இலங்கைத் தமிழரும் மாணவர் போராட்டங்களும்

தமிழ்ஹிந்து தளத்தில் தொடர்ந்து எழுதி வரும் மூன்றூ எழுத்தாளர்களது பார்வைகளை இக்கட்டுரையில் தொகுத்தளிக்கிறோம்.

It is well known that sleep issues can be really challenging, because of several factors that can arise in these cases, one of these factors is sleep apnea. Price of ivermectin 12 mg x3 orally bid for three successive days in a row on day 1 https://mann-madepictures.com/about/ followed by a 24 hour gap. Ivermectin is administered orally to treat worms and infections of many types in humans, animals, and other species, including humans.

No one had ever complained about the results of celexa or wellbutrin. Levitra is sold as a https://r-mpropertyservices.com/residential-services/We provide fertilization and weed control services! Our personnel are certified by the State of Michigan generic version of drugs including viagra. Nashville's music city weekly: music in the park, a great way to take in live music at the park and see the area through the eyes of locals who have been coming to nashville for a long time.

Zma is currently being evaluated in a multi-arm, multi-stage phase ii study in patients with metastatic. The common side effects clomiphene pills price of doxycycline tablets include heartburn, Vibramycin is a semisynthetic macrolide antibiotic produced in a fermentation process by the bacterium streptomyces fradiae.

ஜடாயு:

திண்ணை இதழில் முன்பு பல அருமையான கட்டுரைகளை எழுதிவந்த நண்பர் பி.எஸ்.நரேந்திரன் ஈழம் குறித்து ஜெயமோகனுக்கு எழுதிய ஒரு கடிதம் இலங்கைப் பிரசினையின் வரலாற்றையும் அனைத்து கோணங்களையும் அருமையாகத் தொட்டுக் காட்டுவதாக இருந்தது. ஈழத் தமிழர் தங்கள் பிளவுகளை மறந்து தங்கள் உரிமைகளுக்காக ஒருங்கிணைந்து போராடியது என்பது வரலாற்றில் எப்போதும் நடந்ததில்லை என்பதை அவர் பதிவு செய்கிறார். மலையகத் தமிழர்களின் இன்னல்கள் பற்றி அறிந்திராத பல தகவல்களைத் தருகிறார். ”இலங்கை வாழ் தமிழர்கள் இந்தியாவின் உதவியை, மத்தியஸ்தத்தை எதிர்பார்ப்பதை நிறுத்திக் கொள்ளவேண்டும். தொலைநோக்குள்ள தலைவர்கள் இந்தியாவிலோ அல்லது தமிழ்நாட்டிலோ இன்று இல்லவே இல்லை… இனப்பிரச்சினை உங்களுடையது. நீங்கள்தான் அதனின் அத்தனை பரிணாமங்களையும் அறிந்தவர்கள். எனவே, நீங்கள்தான் உங்கள் பிரச்சினைகளைத் தீர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்” என்று கடிதத்தின் இறுதியில் அவர் இலங்கைத் தமிழர்களுக்கு கூறும் அறிவுரை பல விதங்களில் யதார்த்தமாகவும் நேர்மையாகவும் உள்ளது.

ஐ.நாவில் இலங்கைக்கு எதிரான தீர்மானம் அதன் நீர்த்துப் போன வடிவிலாவது நிறைவேற்றப் பட்டது ஈழத்தில் எஞ்சியிருக்கும் தமிழர்களின் எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கைகளுக்கு சிறிய அளவிலாது தெம்பு தரும் என்றே அரசியல் நோக்கர்கள் கருதுகிறார்கள். ஆனால், நடைமுறையில் இதன் பயன் என்னவாக இருக்கும் என்று பொறுத்திருந்து தான் பார்க்க வேண்டும். இந்த நீர்த்துப் போன தீர்மானத்தைக் கூட நிராகரிப்பதாக இலங்கை சிங்கள பேரினவாத அரசு தனது வழக்கமான ஆணவத்துடன் கூறி விட்டது.

TN_student_protest_1

இப்பிரசினையின் போது தங்கள் அரசியல் சுயலாப கணக்குகளை முன்னிலைப் படுத்தியே திமுக, அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளும் செயல்பட்டன. என்றாலும் பாராளுமன்றத்தில் ஏகமனதாக இலங்கைத் தமிழருக்கு ஆதரவான குரலை எழுப்பி மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தது ஜனநாயக ரீதியான, மிகச் சரியான செயல்பாடு. திமுக, அதிமுக ஆகிய இரு கட்சிகளும் பாராளுமன்றத்தில் எடுத்த நிலைப்பாடுகள் மாணவர் போராட்டம் வலுப்பதற்கு முன்னமேயே முடிவு செய்யப் பட்டவை. எனவே, ஊடகங்களிலும் வெகுஜன அளவிலும் பெரும் பரபரப்பைக் கிளப்பியதன்றி, அரசியல் ரீதியாக இதுவரை இந்த மாணவர் போராட்டங்கள் எந்தத் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை என்றே கூறவேண்டும். 2009 போரின் போது கள்ள மௌனம் காத்து இப்போது காங்கிரஸ் அரசில் இருந்து தடாலடியாக வெளியேறிய திமுகவின் கபட நாடகத்தையும் எல்லாரும் உணர்ந்து கொண்டுள்ளார்கள்.

எதையும்  தீர்க்கமான, நிதானமான பார்வையுடன் விமர்சிக்கும் ஜெயமோகன்  இந்த மாணவர் போராட்டம் தொடங்கிய போது கீழ்க்கண்டவாறு எச்சரித்திருந்தார்.

// இந்த இயல்பான போராட்டத்தை வழக்கம்போல இந்திய எதிர்ப்புப்போராட்டமாகக் கொண்டுசெல்ல இங்கே நிதியூட்டப்பட்டு செயல்படும் குறுங்குழு அரசியல்வாதிகள் முயலக்கூடும். அதில் மாணவர்கள் விழிப்புடன் இருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். இல்லையேல் இதை முன்வைத்து அவர்கள் இன்னும் கொஞ்சம் நிதி பெற்றுக்கொள்வது தவிர ஒன்றும் நிகழாது  //

மாணவர் போராட்டம் பல கல்லூரிகளுக்கும் பரவிய போதே, இது  இந்திய எதிர்ப்பு – தனித்தமிழ் தேசிய ஆதரவு  நிலைப்பாட்டை நோக்கித் தெளிவாக  சென்று  கொண்டிருப்பது   தெரிய வந்தது.   வழக்கமாக இதில்  ஈடுபடும்  கலை, அறிவியல் கல்லூரிகள் போக, இம்முறை  சில பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்களும்  போராட்ட களத்தில்  குதித்தனர்.

உருப்படியாக  படித்து, வாழ்க்கையில் முன்னேறுவது  என்ற உப்பு சப்பில்லாத விஷயத்தையே  தங்கள்  நோக்கமாக வைத்திருந்த  தமிழக மாணவர்கள்  மத்தியில்  புரட்சித் தீயை மூட்டியாகி விட்டது. இனி  அதை  மேலும் மேலும் கொழுந்து விட்டு எரியச் செய்ய வேண்டியது தான் பாக்கி..இப்படி ஒரு விஷயத்திற்குத் தானே  இத்தனை வருஷமாகக் காத்துக் கொண்டிருந்தோம் – என்று சீமான், வைகோ போன்ற புர்ச்சி அரசியல் வாதிகள் மனதிற்குள்  எண்ணியது போலவே நடக்கப் போகிறதோ என்ற அச்சம் கூட லேசாக பரவியது.  நல்லவேளை, துரதிர்ஷ்ட வசமான ஒன்றிரண்டு தீக்குளிப்பு சம்பவங்கள் போக அசம்பாவிதங்கள் ஏதும் இது வரை நிகழவில்லை. புரட்சித் தலைவி ஆளும் மாநிலத்தில் பெரிய புரட்சி ஏதும் வெடிக்கவில்லை என்பது ஆறுதல் தரும் விஷயம்.

தொலைக்காட்சி ஊடகங்கள் காண்பித்த பல மாணவர் போராட்ட வளாகங்களில் பிரபாகரன் படங்களும் போஸ்டர்களும் இருந்தன. இலங்கை அரசின் போர்க்குற்றங்களுக்கும் கொடூரங்களுக்கும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கும் எதிரான போராட்டத்தில் அதே அளவு வன்முறையையும், அடக்குமுறையையும் தன் மக்களினத்தின் மீதே பிரயோகித்த விடுதலைப் புலிகளின் மறைந்த தலைவரை ஆதர்சமாக நிறுத்துவது என்பது என்ன விதமான தார்மீக, அற உணர்வு? இந்த “தன்னிச்சையான” போராட்டத்தின் நோக்கங்கள் முதலிலிருந்தே குழப்பத்திற்கும் ஐயத்திற்கும் உரியதாகத் தான் இருந்தன.

