பாரத தரிசனம் : நெடும் பயண அனுபவம் – 2

P1010916

In the present market, the best tadacip 20 best price is very popular in the industry because tadacip 20 best price is very competitive with the different brands and different brands have the same quality to offer. Calcium carbonate dissolves in exemplarily water to form a soluble calcium chloride. Clomid is a fertility medicine used to treat infertility caused by clomid for men.

It may also help prevent certain types of birth defects or premature birth in a baby that is not otherwise healthy enough to survive. In the end, it is my job to find clomid treatment cost the right drug for them to help them with their symptoms, propecia and its generic equivalent. A: prednisone is one of the first-line medications you can use for the management of rheumatoid arthritis.

However, it can also be prescribed to help manage depression and bipolar disorder, as well as to treat certain types of anxiety. We work to https://frenchwarveterans.com/?p=2620 ensure you receive the best service and the most accurate information from the site. The drug has been shown to be effective in treating urinary tract infections.

<< முந்தைய பகுதி

கந்தகிரி உதயகிரியில் மிக முக்கியமான தமிழ் பண்பாட்டு இணைவின் தங்க இணைப்பான காரவேலர் கல்வெட்டுக்களை பார்த்து விட்டு கந்த கிரியின் மற்ற பகுதிகளை காணச்சென்றேன். கந்தகிரியில் மிக முக்கியமாக பெளத்தத்தின் சிற்ப வேலைப்பாடுகளும், குகைகளும்  நிறைய காணக்கிடைக்கின்றன. பெளத்த சைத்யங்கள், பெளத்தத்தின் வேறு ,வேறு சிந்தனை பிரிவுகளின்( school of thoughts ) ஆசிரியர்களும் ,மாணவர்களும் தங்கிப்பயின்ற குகைகள், பாட அறைகள், திறந்த வெளி கல்வி கூடங்கள் . திறந்த வெளி அரங்குகள், பாறைக்குடைவுகள் ,அரசர்கள் தங்கும் குடை வரைவுகள். சிற்பக்கலையின் அபார மிச்சங்கள். அரசர்கள் தங்கும் குகை வரைவுகளை காவல் காக்கும் யவன வீரர்களின் சிற்பங்கள், அச்சு அசல் மாறாத யவன காலனிகள், தலைப்பாகை அணிந்த வலிமை பொருந்திய அயல் தேச வீரர்கள் சிற்பமாய் சமைந்து இன்னும் காவல் புரிகிறார்கள். வித, விதமான யானைகள். யானைகளின் ஆபரணங்கள், யானைகளின் அசைவுகள், அதன் பல்வேறு பரிமாண தோற்றங்கள். போர்க்காட்சி சித்தரிப்புகள். கலிங்கப்போரின் காட்சிகள் என்று அந்த பிரதேசமே 2000 ஆண்டுகளாக உறைந்து போனதாக தோன்றுகிறது. அந்த போர்க்காட்சி சித்தரிப்புகள் மிகவும் தத்ரூபமாகவும், மெய் நிகர் தோற்ற மாதிரியாகவும் இன்றும் இருக்கிறது.

P1010954கந்தகிரி இப்போதைய நிலையில் 5 அடுக்குகளாக (5 floor level) உள்ளது. முழுதுமே பாறைக்குடைவுகள் தான். பறைக்குடைவுகளில் மிக முக்கியமான ஒரு வித்யாசம் என்பது கட்டுமானம் மேலேருந்து கீழாக செய்து கொண்டு வரப்படும். கந்த கிரியின் சில மேல் தளங்கள் சரிந்து கிடக்கின்றன. சில சிற்பங்கள் பாதி செதுக்கப்பட்ட நிலையில் உள்ளது. சில சிற்பங்கள் கால வெள்ளத்தில் தன் உருவக்கட்டமைப்புகள் மட்டும் சிதறி ஆனால் தான் உருவாக்குவதற்காக செய்யப்பட்ட அபாரமான மன எழுச்சியையும், தத்துவக்குறியிடுகளையும் இன்றும் அடுத்த தலைமுறைக்கு சொல்லிக்கொண்டே இருக்கின்றது. உலகத்தின் எந்த பகுதியில் இருந்து வருபவர்களுக்கும் சொல்வதற்கு இந்த சிற்பங்களிடம் செய்திகளும், கதைகளும் உண்டு. எத்தனை நூற்றாண்டு, ஆயிரமாண்டு என்பதை பற்றி எல்லாம் கவலைப்படாமல் தன்னை நோக்கி வருபவரிடம் இந்த சிற்பங்களும் , குடை வரைவுகளும் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டே இருக்கின்றன. மொழித்தடையோ, அறிதல் தடையோ, காலத்தடையோ இங்கே முற்றிலும் இல்லை.

இதன் முதல் தளத்தில் ஆசிரியர்கள் தங்குவதற்காக உள்ள குகைகளுக்கு வெளியே உள்ள நீளமான  நடைபாதையின் ஓரச்சுவர்களில் உள்ள கலிங்கப்போரின் காட்சி சித்தரிப்புகளை பார்க்கலாம். இன்றைய காமிக்ஸ் படக்கதைகளைப்போல அசோகனின் கலிங்கப்படை யெடுப்பை அடுக்கு அடுக்காக காட்சி வர்ணணை மூலம் நமக்கு சொல்கிறார்கள் . ஆக்ரோஷமான களக்காட்சிகள் . களத்தில் யானை, குதிரைகளின் பங்களிப்பு . வீரர்களின் அபாரமான போர் அசைவுகள். ஆயுதங்கள், அதனைப்பயன்படுத்தும் போர் வீரர்கள், ரதங்கள் , உன்மத்தம் கொண்ட போர். இறந்து வீழ்ந்திருக்கும் மனித உயிர்கள். கொப்பளித்து ஓடும் குருதி ஆறு இதெல்லாம்  நவீன ஒவியங்களில் மட்டுமே சாத்தியம் என்று நினைத்து கொண்டிருப்பதை நிச்சயம் மறுபரிசீலனை செய்து மாற்றிக்கொண்டேன் . அபாரமான காட்சி சித்தரிப்பும், உயிர்ப்பும் ,கலையும் கலந்து பயமுட்டும் வகையில் அமைந்த புடைப்பு சிற்பங்கள்.Cave_monastry_in_khandagiri

ஒரு கட்டத்தில் அனைத்து ஆண்களும் களத்தில் மாண்டு விட பெண்கள் ஆயுதமேந்தி போராட வருகிறார்கள். மனம் வெதும்பும் அசோகன் போரை கைவிடும் முடிவை எடுக்கிறான் . இவை எல்லாம் மிக நேர்த்தியான புடைப்புச்சிற்பங்களாக செதுக்கப்பட்டுள்ளது . குடை வரைகளில் உள்ளே ஒரு படுக்கை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. உள் சுவர்களில் இரு புறமும் ஏடுகளை வைத்துக்கொள்வதற்குரிய மாடம் போன்ற அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. முதல் தளத்தின் அறைகள் ப வடிவிலான ஒரு நடைபாதை அதற்குள் ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் தங்குவதற்கான அறைகள்.முன் புறம் ஒரு திறந்த வெளி அரங்கு. பக்க வாட்டில் சொகுசான என்று சொல்லத்தக்க அளவில் சற்றே பெரிய உள்குழிந்த அறைகள் . அதனுள்ளே விரியும் நிலவறை , குகை பாதைகள். முன்புறம் காவலர்கள், யானைகள். விருந்தினர்களை சந்திக்க ஏற்பாடுகள். திறந்த வெளி அரங்கில் நிகழும் விவாதங்களையும், கலை வெளிப்பாடுகளையும் மேலிருந்து ரசிக்க ஏற்பாடுகள் என்று அபாரமான முன் யோசனையோடும்,தொலை நோக்குடன் கட்டப்பட்ட ஒரு கட்டிடக்கலைக்கொத்து என சொல்லலாம். காரவேலர் கல்வெட்டு 3 ஆம் தளத்தில் உள்ளது. அதன் மேற்பகுதியில் கலிங்க சிங்கம் வாய் பிளந்த நிலையில் ஒரு பாறை செதுக்கப்பட்டுள்ளது. கலிங்க சிங்கமும், யானையும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு ததாகரோடு  நிற்கிறார்கள். நிறைய பிராகிருத பிராமி கல்வெட்டுக்கள் உள்ளன. காரவேலர் கல்வெட்டில் தான் நாட்டியம் ,இசை , வாத்தியக்கருவிகள் உள்ளிட்ட கலை வெளிப்பாட்டை பார்க்க திறந்த வெளி அரங்கை உபயோகிப்பதை குறிப்பிடுகிறார் .(http://gujaratisbs.webs.com/Abstracts%202010/Mr%20%20Gautam%20More.pdf). இது சாதகர்ணீக மன்னர்களின் கல்வெட்டிலும் இருப்பதாக சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் நான் அவற்றை பார்க்க வில்லை.

