ஒருங்கிணைவு என்பது வரலாறுகளை நிகழ்த்த செய்வது. சதிச்செயல்களாலும், அவதூறுகளாலும் திருச்செங்கோட்டு சகோதரிகளையும், தேர்திருவிழாவையும் அவதூறு செய்த முற்போக்கு, தீராவிட, கம்யூனிச, இஸ்லாமிய , கிறிஸ்த்தவ அமைப்புகளின் சதி மோசடிகளிலிருந்து அப்பாவி திருச்செங்கோட்டு மக்களை வரலாறு விடுதலை செய்யும். உண்மையை உலகம் உணர்ந்தே தீரும். உமையொருபாகன் இந்த கயவர்களுக்கு நல்ல புத்தி கொடுக்க பிரார்த்திப்போம்.

தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி !

எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி !

“எது கருத்து சுதந்திரம்?” கருத்தரங்கம்: திருச்செங்கோடு, பிப்ரவரி 8

“மாதொருபாகன்” நாவல் தொடர்பான சர்ச்சையை முன்வைத்து, அந்த நாவல் சித்தரிப்புகளின் வரலாற்றுத் தன்மை குறித்தும், கருத்து சுதந்திரம் மற்றும் அதன் வரையறைகள் குறித்தும் தமிழகத்தின் பிரபல சிந்தனையாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் கலந்து கொள்ளும் கருத்தரங்கம்.

தலைமை : தவத்திரு குமரகுருபர சுவாமிகள், கெளமார மடாலயம்.

முன்னிலை : கல்வெட்டு ஆய்வாளர் புலவர் திரு. இராசு, கொங்கு வரலாற்று ஆய்வு நிறுவனம்

கருத்தாளர்கள்:

திரு. பேரா. சாமி தியாகராசன், தமிழறிஞர்
திரு . அரவிந்தன் நீலகண்டன், ஆய்வாளர்
திரு. சாரு நிவேதிதா, எழுத்தாளர்
திரு. ம. வெங்கடேசன், சமூகவியல் சிந்தனையாளர்
திரு. பொன் தீபங்கர், மானுடவியல் சிந்தனையாளர்
திரு. வீர. ராஜமாணிக்கம், கட்டுரையாளர்
திரு. இராம.ரவிக்குமார், சமூக செயல்பாட்டாளர்

நாள்: பிப்ரவரி 8 (ஞாயிறு) மாலை 4 மணி.

இடம் : ஜங்கம் சிவாச்சாரியார் மடம்,பெரிய மாரியம்மன் கோவில் அருகில், திருச்செங்கோடு.

அனைத்து சமூக மக்களும், சமுதாய தலைவர்களும், ஆன்மீக பெரியவர்களையும், செயற்பாட்டாளர்களையும் நிகழ்விற்கு அழைக்கிறோம்.

– திரு. அர்ஜுன் சம்பத், இந்து தர்ம சேவை அறக்கட்டளை

thiruchengode-seminar

மாதொரு பாகன் புத்தக சர்ச்சை குறித்து..

மாதொரு பாகன் நாவல் புத்தக எரிப்புக்கு கடும் கண்டனங்கள். எந்தப் புத்தகத்தையும் எரிப்பதோ, தடை செய்யக் கோருவதோ ஜனநாயக விரோதமான வழிமுறைகள். அது எவ்வளவு மோசமானதாக இருந்தாலும் புத்தகம் என்பதன் பௌதீக வடிவம் கூட ஏதோ ஒரு அறிவுக் கீற்றின் பிரதிநிதியாக, சரஸ்வதியின் உருவமாக உள்ளது என்று கருதுவது இந்துப் பண்பாடு. புத்தகத்தைக் காலால் தவறுதலாக மிதித்தால் கூட கண்ணில் ஒற்றிக்கொள்வது இந்துப் பழக்கம். திருச்செங்கோட்டில் கட்சிக் கொடிகள், பேனர்கள் எதையும் கட்டக் கூட நேரமில்லாமல் தங்கள் “எதிர்ப்பை” வெளிப்படுத்திய விடலைத்தனமான சாதி அமைப்பினர் மற்றும் உள்ளூர் ஆர்.எஸ்.எஸ், பாஜக காரர்கள் தவறுதலாக வழிநடத்தப் பட்டிருக்கிறார்கள்.

செய்தி:  மாதொருபாகன் புத்தகத்திற்கு எதிராக திருச்செங்கோட்டில் பாரதீய ஜனதா– ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பினர்  போராட்டம். 

