நதிநீர் தாவாக்களில் வஞ்சிக்கப்படும் தமிழகம்: தீர்வு என்ன?

தமிழகத்தை வாட்டும் நதிநீர் பிரச்னைகள் :

These conditions must be addressed by the family health history. Aphids have also been https://asanwazifa.com/opportunities/10-new-position-rank-3-and-4-by-independent-election-commission/ used to develop pest control and disease management systems for several crops. These drugs help increase the blood flow to the male genitals and increase the erection of the penis.

Prilosec (pristiq) is used for the treatment of adults who suffer from moderate to severe forms of acne. As it improves pain, Alphen aan den Rijn price of clomid at clicks it is used to treat neuropathic pain. Priligy 60 mg yan etkileri kullanımına dikkat çekiciler.

The first thing to do is make sure that you are not having any other underlying health conditions, such as heart or high blood pressure. The customers can save more Tuen Mun prednisone 5mg cost money by using our promo code. We are committed to providing our consumers with quality products.

கடந்த சில தினங்களுக்கு முன்பு வரை பரபரப்பாக இருந்தது காவிரி விவகாரம்- ஒருவார மழையில் தற்போது மறக்கடிக்கப்பட்டு விட்டது. வருடாந்திர திவசம் போல ஆண்டுதோறும் ஜூன்மாதம் காவிரி பிரச்னை கிளம்புகிறது. அடுத்து சம்பாவோ .அல்லது குறுவையோ துவங்கும்போது மீண்டும் காவிரி பிரச்சினை முன்னிலை பெறும்.

அதேபோல, கேரள சட்டமன்றத்தில் இயற்றப்படும் தீர்மானமோ அல்லது அங்கு இடைத்தேர்தல் ஏதும் நடைபெறவிருந்தாலோ முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சினை முன்னிலைக்கு வரும் (கழக ஊடகங்கள் முல்லை ‘பெரியார்’ என்று உச்சரிப்பதில் நுண் அரசியல் உள்ளது. சின்னாறு. பாம்பாறு போல அது பெரியாறு. அவ்வளவுதான்- சந்தடிசாக்கில் ஈ.வெ.ரா பெயரை சூட்டும் சூழ்ச்சி நடக்கிறது).

பாலாற்றில் ஆந்திரம் அணை கட்டும் பிரச்சினை அவ்வப்போது தோன்றி மறைகிறது. அமராவதி ஆற்றின் குறுக்கே தடுப்பணை கட்டும் முயற்சியிலும் கேரளம் ஈடுபட்டு வருகிறது.

தாமிரபரணி தவிர்த்து தமிழகத்தில் உற்பத்தியாகும் பெரிய நதிகள் எதுவும் இல்லாததால், தமிழகம் என்றுமே தண்ணீருக்கு பிற மாநிலங்களிடம் கையேந்தும் நிலையிலேயே உள்ளது. மரபு சார்ந்த விவசாய முறைகளை மட்டுமே கையாளும் நம் தேசத்தில், நதிநீரைப் பங்கிட்டுக் கொள்வதில் மாநிலங்களுக்கிடையே பிரச்னை எழுவது இயல்பு. தெளிவான தேசிய சிந்தனை கொண்ட கட்சி மத்தியில் ஆட்சியில் இருக்கும் பட்சத்தில், இதுபோன்ற பிரச்னைகளை எளிதாகத் தீர்க்க முடியும். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக தேச நலன் என்பது பின்னுக்கு தள்ளப்பட்டு, கட்சி அரசியல் முன்னிலை வகிக்கும் இந்தக் காலத்தில், நல்லது நடப்பதற்கு வாய்ப்பே இல்லை.

காவிரி பிரச்னை :

தமிழகத்தை வாட்டும் நீண்டகாலப் பிரச்னை காவிரி நதிநீர்ப் பங்கீடு. சோழர்கள் காலத்திலேயே சாளுக்கிய மன்னர்கள் காவிரியை மறித்து அணை கட்ட முயற்சித்துள்ளனர். எனினும் 1932ம் ஆண்டு கிருஷ்ணராஜ சாகர் அணை கட்டப்படும் வரை தமிழகத்துக்கான நீரை கர்நாடகாவில் தடுக்க முடியாத நிலை இருந்து வந்தது. எழுபதுகளில் கர்நாடகத்தில் கபினி, ஹேமாவதி, ஹேரங்கி என பல அணைகள் தொடர்ந்து கட்டப்பட்ட பின், கர்நாடகத்தின் வெள்ள நீர் வடிகாலாக தமிழகம் மாறிவிட்டது.

