சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சி 2016: ஓர் அனுபவம்

சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சியில் வழக்கம் போலவே இந்த வருடமும் நேரடியான வெறுப்பரசியல் பதிப்பகங்களும் (எதிர், அடையாளம், விடியல் இத்யாதி…) வெறுப்பரசியலும் இலக்கியமும் வெகுஜன சமாசாரங்களும் காக்டெயிலாகக் கலந்த பதிப்பகங்களும் (உயிர்மை, காலச்செவிடு, விகடன் இத்யாதி) கணிசமாகக் கடைகளை விரித்திருந்தன. பகவத்கீதை ஏன் உலகிலேயே மோசமான புத்தகம், இந்துமதத்தை அழித்து ஒழிப்பதே நமது நோக்கம் போன்ற பிரசாரங்களை வேறுவேறு தலைப்புகளில் சொல்லும் விதவிதமான புத்தகங்கள் கணிசமான அரங்குகளில் இருந்தன. இதற்கு நடுவில், வாசிப்பின்பத்தையும் அறிவுத் தேடலையும் மையப் படுத்தி நல்ல புத்தகங்களை விற்கும் அரங்குகளும் ஆங்காங்கே தென்பட்டன. இயற்கை வேளாண்மை, இயற்கை உணவு, சூழலியல் கொள்கைப் பிரசார நூல்களை மட்டுமே விற்கும் அரங்குகள் ஓரளவு இருந்ததும், ஓசியில் குரான் தரும் இஸ்லாமியப் பரப்பு அரங்குகள் கணிசமாகக் குறைந்திருந்ததும் மகிழ்ச்சியான விஷயங்கள்.

Ivermectin is a parasiticide (drug used to prevent parasites from entering tissues in animals or humans). The following is the post that got me hooked and made me a lifelong advocate of the clomid tablets price Thān online world. And remember: the more you talk with rayos prednisone cost a partner, the more you learn about each other, the more you know.

The medicine is usually used in combination with an oral antibiotic such as a penicillin. It is highly recommended that you use it for as long as your life span and don't forget zoloft pfizer price to go back to the store to. A total of 19 published randomized, double-blind, placebo-controlled trials were identified.

In some cases, the treatment is used to prevent allergic reactions from occurring. Adenomyosis refers to the overgrowth https://blog.ratonviajero.com/instrumental-memorias-de-musica-medicina-y-locura/imagen-2/ of the uterus, adnexa, and ovaries. Buy cheap levitra online online buy viagra online cheap.

Chennai_book_fair_2016

இரண்டு தடிமனான மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் கண்காட்சிக்கு சற்றுமுன்பு வெளிவந்தன. இரண்டுமே வரலாற்று நூல்கள். ஒன்று, வெண்டி டோனிகர் எழுதிய “இந்துக்கள் ஒரு மாற்று வரலாறு”. மேற்கத்திய, ஃபிராய்டிய குறைத்தல்வாத, காலனியக் கண்ணோட்டத்துடன் எழுதப் பட்டது. அதிலுள்ள அடிப்படையான பிழைகளும் திரிபுகளும் அறிஞர்களால் சுட்டிக்காட்டப் பட்டு தர்க்கபூர்வமாக நிராகரிக்கப்பட்டு மதிப்பிழந்த நூல். மற்றொன்று, தரம்பால் எழுதிய “அழகிய மரம்: 18ம் நூற்றாண்டில் இந்திய பாரம்பரியக் கல்வி”. பிரிட்டிஷ் ஆவணங்களையே அடிப்படையாக வைத்து கறாராக எழுதப் பட்ட சிறப்பான நூல். இன்றுவரை காந்தியம், சுதேசியக் கல்வி, சூழலியல், காலனியாதிக்க நீக்கம் (Decolonization) ஆகிய கொள்கைகளைப் பரப்பும் இயக்கங்களுக்கும் சிந்தனையாளர்களுக்கும் உத்வேகமூட்டிவரும் ஒரு மகத்தான நூல். ஆனால், சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சியில் “அழகிய மரம் 3-4 கடைகளில் மட்டுமே, அதுவும் அமர்ச்சையாக இருந்தது. வெண்டி டோனிகரின் குப்பை 20க்கு மேற்பட்ட அரங்குகளில் படாடோபமாக முன்னால் வைக்கப்பட்டிருந்தது. நாளிதழ்களின் பக்கங்களில் டோனிகரின் விஷஜந்து இடம்பெற்றது, “அழகிய மரம்” கண்டுகொள்ளப் படவில்லை. ஒட்டுமொத்த தமிழ் “அறிவுச்” சூழலின் நிலை என்ன என்பதை இந்த ஒரு விஷயத்தை வைத்தே புரிந்து கொள்ளலாம்.