இந்த லோக்கல் சம்பவம் உள்ளூர் தமிழ் தினசரிகளில் வருவதற்கு முன்பே தி கிண்டு ஆங்கில நாளிதழில் பயங்கரமான பில்டப்புடன் வெளிவந்து “பற்றி எரிய” வைக்கப் படுகிறது. என்னமோ எழுத்தாளரும் பதிப்பாளரும் உயிருக்குப் பயந்து நடமாட வேண்டிய அளவுக்கு கருத்து சுதந்திரம் தாக்கப் படுகிறது, பாசிச ஆட்சி, பயங்கரவாத இந்துத்துவம் ஆ ஊ என்று கொக்கரிப்பதைப் பார்த்தால் சிரிப்பு வருகிறது. இந்தப் புத்தகம் விற்கும் கடைகளில் எல்லாம் ஆர் எஸ் எஸ் ரவுடிகள் புகுந்து தாக்குவது போல இவர்களே கற்பனை செய்து கொண்டு (தமிழகம் முழுவதும் ஒரு 20 கடைகளில், பரணில் இருக்குமா இந்தப் புத்தகம்?) லட்சம் பிரதிகள் அச்சடிப்போம், விற்க வைப்போம் என்று அலறுவதைப் பார்த்தால்… ஏம்ப்பா, உங்களுக்கே இது ஓவராக தெரியவில்லையா?

பலரால் படிக்கப் படும், பார்க்கப் படும் வெகுஜன ஊடகங்களில் வரும் வக்கிரமான இந்துமத அவதூறுகளுக்கு எதிராகக் கூட பெரிய அளவில் போராட்டமோ எதிர்ப்போ செய்யாத தமிழக ஆர்.எஸ்.எஸ் மற்றும் பாஜக, பெருமாள் முருகன் 2010ல் எழுதிய, அவ்வளவாக பிரபலமில்லாத ஒரு வட்டார நாவலுக்கு எதிராக கிளர்ந்தெழுவது வினோதம் தான்.. அவர்களது இலக்கிய வாசிப்பின் “வீச்சு” சொல்லிக் கொள்ளும் மாதிரியானது அல்ல. இந்த எதிர்ப்பை உண்மையில் மோரூர் கண்டங்குல கொங்கு நாட்டு வேளாளர் அறக்கட்டளையில் உள்ள சிலர் தான் ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள். பிறகு இந்து இயக்கங்கள் கூடச் சேர்ந்திருக்கின்றன. அப்போது கூட ஒரு அப்பிராமண சாதிக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்ததற்காக “பார்ப்பனீய” ஆர் எஸ் எஸ்ஸுக்கு பாராட்டு கிடைக்காது. கருத்து சுதந்திர எதிரி என்ற மொத்து தான் கிடைக்கும்!

தனிப்பட்ட அளவில், மாதொரு பாகன் நாவலில் இந்து மத விரோதமாகவோ அவதூறாகவோ எதுவும் இல்லை என்பதே எனது கருத்து. சொல்லப் போனால், இந்துப் பண்பாட்டின் உள்ளுறையாக உள்ள சுதந்திரத்திற்கும், அதன் தகவமைப்புத் தன்மைக்கும் (adaptability) ஒரு சான்றாககக் கூட நாவலில் வரும் திருவிழாவைக் குறிப்பிடலாம். ஒருவகையில் ‘நியோக’ முறையில் குழந்தை பெற்றுக் கொள்ளும் மகாபாரத காலத்து தொல்மரபின் ஒரு நீண்டகாலத் தொடர்ச்சி என்று கூட அதைக் கூறலாம். ஆனால், இவையெல்லாம் அறிவுத் தளத்தில் நிகழ சாத்தியம் உள்ள வாசிப்புகள். சாதாரண திருச்செங்கோட்டுக் காரர்கள், அந்தக் கோயில் மீதும் தங்கள் சாதி சனங்களின் மரபுகளின் மீதும் தீவிர பிடிப்புள்ள சராசரியான மக்கள், இந்த நாவலை எதேச்சையாக வாசிக்க நேர்ந்தால், இத்தகைய கண்ணோட்டத்துடன் அணுகுவார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. அவர்கள் உண்மையில் கடும் அதிர்ச்சியடைவார்கள். தங்கள் சமூகத்தையும் கலாசாரத்தையும் நாவல் அவதூறு செய்கிறது, அசிங்கப் படுத்துகிறது என்று தான் கருதுவார்கள். அதை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. அதுவும், சாதி அடையாளங்களும் அதை ஒட்டிய பெருமித பிரகடனங்களும் நாளுக்கு நாள் வலுவடைந்து வரும் தமிழக சூழலில் அப்படி நடக்கா விட்டால் தான் ஆச்சரியம்.