தமிழகத்தின் தீராத பிரச்னை எதுவாக இருந்தாலும் அதில் திராவிட இயக்கங்களின் பங்கு நிச்சயம் இருக்கும். மேற்சொன்ன மூன்று அணைகளும் கட்டப்பட்டபோது தமிழகத்தில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தவர் கருணாநிதி. அணைகள் கட்டப்படும்போதே தமிழகம் எதிர்ப்பு தெரிவித்திருந்தால் நமக்கு நியாயம் கிடைத்திருக்கும். 1924ம் ஆண்டு போடப்பட்டு, 1974ல் காலாவதியான நதிநீர்ப் பங்கீடு ஒப்பந்தத்தை முறையாக புதுப்பித்திருந்தால், தமிழகத்துக்கு நியாயம் கிடைத்திருக்கும்.
குறைந்தபட்சம், கர்நாடகத்துக்கு எதிராக உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடர்ந்த வழக்கை இந்திரா காந்தி பேச்சைக் (மிரட்டலை?) கேட்டு வாபஸ் பெறாமல் இருந்திருந்தாலாவது நல்லது நடந்திருக்கும். இப்படி மூன்று வகையிலும் தமிழகத்தை வஞ்சித்து, தமிழக விவசாயிகளை தீராத துன்பத்தில் தள்ளியவர் ‘ தமிழினத் தலைவர்’ கருணாநிதி. அப்போதைய எதிர்க்கட்சித் தலைவர் கருத்திருமன் இது தொடர்பாக எழுப்பிய பல எச்சரிக்கைகளை புறக்கணித்து எள்ளி நகையாடிய புண்ணியவான் கருணாநிதி.

தும்பை விட்டு வாலைப் பிடித்த கதையாக, இப்போது நடுவர் மன்றம், காவிரி நதிநீர் ஆணையம் என பொழுதைப் போக்கிக் கொண்டிருக்கின்றனர். இது தொடர்பாக உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த பல தீர்ப்புகளை கர்நாடகம் தொடர்ந்து அலட்சியம் செய்து வருகிறது.

சமீபத்தில் சம்பா பயிரைக் காக்கும் வகையில் கர்நாடக அரசு, காவிரி நடுவர் மன்ற உத்தரவுப்படி தமிழகத்திற்கு 2 டிஎம்சி நீரை திறந்து விட உத்தரவிட வேண்டும் என்று தமிழக அரசு கோரிக்கை விடுத்தது. இதுகுறித்து ஆரம்பத்தில் பிரதமர் கமுக்கமாக இருந்தார். பின்னர் தமிழக அரசு உச்ச நீதிமன்றத்தை நாடியது. அப்போது பிரதமர் அலுவலகத்திற்குக் கடும் கண்டனம் தெரிவித்தது உச்ச நீதிமன்றம்.

இதையடுத்து பிரதமர் தலைமையில் காவிரி நீர் ஆணையம் கூடியது. அக்கூட்டத்தில் தமிழகத்தின் கோரிக்கையை முழுமையாக ஏற்காத பிரதமர், விநாடிக்கு 9000 கன அடி நீரைத் திறந்து விடுமாறு கர்நாடக அரசுக்கு உத்தரவிட்டார். இதைக் கூட கர்நாடகம் ஏற்காமல், முதல்வர் ஜெகதீஷ் ஷெட்டர் தலைமையில் வெளிநடப்புச் செய்தது.

செப்டம்பர் 20 முதல் அக்டோபர் 15 வரை நீர் விட பிரதமர் உத்தரவிட்டிருந்தார். பிரதமரின் உத்தரவை ஏற்க மறுத்த கர்நாடகா செப்டம்பர் 20ம் தேதியே காவிரியிலிருந்து தமிழகத்திற்கு நீர் திறந்து விடுவதை நிறுத்தியது. இதையடுத்து உச்ச நீதிமன்றத்தை மீண்டும் நாடியது தமிழக அரசு. அந்த வழக்கை விசாரித்த உச்சநீதிமன்றம் கர்நாடகததிற்குக் கடும் கண்டனம் தெரிவித்தது. பிரதமரின் உத்தரவை மதிக்காத செயலையும் அது கண்டித்தது. மேலும் தொடர்ந்து தண்ணீரைத் திறந்து விடுமாறும் அது உத்தரவிட்டது.

