பாஜகவின் ஜனாதிபதி தேர்வு ராம்நாத் கோவிந்த்: சில கண்ணோட்டங்கள்

(இந்த விஷயம் குறித்து மூன்று முக்கியமான கண்ணோட்டங்களை இங்கு தொகுத்தளிக்கிறோம் – ஆசிரியர் குழு)

We all know that, you know, you guys are making a lot of money, and we are all here at the club and you guys are taking advantage of the situation. We will continue with the question about your current life, which clomid tablets for sale Budva has a big impact on your future. You can find many medical experts in the field of natural medicine who agree that periactin is indeed a powerful treatment for fibromyalgia and many other health conditions.

They also offer a free pregnancy test kit and many other resources if you are thinking about trying to conceive. In the us, the fda approves tamoxifen citrate (and/or its clomid and serophene cost Coronel Fabriciano salts) for the treatment of breast cancer. The us fda approved tamodex for the treatment of osteoporosis in 2010, after more than a decade of clinical trials.

I have never heard of anything else as i thought it was a wonder drug. We can certainly agree that there are clomid cost walgreens Mason many medications to choose from, some of which are more expensive, or perhaps have a longer list of side effects, while others may be just a bit better for you. It is used to treat high blood pressure and prevent or reduce swelling caused by various conditions such as heart failure, kidney disease and other illnesses.

முதலில், அரசியல் நுழைந்தது திரு.கிரி குடியரசுத் தலைவரானபோது. அந்த சறுக்கல் திரு.கே ஆர் நாராயணன் வரை தொடர்ந்தது. கலாம் மட்டுமே , இந்திராவின் ஆட்சி வந்த பிறகு, அரசியல் சாராத முதல் குடியரசுத் தலைவர். அந்தப் பதவியின் கௌரவம் திரு.ஆர்.வி , திரு.எஸ்.டி.ஷர்மா வால் சற்றே மேம்பட்டாலும் கட்சி சாராத நிலை கலாம் ஒருவரால் மட்டுமே வந்தது. அந்த தேர்வைச் செய்ய அடல்ஜி போல் ஒரு பரந்த தேச சிந்தனை உள்ளவரால்தான் செய்யமுடியும்.

அரசியல் சார்புடன் வந்தாலும் திரு.ஆர்.வி சந்தித்த கடினமான நேரங்களை வேறு யாரும் சந்திக்கவில்லை. இன்றும் அதனால் அவர் மதிக்கப் படுகிறார்.

திரு.ஷர்மா, காங்கிரஸ்காரராக இருந்தாலும் அவருடைய நேர்மை தெள்ளத் தெளிவு. என்.டி.ராமாராவ் ஆட்சியை பாஸ்கர ராவை வைத்து இந்திரா கேலிக்கூத்தாக்கிய போது கவர்னராக இருந்த திரு. ஷர்மா , விதுரனின் நிலையை எடுத்து மதிப்பைப் பெற்றார்.

திரு.பிரனாப் 84ல் இந்திராவின் மரணத்திற்குப் பிறகு பிரதமராக வந்திருந்தால் இந்திய சரித்திரமே மாறியிருக்கும். அந்த ஓநாய்களின் மந்தையில் தனியாக இருந்த ஒரே தேசியவாதி. அவர் சமர்ப்பித்த ” கருப்புப் பணம் பற்றிய வெள்ளை அறிக்கை ( 16-மே-2012) ஒரு மைல்கல். காங்கிரஸ் அதை புதைக்க முற்பட்டாலும் , திரு.மோதி தலைமையிலான அரசு அதில் உள்ள பல பொதுவான அம்சங்களைச் செயல்படுத்தியது.

திரு.கோவிந்த் பற்றி அதிகம் கேள்விப்படவில்லை. படித்தவர். வழக்கறிஞராக திறம்பட பணியாற்றியவர். பா ஜ வின் தலித் அணியில் ஆக்கபூர்வமாக செயல்பட்டவர்…. என்றளவில் தெரிகிறது.

நல்லவேளை அதிகம் தெரிந்தவர் என்று அமிதாப் பச்சனையோ, ஜானி லீவர் போன்ற காமெடி நடிகரையோ அறிவிக்கவில்லை. திருமதி.பிரதீபா போன்றவர்களை அறிவிக்கவில்லை. திரு.கிரி , திரு. பக்ருதீன் போன்ற ரப்பர் ஸ்டாம்புகளை அறிவிக்கவில்லை. தலித் என்ற ஒரே தகுதி மட்டும் வைத்துக்கொண்டு பதவிக்கு வந்த திரு.கே.ஆர்.நாராயண் போன்றவரை அறிவிக்கவில்லை.