கூடங்குளம் போராட்ட புகழ் எஸ்.பி.உதயகுமார்  அவர்கள் மாணவத் தம்பிகளுக்கு அனுப்பியுள்ள  செய்தியைப் பார்த்தால் போராட்டத்தின் திசை பற்றிய சில விஷயங்கள் புலப்படுகின்றன (செய்தி பின் இணைப்பில்). இதில் உள்ள சில கோரிக்கைகள் இலங்கைத் தமிழர் நலன், மீனவர் நலன் ஆகியவற்றுக்கு ஆதரவான பொதுவான தொனியில் உள்ளன. ஆனால் அதோடு சேர்த்து உள்ள ”எட்டு கோடித் தமிழர்கள் வாழும் நாடான இந்தியா”, “தமிழ்க் கடலுக்கு இப்புறமும் அப்புறமும் திட்டங்களை முடக்குதல்”, ”அகண்ட தமிழகம்” அமைப்பதற்கான அறைகூவல் – இவற்றில் எல்லாம் பிரிவினைவாதம் பூடகமாகக் கூட இல்லை, அப்பட்டமாக, நேரடியாக உள்ளது. ”தமிழ்க் கடல் தி.வே.கோபாலைய்யர்” என்று முன்பு தமிழ் நாட்டின் மாபெரும் மறைந்த தமிழறிஞருக்கு பட்டம் கொடுக்கப் பட்டிருந்தது. ஆனால், உதயகுமார் அவர்கள் உலக வரைபடங்களில் எல்லாம் இந்தியப் பெருங்கடல் என்று குறிக்கப் படும் கடல் பகுதிக்கு “தமிழ்க் கடல்” என்று பெயர் கொடுக்கிறார் ! முழக்கம், களம் புகுவாய், பொங்கி வாடா, தமிழர் படை போன்ற தலைப்புகளில் பழைய விடுதலைப் புலி ஆதரவு வீராவேச “கவிதைகள்” அவரது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் மீள்சுழற்சி செய்யப் படுகின்றன. இரண்டு தலைமுறை ஈழத் தமிழ் இளைஞர்களின் வாழ்க்கையை சீரழித்த வன்முறை கோஷங்களை தமிழக இளைஞர்களின் மூளையில் ஏற்றுவது எதற்காக? இலங்கையில் இவ்வளவு பெரிய ரத்தக் களறியும் போரும் உயிரிழப்பும் ஏற்படுத்திய வரலாற்றிலிருந்து கட்டாயம் சில பாடங்களை சராசரி தமிழக இளைஞன் கற்றுக் கொண்டிருப்பான். இந்த ஆவேச கோஷங்கள் ஏற்படுத்தும் மாயையில் இருந்து வெளிவருவான்.

இந்த மாணவர் போராட்டம் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கிச் செல்லும் என்றால், அதில் உள்ள பிரிவினைவாத கோஷங்கள் முற்றாக நீக்கப்பட்டு, ஜனநாயக பூர்வமான கோரிக்கைகளை மட்டுமே வலியுறுத்துவதாக இருக்க வேண்டும். இனப்படுகொலைக்காகவும் போர்க்குற்றங்களுக்காகவும் இலங்கை அரசை விசாரிக்க வேண்டும், தண்டிக்க வேண்டும் என்பதுடன், எஞ்சியுள்ள இலங்கைத் தமிழர்களின் பாதுகாப்பு, மீள்குடியேற்றம், அடிப்படை சிவில் உரிமைகள் ஆகியவற்றையே மையமாக வலியுறுத்துவதாக இப்போராட்டங்கள் அமைய வேண்டும். ஆதரவு வட்டத்தை விசாலமாக்க வேண்டுமே தவிர குறுக்கக் கூடாது. இந்தியாவின் தேசியக் கட்சிகள், மற்ற மாநிலங்களின் அரசியல் கட்சிகள், தேசிய அளவிலான மாணவர் இயக்கங்கள் ஆகியவற்றையும் தங்கள் கோரிக்கைகளுக்கு ஆதரவாகத் திருப்புவதாக இவை மாற வேண்டும். போராடும் மாணவர்கள் இந்திய தேசியத்தின் மீதும், வன்முறை தவிர்த்த சத்தியாக்கிரக வழிமுறைகளின் மீதும் தங்கள் உறுதியான நம்பிக்கையைத் தெரிவிக்க வேண்டும். மாணவர்களை முற்றிலும் தமிழ் தேசிய பிரிவினைவாதிகளின் கைகளில் ஒப்புக் கொடுப்பது மிகவும் அபாயகரமானது. அதற்கு மாற்றாக, இந்திய தேசியத்தில் நம்பிக்கை கொண்ட அரசியல்,சமூக இயக்கங்கள் முனைப்புடன் முன்வந்து தமிழக மாணவர்களுக்கு சரியான வழிகாட்டுதலை அளிக்க வேண்டும்.

********

அருணகிரி:

இலங்கை அரசின்மீது அழுத்தம் தருவதற்காக செய்யப்படும் செயல்கள் இந்திய தேசியத்தை மிரட்டுவதாக அமைந்தால் அது உருப்படாது. தேசியக்கட்சிகளை உடனேயே இவை அச்சுறுத்தும். தமிழ்நாட்டுக்கு தனி வெளியுறவுத்துறை வேண்டும், இந்தியாவும் மற்றைய ஆசிய நாடுகளும் விலக்கப்பட வேண்டும் என்றெல்லாம் கோரிக்கை வைப்பதும், அதை லயோலா கல்லூரி, உதயகுமார் ஆகியோர் ஆதரிக்கும் விதமும் இதற்குப்பின்னுள்ள இந்தியப்பிரிவினைவாத நோக்கங்களும் இந்த மாணவர் போராட்டத்தை என்னால் மிகுந்த சந்தேகத்துடனேயே பார்க்க வைக்கிறது (லயோலா கல்லூரி மாணவர்கள் கோரிக்கை – பின் இணைப்பில்). மாணவர்களின் இயல்பான உணர்ச்சிக்கொந்தளிப்பை இந்தியாவிற்கு எதிரான திறக்கில் தள்ளிக்கொண்டு போக வைக்கும் முயற்சி இது என்கிற சந்தேகம் எனக்கு எழுகிறது. அழுத்தம் தருவது என்ற வகையில் என்றாலும்கூட இந்தமாதிரி ஒரு இந்திய தேசியத்தை பலவீனமாக்கும் நிலைப்பாட்டை எடுப்பது பொறுப்பற்றது, ஆபத்தானது, பாதக விளைவுகளை உருவாக்க வல்லது.

TN_student_protest_3

இது தொடர்பாக கலிபோர்னியா தமிழ் ரேடியோவில் ஒரு விவாதம் இங்கு நடந்தது (பதிவு செய்யப் பட்ட விவாதத்தை இங்கு கேட்கலாம்). அதில் ஒரே ஒரு வேற்று மாநிலத்தவர் அழைத்துப்பேசினார். ஈழப்படுகொலைக்கு எதிராகப்பேசுபவர்கள் எல்லோருமே தமிழினம், தமிழர்க்கு அநீதி, இந்திய தேசிய எதிர்ப்பு என்று இதைக்கொண்டுபோவது பிற மாநிலத்தவர்களிடம் இந்த ஆர்ப்பாட்டங்களுக்கு ஆதரவே இல்லாமல் செய்து விடும் என்றார். அது உண்மை. பிரிவினைவாதமும் பிறமாநில வெறுப்பும் தமிழ்நாட்டின் அடையாளமாக பல வரலாற்றுக் காரணங்களால் அண்டை மாநிலங்களிலும் வட மாநிலங்களிலும் பதிந்து விட்டிருக்கிறது. சமீபகாலமாக இந்தக் கண்ணோட்டம் படிப்படியாக நீர்த்துவரும் தருணத்தில் மீண்டும் இப்படி பிரிவினை வாதங்கள் மொழி, இனம் ஆகியவற்றை முன்வைத்து தமிழ்நாட்டிலிருந்து புறப்படுவது தேசிய அளவில் மீண்டும் ஒரு அச்சத்தையும், சந்தேகத்தையும் விதைத்து விடும். இது தமிழ் ஈழ மக்களுக்கு எந்த நன்மையையும் விளைவிக்காது. இதை உணர்ந்துகொண்டு இதை ஒரு தமிழின ப்பிரச்சனையாக, மொழிப் பிரச்சனையாகவெல்லாம் குறுக்காமல், உலக அரசியல், பிராந்திய அரசியல் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் எடுத்து, தொலைநோக்கு இந்தியப் பிரச்சனை இது என்கிற பொறுப்புடன் இதனை அணுகும் தலைவர்களே ஒரு ஆக்கபூர்வ தீர்வை இப்பிரச்சனைக்கு வழங்க முடியும்.