இதையடுத்து மீண்டும் தண்ணீரைத் திறந்தது கர்நாடக அரசு. உச்சநீதிமன்ற உத்தரவின் படி அக்டோபர் 24ம் தேதி வரை, கர்நாடகம் நீர் தர வேண்டும். ஆனால் அக்டோபர் 8ம் தேதியே கர்நாடகம் நீர் தருவதை நிறுத்திவிட்டது. இதையடுத்து தமிழக அரசு கர்நாடகத்தின் மீது நீதிமன்ற அவமதிப்பு வழக்கு தொடர்ந்துள்ளது. தீர்ப்பு வரலாம்….தண்ணீர் வருமா?

முல்லைப் பெரியாறு அணை விவகாரம்:

இந்த அணை, ஆங்கிலேய அரசுக்கும், திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்திற்கும் இடையில் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தின்படி, இந்திய சுதந்திரத்துக்குப் பின்பு தமிழ்நாடு அரசுக்கும், கேரள மாநில அரசுக்கும் இடையிலான ஒப்பந்தமாக உள்ளது. இந்த அணை நில அதிர்வால் பாதிப்படைந்துள்ளதாக ‘மலையாள மனோரமா’ எனும் இதழ் 1979ம் ஆண்டு வெளியிட்ட செய்தியால் அணையின் முழு நீர்த்தேக்க அளவான 152 அடியிலிருந்து 136 அடியாக குறைக்கப்பட்டது. கேரள அரசு, முல்லைப் பெரியாறு அணையைப் பலப்படுத்திய பின்னர்தான் 152 அடிக்கு நீர்த்தேக்க அளவை உயர்த்த வேண்டும் என்று தெரிவித்தது.

நியாயமற்ற முறையில் தமிழகத்தின் மீது திணிக்கப்பட்ட இந்த பராமரிப்புப் பணியை ஏற்று வரலாற்றுத் தவறை இழைத்தவர் எம்.ஜி.ஆர். தமிழகத்தின் வசம் இருந்த இந்த அணையின் பாதுகாப்புப் பணியை 1980ல் கேரள காவல்துறைக்கு மாற்ற அனுமதித்தவர் எம்.ஜி.ஆர். தொடர்ந்து அணையை பலப்படுத்த எடுத்த முயற்சிகளுக்கு கட்டுமான ஊழியர்களை தாக்குவது, பொறியாளர்கள் மீது வழக்கு தொடுத்து கைது செய்வது, வாகனங்களைக் கைப்பற்றுவது என்று ஆண்டுக் கணக்கில் கேரள அரசுகள் செய்து வந்த இடையூறுகளுக்கு எதிராக தமிழகத்தில் எம்.ஜி.ஆர். அரசு சிறு முணுமுணுப்பைக் கூட காட்டியதில்லை.

தமிழகம் பெரியாறு அணையை வலுப்படுத்திய பின்னரும், கேரள அரசு அணையின் நீர்மட்டத்தை உயர்த்த ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. இந்தச் சிக்கல் உச்ச நீதிமன்றத்துக்குச் சென்றது. உச்ச நீதிமன்றம் வல்லுனர் குழுவை அனுப்பி அணையை ஆராய்ந்து 142 அடி வரை உயர்த்த உத்தரவிட்டது. ஆனால் கேரள அரசு இந்த உத்தரவையும் ஏற்க மறுக்கிறது.

கீழே தள்ளிய குதிரை குழியும் பறித்த கதையாக, முல்லைப் பெரியாறு அணையை உடைத்துவிட்டு இடுக்கியில் புதிய அணை கட்டப்போவதாக அறிவித்துள்ளது கேரளா அரசு. அந்த அணையில் இருந்து தமிழகத்துக்கு தண்ணீர் தரப்படுமாம்.கேப்பையில் நெய் வடிகிறது என்றால் கேட்டுத் தான் ஆக வேண்டும்!

இந்த பிரச்னையில் இந்திய தேசியம் பேசும் காங்கிரஸ், பாஜக கட்சிகளின் நிலையை விடுங்கள். ‘சர்வதேசியம்’ பேசும் கம்யூனிஸ்ட்களின் யோக்கியதை வெளிச்சத்துக்கு வந்தது. அணையை ‘ஆய்வு’ செய்ய வந்த காம்ரேட் அச்சுதானந்தன் குடையைக் கொண்டு குத்திப் பார்த்து அணையின் பலவீனத்தை உறுதி செய்தார்! .தமிழக மார்க்சிய தோழர்கள் தொண்டையில் நெல் சிக்கிய கோழி போல் விழிக்கிறார்கள்.

இந்தப் பிரச்னையில் நீதிமன்றங்களும் நியாயமாக நடந்துகொண்டதில்லை. உச்ச நீதிமன்றம் தான் வழங்கிய தீர்ப்பை நடைமுறைப்படுத்த மறுத்து, கேரளா செய்த மேல்முறையீட்டு மனுவை தானே விசாரித்தது எந்த சட்ட அடிப்படையில்?

உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கிய சில நாட்களில் புதிய சட்டத் திருத்தத்தைக் கொண்டுவந்து தீர்ப்பை செல்லாக் காசாக்கியது கேரளா. இதை எதிர்த்து தமிழ்நாடு அந்த சட்டத் திருத்தத்தை ரத்து செய்ய வேண்டும் என்று வழக்கு தொடர்ந்தது. இந்த வழக்கையும், அதாவது கேரள சட்டமன்றத்தில் செய்யப்பட்ட சட்டத் திருத்தத்தை ஏற்கலாமா, கூடாதா? என்று தீர்ப்பளிக்க வேண்டிய இந்த வழக்கையும், ஏற்கனவே அணையின் நீர்மட்டத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்று அளிக்கப்பட்ட தீர்ப்ப்பை எதிர்த்து கேரளா தொடர்ந்த மேல் முறையீட்டு மனுவையும் ஒன்றாக இணைத்து, ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட சட்ட அமர்வுக்கு மாற்றியது எந்த சட்ட அடிப்படையில்? இரண்டு வேறு வேறு வழக்குகளை ஒன்றாக இணைத்ததன் மூலம், உச்ச நீதிமன்றம் தான் வழங்கிய தீர்ப்பை தானே மதிக்கத் தவறியது ஆகாதா?

மத்தியில் தொடர்ந்து ஆதிக்கம் செய்து வரும் மலையாளிகளின் ‘லாபி’ நன்றாகவே வேலை செய்கிறது. (காமராஜர் காலத்தில் தில்லியில் தமிழக அதிகாரிகளே ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்தனர். கழகங்களின் ‘ஹிந்தி எதிர்ப்பு’ புண்ணியத்தால்- இன்று முக்கிய துறைகளில் தமிழ் அதிகாரிகளே இல்லை).

பாலாற்றின் குறுக்கே ஆந்திரம் கட்டும் அணை:

கர்நாடக மாநிலம், கோலார் மாவட்டம், சென்ன கேசவ மலைத்தொகுப்பில் உள்ள நந்தி துர்கம் பாலாற்றின் நதிமூலம் ஆகும். அம்மாநிலத்தில் 90 கி.மீ. தூரம் ஓடி ஆந்திர மாநிலத்தின் வழியாக 45 கி.மீ. கடந்து தமிழ்நாட்டில் 225 கி.மீ. தூரம் பாய்ந்தோடி, காஞ்சிபுரம் மாவட்டம், திருக்கழுக்குன்றம் வட்டம், கல்பாக்கத்தை அடுத்த வாயலூர் ஊராட்சியில் வங்காள விரிகுடா கடலில் கலக்கிறது பாலாறு.

தமிழ்நாட்டில் லட்சக் கணக்கான நிலப்பரப்பின் பாசனமும், ஒன்றரை கோடி மக்களின் குடிநீரும் அழிப்பது பாலாறு. தெற்கு ரெயில்வே பயணிகளுக்கும், கால்நடைகளுக்கும் நீர் ஆதாரமாக விளங்குவது பாலாறு தான். 1892-ம் ஆண்டு நீர்ப் பங்கீட்டில் கர்நாடக மாநிலத்திற்கு 25 சதவிகிதமும், ஆந்திர மாநிலத்திற்கு 15 சதவிகிதமும், தமிழ்நாட்டிற்கு 60 சதவீதமும், பாலாற்று நீரை பங்கீட்டுக் கொள்ள ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது.

இதுநாள் வரை முழு பங்கீட்டு நீரை ஒருமுறை கூட நாம் பெற்றதில்லை. காரணம் தலைமடை மாநிலங்கள், கடைமடை மாநிலத்தின் ஒப்புதல் பெறாமலேயே பாலாற்று நீர்வரத்தைத் தடுத்து நிறுத்தி, பல தடுப்பணைகளையும், அணைக்கட்டுகளையும் கட்டி, ஒப்புக்கொண்ட ஒப்பந்தங்களை மீறி தமிழகத்திற்கு துரோகம் இழைத்துள்ளனர்.

