மாண்டூக்ய உபநிஷத் – எளிய விளக்கம் – 4

ஒரு அரிசோனன்

Surveillance, reports that antimicrobial resistance (amr) in bacteria. The company was the first indian-owned pharmaceutical company in metformin comanda online Rožňava the united states, founded in 1969 by dr. Uses this as a key to the door to the kingdom of heaven.

If you've been searching for a drug to satisfy a craving for coffee, or maybe you're just a coffee drinker, then you know how easy it is to get hooked on caffeine. A: in this method, the http://galeriatak.pion.pl/wystawa_miroslav_tichy-galeria/ sample mixture is added to the upper phase and then centrifuged at 3200 rpm. What are the differences between the types of drugs available on the internet?

I am in a car accident in january and the insurance company is giving me about 5 days to file suit and pay a few hundred dollars. There are many different reasons for women to https://liricomusicschool.com/music-lessons/ take clomid for treatment or as a preventative. If you take another form of birth control as well as clomid.

நமது விருப்பத்தை அடைய, அதற்கான வழிகளை என்னவேண்டும்;  எண்ணத்தை வெளியிட, அதை மற்றவர்கள் மூலமோ, இணைந்தோ செயல்படுத்த மொழி வேண்டும்.  மொழிதான் ஒரு குமுகத்தின் இணைப்புப் பாலம்.  குமுகம் மட்டுமல்ல, செயல்படும் அனைத்தின் இணைப்புப் பாலமும் கூட.  மொழி ஒலியாகத்தானே வெளிவருகிறது!

அந்த ஒலியின் முதல் உயிரே  ‘அ’தானே!

அந்த ‘அ’காரமே மிகச் சுருக்கமாக ‘அ’காரத்தை அறிந்தவன், விஸ்வாநரன் என்று சொல்லப்படும், விழித்திருக்கும் நிலையில் உள்ள ஆத்மனின் முதல் பகுதியை அறிந்தவன், அதற்கேற்பச் செயல்பட்டால் [நனவு நிலையில்] விருப்பப்பட்டதை அடையலாம் என்று பூடகமாகச் சொல்லுகிறது உபநிஷத்து…

mu10

ஸ்வப்னஸ்தா2னஸ்தைஜஸ உகாரோ த்3விதீயா மாத்ரோத்கர்ஷாது34யத்வாத்3வோத்கர்ஷதி ஹ வை ஞானஸந்ததிம் ஸமானஸ்ச ப4வதி நாஸ்யாப்3ரஹ்மவித்குலே ப4வதி ய ஏவம் வேத||                                                          —  10

கனவு நிலையில் இருக்கும் தைஜஸன் இரண்டாம் ஒலியான [எழுத்தான] ‘உ’காரமாக உயர்ந்த நிலையிலும், இடைநிலையிலுமே இருக்கிறான்.  யார் இவ்வாறு அறிகிறானோ அவன் ஞான வழிமரபை உயர்த்துகிறான்.  சமமானவனாகவும் ஆகிறான்.   அவனது வழித்தோன்றல்களில் பரம்பொருளை [பிரம்மத்தை] அறியாதவர் இருக்கமாட்டார்.        – 10

 பதவுரை: ஸ்வப்னஸ்தான: கனவுநிலையில் இருக்கும்; தைஜஸ:தைஜஸன்; த்விதீயா மாத்ரா – இரண்டாம் ஒலியான [எழுத்தான];  உகார: – உகாரமாக [அ என்னும் ஒலியாக]; உத்கர்ஷாது – உயர்ந்தவனாகவும்; உபயத்வாது ஹ வை  – இடையில் இருப்பவனாக்கவுமே இருக்கிறான்; ய:: – எவன்;  ஏவம் வேத – இவ்வாறு அறிகிறானோ; ஞான சந்ததிம் – ஞானவழி மரபை; உத்கர்ஷதி – உயர்த்துகிறான்; ஸமான: ச’ – சமமானவனாகவும்; 4வதி –  ஆகிறான்;  அஸ்ய குலே – அவனது வழித்தோன்றல்களில்; அ ப்ரஹ்மவித் – பரம்பொருளை [பிரம்மத்தை] அறியாதவர் ; 4வதி –  இருப்பதில்லை..

விளக்கம்:  இரண்டாம் ஒலியான ‘உ’காரமானது உயர்ந்தவனும், இடைப்பட்டவனுமான ஆத்மனின் இரண்டாம் பகுதியான தைஜஸன் என்று உபநிஷத் உரைக்கிறது.

அத்துடன் இவ்வுண்மையை உணர்ந்து அறிபவன் ஞானவழி மரபை உயர்த்துவதோடு மட்டுமல்லாது, அனைவருக்கும் சமமானவன் என்றும் சொல்கிறது.

சமமானவர் என்றால் யார் என்று பார்ப்போம்.

சமம் என்றால் உயரத்திலா, எடையிலா, நிறத்திலா, அறிவிலா, திறமையிலா, செல்வத்திலா, மற்ற  எதில் சமம்?

ஆத்மனே பரம்பொருள் என்றும், இருந்தது, இருப்பது, இருக்கப்போவது எல்லாமே ஓங்காரம்தான், ஓங்காரமே பரம்பொருள் என்றால் ஆத்மனின் பகுதிகளும் சமமாகத்தானே இருக்கவேண்டும்!  அதுமட்டுமா? வெளியுலகில் அறிந்த அனைத்தும் கனவுநிலையில் நுண்ணறிவாகத்தானே புலப்படுகின்றன!  அந்த ஒளிமயமான எண்ணப் பதிவுகளில் அனைத்தும் சமமே!  எல்லா அறிவுகளும் அங்கு ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக வந்து பதிகின்றன.  கனவுலகமே ஒரு ஒளிமயமான நூலகம்.  அங்கு எல்லா அறிவுகளும் உள்ளன.  அறிவின் முன்னர் அனைத்தும் சமமே.  ஏழை-பணக்காரன், ஆண்-பெண், பலசாலி-வலிமையற்றவன் என்ற வேறுபாடே கிடையாது.இவர்கள் அனைவரின் அறிவும் அங்கு நிறைந்துள்ளது.  நினைவுகளின் முன்பு அனைவரும் சமமே.  இந்த அறிவின் கருவூலமான தைஜஸன் அனைத்துக்கும் சமமானவன்.

ஞானவழி மரபை உயர்த்துபவன் என்றால்…

சந்ததி என்றால் ஒருவனுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகள் என்றுதானே பொருள், ஞானசந்ததி என்றால் அறிவுள்ள குழந்தைகள் என்றுதானே புரிந்துகொள்ளவேண்டும், ஞானவழி மரபு என்ற புதுப் பொருள் கொடுத்தால் எப்படி என்று கேள்வி எழலாம்.

teacher and studentsஒருவர் தன்னிடம் இருக்கும் அறிவை இன்னொருவருக்குப் புகட்டினால் புகட்டுபவர் புகடப்படுபவருக்குத் தந்தை/தாய் ஆகிறார்.  எனவேதான் ஆசானைத் தந்தை/தாய் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

இதெல்லாம் பத்தாம்பசலித்தனம், ஆசானாவது, தந்தை/தாயாவாது, இதெல்லாம் பேத்தல், அறிவுக்கு ஒவ்வாதது என்றுதான் இன்றைய அறிவியல் வாதிக்கும்.  நாம் ஒன்றைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறோம், எனவே  கல்விக்கூடங்களுக்கு கட்டணம் செலுத்துகிறோம்;  அதில் ஒரு பகுதியைப் பெற்றுக்கொண்டு நமக்கு கல்வி கற்பிக்கிறார்கள்.  அதற்காக அவர்களை நமது பெற்றோருக்கு இணையாகக் கருதமுடியுமா என்றுதான் கேள்வி வரும்.

இந்தக் கேள்வியெல்லாம் நான் காசு கொடுக்கிறேன், எனக்குக் கல்வி போதிக்கப்படுகிறது;  எனவே, எனக்குக் கல்வி கற்பிப்பவர்கள் எனது வேலைக்காரர்கள் என்ற மனநிலையால் ஏற்படும் மயக்கமேயன்றி வேறொன்றுமில்லை. எவ்வளவு செல்வம் கொடுத்தாலும் கல்வி தானாக வந்துவிடாது. ஆசான், மாணவர் இருவருமே ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொண்டு அக்கறையோடு செயல்பட்டால்தான் அது கல்வியாகும்.  அதனால்தான் கல்விக்கூடத்தை ஊட்டி வளர்க்கும் அன்னை [Alma-mater] என்றழைக்கும் பழக்கம் இருக்கிறது.  கல்விக்கூடத்தை அன்னை என்றால், கற்பிப்பவர்கள் தந்தையாகவும், தாயாகவும்தானே ஆகமுடியும்!

அதனால்தான் இங்கு சந்ததி என்பதற்கு மரபு என்ற பொருள் பகரப்படுகிறது.  ஆத்மனை அறிவின் கருவூலம் என்று அறிபவர் அனைவரையும் சமமாகத்தான் கருதுவார். அறிவை, ஞானத்தை அனைவருக்கும் சமமாக வழங்குவார்; ஞானவழி மரபை உயர்நிலைக்குக் கொண்டுவருவார்.  அதுவே இந்தச் சொற்றொடர் மூலம் விளங்குகிறது.

 அவனது வழித்தோன்றல்களில் பரம்பொருளை [பிரம்மத்தை] அறியாதவர் இருக்கமாட்டார் என்று பதவுரை தருகிறீர்களே, குலம் என்றுதானே போட்டிருக்கிறது, குலம் என்றால் சாதிதானே, இந்த உபநிஷத்து மறைமுகமாக சாதி உணர்வைத்தானே வளர்க்கிறது, அதை மறைக்க வழித்தோன்றல் என்று பொருள் கொடுத்து அதை மறைக்கலாமா என்ற கேள்வியும் எழலாம்.

அதற்கும் பதில் சொல்லித்தான் ஆகவேண்டும்.mother and child

தாய்க்குலம் என்று சொல்கிறோமே, அப்படியென்றால் தாய் என்பது ஒரு சாதியா, இல்லையே!  பெண்கள் அனைவரும் தாய் ஆகிறார்கள், எனவே அவர்கள் அனைவரையும் ஒருமைப்படுத்தி, தாய்க்குலம் என்று வழங்கப்படுகிறது.  அதுபோலத்தான் ஒரே மாதிரியானவர்களைக் குலம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

இங்கும் அதேமாதிரியான கருத்துடன்தான் குலம் என்று கூறப்படுகிறது.

மெய்ஞானத்தால் பரம்பொருளை அறிய இயலும் என்னும்போது, அப்படிப்பட்ட அறிவை, ஞானத்தைக் கற்பிப்பவர்கள் அந்த அறிவை வாழையடிவாழையாகத் தனது சீடர்களுக்குக் கற்பிக்கிறார்கள.  எனவே அந்த மெய்ஞானத்தை அறிபவர்களின் குமுகம், கூட்டம், குழு, வழித்தோன்றல்கள் [வழிவழியாக மெய்ஞானத்தைக் கற்பவர்கள்] பரம்பொருளின் ஞானத்தைப் பெற்றிருப்பார்கள் என்று உபநிஷத்து உரைக்கிறது…

இங்கு ஆதி சங்கரரின் விளக்கத்தையும் அறிந்துகொள்வது மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

இரண்டாம் எழுத்தான ‘உ’காரத்திற்கும், தைஜஸனுக்கும் என்ன ஒற்றுமை?  ஒரு பொதுவான சிறப்பியல்பாக உயர்வைச் சொல்லலாம்.  ‘உ’ என்ற ஒலி ‘அ’வைவிடச் உயர்ந்தது[1].  அதைப்போலவே தைஜஸன் வைஸ்வாநரனைவிட உயர்ந்தவன்[2].  இன்னொரு பொதுவான சிறப்பியல்பாகச் சொல்லக் கூடியது – ‘உ’, ‘அ’வுக்கும், ‘ம்’க்கும் இடையில் இருக்கிறது;  அதுபோல, தைஜஸனும், வைஸ்வாநரனுக்கும், ப்ராக்ஞனுக்கும் இடையில் இருக்கிறான். 

இப்பொழுது இந்த அறிவின் [ஞானத்தின்] விளைவு, பயன் விளக்கப்படுகிறது.  அறிவு – ‘உ’காரத்தை இனம் கண்டுகொண்டதனால் ஏற்படும் அறிவு – எப்பொழுதுமே அதிகமாகிறது.  அதாவது, அவனது அறியும் திறன் மிகவும் அதிகமாகிறது.  இவ்வறிவு பெற்றவன் அனைவராலும் அவ்வாறே [அறிவாளி என்றே] அறியப்படுகிறான் அவனது நண்பர்களைப் போல அவனது எதிரிகளும் அவனைக்கண்டு [அவனது அறிவைக்கண்டு] பொறாமைப் படுவதில்லை. மேலும், இவனது மரபில் [இவனிடம் அறிவைப் பெற்றவர்கள்] பரம்பொருளை அறியாதவராக இருக்கமாட்டார்கள்.