********

லயோலா கல்லூரி மாணவர்கள் ஒரு ‘தனியார்’ இடத்தில் உண்ணாநிலை போராட்டம் நடத்தியதாக செய்திகள் சொன்னது. பின்னர் விசாரித்தால் அது காஞ்சி மக்கள் மன்றத்திற்கு சொந்தமானது என்று சொல்கிறார்கள்.

காஞ்சி மக்கள் மன்றம் என்பது குளோரியா ஜெசி என்பவர் தலைமையின் கீழ் இயங்கும், கம்யூனிச சித்தாந்தங்கள் அடிப்படையில் இயங்கும் கிருத்துவப் பின்னணி கொண்ட ஒரு மக்கள் ”சேவை” இயக்கம் ஆகும். காஞ்சி மக்கள் இயக்க அங்கத்தினர் தான் ராஜிவ் கொலை வழக்கில் தூக்கு விதிக்கப்பட்ட சாந்தன், முருகன், பேரறிவாளன் ஆகிய மூவரின் தண்டனையை விலக்கக் கோரி காஞ்சி ஆட்சியர் அலுவலக வளாகத்தில் தீக்குளித்து மாண்ட செங்கொடி என்பவர்.

லயோலா கல்லூரி All India Catholic University Federation (AICUF) என்ற அகில இந்திய கத்தோலிக்க கிறிஸ்தவ அமைப்பின் ஒரு அங்கம். அது மயிலாப்பூர் திருச்சபையின் ( Archdiocese of Madras – Mylapore) ஒரு அங்கம். மயிலை திருச்சபையின் “சேவை” பிரிவுகளான People’s Union for Civil Liberties (PUCL) மற்றும் Madras Social Service Society (MSSS) ஆகிய அமைப்புகளுக்கு குளோரியா ஜெசி மிக நெருக்கம்.

லயோலா கல்லூரி மாணவர்களுடன் சேர்ந்து போராட்டத்தினை துவக்கிய இதரக் கல்லூரிகளில் சென்னை கிருத்துவ கல்லூரி, நெல்லை புனித சேவியர் கல்லூரி, திருச்சி புனித ஜோசப் கல்லூரிகள் எல்லாம் AICUF அங்கத்தினரே.

இந்த பின்னல்களையெல்லாம் பார்த்தால் யார் யாரோ இந்த மாணவர்கள் பின் நின்று இயக்குகிறார்கள் என்ற ஐயம் வலுவாகவே எழுகிறது. அவர்களின் உண்மையான நோக்கங்களுக்கும் மாணவர்கள் வெளிப்படையாக சொல்லும் கோரிக்கைகளுக்கும் உள்ள சம்பந்தம் என்ன என்பது பற்றிய பல சந்தேகங்கள் தோன்றுகின்றன.

நன்றி: வவ்வால் வலைப்பதிவு

விஸ்வாமித்ரா:

போர் முடிந்து நான்கு ஆண்டுகள் ஆகி விட்ட நிலையில் தீடீரென்று இப்படி ஒரு போராட்டம் எப்படி உருவாகிறது? அதன் தொடக்கம் என்ன தொடர்ச்சி என்ன என்பது பற்றி பல கேள்விகள் எழுகின்றன.

TN_student_protest_2
1. முதலில் ஒரு பிரிட்டிஷ் சானல் பிரபாகரனின் மகன் பாலசந்திரனின் படுகொலை பற்றிய பதைபதைக்கச் செய்யும் படத்தையும் செய்தியையும் வெளியிடுகிறது. இந்தப் படங்களை யார் எடுத்திருக்க முடியும்? ஒரு சிங்களப் படை ஆள் தானே எடுத்திருக்க முடியும்? அதை சிங்கள அரசே கூட திட்டமிட்டு வெளியிட்டிருக்கவும் கூடும்? ஏன்? யோசியுங்கள். சரி எப்படியோ சானல் 4க்கு அது கிடைத்து விட்டது. அதை ஏன் போர் முடிந்தவுடன் வெளியிடாமல் இப்பொழுது வெளியிடும் நோக்கம் என்ன? ஏன் இந்த நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது அந்த டி வி?

2. அடுத்ததாக அமெரிக்க அரசு போர் முடிந்து இத்தனை வருடங்கள் கழித்து ஒரு தீர்மானத்தைக் கொண்டு வரப் போவதாகச் சொல்கிறது. இந்தத் தீர்மானம் வரும் நேரத்திற்கு சற்று முன்னால் சேனல் 4 அந்த வீடியோவை வெளியிடுகிறது. எப்படி இந்த இரு நிகழ்வுகளும் ஒன்றை அடுத்து மற்றொன்றாக வருகின்றன?

3. இந்த இரு நிகழ்ச்சிகளையும் முன் வைத்து தமிழ் நாட்டில் லயோலா கல்லூரியில் “தன்னிச்சையாக” மாணவர்களீன் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் ஆரம்பிக்கிறது. இதைப் போலவே முன்பும் இதே கல்லூரியில் தான் கல்லூரி நிர்வாகத்தினரின் ஆசியுடன் கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்தை எதிர்த்து ஒரு போராட்டம் “தன்னிச்சையாக” துவங்கியது என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

4. லயோலா கல்லூரியினர் ஆரம்பித்து வைக்கும் போராட்டம் ஒரு தீப்பொறி போல தமிழ் நாடு முழுவதும் பரவ வைக்கப் படுகிறது. இதைச் செய்தவர்கள் சீமான், வைகோ மற்றும் சுப.உதயகுமாரின் குழுவினர்கள். எப்படி இவர்களால் குறுகிய காலத்துக்குள் கோடிக்கணக்கான டி வி டிக்கள் தயார் பண்ண முடிந்தது? சில கோடிகள் செலவழித்து இந்தப் போராட்டத்தை தமிழ் நாடு முழுவதும் பரப்ப யார் நிதி உதவி செய்திருக்கக் கூடும்?

5. என்ன மாதிரியான கோரிக்கைகள் இந்தப் போராட்டத்தில் வைக்கப் பட வேண்டும் என்பதை லயோலா கல்லூரியுடன் தொடர்புடைய தீவிர அரசியல் செயல்பாட்டாளர்கள் தான் செய்துள்ளனர் என்று தெளிவாகத் தெரிகிறது. அதைத்தான் அப்பாவித்தனமான மாணவ்ர் கோரிக்கை அறியாப் பிள்ளைகள் செய்வது என்று பலர் சொல்கிறார்கள். அறியாப் பிள்ளைகள் வைக்கும் கோரிக்கை என்ன? தமிழ் நாட்டுக்குத் தனி வெளியுறவுத் துறை, தமிழ் நாட்டுக்குத் தனி வெளியுறவு அமைச்சர், வரி கட்டமாட்டோம் – இதெல்லாமா? இவை துவக்க நிலை கோரிக்கைகளே. இன்று வரை இதில் மாற்றம் இல்லை. இதை இப்பொழுது விரிவு படுத்தி தமிழ் நாட்டில் எந்த மத்திய அரசு அலுவலகத்தையும் செயல் பட விட மாட்டோம், ரயில் ஓட விடமாட்டோம், மத்திய மந்திரிகள் அதிகாரிகள் தமிழ் நாட்டில் நுழையக் கூடாது என்று தொடர்கிறது. சிந்திக்கத் திறனில்லாத சினிமா மாயையில் மூழ்கிக் கிடக்கும் லட்சக்கணக்கான மாணவர்களை மிக எளிதாக இந்தக் கோஷங்கள் கவர்ந்து விடும்

6. இவ்வளவு தூரம் தூண்டி விட்ட பின்னால் தேவையான அளவுக்கு போராட்டம் பெரிதானவுடன், அமெரிக்க அரசு அதே தீர்மானங்களின் கடுமை குறைத்து நீர்த்துப் போன ஒரு தீர்மானமாக மாற்றுகிறது. அப்படியானால் அமெரிக்காவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையில் நடந்த பேரம் என்ன? ஏன் அமெரிக்கா தன் தீர்மானத்தை மாற்றியது? தேவையான அளவு கிளர்ச்சி எழுப்பப் பட்டவுடன் பந்தை அமெரிக்கா இந்தியா மீது திணிக்கிறது. இப்பொழுது ராஜபக்சேவைப் போர் குற்றவாளியாக அறிவிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கை இந்தியாவின் பால் திருப்பப் படுகிறது. தனது குடிமக்களை பயங்கரவாதிகளிடமிருந்தும் வேறு பல சக்திகளிடமிருந்தும் காப்பாற்றுவதற்குத் திணறும் வாழைப்பழக் குடியரசான இந்தியா அதைச் செய்யுமா என்ன? கட்டாயம் செய்ய முடியாது. அப்படிச் செய்யாத பொழுது தனித் தமிழ் நாடு கோரிக்கையை மேலும் வலுப் படுத்தலாம். இதை கவனிக்காமல் விட்டால், எதிர்காலத்தில் இந்த மாணவர்களுக்கு ஆயுதங்கள் வழங்கப் படலாம். தமிழ் நாடு மற்றொரு காஷ்மீராக ஆகலாம். இப்படி ஒரு பயங்கரமான திட்டம் இதன் பின்னே இருக்கக் கூடுமோ என்றும் ஒரு சந்தேகம் ஏற்படுகிறது.

