பெட்ரோல் ரூ.50., மைலேஜ் 100கிமீ – தடுக்கும் மன்மோகன் அரசு – 2

<< முந்தைய பகுதி <<

This medicine should not be used if you have a bleeding diastasis recti, an ulcer of the stomach, a history of seizures, if you are taking a medicine called warfarin or if you are allergic to it. Isotretinoin is used to prevent the onset of new unwanted hair growth on the body, including on the scalp, as well as on the face, arms, legs, breasts, chest, underarms and pubic Granja region of women who have not had children, and are between ages 19 and 50. In patients with opioid-related vomiting, opana is better than narcan, which could result in inadequate reversal.

Some drugstores also charge a prescription co-payment, and/or an additional amount if you do not want to buy their generic equivalent drug from a store. We will have clomid prices canada you understand that the negative facts reported by the doctors are just pure lies made to scare parents. In addition, amino acids are also used to support and repair skin, hair and nails.

You will be taken care of all the payment terms in accordance with the company, and you will gain a lot of benefits. The cvs pharmacy has many erectile dysfunction products on the shelves price of clomiphene in nigeria Tapah Road that are guaranteed to help you. Some types of cancer were more likely to have a greater risk of recurrence when metformin was used.

எத்தனால் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கவும்,உற்பத்தியை பெருக்கவும் சில யோசனைகள்.

முன்முயற்சிகள்:

சர்க்கரை, எத்தனால் தயாரிப்புக்கு சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் அமைத்து சுத்திகரிக்கப்பட்ட சர்க்கரை மற்றும் எத்தனால் உற்பத்தியை அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்யலாம். சர்க்கரை விற்பனை கட்டுப்பாடுகள், ஏற்றுமதி கட்டுப்பாடுகள் ஆகியவற்றில் இருந்து முழுவிலக்கு அளித்து ,சர்க்கரை துறைகளுக்கும், எத்தனால் உற்பத்தி,விநியோகம்,ஆகியவற்றிற்கு தேவையான ஆய்வு நடவடிக்ககள்,மேம்பாடு இவற்றை கவனித்து மேலாண்மை செய்யவும், விவசாயிகளின் நலன் காக்கவும், ஊக்குவிக்கவும் ஒரு தனியான தன்னாட்சி அதிகாரம் பெற்ற ஆணையத்தை ட்ராய்,பிரசார்பாரதி போல அமைத்து அதன் நடவடிக்கைகளை ஆய்வு செய்து மேம்படுத்த அரசு நடவடிக்கை எடுக்கலாம். கரும்புக்கான குறைந்தபட்ச கொள்முதல் விலை என்பது கரும்பு சாகுபடிக்கான முழுத் தொகையை கருத்தில் கொண்டு கரும்பு சாகுபடியாளரும், ஆலை நிர்வாகமும் வருவாய் பங்கீடு அடிப்படையில் சட்டப்பூர்வமாக குறைந்தபட்சம் 70 சதவீத வருவாய் பங்கீடாக ஒரே சீரான வயல் விலையாக அறிவிக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு சர்க்கரை ஆலையும், கரும்பு பயிரிடுவோரும் குறைந்தபட்சம் 3 ஆண்டுகள் கரும்பு பயிரிட்டு தர ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ள வேண்டும். கரும்பு சாகுபடிக்கான வங்கிக் கடன் இடுபொருள்கள் வழங்குதல், கரும்பு சாகுபடி தொழில்நுட்ப பரவலாக்கம், நோய் தாக்குதலை தடுத்தல், இயந்திர அறுவடை ஆகியவை ஆலை நிர்வாகத்தால் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.இவை அனைத்தும் மேம்படுத்தப்பட்ட தொழில் நுட்பத்துடனும்,சிறந்த மேலாண்மை வழிகாட்டலுடன் உடனடியாக அமல் படுத்த நடவடிக்கை எடுக்கலாம்.இவற்றை மாவட்ட நிர்வாகங்கள்,மாநில அரசின் நேரடியான மேற்பார்வையிலும் விடலாம்.அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் குறிப்பிட்ட இலக்கை நோக்கி நம் பயணத்தை இந்த மாற்றுஎரிபொருள் பயன்பாடுகள் சம்பந்தமாக நாம் எடுத்து வைக்க இதுவே தருணம்.வளர்ந்த நாடுகளை இது போன்ற விஷயத்தில் நாம் முன்னுதாரணமாக எடுத்துக்கொண்டு முன்னேறலாம்.

இப்போது அமெரிக்காவில் ஓடும் அனைத்துவாகனங்களும் 10% எதனால் கலந்த கேசோலினை (எரிபொருள்) பயன்படுத்தி தான் ஓடுகின்றன. உலக பொருளாதாரத்தில் மிக வேகமாக முன்னேறி வரும் பிரேசில் நாடு பெட்ரோல் மற்றும் டீசலுடன் 85% எத்தனாலை கலந்து பயன்படுத்துவதை கட்டாயமாக்கி இருக்கிறது. பிரேசிலில்1980க்குப் பிறகு வடிவமைக்கப்பட்ட அனைத்து எஞ்ஜின்களும் 85 % எத்தனாலை கலந்து பயன்படுத்த தகுதியுள்ளவாறு தான் வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. தற்போது அமெரிக்காவிலும், பிரேசிலிலும் உற்பத்தியாகும் Flex-fuel எஞ்ஜின்கள் பெட்ரோல், அல்லது எத்தனால், அல்லது இரண்டும் எந்த விகிதத்தில் வேண்டுமானாலும் கலந்து பயன்படுத்தும் விதத்தில் உருவாகின்றன. இந்தியாவிலும் இந்த நடைமுறையை பயன்படுத்தலாம்.2005க்கு பின் தயாரிக்கப்பட்ட இந்திய,மற்றும் இந்திய கூட்டு தயாரிப்பு இன்ஜின்கள் எத்தனால் கலந்த பெட்ரோலில் அதிக திறனுடன் செயல்படும் வகையிலேயே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது,

அமெரிக்காவில் ஒரு லிட்டர் எத்தனால் உற்பத்தி செய்து கொடுத்தால் உற்பத்தியாளருக்கு ஒரு லிட்டருக்கு ரூ. 6 அமெரிக்க அரசு மானியமாக வழங்குகிறது. 2022-ல் 11 கோடி டன் எத்தனால் உற்பத்தி செய்ய இலக்கு நிர்ணயித்து பணிகள் அமெரிக்காவில் நடைபெற்று வருகின்றன. மக்காச்சோளம் மட்டுமன்றி “ப்ரையாரிக்ராஸ்” என்ற புல்லையும் எத்தனால் உற்பத்திக்குப் பயன்படுத்த முயன்று வருகின்றனர். ஆனால், இந்தியாவில் இந்திய அரசு ஒரு லிட்டருக்கு ரூ. 5.12 வரியாக உற்பத்தியாளரிடமிருந்து வாங்குகிறது. இந்தச் சூழ்நிலையில் பெட்ரோல், டீசல் விலையை எப்படி இந்தியாவில் குறைக்க முடியும்?

எத்தனால் கலப்பதால் மாசு 50% கட்டுப்படுத்தப்படும். மத்திய அரசின் வரியை நீக்கிவிட்டால் எத்தனால் ஒரு லிட்டர் ரூ. 25-க்குக் கிடைக்கும். மக்கள் ரூ. 70-க்கு பெட்ரோல் போடுவதைவிட்டு ரூ. 25-க்கு எரிபொருளைப் பயன்படுத்தி மகிழ்வர். 25% எத்தனாலைக் கலக்கும்பொழுது பெட்ரோல் விலை லிட்டருக்கு ரூ.15 குறையும். 85% எத்தனாலைக் கலக்கும்பொழுது ஒரு லிட்டருக்கு ரூ. 35 குறைந்து ரூ. 40-க்கு வாகன எரிபொருள் கிடைக்கும்.

ராணுவத்துக்கு செலவழிக்கும் தொகையை விட ஏறத்தாழ இரண்டு மடங்கு தொகையை பெட்ரோலிய பொருட்கள் இறக்குமதிக்கு அரசு ஆண்டுதோறும் செலவிடுகிறது, எத்தனால் உள் நாட்டிலேயே அபரிமிதமாக இருக்கிறது.அதை மாற்று எரிபொருளாக உபயோகித்தால் அபரிமிதமான அந்நிய செலாவணி மிச்சமாகும்,விவசாயியும் பயன்பெறுவர்,பெருவாரியான உள் நாட்டு வேலை வாய்ப்பும் உருவாகும். இதைச் செய்ய இந்த் தேசத்தின் நலனில் அக்கறையும் ,சுய சிந்தனையும்,அறிவும்,மன சாட்சியும் உள்ள தலைவர் இந்தியாவுக்குத் தேவை.அது நிச்சயம் மன்மோகனோ, ராகுலோ, சோனியாவோ அல்ல. எல்லாம் சரி இதில் மன்மோகன் எங்கே வருகிறார் அப்படினு தான கேட்கிறீர்கள்.

எத்தனால் பயன்பாடு:தடுக்கும் காரணிகள்

2002 ஆம் ஆண்டு வாஜ்பாய் தலைமையிலான பாஜக கூட்டணி அரசு ஒரு முன் வரைவை கொண்டு வந்து அரசு இதழிலும் வெளியிடுகிறது. THE GAZETTE OF INDIA: EXTRAORDINARY [PART I- SEC. I] MINISTRY OF PETROLEUM AND NATURAL GAS RESOLUTION

NEW DELHI, 3RD September, 2002
No. P-45018/28/2000-C. C. –

With a view to give boost to agriculture sector and reduce environmental pollution, Government of India have been examining for quite some time supply of ethanol-doped-petrol in the country. In order to ascertain financial and operational aspects of blending 5% ethanol with petrol as allowed in the specifications of Bureau of Indian Standards for petrol. Government had launched three pilot projects;

மேலும் இதற்காக ஒரு தனி தர மேம்பாடு ஆகியவற்றை நிர்ணயித்து IS 2796:1995 MOTOR GASOLINE SPECIFICATION(second revision) என்று ஒரு தர நிர்ணய விதிகளையும்,திருத்தி அமைக்கிறது. IS 1460:1997 என்ற தர நிர்ணய வரையறை டீசலுடன் மாற்று எரிபொருள் கலக்கப்டுவதற்கான தர நிபந்தனைகளை மறு வரையறை செய்து பட்டியலிடுகிறது. இதற்கான பணிகள் 1999 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடர்ச்சியாக நடந்து 2002ல் இறுதி வடிவம் பெற்றது. மேலும் 9 மாநிலங்களும்,4 யூனியன் பிரதேசங்களும் இந்த முன்னோடி திட்டத்தை செயல்படுத்த ஆர்வம் தெரிவித்து அவற்றிற்கு முறையான அரசாணையும் வழங்கப்பட்டு அது அரசிதழிலும் வெளியிடப்பட்டது. 2004 காங்கிரஸ் அரசு பதவியேற்ர சில மாதங்களில் இது சம்பந்தமான அனைத்து விஷயங்களுக்கும் மூடு விழா நடத்தியது.கோஸோலின் திட்டத்திற்காக தனியாக அலுவலகம் ஒதுக்கப்பட்டு செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த ஸ்ரீவத்ஸவா குழுவினர் நிர்வாக காரணங்களுக்காக வேறு வேலைகளில் பணிக்கப்பட்டனர்.