மாதொரு பாகன் நாவல் குறித்து தோழி எஸ்.அனுக்ரஹா எழுதிய விமர்சனம்

மறு திசையில், இந்த நாவலில் வரும் ஒரு குறிப்பிட்ட தகவல், பலவாறாக திரிக்கப் பட்டு, பொதுப் படுத்தப் பட்டு, ஒரு ஆதாரபூர்வமான சமூக வரலாற்று தியரி போல முற்போக்கு முகாம்களாலும், இந்து விரோதிகளாலும் பயன்படுத்தப் படும். எல்லாக் கோயிலிலும் இப்படி “அசிங்கம்” நடந்தது, கோயில்கள் இத்தகைய “அசிங்கங்கள்” அரங்கேறும் கூடாரங்கள் என்று விக்டோரியத் தனமான கிறிஸ்தவ மதிப்பீடுகளை முன்வைத்து கீழ்த்தரமான பிரசாரங்கள் செய்யப் படும். தமிழகத்தின் மற்ற பல வட்டாரங்களில் உள்ள திருவிழாக்களையும் சடங்குகளையும் வக்கிரமான கண்ணோட்டத்துடன் விளக்குவதற்கான கருத்துச் சட்டகம் (template) ஏற்படுத்தப் படும். ஏற்கனவே அது நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. புத்தக எரிப்பாளர்களைக் கண்டிக்கும் அதே நேரத்தில், இதையும் நாம் மறந்து விடக் கூடாது. சராசரிகளின் முதிர்ச்சியின்மை அறியாமையால் வருவது. ஆனால், அறிவுக் கயவர்களின் திரிபுவாதம் திட்டமிட்டு உருவாக்கப் பட்டு பரப்பப் படுவது.

book-burning

தமிழகத்தில் புத்தக எரிப்பை ஒரு இயக்கமாகவே நீண்டகாலம் நடத்திய பெருமை திராவிட இயக்கங்களைச் சாரும். அண்ணா எழுதிய “தீ பரவட்டும்” என்ற புத்தகத்தின் முந்தைய பதிப்புகளில் அட்டையிலேயே கம்பராமாயணம், பெரியபுராணம், தேவாரம், திவ்யப் பிரபந்தம் ஆகிய புத்தகங்களைக் குவித்து அதன்மீது தீ எரிவதாக படம் போட்டிருக்கும். இப்போது டீலக்ஸ் பதிப்பில் ஒரே ஒரு புத்தகம் எரிவதாக படம் போட்டு பின்னணியில் பெயர்களை எழுதியிருக்கிறார்கள் ! எப்போதுமே அறிவுத் தேடலுக்கு எதிராக செயல்பட்டு வந்த இந்த இயக்கங்களின் ஆதரவாளர்கள் இப்போது கருத்து சுதந்திரம் பற்றி பேசுவது நல்ல நகைச்சுவை.

அலெக்சாண்டிரியா முதல் நாலந்தா வரை உலகின் அறிவுப் பெட்டகங்களாக இருந்த நூலகங்கள் அனைத்தையும் ஜிகாத் புனிதப் போரில் எரித்து சாம்பலாக்கியது இஸ்லாம் என்ற மதம். உலகில் எங்கோ எவனோ முகமது நபி குறித்து எடுத்த வீடியோவை சாக்கிட்டு சென்னை நகரில் கலவரம் நிகழ்த்தியவர்கள் தமிழக இஸ்லாமிய அமைப்புகள். சில வருடங்கள் முன்பு ஔரங்கசீப் பற்றிய வரலாற்றுக் கண்காட்சி சென்னையில் காவல் துறையின் கண் முன்னால் இஸ்லாமிய ரவுடிகளால் குலைக்கப் பட்டது. இத்தனைக்கும் அந்தக் கண்காட்சி முகமதையோ, குரானையோ அல்லாவையோ குறித்தது அல்ல, கொடுங்கோலன் என்றூம் மதவெறியன் என்றும் எல்லா வரலாற்று ஆசிரியர்களும் கூறும் ஔரங்கசீப்பை பற்றியது.. இது எதையுமே கண்டிக்காத கருத்துச் சுதந்திர காவலர்கள் தான் இந்த விஷயத்தில் எரிமலை வெடிப்பதை போல பொங்குகிறார்கள். இதில் தெரிவது அறச்சீற்றம் அல்ல, போலி மதச்சார்பின்மை வாதத்தின் கோமணம் கிழிந்து தொங்குவதன் அவலட்சணம் தான்.