ஆந்திர மாநிலத்தை ஆளும் காங்கிரஸ் அரசு அம்மாநிலத்தில் சாந்திபுரம் மண்மலம், சிவராமபுரத்தில் பாலாற்றின் குறுக்கே 100 ஏக்கர் பரப்பளவில் சுமார் 60 கோடி ரூபாயில் புதிய அணை கட்ட திட்டமிட்டு, முதல் தவணையாக 35 கோடி ரூபாய் சித்தூர் நீர்வளத் துறைக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளது. விரைவில் அணை கட்ட ஒப்பந்தப்புள்ளி கோரப் போவதாக தகவல். தகுதியுள்ள ஒப்பந்ததாரர்கள் அணை கட்டும் இடத்தை பார்வையிட அழைக்கப்பட்டுள்ளனர். விரைவில் இதற்காகவும் தமிழகம் உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகும் என்று எதிர்பார்க்கலாம் .

அமராவதி அணைக்கும் அபாயம்:

திருப்பூர் மாவட்டம், உடுமலைப்பேட்டையில் உள்ளது அமராவதி அணை. இந்த அணைக்கு கேரள மாநில எல்லைக்குள் உள்ள பாலாறு, தேனாறு, பாம்பாறு, காந்தலாறு, சின்னாறு, மூணாறு ஆகியவற்றில் இருந்து தண்ணீர் வரும். அமராவதி அணை தண்ணீரை நம்பி கோவை, திருப்பூர், கரூரில் 56 ஆயிரம் ஏக்கரில் இருபோக சாகுபடி நடந்து வந்தது. ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாக தண்ணீர் பற்றாக்குறையால் ஒரு போக சாகுபடியாக சுருங்கியது.

கேரளாவில் இருந்து அமராவதி அணைக்கு மொத்தம் 8 டி.எம்.சி. தண்ணீர் கிடைக்க வேண்டும். ஆனால் கடந்த 8 ஆண்டுகளாக அணைக்கு வரும் தண்ணீர் அளவு குறைந்து வந்தது. இதனால் திருப்பூர், கரூர் மாவட்ட பகுதிகளில் பாசனநீர் பற்றாக்குறை நிலவி வருகிறது. இந்நிலையில் ஒப்பந்தப்படியான 8 டி.எம்.சி. தண்ணீரில் 3 டி.எம்.சி. தண்ணீரைக் குறைக்கத் திட்டமிட்டு கேரள அரசு பல்வேறு மறைமுக வேலைகளில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருவதாக தமிழக விவசாயிகள் புகார் கூறி வருகின்றனர்.

இந்நிலையில் கேரள மாநில பகுதிகளில் உள்ள காடுகளை அழித்து அவற்றை விவசாய நிலங்களாக மாற்றும் முயற்சியில் கேரள அரசு ஈடுபடுவது தெரிய வந்துள்ளது. அமராவதி அணைக்கு தண்ணீர் தரும் பாலாறு, கல்லாறு, பாம்பாறு நீர்வழி பாதைகளில் தற்காலிக மண் அணைகளையும், மரப்பட்டைகளைக் கொண்ட பல தடுப்பணைகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

விளைநிலங்களாக மாற்றப்பட்ட வனப்பகுதிகளுக்கு கால்வாய்கள் மூலம் தண்ணீரைக் கொண்டுசெல்லும் ஒத்திகை நிகழ்ச்சியில் கடந்த பல மாதங்களாக கேரள அரசு ஈடுபட்டு வருகிறது. இதனை நேரில் பார்வையிட்ட தமிழக பொதுப்பணித் துறை அதிகாரிகள், பாசன சங்கத் தலைவர்கள் இதனைத் தெரிவித்துள்ளனர் .

கேரள அரசின் துணையுடன் விவசாயிகள், வனத்துறையினர் இணைந்து செயல்படுத்திவரும் இத் தடுப்பணைத் திட்டத்தை நிரந்தரத் தடுப்பணை கட்டி நிறைவேற்றுவதற்கான கருத்துருக்களை நீர்வளத் துறை கேரள அரசுக்கு அனுப்பியுள்ளது.

கேரளாவின் தடுப்பணைகள் கட்டும் நடவடிக்கை தற்போது 5 இடங்களில் தொடங்கப்பட்டுள்ளது என்றும். திட்டமிட்டபடி தடுப்பணைகள் கட்டப்பட்டால், திருப்பூர், கரூர் மாவட்ட பகுதிகளில் 56 ஆயிரம் ஏக்கர் விவசாய நிலங்களும், நூற்றுக் கணக்கான கிராமங்களும் குடிநீர், உணவு உற்பத்தியின்றி அழிந்து பாலைவனமாக மாறும் நிலை ஏற்படும் என்று அச்சம் ஏற்பட்டுள்ளது…..