2006 வரை இதில் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படாமல் ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் லாபி செய்தது. ஆனால் ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் விற்றது எத்தனால் கலந்த பெட்ரோல் தான் என அந்த நிறுவனம் சுப்ரீம் கோர்ட்டில் தெரிவித்துள்ள ஒரு அஃபிடவிட்டில் தெரிவித்துள்ளது. எஸ்ஸார் ஆயில், கெய்ர்ன் இந்தியா நிறுவனமும் அப்போதைய நிதியமைச்சரும் பொருளாதார அடியாளுமான சிவகங்கை சிதம்பரத்தின் மூலமாக மாற்று எரிபொருள் திட்டங்கள் இந்தியாவை உணவு பஞ்சத்தில் ஆழ்த்தும் என்று சொல்லி அந்த திட்டங்களுக்கு உரிய அனைத்து நிதியுதவிகளையும் மத்திய நிதிஅமைச்சகம் நிறுத்தியது. மேலும் டீசலுடன் காட்டாமணக்கை பயன்படுத்துவதன் மூலமாக இந்திய நிலங்கள் பாழ்படும் விவசாயம் பாதிக்கப்படும் என்று கூறி அதையும் தடுத்து நிறுத்தி விட்டார்கள். 5% எத்தனால் கலந்த பெட்ரோலை உபயோகிக்க உத்தராஞ்சல்,சத்தீஸ்கர்,குஜராத் மாநிலங்கள் முன்வந்த போது மத்திய அரசு அதை புறக்கணித்தது.

இதில் மத்திய விவசாயத்துறை அமைச்சரான சுகர் லாபியின் தலைவருமான சரத் பவாரின் பங்கு பெருமளவிலானது ஏனென்றால் எத்தனாலுக்கு அதிகவிலையை விவசாயிகளுக்கு கொடுக்க ஆலை அதிபர்கள் தயாரில்லை. மதுபான லாபி ஆனது எத்தனால் அதிகப்படியாக எரிபொருளாக பயன்படுத்தப்படுமானால் எரிசாராயத்தின் விலை அதிகரித்து தங்கள் லாபம் குறையும் என்பதால் அதை தடுக்க அனைத்து தகிடு தத்தங்களையும் செய்தனர்.

2002 ல் அரசு தன் ஆணையை வெளியிட்ட பிறகு முதல் கட்டமாக ஜூலை 2003 க்குள்ளாக,9 மாநிலங்களில் இதை செயல்படுத்த ஆலோசிக்கப்பட்டது.நிபுணர் கமிட்டிகள் அமைக்கப்பட்டன. எத்தனால் பயன்பாட்டை காலப்போக்கில் நாடு முழுவதுக்கும் விஸ்தரிக்கவும்,இரண்டாவது கட்டமாக பயன்பாட்டை10 சதவீதத்திற்கு உயர்த்தவும்,மூன்றாவது கட்டமாக 20% க்கு உயர்த்தவும் திட்டங்கள் வகுக்க ஒரு கமிட்டி.உற்பத்தி செய்யப்படும் எத்தனாலை விவசாயிகளும், சர்க்கரை ஆலைகளும் – எண்ணை கம்பெனிகளுக்குத்தான் விற்க வேண்டும். அப்படி வாங்கப்படும் எத்தனாலுக்கு எண்ணை கம்பெனிகள் லிட்டருக்கு என்ன விலை கொடுக்கலாம் என்பதை யோசித்து தீர்மானிக்க ஒரு கமிட்டி.

அப்படி உற்பத்தி செய்யப்படும் எத்தனாலுக்கு உற்பத்தி வரி (excise duty) போடலாமா ?வேண்டாமா ?போடுவதாக இருந்தால் எவ்வளவு போடலாம்? என்பது குறித்து யோசித்து தீர்மானிக்க ஒரு கமிட்டி. கரும்புச்சக்கையிலிருந்து எத்தனால் தயாரிக்க எந்தெந்த வித இயந்திரங்களை தருவிக்கலாம் – எங்கிருந்து தருவிக்கலாம் என்பது குறித்து தீர்மானிக்க ஒரு கமிட்டி .எத்தனாலை பெட்ரோல் -டீசலுடன் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தில் கலக்க எண்ணை கம்பெனிகள் எந்த வகையான இயந்திரங்களை கையாளலாம் – எங்கிருந்து தருவிக்கலாம்,எண்ணை தயாரிப்பு நிறுவனங்களில் என்னென்ன மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டி இருக்கும் என்பது குறித்தெல்லாம் தீர்மானிக்க ஒரு கமிட்டி.

கடைசியாக, 2017 ஆம் ஆண்டுக்குள் 20% எத்தனால் கலந்த எரிபொருளை நாடு முழுவதும் கொண்டு வருவது என்று கொள்கை அளவில் தீர்மானிக்க விவசாயம் மற்றும் உணவுத்துறை அமைச்சர் சரத் பவார் அவர்கள் தலைமையில் 7 அமைச்சர்கள் மற்றும் திட்டக்கமிஷனை உள்ளடக்கிய ஒரு கமிட்டி .உச்சகட்டமாக – 2007 ஜூன் 5ம் தேதி “உலக சுற்றுச்சூழல் தினத்தை” ஒட்டி, இந்தியாவிற்கு வருகை தந்திருந்த பிரேசில் ஜனாதிபதி லூயிஸ் இனெசியோ லுலாட சில்வாவிற்கு, திருமதி சோனியா காந்தி அவர்களின் முன்னிலையில் நமது மதிப்பிற்குரிய, செயல்வீரர் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் அவர்கள் மிக விரைவில் – இந்தியா 20% எத்தனால் கலந்த எரிபொருளை பயன்படுத்தத் தொடங்கி – பசுமையான சூழலை உருவாக்கப் பாடுபடும் என்று உறுதி அளித்தார்.(இதைச் சொல்லி வெறும் 5 ஆண்டுகள் தான் ஆகின்றன!)

கிட்டத்தட்ட 20 ஆண்டுகளாக பேசப்பட்டு வந்து,10 வருடங்களுக்கு முன்னதாக, செப்டம்பர் 2002 லேயே மத்திய அரசின் ஆணையும் (gazette notification) பிறப்பிக்கப்பட்ட பின்னரும் இன்று வரை குறிப்பிடத்தக்க எந்த முன்னேற்றத்தையும்,எத்தனால் பயன்பாட்டில் காண முடியவில்லை.இத்தனை கமிட்டிகளும் சேர்ந்து இந்த 8 வருடத்தில் ஒரு 10 A4சீட் அளவு கூட ரிப்போர்ட் குடுக்க வில்லை. “பேய் ஆட்சி செய்தால் பிணம் தின்னும் சாத்திரங்கள்” சுயநலத்தை முன்னிறுத்தி இந்த நாட்டின் வளர்ச்சியை, இந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை,மக்களின் மகிழ்ச்சியை, நல்வாழ்வை – கெடுக்கும் இந்த கேவலமான திறனற்ற,மக்களுக்கு பயன்படாத மத்திய காங்கிரஸ் அரசு என்ற சனி எப்போது ஒழிகிறதோ அன்று தான் இந்த நாட்டிற்கு விடிவு என்று ஒன்று உண்டு.

அந்நிய செலாவணி குறித்த அரசின் பொய்கள்

ஒரு பொருளை இறக்குமதி செய்ய அதிக அன்னிய செலவாணிக்கு தேவை இருக்கும் நிலையில் ,அன்னிய செல்வாணிக்கு எதிராக ரூபாய் சரியும் போது, அதிகம் விலைக்கொடுக்க வேண்டும், எனவே அன்னிய செலவாணியின் அளவை குறைக்க அது கொண்டு வாங்கும் பொருளின் அளவை குறைக்க வேண்டும், நேரடியாக இறக்குமதி அளவைக்குறைக்காமல் மக்களின் நுகர்வை குறைக்க செய்ய ஒரு எளிய வழி விலையேற்றம் அல்லது இறக்குமதியின் மீது அதிக வரி விதிப்பது ஆகும்.
சந்தையில் ஒரு பொருளின் டிமாண்ட் & சப்ளை நெகிழ்வுடன் (எலாஸ்டிக்) இருக்கும் எனில் விலை உயர்ந்தால் மக்கள் தாங்களாக நுகர்வை குறைப்பார்கள், எனவே இறக்குமதி குறையும், அதனால் டாலர் தேவை குறையும். இதனை மார்ஷல்-லென்னர் தியரி அடிப்படையில் செய்கிறார்கள்.
ஆனால் இந்தியாவைப்பொறுத்த வரையில் என்ன தான் விலை ஏறினாலும் நாம் பெட்ரோல் பயன்ப்பாட்டினை குறைப்பதில்லை, தங்கம் வாங்குவதையும் நிறுத்துவதில்லை, எனவே சப்ளை& டிமாண்ட் நெகிழ்வற்றது( இன் எலாஸ்டிக்).எனவே மார்ஷல்-லென்னர் தியரி அடிப்பட்டு விடும்.

ஆனாலும் மத்திய அரசு விலை ஏற்றினால் தேவை குறையும் ,மேலும் நட்டம் குறையும் என பிடிவாதமாக ஏற்றியது.அப்படியும் தேவை குறைவது போல தெரியவில்லை,எனவே எண்ணை நிறுவனங்களே சப்ளையை குறைக்க முடிவு செய்து விட்டது ,எனவே தான் தற்போது பெட்ரோல்/டீசல் இல்லை என பங்குகள் மூடப்பட்டு கிடக்கின்றன.பெரும்பாலான இடங்களில் தட்டுப்பாடாகவும் இருக்கிறது.

உண்மையில் அரசுக்கோ எண்ணை நிறுவனங்களுக்கோ அன்னிய செலவாணி பணப்பரிமாற்று விகிதத்தில் பெரிய நட்டம் வருவதில்லை என்பதே உண்மை,ஆனால் அப்படி சொல்லி விலையேற்ற வழிக்காண்கிறார்கள் எனலாம், எப்படி எனில்,

டாலரின் மதிப்பு இந்திய ரூபாய்க்கு எதிராக உயர்ந்தது போல ,உலக அளவிலும் உயர்ந்தே வருகிறது,எனவே எண்ணை உற்பத்தி நாடுகளின் நாணயத்திற்கு எதிராகவும் உயரும்,இதனால் முன்னர் ஒரு பேரல் கச்சா எண்ணை 100 டாலருக்கு விற்றது எனில், டாலர் உயர்வுக்கு ஏற்ப குறைந்து 90 டாலர்கள் என்பது போல குறைவான விலையிலே விற்பனை ஆகும்.

அதாவது வழக்கமாகவே டாலரின் மதிப்பு சரிந்தால் கச்சா எண்ணையின் விலை ஏறும், டாலர் உயர்ந்தால் கச்சா விலை குறையும்.

எனவே தற்போது நாம் வாங்கும் கச்சாவுக்கு கொடுக்கும் டாலரின் அளவுகுறைந்து விடுவதால், கூடுதலாக உயர்ந்த டாலரின் மதிப்பு சரி செய்யப்பட்டு விடும். எனவே பெரும்பாலும் எண்ணை நிறுவனத்திற்கு நட்டம் வராது, அல்லது மிகச்சிறிய அளவில் இருக்கலாம். அதனை விலையேற்றாமல்லே சமாளிக்க முடியும்.ஆனால் எப்போது விலை ஏற்றலாம் என ஏங்கிக்கொண்டு இருக்கும் எண்ணை நிறுவனங்கள் கிடைத்த வாய்ப்பை வீணாக்க விரும்பாமல் விலை ஏற்றி மக்களோடு விளையாட ஆரம்பித்து விட்டன.

