ஏன் இந்திய நகரங்கள் இப்படி இருக்கின்றன?

மும்பை மழைநீரை வடிக்க இந்திய பொறியியலாளர்களால் முடியவில்லையா? ஏன் இந்திய நகரங்கள் இப்படி இருக்கின்றன? என்ன காரணம்?

I have used nolvadex for many years, and my experience has been good. Ivermectin is currently used as an oral formulation for https://hotelnoucasablanca.com/experiencias/ the treatment of the human fil. I feel fine, but i want to use the doxycycline monohydrate price drug as instructed by my doctor.

You have been prescribed a drug for a bacterial infection or a prescription that requires you to take a medication at a particular time. The good news is, you do not have to suffer for the remainder of your life from a life http://sh-so.org/ time of illness. Clomid may also be used to treat premature ovarian failure, low blood count, and infertility after chemotherapy or radiation.

Pfizer has had a number of legal problems, however, and priligy is now no longer available in the us. The reason why this happens Volzhsk is because the products that are used for hair care in general, have many harmful ingredients and they are very toxic for your skin. This medication treats bacterial infections caused by certain types of bacteria, such as staphylococcus bacteria and certain anaerobic bacteria (like bact.

கிர்லோஷ்கர் பம்ப்கள் பற்றி எழுதியதற்கு பல நண்பர்கள் ஏன் மும்பையிலும் மற்ற இடங்களும் இதை செய்ய முடியவில்லை என கேட்டிருந்தார்கள். விரிவாக அதற்கு பதில் சொல்லவேண்டும் என இந்த பதிவு.

மும்பை வரைக்கும் போகவேண்டாம். சென்னையிலே சிறு மழை பெய்தால் நாறிவிடுகிறது. மழை பெய்தால் காவிரியிலே கரையோரம் இருக்கும் மக்களுக்கு வெள்ள எச்சரிக்கை விட வேண்டியிருக்கிறது.

ஏன்? திட்டமிடுதல் இல்லை என ஒரே வார்த்தையிலே சொல்லிவிடலாம். ஆனால் ஏன் திட்டமிடுதல் இல்லை அல்லது ஏன் திட்டமிட முடியவில்லை என பார்க்கவேண்டும்.

கணக்கு காட்டவில்லை என்பது தான் இதற்கு காரணம்.

நில அளவீடு, மக்கள் தொகை, வீடுகள், வீதிகள், அமைப்பு இன்னபிறவை எல்லாம் சரியாக அல்லது ஓரளவிற்கு கணக்கு எடுத்து அளவிட்டு வைத்திருந்தால் – இதெல்லாம் தாழ்வான பகுதிகள் இதெல்லாம் மேடான பகுதிகள், இந்த இடத்திலே இருந்து மழைநீர் இப்படி வடியும், அதை அப்படியே ஆற்றுக்கோ கடலுக்கோ திருப்பி விடலாம் என கணக்கிட்டு செய்யலாம்.

இந்த இடங்களிலே இவ்வளவு வடிகால் குழாய்கள் இருக்கின்றன, அதிலே கழிவு நீர் குழாய்கள், இவ்வளவு மழை வடிகால் அமைப்புகள், இவ்வளவு இதிலே இவ்வளவு தண்ணீர் தான் வெளியேற்ற முடியும் என ஏதேனும் ஒரு கணக்கு இருந்தால் – மழை பெய்வதை கணக்கிட்டு அதற்கு ஏற்ப முன்னேற்பாடுகள் செய்யலாம். ஆனால் இப்படி ஏதேனும் கணக்கு வழக்கு இந்தியாவிலே எந்த நகரத்திலேயும் உண்டா? கிடையாது.

ஏன் எவ்வளவு வீடுகள் இருக்கின்றன, அதிலே எவ்வளவு பேர் வசிக்கிறார்கள் என்ற கணக்கே கிடையாது. இந்த நில அளவீடு மற்ற நாடுகளிலே எப்படி இருக்கும் என முன்பு எழுதியிருந்தேன்.