——————————————————————————————————–

[1] ‘அ’ என்னும் ஒலி முதலில் வருவதால் அது அனைத்து ஒலிகளைக் காட்டிலும் உயர்ந்ததானாலும், ‘அ’வுக்குப் பின்னால் வருவதால் ‘உ’ உயர்ந்தது என்று மறைமுகமாக எண்ண வாய்ப்பிருக்கிறது.

[2] விஸ்வாநரன் தூலப் பொருள்களையே [ஐம்புலன்களால் உள்ளி உணர்வதையே] விரும்புவதாலும், அவனது அறிவு தூலப் பொருள்களையே நம்பி இருப்பதாலும், நுண்ணுணர்வு மூலம் அனைத்தையும் அறியும் தைஜஸன் விஸ்வாநரனைவிட உயர்வாக அறியப்படுகிறான்.

——————————————————————————————————–

mu11

ஸுஷுப்தஸ்தா2ன: ப்ராக்ஞோ மகாரஸ்த்ருதீயா மாத்ரா மிதேரபீதேர்வா மிநோதி ஹ வா இதஹும் ஸர்வமபீதிஸ்ச ப4வதி ய ஏவம் வேத3 ||                                                            —  11

அளப்பதினாலும், ஒன்றியதாலும், ஆழ்உறக்க நிலையினான  அறிவாளி [ப்ராக்ஞன்] உண்மையில் ‘மூன்றாம் ஒலி[எழுத்து]யான ‘ம’காரமே [‘ம்’ என்ற ஒலியே]. எவன் இவ்வாறு அறிகிறானோ [அவன்] இவை எல்லாவற்றையும் அறிந்துகொண்டு தன்னுள் ஒடுங்குகிறான்.                                                                                                                                     – 11

பதவுரை: ஸுஷுப்தஸ்தான: – ஆழ்உறக்கநிலையில் இருக்கும்; ப்ராக்ஞ: – பிராக்ஞன் [அறிவாளி]; மிதே: அபி – அளப்பதினாலும்; அபீதே: வா – உள்ளே ஒடுங்குவதலுமே த்ருதீயா மாத்ரா – மூன்றாம் ஒலியான [எழுத்தான];  மகார: – ‘ம’காரமே [ம் என்னும் ஒலியே]: ய: : – எவன்;  ஏவம் வேத – இவ்வாறு அறிகிறானோ; இதஹும் சர்வம் – இவை எல்லாவற்றையுமே[அறிந்துகொண்டு]; அபீதி: ச – உள்ஒடுங்குபவனாகவும் பவதி – ஆகிறான்; மினோதி ஹ வா  – நிச்சயமாக உள் அளப்பவனாகவும் [ஆகிறான்].

விளக்கம்:  நாம் எதிர்பார்த்தபடி மூன்றாம் ஒலியான ‘ம்’ ஆத்மனின் மூன்றாவது பகுதியான பிராக்ஞன் என்று உபநிஷத்தின் பதினொன்றாவது சொற்றொடர் செப்புகிறது.  முந்தைய சொற்றொடர்களைப் போலவே, பிராக்ஞனுக்கும் இரண்டு குணங்களைக் குறிப்பிடுகிறது – அளப்பவன், உள்ளே ஒடுங்குபவன் அல்லது ஒன்றுபவன்.

அளப்பவன் என்றால் எதை அளக்கிறான்?  எங்கு ஒன்றுகிறான்?

ஆழ்உறக்க நிலையில் உள்ளே இறையுடன் ஒன்றுகிறான் என்றான் ஒருவகையில் ஒப்புக்கொள்ளலாம்.  ஆனால் எண்ணங்களின் குவியல்களாக இருக்கும் பிராக்ஞன் எதை அளக்கிறான்?

ஆதி சங்கரர் இதைப்பற்றி என்ன சொல்கிறார் என்று பார்ப்போம்.sankaracharya

ஒரு பயிர் வளரும்போது அது பலவிதமாக அளக்கப்படுகிறது.  முதலில் விதையாக இருக்கும் அது, தூவப்பட்ட இடத்தில் முளைவிட்டு நிலத்தைவிட்டு வெளிக்கிளம்புகிறது.  பிறகு நாற்றாக இருக்கும்போது அது இருக்கும் இடத்தைவிட்டு பெயர்த்தெடுக்கப்பட்டு சரியான இடைவெளிவிட்டு, நன்கு வளரும்படி நடப்படுகிறது.  அப்படி நடப்பட்ட பயிர் நன்கு வளர்ந்து, பூத்துக் கதிர்விடுகிறது.  இவை அனைத்தையும் குடியானவன் கவனித்து, பயிரின் வளர்ச்சியை அளந்து, அதற்கு நீர்பாய்ச்சுகிறான். அவன் ஆதிக்கமாகவும் நீர் பாய்ச்சுவதில்லை, குறைத்தும் விடுவதில்லை.  சரியான அளவுக்கே நீர் பாய்ச்சுகிறான்.  நாற்றைப் பிடுங்கி நடும் முன்னரும், அது சரியான அளவுக்கு வரந்திருக்கிறதா என்று அளவிட்டபின்னே அதைச் செய்கிறான்.

கதிர் முற்றியபின்னரும், அது அறுவடை செய்யத்தக்க நிலையை அடைந்துவிட்டதா என்று அளந்தபின்னரே அதை மேற்கொள்கிறான்.farmer

அதைப்போலவே வைஸ்வாநரனும், தைஜஸனும் அவர்களது பரிணாம வளர்ச்சியின்போதும், உள்ஒடுங்கி, ஆழ்உறக்கத்தில் ஒன்றி பிராக்ஞனாக பரிணாம மாற்றமடையும்போதும் பிராக்ஞனால் அளக்கப்படுகிறார்கள்.

அதேமாதிரி ஓம் என்னும் சொல்லில் உள்ள அகாரமும், உகாரமும் ஒன்றி ஓகாரமாகி ‘ம்’முடன் ஒன்றுவதையே இச் சொற்றொடர் குறிக்கிறது.  மீண்டும் ஓங்காரத்தை ஒலிக்க, மகாரத்திலிருந்தான் – ‘’ம்’ என்னும் ஒலி நின்றபின்னரே, அகாரமும், உகாரமும் வெளிக்கிளம்புகின்றன.

இன்னொருவிதமாக விளக்கினால், விழித்திருக்கும்போது ஆத்மனாகிய நாம் வெளியுலகிலிருந்து பெரும் அத்துணை உணர்வுகளும், அறிவுகளும், கனவுறக்க நிலையில் அதே ஆத்மனாகிய நாம் காணும் ஒளிமயமயமான நுண்ணுணர்வுகளும், தோற்றமற மறைந்து, ஆழ்உறக்க நிலையில் இருக்கும் ஆத்மனாகிய நம்மிடம் ஒடுங்கிவிடுகின்றன —  மீண்டும் நாம் நனவு, கனவு நிலைக்குத் திரும்பும் வரையும்.

எனவே பிராக்ஞன் வைஸ்வாநரன், தைஜஸன் இவர்களின் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், அறிவுகள் இவையெல்லாம் வைக்கப்படும் ஒரு கொள்கலமாக ஆழ்உறக்கநிலையில் இருக்கும் பிராக்ஞன் ஆகிறான்.

அதாவது வைஸ்வாநரனும், தைஜஸனும் ஆழ்உறக்க நிலையில் பிராக்ஞனுடன் ஒன்றி விடுகிறார்கள் —  ஒடுங்கிவிடுகிறார்கள் – ஒன்றாக ஆகிவிடுகிறார்கள்…merging atmans

இப்படி எல்லாம் ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக ஒடுங்குகிறது என்றால் என்ன, ஓங்காரத்தின் ஒவ்வொரு ஒலியையும் அறிந்தவர் இப்படிப்பட்ட பலன்களை அடைவார்கள் என்று உபநிஷத்து சொல்கிறதே,  ஒலியை ஆத்மனின் ஒவ்வொரு பகுதி என்று அறிவதா, புரிந்துகொள்வது கடினமாக இருக்கிறதே என்ற கேள்வி பிறக்கிறது.

இதற்கு பதிலாகச் சொல்லபடுவதுதான் தியானம் [meditation].

ஒரு மந்திரம் என்பது மனதிற்குள் சொல்லப்படுவது.

ஓம் என்பது ஒரு மந்திரம்.  இந்த மந்திரத்தை மனதில் சொல்லும்போது, மனதை ஒருநிலைப்படுத்தும் பொது – ‘அ’ என்ற ஒலியிலோ, ‘உ’ என்ற ஒலியிலோ, ‘ம்’ என்ற ஒலியிலோ மனதை ஒருநிலைப்படுத்தித் தியானிக்கும்போது, தியானிப்பவர்கள், அவர்கள் மனதை ஒருநிலைப்படுத்தும் ஒலிக்குத் தகுந்தாவாறு வைஸ்வாநரனையோ, தைஜஸனையோ, பிராக்ஞனையோ உணருகிறார்கள்/ஒன்றுகிறார்கள்/அறிகிறார்கள்.  அப்படி நடக்கும்போது தன்னுள் இருக்கும் ஆத்மனை அறிகிறார்கள்

அந்தந்த ஆத்மனின் பிரிவுக்குள்ள குணங்கள் அனைத்தும் கைவரப்பெறுகிறார்கள்.

அதுசரி, ஏன் வைஸ்வாநரன் தைஜஸனுடன் ஒன்றவேண்டும், அப்படி ஒன்றியபின், தைஜஸன் ஏன் பிராக்ஞனுடன் ஒன்றவேண்டும்?  இவர்கள் ஆத்மனின் மூன்று பிரிவுகள் தானே, ஏன் ஒவ்வொன்றாக ஒன்றுகிறார்கள் என்ற நியாயமான கேள்வியும் நம்முள் எழுகிறது.

உதாரணமாக நாம் ஒரு பாத்திரத்தில் பாலை வைத்திருக்கிறோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம்;  அதை நான்காகப் பிரித்து, வெவேறு நிறங்களுடைய கண்ணாடிப் பாத்திரங்களில் ஊற்றிவைக்கிறோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.  பாலின் நிறம் அது ஊற்றிவைக்கப்படும் கண்ணாடிப் பாத்திரத்தின் நிறமாகத்தானே தெரியும்?

முதல் பாத்திரம் மஞ்சள் நிறம் – அதனுள் இருக்கும் பால் [ஆத்மனின் பிரிவாகிய வைஸ்வாநரன் – நமது வெளிஅறிவால் உணரக்கூடிய அண்டம்]

இரண்டாம் நீல நிறப் பாத்திரத்தில் இருக்கும் பால் தைஜஸன் – அண்ட மனம்.

மூன்றாவது சிவப்புப் பாத்திரத்தில் பிராக்ஞன் இருக்கிறது.  அதுதான் குணமுள்ள ஈஸ்வரன் [சகுணப் பிரம்மம்]  ஈஸ்வரனே அனைத்தின் தோற்றமாகவும், அதன் முடிவாகவும் இருக்கிறான்.  அவனே விழிப்புநிலையில் நாம் ஐம்புலன்களாலும் உணரும் அண்டங்களையும், கனவுநிலையில் காணும் உணர்வுகளையும், காட்சிகளையும், ஆழ் உறக்க நிலையில் ஒன்றுமில்லா நிலைக்கும் ஒன்று சேர்க்கிறான்.  நனவும், கனவும் ஒன்றுமில்லா நிலையில் [ஆழ்உறக்க நிலையில்] ஒன்றிவிடுகின்றன.

water in colored utensilsமுதலில் மஞ்சள் நிறமாக இருக்கும் பாத்திரத்தில் இருக்கும் பகுதி வைஸ்வாநரன் என்று வைத்துகொண்டு, அந்தப் பாத்திரத்தில் இருக்கும் பாலை, நீல நிறத்தில் இருக்கும் பாத்திரத்தில் இருக்கும் பாலில் [தைஜஸன்] சேர்த்தால் பால் நீலமும், மஞ்சளும் சேர்ந்த பச்சை நிறமாகத் தெரியாது, நீல நிறமாத்தான் தெரியும். இப்பொழுது இரண்டும் இணைந்தாலும் ஒரே நிறமாகத்தானே நமக்குத் தோன்றுகிறது!