மேலதிக தகவலுக்கு:

http://203.134.203.24/orders/order5.pdf
http://petrofed.winwinhosting.net/upload/31Mar-1Apr10/Day%20I/Session%20III/1_U%20S%20Pandey.pdf
http://www.afdc.energy.gov/afdc/fuels/ethanol.html
http://slate.wvu.edu/r/download/37738

(முற்றும்)

பெட்ரோல் ரூ.50., மைலேஜ் 100கிமீ – தடுக்கும் மன்மோகன் அரசு – 1

பெட்ரோல் 50 ரூபாயா? அதுவும் ஒரு லிட்டர் 100கிலோமீட்டர் வரை மைலேஜ் கொடுக்குமா? இது நிஜமா?இதுல எங்க மன்மோகன் சிங் வந்து சதி பண்றார்னு தலையை பிய்த்துக்கொள்ளும் நண்பர்களே, படியுங்கள் மேலே.

“பெட்ரோலிய பொருட்களின் சர்வ தேச விலை அதிகரித்து விட்டது.”
“டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு பாதாளத்துக்கு சென்று விட்டது.”
“எண்ணெய் நிறுவனங்கள் நஷ்டத்தில் இயங்குகின்றன”
“வீட்டு சிலிண்டர்,கேரசின்னுக்கு கொடுக்கும் மானியங்களால் அரசுக்கு இழப்பு ஏற்படுகிறது.”
“கச்சா எண்ணெய்யின் விலையை opec நாடுகள் தான் நிர்ணயிக்கின்றன – மத்திய அரசின் கையில் எதுவும் இல்லை”

மணி சங்கர அய்யர், முரளி தியோரா, ஜெய்பால் ரெட்டி கடந்த 8 ஆண்டுகளில் மேற்கண்ட வசனத்தை இவர்கள் எல்லாரும் முழங்கி இருக்கிறார்கள். காற்புள்ளி,அரை புள்ளி மாறாமல். ஆனால் உண்மை நிலைமைக்கும், இந்த பித்தலாட்ட மக்கள் விரோத காங்கிரஸ் அரசின் கூற்றுக்கு எந்த விதமான சம்பந்தமும் இல்லை என்பது பால் குடிக்கும் குழந்தைக்கு கூட தெரிந்து,தெளிந்து விட்ட இந்த சூழலில், பெட்ரோலிய வளம் தொடர்ச்சியாக, மிக வேகமாக அருகி வரும் இன்றைய நாளில் பெருகி வரும் பெட்ரோலிய எரிபொருள் பிரச்சினைக்கு தீர்வு என்ன? அந்த தீர்வு எட்டப்பட்டு விட்டதா? அப்படியாயின் அதை செயல் படுத்துவதில் என்ன தயக்கம்? இதில் நம் மன்னாரு மன்மோகன் எங்கே வருகிறார்? தியாகத் திரு விளக்கு சோனியா எங்கே சதி செய்கிறார்? எண்ணெய் நிறுவனங்களின் சதி என்ன? தனியார் நிறுவனங்களின் லாபி இதில் எங்கே இருக்கிறது?

லிட்டருக்கு 100 கிலோமீட்டர் போகும் பெட்ரோலின் விலை 50 ரூபாய், விவசாயிகளுக்கு பெருமளவு லாபம் கிடைக்கும், கழிவு மறு சுழற்சி ஏற்படும், வளிமண்டலத்தில் கார்பன் மாசின் அளவு அதிகரிப்பது குறையும்,மிக அதிகமாக அந்நிய செலாவணி மிச்சமாகும், நாட்டில் புதிய வேலை வாய்ப்பு உருவாகும், விவசாயம் சார்ந்த பொருள் ஆனாதால் பெருவாரியான மக்களுக்கு நேரடியாக பயன் தரும்.காய்கறிகள் விலை குறையும், ஸ்கூல் பஸ் கட்டணம் குறையும், ரூபாயின் மதிப்பு உயரும். முற்றிலும் சுதேசி தயாரிப்பு, யாரிடமும் கையேந்த வேண்டாம். பெட்ரோலிய பொருட்களின் விலை குறைவால் அனைத்து பொருட்களின் விலையும் குறையும், விவசாயிக்கு உரிய விலை கிடைக்கும்.அவர்கள் வாழ்வில் முன்னேற்றம் ஏற்படும்.இத்தனையையும் தாண்டி எரிபொருள் தீர்ந்து போய்விட்டால் என்ன என்பது போன்ற கவலைகளை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு மக்கள் நலனில், நல்வாழ்வில் வேறு ஆக்கப்பூர்வமான செயல்களில் ஈடுபடலாம். இது போன்ற நல்லதெல்லாம் இந்திய மக்களுக்கு ஏற்படும் அப்படினு தெரிஞ்சாலே ,மக்கள் நல்லாயிருந்துடுவாங்க அப்படிங்கற ஒரு கருதுகோள் போதுமே காங்கிரஸ் அரசு இதை தடுத்து நிறுத்த. நம்ம மன்னாரும், தியாக திரு விளக்கும் அதை கெடுத்து, குட்டி சுவராக்கி நாட்டை எப்பவும் கேவலமான பிச்சைக்காரன் நிலைமையில் வைத்திருப்பதற்கு குறுக்கே நிற்கும் எதையும் இவர்களால் தாங்க முடியாது என்ற அரிச்சுவடி உண்மையை மீண்டும் மெய்ப்பித்திருக்கிறார்கள். பெட்ரோல் 50 ரூபாயா? எப்படி?

எத்தனால் (CH3CH2OH)etoh என்றும் அறியப்படும் எத்தனாலை பெட்ரோலுடன் 25-85% வரை கலந்து விற்பதன் மூலமாக நமக்கு பெருமளவு பணம் மிச்சமாகும். எத்தனால் சேர்க்கப்பட்ட பெட்ரோலியம் அதிகப்படியான ஆக்ஸிஜனை சுற்றுப்புறத்தில் வெளியிடுகிறது. மாசு படிந்த கார்பன் வெளியேற்றத்தையும் குறைக்கிறது. எனவே இது ஒரு சுற்றுச்சூழல் நேசமான(eco-friendly) ஒரு செயல். எத்தனால் என்பது விவசாய பொருட்களில் இருந்து பெறப்படும் ஒரு வகையான ஹைட்ரோகார்பன், ஆல்கஹால் வகையை சார்ந்தது. ஆகச்சிறந்த மாற்றாக இது நிச்சயமாக இருக்கும். இதை பஸ், கார் போன்ற வாகனங்களில் எரிபொருளாகப்பயன்படுத்தலாம். வழக்கமாக பெட்ரோல் மற்றும் டீசலை பயன்படுத்தும்போது, கார்பன் வெளியேறி, சுற்றுப்புற சூழலுக்கு பெரும் கேடு விளைவிக்கிறது. ஆனால் எதனாலை எரிபொருளாக பயன்படுத்தும்போது, கரும் புகை வெளிப்பாடு குறைந்து, ஆக்சிஜன் அதிக அளவில் வெளியேறி, சுற்றுப்புறத்தை சுத்தம் செய்கிறது. இது பற்றி சொல்கின்ற, எழுதுகின்ற விஷயங்கள் எதுவும் புதிதல்ல – விஞ்ஞானிகளின் எதிர்காலக் கனவும் அல்ல.ஏற்கெனவே சில நாடுகளில் நடைமுறைக்கு வந்து அதன் பலனை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் நடைமுறையில் மிகச்சுலபமாக கொண்டு வரக்கூடிய ஒரு முறை தான்.

“எத்தனால்” இது கரும்பு, மக்காசோளம், உருளைகிழங்கு, குச்சிக்கிழங்கு, சில வகையான பாசிகளில் இருந்தும் தயாரிக்கப்படுகிறது.இதை பெட்ரோலுக்கு பதிலாக மாற்று எரிபொருளாக உபயோகிக்கலாம். பெட்ரோலுடன் குறிப்பிட விகிதத்திலும் கலந்து உபயோகிக்கலாம். இன்னும் சொல்லப்போனால் இது பெட்ரொலை விட சிறந்தது என்றே சொல்லாம். அதுமட்டுமல்லாது இதன் விலையோ மிக குறைவு. மொலாசஸ் எனப்படும் நெடியடைய கழிவுகளிலிருந்தும் இதனை பெருமளவில் உற்பத்தி செய்ய முடியும் என்பதால் சுற்றுச்சூழல் மாசுபாட்டையும், பெருமளவு குறைக்கலாம். நம் நாட்டு கரும்பு விவசாயிகளுக்கு இதனால் பெருமளவு பொருளாதார பயன்கள் கிடைக்கவும், அவர்களின் வாழ்க்கை தரம் உயரவும் உள்ள வாய்ப்பை மத்திய காங்கிரஸ் அரசு மறுப்ப்பதாகவே கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது.

எத்தனால் உற்பத்திக்கான மூலப்பொருள்கள் கரும்பு, மக்காச்சோளம், குச்சிக்கிழங்கு, உருளைக்கிழங்கு மற்றும் சர்க்கரைச் சத்துள்ள எல்லா பொருள்களும். உற்பத்தியும், லாபகரமுமான பொருள்கள் கரும்பு மற்றும் மக்காச்சோளம் மட்டுமே. இவை இரண்டிலும் கரும்பின் திறனே அதிகம். இந்தியா, பிரேசிலில் கரும்பு உற்பத்தியே அதிகம். அமெரிக்காவில் மக்காச்சோளம் பரவலாகப் பயிரிடப்படுவதால் எத்தனால் உற்பத்திக்கு மக்காச்சோளமே பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒரு டன் கரும்பிலிருந்து உற்பத்தியாகும் பொருள்கள். (கரும்பு ஒரு டன்னுக்கு விலை ரூ. 2,500) சர்க்கரை – 100 கிலோ; சக்கை – 280 கிலோ. இதிலிருந்து 50 யூனிட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. மொலாஸஸ் – 40 கிலோ. இதிலிருந்து 12 லிட்டர் எத்தனால் உற்பத்தி செய்ய இயலும். மட்டி – 50 கிலோ.
எத்தனாலைத் தமிழகம் பயன்படுத்தத் தொடங்கினால் 10 ஆண்டுகளில் ஆண்டு ஒன்றுக்கு 40 லட்சம் டன் தேவைப்படும். மொலாஸûஸ மட்டும் பயன்படுத்தி 40 லட்சம் டன் எத்தனால் உற்பத்தி செய்ய வேண்டுமெனில் 4,156 கோடி டன் சர்க்கரையும் உடன் உற்பத்தியாகும். எனவே, இத்திட்டம் சாத்தியப்படாது.

ஆகவே, இன்றுள்ள கரும்பு உற்பத்தியாகும் நில அளவை வைத்தே ஏக்கருக்கான உற்பத்தித் திறனைப் பெருக்கி 40 லட்சம் டன் எத்தனாலை 5 ஆண்டுகளில் உற்பத்தி செய்ய இயலும். அதற்கு கரும்பிலிருந்து சர்க்கரை உற்பத்தி செய்யாமல் நேரடியாக எத்தனாலை உற்பத்தி செய்வோமானால் இது சாத்தியமான திட்டம் மட்டுமன்றி, உடன் அமல்படுத்தவும் முடியும்.

இதற்கான முடிவை அரசு உடனே எடுக்குமானால், பெட்ரோல், டீசல் விலையை வெகுவாகக் குறைத்துவிட முடியும். ஒரு டன் மக்காச்சோளத்திலிருந்து உற்பத்தியாகும் பொருள்கள் (ஒரு டன் மக்காச்சோளத்தின் விலை ரூ. 12,000) எத்தனால் 360 லிட்டர்; மக்காச்சோள எண்ணெய் – 25 கிலோ; கழிவு (தீவனம்) – 330 கிலோ. மக்காச்சோளத்தை எத்தனால் உற்பத்திக்குப் பயன்படுத்த இந்தியாவில் குறிப்பாக, தமிழ்நாட்டில் வாய்ப்பே இல்லை. மக்காச்சோளத்திலிருந்து மிக உயர்ரக குடிசாராயத்தைத் தயாரிக்கலாம்.