(ஜடாயு தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது) 

தலித்துகளும் தமிழ் இலக்கியமும் – 6

தலித்துகளும் தமிழ் இலக்கியமும்பகுதி 1 | பகுதி 2 | பகுதி 3 | பகுதி 4 | பகுதி 5

(தொடர்ச்சி…)

dalitstreetsweepers

அநேகமாக, ‘பஞ்சும் பசியும்’ என்னும் சிதம்பர ரகுநாதனின் நாவலிலிருந்து தொடங்கும் இடதுசாரி சோஷலிஸ யதார்த்த வகை தமிழ் எழுத்துகள் அனைத்தும் ஏதோ தொழிற்சாலையில் முன்தீர்மானிக்கப்பட்ட ஸ்பெஸிஃக்பிகேஷனுக்கேற்ப உற்பத்தி செய்யப்பட்ட சரக்குகள் போல, மார்க்சிஸ விமர்சகர்கள் கட்சியின் கொள்கைகளுக்கேற்ப தரும் சட்ட திட்டங்களை சரிவர அனுசரித்துப் படைக்கப்பட்டவை. அதற்குக் கட்சி சார்ந்த விமர்சகர்களே பொறுப்பேற்க வேண்டும். கடைசியில் இந்த உற்பத்திப் பெருக்கத்தில், அதன் ஐம்பது வருடங்களுக்கும் மேல் நீண்ட கால வரலாற்றில் இந்த முற்போக்கு எனப்படும் எழுத்தாளர் சமூகத்தின் எழுத்துகளில் ஒன்றுகூட- திரும்பவும், ஒன்று கூட- இலக்கியம் என்று சொல்லத்தக்க குணம் கொண்டவையாக இருக்கவில்லை.

ஆனால் தலித் எழுத்துகளின் சமாசாரம் வேறாகத்தான் இருந்துள்ளது. இரண்டாம் அல்லது மூன்றாம் தலைமுறை, படித்த இளம் தலைமுறையைச் சேர்ந்த தலித் எழுத்தாளர்கள் தலித் வாழ்க்கையின் அவஸ்தைகளையும் அவதிகளையும் அன்றாடம் எதிர்கொள்கிறவர்களாக இருக்கிறார்கள். அந்த வாழ்க்கையின் கசப்புதான் அவர்கள் எழுதும் அனுபவமாக இருக்கிறது. இதற்கு நேர் எதிராக முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் பாட்டாளிகளின், விவசாயிகளின் அன்றாடப் பாடை அறிவார்களோ இல்லையோ அது அவர்கள் எழுத்துக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயம். அவர்கள் எழுதுவது கட்சியின் தாக்கீதுகளை மார்க்சிஸ்ட் விமர்சகர்கள் மூலம் கேட்டு அதற்கேற்ப கதைகளையும் மனிதர்களையும் அவர்கள் உணர்வுகளையும் வடிவமைத்துக்கொள்பவரகள். அவர்கள் எழுத்துக்கும் அன்றாடம் எதிர்கொள்ளும் வாழ்க்கைக்கும் எந்த உறவும் இருந்ததில்லை. ஆனால் தலித் எழுத்தாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் தலித் அவதிகள், தலித் இலக்கிய சித்தாந்திகள் வரையரைத்துக்கொடுப்பது போலிருப்பதில்லை. இந்த அடிப்படை அணுகலில்தான், ஆரம்பம் தொட்டு நேற்று வரை நாம் காணும் சோஷலிஸ யதார்த்த வகை எழுத்தாளர்களும் திராவிடக் கழகங்கள் சார்ந்த எழுத்தாளர்களும் கட்சிக் கொள்கைகள் சார்ந்து எழுதுபவர்களாகவும், தலித் எழுத்தாளர்கள் எதிர்ப்படும் வாழ்க்கை சார்ந்து எழுதுபவர்களாகவும் வேறுபடுகிறார்கள். சித்தாந்திகளோ தம் அரசியல் பார்வைகளை, ஆங்கிலத்திலிருந்தும் இன்னும் மற்ற மொழிகளிலிருந்தும் மொழிபெயர்க்கப்படும் கொள்கைப் பிரகடனங்களிலிருந்து பெறுகிறார்கள்.

தலித் எழுத்தாளர்கள் நிச்சயமாக இன்றைய தமிழ் இலக்கியத்துக்கு வளம் சேர்த்துள்ளார்கள். இதுகாறும் தமிழ் இலக்கியத்தில் பதிவு பெறாத உலகை, வாழ்க்கையை, அனுபவங்களை அவர்கள் இன்றைய தமிழ் இலக்கியத்தின் எல்லைக்குள் கொணர்ந்திருக்கிறார்கள். தலித் அல்லாதவர்கள் சிலர் சில எழுதியிருக்கிறார்கள் என்றாலும், அவை தலித் எழுத்தாளர்கள் எழுதியிருக்கும் உக்கிரத்தில், விவரப் பெருக்கத்தில், நேர்முக நெருக்கத்தில் இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். தலித் எழுத்தாளர்களின் மொழிக்கு ஒரு வண்ணம் உண்டு. நேரடித் தன்மை உண்டு. ஒரு உயிர்ப்பும், தாக்க வலுவும் உண்டு. அவை இதுகாறும் வாழ்க்கையில் காணப்பட்டாலும், எழுத்தில் பதிவாகியிருக்கவில்லை.