ஜீவாதாரப் பிரச்னைகளிலும் திராவிட இயக்கங்களின் அரசியல்:

என்று திராவிட கட்சிகள் ஆட்சியைப் பிடித்தனவோ, அன்றே தமிழக விவசாயிகளுக்கு போதாத காலம் ஆரம்பித்துவிட்டது. 1967 முதல் 1972 (எம்.ஜிஆர். அதிமுக தொடங்கிய வருடம்) வரை தமிழகத்தில் காங்கிரசே எதிர்க்கட்சி. இன்றில்லாவிட்டால் என்றாவது ஒரு நாள் தமிழகத்தில் நல்லாட்சி (காமராஜர் இருந்த வரை) ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது. இந்திராகாந்தி புண்ணியத்தால் அந்த நம்பிக்கையும் தகர்ந்தது. 1977- ல் அதிமுக ஆட்சியைப் பிடித்த பின், தமிழக அரசியல் என்பது மக்கள்நலன் சார்ந்து அமையாமல், இரண்டு கட்சிகளுக்கு [இன்னும் சொல்லப் போனால் இரண்டு தலைவர்களுக்கு] இடையிலான போட்டி என்றாகி விட்டது.

தமிழக அரசு நிர்வாகத்தைப் பொருத்த வரை பெயரைத் தவிர இரண்டு கட்சிகளுக்கும் பெரிய வேறுபாடு எதுவும் இல்லை. எவ்வளவு முக்கியமான பிரச்னையாக இருந்தாலும் சரி, இரண்டு கட்சிகளும் சேர்ந்து எந்த பொது நிலைப்பாட்டையும் எடுத்ததில்லை. இது தமிழகத்தின் மிகப் பெரிய சாபக்கேடு. எம்.ஜி.ஆரின் வாரிசாகப் பதவியேற்ற ஜெயலலிதா அந்த ‘பாரம்பர்யத்தை’ விடாமல் தொடர்கிறார்.

சமீபத்தில் கருணாநிதியை ‘தன்மானமற்றவர்’ என்று ஜெ . சாடியிருந்தார்….அதற்கு பதிலளித்த கருணாநிதி, ‘என்றாவது ஒருநாள் உன்னை நான் நேரில் சந்திக்கும் நிலை ஏற்பட்டால், அன்றுதான் நான் தன்மானம் அற்றவனாவேன்’ என்று தெரிவித்திருந்தார். அதாவது மக்களின் நலனுக்காக என்றாலும்கூட இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சந்திப்பதை வெறுக்கிறார்கள். தமிழனின் ஒற்றுமை எப்படி வெளிப்படுகிறது பார்த்தீர்களா?

கர்நாடகாவில் பா.ஜ.க. முதல்வரும், காங்கிரஸ் கட்சியின் சித்தராமையாவும் இணைந்து பிரதமரை சந்திக்கிறார்கள். கேரளாவில் காங்கிரஸ் முதல்வர் உம்மன் சாண்டியும், மார்க்சிஸ்ட் முன்னாள் முதல்வர் அச்சுதானந்தனும் இணைந்து தில்லி செல்கிறார்கள். தமிழர்களோ திமுக ஒரு நாள், அதிமுக ஒரு நாள் என தனித்தனியாக செல்கிறார்கள். மக்கள் பிரச்னை முக்கியமல்ல. இவர்களின் தனிப்பட்ட பகையே முன்னிலை வகிக்கிறது.

1989 முதல் இன்று வரை இரண்டு கட்சிகளும் மாறி மாறி மத்திய அரசில் அங்கம் வகிக்கின்றன. இவர்களின் ஆதரவோடு தான் மத்தியில் அரசுகள் அமைகின்றன. இருப்பினும் தவறிப்போய் கூட தங்கள் பலத்தை மாநிலத்தின் நலனுக்காக பிரயோகித்ததில்லை. ஜெ. வெற்று ஆகாத்தியம் செய்து தனது ஆதரவை வீணடிப்பார். கருணாநிதி தன் குடும்பம் சம்பாதிக்க மட்டுமே தன் கட்சியின் ஆதரவை பயன்படுத்துவார்.

வீணாய்ப் போன சேது சமுத்திரத் திட்டத்தில் கோடிகளைக் கொட்டி வீணடிக்கத் துடிக்கும் கருணாநிதி, நதிநீர்ப் பங்கீடுகளில் நமக்குரிய நியாயமான பங்கைப் பெற தனது பலத்தை மறந்தும் உபயோகப்படுத்தியதில்லை. கர்நாடக மாநில அரசைக் கலைக்க வேண்டும் என்று மத்திய அரசுக்கு கோரிக்கை வைக்கும் கருணாநிதி (இது நடக்காது என்று அவருக்கே தெரியும்), கேரளாவின் உம்மன் சாண்டி அரசைக் கலைக்க வேண்டும் என்று கேட்டதேயில்லை.