மற்ற நாடுகளிலே நில பத்திர பதிவு என ஒன்றை வைத்திருப்பார்கள். யார் பெயரிலே எவ்வளவு நிலம் இருக்கிறது என்ற பதிவு முழுக்க இருக்கும். ஒருவர் நிலத்தையோ வீட்டையோ விற்றாலோ வாங்கினாலோ மாற்றினாலோ அதிலே போய் பதிவு செய்தாக வேண்டும். இல்லையேல் செல்லாது. ஆக்கிரமிப்பு எல்லாம் செய்ய முடியாது. ஒரே இடத்தை பலருக்கு விற்பது என்ற கதையெல்லாம் நடக்காது.

ஆனால் இந்தியாவிலே பத்திர பதிவு என போனால் அரசு காசு வாங்கிக்கொண்டு இன்னாருக்கும் இன்னாருக்கும் இடையே ஒரு பதிவு நடந்தது என்று மட்டும் தான் எழுதும். அதுவும் பொதுவான அல்லது இணைக்கப்பட்ட பதிவு ஆவணம் என ஒன்று இருக்காது. யாரேனும் ஆக்கிரமித்தால் கோர்ட்டுக்கு ஒரு 100 வருசம் நடக்கவேண்டும். இந்தியாவிலே 60 சதம் வழக்குகள் நிலத்தகராறு வழக்குகள் தான்.

இதனால் என்ன நடக்கிறது? புற்றீசல் போல இஷ்டத்துக்கும் எலிவளை, புறாக்கூண்டு போல ஆங்காங்கே கட்டிடம் கட்டிக்கொண்டே போகிறார்கள். கட்டும் இடம் தாழ்வான பகுதியா, வடிகால் இருக்கிறதா என ஏதுமே கிடையாது. கட்டி முடித்த பின்னர் ஏதோ பேருக்கு சாக்கடையும் மழைநீர் வடிகால் அமைப்பும் அமைக்கிறார்கள்.

அதையாவது மட்டம் பார்த்து தண்னீர் வழிந்து ஓடும் படி அமைக்கிறார்களா என்றால் அதுவும் கிடையாது.

அப்படி கட்டியதற்கு கணக்கும் கிடையாது. ஏதோ அறிவிப்பு காட்டுவார்கள், அவ்வளவு தான்.

முக்கிய சாலைகளை ஆளுயரத்திற்கு அமைத்து விடுவார்கள். அப்புறம் அதிலே தண்ணீர் நிற்காது. வீடுகளிலே தண்ணீர் நிற்கும்.

இதை எந்த தொழில்நுட்பத்தை வைத்து சரி செய்வது?

சரி, இதிலென்ன பிரச்சினை கணக்கு எடுத்துவிட வேண்டியது தானேன்னா அது உடனே முடியாது.

ஏன்னா மாநகராட்சிகளிலே எவ்வளவு பேர் வேலை செய்கிறார்கள் என்ற கணக்கே இன்னும் எடுத்து முடிஞ்ச பாடில்லை.

கருணாநிதி செய்த மஸ்டர் ரோல் ஊழல் ஞாபகம் இருக்கிறதா? அது இன்னமும் தொடர்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக இந்தியா முழுக்க மலம் அள்ளும் துப்புரவு தொழிலாளிகள் எவ்வளவு பேர் இருக்கிறார்கள் என கணக்கு இன்னமும் எடுத்து முடிஞ்ச பாடில்லை.

ஆதார் கூடாது, மத்திய தொழிலாளர் பதிவு கூடாது, கணக்கு காட்ட மாட்டார்கள் என்றால் எப்படித்தான் நிர்வகிப்பது?

ஆற்றிலே போட்டாலும் அளந்து போடு என்றொரு பழமொழி உண்டு. அதாவது அளக்காத எதுவும் உருப்படாது. என்ன நடக்கிறது எவ்வளவு செலவாகிறது எதற்கு செலவாகிறது என தெரியாமல் எப்படி நாட்டை நடத்துவது?

அதெல்லாம் பழங்கதை, இனிமேல் ஆரம்பித்துவிட வேண்டியது தானேன்னா அரசியல் அமைப்பு சட்டத்தையே மாற்றவேண்டும். புதிய சட்டங்கள் கொண்டுவரப்படவேண்டும்.