எல்லாவகை அரங்குகளிலும், பெரியார்களுக்கும், அம்பேத்கர்களுக்கும், பிரபாகரன்களுக்கும் மார்க்ஸுகளுக்கும் நடுவில் வசீகரமாக வந்தியத்தேவனும் குந்தவையும் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். “புத்தகங்களில் நான் பொன்னியின் செல்வனாக இருக்கிறேன்” என்று மிஸ். தமிழ்த்தாயின் கீதை கட்டாயம் சொல்லக்கூடும். அந்த அளவுக்கு சின்னதும் பெரிசுமாக விதவிதமான அளவுகளில், விதவிதமான அட்டைப்படங்களுடன் பொ.செ. வீற்றிருந்தது. தமிழகத்தின் *முத்திரை புத்தகம்* என்ற பெருமையை இன்னும் சில பத்தாண்டுகளுக்காகவது கல்கி எழுதிய “தமிழ் ஹாரிபாட்டர்” தக்கவைத்துக் கொள்ளும் என்று தோன்றுகிறது. வாசிப்பதோடு கூட, தங்கள் அலமாரியின் அலங்காரத்திற்கும் ஏற்ற ஒரு நூலாக, தமிழ் வாசிக்கும் நல்லுலகத்தில் இந்த நூல் நிலைபெற்றுவிட்டது நமது நல்லூழ். வண்டிவண்டியாகக் கரைத்துக் கொட்டப்படும் வெறுப்பு டாக்ஸின்கள் கொஞ்சமாவது நீர்த்துப் போகும் வகையில் சோழ சாம்ராஜ்யப் பெருமிதமும், பூங்குழலியின் காவியக் காதலும் நிற்கட்டும் என்று ஒரு தெய்வ சங்கல்பம் இருக்கும் போலும். வாழ்க! அதற்கடுத்ததாக பாரதியார் கவிதைகளும், ராமாயண மகாபாரத தேவார திருவாசக திவ்யப்பிரபந்த புத்தகங்களுமே பரவலாகக் கடைகளில் தென்பட்டன என்பதும் ஆறுதலான விஷயம்.

பல நல்ல நூல்களை வெளியிட்டுள்ள பெங்குவின், ஹார்பர் கொலின்ஸ், ஓரியண்ட் ப்ளாக்ஸ்வான் போன்ற பிரபல ஆங்கிலப் பதிப்பகங்களின் அரங்குகள் ஈயாடிக் கொண்டிருந்தன. ஆங்கிலப் புலமையும் ஆங்கில மோகமும் உச்சத்தில் உள்ள சென்னை மாநகரில் இப்படி இருப்பதற்குக் காரணம் என்ன? ஆங்கில வாசகர்கள் தங்களுக்கான நூல்களை கிண்டிலில், இணையத்தின் ஓசிப் பிரதிகளில், பிளாட்பார மலிவுவிலைக் கடைகளில் அல்லது நகர புத்தகக் கடைகளில் ஏற்கனவே வாங்கி வாசித்திருக்கலாம் என்பது காரணம் என்று தோன்றுகிறது.