இப்பதிவுகளை முதலில் பூமணிதான் எழுபதுகளில் தொடங்கி வைத்தார்.. திரும்பவும்- பூமணிக்கு இது ஒரு புதிய பாதையாக இருக்கவில்லை. இப்படி ஒரு வட்டத்தின் மொழியைக் கையாள்வது என்பது அவரது கண்டுபிடிப்பும் அல்ல. அவருக்கு முன் பி.ராஜம் அய்யரும் புதுமைப் பித்தனும் அவரவர் உலகின் மொழியைக் கையாண்டனர். பூமணி அந்த இழையைப் பற்றிக்கொண்டு தம் உலகின் அனுபவங்களின் மொழியைப் பதிவு செய்தார். இதுகாறும் தலித்துகளுக்கு தம் அவஸ்தைகள, தாம் அனுபவிக்கும் அவலங்களைச் சொல்ல ஒரு குரல் கிடைக்காதிருந்தது. பூமணியின் குரல் அந்த முதல் குரலாயிற்று.

writer-bamaதொன்னூறுகளில் பெண்ணியப் பிரச்சினைகளிலும் தலித் பிரச்சினைகளிலும் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டிருந்த பாமா, எழுத்துலகிற்கு வருகிறார். அவர் கிறித்துவ கன்னிமாடங்களிலும்கூட கடைபிடிக்கப்படும் தீண்டாமையை நேரில் கண்டு அனுபவித்த அதிர்ச்சி அடைகிறார். ஏனெனில் கிறுத்துவ மடாலயங்கள் இந்து மதத்தில் நிலவும் தீண்டாமைக் கொடுமையிலிருந்து விடுதலை அளிப்பதாகச் சொல்லியே தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை கிருத்துவத்திற்கு மதம்மாற, பிரசாரம் செய்பவர்கள். பிரசாரம் ஒன்றும் நடைமுறை வேறாகவும் இருக்கும் நிலையால் ஏதேதோ கனவுகளுடன் உள்ளே நுழைகிறவர்களுக்கு அதிர்ச்சிதான் ஏற்படும்.. பாமா கிருத்துவ கன்னிமாடத்தில் தன் அனுபவங்களை சுயசரிதமாக, ‘கருக்கு’ என்னும் தலைப்பில் எழுதுகிறார். அதிலிருந்து ஒரு சில பகுதிகளை இங்கு தரலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால் காபிரைட் பிரச்சினைகள் இருப்பதாக பாமா சொல்கிறார். பாமாவின் ‘கருக்கு’ இரண்டு விஷயங்களில் தலித் இலக்கிய சித்தாந்திகளின் கடுமையான பார்வைக்கும் கண்டனத்துக்கும் இலக்காகியிருக்க வேண்டும். சித்தாந்தக் காரணங்கள் பல. ஒன்று தீண்டாமை இந்து மதத்தில் மட்டுமே காணப்படுவது. மேலும் அதற்குக் குற்றம் சாட்டப்பட வேண்டியவர்கள் பார்ப்பனர்களே. இவை இரண்டும் சித்தாந்தங்கள். இரண்டாவது கிறித்துவத்திற்கு மதம் மாறிய பின்னரும் அங்கும் தீண்டாமை சர்ச்சுகளின் அனுமதியுடன் மேல்சாதி ஹிந்துக்களாக இருந்து கிறுத்துவத்திலும் தம் மேல்சாதிப் பழக்கங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்களின் வற்புறுத்தலால் தொடர்கிறது எந்த வித விக்கினமும் இல்லாமல் என்ற நிதர்சன உண்மை. இருப்பினும் அதை ஒரு கிறுத்துவர் வெளி உலகம் அறியச் செய்வது என்பது சர்ச்சும் ஏற்க இயலாத ஒன்று.

பார்ப்பனீயத்துக்கு எதிரான போராட்டத்திற்கு அணி திரட்டும் தலித் இலக்கிய சித்தாந்திகளுக்கு கிறித்துவ ஸ்தாபனங்களை அதன் உள்ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தி விரோதித்துக் கொள்வது எப்படி ஏற்புடைய செயலாகும்? இருப்பினும், சித்தாந்திகள் பாமாவைக் கண்டிப்பதற்கு பதிலாக கனிவு நிறைந்த கண்களோடுதான் பார்க்கிறார்கள். பாமா தன் பாட்டியின் பார்வையில் சொல்லும் தலித் வாழ்க்கையையும் எழுதியிருக்கிறார், ‘சங்கதி’ என்னும் நூலில். ‘அண்ணாச்சி‘ என்னும் சிறுகதையில் பாமா மிகுந்த ஹாஸ்ய உணர்வோடு, ஹாஸ்யமே எப்படி ஒரு சதிகார வேலையைச் செய்யக்கூடும் என்று சொல்வதாகத் தோன்றுகிறது.

perumal-muruganபெருமாள் முருகனின் ‘ஏறு வெயில்’ என்னும் சிறு நாவலிலிருந்தும் சில பகுதிகளை இங்கு கொடுத்திருக்கவேண்டும். வெகு நீண்ட காலமாகத் தொடர்ந்து வந்த கவுண்டர்களுக்கும் தலித்துகளுக்கும் இடையிலான பந்தங்கள், கால மாற்றத்தில், வாழ்க்கையின் கதி மாற, வெவ்வேறு நிலைகளில் அப்பந்தங்கள் அறுபடுவதைத்தான் ‘ஏறு வெயில்’ சொல்கிறது. ஆனால் ஏறு வெயில் நாவலில் வரும் பாத்திரங்களின் பேச்சை, ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்ப்பது அவ்வளவு சுலபமில்லை. எனவே ‘மேடு’ என்னும் அவரது சிறுகதை இங்கு தரப்படுகிறது. வயலில் வேலை செய்யும் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட பெண்ணின் பராமரிப்பில் ஒரு பெண் குழந்தை வளர்கிறது. ஆனால் பல வருடங்களுக்குப் பின் எதிர்பாராது சந்திக்கும் போது இருவரும் அந்நியப்பட்டுப் போகிறார்கள் இப்போது பெரியவளாக வளர்ந்து விட்ட பெண், தன்னை வளர்த்த தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்புப் பெண்ணைப் பார்த்ததும் பழகி அறிந்த புன்னகைக்குக்கூட தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினள் தகுதி அற்றவளாகிவிடுகிறாள். மனித உணர்வுகள் அறவே வற்றிப் போகும் நிலைதான். தலித் மக்கள் இப்படியான அவமானங்களை மௌனமாகத்தான் சகித்துக்கொண்டு வாழவேண்டி வருகிறது. பெருமாள் முருகன் தலித் வகுப்பைச் சேர்ந்தவர் இல்லை. ஆனால் தலித் வாழ்க்கை அனுபவம் என்னவென்பதை எவ்வளவு நெருக்கமாக உணர முடியுமோ எவ்வளவுக்கு ஒரு தலித் எழுதுதல் சாத்தியமோ அவ்வளவு நெருக்கத்தை தன் எழுத்தில் சாதித்து விடுகிறார். அதுதான் எழுத்தைக் கலையாக்கும் அனுபவம்.

அபிமானி, விழி.பா.இதயவேந்தன், உஞ்சை ராஜன் எல்லாம் தலித் வகுப்பில் பிறந்தவர்கள். அவர்கள் தாம் நேரில் கண்ட, தாமும் பங்கு கொண்ட அனுபவங்களைத்தான் எழுதுகிறார்கள். இவர்கள் எழுத்தில் காணும் சொற்சிக்கனமும், வெளிப்பாட்டு வீரியமும் அவர்களது எழுத்து பெற்றுள்ள தேர்ச்சியைச் சொல்கிறது. இந்தத் தேர்ச்சி அவர்களுக்கு முன்னோடியாக இருந்த இலக்கியாசிரியர்களிடமிருந்து கொடையாகப் பெற்றது. அந்த முன்னோடிகளைத்தான் அவர்கள் மேல்தட்டு வகுப்பினராக இருந்த காரணத்தால் இத்தலைமுறை தலித்துகள் நிராகரிப்பதும். உஞ்சை ராஜனின் ‘சீற்றம்’ என்னும் கதையை நான் விசேஷமாகக் குறிப்பிட வேண்டும். அடக்கி வைத்திருந்த கோபம் எல்லாம் கொதித்தெழும்போது அது வன்முறையில் வெடித்து வெளிக்கிளம்புவதை அச் ‘சீற்றம்’ கதை சொல்கிறது. விழி.பா.இதயவேந்தனின் கதையில் வரும் பவுனுவும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினள்தான். அவள் சக்கிலியர்கள் செய்யும் வேலையைச் செய்ய மறுக்கிறாள். மறுபேச்சுக்கே அதில் இடமில்லை. ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பில் பிறந்தவள் இன்னொரு தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினளைத் தனக்கு சமமாகக் கொள்ள மறுக்கிறாள். அவர்களுக்குள்ளேயே சாதி பேதங்கள்; நான் உயர்ந்தவள், நீ தாழ்ந்தவள் என்னும் பாகுபாடுகள் மிக தீவிரத்தோடு பார்க்கப்படுகின்றன. இதையெல்லாம் சொல்வதா வேண்டாமா என்றெல்லாம் விழி.பா.இதயவேந்தன் யோசிப்பதில்லை. நடக்கிற உண்மைதானே. சொல்லித் தான் ஆக வேண்டும் என்று சொல்லி விடுகிறார். இதை எப்படி தலித் இலக்கிய சித்தாந்திகள் சிரித்த முகத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியும்? ஆனால் ஆச்சரியம்; அவர்கள் என்ன காரணத்தாலோ இதய வேந்தனைப் பார்க்காதது போன்ற பாவனையில் தம் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு விடுகிறார்கள்.