காங்கிரஸ், பா.ஜ.க போன்ற கட்சிகளுக்கு அதிக பலம் இல்லாத நிலையில், திமுக மற்றும் அதிமுக ஆகிய இரண்டு கட்சிகள் மட்டுமே தமிழகத்துக்கு வெளியே தமிழர்களின் பிரதிநிதிகளாகக் கருதப்படுகின்றனர். .தனிப்பட்ட விரோதத்துக்காக இரண்டு கட்சிகளும் பகைமை பாராட்டுவதால் தமிழக மக்களின் நியாயமான கோரிக்கைகள் கவனம் பெறுவதில்லை.

நமக்குரிய நீரை பெற்றுத் தருவது ஒருபக்கம் இருக்கட்டும். கிடைக்கும் நீரை முறையாக உபயோகிக்கவும் வழியில்லை. டெல்டா பாசனத்துக்குப் போக எஞ்சும் காவிரிநீர் வீணே கடலில் சென்று கலக்கிறது. போதிய தடுப்பணைகள் கட்டப்படவில்லை. உள்ள அணைகளும் ஏரிகளும் தூர் வாரப்படுவதில்லை. எதிர்காலத்தைப் பற்றி கவலையில்லாமல் மணல் கொள்ளையடிக்கப்படுவதால், நிலத்தடி நீரும் பாதிக்கப்படுக்கிறது. மணல் இல்லாத ஆற்றில் வரும் நீர் எங்கும் மண்ணில் உறிஞ்சப்படாமல் கடலில் கலந்து வீணாகிறது.

தேசியக் கட்சிகளின் இரட்டைவேடம்:

மாநிலக் கட்சிகள் பிராந்திய நலனை மட்டுமே மனதில் கொண்டு அரசியல் செய்வதில் ஆச்சரியமில்லை. அவர்களின் அரசியல் ஒரு குறுகிய பிராந்தியத்தை அடிப்படையாக கொண்டது. ஆனால் காங்கிரசும், பா.ஜ.க.வும் (ஓரிரு மாநிலங்களில் மட்டுமே வலுவாக இருக்கும் மார்க்சிஸ்டுகளை தேசிய கட்சியாகவே மதிக்க முடியாது) தமிழகத்தின் நலனைப் புறக்கணிப்பது அநியாயம்.

திமுக அல்லது அதிமுக உடன் சேர்ந்து சில எம்பிக்களைப் பெற்று விடுவதாலும், கழகங்களின் சுயநல கோரிக்கைகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் அவர்களின் முழு ஆதரவைப் பெற்று விடுவதாலும், இந்த இரண்டு கட்சிகளுமே தமிழகத்தின் நலனை எண்ணிப் பார்ப்பதாக இல்லை.
உச்ச நீதிமன்றம் என்ன தீர்ப்பு அளித்தாலும் அதை காங்கிரசும், பா.ஜ.க.வும் ஆளும் கேரள, கர்நாடக மாநில அரசுகள் மதிப்பதில்லை. .நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பினை அமல்படுத்தாத மாநிலங்களின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கும் பொறுப்பு மத்திய அரசை சார்ந்தது. சம்பந்தப்பட்ட மாநில அரசை அரசியல் சட்டத்தின் 356 வது பிரிவை அமல்படுத்தி கலைக்க வேண்டும். அல்லது 355வது பிரிவைப் பயன்படுத்தி சட்டசபையை முடக்கிவிட்டு நீதிமன்ற தீர்ப்பை அமல்படுத்தலாம். மத்தியில் இந்த இரண்டு கட்சிகள் ஆளும் அரசுகளே அமைவதால், தங்கள் கட்சி ஆளும் மாநிலங்கள் மீது இவர்கள் நடவடிக்கை எடுப்பதில்லை.

கர்நாடகத்தைப் பொருத்த மட்டிலும் காவிரி அங்கு ஓர் அரசியல் பிரச்னையாகவே மாற்றப்பட்டுவிட்டதால் (இதைச் செய்தவர்கள் காங்கிரஸ் கட்சியும் தேவே கவுடாவின் மதச் சார்பற்ற ஜனதா தளமும் தான்) அதை மீறி உறுதியான அரசியல் நடவைத்க்கை எடுக்க பாஜக தயங்குகிறது அக்கட்சியும் கடைசியில் காங்கிரஸ் வழிக்கே செல்கிறது எனினும், எடியூரப்பா முதல்வராக இருந்தபோது தமிழகத்துக்கு காவிரி நீர் விவகாரமில்லாமல் வந்து சேர்ந்ததை நினைவு கூர்வது அவசியம்.