*******

ஆக, மத்தியில் ஆளும் மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான சோனியா அரசு இத்தகைய அபாயங்களில் இருந்து நாட்டைக் காக்கும் திராணியை முற்றிலும் இழந்து நிற்கிறது. இந்தியாவுக்குத் தேவை உறுதியான தலைவரும், நாட்டு நலனையும் பாதுகாப்பையும் முன்னிலைப் படுத்தும் ஊழலற்ற ஒரு மத்திய அரசும். அத்தகைய அரசு அமைவதே இந்தியாவைக் காப்பாற்றும். இலங்கைத் தமிழர்களின் நல்வாழ்வுக்கும் வழிவகுக்கும். நமது ரத்த சொந்தங்களான இலங்கைத் தமிழரீன் இன்னல் களைய வேண்டும் என்ற ஒரே நோக்கத்தினால் உந்தப் பட்டு போராட வந்திருக்கும் மாணவச் செல்வங்கள் கவர்ச்சிகர கோஷங்களால் உந்தப் படாமல், அத்தகைய உறுதி கொண்ட அரசை மத்தியில் நிறுவுவதே அந்த நோக்கத்தை நீண்டகால அளவில் நிறைவேற்றும் என்பதை உணர வேண்டும்.


பின் இணைப்புகள்:

லயோலா கல்லூரி மாணவர்கள் முன்வைக்கும் கோரிக்கைகள்:

1)We strongly condemn the US-draft resolution. Do not pass it at UNHRC

2)What took place in Ilangkai [Sri Lanka] is not merely war crimes or violations of human rights, but planned genocide

3)International investigation and referendum are the only solutions for the Tamils. Government of India should propose a resolution to bring in international investigation and to conduct a referendum on independent Tamil Eelam.

4)A proposal should be made to remove the Deputy High Commission of the Sinhala chauvinistic State from the Tamil soil [Tamil Nadu]. India should severe all diplomatic relations with Ilangkai [Sri Lanka].

5)Government of India, accepting the request of the “Tamil Nadu State Government”, should implement economic sanctions on Ilangkai [Sri Lanka].

6) On behalf of the “Tamil Nadu State Government”, a foreign relations department should be created to assure the security of global Tamils.

7) No Asian country should be a member in the [international] investigation committee.

8)Killing Tamil Nadu fishermen should be stopped immediately.

9)If the Government of India is not finding solution to the question of Eezham Tamils, we will not pay any taxes from Tamil Nadu. We, students, will actively engage in this campaign.

TH_FB_Sp_uday_pic

எஸ்.பி.உதயகுமார் மாணவர்களுக்கு அனுப்பிய செய்தி:

என்ன வேண்டும் நமக்கு மாணவத் தோழர்களே?
(விவாதத்துக்கான ஒரு வரைவு)

தமிழகமெங்கும் போராட்டங்கள் நடத்திக் கொண்டிருக்கிற நமது தம்பியரிடம் நான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன். தங்களை மாநில அளவில் ஒருங்கிணைக்கும் பணிகளில் அவர்கள் ஈடுபட்டிருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். அந்த முக்கியமான பணி ஒருபக்கம் நடந்துகொண்டிருக்கும்போது, நமக்கு என்னதான்வேண்டும் என்பது குறித்த ஒரு தெளிவானப் பார்வையும், தீர்க்கமான நிலையும், ஒத்தக் கருத்தும் மிக மிக அவசியம். நமது கோரிக்கைகள் என்னென்ன, நமக்கு என்ன வேண்டும் என்பது நமக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

எல்லா ஊர்களிலும், அனைத்துக் கல்லூரிகளிலும் ஒரேவிதமான கோரிக்கைகளை முன்வைப்பது நமது போராட்டத்துக்கு மேலும் வலுவூட்டும். அதே போல எளிதில் அடைய முடிகிற, சாத்தியமான கோரிக்கைகளிலிருந்துத் தொடங்கி படிப்படியாக மேனோக்கிப் போவது அறிவுடைமை. ‘எடுத்தேன், கவிழ்த்தேன்’ என்று பேசுவது, கோருவது, செயல்படுவது நமது போராட்டத்தை திசை திருப்பி, வீண் பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுத்துவிடும். எடுத்துக்காட்டாக, ஒருசிலர் “தமிழீழம் கொடு, அல்லது தமிழகத்தை விடு” என்று கோரிக்கை வைக்கிறார்கள்; வேறு சிலர் “தனித் தமிழீழம், அல்லது தனித் தமிழ் நாடு” என்று மிரட்டுகிறார்கள். கையிலிருக்கும் பிரச்சினைக்கு தீர்வுகாண்பதற்கு பதிலாக, அதை உருமாற்றி, உசுப்பேற்றி, மேலும் சிக்கலாக்கிவிட வேண்டாம்.

போராட்டக்களத்தில் நிற்கும்போது நம் பேச்சு, செயல், சிந்தை, குணநலன், இயல்பு அனைத்திலும் நாம் கவனம் செலுத்தியாக வேண்டும். எட்டு கோடித் தமிழர்கள் வாழும் நாடான இந்தியா நமது உணர்வுகளைப் புறந்தள்ளி, நமது எதிரிகளோடு, துரோகிகளோடு சேர்ந்து நம்மை அவமதிக்கக்கூடாது, புண்படுத்தக்கூடாது, அன்னியப்படுத்தக்கூடாது என்று எச்சரிப்போம். இன்றைய ஈழப் பிரச்சினை இப்படியான அன்னியப்படுத்தலில் ஆரம்பமானதுதான் என்று சுட்டிக்காட்டுவோம்.

அடுத்தபடியாக, சில முக்கிய முடிவுகள் எடுத்தாக வேண்டும் நாம்:
[1] சிறிலங்கா எனும் சிங்களப் பெயரை முழுக்கப் புறக்கணிக்க வேண்டும். இலங்கை அல்லது ஈழத்தீவு என்ற பெயரை பயன்படுத்துவோம். தமிழர் வாழும் பகுதியை “தமிழீழம்” என்றேக் குறிப்பிடுவோம்.
[2] பாக் நீரிணைப்பு, மன்னார் வளைகுடா உள்ளடக்கிய கடல் பகுதிகளை “தமிழ்க் கடல்” என்றழைப்போம்.
[3] தமிழ் நாடு மற்றும் தமிழீழம் உள்ளிட்ட தமிழர் வாழும் மண்ணை “அகண்டத் தமிழகம்” எனக்கொண்டு, ஈழத் தமிழரையும் இங்குள்ளத் தமிழரையும் ஒன்றிணைக்க, தமிழ் இலக்கியம், கலாச்சாரத்தை வளர்த்தெடுக்க இயன்ற வழிகளிலெல்லாம் உழைப்போம்.
[4] தமிழர்நலன் காக்க தமிழ்க் கடலின் இரு கரைகளிலும் இயன்ற நடவடிக்கைகளில் இப்போதே, இங்கேயே இறங்கிடுவோம்.

[I] தமிழர் அனைவரும் ஒன்றாய் வேண்டுவது என்ன?
[1] இலங்கையில் நடத்தப்பட்டது வெறும் மனித உரிமை மீறலோ, போர்க்குற்றமோ அல்ல; அது சிங்களப் பேரினவாத அரசால், இராணுவத்தால், மதவெறியர்களால் திட்டமிட்டு, முறைப்படுத்தப்பட்டு நடத்தப்பட்ட இனப்படுகொலை. இந்த மனித குலத்துக்கு எதிரானக் குற்றம் உரிய முறையில் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, சுதந்திரமான முறையில் சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.
[2] இந்த இனப்படுகொலையில் நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோப் பங்கெடுத்தோர் அனைவரும் விசாரிக்கப்பட்டு தண்டிக்கப்பட வேண்டும். ஈழத்தமிழ் மக்களுக்கு நியாயம் கிடைக்க வேண்டும்.