பாவண்ணன் தலித் இல்லை. அதே போல் பேராசிரியர் பழமலையும் தலித் இல்லைதான். ஆனால் தலித் முகாமுக்குள்ளிருந்து இவர்களை யாரும் இதுவரை உரிமையில்லாது உள்ளே நுழைந்து ஆக்கிரமித்துக்கொண்டதாகக் குற்றம் சாட்டி வெளித்தள்ளவில்லை. இவர்களும் தங்களை தலித் முகாமைச் சேர்ந்தவர்களாகச் சொல்லிக்கொள்வதில்லை. எப்படியோ இங்கும் இருக்கிறார்கள்; அங்கும் இருக்கிறார்கள், எங்கும் நிறைந்திருக்கும் ஆண்டவனைப் போல. பாவண்ணன் நிறைய எழுதிக் குவிப்பவர். அவர் தன் பிராந்தியத்தில் வழங்கும் கதையைப் பயன்படுத்திக்கொள்கிறார் என்று நினைக்கிறேன். பழமலையும் தன் கவிதைக்கு இந்த வரலாற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறார். பழமலையின் கவிதைகள் தனி ரகமானவை. வசனம் போலவே எழுதப்படுபவை. அத்தோடு உரையாடல் வடிவிலும். அமைந்தவை. எப்படியோ அவை கவிதையாக இயக்கம் கொண்டு விடுகின்றன. அவரது கவிதைகள் அவருக்கே உரியவை. ஒரு ப்ராண்ட் தரத்தையும் பெற்று அவருக்குப் புகழையும் சம்பாதித்துக் கொடுப்பதில் வெற்றி பெற்றுள்ளவை அவர் கவிதைகள். இவ்விருவருடைய எழுத்துகள் தலித் முகாமில் வரவேற்பு பெற்றுள்ளன எவ்வித தடையுமின்றி.. பாக்கியம் செய்தவர்கள்தான்.

தலித் எழுத்து பற்றிய இச்சிறப்பு இதழுக்கான விஷயங்களை நான் சேகரித்துக்கொண்டிருக்கும் போது, ஒரு தலித் சித்தாந்தி-எழுத்தாளர்-தலித் இயக்கத்தவர், யார் யார் உண்மையில் தலித் எழுத்தாளர்கள், யார் யார் அங்கீகாரமின்றி தலித் முகாமுக்குள் நுழைந்தவர்கள் என்று எனக்கு தரம்பிரித்துக் கொடுத்து உதவ முன்வந்தார். எனக்கு ஆச்சரியமாகவும் திகைப்பூட்டுவதாகவும் இருந்தது, நான் கேட்காது வரவிருந்த இந்த உதவி. இதுவே அவர்கள் உச்ச குரலில் கோஷமிட்டு எதிர்த்துப் போராடும், சாதிப் பாகுபாடு பார்க்கும் மனப்பான்மையின் வெளிப்பாடு இல்லையென்றால், வேறு என்னவென்று இதைச் சொல்வது?

துரதிர்ஷ்டவசமாக, இடமின்மை காரணமாக இங்கு பிரதிநிதித்வம் பெறாத ஒரு எழுத்தாளரைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். அவர் கிறிஸ்துவ குருமாராக நகரமுமில்லாத, கிராமமுமில்லாத இடைப்பட்ட ஒரு சின்ன டவுனின் சர்ச்சில் பொறுப்பேற்று இருப்பவர். அவரே ஒரு தனி ரக மனிதர் தான். அவர் ஒரு தலித் இல்லாத போதிலும் தலித்துகளின் முன்னேற்றத்துக்காகவே மிகுந்த முனைப்போடு செயல்படுபவர். சமூக முன்னேற்றச் செயல்களுக்காகவும் ஆராய்ச்சிக்காகவும் ‘IDEAS’ என்னும் ஒரு அமைப்பை நடத்தி வருபவர். அவர் எத்தகைய காரியங்களில் ஈடுபட்டுள்ளார், உயர் ஜாதி ஹிந்துக்கள் கிருத்துவராக மதம் மாறிய பின்னும் தம் உயர்ஜாதி அந்தஸ்தை விட்டுவிட மனமில்லது ஜாதி பேதங்களை வந்த இடத்திலும் பேணுவதில் தீவிரமாக இருப்பதையும் அதற்கு சர்ச்சும் உதவியாக இருப்பதையும் கண்டு அதற்கு எதிரான தன் போராட்டங்களையும் அதில், தான் எதிர்கொண்ட கஷ்டங்களையும் பற்றிய வரலாற்றை ஒரு கற்பனைப் புனைவாக ‘யாத்திரை’ என்ற தலைப்பில் எழுதி உள்ளார். இவர் தான் பாமா தன் அனுபவங்களை எழுதத் தூண்டுதலாக இருந்தவரும்.