படித்தவர். பொறுப்பான பதவிகளை வகித்தவர். ஆர் எஸ் எஸ் காரர். இப்போதைக்கு இது போதும். வாழ்த்துகள் திரு. ராம்நாத் கோவிந்த்.

– திருச்செந்துறை ராமமூர்த்தி சங்கர், தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில்

*******

ராம்நாத் கோவிந்த் – இந்த பெயர் அறிவிக்கப்படும் முன் பெரிதாக நான் இவரின் மேல் கவனம் செலுத்தவில்லை எப்படியும் ஒரு பட்டியல் சாதியினரோ அல்லது பழங்குடியினரோ தான் ஜனாதிபதியாக வருவார் என்று மட்டும் அறிந்திருந்தேன். திரௌபதி முர்மு என்ற ஜார்கண்ட் மாநில ஆளுநர் பெயர் தான் அதிகமாக அடிபட்டுக்கொண்டு இருந்தது. பெண் அதோடு பழங்குடியினர் என்பது அவருக்கு அதிக வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியது ஆனால் அவரை அறிவித்திருந்தால் அது இன்னொரு பிரதிபா பாட்டில் என்ற அளவிலே தான் இருந்திருக்கும் ராம்நாத் கோவிந்த் இன்று சரியான நபராக அந்த பதவிக்கு முற்றும் தகுதி வாய்ந்தவராக அறியப்படுகிறார்.

இந்திய குடிமை பணியில் வெற்றி பெற்றவர் தான் விரும்பிய துறை கிடைக்காததால் சட்டம் படித்து வழக்கறிஞர் ஆனவர். முன்னாள் பிரதமர் மொரார்ஜி தேசாயின் தனி செயலராகவும் இருந்திருக்கிறார் அதோடு டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் உச்ச நீதிமன்றம் ஆகியவற்றில் பல ஆண்டுகளாக வக்கீல் பணி செய்து வந்திருக்கிறார். அரசியல் சாசன சட்டத்தில் மிக தேர்ச்சி உள்ளவர் என்று சொல்லப்படுகிறது இந்த பதவிக்கு மிக முக்கியமான தேவை அது. அதோடு பெரும் அறிஞர் இந்திய கலாச்சாரத்திலும் பண்பாட்டிலும் மிகுந்த நம்பிக்கை உடையவர். 12 ஆண்டுகள் மாநிலங்களவையில் உறுப்பினராக இருந்திருக்கிறார் இன்று பீகார் கவர்னர்.

கோலி என்னும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பை சேர்ந்த கோவிந்த் அதை ஒரு பொருட்டாக எண்ணாமல் உழைத்தவர் இன்று நாட்டின் உயர்ந்த பதவியை அலங்கரிக்க இருக்கிறார். பாஜக சாதி ஹிந்துக்களுக்கும் உயர் சாதியினருக்குமான கட்சி அது தலித்துகள், பழங்குடியினர், சிறுபான்மையினர் ஆகியவர்களுக்கு எதிரானது என்று தொடரப்பட்டு வரும் பொய் பிரசாரம் பல காலமாக பல் இளிக்கிறது. இருந்தும் ஊடக வியாபாரிகளாலும் இந்திய அரசியலில் செல்லாக்காசாகிப் போன இடதுசாரி அடிவருடிகளாலும் மற்ற எதிர் கட்சிகளாலும் இது தொடர்ந்து வாந்தியெடுக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.