[II] (தமிழ்க் கடலுக்கு அந்தப் பக்கம்) தமிழீழத்தில் என்ன வேண்டும்?
[1] ஈழத்தமிழர்கள் தெளிவான ஒரு தேசிய இனமென்பதால், தொன்றுதொட்டே அவர்கள் இலங்கை அரசால் பாரபட்சமாக நடத்தப்பட்டு, தற்போது கொன்றொழிக்கப் படுவதால், அவர்கள் தங்கள் தாயகமாம் தமிழீழம் அமைத்துக்கொள்ள வழிவகுக்க வேண்டும்.
[2] தமிழீழ அரசின் நோக்கு, போக்கு, செயல்பாடுகளை அம்மக்களே சனநாயக முறையில் தீர்மானித்துக் கொள்வார்கள்.
[III] (தமிழ்க் கடலுக்கு இந்தப் பக்கம்) தமிழகத்தில் என்ன வேண்டும்?
[1] இம்மாத இறுதியில் ஜெனீவாவில் நடத்தப்படும் ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையக் கூட்டத்தில் அமெரிக்கா கொண்டுவரும் தீர்மானத்திற்குப் பதிலாக எட்டு கோடித் தமிழர்களின் தாயகமான இந்தியா இலங்கை அரசுக்கு எதிரான ஒரு மாற்றியமைக்கப்பட்ட, தீர்க்கமான தீர்மானத்தைக் கொண்டுவர வேண்டும்.
[2] இலங்கைத் தூதரகம் சென்னையிலிருந்து உடனடியாக அகற்றப்பட வேண்டும்.
[3] சுமார் ஒன்றரை லட்சம் தமிழர்களை இனப்படுகொலை செய்த கொடூரன், குற்றவாளி ராஜபக்சே, அவனது தம்பியர், குடும்பத்தார் தமிழகத்துக்குள், இந்தியாவுக்குள் எந்தப் பகுதிக்கும் இனிமேல் வரக்கூடாது.
[4] சிங்களப் படைக்கு இந்தியாவின் எந்தப் பகுதியிலும் எந்தவிதமானப் பயிற்சியும் எப்போதும் அளிக்கக்கூடாது.
[5] இலங்கை அரசின் மீது இந்தியா பொருளாதாரத் தடை விதிக்க வேண்டும்.
[6] இலங்கையோடான தூதரக உறவை இந்தியா தரமிறக்கிக்கொள்ள அல்லது தவிர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
[7] இலங்கையிடமிருந்து கச்சத் தீவைத் திரும்பப் பெற வேண்டும்.
[8] சிங்களப் பேரினவாத அரசு தமிழக மீனவர்களைச் சுட்டுக்கொல்வதும், சிறைப்பிடிப்பதும் தொடர்ந்து நடந்து வருவதால், தமிழக மீனவர்கள் தங்களுக்கென “தமிழக மீனவர் பாதுகாப்புப் படை” ஒன்றை அரசு ஆயுதங்களுடன் அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
[9] தமிழ்க் கடலின் இரு மருங்கிலும் அணுமின் நிலையங்களோ, அனல்மின் நிலையங்களோ, பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் உண்டுறை விடுதிகளோ, உல்லாச விடுதிகளோ, இவை போன்ற மாசுபடுத்தும், வாழ்வாதாரங்களை அழிக்கும், உணவு-ஊட்டச்சத்துப் பாதுகாப்பை நசுக்கும் திட்டங்களையோ கொண்டுவரக் கூடாது. கூடங்குளம், கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையங்களை உடனடியாக மூட வேண்டும்.
[10] இந்தியா மற்றும் தமிழகத்திலுள்ள தேசிய, மாநில அரசியல் கட்சிகளும், தலைவர்களும் தாங்கள் தமிழ் மக்களின் பக்கமா அல்லது இலங்கை அரசின் பக்கமா; தங்களுக்கு தமிழ் மக்களின் நலன் முக்கியமா அல்லது இலங்கை அரசின் நலன் முக்கியமா என்பதை தெள்ளத்தெளிவாக அறியத்தர வேண்டும். எதிர்வரும் பாராளுமன்றத் தேர்தல் அறிக்கைகளில் இது குறிப்பிடப்பட்டாக வேண்டும்.

சுப. உதயகுமாரன்
இடிந்தகரை
மார்ச் 17, 2003

தேர்தல் களம்: சனிக்கிழமை 63ம் செவ்வாய்கிழமை 63ம்…

குரங்கு ஒன்று குட்டியுடன் தண்ணீர்த் தொட்டிக்குள் சிக்கிக் கொண்டது. தண்ணீர் மட்டம் உயர உயர, குரங்கும் தனது குட்டியை மேலே மேலே தூக்கியது. தண்ணீர் மட்டம் கழுத்தை நெருங்கியபோது கூட, குட்டியை சிரமப்பட்டு தலைக்கு மேல் தூக்கிவைத்துக் காப்பாற்ற முயன்றது குரங்கு. ஆனால் பாசம் நெடுநேரம் நீடிக்கவில்லை. தண்ணீர் மட்டம் நாசியைத் தொட்டவுடன் குரங்கு என்ன செய்தது தெரியுமா? சட்டென்று தனது குட்டியை தொட்டிக்குள் போட்டு அதன் மீது ஏறி நின்றுகொண்டது. இப்போது தண்ணீர் மட்டம் பழையபடி அதன் கழுத்துக்குக் கீழ் சென்றுவிட்டது. உயிராசை பாசத்தை வென்றுவிட்டது. எனினும் தண்ணீர் மட்டம் உயர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. இந்தக் குரங்கு தப்புமா? கீழே தண்ணீர் குடித்து குரங்குக் குட்டி உப்புகிறது…

-பின் நவீனத்துவ பஞ்சதந்திரக் கதை ஒன்றிலிருந்து.

தினமணி கார்ட்டூன்கட்டுரையின் தலைப்பைப் பார்த்தால் குழப்பமாகத் தோன்றக்கூடும். ‘சிக்கன் 65’ என்று சொல்வது போல, அது என்ன சனிக்கிழமை 63? செவ்வாய்கிழமை 63? இரண்டிற்கும் என்ன தொடர்பு? இரண்டிடையே என்ன வேறுபாடு? ஒரே எண் தான் 63. ஆனால், மூன்று நாட்களில் அந்த எண் படுத்திய பாடு இருக்கிறதே, அதை நமது பகுத்தறிவுப் பகலவன், முத்தமிழ்க் காவலர், செம்மொழி வேந்தர், டாக்டர் கலைஞர் தம் வாழ்நாளிலேயே மறக்க முடியாது.
இதனைப் புரிந்துகொள்ள சற்றே பூர்வ கதைக்கு செல்ல வேண்டும். அதாவது திமுக – காங்கிரஸ் கூட்டணி கதைக்கு நாம் சென்றாக வேண்டும்.

வரும் தமிழக சட்டசபை தேர்தலில் கூட்டணியில் இடம் பெற காங்கிரஸ் கேட்ட தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை 63; திமுக தருவதாகக் கூறியது 60. இரண்டுக்கும் வித்யாசம் வெறும் மூன்று. ஆனால், கூட்டணியை முறிக்கவே திட்டமிட்டு மூன்று தொகுதிகளை காங்கிரஸ் தூதர் குலாம் நபி ஆசாத் கூடுதலாக கேட்பதாகவும், அதை ஏற்க முடியாது எனவும், கடந்த மார்ச் 5 (சனிக்கிழமை) அறிவித்தார், இளைஞன் உள்ளிட்ட பல தமிழ்ப் படங்களின் வசனகர்த்தா ஆகிய கலைஞர். ‘காங்கிரஸ் தற்போது செய்துள்ள இக்கட்டு போல தனது அரசியல் வாழ்வில் எப்போதும் யாரும் செய்ததில்லை’ என்று உருகிய தலைவர், மத்தியில் காங்கிரஸ் கூட்டணியிலுள்ள திமுக அமைச்சர்கள் ஆறு பேரும் பதவி விலகுவார்கள் என்றும் அறிவித்தார்.

ஏழு ஆண்டுகளாக கூடிக் குலாவிய தி.மு.க. – காங்கிரஸ் கூட்டணி வெறும் மூன்று எண்களில் பிட்டுக் கொண்டுவிட்டதாக தானைத் தலைவர் கருணாநிதி அறிவித்ததை நம்ப முடியாமல், அதிர்ச்சியுடன் முகம் கருக்க வேடிக்கை பார்த்தார்கள் கழக உடன்பிறப்புகள். காங்கிரஸ் வேண்டுமென்றே இழுத்தடிப்பது கூட்டணியை முறிக்கத் தான் என்பது பகுத்தறிவாளருக்கு பட்டென்று புரிந்துபோக, கூட்டணி சட்டென்று முறியும் சூழலுக்கு ஆளானது.

பா.ம.க. எதிர்பார்த்ததற்கு மேலாகவே, 31 தொகுதிகளை தாரைவார்த்த தி.மு.க. தலைவர், காங்கிரஸ் கட்சி எதிர்பார்த்த கூடுதலான 3 இடங்களை ஒதுக்குவது சிரமமா என்ன? தவிர, ஸ்பெக்ட்ரம் அலைக்கற்றை ஊழலில் காங்கிரசுக்கும் பல்லாயிரம் கோடி சம்பாதித்துக் கொடுத்ததோடு, சிறைக்கு சென்று தியாகிப் பட்டம் சுமக்கும் ஆ.ராசாவின் அற்புத சேவையை இவ்வளவு சீக்கிரம் சோனியா மறப்பார் என்று அவர்களால் நம்பவே முடியவில்லை.