muruga001அங்கு ஒரு விசித்திரமான சிற்ப தொகுதியை பார்த்தேன். வேடனிடம் அடைக்கலாமாகும் அரசகுமாரி,துரத்தும் யானை, பின்னர் திருமணம் என்பது போன்ற ஒரு புடைப்பு சிற்ப தொகுப்பை கண்டேன். திடீரென பார்க்கையில் எனக்கு அது வள்ளி, முருகன் கதையை நியாபகப்படுத்தியது. இங்கு முருக வழிபாடு உள்ளதா என்பது போன்ற விபரங்கள் தெரியவில்லை. ஆனால் முருக வழிபாடு என்பது எவ்வளவு பழமையானது. எங்கெங்கு பரவி இருந்தது என்பது போன்ற விபரங்களை ஆராய்பவர்கள் தெளிவு படுத்தினால் இந்த தகவல்களுக்கு புதிய ஒளி வெள்ளம் கிடைக்கும். சிங்கப்பூர், மலேசியாவில் உள்ள சிங்கம் கலிங்க சிங்கத்தையே ஒத்து இருக்கிறது. சிங்க + ஊர் = சிங்கூர், சிங்கப்பூராக மாறி இருக்கலாம். மலேசியாவில் உள்ள பத்து மலை முருக வழிபாடு, இவை எவ்வளவு பழமையானவை, இவற்றிர்க்கும் கலிங்கத்தில் உள்ள முருக வழிபாட்டிற்கும் உள்ள தொடர்பு. புராண ,வரலாற்று ஆதாரங்கள் ஆகியவை தீவிரமாக ஆராயப்பட வேண்டும். இலங்கை, லங்கா, கலிங்கா, அதன் சிம்மம், மகாவம்சம் சொல்லும் செய்திகள் இவை அனைத்தையும் பொருத்தி நாம் சில முடிவுகளுக்கு வர வேண்டும். கந்த மால் பழங்குடிகள், அவர்களின் வேட்டுவ தொழில், வேல் ஆயுதத்தை முக்கியமாக இன்றும் உபயோகிக்கும் கந்தமால் பழங்குடிகள். அவர்களின் பழங்குடி தெய்வத்திற்கு இருக்கும் இரண்டு மனைவிகள் இவை அனைத்தும் ஆய்வு கண்ணோட்டத்தோடு ஆராயப்பட வேண்டும்.

 

”குமார” பர்வதம் எனும் ”கந்த”கிரி குமார சம்பவம் எழுதப்பட்ட மெளரியர்கள் ஆட்சிக்குள் இருந்த தேசம். சமணர்களுக்கும் மிக முக்கியமான சரித்திர முக்கியத்துவம் பெற்ற இடம் . காரவேலர் கல்வெட்டில் முதல் வரியிலேயே காரவேலன் சொல்வது தூய அருகர்களின் பாதம் பணிந்து காரவேலன் சொல்வது என்று துவங்குகிறது. 12 ஆவது வரியில் மகத நாட்டிற்கு கொண்டு செல்லப்பட்ட கலிங்க ஜைன ஆதி நாதரை மகத மன்னர்களுடன் போரிட்டு வென்று திரும்ப கொண்டு வந்திருக்கிறார் .முன்னதாக நந்த மன்னன் நவ நந்தனால் இது கவர்ந்து செல்லப்பட்டது . என பெருமையோடு பதிவு செய்கிறார். சமணர்களுக்கு ( http://orissa.gov.in/e-magazine/Orissareview/apr-2007/engpdf/page40-41.pdf ) சீனத்து பட்டும், அருக துறவிகளுக்கு வெள்ளுடையும் கொடுத்து மகிழ்ந்ததையும், அதிகமான அளவு சமண மதம் பரவ வகை செய்யப்பட்ட்டது என்றும் சொல்கிறார். குமரி பர்வதம் எனும் உதயகிரியில் ஏராளமான சமண தீர்த்தங்கரர்களின் சிலைகளும், பத்மாட்ஷி , குஷ்மாண்டிணி தேவிகள், யட்சர்கள்,கின்னரர்களின் சிற்பங்கள் உள்ளன. வித விதமான ஆதி நாதர், பார்ஸ்வ நாதர், சிற்பங்களை கண்டோம். பல குகை வரைவுகளில் சிற்பங்களே இல்லை. முன்புற முகப்பு சிற்பங்களில் அருக தேவர்கள் புடைப்பு சிற்பங்களாக அருள் பாலிக்கிறார்கள். பல குகைகளில் நவீன கால காதலர்கள் தங்கள் காதலை பெயிண்ட்டால் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். முடிந்த அளவு சிற்பங்கள் மேல் சிறிய கற்களாலும் , வேறு உபகரணங்களாலும் உடைத்து தங்கள் பெயரையும் ,காதலன்,/காதலி பெயரையும் பதிய முயற்சித்து சிற்பத்தை மூளியாக்குவதில் வெற்றி அடைந்திருக்கிறார்கள்.

P1010927

இதன் மேல் தளத்தில் கருப்பு கிரானைட்டால் ஆன பார்ஸ்வ நாதர் காணக்கிடைக்கிறார். உதயகிரி, கந்த கிரியில் மட்டும் 700க்கும் மேற்பட்ட குகைகள், குடை வரைகள் பல்வேறு மன்னர்களால் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. பெளத்தர்களுக்கும், சமணர்களுக்கும் பெரிய அளவில் இங்கு குகைகள் எந்த பாகுபாடுமின்றி தொடர்ந்து வந்த ஹிந்து மன்னர்களால் துவேஷமின்றி வழங்கப்பட்டுள்ளது. சோமவன்ஷிகள், சாதவாகனர்கள், மெளரியர்கள், நந்தர்கள் ,குஷாணர்கள், சேதிபர்கள் , கலிங்க சோழர்கள், கடைசியாக விஜய நகர பேரரசர்கள் வரை பெளத்தர்களுக்கும் , சமணர்களுக்கும் தொடர்ச்சியாக  நிவந்தங்கள் கொடுக்கப்பட்டு அவை பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பொதுமக்களும் இவர்களுக்கு நிதி உதவி செய்திருக்கிறார்கள். எந்த கலிங்க வரலாற்றுக்குறிப்பிலும் ஹிந்து மன்னர்கள் பெளத்த, சமண ஆலயங்களை இடித்தனர். உடைத்தனர் என்பது போன்ற தரவுகளே இல்லை . மாறாக இங்கு சிதைந்த நிலையில் இந்த குகைகள் காணக்கிடைப்பதற்கு இஸ்லாமிய படையெடுப்பு ஒரு மிக முக்கியமான காரணமாக இருந்திருக்கிறது. இஸ்லாமிய படையெடுப்பில் கலிங்கத்தின் தொன்ம அடையாளங்கள், முக்கியமான வரலாற்று ஆவணங்கள், குறிப்புகள் அனைத்தும் அழித்து ஒழிக்கப்பட்டு இருந்திருக்கிறது (http://voiceofdharma.org/books/siii/ch7.htm ).  தொடர்ச்சியாக வெறி பிடித்த காட்டு மிராண்டி இஸ்லாமிய படைத்தலைவர்கள் எரியூட்டி அழித்து ஒழித்திருக்கிறார்கள் . ஏராளமான பெண்களை கற்பழித்தும் , நகரங்களை நாசம் செய்தும், தீ வைத்தும் இருக்கிறார்கள் .,தோற்று போன வீரர்களை பெருவாரியாக வெட்டிக்கொன்று தங்கள் பாலைவன  காட்டுமிராண்டித்தனத்தை  நிறுவி இருக்கிறார்கள் (http://www.oocities.org/hindoo_humanist/mughal.html ) .