நியூயார்க் டைம்ஸ், எகானாமிஸ்ட், வாஷிங்டன் போஸ்ட் போன்ற பல மேலை நாட்டு இதழ்கள் தங்களை முற்போக்கு மற்றும் தாராளவாதிகள் என்று காண்பித்துக்கொண்டு கிளிப்பிள்ளை போல் நம் ஊர் பழுப்பு ஆங்கிலேயர்களின் உச்சாடனத்தையே திரும்ப திரும்ப உருவேற்றி வருகின்றன. அவர்கள் சவப்பெட்டியில் அடித்த கடைசி ஆணி இது என்றே நான் கருதுகிறேன். இந்தியாவின் ஆன்மாவை மோதியை விட நன்றாக அறிந்தவர் வேறு யாரும் இல்லை என்பதையே இது மீண்டும் நிரூபிக்கிறது. இவரின் வெற்றி என்பது முடிவான ஒன்று வேறு வேட்பாளர்கள் யாரும் நிற்க மாட்டார்கள் என்றே நான் நினைக்கிறேன். ராம்நாத் கோவிந்த் வருக முகலாயர்களும், பிரிட்டிஷ் கோமான்களும், நாட்டை சுரண்டியே பிழைத்த பழைய புத்திஜீவிகளும் அலங்கரித்த டெல்லி தர்பார் ஏழை விவசாயியின் மகனான உங்களை வரவேற்று வழிவிடட்டும்.

– ஆர்.கோபிநாத், தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில்

******

திரு. அப்துல் கலாம்… திரு. பி.ஏ. சங்மா.. இப்போது திரு ராம்நாத் கோவிந்த்… பாஜக அடுத்தடுத்து சிறுபான்மையினர் மற்றும் தலித்களையே உயர்பதவிகளுக்கு முன்நிறுத்துகிறது… இது சந்தர்ப்பவாத , தாஜா [ appeasement ] அரசியல் அல்லவா என்று நம்மவர்களே சிலர் கேட்கிறார்கள்.

உண்மையில் இவர்களுக்கு இன்னும் நம் தேச அரசியல் பிடிபடவே இல்லை.

தொன்னூறுகளில் பாஜகவைக்கண்டு சிறுபான்மையினர் பயந்ததை விட அதிகம் பயந்தவர்கள் ஹிந்துக்களே. காரணம் ஐம்பது ஆண்டுகளாக இந்த தேசத்தில் ஹிந்துக்கள் தரப்பை பேசுவதே மாபெரும் குற்றமாக முன்நிறுத்தப்பட்டு வந்தது…காந்திக்கு அவரது இறுதிக்காலத்தில் தலைக்கேறி இருந்த சிறுபான்மைப்பித்து , அடுத்த பல பத்தாண்டுகள் இந்த தேசத்தை ஆண்ட நேரு குடும்பம் கையாண்ட சிறுபான்மையினரை தாஜா செய்யும் ஆட்சி போன்றவற்றால் ஹிந்துக்கள் ஒரு மாதிரியான ஸ்டாக்ஹோம் சிண்ட்ரோமுக்கு ஆட்பட்டிருந்தனர்.

அடிப்படையிலே பிரச்சினைகளைக்கண்டு ஒதுங்கிப்போக நினைக்கும் ஒரு சராசரி ஹிந்துவுக்கு , பாஜக முன்வைத்த கொள்கைகளான பொதுசிவில் சட்டம் , அயோத்தியில் ராமர் கோயில் , அரசியல் சட்டத்தின் 370வது பிரிவை நீக்குதல் போன்றவை தேவையற்ற விஷயங்களாகவே தோன்றின,.. இந்தக்கட்சி நமக்காகத்தான் குரல் கொடுக்கிறது என்ற எண்ணம் ஹிந்துக்களுக்கு வரவே ரொம்ப காலம் பிடித்தது. பாப்ரி கும்மட்ட இடிப்பு , அதைத்தொடர்ந்து தேசம் முழுக்க ஹிந்துவிரோதிகளான காங்கிரசும் , கம்யூனிஸ்ட்களும் மேற்கொண்ட தீவிரப்பிரச்சாரத்தால் cow belt என்றழைக்கப்படும் சில வடமாநிலங்களைத்தவிர மற்ற மாநிலங்களில் பாஜக ஒரு தீண்டத்தகாத கட்சியாகவே மாறிவிட்டது…. இந்த நிலையை மாற்ற கட்சி ரொம்பவே பிரயத்தனப்பட நேரிட்டது.

ஒரு இஸ்லாமியரோ , கிறித்தவரோ எந்தக்காலத்திலும் பாஜகவுக்கு ஓட்டுப்போடப்போவதில்லை…இது நம்மை விட பாஜக தலைமைக்கு மிக நன்றாகவே தெரியும்… ஆனால் , மேற்சொன்ன காரணங்களுக்காக கட்சியிடமிருந்து விலகி நிற்கும் சராசரி ஹிந்துவை பாஜக பக்கம் இழுக்க வேண்டுமென்றால் முதலில் கட்சி எந்த சிறுபான்மையினரையும் விரோதிகளாக பார்ப்பதில்லை என்பதை புரியவைக்கவேண்டும்.

திரு. அப்துல்கலாம் அவர்கள் பாஜகவின் தேர்வு அல்ல.. அவரை முன்மொழிந்தவர் முலாயம் சிங் யாதவ்…பின்னர் பாஜக அவரை ஆதரித்தது… தேசத்தை நேசிக்கும் இஸ்லாமியர்களை பாஜக புறக்கணிப்பதில்லை என்ற வலுவான செய்தியை திரு. அப்துல்கலாமின் தேர்வு ஹிந்துக்களிடம் சென்று சேர்த்தது.

அடுத்து திரு.பி. ஏ சங்மா ..இவரும் பாஜகவின் தேர்வு அல்ல…. இவரை முன்மொழிந்தவர் ஜெயலலிதா… பின்னர் பாஜக அவரை ஆதரித்தது.. அதனால் கிடைத்த பலன் என்ன என்பதை தற்போது வடகிழக்கு மாநிலங்களில் அடுத்தடுத்து ஆட்சி அமைக்கும் பாஜகவை பார்த்து தெரிந்துகொள்ளலாம்…இத்தனைக்கும் அவையெல்லாம் கிறித்தவர்கள் அதிகமுள்ள மாநிலங்கள்.

தற்போதைய நிலையில் திரு. ராம்காந்த் கோவிந்த் அவர்களை விட சிறந்த தேர்வு இருக்க வாய்ப்பில்லை… பலரும் நினைத்துக்கொண்டிருப்பது போல பாஜக நினைத்தால் யாரை வேண்டுமானாலும் நிறுத்தி ஜெயிக்கவைக்கும் நிலை தற்போது இல்லை… ஜனாதிபதி தேர்வு முறை மிகவும் சிக்கலானது…கரணம் தப்பினால் மரணம்…

சிவசேனை கடந்த இரண்டு தேர்தல்களாக பாஜக நிறுத்தும் ஜனாதிபதி வேட்பாளர்களை ஆதரிப்பதில்லை. [ முதலில் மராட்டியர் என்பதற்காக பிரதிபா பாட்டீலுக்கும் , பின்னர் பிரனாப் முகர்ஜிக்கும் ஆதரவு தெரிவித்தனர்… ] அரைக்கிறுக்கன் உத்தவ் தாக்கரே இப்போதும் கூட ஆதரிப்பது நிச்சயமில்லை….ஜனாதிபதி தேர்தலுக்கு கொரடா உத்தரவும் கிடையாது..அவரவர் மனசாட்சிப்படி வாக்களிக்கலாம்….[ இதனால்தான் காங்கிரசின் அதிகாரப்பூர்வ வேட்பாளரான நீலம் சஞ்சீவ ரெட்டியை இந்திரா காந்தியால் தோற்கடிக்க முடிந்தது…]

எதிர்க்கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து ஒரு பொது வேட்பாளரை [ இஸ்லாமியர் அல்லது தலித் யாரையாவது ] நிறுத்தினால் , அதற்கு சிவசேனா , டி.ஆர்.எஸ் , மற்றும் உதிரிக்கட்சிகளின் ஆதரவை பெற்றுவிட்டால் பாஜகவின் நிலைமை சிக்கலாகிவிடும்… மேலும் அதே கூட்டணி 2019 தேர்தல் வரை நீடித்தால் பெரிய தலைவலியாகிவிடும்…

அதுமட்டுமல்ல சில விஷயங்களை பாஜக செய்தால் மட்டும்தான் தவறு என்ற வக்கிரமான நிலை நம்நாட்டில் நிலவுகிறது… பிரனாப் முகர்ஜி என்னும் பிராமணரை காங்கிரஸ் கட்சி தேர்ந்தெடுத்தால் அதை யாரும் கண்டுகொள்ள மாட்டார்கள்…அதே சமயம் எம்.எஸ் . ஸ்வாமிநாதன் அவர்களை பாஜக முன்நிறுத்தினால் , ஆகா. பாஜக உயர்சாதியினர் க‌ட்சி என்பது நிருபணமாகிவிட்டது என்று குதிப்பார்கள்…