காவல்துறை நடமுறைகள், நீதிமன்ற நடைமுறைகளிலே ஆரம்பித்து வீடு கட்ட எப்படி அனுமதி வாங்குவது வரையிலான விதிகள் உட்பட எல்லாமே மாற்றப்படவேண்டும்.

எடுத்துக்காட்டாக வியாபார பகுதி, தொழிற்சாலை இடம், குடியிருப்பு இடம் என ஒதுக்கும் வழக்கம் மற்ற நாடுகளிலே உண்டு.

பெரிய கடைகள், மால்கள் போன்றவற்றை வியாபார இடம் என ஒதுக்கப்பட்ட பகுதியிலே தான் வைக்கவேண்டும். குடியிருப்பு பகுதியிலே மக்கள் குடியிருப்பு மட்டும் தான் இருக்கவேண்டும். திநகரிலே மாலும் குடியிருப்பு பகுதியும் பக்கத்து பகக்த்திலே இருப்பது கூடாது.

கனரக தொழிற்சாலைகள் ஊருக்கு வெளியே இருக்கவேண்டும் என உண்டு. இங்கே என்ன நடக்கிறது? ஊருக்கு 20 கிலோ மிட்டர் தள்ளி ஸ்டெர்லைட் கட்டினால் இவுனுக அங்க பக்கத்திலே போயி வீட்டை கட்டி குடியிருந்துட்டு இப்போ குடியிருப்பு பகுதியிலே இருக்கும் தொழிற்சாலையை தூக்கு அப்படீன்றானுக.

அதாவது எல்லாவற்றிக்கும் கடும் கட்டுப்பாடுகள் விதிமுறைகள் வரைமுறைகள் இருக்கவேண்டும். இல்லாவிடில் எப்படி 20,000 பேர் வேலைசெய்யும் நிறுவனத்தின் கழிவையும் 40 பேர் குடியிருக்கும் வீட்டின் கழிவையும் ஒரே மாதிரி அகற்ற திட்டம் போடுவது?

திட்டம் போடுவதன் முதல் பகுதியே கணக்கெடுப்பு என்றால் நிலம் பினாமியிலே இருக்க முடியாது, கருப்பு பணத்திலே நிலம் வாங்க முடியாது. இதனால் ஆதார் கூடாது இணைப்பு கூடாது என குதிக்கிறார்கள்.

அதே போல் இதெல்லாம் நடந்தால் கட்டபஞ்சாயத்து செய்து காசு வாங்க முடியாது, அனுமதிக்கு லஞ்சம் வாங்கமுடியாது, ரோடு காண்டிராக்ட்லே காசு அள்ள முடியாது.

சாக்கடை அள்ள இயந்திரங்கள் இல்லை என பொய் சொல்லி ஏ பார்ப்பானிய பாயசமே பீ அள்ள வா என கூவமுடியாது. பிரான்ஸிலும் சீனாவிலும் எல்லோரும் பீயை கையாலா அள்ளுகிறார்கள்? அங்கே செய்யும் இயந்திரமாக்கலை இங்கே செய்ய முடியாதா என்ன?

முடியும். இயந்திரங்கள் இருக்கிறன. ஆனால் புரட்சி என்னாவது? பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரம் என்னாவது? கம்மினிஸ்ட் கம்மினாட்டிகளின் கபோதித்தனம் என்னாவது?

மக்களை சுகமாக வாழவிட்டால் எவனாது போராட வருவானா? கொடி பிடிப்பானா? கோஷம் போடுவானா?

மக்களை நரகத்திலேயே வைத்திருந்தால் தானே இதெல்லாம் நடக்கும்.

தாமரை பூ போலவும் மண்டலங்கள் போலவும் பெரும் நகரங்களை மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கட்டி சுகமாக வாழ்ந்தவர்கள் என சொல்லிக்கொள்ளவே நாமெல்லாம் வெட்கப்படவேண்டும்.

கம்மினிஸ களவாணித்தனத்தையும் சோசலிச கேப்மாறித்தனத்தையும் ஒழிக்காமல், எல்லாவற்றிற்கும் கணக்கு பார்க்காமல் – இதற்கெல்லாம் தீர்வில்லை.

(ராஜ சங்கர் தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது)