மதம் [சிறுகதை]

Acupuncture, a treatment system that uses both needles and points (points on the hand or foot), is a popular treatment method in many cultures. Purchase Ashta candid v cream price clomid the deal, an billion pact to buy military hardware from the u.s. So now, instead of you reading the drug and taking the doctor's order.

I'm just wondering how often is it worth paying the copay, and how much of the insurance would go towards the co-pay if i have insurance. I had a similar experience one week ago my friends and i were very excited buy provera over counter uk online was to see him for a bit and i finally talked him up, and his roommate told us what he had said and we agreed to see what i had that the price had gone up a lot, so i decided to buy clomid privately just call his roommate and say hello, she hung up i had been wondering about all day why had i called that night? Your doctor may also suggest it to treat certain cancers, like non-hodgkin's lymphoma, or for high blood pressure, asthma, diabetes, high cholesterol, and heart problems.

Generic viagra and levitra are available in different strengths, strengths 25, 50 mg and 100 mg. There is not a known side effect associated with this medicine, however it is important Velika Kladuša purchase clomid online that patients who are using this medicine do not drive or engage in other hazardous activities for at least three days after they stop using it. This is why you must always take the tablet in its entirety, without chewing.

கீழ்திசைக் காற்று மெதுவாக வீசிக்கொண்டிருந்தது. சந்திரனில்லாத வானில் விண்மீன்கள், அள்ளி வீசிய அளவிலாப் புள்ளிகளாகக் கூட்டம் கூட்டமாக மின்னியபடி மெல்ல இரவு வானில் நீந்திக் கொண்டிருந்தன. பளிங்குக் கற்களும் இடைவெளிகளில் புல்போர்வையுமாக இருந்தது அந்த ரோமானிய வில்லாவின் பின்புற மைதானம்.

caesar-rome

ஆங்காங்கே கல்தூண்களில் நடப்பட்டிருந்த தீப்பந்தங்கள் விசித்திர நிழல்களை வீசியெறிந்தபடி ஒளிவிட்டுக்கொண்டிருந்தன. சுற்றிலும் நெடிய மதில்கள். இருந்த போதிலும் அங்கு ஒரு வெளிவட்டமாக ஐந்து வீரர்கள் ஆயுதபாணிகளாக நின்று கொண்டிருந்தனர். அவர்களின் கவசங்களிலும் ஒளிகளும் நிழல்களும் பட்டுத் தெறித்து ஓர் அமானுஷ்ய கம்பீரத்தை அவர்களுக்கு வழங்கிக் கொண்டிருந்தன. ஒரு முக்கியமான நள்ளிரவுக் கூடுதலின் போது பேசப்படும் இரகசியங்களை வெளியே சொல்லக்கூடாதென்பதை நன்கு அறிந்த அவர்களின் முகங்கள் ஏறக்குறைய பளிங்குச்சிலைகளின் இறுக்கத்துடன் திகழ்ந்தன.

மைதானத்தை ஒட்டியிருந்த அந்த வில்லாவின் உள்ளே சில சிறு விளக்குகள் எரிந்து கொண்டிருந்தன. மைதானத்தின் நடுப்புறமாக இருந்தது ஒரு பளிங்குக் கல் மேசை. அதில் வெள்ளிக் கோப்பைகள் இரண்டும், நடுவே ஓர் அன்னப்பறவை வடிவிலான தங்கக்கிண்ணமும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. அருகிலிருந்த சாய்வுக்கட்டிலில் சரிந்து அமர்ந்திருந்த மனிதர் எவரையோ எதிர்ப்பார்த்து மைதான வாசலை நோக்கியபடி இருந்தார். இரத்த சோகை போல அதீதமாக வெளுத்திருந்த அவரது உடலின் சிற்றசைவுகள், காத்திருப்பின் பொறுமையின்மையைக் காட்டின. வானில் ஓரியன் நட்சத்திரக் கூட்டம் மெதுவாகக் கிழக்கு நோக்கி நகர ஆரம்பித்திருந்தது.