மேற்கு வங்கத்தில் , தாரகேஷ்வர் கோயிலின் தலைமைப்பொறுப்பில் ஒரு மதவெறிபிடித்த இஸ்லாமியனை நியமித்திருக்கிறார் மம்தா… இதை எவருமே கண்டுகொள்ளவில்லை…இதே ஒரு இஸ்லாமியர் சார்ந்த அமைப்புக்கு [ வக்ஃப் வாரியம் போன்ற அரசு அமைப்பாக இருந்தாலும் கூட ] ஹிந்து ஒருவரை மோடி நியமித்திருந்தால் இந்நேரம் தேசமே பற்றி எரிந்திருக்கும்…

இந்த அவலநிலையெல்லாம் மாற இன்னும் கொஞ்ச நாளாகும்…அதுவரை பொறுத்துத்தான் ஆகவேண்டும்…இல்லாவிட்டால் சீமான் போல நரம்பு புடைக்க கழுதைபோல கத்திக்கொண்டே திரியவேண்டியதுதான் ..ஒரு ஓட்டு விழாது…

இதையெல்லாம் உத்தேசித்துத்தான் , திரு . ராம்நாத் கோவிந்த் அவர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளார்… இவர் கே.ஆர். நாராயணனைப்போல தலித் என்ற ஒரே காரணத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் அல்ல..[ கே.ஆர். நாராயணனின் நியமனத்தில் பல மரபு மீறல்கள் இருந்தன ..] இவர் நன்கு படித்தவர்… விளம்பரத்தை விரும்பாத , திறமையான நிர்வாகி… இவை எல்லாவற்றையும் விட சங்க பின்னணி கொண்டவர்… .இவரை தலித் என்ற ஒற்றை சட்டகத்தில் மட்டும் வைத்துப்பார்ப்பது தவறு. நல்லதே நடக்கும்.

– சரவணக்குமார், தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில்

ஓர் இதழியல் கனவு…

மகாகவி பாரதி (நினைவு தினம்: செப். 11)
மகாகவி பாரதி
(நினைவு தினம்: செப். 11, 1921)

.

ரு பத்திரிகை செய்தியுடன் இந்தக் கட்டுரையைத் தொடங்கலாம்.

முன்னாள் ஜனாதிபதி அப்துல் கலாம் இறந்தபோது, அவரது உடலை நல்லடக்கம் செவதற்காக குழி தோண்டிக் கொண்டிருந்தார் கணேசன் என்ற தொழிலாளி. கபரிஸ்தானில் குழி தோண்டுவது தான் அவரது தொழில். ஊரெல்லாம் கலாமின் புகழ் பாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ‘இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ நாளிதழின் தில்லி பதிப்பில், கலாமின் உடல் நல்லடக்கத்துக்காக குழி தோண்டிய தொழிலாளியின் நேர்காணல் முதல் பக்கத்தில் வெளியாகி இருந்தது. யாரும் அறியாத, அடையாளமற்ற ஒருவரின் நேர்காணல் முக்கியமான நாளிதழில் முதல் பக்கம் வந்தது குறித்து நம்மில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும்?

இதே போன்ற ஒரு நிகழ்வு அமெரிக்காவிலும் நடைபெற்றது. 1963-ல் அந்நாளைய அமெரிக்க அதிபர் ஜான் எஃப்.கென்னடி கொல்லப்பட்டபோது, அவருக்காக சவப்பெட்டி தயாரித்துக் கொண்டிருந்த தொழிலாளி ஒருவரின் பேட்டி அமெரிக்க நாளிதழ் ஒன்றில் வெளியானது. கென்னடியின் நல்லியல்புகளை அந்த நேர்காணலில் அழுகையுடன் பட்டியலிட்ட அந்தத் தொழிலாளியின் நேர்காணல், அமெரிக்கா முழுவதும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தி, ‘கண்ணுக்குப் புலப்படாத இதழியல்’ (INVISIBLE JOURNALISM) என்ற வார்த்தை உருவாகக் காரணமானது. அத்தகைய வரவேற்பு, கலாமின் நல்லடக்கத் தோழருக்குக் கிடைக்காமல் போனது ஏன்?

ஏனெனில், இங்கு இதழியல் தடம் மாறிவிட்டது. இங்கு பரபரப்பை விற்பதும், பக்கத்தை (தொலைக்காட்சி என்றால் நொடிகளை) பணமாக்குவதும் தான் இதழியல் ஆகிவிட்டிருக்கிறது. தடுமாறும் நமது இதழியலாளர்களுக்கு அதிகாரத் தரகர் நீரா ராடியாவின் ஒலிப்பேழைகள் சாட்சியமாக இருக்கின்றன.