தமிழகத்தில் ஒரு லட்சம் ஏக்கர் மக்காச்சோளம் விளைவிக்கப்படுகிறது. சராசரியாக 4 லட்சம் டன் உற்பத்தியாகிறது. இதிலிருந்து 1,15,200 டன் குடிசாராயம் தயாரிக்க முடியும். மக்காச்சோளத்துக்கு டன்னுக்கு ரூ. 12,000 உறுதி செய்யப்பட்டால் உற்பத்தியை 8 லட்சம் டன்னாக உயர்த்த இயலும். தமிழகத்தின் குடிசாராயத் தேவையே 2,50,000 டன்தான். இப்போது குடிசாராயம் மொலாஸஸில் இருந்து தயாரிக்கப்படுகிறது. இது ஆரோக்கியத்தை வெகுவாகப் பாதிக்கும்.

தமிழகத்தில் 7.2 லட்சம் ஏக்கரில் கரும்பு பயிரிடப்படுகிறது. சராசரியாக ஏக்கருக்கு 40 டன் விளைகிறது. இதிலிருந்து உற்பத்தியாகும். ஆல்கஹால் 2,76,400 டன். இது குடிசாராயத்துக்கும் ரசாயனத் தொழிற்சாலைகளுக்கும் பகிர்ந்து அளிக்கப்படுகிறது. குடிசாராயத்துக்கு மக்காச்சோளத்தைப் பயன்படுத்துவோமேயானால் மொலாஸûஸ முழுமையாகப் பயன்படுத்தலாம்.

இதன் மூலம் ரசாயனத் தொழிற்சாலை அபரிமிதமான வளர்ச்சியை அடையும். உற்பத்தியாகும் பொருள்களின் விலைகளையும் வெகுவாகக் குறைக்க இயலும். குறிப்பாக, பிளாஸ்டிக் பொருள். எத்தனால் உற்பத்தியைக் கரும்பிலிருந்து நேரடியாக உற்பத்தி செய்து கொள்ளலாம்.

கரும்பு உற்பத்தியை இப்பொழுது விளைவதைவிட இரு மடங்காக நிச்சயம் உயர்த்த வாய்ப்பு உள்ளது. மகாராஷ்டிரத்தில் ஏக்கருக்கு 120 டன் என்பது பெரிய செய்தியல்ல. இவ்வளவு வாய்ப்புகள் இருந்தும் அவைகளைப் பயன்படுத்தாமல் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்வதிலேயே அரசு ஆர்வம் காட்டி வருகிறது. இதன் மர்ம முடிச்சுகளை அவிழ்த்தால் இந்தியாவில் 2ஜியை விட மிகப்பெரிய பூகம்பம் வெடிக்கும்.

இந்தியாவில் கரும்பு உற்பத்திக்கு பஞ்சமே இல்லை.அபரிமிதமான உற்பத்தி காரணமாக தகுந்த விலை கிடைக்காமல் விவசாயிகள் போராடுகிறார்கள்.இங்கு கரும்பானது, சர்க்கரை ஆலைகளில், சர்க்கரை தயாரிக்க மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுவதால் இந்த நிலை.கரும்பின் கழிவுப்பொருளாகக் கருதப்படும் கரும்புச்சக்கையிலிருந்து எத்தனால் தயாரிக்கவும்,அந்த எத்தனாலை பெட்ரோல் மற்றும் டீசல் போன்ற எரிபொருட்களுடன் கலந்து வாகனங்களுக்கு பயன்படுத்தவும் துவங்கினால் உற்பத்தியாகும் கரும்புக்கு நல்ல விலை கிடைக்கும். இவ்வளவு நாட்களாக கழிவுப் பொருளாக கருதப்பட்ட கரும்புச்சக்கை இதன் மூலம் நல்ல விலை போகும் என்பதால் சர்க்கரை விலை கணிசமாக குறையும். கரும்பு உற்பத்தியாகும் நிலங்களின் அளவு அதிகரிக்கும். இன்னும் அதிக அளவு விவசாயத் தொழிலாளர்களுக்கு வேலை கிடைக்கும். சர்க்கரை ஆலைகளில் சர்க்கரையோடு, உபபொருளாக எத்தனாலும் தயாரிக்க வேண்டி இருப்பதால், அதன் பொருட்டு அதிக நபர்களுக்கு வேலை கிடைக்கும். எத்தனாலை உற்பத்தி செய்ய, கையாள, மற்ற இடங்களுக்கு அனுப்ப, எண்ணை நிறுவனங்களில் இவற்றை கலந்து புதிய சதவீதத்தில் எரிபொருளை உற்பத்தி செய்ய – என்று ஏகப்பட்ட புதிய தொழில்களும்,வேலைகளும் உருவாகும்.பெட்ரோலின் விலையில் 4ல் 1 பங்கு விலைக்கு எத்தனால் கிடைக்கும் என்பதால் பெட்ரோல், டீசலின் விலை கணிசமாக குறையும். கச்சா எண்ணை இறக்குமதி பெரும் அளவில் குறையும்.இதனால் பெரும் அளவில் டாலர் – அந்நியச் செலாவணி மிச்சமாகும். டாலர் கையிருப்பு அதிகம் ஆவதால் ரூபாயின் மதிப்பு அதிகரிக்கும்.

எரிபொருளின் விலை குறைவதால் – சரக்கு போக்குவரத்து எளிதாகும் – மலிவாகும். எனவே, தரை வழியாக கொண்டு வரப்படும், காய்கறி,மளிகை சாமான்கள், பால் – அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலை பெருமளவில் குறையும்.எத்தனால் கலந்த புதிய, மலிவான, எரிபொருளை பயன்படுத்துவதால் ஆட்டோ, பஸ், லாரி போக்குவரத்து செலவு குறையும். பெட்ரோல், டீசல் விலையைக் கட்டுக்குள் வைக்கும்பொருட்டு பிரேசிலில் 1927-ம் ஆண்டே எத்தனால் வாகன எரிபொருளாக விற்பனை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டது. 1942-43-ல் எத்தனால் உற்பத்தி 16,000 டன்னாக இருந்தது. இன்று 2.5 கோடி டன்னாக உயர்ந்துள்ளது. 2019-ல் உற்பத்தியை 5 கோடி டன்னாக உயர்த்தத் திட்டமிட்டுப் பணிகள் நடந்து வருகின்றன. உலகிலேயே கரும்பு உற்பத்தியில் பிரேசில் முதல் இடத்திலும், இந்தியா இரண்டாவது இடத்திலும் உள்ளது. ஆனால் எத்தனால் உற்பத்தி என்பது மிகவும் குறைவாகவே இருக்கிறது.100% எத்தனால் அல்லது மெத்தனால் கொண்டும் வாகனங்களை இயக்க முடியும். நாம் நாட்டில் குடிக்க மட்டுமே பயன்ப்படுகிறது, பிரேசில் போன்ற நாடுகளில் எத்தனால் பெருமளவில் வாகன எரிபொருளாக பயன்ப்படுகிறது. ஆனால் நிலையை நாம் மனது வைத்தால் உடனடியாக மாற்றலாம்.

சதுரகிரி பயணம் – ஓர் அனுபவம் – 2

மொத்த தூரத்தையும் கடந்து முடிக்க எங்களுக்கு சுமார் நாலரை மணி நேரம் ஆனது. இது ஆங்காங்கே இளைப்பாற மூன்று நான்கு முறை அமர்ந்த நேரத்தையும் சேர்த்தது. போகிற வழியில் ஆங்காங்கே சுக்கு மல்லி காபியில் ஆரம்பித்து, வெள்ளரி, ஐஸ்க்ரீம், மோர், முறுக்கு, வெங்காய பஜ்ஜி, கடலைபட்டாணி, சுண்டல், பாக்கெட் குடிதண்ணீர் என சகலமும் கிடைக்கிறது. மலைப்பாதையில் இருந்த தற்காலிகக் கடைகளின் மேலே வெயிலை மறைக்க போடப்பட்டிருந்த தார்ப்பாயின் கீழே நாங்கள் ஆங்காங்கே இளைப்பாறிக்கொண்டோம். இனி….

வியாபாரிகள் பொழுது சாய சாய கையில் இருக்கும் தின்பண்டங்களை பாதி விலைக்கு விற்றாவது சீக்கிரம் அடிவாரம் திரும்ப ஆர்வமாக இருக்கின்றனர். மிகச் சிலரே ஓரிரு இரவு தங்க ஏற்பாட்டோடு கடை போட்டிருந்தது தெரியவந்தது. சொற்ப வருமானத்திற்காக அவர்கள் இத்தனை உயரத்தில் உயிருக்கு உத்திரவாதமற்ற நிலையில் மிருக நடமாட்டம் நிறைந்த வனப்பகுதியில் தங்கியிருப்பதை பார்க்கும்போது அதிர்ச்சியாக உள்ளது.

விசேஷ நாட்களில் உங்கள் சுமையை சுமக்கவும் தேவைப்பட்டால் உங்களையே சுமந்து செல்லவும் கூலிக்கு ஆட்கள் இருக்கின்றனர். வழியில் சில பக்தர்கள் கோயிலில் நடைபெறும் நித்ய அன்னதானத்திற்கு நன்கொடையாக அளிக்க அரிசி பருப்பு மற்றும் மளிகை பொருட்களை சுமந்தபடி ஏறுவதையும் காண முடிந்தது. நேர்த்தி கடனாக இருந்தால் பக்தர்கள் சுமக்கலாம் அல்லது அடிவாரத்தில் இருக்கும் அலுவலகத்தில் சமர்ப்பித்துவிட்டால் இந்த சுமைதூக்கிகள் அதை கொண்டு மேலே கோயிலில் சேர்த்துவிடுகின்றனர். ஆனால் இவையனைத்தும் அமாவாசை மற்றும் பவுர்ணமி போன்ற விசேஷ நாட்களில் மட்டுமே.

மற்ற நாட்களில் போனால் கூட வருபவரே உங்களை அடித்துப் போட்டால் கூட கேட்க ஆளிருக்காது. மேலும் குடிக்க தேவையான ஒரு மிடறு தண்ணீர் உட்பட மொத்தத்தையும் நீங்களே சுமந்து செல்லவேண்டியிருக்கும். மலை ஏற ஆரம்பித்த சற்று நேரத்திலேயே எங்கள் கையகவிக்கும் வெளியுலகிற்குமான தொடர்பு அறுந்துவிட்டது. எனவே தப்பித்தவறி உங்களுடன் வந்தவர்களிடமிருந்து விலகி பாதை மாறி சென்றுவிட்டால் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்பதை தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டும் கேட்கமுடியாது.