இப்படிச் சேர்த்த பாலை முன்பு இருந்ததுபோல மீண்டும் பிரிக்க முடியுமா?  இரண்டறக் கலந்ததுவிட்டபின் அவற்றை தனித்தனியாக எப்படிப் பிரித்தெடுக்கமுடியும்?  தண்ணீரும், எண்ணையும் என்றால் – மணலும் சர்க்கரையும் என்றால் முடியும்.  ஏனென்றால் அவை தனித்தனியான பொருள்கள்.  ஆத்மன் தனித்தனி அல்லவே!  ஒன்றாக இருந்த ஒன்றை இரண்டாகப் பிரித்து, ஒன்றுசேர்த்தபின், முதலில் இருக்கும் பிரிவுக்கு எப்படிக் கொண்டுசெல்ல இயலும்?

அடுத்தபடியாக நீலப் பாத்திரத்தில் இருக்கும் பாலை [இரண்டறக் கலந்த வைஸ்வாநரன் + தைஜஸன்] சிவப்புப் பாத்திரத்தில் இருக்கும் பாலுடன் [பிராக்ஞன்] ஊற்றினால், பால் கலவை ஊதா நிறமாகத் தெரியாது.  சிவப்பாகத்தான் தெரியும். ஒன்றிய பால் பிராக்ஞன்தான்.  இக்கலவையையும் பழையபடி பிரிக்க இயலாது.

இதற்கடுத்த நிலைதான் துரிய நிலை.  ஓங்காரத்தின் இறுதி விளக்கம்.

 mu12

அமாத்ரஸ்சதுர்த்தோ2 அவ்யவஹார்ய: ப்ரபஞ்சோபஸ’ம: சி’வோஅத்3வைத ஏவமோங்கார ஆத்மைவ ஸம்விஸ’த்யாத்மநாத்மானம் ய ஏவம் வேத3 ய ஏவம் வேத3 ||                     –  12

செயல் ஒன்றுமில்லாத, ஒலியற்றவனுமான, நான்காமவன் [துரியன்] அண்டத்தைத் முடிவுறச்செய்பவன், மங்கலமானவன், இருமையற்றவன், இப்படிப்பட்ட ஓங்காரம் ஆத்மன்தான்.  எவன் இப்படி அறிகிறானோ, அவன் தானாகவே தன்னுள் [ஆத்மனுள்] ஒன்றுகிறான்.                                                                                                                                                – 12

பதவுரை: அவ்வியவஹார்ய: செயல்களற்றவன்; மிதே அமாத்ர: ச – ஒலி இல்லாமல் இருப்பதாலும்; சதுர்த்த2: :நான்காமவன் [துரியன் ஆகிறான்]; பிரபஞ்ச உபச’ம: – அண்டத்தை [அனைத்து நிகழ்வையும்] முடிவுறச் செய்பவன்;  சி’வ: – ‘மங்கலமானவன்;  அத்3வைத:: – இருமையற்றவன்;  ஏவம் ஓங்கார: – இப்படிப்பட்ட ஓங்காரம்; ஆத்ம: ஏவ – ஆத்மனே; ய: – எவன்; ஏவம் வேத3இவ்வாறு அறிகிறானோ; ஆத்மனா  – தன்னால் [தானாகவே]; ஆத்மானம் – தன்னை [தன்னுள் இருக்கும் ஆத்மனுடன்]]; ஸம்விஸ’தி – ஒன்றுகிறான்.

விளக்கம்:  இந்த சொற்றொடரில் பரம்பொருளுடன் ஒன்றுவது எப்படி என்று சொல்லப்படுகிறது.  அத்துடன் மட்டுமல்ல, ‘ஓம்’ என்ற சொல் மூன்று ஒலிகளால் ஆனது மட்டுமல்ல, நான்காவதாக ஒலியற்ற நிலைமையும் ஓங்காரத்திற்கு இருக்கிறது, அதுவே ஆத்மனின் ‘துரிய’ நிலை என்றும் எடுத்துரைக்கிறது.

paramaathamaஅந்நிலையில் ஆத்மன் செயல் எதுவும் ஆற்றுவதில்லை.  அந்நிலையில் – ஆத்மனின் செயலற்ற நிலையில் – அண்டமே —  நனவில் திடப்போருளாகக் காணப்படும், கனவுநிலையில் ஒளிமயமான உணர்வுகளாகத் தோன்றும், ஆழ்உறக்க நிலையில் எண்ணங்களின் குவியலாக உருவமற்று இருக்கும் – அந்த அண்டமே முடிந்துபோகிறது.  ஈஸ்வரன் என்று அழைக்கப்படும்  காரிய, காரணங்கள் உள்ள பரம்பொருள், சிவமாக, மங்கலமான ஒன்றாக, தான் வேறு, மற்ற உயிர்கள் – ஜீவாத்மாக்கள் வேறு என்ற மாயத்தோற்றம் இல்லாது – இருமையில்லாது ஒன்றாகி நிற்கிறான்/நிற்கிறாள்/நிற்கிறது.

முதலீட்டியம் / ஒருமை
முதலீட்டியம் / ஒருமை

இதையே அறிவியல் ஒருமை, முதலீட்டியம் [singularity] என்று சொல்லுகிறதோ என்னவோ!  பெருவெடிப்பு நிகழ்ந்து அண்டம் உருவாகும் தருணத்தில் அவ்வண்டமே ஒரு முதலீட்டியமாக/ஒருமையாக – இனம் பிரித்து அறியாதவண்ணம் ஒன்றாக இருந்தது என்று பொதுச் சார்பியல் [ஜெனரல் ரிலேட்டிவிட்டி] கூறுகிறது[1] துரியன் இருமையற்றவன் என்றால் அவனை ஒரு முதலீட்டியம்/ஒருமையானவன் [singularity] என்று சொல்வதில் பிழை இருக்கிறதா என்ன?

அது மட்டுமல்ல, பால்வழி மண்டலங்கள் [galaxies] உருவாகக் காரணமான கரும் துளைகள் [black holes] உள்ளே முதலீட்டியம் உள்ளது என்றும் அறிவியல் ஆராய்ந்து உரைக்கிறது.[1]

எதுவும் உருவாகாமல் ஒன்றி இருந்த ஒன்று, இருமையில்லாமல் இருந்த ஒன்று — பால்வழி மண்டலங்கள், மற்றும் பெரும்வெடிப்பு தோன்றி அண்டமே உருவாக வழிவகுத்தது — என்று அறிவியலே சொல்லும்போது, அந்த முதலீட்டியமே பரம்பொருள், ஆத்மன் என்று பொருள்கொள்வதில் தவறென்ன!

இந்த வழியிலேயே தொடர்ந்தால் —

  1. இங்கு நாம் காணும் அண்ட சராசரங்கள் அனைத்தும் ஒரு முதலீட்டியத்திலிருந்துதான் –பெருவெடிப்பின் மூலம் தோன்றின.
  2. அப்படித் தோன்றியவை அனைத்தும் அந்த முதலீட்டியத்தில்தான் இருந்தன.
  3. உயிரும் அந்த முதலீட்டியத்திலிருந்துதான் தோன்றியிருக்கவேண்டும்.
  4. நாம் கண்ட, காணும், காணப்போகும் அனைத்தும் அந்த முதலீட்டியத்திலிருந்துதான் வந்தன.
  5. இவ்வண்டத்தில் நாம் காணும் சக்தி அனைத்தும் அந்த முதலீட்டியத்திலிருந்துதான் வந்தன.
  6. இவ்வண்டம் தோன்றுமுன்னே முதலீட்டியம்தான் இருந்தது. எனவே அந்த முதலீட்டியத்தினுள்தான் அண்டமே ஒடுங்கி இருந்த்திருக்கவேண்டும்.
  7. இந்த அண்டம் தோன்றும் முன்னர் முதலீட்டியம் செயலற்றே இருந்திருக்கவேண்டும்.
  8. எனவே இந்த முதலீட்டியத்தையே — ஆத்மனின் நான்காம் பகுதியான — வைஸ்வாநாரன், தைஜஸன், பிராக்ஞன் இவற்றை உள்ளடக்கிய – ஓங்காரத்தின் நான்காவது ஒலியற்ற ஒன்றாக – துரியனாக அறியலாமே.

நாம் வெளியில் இருந்து, நனவுலகிலோ, கனவுலகிலோ, ஆழ்உறக்க நிலையிலோ, துரிய நிலையை எய்த இயலுமா?

இயலவே இயலாது!

ஏனெனில், வெளியில் இருந்து நோக்கும்போது இருமைதான் இருக்கும், ஒருமை இருக்காது.  எனவே, அந்த ஒருமையான பரம்பொருளினபால் சித்தத்தைச் செலுத்தி ஒன்றி, நிர்விகல்ப சமாதி நிலையை அடையும்போதுதான், அப்பரம்பொருளுடன் நாம் ஒன்ற இயலும்.

‘அ’விலிருந்து ‘உ’’வுக்கும், ‘ம்’க்கும் வருவோம்.

ஆதி சங்கரர் என்ன சொல்கிறார், துரியனைப் பற்றி?

அவர் பரம்பொருளையே இரண்டுவிதமாகப் பிரிக்கிறார், சகுணப் பிரம்மம், நிர்குணப் பிரம்மம் என்று.

இந்த சகுணப் பிரம்மமே —  குணங்களுடன் கூடிய ஈஸ்வரனே – இவ்வண்டத்தின் தோற்றத்திற்கு காரணமாக இருக்கிறார்.  அவரை [சகுண பிரம்மத்தை] அறிய, கௌடபாதரின் காரிகையில் (விளக்கம்) உள்ள சுலோகத்தின் 26ம் சுலோகத்தின் முதல் வரிப்படி மனதை ஒருநிலைப்படுத்தவேண்டும் என்கிறார்.

அந்த முதல் வரி எது?

ப்ரணவோ ஹ்யபரம் [ப்ரணவ: ஹி அபரம்] ப்ரஹ்ம ப்ரணவஸ்’ச பர: ஸ்ம்ருத:  |

[பிரணவமான] ஓங்காரமோ எனில் மற்றொரு பிரம்மமே!  [பிரணவமும்]ஓங்காரமும் பரப்பிரம்மமாகவே எண்ணப்படுகிறது.

கூர்ந்து கவனித்தால் மற்றொரு பிரம்மம், அப்படியே எண்ணப்படுகிறது என்று சொல்லப்படுவதைக் காணலாம். மற்றொரு பிரம்மம் என்பதுதான் சகுணப்பிரம்மம் [பரம்பொருள்/ஈஸ்வரன்].  பரம்பொருளை முதலில் அறிய விரும்புபவர்கள் —  அதாவது, முதல் முயற்சி எடுப்பவர்கள் —  ஓங்காரத்தைப் பரம்பொருளாக [ஈசனாக] எண்ணித் தியானிக்கவேண்டும் என்று சொல்வது புரியும்.

தியானம் செய்யப் புகுபவர்கள் — அனைத்தையும் வெளியுலகின் வாயிலாக அறிபவர்கள் – அம்மாதிரித்தான் தியானம் செய்ய – மனதை ஒருநிலைப்படுத்த இயலும்.  எனவேதான் அகர, உகர, மகரமாக, ஒலியாக நிற்கும் ஈசனை, பரம்பொருளை, ஓங்காரத்தை தியானம் செய்யவேண்டும்.  இது கைகூடினால் ‘சகுண சமாதி’ நிலை கிட்டும்.  இந்நிலையை அடைந்தவர்கள் மீண்டும் காரண, காரியம் உள்ள இவ்வண்டத்திற்குத் திரும்பி வருவார்கள்.

அதன்பின் ஒலியற்ற ஓங்காரமான துரியனை, நிர்குணப் பிரம்மத்தின்பால் ஒருநிலைப்படுத்த வேண்டும்.

இப்பொழுது இரண்டாம் வரிக்குச் செல்லுவோம்.

அபூர்வோஅனந்தரோஅபா3ஹ்யோஅனபர: ப்ரணவோஅவ்யய:  ||

முன்தோற்றமற்றதும், முடிவற்றதும், வெளியில் இல்லாததும், தனித்தன்மை வாய்ந்ததுமான ஓங்காரம் மாற்றமில்லாதது.

முன்தோற்றமற்றது என்றால் என்ன?  இதற்குமுன் எதுவும் தோன்றவில்லை, இதுவேதான் இருந்துவருகிறது, இதை யாரும் படைக்கவில்லை, உருவாக்கவில்லை, இதுவும் தோன்றவில்லை.