நமது இந்திய ஊடகங்கள் முன்னேர் உழுததை பின்னுழும் பின்னேர் போல ஆங்கில ஊடகங்களின் நகலாக்கம் ஆகிவிட்டன. ஆயினும், ஆங்கில நாளிதழான இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் நல்லதொரு செய்தி தமிழகத்தில் கூட பரவலாகத் தெரிய வரவில்லை. இதிலும்கூட, நமது ஊடகங்களுக்கு தெளிவான ஒரு தேர்விருக்கிறது. இந்தச் செய்தி வந்தால் நமக்கென்ன லாபம் என்ற அணுகுமுறையே இங்கு எல்லாச் செய்திகளையும் தீர்மானிக்கிறது. அதுதான் பிரச்னை.

இந்திய- பாக். போரின் பொன்விழா கொண்டாட்டம்
இந்திய- பாக். போரின் பொன்விழா கொண்டாட்டம்

ஹைதராபாதில் ஓர் உதவி காவல் ஆவாளர் இருக்கிறார். அவரது பெயர் சையத் மொய்னுதீன். அவர் வேலைக்குச் செல்லும்போது நான்கு பாட்டில்களில் பெட்ரோல் வாங்கிக்கொண்டு செல்வார். சாலையில் போக்குவரத்து சீர் செய்யும் பணியில் அன்றாடம் ஈடுபடும் அவர், அந்த வழியே பெட்ரோல் இல்லாமல் வண்டியைத் தள்ளிக்கொண்டு செல்லும் இரு சக்கர வாகன ஓட்டிகளுக்கு இலவசமாகவே தன்னிடமுள்ள பெட்ரோலை வழங்குகிறார். இந்தச் சேவையை அவர் பல்லாண்டுகளாக செய்து வருகிறார். இந்தச் செய்தி ஹைதராத்திலேயே நிறையப் பேருக்குத் தெரியுமா என்பது சந்தேகம். பெட்ரோல் நிலையம் வைத்துள்ள செல்வந்தரின் குடும்பத் திருமணத்துக்கு வந்தவர்களை புகைப்படம் எடுத்து வெளியிடும் பத்திரிகைகளை வேண்டுமானால் நாம் அடிக்கடி பார்த்திருக்கலாம்.

நமது ஊடகங்களின் பொறுப்பற்ற போக்கிற்கு சமீபத்திய உதாரணம் ஒன்று உண்டு. 1965-ல் இந்தியா மீது போர் தொடுத்த பாகிஸ்தானை நமது வீரர்கள் அளப்பரிய உயிர்த் தியாகத்தால் வென்று அந்த நாட்டுக்கு நல்ல பாடம் கற்பித்தனர். அந்தப் போரைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற தாஷ்கண்ட் பேச்சுவார்த்தையில் பிரதமர் லால் பகதூர் சாஸ்திரியையும் நாம் அநியாயமான முறையில் இழந்தோம். ஆயினும் நமது ராணுவத்தின் வலிமையை உலகிற்கு பறைசாற்றிய நிகழ்வு 1965 இந்திய-பாக். போர் எனில் மிகையில்லை.

அந்தப் போரின் பொன்விழா ஆண்டை தற்போதைய மத்திய அரசு கொண்டாடியது. அப்போது நிகழ்ந்த இரு விரும்பத் தகாத நிகழ்வுகள் நமது தர வீழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தின. முதலாவதாக, இந்தக் கொண்டாட்டத்தை முன்னாள் ராணுவவீரர்கள் புறக்கணித்தது. ‘ஒரு பதவி- ஒரே ஓய்வூதியம்’ என்ற அவர்களின் கோரிக்கை தொடர்பான போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து அரசு பேச்சு நடத்திக் கொண்டிருந்த நிலையில், அரசை நிர்பந்திக்கும் விதமாக, இந்தக் கொண்டாட்டங்களை முன்னாள் ராணுவ வீரர்கள் புறக்கணித்தனர். தங்கள் முந்தைய போர் வெற்றி குறித்த பெருமிதத்தை இவ்வாறு அவர்கள் விலை பேசலாமா? இதை எந்த ஊடகமும் கேட்கவில்லை. மாறாக, இந்த வெற்றி விழா நடந்ததாகவே பல முன்னணி தொலைக்காட்சி ஊடகங்கள் காட்டிக் கொள்ளவில்லை.