activist-writer-psivakamiசிவகாமி, தலித் எழுத்தாளர் சமூகத்தில் ஒளி வீசும் தாரகை என்று சொல்லலாம். அத்தோடு இன்றைய தமிழ் இலக்கியத்தின் பிரதான பிரவாஹத்திலும் சேர்கிறவர். அவர் தலித் எழுத்தாளர் மட்டுமில்லை; பெண்ணியவாதி மட்டும்கூட இல்லை; தன்னைச் சுற்றி நடப்பவற்றை, வாழ்க்கையை ஒரு தேர்ச்சியுடன் கூர்ந்து கவனிப்பவர். திரும்பவும் சொல்ல வேண்டும்– யாரிடமிருந்தும் பெறப்பட்ட முன்தீர்மானிக்கப்பட்ட கொள்கையின் அடிப்படையில் வாழ்க்கையின் எப்பகுதியை, எந்த மனிதர்களைத் தான் எழுதத் தேர்ந்துகொள்ளும் வகையினர் இல்லை சிவகாமி. ‘பழையன கழிதல்’ என்னும் தன் முதல் நாவலுக்கு அவர் கொடுத்த முடிவில் இத்தகைய தேர்தலின் நிழல் படிந்திருந்தாலும், விரைவில் அவர் தன்னைத் திருத்திக் கொண்டுள்ளார். அவருடைய அனுபவத்தில் கண்ட வாழ்க்கையின் கூறுகளை எழுதுவதில் அவர் தயக்கம் காட்டுவதில்லை. அவர் நாவல்களில் வெளிப்படும் வாழ்க்கையும் நமக்கு வழக்கமாகச் சொல்லப்படும் சட்டமிட்டுத் தயாரிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையும் அல்ல. அவர் நாவல்களில் வரும் முக்கிய பாத்திரங்கள் பொருளாதார வசதிகளோடு முன்னேறியவர்கள். அதிகார அரண்களின் தாழ்வாரங்களில் தம் அக்கறைகளுக்காக வலை வீசுபவர்கள். இதற்கான எல்லா தந்திரோபாயங்களையும் நன்கு அறிந்தவர்கள். அகங்காரம் கொண்டவர்கள். எத்தகைய தவறான வழிகளுக்கும் அஞ்சாதவர்கள். மற்றவர்களைத் தம் வழிக்கு வளைத்துக் கொள்ளும் வழி முறைகளைத் தெரிந்தவர்கள். தம் பலத்தை முரட்டுத்தனமாக வெளிக்கட்டுவதில் ஒரு குரூர சந்தோஷம் அடைபவர்கள். தம் வசத்தில் விழும் எந்தப் பெண்ணையும் தம் இச்சைக்கு இரையாக்கத் தயங்காதவர்கள். இலக்கியம் தம் அரசியலுக்கான ஆயுதம் என்று நினைக்கும் சித்தாந்திகளுக்கு சிவகாமியின் எழுத்துகள் எந்த விதத்திலும் சிறிதளவு கூட பயன் தராதவைதான். இருந்தாலும், தலித் வகுப்பைச் சார்ந்த எழுத்தாளராயிற்றே அவர்! அவர் தம் கட்டுக்குள் அடங்காது திமிரும் போது அவரைக் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாகத்தானே கையாளவேண்டும்! அதிலும் அவர் ஒரு பெண்ணாகவும், ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியாகவும் இருந்துவிடும் பக்ஷத்தில்!. எந்த சமயமானாலும் யாரைப் பார்த்தாலும் அடிக்கத் தடியெடுத்துவிடுவது விவேகமான காரியமா என்ன?

(தொடரும்…)

vesa-150x1501வெங்கட் சாமிநாதன் ஐம்பது வருடங்களாகத் தமிழில் எழுதிவரும் கலை, இலக்கிய விமர்சகர். இலக்கியம், இசை, ஒவியம், நாடகம், திரைப்படம், நாட்டார் கலை போன்ற பல்வேறு துறைகளிலும் ஆழ்ந்த ரசனையும், விமர்சிக்கும் திறனும் கொண்டவர். இலக்கியம் வாழ்க்கையின் முழுமையை வெளிப்படுத்துவதன் மூலமாக உன்னதத்தை உணர்த்தும் முயற்சி என நம்பிச் செயல்டுபவர் வெங்கட் சாமிநாதன். மேலும் விவரங்கள் இங்கே.