தோன்றவில்லையா, அப்பொழுது இது எப்படி இருக்கமுடியும் என்ற கேள்வி எழுகிறது.  நமது வெளியுலக உணர்வுப்படி நோக்கினால் —  ஒன்று தோன்றியது என்றாலே, அதற்குத் துவக்கம் இருக்கவேண்டும், அதை யாராவது உருவாக்கி இருக்கவேண்டும் என்றுதானே பொருள்?  அப்பொழுது அது பரம்பொருளாக இருக்கமுடியுமா?  முடியாதே!  அதனால் அப்பரம்பொருள் தோற்றமற்றது, துவக்கமற்றது.  அது எப்பொழுதும் இருக்கிறது.

இது முடிவும் அடையாதது: முடிவு என்று ஒன்று இருந்தால் அதற்குத் துவக்கம் என்றும் ஒன்றும் இருக்கவேண்டும் அல்லவா!  எனவே, துவங்காத ஒன்று முடிவும் அடையாது.

அது வெளியிலும் இல்லை என்றால் என்ன?  எல்லாமே அதுதான், அப்பரம்பொருள்தான்!  எனவே எதுவும் அதற்கு வெளியில் இருக்கமுடியாது.

அறிவியல்படி நோக்கினால், பெருவெடிப்புக்குமுன் அண்டமே இல்லை, அண்டத்தில் இருக்கும் எதுவுமே இல்லை.  அண்டமே அண்டத்தில், பரம்பொருளுள் அடங்கி இருந்தது.  அந்நிலையில்தான் நிர்குணப் பிரம்மமும் இருக்கிறது.

தனித்தன்மை வாய்ந்தது: இப்படிப்பட்டது எதுவும் இருக்கிறதா என்றால் இல்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.  அப்படிப்பட்டது தனித்தன்மை வாய்ந்த ஒன்றுதானே!

அப்படி தோற்றமும் இல்லாமல், முடிவும் இல்லாமல், வெளியிலும் இல்லாத, தனித்தன்மை வாய்ந்த அது மாற்றமின்றித்தான் இருக்கும்.  அங்கு காரணமும் இல்லை, காரியமும் இல்லை.  ஒரே அமைதிதான்.  படைப்பும் இல்லை, காப்பும் இல்லை, அழிப்பும் இல்லை, மறைப்பும் இல்லை, அருளும் இல்லை. எல்லாம் ஓய்ந்துபோன நிலையில் எதுவுமில்லாமல் “சிவனே” என்றிருக்கும் நிலை.

அந்த நிலையில் இருக்கும் – ஒலியற்ற ஓங்காரமாக இருக்கும் இறைவன்/வி ஆணுமல்ல, பெண்ணுமல்ல, அதுவுமல்ல.  ஏனெனில் அதை வெளியில் இருக்கும் எதுவும் பார்க்கமுடியாது, அளவிடமுடியாது – ஏனென்றால் அந்த அமைதியான நிலையில் வெளியில்தான் எதுவுமே இல்லையே!

இப்படிப்பட்ட பரம்பொருளை அடைய, அதுவேறல்ல, நான் வேறல்ல என்று உணர்ந்து அதனுடன் ஒன்றிப் பரம்பொருளாகவே ஆக, ஒலியற்ற ஓங்காரத்தை தியானம் செய்து மனத்தை ஒருநிலைப்படுத்தவேண்டும்.

இப்படித் தன்னுள் இருக்கும் பரம்பொருளுடன் ஒன்றுவதே நிர்விகல்ப [வேறுபாடற்ற/பிரித்தறியாத] சமாதி நிலை. இந்நிலையை அடைந்தோருக்கு இவ்வுலகமில்லை, பிறப்பு இறப்பு என்னும் காரிய, காரணம் இல்லை. ஆணவம், கர்ம வினைகள், மாயையினால் கட்டப்படாது — அவை நீங்கி — தான், தனது, எனது, மற்றவை, என்ற எண்ணம் இல்லாமல் — பிறித்தறியாமல் — எல்லாமே ஒன்று என்று இருமையற்ற நிலையில், ஒருமையாகி — ஒலியற்ற ஓங்காரத்துடன், பரம்பொருளுடன் இரண்டறக்கலந்து ஒன்றிய அவர்கள் — பரம்பொருளாகவே ஆகிவிடுகிறார்கள் [நிர்விகல்ப சமாதி அடைந்து விடுகிறார்கள்]!  பேரின்பநிலையை எய்துகிறார்கள்.

நிர்விகல்ப சமாதி
நிர்விகல்ப சமாதி

thuriyan

இத்துடன் எனது மாண்டூக்கிய உபநிஷத்தின் எளிய விளக்கம் நிறைவு பெறுகிறது.  இராமனுக்கு கடலின் மேல் பாலமமைக்க ஒரு அணில் தனது முன்னங்கால்களால் ஒரு சிறுகல்லை உருட்டிப்போட்டதுபோல என்னால் இயன்றதை எழுதியுள்ளேன்.  நான் எழுதியதில் தவறு இருந்தால், பெரியோர்கள் சுட்டிக்காட்டினால் என் தவறைத் திருத்திக்கொள்வேன்.

அமைதி மந்திரம்:sankaara and students

எந்த ஒரு உபநிஷத்துவிற்கும் துவக்கத்தில் ஒரு அமைதி மந்திரம் [சாந்தி ஸ்லோகம்] உண்டு.  எதையும் கற்பதற்குமுன் ஆசிரியரும், மாணவர்களும் அமைதியுடன் இருந்து கற்பிக்க/கற்கவேண்டும் என்பது அதன் காரணமாகும்.  இந்த உபநிஷத்துவுக்கான அமைதி மந்திரத்தை முதலில் எழுதாததற்கு ஒரு காரணம் உண்டு.  இங்கு நான் கற்பிப்பவனும் அல்லன்.  இதைப்படிப்பவர்கள் எனது மாணவர்களும் அல்லர்.

எனவே, முதலில் சொல்லவேண்டிய அமைதி மந்திரத்தைக் முடிவில் கொடுத்து முடிக்கிறேன்.

mu santhi

4த்3ரம் கர்ணேபி4: ஸ்ருணுயாம தே3வா: | ப4த்3ரம் பஸ்’யேமாக்ஷபி4ர்யஜத்ரா: | ஸ்த்தி2ரைரங்கை3ஸ்துஷ்டுவாம்ஸஸ்தநூபி4:  வ்யசே’ம தேவஹிதம் யதா3யு: | ஸ்வஸ்தி ந இந்த்3ரோ வ்ருத்34ஸ்ரவா: |  ஸ்வஸ்தி ந: பூஷா விஸ்’வவேதா3:  |  ஸ்வஸ்தி நஸ்தார்க்ஷ்யோ அரிஷ்டநேமி: | ஸ்வஸ்தி நோ ப்3ருஹஸ்பதிர்த3தா4து |

ஓம் சாந்தி: சாந்தி: சாந்தி: ||

தேவர்களே [தெய்வங்களே]!  காதுகளால் நல்லதையே கேட்போமாக.  போற்றுதலுக்கு உரியவர்களே, கண்களால் நல்லதையே பார்ப்போமாக.  உறுதியான புலன்களுடன் [திட அறிவுடன்] நுணுக்கமாக [உங்களைப்] புகழ்ந்து, எவ்வளவு ஆயுள் இறைவனால் கொடுக்கப்பட்டதோ [அதை] அனுபவிப்போமாக.  நிகரற்ற புகழுள்ள இந்திரனே எங்களுக்கு [கல்வி கற்பதில்] வெற்றி [உண்டாகட்டும்]!  அனைத்தையும் அறிந்த ஆதவனே, எங்களுக்கு வெற்றி!   தடையின்றிச் செல்லும் [பறக்கும்] கருடனே, எங்களுக்கு வெற்றி!  பிரஹஸ்பதியே, எங்களுக்கு வெற்றி! 

ஓம்! அமைதி! அமைதி!! அமைதி!!!

[நிறைவு பெறுகிறது]

பொய்கள் அறிவியலாக்கப்படும் கலிகாலம் – 1

முன்னுரை

மின்னஞ்சல், குறுஞ்செய்திகள், செல்பேசி, தொலைபேசி போன்ற வசதிகள் இல்லாத அந்தக் காலத்திலே, ஒரு காலனியில் பல வீடுகளுக்கு ஒரே நாளில் ஒரு கடிதம் வரும். கடிதத்தில் கீழ்வருமாறு எழுதப்பட்டிருக்கும்-

“எனக்கு, போன வாரம் ஒரு கனவு வந்தது. கனவில் ஒரு பாம்பு வந்தது. மேலும் பாம்பு என்னுடன் பேச ஆரம்பித்தது. தன் புற்றில் ஒரு மண்டலம் பால் ஊற்றும்படியும், அந்த அதிசய நிகழ்வை 10 பேருக்கு கடிதம் மூலம் அனுப்ப வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டது. அப்படிச் செய்தால் நான் ஒரு கோடீஸ்வரன் ஆகி விடுவேன் என்றும் பாம்பு கூறியது.

என்றும் எழுதப்பட்டிருக்கும். எழுதியவர் யார் என்ற விவரமும் இருக்காது.

இந்த கடிதம் கிடைத்ததும் அதை நீங்கள் மேலும் 10 பேருக்கு அனுப்பினால் நீங்களும் கோடீஸ்வரராக ஆகலாம். ஆனால் அப்படி அனுப்பவில்லையென்றால் நீங்கள் பாம்பு கடித்து இறப்பீர்கள்.

இதை அக்காலத்தில் “வெடியுப்பு பீரங்கிசாமி” கடிதங்கள் என்று அழைப்பார்கள்.

இந்தக் கடிதத்தின் வெற்றிக்குக் காரணம் மிகவும் எளிமையானது. அறிவுக்கு பொருந்தாத ஒரு விஷயம் அக்கடிதத்தின் அடித்தளமாக இருக்கும். அதே நேரம் மனிதர்களின், ‘சாசுவதமதமான மரண பயம்’ (Primal Fear)-இன் படி புத்தியை நம்பாமல், தன் மனம் கூறும் வழியில் அக்கடிதத்தை நகல் எடுத்து பலர் அனுப்பி விடுவார்கள். நல்லது நடக்கிறதோ இல்லையோ, கெட்டது நடக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்ற ‘Survival Instinct’-ம் இதற்குக் காரணம்.

ஆனால் கல்வி அறிவும் தகவல் தொழில்நுட்பமும் அபரிமிதமாக வளர்ந்திருக்கும் தற்காலத்திலும், “வெடியுப்பு பீரங்கிசாமி” வேறு முகங்களில் இன்றும் உலா வருகிறார். அம்முகங்களை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

 

அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு

இந்தக் கட்டுரையின் களத்திற்குத் செல்லும் முன் மரண பயத்தைப் பற்றிக் கூறியாக வேண்டும். சமீபத்தில் History Channel-இல் Primal Fear என்னும் ஆவணப்படத்தை பார்த்தேன். பயம் என்னும் குணாதிசயம் (Primal Fear) மனிதனுக்கு நன்மையே செய்து வந்துள்ளது என்பது இப்படத்தின் மையக்கருத்து. நீர், நெருப்பு போன்ற இயற்கைச் சக்திகள், பெரிய மிருகங்கள், விஷ ஜந்துக்கள் போன்றவற்றைத் தவிர்ப்பதில் பயம் முக்கிய பங்காற்றுகிறது. இந்தப் பயத்தினாலேயே மனிதன் பல ஆபத்துகளை தன் வாழ்க்கையில் சந்திக்கையில் வெற்றி பெறுகிறான்.

மேற்கூறிய பயம் ஏற்படுகையில் உயிரை காத்துக்கொள்ள மனித மூளையின் Amygdala என்னும் பகுதி உடலை தயார் செய்கிறது. குறிப்பாக ஆபத்து நெருங்கியவுடன் உடல் உறையும்; மயிர்க் கூச்செறியும்; அதிகப்படியான இரத்தம் கைகளுக்கும் கால்களுக்கும் செல்லும்; தற்காத்துக் கொள்ளவோ அல்லது தப்பி ஓடவோ இது உதவுகிறது.

 

அர்ஜுனனின் பயம்

bhagvat-gitaநம் முன்னோர்கள் பயத்தின் வேறொரு பரிமாணத்தை அலசியுள்ளார்கள். கீதையில் தன் உற்றார், உறவினர்களைக் கொல்ல வேண்டும் என்பதை அறிந்த அர்ஜுனன் போர்க்களத்திலிருந்து ஓட முற்படுகிறான்.

தான் உலகின் மிகச்சிறந்த வில்லாளி என்பதாலும் பகவான் தன் அருகில் இருப்பதாலும் கௌரவர்கள் பூண்டோடு அழிந்து போவார்கள் என்பதையும் கற்பனையில் காண்கிறான். 1-ஆம் அத்தியாயம் 27-ஆம் ஸ்லோகத்தில் தன் நிலையை கீழ்வருமாறு எடுத்துரைக்கிறான்–

“ஓ, கிருஷ்ணா, போர் செய்ய இங்கு திரண்டு நிற்கும் என் சுற்றத்தார்களைக் கண்டு என் அவயங்கள் சோர்கின்றன. என் வாய் உலர்கிறது. என்னுடம்பு நடுங்குகிறது. மயிர் சிலிர்க்கிறது. காண்டீவம் கையிலிருந்து நழுவுகிறது. உடம்பில் எரிச்சலுண்டாகிறது. என்னால் நிற்க முடியவில்லை. என் மனம் சுழலுகிறது.”

விஞ்ஞானிகள் கூறும் Survival Instinct-க்காக உருவாகும் பயம் இந்தக் கட்டுரையின் விஷயம் அல்ல. கற்பனை பயத்தைப் பற்றியும் (Imaginary Fear) அது அறிவுக்கு பொருந்தாத போது ஏற்படும் விளைவுகளையும் அலசுவது இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

அறிவுக்கு பொருந்தும் பயம் ஏற்படுகையில் மனித உடல் ஆபத்திலிருந்து தப்பிக்க உத்வேகம் பெறுகிறது. ஆனால் அதே பயம் உயிர் ஆபத்திற்காக அல்லாது மற்ற காரணங்களுக்காக ஏற்படும்போது உடல் செயல்பட மறுக்கிறது. தவறான முடிவுகளையும் எடுக்கிறது.

அர்ஜுனனுக்கு பகவான் அருகில் இருந்தார். தர்மத்தை நிலைநாட்ட கடமையைச் செய் என்றார். பயத்தைப் போக்கினார்.

ஆனால் நவீன சமூகத்தில் அறிவுக்குப் பொருந்தாத, அறிவியலின்படி ஒப்புக்கொள்ள முடியாத பயங்களை சில மனிதக் குழுக்கள் வைத்து கொண்டுள்ளன. மேலும் அந்தப் பயங்களைக் கருணையுடன்(?!!) மற்றவர்களுக்கும் பரப்புகின்றன. அந்தப் பயங்களை முட்டாள்தனம் என்று தெளிவாகவும் தீர்மானமாகவும் கூற விவரமறிந்தவர்களில் சிலர் முன்வருவதில்லை.

அளவுக்கதிகமான, அறிவுக்கு பொருந்தாத பயங்களை, யதார்த்தத்திற்கு ஒத்து வராத இலட்சியங்களை சாதாரண பொதுமக்களுக்கு அருள்வதன் மூலம் சமூகத்தின் ஒரு சாராரின் உளவியலுடன் விளையாடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.

 

செத்துச் செத்து விளையாடலாமா?

endofdays1999 டிசம்பர் 31-ஆம் தேதி. ஒருபுறம் Y2K பிரச்சினையால் பெரிய பாதிப்பு உலகில் ஏற்படாது என்று அரசாங்கங்கள் அறிவித்துக் கொண்டிருந்தன. மறுபுறம் அந்த நாள்களில் “End of Days” என்ற திரைப்படம் சக்கைபோடு போட்டுக் கொண்டிருந்தது. கிறிஸ்தவர்களின் பைபிளில் கூறியுள்ளதைப் போல சாத்தான் உருவாகி உலகத்தை அழிக்கப் போகிறது என்று சில பழமைவாத குழுக்கள் கிலியை உருவாக்க முயற்சித்துக் கொண்டிருந்தன. 2000-ஆம் ஆண்டும் வந்தது. போனது. எப்பொழுதும் போலவே உலகம் இருந்தது. பேசிய சிலர்தான் இறந்து போயிருப்பார்கள்.

 

 

 

cern-particle-accelerator2008 செப்டம்பரில் சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள CERN கழகத்தில் அணுவின் உள்ளே இருக்கும் ப்ரோட்டான்களில் இரண்டை மோத விட்டு விளைவுகளை அலச முடிவெடுத்தார்கள். இந்த அறிவியலைப் பற்றி ஒருதுளியும் அறியாத சிலர் இந்த ஆராய்ச்சியால் ஒரு கருந்துளை (Black Hole) ஏற்பட்டு, அது மொத்த பூமியையும் ஏப்பம் விட்டுவிடும் என்றார்கள். அன்றிலிருந்து பலமுறை இந்த மோதல் நடந்திருக்கிறது. பூமிக்கு ஒன்றும் ஆகவில்லை. இனிமேலும் ஒன்றும் ஆகாது.

 

2012-prophecy2012, டிசம்பர் 21-இல் உலகம் அழிந்து விடும் என்று ஒரு சிலர் புருடா விட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மாயர்கள் (Mayans) வருடக்கணக்கை எழுதும்போது அது 2012 டிசம்பர் 21-இல் முடிகிறது. இன்றும் அந்தக் கலாசாரம் அதே நிலையில் இருந்திருந்தால் அடுத்த ஆண்டின் கணக்கை எழுதியிருப்பார்கள். இப்படிப்பட்ட ஒரு சிறிய விஷயத்தை “உலகமே அழியப்போகிறது” என்று புருடா விட்டு சிலரை நம்ப வைத்தும் இருக்கிறார்கள். இவர்களில் சிலர் பலே கில்லாடிகள். தங்களுடைய குப்பை நம்பிக்கைகளுக்கு அறிவியலை இழுப்பதையும் வாடிக்கையாக வைத்து கொண்டுள்ளார்கள்.

Galactic Alignment: 2012-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 21-ஆம் தேதி, நம் பால்வெளியின் நட்ட நடுவில் சூரியனும் பூமியும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் இருக்குமாம்.

Geomagnetic Reversal triggered by Solar Flare: அதிகப்படியான சூரியக் கதிர்வீச்சால் வட மற்றும் தென் துருவங்கள் மாறி விடுமாம்.

Devastating Comet impact – பல வால் நட்சத்திரங்கள் பூமியுடன் மோதுமாம்.

Planet Nibiru: நிபிரு என்னும் கோள் பூமியை மோதி அழிக்குமாம்.

Earthquakes and Super Volcanoes பெரிய அளவில் பூகம்பங்களும் எரிமலைகளும் ஏற்படுமாம்.

இவர்களை மறுதலிப்பது நடக்காத காரியமாக மாறியுள்ளது. அறிவியலின்படி மேற்கூறியவற்றைக் குப்பைகள் என்று நிரூபித்தால் மேலும் பல விளக்கங்களை அளிக்கிறார்கள். இது முடிவில்லாத அக்கப்போராக மாறியுள்ளது.

மேற்கூறிய உதாரணங்களாவது ஒரு நிகழ்வை அடிப்படையாகக் கொண்டு நடப்பவை. அந்த நிகழ்வு நடந்து முடிந்தபின் அந்தப் பயத்திற்கு அவசியம் இருப்பதில்லை. ஆனால் தினம் தினம் நம் வாழ்வில் அனுபவிக்கும் விஷயங்களில் அறிவுக்குப் பொருந்தாத, யதார்த்தத்திற்கு உதவாத பயங்கள் ஏற்பட்டால், அதைச் சமூகத்தில் ஒரு சாரார் ஏற்று கொண்டும் விட்டால், ஏற்படும் களேபரங்களை அடுத்து காணலாம்.

 

21 புராணங்கள்

வியாஸ மஹரிஷி பதினெண் புராணங்களை அருளினார். இன்று நவீனர்கள் புதிய 3 புராணங்களை மனித சமூகத்திற்கு அளித்துள்ளனர். இவை வித்தியாசமானவை. பதினெண் புராணங்கள் ஏற்கெனவே எழுதப்பட்டு படிக்கப்பட்டு வருகிறது. வேண்டும்போது யாரும் தனக்குப் பிடித்ததை எழுதி புராணங்களில் சேர்ப்பதில்லை. ஆனால் நவீன புராணங்களையோ தன் மனத்திற்கு தோன்றியபடி தினமும் எழுதிச் சேர்க்கிறார்கள். பொய்களை எழுதுவதால் எந்த வரையரையும் இதற்கு இல்லை.

(1) புவி சூடாதல் (Global Warming)
(2) அபத்தமான நோய்த் தகவல்கள்
(3) வேதி பொருட்களால் பக்க விளைவுகள் (Side Effects due to Chemicals)

இன்றைய பொதுஜன ஊடகங்களில் மேற்குறிப்பிட்ட 3 புராணங்கள் இல்லாது பிரசுரமாவதே இல்லை.

அறிவியலின்படி ஒரு விஷயம் இன்னும் முழுதாக அறியப்படவில்லை அல்லது ஊர்ஜிதப்படுத்தபடவில்லையென்றால் அதை “ஊகம்” என்ற வரையரைக்குள் வைப்பார்கள். ஆனால் இன்றைய பொதுஜன ஊடகங்கள் ஹேஷ்யங்களை முடிவான முடிவாக எழுதித் தள்ளி விடுகிறார்கள்.

நவீன அறிவியல், குறிப்பாக இந்த கட்டுரையில் அலசப்படும் விஷயங்கள் மிகவும் கடினமானவை. நியூட்டனின் விதிகள், மோட்டார்களின் இயக்கம் போன்று முடிவுகள் தீர்மானிக்கப்பட்டவை அல்ல. புதிய காரணிகள் கண்டுபிடிக்கப்படும் பொழுது அவற்றின் விளக்கங்கள் சரிசெய்யப்படுகின்றன. உதாரணமாக புவி சூடாதலை எடுத்துக்கொண்டால் அனுதினமும் புதிய விவரங்கள் அறியப்படுகின்றன. அதன்படி அதன் புரிதலும் சற்று முதிர்வடைகிறது.

ஆனால் அதே நேரத்தில் அந்த அறிவியலின் அஸ்திவாரத்தை பொய்கள் மற்றும் ஹேஷ்யங்களைக் கொண்டு கேள்விக்கு உட்படுத்த ஒரு கூட்டமே இயங்குகிறது. பரபரப்புச் செய்திக்காக இதை ஊடகங்களும் வெளியிட்டு விடுகின்றன. இவற்றிற்கான உதாரணங்களைப் பிறகு பார்க்கலாம்.

 

பகுதி-I – புவி சூடாதல் (Global Warming)

globalwarming

இன்று உலகையே கலக்கி கொண்டிருக்கும் ஒரே பரபரப்பு அறிவியல் இதுதான். பல்லாயிரம் வருடங்களின் தரவுகளும் கடல் அலையின் உயரமும் செடி கொடிகளின் வளர்ச்சியும் பனிமுகடுகளின் உருகும் வேகமும் ஆர்க்டிக் மற்றும் அண்டார்டிக் பெருங்கடல்களின் பனி உருகும் வேகமும் என்று இதன் காரணிகள் இயற்கை எங்கும் விரிந்து கிடக்கின்றன.

இது போதாதென்று ஆகாயத்திலிருந்து ஓசோன் அடுக்கு, சூரியனிலிருந்து வெளியாகும் கதிர் வீச்சு என்று பூமிக்கு வெளியேயும் இதற்கான காரணிகள் உள்ளன.

பொதுமக்களால் இந்த நீட்சியின் கருத்தை ‘டீலா நோ டீலா’ என்ற ரீதியில் விளங்கிக் கொள்ள முடிவதில்லை. இதனாலேயே இவ்வளவு தரவுகளையும் தனக்குத் தோன்றும் ஏதோ ஒரு புள்ளியில் சேர்த்துக்கொண்டால் எப்படிப்பட்ட அறிவியலையும் கேள்விக்கு உட்படுத்த முடிகிறது.

அறிவியல்: இன்றுள்ள பெரும்பாலான விஞ்ஞானிகளால் ஒப்புக்கொள்ள பட்ட முடிவுகளின்படி, கடந்த 200 வருடங்களில் தொழில்முறைசார் சமுதாயங்கள் தோன்றியவுடன் மனிதர்கள் வெளியேற்றும் கழிவுகள்- குறிப்பாக கார்பனின் அளவு- இயற்கையின் சமநிலையைப் பாதித்துள்ளது. காடுகளை அழிப்பது, வரைமுறையற்ற புகை வெளியேற்றம் போன்றவற்றால் உலகின் பல பகுதிகளில் பாதிப்புகள் ஏற்படப்போவது திண்ணம்.

ஊகங்கள்: இந்தப் புவி சூடாதலால் புவியில் உள்ள உயிர்களுக்கு பாதிப்பு என்றாலும் எப்படிப்பட்ட பாதிப்பு என்பதில் விஞ்ஞானிகளால் ஒரு முடிவுக்கு வர முடியவில்லை. அதாவது அதிக சூடாதலால் உலகின் பல பகுதிகளில் வறட்சி ஏற்படுமா அல்லது அதற்கு எதிரிடையாக உலகின் பல பகுதிகளில் குளிர் ஏற்படுமா என்பதில் கருத்தொற்றுமை இல்லை. அழிவை நோக்கிப் புவியும் உயிர்களும் செல்கின்றன என்றாலும் அந்த அழிவு எப்படிப்பட்டது, மற்றும் எவ்வளவு காலத்தில், என்பதில் முரண்பட்ட கருத்துகள் இருக்கவே செய்கின்றன.

 

புவி சூடாதலை ஆதரிப்போர் ஆட்டுவிக்கும் கூத்துகள்

புவி சூடாதல் ஓர் அறிவியல் முடிவு என்று பெரும்பாலான விஞ்ஞானிகள் ஒப்புக்கொண்டாலும் அதில் ஒரு பகுதியினர் இந்த அறிவியலின் சில தரவுகளை நீட்டி முழக்கி, மிகைப்படுத்தி “பூமி நாளையே அழிய போகிறது” என்னும் தொனியில் முழங்குகின்றனர். சில உதாரணங்களைப் பார்க்கலாம்.

(1) தில்லானா மோகனாம்பாள் படத்தில் ஒரு வசனம் வரும். “நாகப்பட்டினத்திலே…” என்று ஒருவர் ஆரம்பிப்பார். அதற்கு நாகேஷ் “புயல் வரப்போறதா! அதான் வருஷா வருஷம் வருதே, கழுத அதுக்கென்ன இப்போ?” என்று கூறுவார்.

ஒவ்வொரு வருடமும் காலநிலை மாறும்போதெல்லாம் தோன்றும் மிக மிகச் சாதாரணமான இயற்கை மாற்றங்களை ‘புவி சூடாதலுடன்’ தொடர்புபடுத்திப் பேச சிலர் முனைந்துள்ளனர். அமேரிக்காவில் சராசரியாக வருடத்திற்கு 100 ஹரிக்கேன்கள் ஏற்படுவதிலிருந்து 107 ஹரிக்கேன்கள் ஏற்பட்டாலும் ஒரிஸ்ஸாவில் புயல் சேதம் அதிகமானாலும் ‘புவி சூடாதலாலேயே’ இவை நிகழ்கின்றன என்று எழுதி விடுகிறார்கள். இன்றிருக்கும் அறிவியலின்படி இதை சரி என்றோ தவறு என்றோ கூற முடியாது என்பது அவர்களுக்கு வசதியாகி விடுகிறது.

(2) ஐரோப்பாவின் பல நாடுகளில் 2009-இல் உறைய வைக்கும் பனி ஏற்பட்டது அதே ஐரோப்பாவின் பல நாடுகளில் 2010-இல் அனல் காற்று தாங்கமுடியாத அளவில் வீசியது. இதிலும் அதே விஷயம்தான். அறிவியல் இன்னும் இது போன்ற காலநிலை மாற்றங்களில் ஏற்படும் அதிகப்படுதலை உறுதியாக புவி சூடாதலுடன் தொடர்புப்படுத்த முடியவில்லை. ஆனால் சிலர் இதை முடிவான முடிவாக எழுதி விடுகிறார்கள்.

global-warming-cru-email-scandal

(3) சிலர் ஒருபடி மேலே சென்று தவறான தகவல்களை தங்களுக்கு விரும்பிய வழியில் ஆராய்ச்சி முடிவாக அறிவித்து விடுகிறார்கள். பிரிட்டனில் CRU (Climate Research University)-இன் மின்னஞ்சல்கள் இந்தப் போக்கிரித்தனத்தை வெளிப்படுத்தின.

(4) ஐ.நாவின் InterGovernmental Panel on Climate Change (IPCC) போன வருடம் இமயமலையின் பனிமுகடுகள் (Glaciers) 2035-இல் முற்றாக உருகிவிடும் என்று ஆரூடம் சொன்னது. சர்ச்சை எழுந்தவுடன் 2350-ஐ 2035 என்று பிழையாக அச்சடிக்கப்பட்டு விட்டது என்று சப்பைக்கட்டு கட்டியது. ஆனால் அந்தக் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்த திரு.லால் வேண்டுமென்றே அரசியல் காரணங்களுக்காகவே அப்படி அச்சடிக்கப்பட்டது என்று பட்டவர்த்தனமாகக் கூறிவிட்டார்.

(5) கார்பனின் அளவை(புகையை)க் குறைக்க முற்பட்டால் உற்பத்திச் செலவு அதிகரிக்கும் என்பதை சாமானியனும் புரிந்து கொள்ள முடியும். ஆனால் சிலர் இதனால் இலாபமே பெருகும் என்று குழந்தைத்தனமாகக் கூறுகின்றனர். அமேரிக்க முன்னாள் துணை அதிபர் திரு.Al Gore, “An Inconvenient Truth” என்ற ஆவணப்படத்தை எடுத்தார். அதற்கு நோபல் பரிசையும் பெற்றார். அந்த ஆவணப்படத்திலும் கார்பனின் அளவைக் குறைப்பது இலாபத்தையே தரும் என்றார். இன்றைய அதிகப்படியான மின்சாரத் தேவைக்கு கரி அல்லது எண்ணெய்க்குப் பதிலாக வேறு இயற்கை முறையில் மின்சாரத்தைத் தயாரிக்க எக்கச்சக்கமான முதலீடுகள் தேவைப்படும். இந்த முதலீட்டினால் மின்சாரத்தின் விலை அதிகமாகும் என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி. இயற்கை முறையில் மின்சாரம் தயாரிப்பதை ஊக்கப்படுத்துவது சரி என்றாலும், அதற்கு அதிகப் பணம் செலவாகும் என்ற உண்மையை மறைக்க சிலர் முயல்கின்றனர். உதாரணமாக தமிழ்நாடு அரசு காற்றாலைகளின் மூலம் தயாரித்த மின்சாரத்தை ஒரு யூனிட்டிற்கு 11 ரூபாய் என்னும் விலையில்தான் தனியார் கம்பெனிகளிடமிருந்து வாங்குகிறது. ஆனால் கரியின் மூலம் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய அதைவிடக் குறைவான பணமே செலவாகிறது.

மேற்கூறிய தகவல்களால் “புவி சூடாதல்” என்னும் அறிவியலை ஆதரிப்போரில் சிலர் தகவல்களை அதிகப்படுத்தியும், பணம் பதவி போன்றவற்றிற்காக தவறான தகவல்களை சமூகத்திற்கு அளிக்கிறார்கள் என்பதும் தெளிவு.

ஆனால் அதே நேரத்தில் அந்த அறிவியலையே கேள்விக்கு உட்படுத்துவது சிலரின் வாடிக்கையாக மாறியுள்ளது.

 

புவி சூடாதலால் பாதிப்பில்லை என்போர் ஆட்டுவிக்கும் கூத்துகள்

global-warming-polar-bear

மேலே பெரும்பாலான விஞ்ஞானிகள் என்று குறிப்பிட்டேன். ஏனெனில் சில விஞ்ஞானிகள் இவர்கள் கூறும் கூற்றுகளை ஒப்புக்கொள்ள மறுக்கிறார்கள். நம்புவது அவரவர் உரிமை. ஆனால் அறிவியல் இவர்களுக்காக வளையாது. நான் ஓர் அறிவியலாளர் இல்லை என்பதால், இந்தக் குழுவினர் விடுக்கும் ஜம்பத்திற்கு பதிலடியாக, சுருக்கமாக New Scientist ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டது. அதன் இணைப்புக்கு இங்கே சுட்டவும்.

நான் ஏற்கெனவே கூறியபடி இந்தக் குழுக்களுக்கு பதில் கூறி மாளாது. பிரிட்டனில் பிரசித்த பெற்ற ஒரு பத்திரிகை 100 கேள்விகளைக் கேட்டு புவி சூடாதல் உண்மையில் அறிவியலே இல்லை என்றது. இதற்கு பதில் அளித்ததன் மூலம் அவர்களின் வாயை அடைக்க முடியாது. அவர்கள் மேலும் 200 கேள்விகளைக் கேட்பார்கள். உருப்படியான அறிவியல் ஆராய்ச்சியை மேற்கொள்ளாமல் இவற்றைப்போன்ற குப்பைக் கேள்விகளுக்கு பதில்களை மட்டுமே அளித்துக் கொண்டிருந்தால் முன்னேற்றம் ஏற்படாது.

முன்னேற்றங்கள் படிப்படியாகவே நிகழமுடியும். பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் மூலம் ஓடும் வாகனங்களின் புகையைக் (கார்பனை) கட்டுப்படுத்துவதை பல காலமாக அரசாங்கங்கள் நடைமுறைப்படுத்தி வருகின்றன. குறிப்பாக ஐரோப்பாவில் Euro-1 Emission Norms என்பதில் ஆரம்பித்து 2014-ஆம் வருடம் Euro-6 Emission Norms என்ற பாதையில் செல்கிறது. இந்தியாவும் ஐரோப்பாவின் அளவுகோல்களை படிப்படியாக அனுசரித்து வருகிறது. (Bharat-I, Bharat-II etc).

சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் எதிர்பார்க்கும் வேகத்தில் முன்னேற்றங்கள் நடக்காமல் இருந்தாலும் படிப்படியாக முன்னேற்றங்கள் ஏற்படவே செய்கின்றன.

 

ஜி.வி.ஐயரின் பகவத் கீதை

சமீபத்தில் ஜி.வி.ஐயர் தயாரித்த பகவத் கீதையின் ஒலிநாடாவைக் கேட்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அதில் திரௌபதியை இயற்கையாக உருவகப் படுத்துவார். துரியோதன, துச்சாசனாதிகள் இயற்கையை முழுவதுமாகக் கண்டுவிடும் நோக்கில் அவளைத் துகிலுரிய ஆரம்பிப்பார்கள். எவ்வளவு முயற்சித்தாலும் இயற்கையின் முழுப் பரிமாணங்களையும் கண்டுபிடிக்க முடியாது.

க்ளோபல் வார்மிங்கின் நிலையும் கிட்டத்தட்ட இதுதான். இயற்கையின் அனைத்துப் பரிமாணங்களையும் நாம் கண்டுபிடிக்க முயன்று கொண்டுதான் இருக்கிறோம். அதில் சில வெற்றிகளையும் பெற்றாலும் இன்னும் கடக்க வேண்டிய பாதை நீண்டதாகவே உள்ளது. தற்பொழுதுவரை கண்டுபிடித்த தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மனித சமுதாயத்தைக் காக்க முயற்சி செய்வதுதான் புத்திசாலித்தனமே தவிர முழு இயற்கையையும் மீட்க முடியாத நிலைக்குத் தள்ளிவிட்டு, “உள்ளதும் போச்சு நொள்ளைக் கண்ணனாகப்” புலம்புவது அறிவற்ற செயலே!

 

சுற்றுச்சூழலை சீரமைப்பது நடக்குமா?

இந்தக் கேள்விக்கு பதிலளிப்பது மிகவும் சிரமமான காரியம். ஒரு புறம் வளர்ச்சியினால் மட்டுமே தங்கள் நாட்டின் பெரும்பாலான மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை முன்னேற்ற முடியும் என்ற நியாயமான பாதையில் இந்தியா, சீனா, பிரேசில் போன்ற நாடுகள் செல்கின்றன. ஆகவே கார்பனின் அளவைக் குறைக்க மறுக்கின்றன.

மறுபுறம் அமேரிக்கா போன்ற மேற்கத்திய நாடுகள் தாங்கள் வெளியேற்றும் கார்பனின் அளவைக் குறைப்பதற்கு முன்வந்தாலும் அதற்குச் சமமாக வளரும் நாடுகளும் முன்வர வேண்டும் என்கின்றன. இந்த “நீயா நானா” போட்டியில் எந்த முடிவையும் எட்ட முடியாத நிலையே கோபன் ஹேகன் மாநாடு வரைக்கும் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஒருபுறம் வளர்ந்த நாடுகளின் ஆதிக்கத் தன்மை, மறுபுறம் வளரும் நாடுகளின் நியாயமான முன்னேற்றத் தேவை; ஒருபுறம் எண்ணெய் நிறுவனங்களின் “ஆதரவு தேடும் படலம்” (Lobbying); மறுபுறம் இயற்கைச் சக்தி நிறுவனங்களின் (Alternative energy based Companies)ஆதரவு தேடும் படலம்” (Lobbying).

அமேரிக்க அதிபர் ஒபாமா சுற்றுச்சூழலை சமாளிப்பதை தன் முக்கியக் கொள்கையாக அறிவித்தே ஆட்சிக்கு வந்தார். ஆனால் தற்பொழுதைய தேர்தலில் தோற்றவுடன் இந்தத் துறைக்கான புதிய சட்டங்கள் இயற்றப் படுவது மிகவும் கடினமாகியுள்ளது.