அவர்களுக்கு ஒளிபரப்ப அதைவிட மிக முக்கியமான செய்தி கிடைத்துவிட்டது. கலாசாரச் சீர்கேட்டின் உதாரணமான இந்திராணி முகர்ஜி என்ற பெண்மணி தனது மகளையே கௌரவக்கொலை செய்துவிட்டார். அவரது முதல் கணவர் யார்? இரண்டாவது கணவர் யார்? மூன்றாவது கணவரின் மகனுக்கும் இந்திராணியின் முதல் கணவரின் மகளுக்கும் என்ன உறவு இருந்தது? அவரது மகள் ஷீனா போரா எப்படிக் கொல்லப்பட்டார்? இவை தான் இந்திய-பாக் போரின் பொன்விழா நாளில் விலாவாரியாக ஒளிபரப்பப்பட்டன.  இது இரண்டாவது வருத்தத்திற்குரிய விஷயம்.  இந்த வழக்கில் தொடர்புடைய ஒருவர் மற்றொரு ஊடக மன்னர் என்பது குறிப்பிட வேண்டிய அதிமுக்கிய விஷயம்.

முன்னாள் ராணுவத்தினரின்  ஒரே பதவி- ஒரே ஓய்வூதியம்  போராட்டம்
முன்னாள் ராணுவத்தினரின் ஒரே பதவி- ஒரே ஓய்வூதியம் போராட்டம்

இந்திய – பாக். போரின் பொன்விழாவை இருட்டடிப்புச் செய்யும் அளவுக்கு ஒரு குற்றவியல் நிகழ்வு கிடைத்தால் போதும். நமது ஊடகங்கள் நரகலைத் தின்னும் பிராணி போலத் தான் அலைகின்றன. அதனால் தான், பொதுநிகழ்ச்சி ஒன்றில் பேசிய பாதுகாப்பு அமைச்சர் மனோகர் பாரிக்கர்,  ‘நமது தொலைக்காட்சி ஊடகங்கள், இந்திய- பாக். போர் பொன்விழாவைப் புறக்கணித்துவிட்டன’ என்று வருந்தினார்.

இதுவாயினும் பரவாயில்லை. தமிழின் முன்னணி தேசிய நாளிதழான தினமணி ‘தேவையற்ற கொண்டாட்டம்’ என்று 1965 வெற்றியையே விமர்சித்து தலையங்கம் எழுதியது. தினமணியே இந்த நிலையில் இருந்தால், மற்றவர்களைப் பற்றிச் சோல்ல வேண்டியதில்லை. போர் நினைவுச் சின்னம் அமைப்பதாக அறிவித்த மோடி அரசு அதை மறந்துவிட்டு, போரின் பொன்விழா நடத்துவது அர்த்தமற்றது என்றது தினமணி. ஆனால் உண்மை என்ன?

தில்லியில் இந்தியா கேட் அருகே ராணி பூங்கா பகுதியில் போர் நினைவுச் சின்னமும், போர் அருங்காட்சியகமும் ரூ. 400 கோடி மதிப்பில் அமைப்பது என்று 2014 ஆகஸ்ட் 21-ல் ராணுவத் தளபதிகள், அப்போதைய பாதுகாப்பு அமைச்சர் அருண் ஜேட்லி ஆகியோர் அடங்கிய கூட்டத்தில் முடிவானது. அதற்கான நடவடிக்கைகள் தற்போதும் தொடர்கின்றன. ஆனால், அரசு ஒதுக்கிய ரூ. 100 கோடி திரும்பப் பெறப்பட்டுவிட்டது என்று தினமணி கூறுகிறது. எந்த ஒரு செய்தியையும் வெளியிடும் முன் சரிபார்ப்பது பத்திரிகை தர்மம் அல்லவா? தவறான தகவலை அடிப்படையாக வைத்துக்கொண்டு, அரசின் நல்ல நோக்கத்தை விமர்சிப்பதை, இதழியலின் தடுமாற்றம் என்றுதானே கொள்ள வேண்டும்?