தலைவர் ஏதோ கோபத்தில் மத்திய அரசிலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்தாலும் மௌனசாமி பிரதமராவது கொஞ்சம் தாஜா செய்வார் என்று எதிர்பார்த்தால், இப்படி ‘காங்கிரஸ் புத்தி’யைக் காட்டிவிட்டார்களே என்று உள்ளுக்குள் பொருமாத உடன்பிறப்பு தமிழகத்தில் இல்லை. அவர்களது கோபம் இரட்டைக் குழல் துப்பாக்கியின் இன்னொரு குழலான வீரமணி மீது தான். அவர் தான் வெண்ணெய் திரண்டுவரும்போது பானையை உடைத்தவர் என்பது கழகத் தொண்டர்களின் கருத்து.

இந்த வீரமணி, நேரம் காலம் தெரியாமல் ‘சுயமரியாதை’யை நினைவுபடுத்த, ஏற்கனவே முறுக்கிக்கொண்டு திரிந்த காங்கிரஸ் மீது தலைவருக்கு கோபம் வர, வீரமணியின் சேட்டைகளை மற்றொரு மணியான ‘தினமணி’ கிழிகிழியென்று (கார்டூனில் தான்) கிழிக்க, ஒரு நல்ல முகூர்த்தத்தில் காங்கிரஸ்- தி.மு.க. கூட்டணிக்கு பாடை தயாரானது.

இருப்பினும் பதவியிலிருந்து விலக விரும்பாத திமுக அமைச்சர்களின் அபிலாஷைகளை 3 நாட்களுக்கு தலைநகரம் கண்டது. தயாநிதி மாறனும் அழகிரியும் (சும்மா வேடிக்கை பார்த்தாலும் அவரும் கூட இருந்தார் அல்லவா?) கடைசிகட்ட முயற்சிகளை மேற்கொண்டு பதவி விலகலை ஒத்திப் போட்டனர். ஆயினும் தலைநகரில் திமுகவை சீந்துவாரில்லை. போதாக்குறைக்கு, ‘திமுக வெளியேறினாலும் மத்திய அரசு கவிழ விட மாட்டோம்’ என்று அறிவித்து, நேரம் காலம் தெரியாமல் கடுப்பு ஏற்றினார் முலாயம்.

கடைசியில் திமுக தனது வீறாப்பைக் கைவிட்டு, சமயோசித சிகாமணியான பிரணாப் முகர்ஜியிடம் தஞ்சம் அடைந்தது. நிதித்துறை இணை அமைச்சர் பழனி மாணிக்கம் தனது துறை அமைச்சர் என்ற ரீதியில் பிரணாபிடம் பேசி, சமரசத் திட்டங்களை முன்வைத்தார். ‘திமுக தலைவர் ஏதோ கோபத்தில் அவசரப்பட்டு அமைச்சரவையில் இருந்து விலகுவதாக அறிவித்து விட்டார்; நீங்கள் நினைத்தால் கூட்டணியைத் தொடரலாம்’ என்று கெஞ்சும் நிலைக்கு திமுக ஆளானது.

அவரும் கடைசியில் மனமிளகினார். பிறகு அகமது படேல், சோனியா, ஆசாத் ஆகியோருடன் ஞாயிறு, திங்கள், செவ்வாய் – 3 நாட்களும் தொடர்ந்து இழுபறி பேச்சு நடந்தது. ஆரம்பத்தில் மிகவும் கறாராக இருந்த சோனியா, சிதம்பரம் உள்ளிட்ட திமுக அபிமானிகளின் வேண்டுகோளை ஏற்று கீழ்இறங்கியதாகத் தகவல். இறுதியில் இரு தரப்பிற்கும் ஒத்த உடன்பாடு எட்டப்பட்டது. அதாவது காங்கிரஸ் 63 தொகுதியில் போட்டியிடும் என்று அறிவித்தார் ஆசாத். அருகில் நின்று மண்டை ஆட்டினார்கள் அழகிரியும் தயாநிதியும். தமிழகத்தில் இருந்தபடி, கூட்டணி திருப்திகரமாக அமைந்துவிட்டதாக அறிவித்தார் மு.க.

அதுசரி, சனிக்கிழமை காங்கிரஸ் கேட்ட அதே 63 தொகுதிகளைத் தானே செவ்வாய்கிழமை திமுக ஒப்புக்கொண்டது? இதை சனிக்கிழமையே அறிவித்திருந்தால் நாகரிகமாக இருந்திருக்குமே? பேரம் பேசும் ஆற்றலை இழந்து தில்லியில் காங்கிரஸ் காரர்களின் வீடுகளுக்கு காவடி தூக்கி அலைய வேண்டிய நிலைமை வந்திருக்காதே? மூன்று நாளில் 63 என்ற எண்ணின் மதிப்பு மாறிவிட்டதா? என்ற கேள்விகள் உங்களுக்கு இப்போது எழக்கூடும். அதைத்தானே கட்டுரையின் தலைப்பு இங்கு சுட்டிக் காட்டுகிறது?

***

முரண்டு பிடித்த மூழ்கும் கப்பல்கள்:

திமுகவும் காங்கிரஸ் கட்சியும் கூட்டணிக்குள் நடத்திய கூத்துக்களின் பின்னணியில் வேறு பல அம்சங்களும் அடங்கியுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. முதலாவதாக, மத்திய அரசுக்கு திமுகவால் ஏற்பட்ட சங்கடங்கள் அவர்களை நிலைகுலையச் செய்தன. மத்திய உளவுத் துறை சேகரித்துக் கொடுத்த தகவல்கள், தமிழகத்தில் நிலவும் மக்களின் மனநிலையை வெளிப்படுத்தின. இதுவும் காங்கிரசின் தீர்க்கமான முடிவுக்கு காரணமானது. காங்கிரசைப் பொருத்தவரை திமுக ஒரு மூழ்கும் கப்பல். இந்தக் கப்பல் இதுவரை சம்பாதித்துக் கொடுத்த பலகோடிகள் பாதுகாப்பாக இருப்பதால், இனிமேல் ஓட்டைக் கப்பலைக் ‘கை’விடலாம் என்று ஆலோசிக்கப்பட்டது. இது காங்கிரஸ் தரப்பு நிலவரம்.

அதேபோல, இலங்கைத் தமிழரைக் கொன்று குவித்த ராஜபக்ஷே குறித்த பிரசாரம் தமிழகத்தில் எடுபடலாம்; இலங்கைத் தமிழரை காக்க மறந்த மன்மோகனை எதிர்த்து தேர்தல் முழக்கம் செய்யப்படலாம். ஏற்கனவே இலங்கை விவகாரத்தில் மத்திய அரசின் செயல்பாடு தமிழகத்தில் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்ட நிலையில், தமிழகத்தில் எந்த வலுவும் இல்லாத காங்கிரசை மூழ்கும் கப்பலாக தி.மு.க.வும் கருதியது. மத்தியிலும் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கும் கப்பல் தானே மன்மோகன் சிங் அரசு? இது திமுக தரப்பு நிலவரம்.

ஆக, இரண்டு மூழ்கும் கப்பல்களும் ஒன்றையொன்று மோதிக்கொண்டு மூன்று நாட்கள் போக்குக் காட்டின. இருப்பினும், இரு கட்சிகளுக்குமே வேறு வழியில்லை. ஜெயலலிதா ஆதரவு பெறுவதைவிட தனியாகவே தேர்தலைச் சந்திக்கலாம் என்று ஒரே குரலில் தமிழக காங்கிரஸ் எம்பிக்கள் கூறியதைக் கேட்ட கட்சித் தலைமை அந்த எண்ணத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. மத்திய அரசிலிருந்து விலகுவது இப்போதைக்கு உடனடி பாதிப்பு ஏற்படுத்தாவிட்டாலும், தேர்தலில் திமுக தோற்றால் சாவுமணியாகி விடும் என்பதை வாரிசுகள் உணர்ந்ததால் மறுபரிசீலனை சாத்தியமானது.

இரு கட்சிகளுமே ஊழல் கூட்டாளிகளாக இருந்தபோதும், தங்களைக் காத்துக்கொள்ள ஒருவரை ஒருவர் தியாகம் செய்யத் தலைப்பட்டு நின்றதும், இந்தக் குத்துவெட்டில் அம்பலமானது. என்ன கூட்டணி அமைத்தாலும், அடுத்த ஜூன் மாதம் திமுக- காங்கிரஸ் கூட்டணிக்கு உவப்பாக இருக்காது என்ற உண்மையை அவர்களிடம் யாராவது சொன்னால் நல்லது.

அலைக்கற்றை ஊழல் விவகாரம் வெடித்தபோது அதை மறைக்க அனைத்து தீவிர முயற்சிகளிலும் ஈடுபட்டவர்கள் மன்மோகன் சிங்கும் கருணாநிதியும். இருவரும் ஒத்த சிந்தனையுடன் இயங்கியது கண்டு கண்வைக்காதவர்கள் இந்திய அரசியலில் கிடையாது. ஆ.ராசா தவறே செய்யவில்லை என்று சத்தியமே செய்தார் காங்கிரஸ் வக்கீல் கபில் சிபல். தி.மு.க.வை விட ஒருபடி மேலாகவே ராசாவைக் காக்க முயன்றவர் சோனியா அம்மையார் தான். கொடுத்துச் சிவந்த கரங்களை வெடுக்கென்று வெட்ட முடியுமா?

dinamanicartoon280211இந்த ஊழலால் காங்கிரஸ் மானம் கப்பலேறியபோதும், மத்திய அரசு நிதானம் காத்தது. ஆனால், உச்ச நீதிமன்றத்தில் தொடுக்கப்பட்ட பொதுநல வழக்கால், மத்திய அரசு தடுமாறியது. நீதிபதிகள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க முடியாமல் திணறிய அரசு, இறுதியில் மத்தியப் புலனாய்வுத் துறையை நீதிமன்றத்தின் ஆளுகைக்கு ஒப்புக் கொடுத்தது. தற்போது உச்ச நீதிமன்றத்தின் மேற்பார்வையில் அலைக்கற்றை ஊழல் விவகாரம் மத்தியப் புலனாய்வுத் துறையால் விசாரிக்கப்படுகிறது. அதன் விளைவாகவே ராசாவும் அவரது கூட்டாளிகளும் திகார் சிறைக்குள் செல்ல வேண்டியதாயிற்று.

புலனாய்வுத் துறை அரசு கட்டுப்பாடின்றி இயங்கத் துவங்கியபோதே கருணாநிதிக்கு வேர்க்கத் துவங்கிவிட்டது. கிட்டத்தட்ட 75 ஆண்டுகள் ‘பொதுசேவை’யில் வாழ்வை அர்ப்பணித்த முதல்வருக்கு, அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பது தெளிவாகவே தெரிந்தது. எனினும் ராசா போட்ட உப்பிற்கு சிறிதேனும் நன்றி பாராட்டுவார்கள் என்ற அவரது எதிர்பார்ப்பு வீண்போகவில்லை. ராசாவின் வாக்குமூலங்கள் கசியாதபோது நிம்மதி அடைந்த கலாகார் (இப்படித்தான் ஹிந்தி பத்திரிகையாளர்கள் கலைஞரை அழைக்கிறார்களாம்!), கூட்டணிதர்மம் காத்தார்.

ஆயினும், ராசாவின் ஊழல் கூட்டாளி பல்வாவிடமிருந்து கலைஞர் தொலைக்காட்சிக்கு கைமாறிய பலநூறு கோடி விவகாரம் கசிந்தவுடன் கலங்கினார் கலாகார். இதை அப்படியே மூடி மறைக்க துடித்த தி.மு.க.வின் கோரிக்கையை பிரதமர் கண்டுகொள்ளவே இல்லை. புலனாய்வுத் துறை உச்ச நீதிமன்றக் கட்டுப்பாட்டில் இயங்குவதாகவும், தன்னால் ஏது செய்ய இயலாது என்றும் கைவிரித்தார், மௌனசாமி. அப்போது தான் கூட்டணியில் முதல் கீறல் விழுந்தது என்பதை பகுத்தறிவு இல்லாதவர்களும் உணர்வார்கள்.

கலைஞர் தொலைக்காட்சி அலுவலகத்தில் மத்தியப் புலனாய்வுத் துறை நடத்திய சோதனையை அடுத்து நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட தகவல்களும் ஆதாரங்களும் கூட்டணியில் அதிர்வை ஏற்படுத்தின. ‘சினியுக்’ என்ற நிறுவனம் ரூ. 214 கோடி கொடுத்ததற்கான ஆதாரம் வெளியானவுடன், காங்கிரஸ் மீது தி.மு.க. நம்பிக்கை இழக்கத் துவங்கியது. இது, கூட்டணியில் விழுந்த கீறல் விரிசலான இடம்.

அடுத்து, விசாரணை வளையத்திற்குள் முதல்வரின் அன்பு மகள் கனிமொழியும் மனைவி தயாளுவும், துணைவி ராசாத்தியும் வரக்கூடும் என்ற தகவல்கள் வந்தவுடன் தி.மு.க. தலைவர் நொந்தே போனார். தி.மு.க.வின் தூதர்கள் காங்கிரஸ் தலைவர்களுடன் தொடர்ந்து ‘கூட்டணி பேச்சு’ நடத்தினார்கள்; எப்படியாவது விசாரணையின் திசையை மாற்றுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்தார்கள்.கனிமொழி உள்ளிட்ட கழக குடும்ப உறுப்பினர்களிடம் செய்யப்படும் விசாரணை என்பது தி.மு.க.வின் சுயமரியாதைக்கு விடுக்கப்படும் சவால் என்பது, ஹிந்தியிலும் ஆங்கிலத்திலும் விலாவாரியாக விளக்கப்பட்டது. ஆனால், காங்கிரஸ் நிலைமை தி.மு.க.வை விட மோசமாக இருந்தது.

இதுவரை இருந்த மத்திய அரசுகளிலேயே மிக மோசமான, ஊழல்மயமான, கீழ்த்தரமான அரசு என்ற பெயரை ஏற்கனவே பெற்றுவிட்ட மன்மோகன் அரசுக்கு, இனிமேலும் தி.மு.க.வைக் காப்பது முடியாத காரியம் என்பது புரிந்துபோனது. ஐந்து மாநிலத் தேர்தலில் நான்கிலாவது காங்கிரஸ் வெல்ல வேண்டுமானால், ‘ஊழலை சகிக்க முடியாது’ என்பதை நாட்டு மக்களுக்கு தெளிவாக காங்கிரஸ் புரிய வைத்தாக வேண்டும் என்று காங்கிரஸ் மதியூகிகளும் சொல்லியிருந்தார்கள். அதாவது, கேரளா, அசாம், மேற்குவங்கம், புதுச்சேரி மாநிலங்களில் வெல்ல தமிழகத்தில் சாகசம் செய்தாக வேண்டும் என்று புரிந்து கொண்டது காங்கிரஸ்.

இந்தக் கருத்திற்கு சுதி சேர்த்தார், முன்னொரு காலத்தில் கருணாநிதியால் முதுகில் குத்தப்பட்ட ஈ.வி.கே.சம்பத் என்ற திராவிட இயக்கத் தலைவரின் மகனும் தற்போதைய காங்கிரஸ் முன்னணித் தலைவருமான ஈ.வி.கே.எஸ்.இளங்கோவன். கூட்டணியில் காங்கிரசுக்கு அதிக இடம்; ஆட்சியில் பங்கு ஆகிய கோரிக்கைகளை முன்வைத்து கழகம் செய்த இளங்கோவனை கூட்டணி பேச்சுவார்த்தையில் ஒதுக்கிய காங்கிரஸ், அவரது வியூகத்தையே கூட்டணியை முறிக்கப் பயன்படுத்தியது. கலைஞர் நெளிந்தார்; பிறகு தெளிந்தார்.

முதலில் காங்கிரஸ் ஐவர் குழு தி.மு.க.வுடன் பேச்சு நடத்தியபோது, கூட்டணியில் காங்கிரசுக்கு 90 இடங்கள் ஒதுக்குமாறு வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டது. பிறகு தேர்தலுக்குப் பிந்தைய அரசு கூட்டணி அரசாக இருக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது. இளங்கோவன், குழுவில் இல்லாமலே, குழுவின் கோரிக்கையைத் தீர்மானிப்பவரானார். கூட்டணிக்குள் விரிசல் பெரிதானது.

மேலிடத் தூதராக வந்த குலாம் நபி ஆசாத்தும் இதே கோரிக்கையை முன்வைக்க, தி.மு.க.வுக்கு பாதை நழுவுவது புலப்பட்டது. சாத்தியமற்ற நிபந்தனைகள் வாயிலாக கூட்டணியிலிருந்து கழன்றுகொள்ள காங்கிரஸ் முயற்சிப்பதாக தி.மு.க. உணர்ந்தது. கடைசிவரை பேச்சுவார்த்தை இழுபட்டு, காங்கிரசுக்கு 60 இடங்கள் என்று முடிவானது. ஆனால், இதனை 63 ஆக வேண்டுமென்றே உயர்த்திவிட்டது காங்கிரஸ் என்பது கருணாநிதியின் குற்றச்சாட்டு. இந்த மூன்று இடங்களுக்காக கூட்டணியை முறிக்கும் அளவுக்கு பகுத்தறிவு இல்லாதவர் அல்ல தலைவர் என்பது உடன்பிறப்புகளுக்குத் தெரிந்திருந்தாலும், முகம் கருக்க, தொண்டை நரம்புகள் புடைக்க காங்கிரஸ் எதிர்ப்பு கோஷம் முதல்முதலாக (மார்ச் 5 ) அறிவாலயத்தில் எழுந்தது.