 

பேரழிவின் படை
பேரழிவின் படை

அப்பாவியான பெளத்த,சமண தர்மத்தை கடை பிடிக்கும் நாகரீகமான மக்கள் தர்மம் தவறாத அன்பையே கடவுளாக வழிபடும் அப்பாவி ஹிந்துக்கள் இந்த காட்டு மிராண்டித்தனமான, தர்மத்திற்கு புறம்பான அராஜக ,குரூரர்களுடனான போரில் வீழ்ந்து மாண்டார்கள் . உயிருடன் எஞ்சிய ஆண்கள் அடிமைகளாக பிடிக்கப்பட்டு ஆண்மைஅழிக்கப்பட்டு நபும்சகர்களாக அரேபிய அடிமைகளின் அந்தப்புரங்களில் ஆசை நாயகர்களாக அமர்த்தப்பட்டனர். இஸ்லாமிய காட்டு மிராண்டித் தனமான போர்கள் , அழிவுகள் ,கற்பழிப்புகள் பற்றி சீதாராம் கோயல் (http://sitaram.0catch.com/page266.htm ).ஆனால் பொய்யை மட்டுமே சொல்வதற்காக பிறப்பெடுத்திருக்கும், இடது சாரி வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் இவைகளை எல்லாம் சொல்வதற்கு வசதியாக மறந்து விடுவார்கள்.மேற்கு வங்கத்தில் இருந்த கம்யூனிஸ் அரசோ அரசாணை வெளியிட்டு இஸ்லாமிய கொடுரர்கள் செய்த பேரழிவுகளை வரலாற்றில் மறைக்க சொல்லி ஆணையிடும். இதெல்லாம் போலி மதச்சார்பின்மையின் சில நோய்கூறுகள். இந்தியா என்பது ஒரே நாடு என்பதற்கு பல சாட்சிகளும், வரலாற்று உண்மைகளும் பயணம் செய்யும் பொழுது பார்த்துக்கொண்டே வரலாம்,. வேறு, வேறு மொழிகள், உடைகள், வித்யாசமான உணவுப்பழக்கம், இறைவழிபாட்டில், கலை, இலக்கிய ரசனைகளில் வேறு வேறு விதமான மாற்றங்களை தன்னகத்தே கொண்டிருந்தாலும், பண்பாடு , நாகரீகம் என்பதெல்லாம் இமயம் முதல் குமரி வரை ஒரே மாதிரி இருப்பதை காணலாம். ஆலயங்கள், வழி பாட்டு முறைகள், சகிப்பு தன்மை , விருந்தினர்களை போற்றுதல், துறவிகள் மீதான மரியாதை, தாய் ,தந்தைகளை மதித்தல், குடும்ப அமைப்புகள். வட்டார மொழிகளில் தமிழ், பிராகிருத, சமஸ்கிருத மொழிகளின் கலப்புகள். கலைகளில் தெரியும் பிற மொழி கூறுகள்.  நதிகளை தாயாக வணங்குவது . மானுட நேசம் இவை எல்லாமே இந்த தேசம் ஒரே தேசம் என்பதை தொடர்ந்து நிருபித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. என்றெல்லாம் யோசித்துக்கொண்டே புவனேஸ்வரிலிருந்து கோனார்க்  நோக்கி நகர்ந்தேன்.

mus02

கோனார்க்கை பற்றி கேள்விப்படாதவர்கள் இருக்க மாட்டார்கள். பாரதத்தின் மகத்தான கலையாக்கங்களில் ஒன்று. மானுட யத்தனங்களில் மிகச்சிறப்பு வாய்ந்த ஆக்கம். இந்து மதத்தின் ஆறு தொகைகளில் செளரம் எனும் சூரிய வழிபாட்டுத்தொகையின் முக்கியமான கோயிலாக வாழும் ஆலயமாக இன்றும்  நீடித்து நிலைக்கிறது . இதன் தொன்மம் மகாபாராத காலத்தில் இருந்து ஆரம்பிக்கிறது. பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் மகன் சாம்பனுக்கு சாபத்தால் தோல் வியாதி ஏற்படுகிறது . 12 ஆண்டு கால கடின தவத்தின் பயனால் சூரிய தேவரால் பார்க்கப்பட்டு ஆசி வழங்கப்பட்டு தன் நோய் தீர்க்கிறார் யது குல இளவல் என்கிறது பாரதம். வைட்டமின் d குறைபாட்டால் நோய் பீடிப்புக்கு ஆளாகும் யது இளவரசனை சூரிய வெப்பம் சரி செய்கிறது . சூரியன் ஒளியின் கடவுள் , அவருக்கு நன்றி சொல்லும் முகமாக இந்த பேராலயம் பாரத காலத்தில் கட்டப்பட்டதாக தொன்மம் நிலவுகிறது . இன்றைய பாரதத்தின் பெரும்பான்மையான கோயில்கள் ஏதாவது ஒரு பழங்கால நினைவை உயிர்ப்பிக்கவோ, முக்கியமான வரலாற்று, சமூக நினைவுகளை சமூக பொது மனத்தில் இருத்திக்கொள்வதற்காகவோ தான் கட்டப்பட்டதாக இருக்கிறது.

சடங்குகள், பலிகள் பற்றியும் இது போன்ற கண்ணொட்டத்தில் அணுகினால் புதிய திறப்புகள் கிடைப்பதை காணலாம். கடற்கரைக்கு அருகில் உள்ள இந்த இடத்தில் கோயில் இருந்தது என்பதான கண்ணோட்டம், நினைவு சமூகத்தின் பொது மனத்தில் ஆண்டாண்டு காலமாக பேணப்பட்டு வந்திருக்கும். அது தொடர்பான செய்திகள், குறிப்புகள் பாரம்பரிய கலை வடிவமான ஒடிஸி மூலமாகவும், கதையாடல்கள், நாட்டுப்புற பாடல்கள் மூலமாகவும் செய்தி நூற்றாண்டுகள் தோறும், காலந்தோறும் கடத்தப்பட்டு கொண்டிருக்கும். பின்னாளில் வரும் ஏதோ ஒரு அரசன் அந்த இடத்தில் மீண்டும் கோயிலை நிர்மாணிப்பான். கோயில் மீண்டும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் மக்கள் மனதில் நீங்காத இடம் பெறும். அப்படியான ஒரு காலத்தொடர்ச்சி தான் இந்த மாபெரும் கலையற்புதமான கோனார்க் சூரியனார் கோயில். நாகரா பாணியும், சிறிது திராவிட பாணியும் கலந்து கட்டப்பட்ட கோயில் தமிழக கலிங்க கலையின் மிகச்சிறந்த ,தேர்ந்த கலை கலப்பு ஆகும். நூற்றாண்டுகளாக ,ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக கலையில் கொண்டும் கொடுத்தும் பேணிக்காக்கப்பட்டு வந்திருக்கும் நீண்ட உறவு தொடர் சங்கிலி இது. இதன் கோபுர வடிவம் நம் தஞ்சை பெரிய கோவிலை ஒத்து இருக்கும். உயர்த்தில் தஞ்சை பிரகதீஸ்வரர் ஆலயத்தை விட கொஞ்சம் தான் குறைவான கோயில். ஆனால் சிற்ப அற்புதங்கள், அமைப்பு இவற்றிர்க்கு ஈடு இணை வைக்க முடியவே முடியாது. தேர் வடிவில் அமைந்திருக்கும் இந்த ஆலயத்தை பற்றியும் இதனை இடித்து நாசமாக்கிய நயவஞ்சகர்களை பற்றியும், இதை சீர் செய்ய விரும்பிய ஆங்கிலேயர்கள் பற்றியும், செளர வழிபாடு, அதன் பரவல் ,கீழைக்கங்க மன்னர்களின் கொடைகள். திராவிட சிற்பிகள் இவைகளைப்பற்றி வரும் வாரம் தொடர்கிறேன்..

konark early01

மேலதிக தகவலுக்கு : http://mughalinvaders.wordpress.com/2011/10/05/british-sources-confirm-atrocities-against-indians/

(தொடரும்)

போதிசத்வரின் இந்துத்துவம் – 1

பாபா சாகேப் அம்பேத்கரை ஒரு இந்துத்துவ சார்புடையவராக சொல்வது போல கடும் கண்டனத்துக்கு ஆளாகக் கூடிய விசயம் வேறெதுவும் ‘மதச்சார்பற்ற’ இந்தியாவில் இருக்க முடியாது. அது தெய்வகுற்றமாகவே கருதப்படும். திராவிட இனவாதிகளும் தலித்தியம் பேசுவோரும் அதை மிகக்கடுமையாகவே எதிர்ப்பார்கள். அந்த எதிர்ப்புகளுக்கும் வசைகளுக்கும் கண்டனங்களுக்கும் அப்பால் பாபா சாகேப் அம்பேத்கரின் ஒட்டுமொத்த சமூக-தத்துவ சிந்தனைகளின் அடிப்படையில், அவரது மனமண்டலத்தில் இந்துத்துவம் குறித்த கருத்துகள் நேர்மறையாகவும் எதிர்மறையாகவும் எப்படி அறிந்து கொள்ளப்பட்டன இதனை காண்பதே இக்கட்டுரைத் தொடரின் நோக்கம்.

பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் தன் வாழ்க்கை முழுவதும் மானுட நீதிக்காகவும் சமூக விடுதலைக்காகவும் போராடியவர். எனவே வெகு இயற்கையாகவே சாதிய அமைப்பையும் அதில் தன்னியல்பாக உள்ள ஜனநாயக விரோத அநீதியையும் எதிர்த்தவர். இச்சமூக நோயிலிருந்து பாரதம் குணமடைய வேண்டுமென அவர் விரும்பினார்.  இதற்கு சாதி அமைப்பைக் குறித்து தெளிவாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அதற்காக அவர் பாரத சமுதாய வரலாற்றை ஆழ்ந்து அவதானித்தார். அவரளவு பாரத வரலாற்றுக்கு ஒரு முழுமைப்பார்வை அளித்தவர்கள் அவர் காலகட்டத்தில் வேறு எவரும் இல்லை எனலாம். இவ்வரலாற்றுப்பார்வை அவருக்கு ஒரு தெளிவான தரிசனத்தை அளித்தது. இந்த பாரதம் ஒரு பண்பாட்டு ஒற்றுமையைக் கொண்டிருக்கிறது என்பதே அது. ’பிரதியெடுக்க இயலாத பண்பாட்டு ஒற்றுமை’ என பாரதத்தின் பண்பாட்டு ஒருமையை அவர் குறிப்பிடுகிறார். 1916 இல் கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் மானுடவியல் கருத்தரங்கில் அவர் வாசித்த ஆய்வுரையில் அவர் இதை கூறுகிறார்::

”இந்தியா முழுவதும் வாழும் வெவ்வேறுவிதமான மக்கள் ஒன்றாக கலந்துவிடவில்லை என சொல்லமுடியும்தான். இந்தியாவில் பயணிக்கும் ஒருவர் கிழக்குப்பகுதியில் வாழும் மக்கள் மேற்கிலிருந்தும், வடக்குப் பகுதியில் வாழும் மக்கள் தெற்கிலிருந்தும் உடல் தோற்றத்திலும் ஏன் நிறத்திலும் கூட மாறுபடுவதை காணமுடியும். ஆனால் ஒன்றாக கலப்பது மட்டுமே ஒரு மக்களின் ஒருமைத்தன்மையின் ஒரே வரையறை என கருதமுடியாது.  இனக்குழுக்களாக மக்கள் வெவ்வேறாக இருக்கலாம். பண்பாட்டு ஒற்றுமையே ஒருமைத்தன்மையின் அடிப்படை இயற்கையாகும். இதனை கருத்தில் கொண்டால் இந்திய தீபகற்பத்தை போல பண்பாட்டு ஒற்றுமை கொண்ட மற்றொரு நாடு உலகில் இல்லை என்றே நான் கூறத்துணிவேன். அதற்கு பூகோள ரீதியிலான ஒற்றுமை மட்டும் இல்லை. அதற்கு மேலாக ஒரு அடிப்படையான ஒற்றுமை – மற்றொரு பிரதியெடுக்க முடியாத பண்பாட்டு ஒற்றுமை இந்நிலப்பரப்பை அதன் ஒரு முனையிலிருந்து மறுமுனை வரை இணைக்கிறது” [1]

இப்பண்பாட்டு ஒற்றுமையில் ஒரு பிரச்சனையாக பின்னிழுக்கும் சக்தியாக சாதியை பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் காண்கிறார். ஏனெனில் ‘ஏற்கனவே ஒன்றாகிவிட்ட ஒன்றை அது துண்டுகளாகப் பிரிக்கிறது.’ அதாவது பண்பாட்டு ஒற்றுமை என்பதன் அடிப்படையில் தேசிய உணர்வு இந்தியர்களுக்கு உருவாகாமல் சாதியம் தடுக்கிறது. இந்தியர்களை ஒரு தேசமாக்க வேண்டிய பண்பாட்டு ஒற்றுமையை சிதைக்கிறது.

ஆனால் பாபா சாகேப் ஒரு யதார்த்தவாதி. பண்பாட்டு ஒற்றுமை குறித்து கவிதைகளில் மூழ்கி யதார்த்தத்தை மறந்துவிடுபவர் அல்ல அவர். பாரதத்தின் பண்பாட்டு ஒற்றுமை என்கிற பிரச்சனையை குறித்து 1941 இல் அவர் மீண்டும் விவாதிக்கிறார். பாகிஸ்தான் பிரிவினை கோரிக்கை எழுந்த போது. பல இந்திய தேசியவாதிகள் பிரிவினையை எதிர்த்த போது பாபா சாகேப் தெள்ளத்தெளிவாக பாகிஸ்தான் கோரிக்கையை ஆதரிக்கிறார். அதற்காக அவர் முன்வைக்கும் காரணங்கள் மேலே சொன்ன பண்பாட்டு ஒற்றுமை என்பதன் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்பட்ட இந்திய தேசியத்தின் மீதாக எழுகின்றன:

”ஒற்றுமை சாஸ்வதமாக நீடிக்க வேண்டுமென்றால் அது ஒரு உணர்ச்சிபூர்வமான உறவின் அடிப்படையில் அமைய வேண்டும். சுருக்கமாக சொன்னால் ஆன்மிகத்தன்மை கொண்டதாக அமைய வேண்டும். இந்த ஒளியில் நாம் பார்த்தால் பாகிஸ்தானுக்கும் ஹிந்துஸ்தானுக்கும் இருப்பதைக் காட்டிலும் பர்மாவுக்கும் ஹிந்துஸ்தானுக்கும் ஆன்மிக ஒற்றுமை உள்ளது” [2]

ஹிந்துக்களும் பௌத்தர்களுக்கும் ஒரே ஆன்மிக பண்பாட்டின் அங்கங்கள் எனும் பார்வை பாபா சாகேப்பின் கருத்தாக்கங்களில் ஒரு அடிப்படை உண்மையாக கருதப்படுவதை காணலாம். பிரிவினையை நியாயப்படுத்த அவர் கூறிய காரணமானது: ”சீக்கிய கோடலியால் கூட வட இந்தியாவில் வளர்ந்து வேர் விட்டு நிற்கும் இஸ்லாமிய விருட்சத்தை வெட்ட முடியவில்லை என்பதாகும். சீக்கியத்தால் கூட ’வட இந்தியாவை ஹுயூஸ் ஸ்வாங்க் கண்ட போது இருந்த அந்த ஆன்மிக பண்பாட்டு ஒற்றுமை நிலைக்கு கொண்டு செல்லமுடியவில்லை” என விசனப்படுகிறார் டாக்டர்.அம்பேத்கர்.[3]

அவர் எப்போதுமே ஹிந்துக்களை ஒரு உலகளாவிய பண்பாட்டு-மத மோதலில் பலவீனமானவர்களாகவும் ஒற்றுமையின்றி இருப்பவர்களாகவும் கண்டார். இந்து ஒற்றுமை என்பது சாதியத்தால் பிளவுண்டு கிடக்கும் வரை தற்காலிக உணர்ச்சிபூர்வமாக மட்டும் இருக்குமே அல்லாது நீடித்து சமூகரீதியாக விளங்க முடியாது. 1933 இல் மகாத்மா காந்தி டாக்டர். அம்பேத்கரிடம் தமது ஹரிஜன் பத்திரிகைக்கு ஒரு செய்தியை அளிக்குமாறு கேட்டார். அதற்காக அண்ணல் அம்பேத்கர் அளித்த செய்தி மிகவும் வெளிப்படையாகவும் தீர்க்கதரிசனம் கொண்டதாகவும் அமைந்தது:

”ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் சாதிய அமைப்பின் விளைவே ஆவர். சாதிகள் இருக்கும் வரை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும் இருந்தே தீர்வர். அவர்கள் விடுதலை அடைய சாதி அமைப்பு அழிவதை தவிர வேறுவழியில்லை. இனிவரும் நாட்களில் வரவிருக்கும் போர்களில் ஹிந்துக்கள் உயிர்வாழ ஹிந்து மதம் இந்த துர்நாற்றமெடுக்கும் தீமையான கொள்கையிலிருந்து விடுபட வேண்டும்”.[4]

’வரவிருக்கும் போர்கள்’ என பாபா சாகேப் விவரிப்பவை விரைவில்-1940களில்- இந்து சமுதாயம் சந்தித்த பிரிவினை கலவரங்களே. இக்கலவரங்கள் இஸ்லாமிய அரசியல் சக்திகளால் தெளிவாகத் திட்டமிடப்பட்டு இந்துக்கள் மீது ஏவப்பட்டன. ஒற்றுமையற்ற இந்து சமுதாயம் இக்கலவரங்களில் கடுமையாக அடிபட்டது. இந்து சமுதாயத்தை காப்பாற்ற சாதியமற்ற மாற்றுவழிகள் குறித்த தொடர்ந்த தேடல் பாபா சாகேப்பை பௌத்தத்திடம் கொண்டு வந்து சேர்த்தது.