ஆரம்பத்தில் நண்பர்களோடு நடந்த நான் ஏதோ உந்துதலில் வேகமாக நடக்க அவர்கள் சற்றே பின்தங்கிவிட்டனர். வழியில் இரண்டு வெவ்வேறு இடங்களில் கருந்தேள்கள் நசுக்கி சாகடிக்கப்பட்டிருப்பதை பார்த்தேன். இரண்டு விரல் கனமிருந்த அதன் பருத்த அளவை பார்த்ததும் எனக்கு ஒரு நிமிடம் அப்படியே சிலிர்த்துவிட்டது. சிறுவயதில் ஓட்டு வீட்டில் வளர்ந்தவன் என்பதால் எனக்கு தேள்கடி அனுபவம் நிறைய உண்டு. ஓட்டுமறைவுகளில் வாழும் சிறுதேள்வகைகள் அதிக வெயில் நாட்களில் கீழே விழுந்து வீட்டில் உள்ளவர்களை கடிக்கும். அப்படி கடித்தால் இரண்டு நாட்களுக்கு கடிவாயில் மிகுந்த வலி இருந்துகொண்டே இருக்கும். அம்மாவும் பாட்டியும் மாற்றி மாற்றி வெந்நீர் ஒத்தடமும், சுண்ணாம்பு, செம்மண் என்று ஏதேதோ நாட்டு வைத்தியம் பார்த்தாலும் வலியும் வீக்கமும் கொஞ்சத்தில் போகாது. ஆனால் நான் பார்த்த காட்டுக் கறுந்தேள் கடித்தால் குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் முதலுதவி செய்யாவிட்டால் நிச்சயமரணம் உறுதி. வேறு ஒரு இடத்தில் யாரோ ஒருவர் கட்டுவிரியனை அடித்துக்கொல்ல முயல, இன்னொருவர் “ஏங்க அறிவிருக்கா உங்களுக்கு… அதோட எடத்துக்கு நாம வந்துட்டு அதப்போய் அடிச்சுக்கொல்றீங்களே…. கல்ல விட்டெறிஞ்சா எங்காச்சும் போய் ஒளிஞ்சுக்கப்போது…. கோவிலுக்கு வந்த இடத்துல ஏன் பாவத்த சேத்துக்கறீங்க…” என்று பாம்பைக் கொல்வதில் குறியாக இருந்தவருக்கு உபதேசம் செய்துகொண்டிருந்தார்.

நடைபாதையில் கிட்டத்தட்ட கோயிலை அடைய இன்னும் சில கிலோமீட்டர்கள் இருக்கும் நிலையில் ஒரு பெண்மணி தன் ஒன்பது வயது பெண் குழந்தையின் உதவியோடு மலை மீதேறி வரும் பக்தர்களுக்கு இலவசமாக தண்ணீர் வினியோகித்துக்கொண்டிருந்தாள். இவளுக்கு இந்த உயரத்தில் எங்கிருந்து தண்ணீர் கிடைக்கிறது என்பதை கவனித்தேன். மக்கள் நடக்கிற பாதைக்கு அருகே ஆபத்து நிறைந்த பள்ளமான பகுதியில் இறங்கி கொஞ்ச தூரம் நடந்தால் மலையில் இயற்கையாக நீர் சுரக்கிற ஒரு சுனை இருக்கிறது. அவரவர் வாய்க்கு வந்தபடி அந்த சுனைக்கு பெயர் வைத்துள்ளனர். அதிலிருந்து நீர் இறைத்து மேலே கொண்டுவந்து அவள் பக்தர்களுக்கு இலவசமாக வினியோகம் செய்வது உண்மையிலேயே சக்தி வாய்ந்த சிவத்தொண்டு. அந்த பெண்மணி தலைமீது வைத்து தூக்கி வரும் பெரிய அலுமினியக் குண்டுச்சட்டியிலுள்ள தண்ணீர் கீழே கொட்டிவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தாள். கால் தவறினால் அந்தக் குழந்தை அனாதையாகிவிடும். ஆனாலும் அதை கருத்தில் கொள்ளாமல் நான் அங்கே இளைப்பாறிய சிறிது நேரத்தில் இரண்டு முறை சென்று நீர் கொண்டு வந்தாள். யாரோ ஒரு பக்தர் அந்த குழந்தையிடம் பணம் தர முயல, தீவிரமாக வாங்க மறுத்த அவள் தயவுசெய்து அதை கோயில் உண்டியலில் போட்டு தனக்கும் சேர்த்து வேண்டிக்கொள்ள சொன்னாள். இப்படியும் சில மனிதர்கள் இருப்பதால்தான் அங்குமிங்குமாக மழை பெய்கிறது.

முதன்முறையாக பயணத்திட்டம் ஏதுமின்றி குறைந்தபட்சம் தண்ணீர் பாட்டில்கூட கொண்டு வராதவர்கள் இவள் பரம்பரைக்கே நன்றிக்கடன் பட்டவர்கள். அப்படியும் சிலர் மலை மேலேறி வந்திருந்தார்கள். வழியில் எல்லாம் கிடைக்கும் என்று எத்தனை நம்பிக்கை பாருங்கள் அவர்களுக்கு… தேவையான பொருட்களை முதுகில் மாட்டுகிற பையில் போட்டு வெளியில் தெரிவது போல இருபுறமும் தண்ணீர் பாட்டிலை வைத்துக்கொண்டு மேலேறி சென்ற என்னிடம் ஒரு சிலர் தாகமாக இருக்கிறது என்று தண்ணீர் கேட்க, தந்து உதவிவிட்டு கையோடு ஒரு கோரிக்கையும் வைத்தேன். அடுத்தமுறை நீங்கள் இங்கு வந்தால் இதே போல இரண்டு பாட்டில் தண்ணீர் கையில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள், எதிர்படுபவர் யாராவது கேட்டால் என்னைப்போல் உதவுங்கள்….சரியா…? என்றேன். ஒருவரும் மருந்துக்குக்கூட சரியெனவில்லை. மாறாக என்னை ஏற இறங்க ஒரு மாதிரியாக பார்த்தார்கள்.

உச்சியை அடைவதற்கு முன்பாக பிலாவடி கருப்பசாமியின் கோவில் வருகிறது. பக்தர்கள் இங்கு அவருக்கு தேங்காய் உடைத்துவிட்டு பயணத்தை தொடர்கிறார்கள். அவ்வளவு உயரத்தில் தேங்காய் விற்பது ஆச்சர்யம். ஆனால் உடைத்த தேங்காய்களை பொறுக்கியெடுக்க யாரும் இல்லாததால் அவையனைத்தும் அங்கேயே மிதிபட்டு நாறிக்கொண்டிருக்கிறது. நாங்கள் பார்த்தவரையில் குறைந்தது இரண்டு லோடு தேங்காய் உடைந்து எங்கும் சிதறிக்கிடந்து அந்த பிரதேசத்தையே அழுகின தேங்காய் வாடையில் நிரப்பியிருந்தது. உணவுப்பொருள் இப்படி பயன்படாமல் சிதறிக்கிடப்பது சங்கடமென்றால் அதை அப்புறப்படுத்தக்கூட ஆளில்லாதது கொடுமை. அடுத்து வரும் விசேஷ நாட்களுக்குள் மலைக்குரங்குகள் தின்றது போக வெயிலில் வாடி, மழையில் அடித்து செல்லப்பட்டால் அந்த இடம் சுத்தமாகலாம்.

கோயிலை அடைவதற்கு முன்பாக ஓரிரு தகரக்கொட்டகைகள் வேயப்பட்டுள்ளன. அவை கோயில் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருவதுபோல தெரியவில்லை. முன்னதாக வந்திருந்தவர்கள் அவரவர் கூட்டத்திற்கேற்ப படுக்க இடம் பிடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இது தவிர சுந்தரமகாலிங்கம் கோயிலுக்கு அருகில் இருக்கும் கொஞ்சம் சமதளத்தில் புற்களை அகற்றிவிட்டு செப்பனிட்டு இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான பக்தர்கள் அங்கேயும், சந்தனலிங்கரை தரிசிக்க கோயிலுக்கு செல்லும் வழியிலுள்ள உயரமான மற்றும் நீள அகலமான சுமார் 100 படிக்கட்டுகளில் படிக்கட்டுக்கு ஒருவராகவும் இரவில் படுத்திருந்தனர். நண்பரின் உறவினர்கள் இந்து சமய அறநிலையத்துறையில் பணி புரிவதால் எங்களுக்கு கோயில் சார்பாக கட்டப்பட்டிருந்த பெரிய மண்டபம் போன்ற ஒரு இடத்தில் இரவு தூங்க இடம் கிடைத்தது. அங்கேயே கோவில் நிர்வாகியாக இருப்பவர் நிர்வாக அலுவலகத்திற்கு பின்புறம் இருக்கும் ஒரேயொரு உயரம் குறைந்த கழிவறையை தேவைப்பட்டால் பயன்படுத்திக்கொள்ளச் சொன்னார். அவரிடம் சென்று நமது அவசரத்தை சொன்னால் பூட்டிய கழிவறையின் சாவியைத் தருவதாக சொன்னார். நாளை காலை எனது இயற்கை அழைப்பினை இன்னொருவரிடம் சொல்லி சாவி வாங்கி கழித்து முடிக்கவேண்டிய அனுபவத்தை எனக்களித்த ஆண்டவனுக்கு நன்றி சொல்லி படுக்கப்போனேன்.

தூங்கப்போவதற்கு முன்னதாக கோயில் நிர்வாகியின் சிறப்புக்கட்டளையால் இரண்டு லிங்கத்திருமேனியர்களையும் ஆற அமர கண்குளிர தரிசித்தோம். நாங்கள் சென்றிருந்த வேளையில் சந்தனமகாலிங்கருக்கு பௌர்ணமி அபிஷேகம் நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்தது. பால், தேன், விபூதி, இளநீர், சந்தனம், பஞ்சாமிர்தம் என எல்லாம் கொண்டு அபிஷேகம் முடித்து அலங்காரம் செய்ய நள்ளிரவாகிவிடும் என்றனர். நடந்து வருகிற வழியில் இளைப்பாற அமர்ந்த இடத்தில் சந்தித்த எட்டுவயது மதிக்கத்தக்க சிறுமியை மறுபடி சந்தனமகாலிங்க கோவிலில் சந்தித்தேன். போனமுறையை விட இந்த முறை நன்றாக பேசினாள். அவளிடம் பேசியதிலிருந்து அவளோடு சுமார் 40 பேர் வந்திருந்தார்கள் என்று தெரிந்தது. “எங்க தூங்கபோறீங்க” என்று கேட்டதற்கு “நாங்க இங்க தூங்கமாட்டோம்…. நைட்டே கீழ இறங்க ஆரம்பிச்சுருவோம்” என்றாள். “இந்த இருட்டுல எப்படி போவீங்க” என்றேன். “எங்க எல்லார்கிட்டயும்தான் டார்ச் இருக்கே…..இன்னும் சிலவுங்க இறங்குற வழியில தீப்பந்தம் ஏத்திப்பாங்க” என்றாள். “அப்பகூட உனக்கு பயமா இருக்காதா” என்று அவளிடம் நான் கேட்டதற்கு “இதுல என்ன பயம்… அதான் இத்தன பேர் கூட இருக்காங்கள்ல…..” என்று அவள் அசட்டுத் துணிச்சலோடு தோள் குலுக்கி சொல்ல, நான் வாயடைத்துப்போய் அவளையே பார்த்தேன். பகலிலேயே நல்ல வெளிச்சத்தில் பாதை தெரிந்தும், சற்று அஜாக்கிரதையோடு காலை வைத்தால் கீழே விழ வாய்ப்பிருக்கிற இந்த மலையில், தரிசனம் முடிந்ததும் பொட்டு வெளிச்சம்கூட இல்லாத இரவில் மிருக நடமாட்டத்தை அலட்சியம் செய்து இறங்கிப் போகிற அளவிற்கு அவசரமும் முரட்டுத்துணிச்சலும் இருக்கும் இவர்கள் சியாச்சின் மலைப்பகுதிகளில் ராணுவத்தில் பணிபுரிய தகுதியுடைய பக்தர்கள் என்பது எனக்கு விளங்கிவிட்டது.