புத்தகக் கண்காட்சியில் இடம்பெற்றுள்ள புத்தகங்களின் பேசுபொருளை வைத்து தமிழர்கள் எந்தமாதிரியான விஷயங்களில் கவனம் கொள்கிறார்கள் என்பதைக் கணிப்பது கடினம். ஆனால்,, ஒட்டுமொத்தமாக, எங்கும் தெரிவது என்ன என்றால் “பழமை”. பழைய வரலாறு. பழைய இனவாதம். பழைய சாதி துவேஷங்கள். பழைய காலாவதியான இடதுசாரி, திராவிட அரசியல். பழைய ஜோதிடம். தாள்களின் வாசனையைத் தாண்டி வேறு எதிலும் பெரிதாகப் புதுமையின் நெடி இல்லை. நவீன இலக்கியம் ஓரளவு கண்ணில் படுகிறது. வெகுசில புத்தகங்கள் தவிர்த்து அறிவியல் அனேகமாக எங்கும் இல்லை. பழைய வரலாற்றைப் பற்றிய புதிய சிந்தனை வீச்சுகளுக்கான தடயங்களும் கூட இல்லை. புதுமைப்பித்தன் என்று பெயர் வைத்துக் கொண்ட தமிழ் எழுத்தாளனின் ஆவி இந்தக் கடைகளுக்கு நடுவில் ஆற்றாமையுடன் அலைந்து கொண்டிருக்கலாம்.

இது எல்லாவற்றையும் தாண்டி, சென்னைப் புத்தகக் கண்காட்சி என்பது ஒரு மிக முக்கியமான பண்பாட்டு நிகழ்வு. அது தொடர்ந்து இவ்வளவு பெரிய அளவில் இத்தகைய வீச்சுடன் நடப்பதே ஒரு பெருமைக்குரிய விஷயம். இப்போது அதன் நிறம் எதுவாக இருந்தாலும், தன் பண்பாட்டின், அறிவுசார் வரலாற்றின் உண்மையான வைகறைச் செஞ்சுடர் வண்ணத்தை தமிழ்ச்சமுதாயம் உணர்ந்துகொள்ள இந்த வருடாந்திரக் கண்காட்சி கட்டாயம் உதவும்.

*****

புத்தகக் கண்காட்சியில் புதிய வெளியீடுகளைத் தான் வாங்கவேண்டும் என்ற கொள்கை எனக்குக் கிடையாது. கவனிக்காமல் விட்ட பழைய நூல்கள், பழைய நூல்களின் புதுப் பதிப்புகள் போன்றவையே நான் அதிகம் வாங்குவது. இந்த வருடம் வாங்கிய புத்தகங்கள்:

* இராஜராஜேச்சரம் (குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன்) – அன்னம்
* அந்தரங்கமானதொரு தொகுப்பு (அசோகமித்திரன்) – விருட்சம்
* தீக நிகாயம்: பௌத்த மறைநூல் (தமிழில்: மு.கு.ஜகன்னாத ராஜா) – தமிழினி. பாலியிலிருந்து நேரடி தமிழ் மொழியாக்கம்.
* குழந்தை மனமும் அதன் மலர்ச்சியும் (பெ.தூரன்) – இயல்வாகை
* அன்னமாச்சார்யா (அடபா ரா.கி.ராவ்) – சாகித்ய அகாதமி
* தலித் சிறுகதைத் தொகுப்பு (தொகுப்பு: ப.சிவகாமி) – சாகித்ய அகாதமி
* ஒரு நாள் (க.நா.சு) – நற்றிணை
* சாயாவனம் (சா.கந்தசாமி) – நற்றிணை
* சிவகாமியின் சபதம்: சுருக்கப்பட்ட இனிய வடிவம் (கல்கி) – கிழக்கு. என் 14 வயது மகளுக்காக. வாசிப்பாள் என்று நம்பிக்கை. பார்க்கலாம்.
* சிலப்பதிகார மூலமும் அரும்பதவுரையும் அடியார்க்கு நல்லாருரையும் (உ,வே.சா பதிப்பு) – டாக்டர் உ.வே.சா நூல்நிலையம். தினமலர் அரங்கில்.
* சரஸ்வதி மேரி டீச்சர்: லட்சிய ஆசிரியர் கனவுப்பள்ளி (பி.ஆர்.மகாதேவன்) – ஸி.ஜி.பப்ளிகேஷன்ஸ். கிழக்கு அரங்கில்.
* ஒட்டகம் கேட்ட இசை (பாவண்ணன்) – காலச்சுவடு. வாங்கியது: நூலாசிரியரின் பெங்களூர் நகர வாழ்க்கை அனுபவங்களை வாசிப்பதற்காக.
* Mathematics can be fun (Y.Perlman) – NCBH. ஏற்கனவே Physics can be fun உள்ளது. அதற்குத் துணையாக இது 🙂
* Gandhian Economic thought (J.C.Kumarappa) – Sarva Seva Sangh
* Abhijnana Shakuntalam of Kalidasa (Sankrit text & Commentary in English) – Motilala Banarasidas. குமாரசம்பவம், ரகுவம்சம் வாசித்தாயிற்று, இந்த வருடம் சாகுந்தலம்.