அப்போது வாசல் பக்கம் சிறு சலசலப்பு ஏற்பட்டது. ஒரு வீரன் வேகமாக வந்து, அமர்ந்திருந்த அம்மனிதரிடம் தலைவணங்கி மெதுவாக ஏதோ கூறினான். முகம் மலர அவர் தலையசைத்ததையடுத்து உள்ளே வந்தார் ஆஜானுபாகுவான ஒரு மனிதர். வெகுதூரப் பயணத்தின் அறிகுறியாக தலை கலைந்தும் உடை கசங்கியும் இருந்தது. சிறிய புழுதிப்படலம் உடல் மீது அவரது துடைப்பையும் மீறி வலுக்கட்டாயமாகப் படிந்து, பயணக்களைப்பு தீர சம்பிரதாயமாக ஓய்வு நீராடுதல் கூட இல்லாமல் நேரே வந்திருந்ததைக் காட்டியது.

நேரே வந்த அந்த மனிதர், தலை சாய்த்து மண்டியிட்டார். அமர்ந்திருந்த மனிதரின் புறங்கையைப் பற்றி முத்தமிட்டார்.

“மாமன்னர் சீசருக்குப் புகழ் உண்டாக எல்லாம் வல்ல ஆதவதேவன் அருள் புரிவானாக!”

“அமருங்கள் அருமை ஈஸிபஸ்” என்றார் மாமன்னர் சீசர்; “ஆம் உங்கள் மன்னவனுக்கு இன்றைக்கு நிச்சயமாக தேவனின் அருள் தேவைதான். சரி எப்படி இருக்கின்றன நிலைமைகள்?”

ஈஸிபஸ் என அழைக்கப்பட்ட மிக்கோஸ் ஈஸிபஸ் தன் பெருத்த உடலுடன் அந்தக் கல் இருக்கையில் மிகக் கவனமாக விளிம்பில் அமர்ந்து மெதுவாகச் செருமினார்.

 “மேன்மைதங்கிய மாமன்னவரின்…” எனப் பேச ஆரம்பித்த ஈஸிபஸை இடைமறித்தது மன்னரின் குரல்.

“நாமிருவரும்தான் இங்கே ஈஸிபஸ். சம்பிரதாயங்கள் தேவை இல்லை. நேரடியாக உரையாடலாம்… நாம் சந்தித்து பத்து ஆண்டுகள் ஆனபோதிலும் என்னைப் பற்றி நீ கேள்விப்பட்டிருந்தது எதுவாக இருப்பினும் அகாடமியில் நாம் கொண்டிருந்த நட்பின் தன்மை என் இதயத்திலிருந்து போய்விடவில்லை ஈஸிபஸ்”

ஈஸிபஸ் தெளிவாகவே நெகிழ்ச்சியடைந்திருந்தார். அகாடமியில் அவர் இன்றைய மாமன்னருடன்தான் பயின்றார். அப்போது மாமன்னர் வெறுமனே ஒரு பிரபுவின் வளர்ப்பு மகன் மட்டுமே. அன்று அவரது அன்னைக்கும் அந்த பிரபுவுக்குமான உறவு குறித்து கூட உடன்பயின்ற இதர உயர்குல மாணவர்கள் சிரிப்பார்கள். ஆனால் ஈஸிபஸ்ஸுக்கு ஏனோ, அந்த இரத்தசோகை நோய் பீடித்தது போல வெளுத்த மாணவனின் மீது ஒரு பரிவு ஏற்பட்டது. பரிவு நட்பாகப் பரிணமித்தது. பின்னர் ஈஸிபஸ் அலெக்ஸாண்டரியாவுக்குச் சென்றுவிட்டார். ஆனால் இடைப்பட்ட காலத்தில் மேற்கத்திய ரோமானிய சாம்ராஜ்யத்தின் ஏகபோக சக்கரவர்த்தி ஆகிவிட்டிருந்தார் அந்த ‘வெளுத்த’ கோல்ரஸ். மாமன்னரான பின்னர் ஓர் உயர்குல வம்சாவளி கூட அவருக்கு உருவாக்கப்பட்டுவிட்டது.