இந்தப் போராட்டத்தில் சுற்றுச்சூழல் மாசுகளைக் குறைப்பதில் ஏதேனும் முன்னேற்றம் ஏற்படுமா என்பது ஒரு கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.

 

இன்றைய நிலையில் அறிவியலை எதிர்ப்போரே முன்னிலை

ஒரு திரைப்படத்தில் வடிவேலு தன் உடலின் பல பகுதிகளில் தீக்குச்சி மருந்தையும், தீப்பெட்டியின் பட்டையையும் பொருத்திக் கொண்டு தன் உடலிலிருந்தே தீப்பொறி கிளம்பும் என்று உதார் விடுவார். ‘தீப்பொறித் திருமுகம்’ என்று தன்னை அழைத்து கொண்டு கீழ்வரும் வசனத்தைப் பேசுவார்–

“நாதாரித்தனம் பண்ணாலும் நாசூக்கா பண்ணனுண்டா. ஆனா நாம பண்றது நாலு பேருக்கு புரியப்படாது, தெரியப்படாது. எத செஞ்சாலும் இந்த சமுதாயம் நம்மள உத்து பாக்கணும்”.

இன்று புவி சூடாதலை எதிர்ப்போரும் வடிவேலுவின் இந்த வழிமுறையை அற்புதமாக அனுசரிக்கிறார்கள். இவர்கள் போடும் கூச்சலில் அறிவியலை அனுசரிப்போரின் சத்தம் அடங்கியே விட்டது. “Global Warming” என்று கூகுள் ஆண்டவரிடம் கேட்டால் இந்த “அறிவியல் எதிர்ப்பு” மாமேதைகள் புரிந்துள்ள மகாத்மியங்களே கிடைக்கின்றன.

இதனால் அறிவியலுக்கு ஒரு குறையும் ஏற்படப்போவதில்லை. அறிவியலை விட்டு பொய்களை அனுசரிக்கும் மக்களுக்குத்தான் அழிவு சம்பவிக்கும்.

 

பகுதி-II – அபத்தமான நோய்த் தகவல்கள்

(தொடரும்…)

பிரபஞ்சம்: நெய்ல் டிகிரீஸ் டைசனின் பார்வையில்

மூலம்: Neil deGrasse Tyson, an American astrophysicist.
தமிழில்: பிரதீப் பெருமாள்

neil-degrasse-tysonதொடக்கத்தில், அதாவது ஒரு 12 அல்லது 16 பில்லியன் (மஹாகும்ப) ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நாம் இன்று அறிந்தும் அறியாமலும் இருக்கிற பிரபஞ்சத்தின் எல்லா இடமும் வஸ்துவும் மற்றும் எல்லா சக்தியும் ஒரு ஊசிமுனையின் ட்ரில்லியன்-ல் ஒரு பாக அளவில் அடக்கப்பட்டதாக இருந்தது. இந்தச் சமயத்தில் நாம் கற்பனை செய்ய முடியாத அளவில் அது வெப்பமுடையதாகவும் நாம் எண்ணிப் பார்க்க முடியாத இயற்கையின் ஈட்டமும் மிக்கதாகவும் இருந்தது. அப்போதுதான் அது அகிலம் ஒன்று என்பதை நிருபிப்பது போல இருந்தது.

இன்னும் காரணங்கள் அறிவியல்பூர்வமாக அறியப்படவில்லை; ஆனால் அது அப்போது திடீரென விரிவடையத் தொடங்கிது. இச்சமயத்திலே பிரபஞ்சத்தின் வெப்பம் 1030 டிகிரி செல்சியஸ் ஆகவும் அதன் வயது 10-43 நொடிகளாகவும் இருந்தபோது வஸ்துக்களை குறித்த நமது சமர்த்திதல்களும், அவதிஞானம் (The Knowledge about Space and Time) குறித்த நமது தற்போதைய அறிவும் அர்த்தமற்றவைகளாக இருந்தன. பின்னர் சிறிது காலத்தில் கருந்துவாரங்கள் உருவாகுதலும் மறைதலும் பின்னர் மீண்டும் ஒருங்கிணைந்த ஆற்றலின் வெளிப்பாடாக உருவாகுதலும் நடந்தது.

black-holeஇந்த அதிசீதமான நிலையில் நாம் பொதுவாக ஒத்துக்கொண்ட ஊக இயற்பியலின்படி பச்சிளம் பிரபஞ்சத்தின் பஞ்சு போன்ற மெத்தென இருந்த தொடக்கக் குமிழிகளின் அமைப்பால் இடத்துக்கும் காலத்துக்குமான வளைவு மிகவும் நெருங்கி அமைந்தது. இந்தச் சகாப்தத்தின் போது ஐன்ஸ்டீன் அவர்களால் விளக்கப்பட்ட பொது சார்புநிலைக் கோட்பாடுத் தேற்றமும் (நவீன ஈர்ப்பு விசைத் தேற்றம்) க்வாண்டம் இயக்கவியலும் (பருப்பொருளின் மிக சிறிய அளவுகளால் விளக்கப்படுதல்) தனியாகப் பிரித்து அறிய முடியாததாக இருந்தது.

தொடர்ந்து அகிலமானது விரிவடைந்து அதன் வெப்பம் சிறிது தணிந்து குளிர்ச்சி அடைந்தபோது ஈர்ப்பு விசை ஆனது குழந்தைப் பிரபஞ்சத்தின் மற்ற விசைகளில் இருந்து பிரிய ஆரம்பித்தது. அதன் பின்னர் விரைவிலேயே பலமான நியூக்ளியர் விசையும் மந்தமான மின் விசையும் ஒன்றில் இருந்து ஒன்று பிரிய நேர்ந்தது. இதனால், இதனுடன் சேர்ந்து சேமித்து வைக்கப்பட்டு இருந்த மாபெரும், குறிப்பிட்டு இது தான் என்று சொல்லமுடியாத சக்தியின் மிகபெரிய வெளியேற்றமும் அகிலத்தின் பரிமாணத்தை 3000000 ஒளி ஆண்டுகளாக குறுகிய காலத்தில் பெருக்கச் செய்தது.

இது மாதிரி வெளியேற்றப்பட்ட சக்தி ஆனது ஒரு வஸ்து அதன் அதி வெப்ப நிலையில் இருந்து அதன் விறைத்துப் போன குளிர்ச்சிக்குச் செல்லும்போது வெளியேற்றப்படும் வெப்பஆற்றலின் சக்திக்கு இணையானதாகக் கொள்ளலாம். இது மாதிரி வெளியேற்றப்படும் வெப்பம் (Latent Heat) மறைந்திருந்த வெப்பம் என்று சொல்லப்படுகிறது.

அதாவது கொடுக்க பட்ட வெப்பத்தின் போது பூஜியம் டிகிரியில் உள்ள ஒரு கிராம் நீரில் சேமித்து வைக்கப்படும் வெப்ப ஆற்றல் ஆனது அதே வெப்பத்தை ஒரு கிராம் பனிகட்டிக்குத் தரும்போது அதனுள் சேமித்து வைக்கப்படும் வெப்ப ஆற்றலைக் காட்டிலும் அதிகம் ஆகும். இது மாதிரியாக நீருக்கும் அதன் பனிகட்டிக்கும் ஆன வெப்ப ஆற்றல் சேமிக்கும் வித்யாசமே நீரின் latent (மறைந்திருந்த) வெப்பம் எனப்படுகிறது.

photons-maatter-and-antimatterஇந்தத் தொடர்ச்சியான பிரபஞ்சத்தின் விரிவாக்கமே, அகிலத்தின் வீக்க சகாப்தம் எனப்படுகிறது. இத்தருணத்தில் பரமாகாசத்தில் வஸ்துக்களும் சக்தியும் சமமான அடர்த்தியில் விநியோகிக்கப் படுதல் நடந்தேறியது. அப்படியே அதில் பிரதேச வேறுபாடுகள் இருந்திருப்பினும் அது ஒரு லட்சத்தில் ஒரு பங்காகவே இருந்திருக்கும். இன்று சோதனைச்சாலையில் ஆய்வு செய்து உறுதி செய்யப்பட்ட இயற்பியலின்படி, அன்றைய பிரபஞ்சத்தின் நுண்ஒளிகள் (Photons) ஆனது இருந்த போதுமான வெப்பத்தின் விளைவாக அதன் சக்தியை சித்தாகவும் (Antimatter) அசித்தாகவும் (Matter) இரு துகள்களாக தானாகவே மாற்றியது. ஆனால் உடனடியாக இவ்விரண்டும் ஒன்றுடன் ஒன்று மோதி நிர்மூலமாகி அதன் சக்தி மறுபடியும் நுண்ஒளிக்குள் இணைந்தது. சித்துவிற்கும் அசித்துவிற்கும் இடையே ஆன ஒத்த தன்மை இவ்விரண்டும் பிரிவதற்கு முன்னால் உடைந்துபோனது. இதனால் சித்தை விட அசித்து சொற்ப அளவில் அதிகமாகியது. இதற்கான காரணம் இன்னும் அறியப்படவில்லை. இது மாதிரி மிகச்சிறிய அளவில் ஒத்ததன்மை இல்லாமல் போனதே எதிர்காலப் பிரபஞ்சத்தின் பரிணாம வளர்ச்சிக்கு மிக மிக முக்கியமான காரணமாக அமைந்தது.

ஒவ்வொரு மஹாகும்பம் (பில்லியன்) சித்துவிற்கும் ஒரு மஹாகும்பம் (பில்லியன்) + ஒரு அசித்துத் துகள்கள் பிறக்க தொடங்கியது. இப்படி இருந்த அகிலமானது தொடர்ந்து குளிர்ச்சி அடைந்தபோது மந்த-மின்விசைகள் இரண்டாகப் பிரிந்து மின்காந்த விசையாகவும், மந்த அணுகரு விசையாகவும் ஆகி நாம் இன்று நன்கு அறிந்த நான்கு வேறுபட்ட விசைகள் முழுமை அடைந்தது. இந்நேரத்திலே நுண்ஒளியின் (Photon) ஆற்றல் குறையத் தொடங்கி சித்து மற்றும் அசித்து என்ற இரட்டைத் துகள்கள் அதனிடத்தில் இருந்து தோன்றுவது நின்றுவிட்டது. கொஞ்சநஞ்சம் ஒட்டி இருந்த இவ்விரட்டைத் துகள்களும் துரிதமாகவே நிர்மூலமாகியது.இதனால் பிரபஞ்சத்தில் ஒவ்வொரு பில்லியன் போட்டான்களுக்கும் ஒரு சாதாரண அசித்துவின் (matter) தனித் துகள் மட்டும் இருந்து சித்து (Antimatter) என்பதே இல்லாமல் போனது.

அசித்துவிற்கும் சித்துவிற்கும் இடையே ஆன ஒத்ததன்மை அற்ற நிலை ஏற்படாமல் இருந்து இருந்தால் இன்று விரிந்துகொண்டே இருக்கும் பிரபஞ்சம் ஆனது ஒளியால் தொகுக்கப்பட்ட, நம் அறிவுக்கு எட்டாத ஏதோ ஒன்றாக இருந்திருக்கும். அப்போது வான்-இயற்பியலாளர்கள் தேவைப்பட்டிருக்க மாட்டார்கள்.

இவ்வாறு சித்து இல்லாமல் போன மூன்று விநாடிகளில் நிர்மூலமானவற்றில் இருந்த கழிவான ப்ரோடான்களும் நியூட்ரான்களும் சேர்ந்து எளிமையான அணுகருவாக உருவெடுத்தது. இந்த நேரத்திலே, இருந்த நுண்ஒளிகளை இங்கும் அங்கும் சிதற செய்துகொண்டிருந்த எலெக்ட்ரான்களானது உருவான பருப்பொருள் மற்றும் ஆற்றலின் கூட்டுக் கலவையாக இருந்த ஒளி ஊடுருவ முடியாத அணுக்கருக்களின் குழம்பை அடைந்தது. இங்கே நாம் ஒன்றை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அதாவது இது நடந்த சமயத்தில் பிரபஞ்சத்தின் வெப்பம் குறைந்து கொண்டே வந்ததையும் அவ்வாறு குறைந்த வெப்பம் குழம்பாக அலைந்து கொண்டிருந்த அணுக்கருக்களிடம் எலெக்ட்ரான்களைக் கொண்டுசென்று சுற்றச் செய்ய, பளுவற்ற ஹைட்ரஜன், ஹீலியம் மற்றும் லித்தியம் ஆகிய முன்றின் முழுஅணுக்கள் முழுமை பெற்றதையும்.