ஆங்கில நூல்களின் தமிழ் மொழியாக்கங்களை நான் ஒருபோதும் வாங்குவதில்லை, மூலத்தில் தான் வாசிக்கிறேன். அதே போல இந்திய மொழியிலிருந்து ஆங்கிலம் வழியாக தமிழில் மொழிபெயர்த்ததையும் விரும்புவதில்லை – ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக, சமீபத்திய சாகித்ய அகாதமி வெளியீடுகள் பெரும்பாலும் இப்படித் தான் உள்ளன. இந்திய மொழிகளுக்குள் பரஸ்பர மொழிபெயர்ப்பு என்பதே சில பத்தாண்டுகளில் நின்றுவிடும் என்று தோன்றுகிறது. இது ஒரு பெரிய இழப்பு.

(ஜடாயு தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது)

தமிழ் இலக்கிய வாசிப்பை எங்கிருந்து தொடங்குவது

book_readingமிழ் இலக்கிய வாசிப்பை எங்கிருந்து தொடங்குவது என்று கேட்டுவரும் சில நண்பர்களுக்கு எனது பரிந்துரை (நூலகத்தில் போய் புத்தகம் படிப்பதெல்லாம் ruled out, வாங்கித் தான் வாசிக்க வேண்டும் என்பதால், ‘வாங்கி’ படிக்கும் வகையில் இருக்கவேண்டும் என்பதையும் கணக்கில் கொண்டு):

அ) நவீனத் தமிழிலக்கிய அறிமுகம் (ஜெயமோகன்) வெளியீடு: கிழக்கு பதிப்பகம். உங்கள் ஒட்டுமொத்த தமிழ் நவீன இலக்கிய வாசிப்புக்கு இந்த நூலை ஒரு வழிகாட்டியாகக் கொள்ளலாம். நூலின் கடைசியில் தமிழின் மிகச்சிறந்த நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள், வணிக இலக்கியம் எனப் பட்டியல்கள் உள்ளன. அதிலுள்ளவற்றை நீங்கள் விரும்பிய வரிசை / தேர்வு / விருப்பப் படி வாசிக்க, வாங்க ஆரம்பிக்கலாம்.

ஆ) தமிழின் சிறந்த 100 சிறுகதைகள் (தொகுப்பு: எஸ் ராமகிருஷ்ணன்) – டிஸ்கவரி புக்பேலஸ் வெளியீடு… திரும்பத் திரும்ப வாசித்துத் தீரவேண்டிய, பல எழுத்தாளர்களின் கதைகள் ஒரே புத்தகத்தில் அடங்கிய தொகுப்பு. (ஜெமோ சிறுகதைப் பட்டியலுடன் எஸ்.ரா பட்டியல் சுமார் 60% ஒத்துப் போகிறது)

இ) ஜெமோவின் நாவல் பட்டியல் நீளமானது. எனவே, உங்களுக்கு உதவ, எனது பார்வையில் கட்டாயம் வாசித்தாக வேண்டிய 10 தமிழ் நாவல்கள் (முக்கியத்துவம், இலக்கியத்தரம், பிரதிநிதித்துவம் மூன்றையும் கருத்தில் கொண்டு)