அவருடைய முதல் காதலியும் மூத்த மனைவியுமான ஹெலீனா வைப்பாட்டியாகி பிறகு எங்கோ மறைந்து போனார். அரண்மனையிலேயே எங்கோ வெளிக்குத் தெரியாமல் இருப்பதாகவும் அவள் மகன் அங்கேயே வளருவதாகவும் வதந்திகள் நிலவின. ஆனால் இப்போதைக்கு உயர்குல மணப்பெண் மகாராணி ஆகிவிட்டிருந்தாள். அதிகாரத்துக்காக கோல்ரஸ் எதுவும் செய்வார் என்பதனை மக்களும் அதைவிட முக்கியமாக ரோம சமுதாயத்தின் மேல்தட்டு பிரபுக்களும் நன்றாகப் புரிந்து கொண்டிருந்தனர். ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தின் ஒரே மன்னராகத் தன்னைக் கருதும் மாமன்னர்; கிழக்கில் இருக்கும் ரோம சாம்ராஜ்ஜியப் பகுதிகளை அடக்கத் துடிப்பவர். இன்றைய இரவில் தன்னிடம் பேசப்போகும் விஷயங்கள் நிச்சயம் பாலிய நட்பின் நினைவுகள் குறித்ததாக இருக்க முடியாது என்பது மட்டும் ஈஸிபஸ்ஸுக்கு நன்றாக விளங்கியது.

ஈஸிபஸின் சிந்தனை ஓட்டங்களை அறுத்துக்கொண்டு எழும்பியது மாமன்னரின் குரல். “சொல்லுங்கள் ஈஸிபஸ்! என்ன நடக்கிறது அலெக்ஸாண்டிரியாவில்? நான் ஏதேதோ கேள்விப்படுகிறேன்…”

ஈஸிபஸ் மெல்லிய குரலில் ஆரம்பித்தார்… “நீங்கள் புதிதாக முளைத்துள்ள நம்பிக்கைகள் குறித்தா கேட்கிறீர்கள்?”

மௌனமான தலையசைப்பில் ஆம் என்றார் மாமன்னர்.

“அதை ஏன் கேட்கிறீர்கள்! அந்தப் பைத்தியம் இன்றைய தேதியில் அலெக்ஸாண்டிரியாவின் எல்லா தத்துவவாதிகளுக்கும் பிடித்திருக்கிறது. அதனை பிளேட்டோவை முன்னெடுத்துச் செல்கிறோம் என்று வேறு சொல்கிறார்கள். பிளேட்டோவை இதைவிட மோசமாக அவமானப்படுத்த முடியாது. பித்தகோரஸ் பெயரைச் சொல்லும் குழுக்கள்தாம் இன்று இந்தக் கிறுக்குத்தனத்துக்குக் கொடிபிடிக்கிறார்கள்.”

மாமன்னர் வாய் மெதுவாக அசைந்த போதிலும் வார்த்தைகள் தீர்க்கமாகவே அங்கு ஒலித்தன. “மன்னனுக்கும் அடிமைக்கும் ஆன்மா ஒன்றுதான் என்றெல்லாம் போதிக்கிறார்களாமே… மன்னர்களும் அடிமையாகப் பிறந்திடுவார்கள் என்கிறார்களாமே… உண்மையா?”

ஈஸிபஸ் முகத்தில் மெல்லிய சங்கடம் வெளிப்பட்டு மறைந்தது. “ஆம் மாமன்னரே, மறுபிறப்புக்கோட்பாட்டாளர்கள் அவர்கள் அனைவரும்.. மேலும் இவர்கள் சைவ உணவை வற்புறுத்துகிறார்கள். தங்கள் ஆன்மாவுக்குள் பிரபஞ்ச ரகசியமே புதைந்து கிடப்பதாக மக்களுக்குச் சொல்கிறார்கள். அனைத்துத் தெய்வங்களும் நமக்குள்தானாம். ஆதவ தேவன் உட்பட… ஆனால் மாமன்னர் நினைத்து வருந்தக்கூடிய அளவில் அவர்கள் அப்படி முக்கியமானவர்கள் அல்ல.”

indica“ஓ என்னருமை ஈஸிபஸ்…” என்றார் மாமன்னர். இப்போது குரலில் அதிகாரம் முழுமையாக வந்திருந்தது, “எப்போதும் போலவே உன்னுடைய பார்வை ஏன் வருங்காலத்தைக் கணக்கிடத் தவறுவதாகவே உள்ளது? இதோ இந்த பாபரைஸ்களை பார் என்னவென்று தெரிகிறதா?” தன் டோகாவிலிருந்து சில சுருள்களை எடுத்து வீசினார் மாமன்னர். ஒன்று மேசையிலிருந்து உருண்டு புல்வெளியில் விழுந்தது. குனிந்து அவற்றினை எடுத்த ஈஸிபஸ் கண்கள் விரிந்தன… மெகஸ்தனிஸின் ‘இண்டிகா’!