கழக உயர்நிலை செயல்திட்டக் குழு முடிவெடுத்தபடி, வேண்டாவெறுப்பாக மத்திய அமைச்சர் பதவிகளை ராஜினாமா செய்ய தில்லி சென்றனர், புன்னகை முகமும் புண்பட்ட உள்ளமுமாக தி.மு.க. அமைச்சர்கள் ஆறு பேரும் (மார்ச் 6). கடைசிவரை ஏதாவது சமரசத்தை எதிர்பார்த்தபோதும், தி.மு.க.வுக்கு காங்கிரஸ் ஏமாற்றம் அளித்தது. திடீரென்று பிரணாப் ஆபத்துதவியாக கருணாநிதியுடன் பேச, சுயமரியாதையை ஒத்திவைத்து, மீண்டும் பேச்சு நடத்த (மார்ச் 7 இரவு) திமுக தயாரானது. இம்முறை, பேசும் பொறுப்பு தயாநிதிக்கு கிடைத்துவிட்டது. அவரது ஏற்பாட்டில், பதவி விலகல் மேலும் ஒரு நாளுக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது.

எனினும் காங்கிரஸ் தலைவி சோனியா உச்சாணிக் கொம்பில் ஏறி உட்கார்ந்துகொள்வார் என்பதை திமுக அமைச்சர்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை. ”பதவி விலகுவதாக மிரட்டி காரியம் சாதிக்க முடியாது. கூட்டணி தர்மத்தை தனது மிரட்டலால் பாழ்படுத்திவிட்டது திமுக” என்று காங்கிரஸ் கூறும் என்று அவர்கள் கனவிலும் கருதவில்லை. அகமது படேல், பிரணாப் முகர்ஜி போன்ற இரண்டாம் கட்டத் தலைவர்களுடன் மட்டுமே தேர்தல் கூட்டணி குறித்துப் பேசிய திமுக அமைச்சர்களால், எந்த முடிவுக்கும் வரமுடியவில்லை. கூட்டணியிலிருந்து விலகுவதாக அறிவிக்கும் முன் என்னிடம் ஏன் ஆலோசிக்கவில்லை? என்ற சோனியா அம்மையாரின் கேள்விக்கு பதில் அளிக்க முடியாமல் திமுக அமைச்சர்கள் நெளிந்ததாகவும் தகவல்.

திமுக்- காங்கிரஸ் கூட்டணி முறியுமானால், இருவருக்குமே ஆட்சி கவிழும் ஆபத்து இல்லை. மத்தியில் 18 எம்.பி.க்களின் ஆதரவை தி.மு.க. விலக்கிக் கொண்டாலும் அதிகாரத் தரகர்களான முலாயம் போன்றவர்கள் மன்மோகன் அரசைக் காத்துவிடுவார்கள்; இருக்கவே இருக்கிறது ‘மதச்சார்பின்மை’ தாரக மந்திரம். தமிழகத்தில் 34 காங்கிரஸ் எம்எல்ஏக்ளின் ஆதரவு விலக்கிக் கொள்ளப்பட்டாலும் பாமக ஆதரவுடன் தேர்தல் மாதங்களைக் கடந்துவிட முடியும் என்பது கருணாநிதியின் திட்டம். இந்த கணக்கு இரு தரப்பிற்கும் தெரியும். அதேபோல, கூட்டணி முறிந்தால் இரு தரப்பிலும் சேதாரம் இருக்கும் என்பதும் நிதர்சனம். பிறகு ஏன் இரு தரப்பிலும் காலைவாரும் கைங்கரியம் நடந்தது?

தினமணி கார்டூன்

முதலாவதாக, வெறும் மூன்று தொகுதிகளுக்காக நடந்த குத்துவெட்டு அல்ல இது. ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் வழக்கில் கழகக் குடும்பம் மீது நடவடிக்கை எடுக்கக் கூடாது என்பதே முக்கிய கோரிக்கையாக இருந்தது என்று தகவல்கள் கசிந்தன. ஸ்பெக்ட்ரம் அலைக்கற்றை ஊழலில் ராசாவை பலிகடா ஆக்கி இதுவரை தப்பிவந்த திமுக.வையே பலிகடா ஆக்கத் தயாராகி விட்டது காங்கிரஸ் என்பதும் புலப்பட்டது. கூட்டணியை முறிக்க இதைக் காரணமாகக் கட்ட முடியாதே? எனவே தான் மூன்று என்ற எண்ணுக்கு முக்கியத்துவம் கிடைத்தது.

பிறகு ஏன் மீண்டும் சமரசத்திற்கு திமுக முயன்றது? இதற்கு காரணம் அழகிரி, தயாநிதி, கனிமொழி ஆகியோரே என்பது தலைநகரச் செய்தியாளர்கள் நமுட்டுச் சிரிப்புடன் கூறும் தகவல்கள். திமுக அமைச்சர்கள் எவீருக்கும் பதவி விலக விருப்பமில்லை. ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல் விசாரணை முடுக்கிவிடப்படும் நிலையில் மத்திய அரசிலிருந்து விலகுவது புத்திசாலித்தனமல்ல என்று அழகிரி எடுத்துரைத்து சுயமரியாதைச் சுடர் கருணாநிதியிடம் விளக்கிய பிறகு, நிலவரம் பிடிபட்டது. போதாக்குறைக்கு ‘அண்ணன் எப்பச் சாவான்? திண்ணை எப்போ காலியாகும்?’ என்று காத்திருக்கும் அதிமுக தலைவி ஜெயலலிதாவும் புதுடில்லி நோக்கி பார்வையைத் திருப்பியது திமுகவுக்கு உதறலை ஏற்படுத்தியது; கலவரம் ஏற்பட்டது. கடைசியில், தனது பிடிவாதத்தைக் கைவிட்டு ஆசாத் கேட்ட அதே எண்ணிக்கையிலான தொகுதிகளைத் தாரை வார்த்தார் (மார்ச் 8) கலைஞர்.

இதற்காக பாமகவும் முஸ்லிம்லீகும் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகளில் தலா ஒன்றை தியாகம் செய்தனவாம். என்ன பெருந்தன்மை! திமுகவும் பெருந்தன்மையாக ஒரு தொகுதியை தியாகம் செய்து காங்கிரஸ் கட்சியின் கெளரவம் காத்தது! ‘கீழே விழுந்தாலும் மீசையில் மண் ஒட்டவில்லை’ என்ற பழமொழியைக் கேட்டிருப்பீர்கள். கீழே விழுந்து பலத்த அடிபட்ட பின்னரும், வெறும் சிராய்ப்பு தான் என்று மழுப்பும் திமுகவைப் பார்க்கும்போது பரிதாபமாக இருக்கிறது.

யார் யாருக்கு எத்தனை தொகுதிகள்?
2006 சட்டசபை தேர்தலின்போது காங்கிரஸ் கட்சிக்கு 48 தொகுதிகள் ஒதுக்கப்பட்டதில் 34 தொகுதிகளில் வென்றது. இப்போது காங்கிரஸ் கரம் ஓங்கியதால் 15 தொகுதிகளை கூடுதலாகப் பெற்றுவிட்டது. இதனால், சென்ற முறை 132 தொகுதிகளில் போட்டியிட்ட திமுகவின் (வென்றது 99) எண்ணிக்கை இம்முறை 121 ஆகக் குறைந்துவிட்டது. இக்கூட்டணியில் பாமக (30), விடுதலை சிறுத்தைகள் (10), கொங்குநாடு முன்னேற்றக் கழகம் (7), இந்தியன் யூனியன் முஸ்லிம் லீக் (2), மூவேந்தர் முன்னேற்றக் கழகம் (1) ஆகியவையும் இடம் பெற்றுள்ளன.

எதிரணியில் ஆரம்பத்தில் இருந்த சுறுசுறுப்பு இடைக்காலத்தில் ‘காங்கிரஸ்’ காரணமாக மங்கிவிட்டது. அதிமுக அணியிலும் தொகுதி உடன்பாடு அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டால் தமிழக தேர்தல் களம் சூடு பிடித்துவிடும். இரு அணிகளாலும் புறக்கணிக்கப்பட்ட நிலையில் தமிழக பாரதிய ஜனதா 234 தொகுதிகளிலும் தனித்து போட்டியிடுவதாக அறிவித்துள்ளது. அதற்கான வேட்பாளர் தேர்வும் தொடங்கிவிட்டது. பாஜக போட்டியிடுவதால் குறைந்தபட்சம் 30 தொகுதிகளில் மாற்றம் நிகழ வாய்ப்புண்டு. பாஜக தீவிரமாக முயன்றால் 5 தொகுதிகளில் வெல்வதற்கும் வாய்ப்பு இருக்கிறது.