பாதி அபிஷேகத்தில் நான் மட்டும் நண்பர்களை விடுத்து மண்டபத்திற்கு வந்துவிட்டேன். முன்கூட்டியே சொல்லிவைத்து அங்கே வந்து மண்டபத்தில் எங்களுடன் தூங்குபவர்களையும் காண முடிந்தது. அதில் ஒருவர் மாதாமாதம் வருவதாகவும் கோயிலுக்கு அன்னதான நன்கொடை அளிப்பதால் இங்கே தங்க வசதியாக இடம் கிடைப்பதாகவும் சொன்னார். “வசதியாக” என்று அவர் எதை குறிப்பிடுகிறார் என்று எனக்கு சத்தியமாக புரியவில்லை. உயிர்கொல்லி ஜந்துக்களின் கடியிலிருந்து தப்பிக்கும் வகையில் சற்றே உயரத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த மண்டபத்தில் எல்லோர்க்கும் படுக்க ஒரு பனைஓலைப்பாய் தவிர வேறொன்றும் தரப்படவில்லை. (அதற்கும் அடிதடி நடந்தது) அவரவர் கொண்டுவந்திருந்த காற்றடைக்கும் தலையணை மற்றும் போர்வையை பயன்படுத்தி தூங்குவதை பார்த்தேன். மற்றபடி வெட்டவெளியில் சுமாராக செப்பனிடப்பட்ட சமதளத்தில் விஷக்கடி ஜந்துக்கள் பற்றிய எந்த பயமும் இன்றி தூங்கிக்கொண்டிருந்த ஆயிரக்கணக்கானவர்களின் நிலை குறித்து யோசிக்கும்போது எனக்கு சுத்தமாக தூக்கம் வரவில்லை. தெரிந்தோ தெரியாமலோ குழந்தைகளோடு வந்தவர்களும், பெண்களும் இயற்கை அழைப்பை கழிக்க இரவில் சுத்தமாக வெளிச்சம் இல்லாத மரங்கள் அடர்ந்த மறைப்புகளை பயன்படுத்தும்போது ஏதாவது கடித்தால் என்ன கடித்தது, அதற்கு விஷமுறிவு என்னவென்று ஆராய்வதற்குள் போய் சேர்ந்துவிடும் அபாயம் வேறு என்னை வெகுவாக பயமுறுத்தியது.

எங்களுடன் வந்திருந்த நண்பர் சுயதொழில் செய்பவர். குளிர்சாதன வசதியிருக்கும் காரில் பயணித்து கடையிலும் குளிர்சாதன வசதியுடன் தொழில் செய்து வருபவர். அவருக்கு இந்த மலையேறியதே பெரிய சாதனைதான். அந்த சந்தோஷத்திலும் மலையேறிய களைப்பிலும் கடலைக்கொட்டை அரைக்கும் மிஷினுக்கு சற்றும் சளைக்காத சத்தத்தில் குறட்டைவிட்டு தூங்க, மண்டபத்தில் இருந்த வேறு பலரும் அவருடன் ஜோடி சேர, எனக்கு தூக்கமே வரவில்லை. படுக்கையைவிட்டு எழுந்து வெளியே வந்து நின்றேன். அந்த இரவினில் அடித்த மலைக்காற்று தூக்கத்தை மீறிய புத்துணர்ச்சியை தந்தது. எண்ணற்ற பெயர் தெரியாத மூலிகைகள் காற்றில் கலந்து அந்த இனம் புரியாத புத்துணர்ச்சியை தருவதை உணரமுடிந்தது. சற்று தூரத்தில் நின்றிருந்த, எங்களுக்கு தூங்க இடம் ஏற்படுத்தி தந்த கோயில் அதிகாரி, “என்ன சார் தூக்கம் வரலியா” என்று கேள்வியால் அழைத்தார் என்னை. “இல்ல சார் புது இடம்….” என்று இழுத்தேன். “ரொம்ப சக்தி வாய்ந்த இடம் சார்….. வருஷத்துக்கு ஒரு தடவ வந்து போனாவே அதோட பவர நீங்க உணரலாம்….” என்று அவருக்கு ஏற்பட்ட சில சித்து அனுபவங்களை என்னோடு பகிர்ந்துகொண்டது சிலிர்ப்பாக இருந்தது. “இப்டி சும்மா நின்னுக்கினு இருப்பேன் சார்……கொஞ்சம்கூட காத்தே இருக்காது…….அதோ எதிர்ல இருக்கு பாருங்க அந்த பெரிய மரம்…….அது மட்டும் பெரிய காத்துக்கு ஆடுற மாதிரி ஆடிட்டே இருக்கும்……யாரோ சிரிக்கிற மாதிரி பேசுற மாதிரி, மந்திரம் சொல்ற மாதிரி சத்தம் கேட்கும்……” “திடீர்னு ஒரு வயசான பெரியவரு பண்டாரம் மாதிரி வந்து எதிர நிப்பாரு………டேய் அப்பா………சாப்பிட்டு நாலு நாளாவுது ஏதாச்சும் சாப்பிட வெச்சிருக்கியான்னு கேப்பாரு………இந்த ஆள இதுக்கு முன்னாடி இந்த மலைல பாத்ததில்லயே………என்ன ஏதுன்னு விசாரிச்சா சரியா பதில் சொல்ல மாட்டாரு………சரின்னு சாப்பிட ஏதாச்சும் கொடுத்தா.……கைல வச்சு சாப்டுக்கிட்டே அப்டியே நாலு அடி நடந்து பொகையா மறஞ்சுடுவாரு………இங்க இருக்கற நாய் மட்டும் கத்தி ஊளையிடும்………அந்த மாதிரி விதவிதமா சித்தருங்க நடமாடிட்டே இருப்பாங்க………” அவர் சொல்லச்சொல்ல சிலிர்ப்போடு கேட்டுக்கொண்டே இருந்தேன்.

இந்த மலையின் மீதுள்ள கோயில்கள் ஒன்றுக்கும் முறையான மின்சாரம் வழங்கப்படவில்லை. நான் விசாரித்தவரையில் ஜெனரேட்டர் பயன்படுத்தித்தான் மொத்த இடத்திற்கும் விளக்குக்கு வழி செய்யப்பட்டிருக்கிறது. முறையான மின்சாரம் இருந்து பிரச்சனையானால் பயன்படுத்த வேண்டிய ஜெனரேட்டர் என்கிற விஷயத்தையே அடிப்படையாக பயன்படுத்துகிறார்கள். அதுவும் பழுதடைந்தால்…..? சுந்தரமகாலிங்கத்துக்கே வெளிச்சம். கோவில் சார்பாக கட்டப்பட்டுள்ள மண்டபத்தில் அதிகபட்சம் எழுபது பேர் மட்டுமே தங்கலாம். அவர்களுக்கும் குளியலறை மற்றும் கழிப்பறை வசதிகள் கிடையாது. நான் விசாரித்த வரையில் சந்தனமகாலிங்கக்கோவில் அருகிலும் இதேபோல் வெறும் தரையில் படுக்குமாறு மண்டபம் மட்டுமே கட்டப்பட்டுள்ளது. சமதளம் தவிர கோவில் படிக்கட்டுகளில் இருக்கும் வெளிச்சம் பாதுகாப்பானது என்று நம்பி பயணக்களைப்பில் தூங்குபவர்களிடம் பணம் மற்றும் நகைகளை சிலர் கொள்ளையடிக்கவும் இங்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது.

காலையில் எழுந்ததும் திறந்தவெளிப்பல்கலைக்கழக உறுப்பினர்களின் இயற்கை அழைப்புக்காட்சிகளை கவனமாக தவிர்த்து சாவி வாங்கி சமாசாரங்களை முடித்து, அன்னதானத்திற்கு கோவில் நிர்வாகியிடம் ஒரு தொகையை அளித்துவிட்டு பல் மட்டும் துலக்கி குளிக்காமல் கீழிறங்க கிளம்பினோம். மலையெங்கும் மனிதர்கள் மண்ணை சீய்த்தபடி நடக்கும் மண் வாசனையும், மலம் மற்றும் சிறுநீரின் வாடையும் ஒரு சேர கலந்து வயிற்றை என்னமோ செய்தது.

மேலே ஏறியதைவிடவும் கீழே இறங்குவது மிகக் கடினமாக தெரிந்தது. செங்குத்தான மலைப்பாதையில் இறங்கும்போது நமது உடல் எடையே நமக்கு எதிரியாகிவிடுகிறது. போதாதகுறைக்கு முதுகில் மாட்டியிருக்கும் பை வேறு…. பின்னங்கால் சதை தடதடவென்று ஆட ஆட மெதுவாக இறங்கி வந்தோம். இறங்கி வரும் வழியில் நாம் மட்டும் ஜாக்கிரதையாக நடந்தால் போதாது. மலைப்பாதைகளில் நடந்த அனுபவம் இல்லாத பெண்கள், மற்றபடி உடல் எடைகூடியவர்கள் பேலன்ஸ் தவறி நம்மீது விழாதபடிக்கு சர்வஜாக்கிரதையாக கீழிறங்க வேண்டும். ஒருவர் மீது ஒருவர் தள்ளியபடி சிறிய கற்குவியலில் விழுந்து கை கால் சிராய்த்துக்கொண்டவர்களையும் வழியில் பார்க்க நேரிட்டது.

ஒருவழியாக எந்த காயமும், பெரிய அளவில் உடல் உபாதைகளுமின்றி பத்திரமாக கீழிறங்கி பகல் 11 மணியளவில் அடிவாரம் வந்து சேர்ந்தோம். எந்தக்குறையுமின்றி எங்களை ஏற்றியிறக்கிய, மற்றவர்களைவிட ஒருபடி தரிசனத்திலும் சௌகர்யங்களிலும் அதிக வசதியை யார் மூலமாகவோ குறையின்றி செய்துகொடுத்து சிறப்பாக தரிசனம் தந்த சிவனுக்கு பெரிய நன்றிகளை மனதளவில் மானசீகமாக சமர்ப்பித்துக்கொண்டோம்.

பயணத்தில் அடுத்த இடம் போகும் வழியெங்கும் என்னை பல விஷயங்கள் அலைகழித்துக்கொண்டேயிருந்தன. சுத்தமான தண்ணீர், குறைந்தபட்ச தங்குமிடம், கழிப்பிட வசதிகள், அன்னதானம் தவிர மற்ற உணவகங்கள், நடைபாதையில் ஓய்வெடுக்க தற்காலிக கூரைகள், பொதுமக்களை கட்டுப்படுத்த போலீஸ் பாதுகாப்பு……… ஏதேனும் பெரிய அளவில் அசம்பாவிதம் நடந்தால் முதலுதவி…… இப்படி எந்த அடிப்படை வசதியும் இல்லாத இந்தக் கோயிலுக்கு எப்படி, எந்த அடிப்படையில் இத்தனை பேர் வருகிறார்கள்…… எப்படி மாவட்ட நிர்வாகம் இத்தனை வண்டி வாகனங்களை, இத்தனை ஆயிரம் நபர்களை குறிப்பிட்ட நாளில் அனுமதிக்கிறது….… கோயில் நிர்வாகம் அரசிடம் நிர்வாக சீரமைப்பிற்கு உதவி கேட்டுள்ளதா…..….. அப்படி கேட்டும் சபரிமலையில் ஏற்பட்டதுபோல உயிர்ப்பலி ஏதுமின்றி எல்லாம் சரியாகத்தானே போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்று அரசு அலட்சியமாக உள்ளதா…..….. இப்படி விடை தெரியாத பல கேள்விகளோடும் எங்களுக்குள் நடந்த ஆச்சர்ய விவாதங்களோடும் எங்கள் பயண இலக்கில் அடுத்த இடமான இராமேஸ்வரம் நோக்கி விரைந்தோம்.

(முற்றும்)

சதுரகிரி பயணம் – ஓர் அனுபவம் – 1

பயணம் ஒரு மனிதனுக்கு கற்றுத்தருகிற பாடங்களும் அனுபவங்களும் ஏராளம். பயணம் மனிதனை ஆற்றுப்படுத்துகிற, அறிவை மேம்படுத்துகிற, அழகான அனுபவங்களை நெஞ்சில் சுமக்கச்செய்கிற ஒன்றாக இருக்கும்வரை அதை அவன் ரசித்துச் செய்கிறான். மேலும் தான் சென்று வந்த பாதையில் சந்தித்ததை, தான் சென்ற இடத்தில் கண்டு களித்ததை நண்பர்களுக்கும் மற்றவர்க்கும் வாழ்மொழியாகவோ வேறு வகையிலோ பிரகடனப்படுத்தி அவர்களும் சென்று வரவேண்டும் என்று ஆவல் கொள்கிறான்.

இப்படித்தான் காலம் காலமாக பல அற்புதமான சுற்றுலாத்தலங்களும் ஆன்மீகத் தலங்களும் யாரோ ஒருவரின் முதற்பார்வையில் பட்டு, மற்றவர் வருகையால் வெளிச்சம் பாய்ச்சப்பட்டு, இன்று ஜன சமுத்திரத்தில் நிரம்பி வழிகிறது. ஆனால் சதுரகிரிக்கு நான் மேற்கொண்ட முதற்பயணம் யாருக்கும் பரிந்துரைக்க முடியாத வண்ணம் சற்றே (மிக அதிக) சிரமத்துடன் நடந்து முடிந்தது. பொதுவாக ஆலயப் பிரயாணங்களிலும் ஆண்டவன் தரிசனத்திற்காகவும் பயணம் போய் வந்ததில் சந்தித்த சிரமங்களை சொல்லக்கூடாது என்பார்கள். ஆனால் உண்மையிலேயே ஒருவர் உடலளவில் மிகுந்த சிரமத்திற்கு ஆட்பட்டால் மட்டுமே இந்த ஆலயத்திற்கு போய் வருவது என்பது சாத்தியமாகும்.

இந்தியாவில் மலை வாசஸ்தலங்களில் இருக்கும் கோயில்கள் அனேகமாக எல்லாமே அற்புதமான அல்லது அடிப்படை சாலை வசதிகளோடு இருக்கும் இன்றைய நவீன யுகத்தில் சதுரகிரி மட்டும் கவனம் சிதறினால் உயிருக்கோ அல்லது உடல் உறுப்புகளுக்கோ ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடிய மிகக்கடினமான மலைப்பாதையில் பயணப்பட்டால் மட்டுமே ஆண்டவன் தரிசனம் சாத்தியம் என்கிற வகையில் வைக்கப்பட்டிருப்பதற்கு முக்கிய காரணம் இந்த பூமியில் இன்றும் சித்தர்கள் அரூபமாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதே.

நாம் புராணங்களில் படித்த பதினெட்டு சித்தர்களில் அனேகர் பகவத்பாதம் அடைந்துவிட்டனர் என்றாலும் இன்றும் சிலர் இந்த சதுரகிரி மலைகளில் அரூபமாக வாசம் செய்து தங்கள் தவ வலிமையை மேம்படுத்துவதிலும் மூலிகை மருத்துவத்தில் பலப்பல ஆராய்ச்சிகள் செய்வதிலும் மூழ்கியுள்ளனர் என்கின்றனர் இங்கு மாதந்தோறும் வருகின்ற சிவ பக்தர்கள். அவரவர் இறை சிந்தனைக்கேற்ப, மனப்பக்குவத்திற்கேற்ப சித்தர்களின் தரிசனம் இங்கு பலருக்கும் வாய்த்திருக்கிறது என்பது இந்த தலத்தின் மிக முக்கிய அம்சம்.

ஆனால் இங்கே வருகிற பக்தர்கள் இந்த மலையின் தெய்வீகத்தன்மை பற்றியோ, கால தேச வர்த்தமானங்களை கடந்த மூன்று காலங்களிலும் சஞ்சரிக்கிற திறன் படைத்த சித்தர்கள் அரூபமாக வசிக்கிற மலையில் இருக்கிறோம் என்பதைப்பற்றியோ உணர்ந்து செயல்படுகிறார்களா என்றால் நிச்சயம் கிடையாது என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது. நுகர்ந்து தூக்கியெறிந்துவிடுகிற கலாசாரம் மிகுந்துவிட்ட இன்றைய அவசர யுகத்தில் எல்லா இடங்களிலும் எல்லா விஷயங்களும் பதனப்படுத்தப்பட்டு கிடைப்பது ஒருபுறம் நன்மையெனத் தெரிந்தாலும், இன்னொருபுறம் இதுபோன்ற இடங்களில் மனிதர்கள் தூக்கி எரியும் காகிதம் மற்றும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளின் மிகுதி அந்த வட்டாரத்தை எவ்வளவு தூரம் பாழ்படுத்துகிறது என்பதை பார்க்கும்போது வேதனையாக இருக்கிறது. மேலேறிச் செல்லும்போது வழியெங்கும் குவிந்து கிடந்த காலி தண்ணீர் பாட்டில்களை ஆன்மிக அமைப்பைச் சேர்ந்த அன்பர்கள் சிலர் கோணியில் சேகரித்துபடி கீழிறங்குவதை காண முடிந்தது. அவர்களால் ஆன, தன்னார்வத்தில் விளைகிற இந்த சமுதாயக்கடமையும் அங்கே நடைபெறமால் போனால் கொஞ்சகாலத்தில் கழிவுகளால் இந்த மலை நிரம்பி வழியும் அபாயம் கண் முன்னே காட்சியாக விரிந்தது.

நாம் ஒரு திரைப்படம் பார்க்க விரும்பினால் பொதுவாக அதுபற்றி விசாரிக்கும்போது அது அருகாமையில் எந்த திரையரங்கில் ஓடுகிறது, நீங்கள் படம் பார்த்துவிட்டீர்களா என்கிற அளவோடு நமது விசாரணை முடிந்துவிடும். அந்த திரையரங்கிற்கு சென்று வந்தபின்புதான் ஒலியமைப்பும் காற்று வசதியும் சரியில்லையென்பதும், அங்கே கழிவறை எவ்வளவு மோசமாக இருந்தது, குறைந்தபட்சம் குடிதண்ணீர் வசதிகூட செய்துதர தரமற்ற அளவிற்கு அந்த திரையரங்கம் நடத்தப்படுவது எல்லாம் நமக்கு தெரியவரும். இதையெல்லாம் முதற்கட்ட விசாரணையிலேயே அந்த திரையரங்கம் பற்றி நன்கு விசாரித்திருந்தால் தவிர்த்திருக்கலாம் என்றாலும் போகிற இடம் பற்றி அதிகம் கேள்வி கேட்காத இன்றைய சாமான்யனுக்கு இருக்கும் பொதுவான ஒரு எண்ணம் என்னவென்றால் நூறுபேர் வந்து போகிற இடம் என்பதால் ஓரளவிற்கு அடிப்படை வசதிகள் செய்யப்பட்டிருக்கும் என்பதே.

அப்படி ஏமாந்து சதுரகிரிக்கு சென்ற ஆயிரக்கணக்கானவர்களில் நானும் ஒருவன். இந்த மலைக்கு செல்ல மதுரைக்கு அருகேயிருக்கும் வத்திராயிருப்பில் இருந்து ஏறக்குறைய நான்கு கிலோமீட்டர் தூரமுள்ள மலையின் அடிவாரப்பகுதியான தாணிப்பாறையிலிருந்து போவதுதான் கடினம் குறைந்த பாதை என்கிறார்கள்.

பாதை கடினம் என்பது நடப்பவர் யார் என்பதை பொறுத்தது. முறுக்கி பிழிகிற அளவிற்கு உடல் உழைப்பை அதிகம் கேட்கிற வேலை பார்ப்பவர்களுக்கு இந்த மலை ஏறுவது ஒரு விஷயமேயல்ல. குளிர் சாதன வசதிசெய்யப்பட்ட அடுக்குமாடி அலுவலகங்களில் உட்கார்ந்து வேலை பார்ப்பதற்கு இடையே கொறியுணவு உண்டு கொழுத்து, கழிவறைக்கு தனி செருப்பு அணிந்து செல்கிற, ஒரு மணிநேரம் மட்டும் உடற்பயிற்சி மையத்தில் வலுக்கட்டாயமாக வியர்வையை வெளியேற்றுகிற வழக்கத்தில் உள்ளவர்கள் இங்கு வந்தால் அந்து அவுலாகி….. நொந்து நூலாகி….. மொத்தத்தில் நாக்கு தள்ளிவிடும்.

நானும் எனது நண்பர்களும் மகிழுந்தில் பயணித்து மதுரைக்கு முன்பே வழிமுறித்து தே.கல்லுப்பட்டி வழியாக அழகாபுரி எனும் ஊரில் நுழைந்து வத்திராயிருப்பு வழியாக தாணிப்பாறை வந்து அடைந்தோம். பேருந்தில் பயணிப்பவர்கள் முதலில் மதுரையை அடைந்து பின்பு ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் நெடுஞ்சாலை வழியாக பயணித்து கிருஷ்ணன் கோவில் வழியாக தாணிப்பாறை வந்தடையலாம். சொந்த வாகனத்தில் வருபவர்கள் வத்திராயிருப்பில் குறைந்தபட்ச தேவையான உண்பன குடிப்பன போன்றவற்றை வாங்கிக்கொள்ளலாம். தவறினால் என்னைப்போல நல்ல பசியில் பொறி உருண்டையும் பக்கோடாவும் சாப்பிட்டு இன்றைக்கு விதித்தது இதுதான் என்று ஓம் நமசிவாய சொல்லிவிட்டு மலையேறவேண்டியதுதான். வத்திராயிருப்பில் எங்களுக்கு தெரிந்து தங்கும் விடுதிகள் எதுவும் இல்லை. சென்னையிலிருந்தோ மற்ற ஊர்களிலிருந்தோ கிளம்பினால் நீண்ட தூரப்பயணம் என்பதால் குளிக்க மற்ற இதர விஷயங்களுக்கு வத்திராயிருப்பில் பேருந்து நிலையத்திலுள்ள கட்டண கழிப்பறைகளை பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம். குறைந்தபட்ச சுத்த சுகாதாரத்திற்கு கியாரண்டி உண்டு. வேறு வசதிகள் எதுவும் இல்லாததால் இதைப் பரிந்துரைக்க வேண்டியுள்ளது. இந்த மலைக்கு முதன்முறை பயணம் செய்பவர்கள் குழந்தைகளையும் பெண்களையும் உடன் அழைத்து செல்வதை கட்டாயம் தவிர்க்க வேண்டும். ஒரு முறை சென்று வந்து விட்டால் அடுத்த பயணத்தின்போது அவர்களையும் உடன் அழைத்து போவதை பற்றி நீங்களே முடிவெடுத்துவிடுவீர்கள் என்பதால் அதைப்பற்றி நான் பேசப்போவதில்லை. மேலும் மிக மென்மையான வாழ்க்கை முறையில் வாழ்ந்த இளைஞர்கள், ரத்த அழுத்தம், சர்க்கரை நோய், மூச்சிரைப்பு ஆகியன உள்ள நபர்கள் எல்லாம் இந்த மலைக்கு ஓரிரு முறை போய் வந்தவர்களிடம் பயண அனுபவங்களை கேட்டு போக முடியாத மனவருத்தத்தை போக்கிக் கொள்ளலாம்.