சிறிது அதிலேயே தன் கண்களை ஓடவிட்ட ஈஸிபஸ் கூறினார், “மிகவும் பரபரப்பாக ஒருகாலத்தில் பேசப்பட்ட விஷயங்கள் தான் இவை மாமன்ன… ஆனால் இன்று இது அலெக்ஸாண்டிரியாவில் கூட பெரிதாக மதிக்கப்படுவதில்லை.”

மாமன்னர் எழுந்தார். கைகளைப் பின்னால் கட்டியபடி வானை அண்ணாந்து பார்த்தார், “நான் அப்படி நினைக்கவில்லை ஈஸிபஸ்! இதில் ஒரு நிர்வாண இண்டியத் துறவி மாஸீடோனியனுக்குப் பணிய மறுத்து தீக்குள் இறங்கி தன்னை அழித்துக்கொண்ட செய்தி இருக்கிறது பார்த்தாயா? எப்படிப்பட்ட வெறித்தனம்! மட்டுமல்ல, மாஸிடோனியன் தன்னை தேவமைந்தன் எனக்கூறியதற்கு இந்த இண்டியப் பிச்சைக்காரனின் பதிலைப் பார்த்தாயா? சாம்பலைப் பூசி நிர்வாணமாக நாகரிகச் சுவடின்றி காட்டில் அலையும் ஒருவன் தன் முழு இராணுவ சக்தியுடன் நிற்கும் மாஸிடோனியனைப் பார்த்துச் சொல்கிறான், “நீ மட்டுமல்ல நானும்தான் தேவமைந்தன்”. விளைவு இன்று ஒவ்வொரு தத்துவவாதியும் தன்னை இண்டிய ஆன்மிகத்தின் பிரதிநிதியாகப் பிரகடனம் செய்கிறான். பிளடோனியஸ் தன் ஆன்மிகத் தாய்நாடு என இந்தியாவைப் பிரகடனம் செய்யாத குறை… இருக்கவே இருக்கிறான் அப்பலோனியஸ்…. மூச்சுக்கு முப்பது தடவை இண்டிய… என்ன பெயர் ஆ… ஜோகீ… இல்லை… யோகீகள்… யோகீகளின் அற்புத ஆற்றல்களையும் இண்டிய நூல்களையும் மக்களிடம் பரப்பி வருகிறான்.. ஒவ்வொருவரும் கடவுளாம்… கேட்டாயா ஈஸிபஸ்… க்னாஸிஸை அடைந்தவர்களிடம் மன்னர்கள் மண்டியிட்டுக் கற்கவேண்டுமாம். ம்ஹும்… நாளைக்கு ரோமானிய சாம்ராஜ்ஜியத்தில் இந்தத் தத்துவங்கள் பெருகினால் அப்புறம் எந்த பிரஜை தன் அரசனை தெய்வமகனாகப் பார்ப்பான் ஈஸிபஸ்? எவன் தன் தேவகுமாரனான எனக்காக உயிர்துறக்க முன்வருவான்? இத்தகைய தத்துவங்கள் பெருகினால் நாளைக்கு ஒவ்வொரு கிராமமும் ஒரு குடியரசாக அல்லவா தன்னைப் பிரகடனப்படுத்தும்? இந்தியாவிலிருந்து மிளகும் மயிலிறகும் மட்டும் இறக்குமதியானால் போதும் ஈஸிபஸ். அவர்களின் குடவோலை முறைகள் இங்கு பரவிவிடக்கூடாது..”

ஈஸிபஸ் இப்போது வியப்பு கலந்த அச்சத்துடன் மாமன்னரைப் பார்த்தார். மாமன்னர் ஈஸிபஸின் அருகில் வந்தார், அவர் தோள்களைப் பற்றினார். கடுமையாக குளிர்க் குத்தீட்டிகள் உள்ளே இறங்குவது போல அவர் தோளில் அழுந்தின மன்னரின் கரங்கள். அதிகாரத்தின் வலிமையை விரல்களின் இறுக்கம் உணர்த்தியது. ஈஸிபஸ்ஸின் உடல் நடுங்கியது. “ஈஸிபஸ் இனிவரும் நாட்களில் ரோம சாம்ராஜ்யம் நிலைக்கவேண்டுமென்றால் என் சந்ததிகள் சக்ரவர்த்திகளாகத் தழைக்கவேண்டுமென்றால் இந்த இந்தியத் தத்துவங்கள் இந்த மண்ணிலிருந்து அழியவேண்டும் ஈஸிபஸ். அலெக்ஸாண்டிரியாதான் அவற்றினைப் பரப்பும் வியாதி கேந்திரம். மன்னர்களின் அதிகாரத்தை அழிக்கும் மோசமான வியாதிகள் தத்துவ மலங்களிலிருந்துதான் உருவாகின்றன. குறிப்பாக அந்த நூலகம்… அதனை அழிக்க வழியில்லையா ஈஸிபஸ்?”

“இராணுவத்தை அனுப்பி எரியூட்டினால் முடிந்ததே கதை…”

மாமன்னர் புன்னகைத்தார், “இல்லை ஈஸிபஸ். அரச இராணுவம் அழிக்கும் எதுவும் தியாகிகளை உருவாக்கிவிடும்… நமக்குத் தேவை இந்த இண்டியத் தத்துவங்களை அழிக்க ஒரு மதம். தத்துவ அறிஞர்களை ஈர்க்காமல் சாமானிய மக்களை வெறிபிடித்த மந்தைகளாக்கி ஒரே கட்டளைக்கு ஒரே மையத்திற்கு ஒரே அரசனுக்கு, ஒரே தேவப் பிரதிநிதிக்குப் பணிய வைக்கும் ஒரு மதம். பிறகு அவர்கள் பார்த்துக் கொள்வார்கள் ஈஸிபஸ். எப்போதுமே வெறியூட்டப்பட்ட மந்தைகள் தத்துவம் பேசும் அறிவாளிகளை ஜெயிக்கும் அல்லவா? குறைந்தபட்சம் ரோமானியத்தில் அதுதானே கதை?”

“உலகெங்கும் அப்படித்தான் அரசே!” என்றார் ஈஸிபஸ்.

திடீரென ஒரு பக்கம் புதர் அசைந்தது. ஒரு சிறுவனின் உருவம் அதிலிருந்து வெளிபட்டது. கடுமையானது மன்னரின் முகம்.

“உன்னை எத்தனை முறை கூறியிருக்கிறேன் பெரியவர்கள் தனியாகப் பேசும்போது வந்து இப்படி நிற்காதே என… உன் தாதி எங்கே? எப்படி நீ பனியில் வந்து நிற்கிறாய் ஓடு!..”

தந்தையின் முகக் கடுகடுப்பைப் பார்த்த சிறுவன் ஓடி அந்த பிரம்மாண்ட வில்லாவுக்குள் நுழைந்தான். ஈஸிபஸ்ஸை நோக்கித் திரும்பினார் மாமன்னர், “பேசியதனைத்தையும் கேட்டிருக்கிறான் பொடியன்… அவனுக்குப் பெரியவர்கள் விஷயத்தில் இருக்கும் அக்கறையைப் பார்த்தால் அவன் 18 வயதெல்லாம் ஆகும் போது என்முதுகை நான் பத்திரமாகப் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.” முகம் பாதிப் புன்னகையிலும் கடுமையாகவே காட்சியளித்தது.

marcus-flavius-constantiusconstantine 

ஈஸிபஸை அறியாமலே அவர் தவிர்க்க நினைத்த கேள்வி ஒற்றை வார்த்தையாக வெளிவந்தது, “இவன்…”

“ஆம், என் மகன்தான்… பெயர் கான்ஸ்டண்டைன்” என்றார் ரோமானியப் பேரரசர் மார்க்கஸ் ப்ளேவியஸ் கான்ஸ்டாண்டியஸ்.

-0-

சுட்டிகள்:

1* வில்லா

*2 அலெக்ஸாண்டிரியா

*3 பிளேட்டோ

*4 பித்தகோரஸ்

*5 மாஸிடோனியா

*6 மெகஸ்தனிஸ்

*7 மார்க்கஸ் ப்ளேவியஸ் கான்ஸ்டாண்டியஸ்

*8 கான்ஸ்டண்டைன்