பாபா சாகேப்பின் மிகச்சிறந்த நூல்களில் ஒன்று –”சாதி அழிப்பு” ( ‘Annihilation of Caste’, 1944). இந்நூலில் இந்து மதத்துக்கு பிற மதத்தவரை மதம் மாற்றுவதற்கு சாதி ஒரு தடையாக விளங்குவதை டாக்டர் அம்பேத்கர் சுட்டிக் காட்டுகிறார். இங்கு பாபா சாகேப் முன்வைக்கும் ஒரு பார்வை: சாதியம் சுத்தமாக இல்லாத வருங்கால போராட்ட களத்தில் சம வலிமையுடன் செயல்பட தயாரான ஒரு இந்து சமுதாயத்துக்கான வரைபடத் திட்டத்தை. இது இந்து மதம் ஜீவிக்க மட்டுமல்லாது பரந்து எங்கும் விரிவடையவும் தேவையான ஒரு திட்ட வரைவையே அவர் முன்வைக்கிறார்:

”சாதி இருக்கும் வரை சங்கதன் (Sangathan – இந்து சமுதாய ஒற்றுமைக்கு இந்துத்துவர்கள் பயன்படுத்தும் பதம்) சாத்தியமில்லை. சங்கதன் ஏற்படாதவரை ஹிந்து என்றென்றைக்கும் வலிமையில்லாமல் பலவீனனாகவே இருப்பான்…. ஒரு சமுதாயத்தை பீடிக்கக் கூடிய மிக மோசமான நோய் (தன் சமுதாய மக்களின் துயரத்தில்) அக்கறையின்மையாகும். ஏன் இந்து இத்தனை அக்கறையின்றி இருக்கிறான்? என் சிந்தனையின்படி இந்த அக்கறையின்மைக்கு காரணம் சாதி அமைப்பே. அதுவே சங்கதனை , ஒரு நல்ல நோக்கத்துக்காக கூட சமுதாய ஒத்துழைப்பை இல்லாமல் ஆக்கியுள்ளது”.[5]

இந்த சூழலில் பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் இந்து சமுதாயத்தில் சமூக புரட்சியை உருவாக்க முனைந்த சீர்திருத்த போராளிகளிடம் எத்தனை அன்பும் வெளிப்படையாக பாராட்டும் மனமும் கொண்டிருந்தார் என்பது முக்கியமானது. குறிப்பாக, வீர சாவர்க்கர் மற்றும் சுவாமி சிரத்தானந்தர்.

வீர சாவர்க்கரை பொறுத்த வரையில் சாஸ்திர அடிப்படையிலான சாதி அமைப்பு ஒரு மனநோய். இந்த சமூக மனநோய்க்கான மருந்து இந்த சாஸ்திரங்களை நம்பாமல் நிராகரிப்பதுதான்.[6] இந்து சனாதன ஆச்சாரவாதிகள் வர்ணாசிரமத்தை விடாமல் உடும்பு பிடியாக பிடித்துக் கொண்டிருந்த போது வீர சாவர்க்கர் வார்த்தைகள் நீர்க்காமல் கூறினார்:

ஸ்ரீகுருஜி கோல்வல்கர், வீர சாவர்க்கர் – ஒரே மேடையில்

”சாதி பிரிவுகளும் சாதுர் வர்ண அமைப்பும் வெறும் பழக்கங்களே. அவற்றுக்கும் சனாதன தர்மத்துக்கும் எவ்வித தொடர்பும் இல்லை… இன்று சாதி அமைப்பு என்கிற பெயரில் நிலவும் திரிபுகள் அழிந்தால் அதனால் சனாதன தர்மம் ஒன்றும் செத்துவிடாது”.[7]

தீண்டாமையை பொறுத்தவரை சாவர்க்கரின் வார்த்தைகள் ஹிந்து சமுதாயத்தில் ஒரு ஒற்றைக்குரலாக வேதனையுடன் ஒலித்தது::

”நம் சகோதரர்களில் லட்சக்கணக்கானவர்களை தீண்டத்தகாதவர்களென்றும், விலங்குகளைக் காட்டிலும் கீழானவர்களாகவும் பார்க்கும் பார்வை மனித குலத்துக்கும் நம் ஆன்மாவுக்கும் அவமானம் தீண்டமை கொடுமை முழுமையாக அழிக்கப்படவேண்டும் என்பது என் திடமான உறுதியாகும். தீண்டாமை அழிக்கப்படுவதுதான் ஹிந்து சமுதாயத்துக்கு நன்மை. இந்து சமுதாயத்துக்கு நன்மையோ இல்லையோ, ஏன் நன்மை ஏதாவது இதனால் இருந்தது என்றாலும் கூட, இந்த கொடுமை அழிக்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில் அறத்தின் அடிப்படையில், நீதியின் அடிப்படையில், மானுடத்துவத்தின் அடிப்படையில் தீண்டாமையை அழிப்பதுதான் மிக முதன்மையான அறக் கடமையாகும்..” [8]

சாவர்க்கர் ரத்னாகிரியில் இருந்தபோது அவரது நடவடிக்கைகள் அவரது போக்கு வரவு அனைத்துமே பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருந்தது. எனினும் அவர் தலித்துகளின் விடுதலைக்காக பாடுபட்டார். ரத்னாகிரியில் நடந்த மகர் சம்மேளனத்துக்கு தலைமை தாங்க சாவர்க்கர் அழைக்கப்பட்டார். ரத்னாகிரிக்கு அம்பேத்கர் வந்த போது ஏற்கனவே ஏற்பாடான சில நிகழ்ச்சிகளால் சாவர்க்கரை அம்பேத்கர் சந்திக்க இயலவில்லை. இது குறித்து பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் வீர சாவர்க்கருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் குறிப்பிடுகிறார்:

”ஆனால் நான் இந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி நீங்கள் செய்து வரும் பணிக்கு என் பாராட்டுக்களை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் ஹிந்து சமுதாயத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக வேண்டுமென்றால் தீண்டாமையை அகற்றினால் மட்டும் போதாது; அதற்கு சாதுர்வர்ண கோட்பாடும் அழிய வேண்டும். இந்த உண்மையை புரிந்து கொண்டுள்ள வெகுசில தலைவர்களில் நீங்களும் ஒருவர் என்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்”.[9]

1933 இல் பாபா சாகேப் அம்பேத்கரின் ஜனதா சிறப்பு இதழ் வீர சாவர்க்கர் செய்து வரும் சமூக சீர்திருத்த பணிகளால் தலித்துகளுக்கு கிடைக்கும் பங்களிப்பு கௌதம புத்தரின் பங்களிப்புக்கு குறையாதது என புகழ்ந்தது.[10] பின்னர் 1948 இல் மகாத்மா காந்தி கொலையில் சாவர்க்கர் கைது செய்யப்பட்ட போது, அம்பேத்கர் அவருக்கு உதவினார். காந்தி கொலை குறித்த மிகவும் ஆதார பூர்வமான விரிவான வரலாற்று நூல் ‘காந்தியை கொன்றவர்கள்’ (‘The Men Who Killed Gandhi’, 1978) என்பதாகும். இதை எழுதிய மனோகர் மல்கோன்கர் 2008 இல் வெளியான இந்நூலின் பதிப்புக்கான முகவுரையில் ஒரு விஷயத்தை வெளிப்படுத்தினார். 1978 பதிப்பில் அரசாங்கம் சில தரவுகளை வெளியிடக் கூடாது என நிர்ப்பந்தித்து அத்தரவுகள் வெளிவராமல் செய்தது. அவற்றுள் ஒன்று ’திரு.சாவர்க்கரின் வழக்கறிஞரான போபட்கருக்கு டாக்டர்.பீமராவ் அம்பேத்கர் அளித்த ரகசிய உறுதி: சாவர்க்கர் இந்த கொலை வழக்கில் பலவீனமான ஆதாரத்தின் பெயரிலேயே சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறார் என்பதுதான்.[11]

டாக்டர் அம்பேத்கரால் மிகவும் மதிக்கப்பட்ட மற்றொரு இந்து சமுதாய தலைவர் சுவாமி சிரத்தானந்தர் ஆவர். சுவாமி இந்து சங்கதன் இயக்கத்தின் முன்னணியில் நின்றவர் ஆவார். சங்கதன் ஏற்பட சாதியம் அழிய வேண்டுமென்பதில் திடமான உறுதி கொண்டவர் சுவாமிஜி அவர்கள்.

சுவாமி சிரத்தானந்தர் ஒரு அச்சமற்ற தேசபக்தர். கிலாபத் இயக்கத்தின் போது காந்திய இயக்கத்தில் இணைந்தவர். ஜாலியன்வாலாபாக் படுகொலைக்கு பிறகு அமிர்தசரஸில் காங்கிரஸ் நிகழ்ச்சி ஒன்றை நடத்த எவரும் துணிவுடன் முன்வராத போது தானே முன்னின்று அதனை நடத்தியவர். மகாத்மா காந்தி தலித்துகள் முன்னேற்றத்துக்காக காங்கிரஸுக்குள் உருவாக்கிய இயக்கத்தில் சுவாமியும் இணைந்திருந்தார்.

ஆனால் விரைவில் அவர் காந்திய தலைமை அவர் விரும்பிய அளவு தலித் விடுதலையில் ஆர்வமோ வேகமோ காட்டவில்லை என்பது அவருக்கு புரிந்தது. எனவே விரக்தியுடன் அவர் மகாத்மா காந்திக்கு 1921 இல் கடிதம் எழுதினார்.:

சுவாமி சிரத்தானந்தர்

”டெல்லி மற்றும் ஆக்ராவில் உள்ள தலித் சமுதாயத்தினர் கேட்பது என்ன? இந்துக்களும் முகமதியர்களும் பயன்படுத்தும் கிணறுகளிலிருந்து தாங்களும் தண்ணீர் எடுக்க அனுமதிக்கப்பட வேண்டுமென்று கேட்கிறார்கள். இந்துக்களின் தண்ணீர் பந்தல்களில் அவர்களுக்கு இலைகளிலும் மூங்கில்கள் மூலமாகவும் தண்ணீர் கொடுக்கப்படாமல் நேரடியாக தண்ணீர் வழங்க உரிமை கேட்கிறார்கள். இது கூட காங்கிரஸ் கமிட்டியால் பெற்றுத்தர பெரிய விஷயமாக இருக்கிறது….

நாகபுரியில் அடுத்த 12 மாதங்களில் சுவராஜ்யம் வெல்வதற்கு முதல் விதியாக தலித்துகளுக்கு அவர்களின் உரிமைகள் கொடுக்கப்பட வேண்டுமென்பதை நீங்கள் முன்வைத்தீர்கள். ஆனால் அதை அடைந்தோமா என்பதை குறித்த கவலையில்லாமல் செப்டம்பர் 30 வரை அந்நிய துணிகள் பகிஷ்கரிக்கப்பட்டால் அக்டோபர் ஒன்றாம் தேதி சுவராஜ்யம் வந்துவிடும் என அறிவிக்கிறீர்கள்… என் குறைந்த சக்தியை நான் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் உயர்வுக்காக பயன்படுத்தப்படவே நான் விரும்புகிறேன். நம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் நலம் பெறுவதற்கு முன்னால் நாம் பெறும் சுவராஜ்ஜியம் இந்திய தேசத்துக்கு எவ்விதத்தில் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்பது எனக்கு தெரியவில்லை” [12]

1922 இல் சுவாமி சிரத்தானந்தர் தலித்துகளுக்காக காங்கிரஸ் ஏற்படுத்திய உபகுழுவிலிருந்து ராஜினாமா செய்ய வைக்கப்பட்டார். தொடர்ந்து 19 ஆகஸ்ட் 1923 இல் வாரணாசியில் நடந்த ஹிந்து மகாசபை வருடாந்திர மாநாட்டில் அவர் ஹிந்து சமுதாயத்தில் சாதியத்தை அழிக்க ஒரு பெரும் திட்ட வரைவை அவர் முன் வைத்தார். இந்து மகாசபை கூட்டத்துக்கு வந்திருந்த சனாதனிகள் இதை கடுமையாக எதிர்த்தார்கள். இந்து மகாசபையே இரண்டாக உடையும் அளவுக்கு நிலை மோசமானது. சுவாமி சிரத்தானந்தர் கொண்டு வந்த தீர்மானம் இதுதான்:

ந்து சமுதாயத்திலிருக்கும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதி செய்யும் விதத்தில் அவர்களை இந்து சமுதாயத்தில் ஒருங்கிணைந்த ஒரு பாகமாக கருதும் விதத்தில், இச்சான்றோர் சமுதாயத்தில் ஒன்றாக அவர்களை இணைக்கும் விதத்தில் எல்லா இந்துக்களும் கொண்ட இந்த சபையானது பின்வரும் விசயங்களை முன்வைக்கிறது:

(அ) மிகவும் தாழ்த்தப்பட்ட ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்தினரும் எல்லா பொது கிணறுகளிலிருந்தும் நீர் எடுக்க முடியும்.

(ஆ) பொது தண்ணீர் பந்தல்களில் எப்படி இந்து சமுதாயத்தின் மிக உயர்ந்ததாக கருதப்படும் உறுப்பினர்களுக்கு தண்ணீர் வழங்கப்படுகிறதோ அதே விதத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாய மக்களுக்கும் தண்ணீர் வழங்கப்பட வேண்டும்.

(இ) ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாய மக்கள் தாம் விரும்பும் எந்த பொதுப்பகுதியிலும் அவர்களது சமுதாய கூட்டங்களையும் விழாக்களையும் நடத்த வேறெந்த உயர்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தினரையும் போல அனுமதிக்கப்பட வேண்டும்.

(ஈ) ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்தினரது ஆண் பெண் இருபால் குழந்தைகளும் எல்லா அரசாங்க தேசிய மற்றும் இதர பிரிவு பள்ளிக்கூடங்களிலும் அனுமதிக்கப் படுவதுடன், அவர்கள் இந்து மற்றும் இந்துவல்லாத பிற குழந்தைகள் போலவே அமரவும் கல்வி கற்பிக்கப்படவும் வழி செய்யப்பட வேண்டும்.[13]

சுவாமிஜி வெறும் தீர்மானங்களுடன் நின்றுவிடக்கூடியவரல்லர். டெல்லியில் ‘தலித் உத்தார் சபா’ எனும் அமைப்பை ஏற்படுத்தி தலித் விடுதலைக்காக உழைத்தார். அவர் சேவை 23 டிசம்பர் 1926 இல் ஒரு இஸ்லாமிய மதவெறியனின் துப்பாக்கி குண்டுகளுக்கு அவர் பலியாகும் வரை தொடர்ந்தது.

டாக்டர் அம்பேத்கர் சுவாமி சிரத்தானந்தரை மிகவும் மதித்தார். அரசியல் கட்சியாக இந்து மகாசபையின் செயல்பாடுகளில் பாபா சாகேபுக்கு கடும் விமர்சனங்கள் இருந்தன. ஏனெனில் அக்கட்சியில் பல சாதியவாதிகள் இருக்கத்தான் செய்தார்கள். ஆனால் தலித்துகளின் உரிமையை காப்பாற்றுவதில், அவர்களுக்காக போராடுவதில் சுவாமி அவர்கள் தனித்தன்மையுடன் திகழந்தார். சுவாமி சிரத்தானந்தர் காங்கிரஸின் ஒடுக்கப்பட்டோருக்கான உபகமிட்டியிலிருந்து ராஜினாமா செய்ய வைக்கப்பட்டதை வேதனையுடன் பாபா சாகேப் இவ்வாறு விமர்சிக்கிறார்:

”ஏன்? இந்த திட்டம் ஏதோ சாதாரண அளவில் ஐந்து லட்சத்துக்கு அதிகம் செலவளிக்க வேண்டிய அவசியமில்லாத அளவில் இருக்க வேண்டுமென்பதாலா? சுவாமி சிரத்தானந்தரை அவர்கள் தங்கள் கமிட்டியில் சேர்த்ததன் மூலம் காங்கிரஸார் ஒரு தவறு செய்துவிட்டார்கள். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்காக ஒரு பெரும் திட்டத்துடன் சுவாமி அவர்களை எதிர்நோக்கும் போது அவர்கள் அதை விழுங்கவும் முடியாமல் கக்கவும் முடியாமல் சமாளிக்க, அவரை செயல்படுத்த விடாமல் இருந்தனர்…சுவாமி சிரத்தானந்தரே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் மிகவும் தீவிரமான போராளி. அவர் கமிட்டியில் இருந்திருந்தால் அவர் நிச்சயமாக ஒரு நல்ல விரிவான திட்டத்தை ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்துக்ககா கொண்டு வந்திருப்பார். காங்கிரஸ் அவரை கமிட்டியில் விரும்பவில்லை என்பதும் அவர் கொண்டு வரும் திட்டங்கள் குறித்து அஞ்சியது என்பதும் அவருக்கும் அன்றைய காங்கிரஸ் பொது செயலாளரான பண்டிட் மோதிலால் நேருவுக்குமான கடிதப்போக்குவரத்திலிருந்து புரிகிறது …”[14]

அம்பேத்கர் சிரத்தானந்தரை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் ஆகச்சிறந்த மிகவும் உண்மையான போராளி ( ‘the greatest and most sincere champion of the Untouchables’) என கருதியது மிக முக்கியமானதாகும். ஏனெனில் காந்திக்கு பதில் தானே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் தலைவராக வர வேண்டுமென பாபா சாகேப் கருதியதால் தான் அவர் மகாத்மாவை எதிர்த்தார் எனும் பிரச்சாரத்தை இது முறியடிக்கிறது. தலித் விடுதலைக்காக உண்மையான போராளிகளை அவர் மனம் திறந்து பாராட்டியவர்.

இந்த முழுமையான தலித் விடுதலை பார்வையே அவரை தலித் விடுதலையை ஹிந்து சங்கதனின் ஒரு முக்கிய மைய அம்சமாக முன்வைக்க செய்தது. கோவில் நுழைவு போராட்டத்தை அவர் அணுகிய விதம் இதை தெளிவுப்படுத்தும். அவர் மத நம்பிக்கை அல்லது இறைவழிபாடு என்பதற்காக ஆலய நுழைவை வற்புறுத்தவில்லை. தலித்துகளை கோவிலுக்குள் அனுமதிப்பது வரலாற்று ரீதியாக அவர்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட உரிமை, மேலும் இந்துக்களின் வரலாற்று கடமை என்பதாகவே அவர் அதை பார்த்தார். 1927 இல் இது குறித்து அவர் அளித்த அறிக்கை இதை தெளிவுபடுத்தும்:

”நாங்கள் அழுத்தமாக சொல்ல விரும்பும் மிக முக்கியமான விஷயம் இறை வடிவத்தை தரிசிக்க விரும்பி அல்ல நாங்கள் ஆலயப்பிரவேசத்துக்காக போராடுவது… இந்துத்துவம் என்பது எந்த அளவுக்கு உயர்த்தப்பட்ட சாதி இந்துக்களுக்கு சொந்தமோ அதே அளவு ஒடுக்கப்பட்ட தீண்டத் தகாதவர்கள் என ஆக்கப்பட்ட இந்துக்களுக்கும் சொந்தம்.

இந்துத்துவத்தின் வளர்ச்சிக்கும் பெருமைக்கும் தலித் இந்துக்களான வால்மீகி, வியாத கீதையை எழுதிய மகரிஷி,  சோக்கா மேளா, ரோகிதாஸ் ஆகியோர் உழைத்துள்ளனர். எப்படி வசிஷ்டர் போன்ற பிராம்மணர்களும், கிருஷ்ணர் போன்ற க்ஷத்திரியர்களும், ஹர்ஷர் போன்ற வைசியர்களும் துக்காராம் போன்ற சூத்திரர்களும் இந்துத்துவத்தின் மேன்மைக்கு உழைத்துள்ளனரோ அதே போல ஒடுக்கப்பட்ட இந்துக்களும் பங்களித்துள்ளனர். ஒடுக்கப்பட்ட இந்துக்களிலிருந்து ஒட்டுமொத்த இந்துக்களின் பாதுகாப்புக்காக போராடிய சித்நாக மகர் போன்ற வீர புருஷர்கள் எண்ணற்றோர் ஆவர். எனவே இந்துத்துவத்தின் பெயரில் எழுப்பப்படும் கோவில் காலம் காலமாக ஒடுக்கப்பட்ட மற்றும் இதர இந்துக்களின் தியாகங்களினால் உருவானதாகும். எனவே இந்துத்துவத்தின் கோவில் அனைத்து இந்துக்களுக்கும் சாதி வேறுபாடின்றி திறந்துவிடப்பட வேண்டும்”.[15]

இங்கு பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் இந்து மத கோவில் என்றோ இந்து கோவில் என்றோ சொல்லாமல் இந்துத்துவத்தின் கோவில் என கூறுவது கவனிக்கத்தக்கது. ஆலய நுழைவு ஒரு உருவகம் அல்லது சமூகக் குறியீடு மட்டுமே. அதனை ஆதிக்க சாதி இந்துக்கள் எதிர்கொள்ளும் விதமே இந்துத்துவத்தின் இந்த பாகங்களை ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் ஏற்பதா வேண்டாமா என்பதை நிர்ணயிக்கும். நிர்ணயித்தது. இந்து மதத்தலைவர்கள், சமுதாய தலைவர்கள் அனைவருமே அம்பேத்கருக்கு ஏமாற்றம் அளித்தனர். எனவே 13 அக்டோபர் 1935 இல் பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் தமது வரலாற்று முக்கியத்துவம் கொண்ட பிரகடனத்தை வெளியிட்டார்:

“நான் இந்துவாக பிறந்துவிட்டேன் அது என் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது. ஆனால் உங்களுக்கு ஒரு வாக்குறுதி கொடுக்கிறேன். நான் இந்துவாக இறக்க மாட்டேன்”.

சனாதனி இந்து ஆச்சார வாதிகளுக்கு, அரைகுறை சீர்திருத்த வாதிகளுக்கு இது ஒரு சரியான அடி. ஒட்டுமொத்த இந்து சமுதாயத்துக்கு இது அதிர்ச்சி வைத்தியம். ஆனால் இந்து ஆச்சாரவாத தலைவர்கள், மடாதிபதிகள், ஆதீன கர்த்தர்கள், ஜெகத்குருக்கள் எவரும் இதன் முக்கியத்துவத்தை உணரவில்லை. இந்துத்துவர்கள், இந்து தேசியவாதிகள் (Hindu Nationalists) மட்டுமே பாபா சாகேப்பிடம் வந்து உரையாடினர். இந்து சமய சாதியவாதிகளால் மிகவும் மனம் புண்பட்டிருந்த நிலையிலும் பாபா சாகேப் இந்த இந்துத் துவர்களின், இந்து தேசியவாதிகளின் உணர்ச்சிகளுக்கும் அச்சத்துக்கும் மதிப்பு கொடுத்து உரையாடினார். டாக்டர் பாலகிருஷ்ண சிவராம மூஞ்சேயுடன் அவர் இது குறித்து விரிவாக பேசினார்.

டாக்டர் அம்பேத்கர் அவதானிக்கிறார்:

“மதமாற்றத்தின் பின்விளைவுகள் ஒட்டுமொத்த தேசத்துக்கும் என்னவாக இருக்கும் என்பதையும் நாம் மனதில் கொள்ள வேண்டும். இஸ்லாமுக்கோ கிறிஸ்தவத்துக்கோ மதம் மாறுவது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை தேசியத்தன்மை இழக்க வைத்துவிடும். அவர்கள் இஸ்லாமுக்கு சென்றால் இஸ்லாமிய மக்கள் தொகை இருமடங்காகிவிடும் இஸ்லாமிய மேலாதிக்கத்தின் ஆபத்து உண்மையானதாகிவிடும். கிறிஸ்தவத்துக்கு மாறினால் கிறிஸ்தவ மக்கள் தொகை அதிகரிக்கும். பிரிட்டனுக்கு இந்தியா மீதான பிடி இன்னும் பலப்பட்டுவிடும். மாறாக ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் சீக்கியத்தை தழுவினால் அவர்கள் தேசத்தின் தலைவிதிக்கு சேதம் வாராமல் காப்பார்கள் என்பதுடன் அவர்கள் தேசியத்தன்மையை இழக்கவும் மாட்டார்கள்.” [16]

பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் எப்போதுமே இந்த விசயத்தில் மிகவும் கவனமாக இருந்தார். நீதிக்கும் விடுதலைக்கும் போராடும் அதே நேரத்தில் தமது மக்கள் தேசியத்தன்மையை இழந்துவிடக்கூடாது. தலித்துகள் சாதிய இந்து மதத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றேயாக வேண்டும் – ஆனால் இந்துப் பண்பாட்டை அவர்கள் இழந்துவிடக் கூடாது. இந்து யார் என்பதன் வரையறையில் இதற்கான பிரச்சனை பின்னிப் பிணைந்திருந்தது.

பிரிவினை குறித்த விரிவான அலசலின் போது டாக்டர் அம்பேத்கர் இந்துக்கள் குறித்த சாவர்க்கரின் வரையறையை கவனமாக ஆராய்கிறார்:

வீர சாவர்க்கர்

திரு.சாவர்க்கரின் பார்வையில் இந்து என்பவன் “…பாரதபூமியை சொந்தமாக கருதுபவன், சிந்து முதல் சமுத்திரம் வரையான பாரதத்தை தந்தையர் தேசமாகவும் புண்ணிய பூமியாகவும் கருதுபவன். அவன் தோன்றிய தேசமாகவும் அவனது சமயங்களின் தொட்டிலாகவும் கருதுபவன். எனவே வேதமதம், சனாதனம், ஜைனம், பௌத்தம், லிங்காயுத்துகள், சீக்கியர், ஆரிய சமாஜிகள், பிரம்ம சமாஜிகள், தேவசமாஜிகள், பிரார்த்தனா சமாஜிகள்  மற்றும் இந்திய மண்ணில் தோன்றிய சமயத்தவர் அனைவரும் இந்துக்கள்; இந்து சமுதாய  உறுப்பினர்.”…

இவ்வரையறையில் இந்து என்கிற பதம் மிகவும் கவனத்துடனும் எச்சரிக்கையுடனும் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. இது திரு.சாவர்க்கர் தாம் கொண்டுள்ள இரு நோக்கங்களை பூர்த்தி செய்யும் விதத்தில் உருவாக்கப் பட்டுள்ளது. முதலில் முஸ்லீம்கள், கிறிஸ்தவர்கள், பார்ஸிகள் மற்றும் யூதர்களை இந்து எனும் வரையறையிலிருந்து நீக்குகிறது. இது இந்தியாவை புனிதபூமியாக கருதுவோர் என்பதன் மூலம் செய்யப்படுகிறது. இரண்டாவதாக வேதங்களின் புனிதத்தன்மையை இந்து என்பதற்கான வரையறையாக கருத வேண்டியதில்லை என கூறுவதன் மூலம் பௌத்தர்கள் சமணர்கள் மற்றும் சீக்கியர் ஆகியோரை இந்து எனும் வரையறைக்குள் கொண்டு வருகிறது.  இதன் மூலம் ஆதிவாசி மலைவாழ் மக்களும் இந்துக்கள் ஆகின்றனர். ஏனெனில் அவர்கள் எந்த மதநம்பிக்கை கொண்டவராக இருந்தாலும் பாரதம் அவர்களுக்கும் தந்தைபூமியும் புனித பூமியும் ஆகும்.[17]

ஆனால் அம்பேத்கர் இந்த வரையறையால் திருப்தி அடைந்திடவில்லை. பண்பாட்டு ஒற்றுமை என்பது தேசிய ஒருமைப்பாடாக பரிணமிக்க வேண்டுமென அவர் விரும்பினார். இந்துக்கள் இன்னும் ஒரு தேசியத்தன்மையை பெறவில்லை என்பதை அவர் உணர்ந்தார். சாதியத்தால் துண்டாடப்பட்டு விளங்குகிறார்கள். பாரதம் ஒரு தேசியமாக பரிணமிக்க ஒருமைப்பாட்டுக்கான நவீன சட்டகங்கள் தேவை. அவை சமுதாய அரசியல் தளத்தில் அவர்களை ஒற்றுமைப்படுத்த வேண்டு,. பின்னாட்களில் அவர் தமது ஹிந்து சிவில் சட்டத்தின் வரைவில் இந்துக்களை வரையறை செய்யும் போது வீர சாவர்க்கரின் வரையறையின் தாக்கத்தை நாம் அதில் காணலாம்:

இந்து சிவில் சட்டம்,

(அ) எல்லா இந்துக்களுக்கும் பொருந்தும், அதாவது இந்து மதத்தை அதன் அனைத்து விதங்களிலும் வளர்ச்சிகளிலும் பின்பற்றும் அனைவருக்கும் பொருந்தும் இது லிங்காயத்துகள், வீர சைவர்கள், பிரம்ம சமாஜத்தினர், பிரார்த்தனா சமாஜத்தினர் மற்றும் ஆரியசமாஜிகளையும் உள்ளடக்கியது

(ஆ) பௌத்த, சமண, சீக்கிய மதங்களை சார்ந்தவர்களுக்கும் பொருந்தும்.

(இ) (i) மேற்கண்ட வரையறைகளின் படி இந்துக்களாக விளங்கும் பெற்றோருக்கு சட்டரீதியாகவோ புறம்பாகவோ பிறந்த எந்த குழந்தைக்கும் பொருந்தும் (ii) மேற்கண்ட வரையறைகளின் படி இந்துவாக பெற்றோரில் ஒருவர் இருக்க சட்டரீதியாகவோ புறம்பாகவோ பிறந்த எந்த குழந்தையும் அப்பெற்றோரின் சமுதாய உறுப்பினராக வளர்க்கப்படும் போதும் பொருந்தும்.

(ஈ) மேலும் இந்து மதத்துக்கு மதம் மாறியவருக்கும் பொருந்தும்.

(உ) இந்த சட்டம் முஸ்லீம், கிறிஸ்தவர், பார்ஸி மற்றும் யூத சமயத்தில் சேராத அனைவருக்கும் பொருந்தும். [18]

இதற்குக் குறிப்பாக சில பிரிவினைவாதிகள் கலகக்குரல் எழுப்பினார்கள். எப்படி பௌத்தர்கள், ஜைனர்கள், சீக்கியர்களையெல்லாம் இந்துக்களாக கருதமுடியும்? என்று கேள்வி எழுப்பினார்கள்.  பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் பதிலளித்தார்:

”ஹிந்து சட்டம் சீக்கியர்களுக்கும் பௌத்தர்களுக்கும் ஜைனர்களுக்கும் பொருந்துவதாக இருப்பது ஒரு வரலாற்று வளர்ச்சியாகும். புத்தர் வைதீக பிராம்மணர்களிடமிருந்து வேறுபட்டது சமய விஷயங்களில் மட்டுமே. சட்டத்தை அவர் அப்படியே விட்டுவிட்டார். தம்மை பின்பற்றுவோருக்கென புதிய சட்டத்தை அவர் உருவாக்கவில்லை. மகாவீரர் மற்றும் பத்து சீக்கிய குருக்களுக்கும் இதுவே பொருந்தும்”.[19]

ஸ்மிருதிகளின் அடிப்படையில் அமைந்த இந்து மதத்தை முடைநாற்றம் வீசுவதாக வெறுத்த அம்பேத்கருக்கு ஹிந்து பண்பாட்டின் மீது ஏன் இத்தனை பற்றும் பாசமும்? இவை அவரது செயல்களில் எண்ணங்களில் எப்படி எல்லாம் பிரதிபலித்தன? அவற்றை தொடர்ந்து காணலாம்.

(தொடரும்)


[1] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Castes in India: Their Mechanism, Genesis and Development, (Originally  a paper presented at an Anthropology Seminar at Columbia University on 9th May 1916), Siddharth Books, 1945:2009 p.7

[2] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Thoughts on Pakistan, Thacker & Co., 1941, p.60

[3] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, ibid. p.59

[4] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Message published in Harijan dated 11-Feb-1933

[5] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Annihilation of Caste: With reply to Mahatma Gandhi, 1944:pdf document: p.30

[6] V.D.Savarkar, Samagra Savarkar Vangmaya, Vol-3 ed. SR Date, Maharashtra Prantik Hindu Sabha, Pune, pp 497-9

[7] V.D.Savarkar, SSV, Vol-3 1930: Essays on the abolition of caste, p.444

[8] V.D.Savarkar, SSV, Vol-3 1927, p.483

[9] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar’s letter quoted by Dhananjay Keer, Veer Savarkar, Popular Prakashan, 1950:1966, p.190

[10] Janata special number, April 1933, p.2 (quoted in Dhananjay Keer, 1950:1966 p.195)

[11] Manohar Malgonkar, The Men Who Killed Gandhi, in the ‘Introduction’ to 2008 edition, Roli Books, 2008

[12] Swami Shradhaanand letter to Mahatma Gandhi dated 9-Sep-1921

[13] Amrita Bazar Patrika report, 17-Aug-1923

[14] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, What Congress and Gandhi Have Done to the Untouchables, Gautam Book Center, 1945:2009, p.23

[15] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Bahiskrit Bharat, 27-Nov-1927: quoted in Dhananjay Keer, Dr.Ambedkar: Life and Mission, Popular Prakashan, 1990, p.96

[16] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Times of India, 24-July-1936: quoted in Dhananjay Keer, Dr.Ambedkar: Life and Mission, Popular Prakashan, 1990, p.280

[17] Dr.Bhimrao Ramji Ambedkar, Thoughts on Pakistan, Thacker & Co., 1941, p.136

[18] The Draft of the Hindu Code Bill 1950, by Dr.B.R.Ambedkar: Part-I preliminary : 2.Application of Code

[19] Dr.Ambedkar in The Times of India, 7 February 1951: quoted in Dhananjay Keer, Dr. Ambedkar: Life and Mission, Popular Prakashan, 1990, p.427