கடந்த செப்டம்பர் 3 அன்று கம்யூனிஸ்டு சீனா, இரண்டாம் உலகப்போரில் தனது வெற்றியின் 70-வது ஆண்டுவிழாவைக் கொண்டாடியது. அது உலகம் முழுவதும் முக்கிய செய்தியாகப் பரவியது. அந்த விழா சீனாவின் தற்போதைய ராணுவ பலத்தையும் வெளிப்படுத்தியது. இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் தான் ஒரு நாட்டின் கௌரவமாக அமைந்து, அந்த நாட்டை வலுப்படுத்துகின்றன. இதை போர்வெறியாகக் கருத வேண்டியதில்லை. உலகம் முழுவதிலுமே இத்தகைய நிலைப்பாடு தான் அனுசரிக்கப்படுகிறது. ஆனால், இந்தியாவில் மட்டும் தான் தேவையற்ற கொண்டாட்டமாக இது காணப்படுகிறது. நமது ஊடகங்களின் பார்வைக் கோளாறு தான் இதற்குக் காரணம்.

நமது ஊடகங்கள் ஆரம்பகாலத்தில் அற்புதமான தேசத் தலைவர்களால் வழிநடத்தப்பட்டன. நாட்டின் விடுதலை வீரர்கள் பலரும் பத்திரிகையாளர்களே. பாலகங்காதர திலகர், சித்தரஞ்சன் தாஸ், மகாகவி பாரதி, பிபின் சந்திர பால், சுதேச மித்திரன் சுப்பிரமணிய அய்யர், மகாத்மா காந்தி, நேரு, கோகலே, கோவிந்த ரானடே,  அரவிந்தர், வ.வே.சு.அய்யர், வ.உ.சி,  … தொகுத்தால் பட்டியல் நீளும். ஆனால், இன்று சுயநலக் கும்பல்களின் கரங்களில் சிக்குண்ட பதுமையாகிவிட்டது இந்திய ஊடகத் துறை. இவர்களுக்கு நல்ல செய்திகள் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை; நாட்டின் நலனைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் அநாவசிய செய்திகளுக்கு இவை இடமளிக்கத் தயங்குவதுமில்லை.

அப்துல் கலாம்- கனவு நனவாகுமா?
அப்துல் கலாம்- கனவு நனவாகுமா?

மறுபடியும் கலாமிடமே வருவோம். அவர் ஒருமுறை இஸ்ரேல் சென்றிருந்தார். தலைநகர் டெல் அவிவில் அவர் தங்கியிருந்த விடுதி அருகே பெரிய குண்டுவெடிப்பு. அதில் சிலர் இறந்த தகவல் கலாமுக்கு கிடைத்தது. மறுநாள் அந்த நாட்டின் பத்திரிகைகளில் மேற்படி செய்தியைத் தேடினார். நம் நாட்டில் என்றால் அந்தச் செய்தி தான் முதல் பக்கத்தில் இடம் பெற்றிருக்கும். ஆனால், இஸ்ரேல் பத்திரிகைகளில் அந்த செய்தி ‘கண்ணுக்குத் தெரியாத மூலை’யில் (INVISIBLE CORNER OF NEWSPAPER) பிரசுரமாகி இருந்தது. அதேசமயம், விவசாயத்தில் சாதனை புரிந்த ஒரு விவசாயி குறித்த செய்தி தான் தலைப்புச் செய்தியாக முதல் பக்கத்தில் இடம்பெற்றிருந்தது.

இதை அப்துல் கலாமே பல நிகழ்ச்சிகளில் கூறி இருக்கிறார்.  ‘நமது ஊடகங்களும் இஸ்ரேல் பத்திரிகைகள் போல ஆக்கப்பூர்வமாக மாறுவது எப்போது?’ என்று அடிக்கடி அவர் கேள்வி எழுப்பி வந்தார்.

நமது நாட்டை வலுப்படுத்தும் ’கண்ணுக்குப் புலப்படாத’ செய்திகள் நமது ஊடகங்களில் பிரதானமாக இடம் பெறும் நாள் எந்நாளோ? ‘கண்ணுக்குத் தெரியாத மூலை’யில் எப்போதேனும் இடம்பெறும் அத்தகைய செய்திகள் நமது ஊடகங்களில் முதன்மை பெறும்போது தான், நாடு நலம் பெறும்.

அதற்காக கலாம் போல இப்போதைக்கு நாமும் கனவு காண்போம்.

.

(இன்று தமிழ்த்தாயின் தலைமகன்,

தமிழ் இதழியலின் முன்னோடி

மகாகவி பாரதியின் 94-வது நினைவு நாள்).

.