இப்போது பிரபஞ்சத்தில் முதன்முறையாக, தளதளவென கண்ணுக்குப் புலப்படும் ஒளி தெரிந்தது. இந்த அதி சுதந்திர நுண்ஒளி ஆனது இன்று நாம் பரமாகாச (Cosmic) நுண்அலைகளின் பின்னணியில் காணலாம். முதல் 100 கோடி ஆண்டுகளில் அகிலம் தொடர்ந்து விரிவாகி இன்னும் கொஞ்சம் வெப்பம் தணிய, பருப்பொருட்கள், ஈர்ப்பு விசையினாலே பெரும்திரளாகக் குவிந்து இன்று நாம் அண்டங்கள் (Galaxies) என்று சொல்லும் நிலையை அடைந்தது. இப்படி நூற்றுக்கும் அதிகமான மகாகும்ப (பில்லியன்) அண்டங்கள் உருவாகி அதில் ஒவ்வொன்றிலும் பல மகாகும்ப எண்ணிகையில் ஆன நட்சத்திரங்களைக் கொண்டிருந்தது. இந்நட்சத்திரங்களின் உள்ளகத்தில் வெப்பம்சார்ந்த அணுப்பினைவுகள் நடந்துகொண்டு இருந்தது. நம் சூரியனைக் காட்டிலும் 10 மடங்கு அதிகமான அடர்த்தியும் பருமையும் கொண்டிருந்த இந்த நட்சத்திரங்களில் போதுமான அழுத்தமும் வெப்பமும் அதன் உள்ளகத்தில் (Core) உருவாகி அந்த நட்சத்திரங்களில் அதிகமாக இருந்த ஹைட்ரசனைக் காட்டிலும் பளு நிறைந்த 12 வேறு தனிமங்களைத் தயாரித்தது. இந்த 12 வேறுபட்ட தனிமங்களே கிரகங்களையும் அதன்மேல் உயிரினத்தையும் இயற்ற வழிவகுத்தது. இந்தத் தனிமங்கள் வரவிருக்கும் எல்லாத் தொல்லைகளுக்கும் காரணமாக இருந்தது. இவைகள் அந்த நட்சத்திரங்களுக்கு உள்ளேயே இருந்திருந்தால் இன்று எனக்கும் இதை எழுதவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டு இருக்காது. நீங்களும் இதைப் படித்து, தலை கிறுக்குப்பிடிக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லாமல் போய் இருக்கும்.

supernovaஆனால் நம் துரதிர்ஷ்டம் இந்த மாபெரும் நட்சத்திரங்கள் பயங்கரமாக வெடித்து அதன் வேதியியலாக செறிவூட்டப்பட்ட ஆண்மையை (தனிமங்களை) அண்டமெலாம் சிந்தச் (சிதறச்) செய்தது. இப்படிச் செறிவூட்டப்பட்டு சிந்தியவற்றில் இருந்து அவ்வளவாக கௌரவிக்கபடாத ஒரு நட்சத்திரம் (நம் சூரியன்) கத்தி உடைய மனிதனின் கை போன்று அமைப்புடைய விண்மீன் கூட்டத்தின் ஒரு பகுதியில், பால்வெளி என்ற அண்டத்தின் ஒரு மினுமினுக்கும் வைரமாக, பேரண்டத்தின் ஒரு மூலையில் (கன்னி என்று அழைக்கபடுகிற பிரபஞ்சத்தின் மேம்பட்ட நட்சத்திரக் கூட்டத்தின் புறஎல்லையில்) மின்னியது.

எந்த வாயுக்களின் மேகத்தில் இருந்து நம் சூரியன் பிறந்ததோ அதிலேயே 9 கிரகங்களும் ஆயிரகணக்கான வால் நட்சத்திரங்களும் கோடிக்கணக்கான விண்கற்களையும் பெற்றெடுப்பதற்கான கடினமான தனிமங்களும் சூல் கொண்டு இருந்தது. இந்த நட்சத்திர முறை உருவான சமயத்தில் குறிப்பிடத் தக்க அளவிலான பருப்பொருட்கள் வெகுவாக சுருக்கப்பட்டு முதன்மை வாயுக்களின் மேகத்தில் இருந்து- அதாவது உருவான சூரியனைச் சுற்றிக்கொண்டிருந்த பளு மிகுந்த மேகத்தை விட்டு வெளியே வீசி எறியப்பட்டது. இது போன்று எறியப்பட்டவைகள், சூரியன் உருவாகி மீதம் இருந்த கழிவுகளே எனக் கொள்ளலாம். இந்தக் கழிவுகள் அதிவேகமான வால்நட்சத்திரங்களாகவும் விண்கற்களாகவும் பல நூறு லட்சம் ஆண்டுகள் வானில் ஒன்றுடன் ஒன்று மிதமிஞ்சிய வேகத்தில் மோத, உருகிய நிலையில் ஆன பாறைக் கோளங்கள் உருவாகி கிரகங்களின் அடிப்படைக் கட்டுமான வேலைகள் ஜரூராகத் தயாரானது. இந்தக் கழிவுப் பொருள்களின் அளவு குறையக் குறைய, கிரகங்களின் மீது இவைகள் மோதுதலும் குறைய ஆரம்பிக்க, கிரகங்களின் சூடும் குறையத் தொடங்கியது.

sun-and-earthபூமி என்று நாம் குறிப்பிடும் ஒன்று; அதன் கடலானது நீர்த் தன்மையில் இருக்கும் வண்ணமான சூரிய மண்டலத்தின் சரியான பகுதியில் மேற்சொன்ன நிகழ்வின் முடிவில் அமையப்பெற்று இருந்தது. இந்த பூமி சூரியனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் அருகில் போயிருந்தால் இந்த நீர்த் தன்மை கடலானது ஆவியாகி வறண்ட பாலைக்கிரகம் எனப் பெயர் பெற்று இருக்கும். அதுபோல் இல்லாமல் பூமி இப்போது இருக்கும் இடத்தைவிட்டு இன்னும் சற்று பின்னால் அமைய நேர்ந்து இருந்தால் அதில் இருக்கும் கடல் உறைந்துபோய் பனிக்கிரகம் ஆகி இருக்கும். இதில் எது நடந்து இருந்தாலும் நாம் இன்று அறிந்து இருக்கிற உயிரினங்கள் உருவாகி இருக்காது. இந்த நீர்க் கடலினில் இருந்த செழிப்பான வேதியியலால் நாம் இது வரை அறிந்து கொள்ள முடியாத நுட்பத்தின் விளைவால் எளிமையான மற்றும் பிராண வாயு தேவைப்படாத பாக்டீரியாக்கள் கிளம்பி, அன்று பூமியின் முக்கிய அல்லது மட்டுமே இருந்த கரியமில வாயு (கார்பன் டை ஆக்சைடு) சுற்றுப்புறத்தை போதுமான அளவுக்குத் தேவையான பிராண வாயு (ஆக்ஸிஜன்) கொண்ட சூழ்நிலைக்கு மாற்றியது. இதனால் பிராண வாயு தேவைப்படும் ஜீவராசிகள் தோன்றி கடலையும் மண்ணையும் ஆதிக்கம் செய்ய ஆரம்பித்தன. இதே சாதாரணமாக இரட்டை அணுக்களாகக் (O2) காணப்படும் ஆக்ஸிஜன் ஆனது முன்றாகச் (O3) சேர்ந்து ஓசோன் எனப் பெயர்பெற்று பூமியின் மேல் வளிமண்டலத்தில் குடிகொண்டு நம்மை, சூரியனில் இருந்து வரும் பூமியின் மூலக்கூறுகளுக்கு விரோதமான புற ஊதாக் கதிர்களில் இருந்து காத்தும் வருகிறது. பூமியில் உள்ள விதவிதமான உயிரினங்களும் நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் வேறெங்கேனும் இருக்கலாம் என்று நினைத்துகொண்டிருக்கும் உயிரினங்களும் பரமாகாசத்தில் மிகுதியாக உள்ள கார்பனுக்கும் அதனில் இருந்து உருவான எண்ணில் அடங்கா எளிய மற்றும் சிக்கலான மூலக்கூறுகளுக்கும் நன்றிக்கடன் பட்டவைகளாக உள்ளன.

நிறைய விதமான கார்பன் அடிப்படையிலான மூலக்கூறுகள் இருக்கும் போது எப்படி நீங்கள் மற்ற ஒட்டுமொத்த மூலக்கூறுகளை விவாதிக்கப் போகிறீர்கள்?

ஆனால் வாழ்கை நொறுங்கிவிடக்கூடியது. வெகுமுன்னர் விண்கற்கள் பூமியை விட்டு விட்டு தாக்கி, அதன் சூழ்நிலை அமைப்பை சேதாரம் செய்தது அல்லது மாற்றி அமைத்தது. இந்த விண்கற்கள், நாம் சற்று முன்னம் கூறியதுபோல சூரியனும் மற்ற கிரகங்களும் உருவாகி மீதம் இருந்த வஸ்துக்கள். வெறும் 65 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் (பூமியின் இதுவரை வாழ்நாள் காலத்தில் 2 சதவிகிதத்துக்கும் குறைவு அது) ஒரு 10000 கோடி டன் எடை கொண்ட பெரு விண்கல் ஒன்று Yucatan Peninsula-வில் விழுந்தது.அதன் காரணமாக அன்று பூமியில் இருந்த 90 சதவிகித விலங்குகளும் தாவரங்களும் அழிந்தது. அதில் அழிந்தவை தான்  நிலவாழ் விலங்குகளாக இருந்த டினோசர்களும். இப்படி நேர்ந்த சூழ்நிலையியல் துன்பத்தால் டினோசர்களின் இடத்தை அன்று தப்பித்த பாலூட்டிகள் எடுத்துக்கொள்ள வழி பிறந்தது. இந்தப் பாலூட்டிகளில் ஒரு கிளையாக பெரிய மூளையுடன் ஒன்று இருந்தது. அது கூட்டம் கூட்டமாக வாழும் விலங்கினமாக இருந்து, ஹோமோ சாபின்ஸ் என்கிற ஒரு வகை மனித இனமாக உருவெடுத்து, அது அறிவு என்ற ஒன்றினை பெருக்கி அறிவியல் முறைகளையும் கருவிகளையும் கண்டுபிடித்து, வான் இயற்பியலையும் கண்டுபிடித்து, பிரபஞ்சத்தின் ஆரம்பத்தையும் அதன் பரிணாம வளர்ச்சியையும் ஊகித்து உணரத் தொடங்கியது.

ஆம், பிரபஞ்சத்திற்குத் தொடக்கம் உண்டு! ஆம், பிரபஞ்சம் தொடர்ந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைகிறது! ஆம், நம் ஒவ்வொருவருடைய உடம்பின் அணுக்களையும் பிரபஞ்சத்தின் தொடக்கமான பெருவெடிப்பின் உள்ளேயும், மாபெரும் நட்சத்திரங்களின் உள்ளக அதிவெப்ப அணுக்கரு உலைகளிலும் துப்பறியலாம்! நாம் இந்தப் பிரபஞ்சத்தில் இருக்கிறோம் என்பது மட்டும் உண்மை இல்லை, அதன் ஒரு பகுதியாகவும் இருக்கிறோம் என்பதே அதி உண்மை. நாம் பிரபஞ்சத்தில் இருந்து பிறந்தோம். இன்னும் நீங்கள் சொல்லலாம், பிரபஞ்சம் தன்னை வெளிப்படுத்த நமக்கு அதிகாரமும் ஆற்றலும் தந்துள்ளது என்பதையும்; நாம் இப்போதே தொடங்கி இருக்கிறோம், எல்லை இல்லா பயணத்தை என்பதையும்!

neil-de-grasse-tysonஅமெரிக்காவின் நியூயார்க் நகரில் அக்டோபர் 5, 1958-ல் பிறந்த நெய்ல் டிகிரீஸ் டைசன் (Neil deGrasse Tyson) வானியற்பியல் துறையைச் சேர்ந்தவர். The Pluto Files: The Rise and Fall of America’s Favorite Planet உள்பட புகழ்பெற்ற பல புத்தகங்களையும் பத்திரிகைகளுக்கு சிறப்பான பல கட்டுரைகளும் எழுதிவருபவர். சிறுவயதிலேயே சிறந்த அறிவியலாளராக ஆசிரியர்களால் இனம்காணப்பட்ட இவர் படித்துவாங்கிய பட்டங்களைத் தவிர ஏராளமான சிறப்பு விருதுகளை பல பல்கலைக்கழகங்களிடம் பெற்றவர்; NASA Advisory Council உறுப்பினர்; 1996-லிருந்து Hayden Planetarium இயக்குநர்; மற்றும் PBS, Planetary Society-லும் பணியாற்றுபவர்; ஆப்ரிக்க-அமெரிக்க அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர்களில் முதன்மையான ஐம்பதுபேரில் ஒருவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்….