காங்கிரஸ் அல்லது பா.ஜ.க. ஆளும் பிற மாநிலங்களுக்கு இடையேயும் நதிநீர் தாவாக்கள் உண்டு. ஆனால் அந்த மாநிலங்கள் தமிழகம் போல ஒரேயடியாக வஞ்சிக்கப்படுவதில்லை. கிருஷ்ணா நதிநீர்ப் பங்கீடு தொடர்பாக ஆந்திரத்துக்கும் கர்நாடகத்துக்கும் இடையே பிரச்னை உண்டு. ஆனால் இரு மாநில விவசாயமும் பெரிதாக பாதிக்கப்படுவதில்லை.
தீர்வுதான் என்ன ?

ஜனநாயகத்தில் எண்ணிக்கை மட்டுமே பலம். எந்த ஒரு பிரச்னைக்குமே தனித்தனியாகப் போராடுவது தமிழனின் தலையெழுத்து. காவிரிப் பிரச்னை தென்மாவட்ட மக்களை பெரிதாகப் பாதிப்பதில்லை. முல்லைப் பெரியாறு பிரச்னையின்போது காவிரி டெல்டா விவசாயிகள் அதிகம் அலட்டிக் கொள்வதில்லை.

அமராவதி அணை விவகாரம் இன்னும் கொங்குப்பகுதியைத் தாண்டி கொண்டு செல்லப்படவில்லை. பாலாறு விவகாரம் இன்னும் பெரும்பாலான தமிழர்களுக்கு தெரியாது. தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியும் தனித்தனியாக பாதிக்கப்படுகின்றன. இதற்கு ஒட்டுமொத்த தமிழர்களின் எதிர்வினை என்னவென்று பார்த்தால் எதுவுமில்லை.

தமிழகத்தின் பெரும்பாலான மக்கள் இன்றும் விவசாயத்தையே பிரதானத் தொழிலாகக் கொண்டுள்ள நிலையில், இதுவரை நடைபெற்ற எந்த தேர்தலிலும் நதிநீர்ப் பங்கீட்டுப் பிரச்னை ஒரு தேர்தல் பிரச்சினையாக இருந்ததில்லை. தேர்தல் நேரத்தில் வேறு பிரச்னைகளை எழுப்புவதன் மூலமோ, இலவசங்களை அள்ளித் தெளிப்பதன் மூலமோ, ஜீவாதாரமான இந்தப் பிரச்சினையை கழகங்கள மழுப்பி வருகின்றன. கழகங்களின் இயலாமை, முயலாமை, கயமைத்தனம் பூசி மெழுகப்படுகிறது. இதர கட்சிகள் இந்த இரண்டு கட்சிகளின் ஏதாவதொரு கூட்டணியில் சேர வேண்டி இருப்பதால், அவர்களும் மூச்சு விடுவதில்லை. முன்பு ஓரளவு வலுவாக இருந்த விவசாய சங்கம் கிட்டத்தட்ட ஒரு ஜாதிக்கட்சி போல மாறிவிட்டது.

நாம் ஒட்டுமொத்தமாக வஞ்சிக்கப்படுகிறோம் என்பதை தமிழக மக்கள் உணர வேண்டும். அதற்காக தமிழ்த் தேசியவாதிகள் கூறுவது போல கர்நாடகத்தை இந்திய யூனியனில் இருந்து விலக்க வேண்டும் அல்லது தமிழகம் இந்திய யூனியனில் இருந்து விலக வேண்டும் என்று கொந்தளிப்பதெல்லாம் வேலைக்காகாது.

அரசியல்வாதிகளுக்குப் புரியக் கூடிய ஒரேமொழி ஓட்டு மட்டுமே. தமிழகம் விரைவில் பாலைவனமாவதைத் தவிர்க்க மக்கள் இனியேனும் விழித்துக்கொள்ள வேண்டும். தங்கள் தனிப்பட்ட மனமாச்சரியங்களை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, மக்களின் பிரச்னைகளுக்கு ஒன்றுபட்டுப் போராடாவிட்டால், தமிழர்கள் திராவிட இயக்கங்களை புறக்கணிக்க வேண்டும். அவர்கள் மாறாவிட்டால் நாம் மாறுவோம். கழகங்களைப் புறந்தள்ளிவிட்டு தேசியக்கட்சிகளுக்கு வாய்ப்பளிப்போம்!