சதுரகிரியில் இருந்து அருள்பாலிக்கும் சுந்தரலிங்கம் மற்றும் சந்தனலிங்கம் ஆகிய லிங்கத்திருமேனியனை தரிசிக்க அமாவாசை, பௌர்ணமி போன்ற விசேஷ தினங்களில் குறைந்தது 10000 முதல் 70000 பக்தர்கள் வரை இந்த மலைக்கு வருகிறார்கள். மோட்டார் வாகனங்கள் வருவதற்கு முன்னால் மாட்டுவண்டி கட்டிக்கொண்டு வரும் பக்தர்கள் மொத்தமாக மலையடிவாரத்தில் வண்டிகளை மாடுகளோடு சேர்த்து நிறுத்திவைக்க, எக்கச்சக்க மாட்டுவண்டிகளின் வருகையால் வண்டிப்பண்ணை என்ற பெயரோடு முதலில் அறியப்பட்ட இடம் பின்னால் தாணிப்பாறை என்று மாறியுள்ளது.

வெள்ளிக்கிழமை இரவு (12.08.2011) கிளம்பிய நாங்கள் சனிக்கிழமை வழியில் சில சொந்த அலுவல்களை முடித்துக்கொண்டு தாணிப்பாறையை அடையும்போது மணி நண்பகல் ஒன்றை நெருங்கிவிட்டது. சொந்த வாகனத்தில் வருபவர்கள் ஓட்டுனராகவும் மலையேறுபவராகவும் இருந்தால் வாகனம் பாதுகாப்பாக இருப்பதும் அல்லது வாகனத்தில் இருப்பவை பாதுகாப்பாக இருப்பதும் அவரவர் முற்பிறவி தர்ம பலன்கள் பொறுத்தது. முப்பது ரூபாய் வாகன நிறுத்தத்திற்காக பெறப்பட்டாலும் முறையான பாதுகாப்பு வசதி ஏதும் இல்லாத அவசரடி ஏற்பாடாகவே வாகன நிறுத்தம் இருப்பது தெளிவாக தெரிகிறது. நாங்கள் எங்கள் மகிழுந்தை நிறுத்த இடம் தேடி அலைந்து, பின்பு ஒரு வாகான இடம் பார்த்து நிறுத்திவிட்டு தேவையான பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு அடிவாரத்திலிருந்து கிளம்பும்போது மணி பிற்பகல் இரண்டு ஆகியிருந்தது.

கொஞ்ச தூரம் நடந்ததும் முதலில் வருகிற கோயில் ஸ்ரீராஜயோக தங்க காளியம்மன் கோயில் என்கிற சிறிய அம்மன் ஆலயம். என்ன தங்கத்தில் அம்மனா…?! என்று ஆச்சர்யமாக எட்டிப் பார்த்தால் பெயர்தான் அப்படி…, மற்றபடி சாதாரணமாக கல்லில் வடிக்கப்பட்ட அம்மன் சிலையை வைத்து பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு, மக்கள் மலை ஏறுவதற்கு முன் வணங்கிச் செல்லும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது இந்த சிறிய ஆலயம்.

இந்த மலை மீது ஏற முடிவு செய்வதற்கு முன்பே எனது நண்பர் மின்னஞ்சலில் எனக்கு அனுப்பியிருந்த வலைப்பூ தொகுப்புகளை படித்திருந்தேன். அதில் எழுதியிருந்த அனைவருமே பாதையைப் பற்றியும் தாங்கள் அனுபவித்த கஷ்டங்களைப் பற்றியும் ஓரளவு எழுதியிருந்தனர். ஆனால் நேரில் சென்று பார்த்தபோது அதன் பரிமாணமே வேறு மாதிரி இருந்தது. அடிவார மலையிலிருந்து மேலே கோயிலுக்கு சென்று சேரும் வரை வழியில் எங்கும் இளைப்பாற நிழல் தரும் கல் மண்டபங்களோ மற்றபடி ஓலையில் வேயப்பட்ட தற்காலிகக் கொட்டகைகளோ எதுவும் கிடையாது. பருவநிலை, மலையேறுபவர்களுக்கு சாதகமாக இருந்தால் அடிக்கிற காற்றில் ஒரளவு சமாளித்து ஏறிவிடலாம். பகலில் வெயிலில் நடந்தால் மரங்களின் நிழலில் சற்றே இளைப்பாறலாம். ஆனால் உச்சி வெயிலில் அதுவும் சாத்தியமில்லை. ஏனெனில் நாங்கள் போகும்போது மலையில் நல்ல வெக்கையை உணரமுடிந்தது. மொத்த தூரம் சிலர் பதினோரு கிலோமீட்டர் என்றும், வேறு சிலர் பதினான்கு என்றும் கூறினர். இன்னும் சிலரோ மைல் கணக்கு சொல்லி குழப்பியடித்தார்கள்.

மொத்த தூரம் சரியாக தெரியவில்லை என்றாலும் இந்த தூரத்தை சமதளத்தில் நடந்து கடந்தால் பெரிதாக ஒன்றும் வலி தெரியாது. ஆனால் பல இடங்களில் செங்குத்தாக கிட்டத்தட்ட 70 டிகிரி சாய்தளத்தில் ஏற வேண்டியதாயிருக்கிறது. இது போன்ற நெட்டுக்குத்தான பகுதிகள் போகின்ற பாதையில் மூன்று இடங்களில் வருகிறது. மொத்த தூரமுமே கொஞ்சம் கூட சமதளமோ அல்லது ஓரளவு படிக்கட்டுகள் போன்ற அமைப்போ இல்லாத, காலம் காலமாக மனிதர்கள் பயணப்பட்டு புல் முளைக்காத மண் மற்றும் கற்களாலான பாதையாகத்தான் உள்ளது. பொதுவாக மலைக்கோயில்களில் படிக்கட்டுகளும் பாதையும் சரியில்லாதபோதிலும் கீழே விழாமல் பக்தர்கள் ஏறிச்செல்ல பிடிமானமாக மூங்கில் சவுக்கு என்று ஏதேனும் ஒன்றை பக்கவாட்டில் கட்டிவைத்திருப்பார்கள். அதுவும் இங்கு இல்லை. ஏறிச்செல்லவும் இறங்கிவரவும் ஒரே பாதைதான். இப்படிப்பட்ட பாதையில் செருப்பு கூட அணியாமல் நடந்து சென்ற சிலரையும் பார்த்தேன். ஒருவாரம் கழித்து அவர்களின் கால் நிலவரம் குறித்து கேட்க, அவர்களின் தொலைபேசி எண் கேட்க ஆசைப்பட்டு, அடித்துவிடுவார்களோ என அச்சப்பட்டு அடங்கிவிட்டேன்.

திடீரென்று மழை வந்துவிட்டால் பாதி தூரத்தில் இருப்பவர்கள் கதி யோசிக்க பயமாயிருக்கிறது. சொட்டச்சொட்ட நனைந்தபடி மிச்ச தூரத்தை கடக்கவேண்டும், அல்லது கைவசம் குடை ரெயின் கோட் இருந்தால் எங்காவது ஒதுங்கலாம். ஆனால் அதுவும் இந்த மலையில் ஆபத்துதான். ஏனெனில் பாதை முழுவதுமே செப்பனிடப்படாத பாறைகளும் சரளைக்கற்களும், இறுகிய களிமண் போன்ற மண்ணாலான பாதையாகத்தான் உள்ளது. ஆகவே பலத்த மழையில் மண் சரிவு ஏற்பட நிறைய வாய்ப்புண்டு. மேலும் மலையில் சிங்கம், யானை தவிர மற்ற ஆபத்தான மிருகங்கள் உலவுவதாகவும் நிறையப் பேர் பார்த்ததாகவும் சொல்கின்றனர். ஆனால் அவை மனிதர்களை தாக்கியதாக இதுவரை பெரிய அளவில் பத்திரிக்கைகளில் செய்தி எதுவும் வரவில்லை. மழையில் அவைகளும் ஒளிய குகைப்பாங்கான இடம் தேடி அலையும்போது மனிதர்களை பார்த்துவிட்டால் தாக்கும் வாய்ப்புண்டு. கீழே கிளம்பும்போதே மழை அதிகமாக இருந்தால் வனச்சரகர்கள் அடிவாரத்தில் நடக்க ஆரம்பிப்பவர்களை தடுத்து நிறுத்திவிடுவதாக பக்தர்கள் சொல்கின்றனர். ஆனால் இது போன்ற இடங்களில் போகிற வழியில் மழை வருமா என்பதை தூர்தர்ஷனில் வானிலை அறிக்கை சொல்லும் ரமணனே கணிக்கமுடியாது.

மொத்த தூரத்தையும் கடந்து முடிக்க எங்களுக்கு சுமார் நாலரை மணி நேரம் ஆனது. இது ஆங்காங்கே இளைப்பாற மூன்று நான்கு முறை அமர்ந்த நேரத்தையும் சேர்த்தது. போகிற வழியில் ஆங்காங்கே சுக்கு மல்லி காபியில் ஆரம்பித்து, வெள்ளரி, ஐஸ்க்ரீம், மோர், முறுக்கு, வெங்காய பஜ்ஜி, கடலைபட்டாணி, சுண்டல், பாக்கெட் குடிதண்ணீர் என சகலமும் கிடைக்கிறது. பீடி சிகரெட்டும் சகஜமாக கிடைப்பதால், மலையிலாவது சுத்தமான மூலிகைக்காற்றை சுவாசிப்போமே என்று வந்திருப்பவர்களைப் பற்றி கவலையே படாமல் தன் சுகமே பெரிதென பிறர் சொல்லியும் கேட்காமல் புகைக்கிற ஜந்துக்கள் அங்குமிங்கும் நடந்து கொண்டிருப்பார்கள் என்பதால் கவனமாக தவிர்க்கவும். மலைப்பாதையில் இருந்த தற்காலிகக் கடைகளின் மேலே வெயிலை மறைக்க போடப்பட்டிருந்த தார்ப்பாயின் கீழே நாங்கள் ஆங்காங்கே இளைப்பாறிக்கொண்டோம்.

“இந்த இருட்டுல எப்படி போவீங்க” என்றேன். “எங்க எல்லார்கிட்டயும்தான் டார்ச் இருக்கே…..இன்னும் சிலவுங்க இறங்குற வழியில தீப்பந்தம் ஏத்திப்பாங்க” என்றாள். “அப்பகூட உனக்கு பயமா இருக்காதா” என்று அவளிடம் நான் கேட்டதற்கு “இதுல என்ன பயம்… அதான் இத்தன பேர் கூட இருக்காங்கள்ல…..” என்று அவள் அசட்டுத் துணிச்சலோடு தோள் குலுக்கி சொல்ல, நான் வாயடைத்துப்போய் அவளையே பார்த்தேன். பகலிலேயே நல்ல வெளிச்சத்தில் பாதை தெரிந்தும், சற்று அஜாக்கிரதையோடு காலை வைத்தால் கீழே விழ வாய்ப்பிருக்கிற இந்த மலையில், தரிசனம் முடிந்ததும் பொட்டு வெளிச்சம்கூட இல்லாத இரவில் மிருக நடமாட்டத்தை அலட்சியம் செய்து இறங்கிப் போகிற அளவிற்கு அவசரமும் முரட்டுத்துணிச்சலும் இருக்கும் இவர்கள் சியாச்சின் மலைப்பகுதிகளில் ராணுவத்தில் பணிபுரிய தகுதியுடைய பக்தர்கள்… (அடுத்த பகுதியில்…)

(தொடரும்)