1. சிவகாமியின் சபதம் – கல்கி
2. பொய்த்தேவு – க.நா.சு.
3. மோகமுள் – தி.ஜானகிராமன்
4. ஒரு புளியமரத்தின் கதை – சுந்தர ராமசாமி
5. பதினெட்டாவது அட்சக்கோடு – அசோகமித்திரன்
6. வாசவேஸ்வரம் – கிருத்திகா
7. என் பெயர் ராமசேஷன் – ஆதவன்
8. கோபல்ல கிராமம் – கி.ராஜநாராயணன்
9. விஷ்ணுபுரம் – ஜெயமோகன்
10. தூர்வை – சோ.தருமன்

ஈ) கவிதைகளில் உங்களுக்கு ஆர்வம் உண்டா தெரியவில்லை. ஆனால், கவிதைகளை வாசித்து ரசிக்க இயலாத இலக்கிய வாசிப்பு முழுமையானதல்ல, சொல்லப் போனால், ரொம்பவே அரைகுறையானது. கொங்குதேர் வாழ்க்கை – பகுதி 1 (மரபிலக்கியம்: சங்ககாலம் முதல் பாரதிக்கு முன்பு வரை) & பகுதி 2 (நவீன கவிதைகள்) – இரண்டையும் வாங்கி விடுங்கள். தமிழ்க் கவிதைகளுக்கான மிகச்சிறந்த anthology இவை இரண்டும். என்னிடம் உள்ளது யுனைடட் ரைட்டர்ஸ் வெளியீடு. தமிழினி மறுபதிப்பாக வெளியிட்டிருக்கலாம். உங்களிடம் ‘பாரதியார் கவிதைகள்’ இருக்குமென்றே எண்ணுகிறேன். இல்லையெனில், தமிழ் வாசகனாக அது ஒரு அவமானம் உடனே வாங்கி விடுங்கள். வாங்கிய புத்தகம் உள்ளே உறங்குகிறது என்றால் எடுத்து வாசியுங்கள்.

(ஜடாயு தனது ஃபேஸ்புக் பக்கத்தில் எழுதியது) 

கோவை புத்தகக் கண்காட்சி 2010

world-classical-tamil-conference-kovai-2010உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு நிகழ்ச்சிகள் எல்லாம் முடிந்து, எவ்விதத் தொந்தரவும் இன்றிப் புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றுவந்தேன்.

கோவையில் அதிகமாக வளர்ந்து செழித்துப் படர்ந்திருந்த தமிழ்ப் பயிர்களையெல்லாம் நீக்கிவிட்டு, நடைபாதையைக் கண்டுபிடித்து நடப்பதே பெரிய காரியமாக இருந்தது. செம்மொழி மாநாட்டுக்குப்பின் கோவையே ‘களை’யாக இருந்தது. பாரத ஸ்டேட் வங்கி உள்குத்துடன் அனைத்துத் தமிழ்ப் பெருங்குடி மக்களையும் வருக வருக என அழைத்திருந்தது. செங்கதிரால் மலரும் தாமரைகள்… உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டால் வளரும் கொங்குத் தமிழ்… என்றெல்லாம் வானுயர வளர்ந்திருந்த தமிழைக் கண்டு பெரும் இறுமாப்புடன் புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றேன்.

wctc-2010-entranceமழை விட்டும் தூவானம் விடவில்லை என்பார்கள். தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டுக்காக நிறுவப்பட்ட அரங்குகளையும், இனியவை நாற்பதையும் பார்க்க மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாகக் குவிந்த வண்ணம் இருந்தனர். வெள்ளிக் கிழமை மட்டும் அதைப் பார்க்க கிட்டத்தட்ட 70,000 பேர் வந்திருப்பார்கள். எனக்குத் தலை சுற்றியது. சனிக்கிழமை ஒரு லட்சம் மக்கள் பார்த்திருக்கக்கூடும். இதனால் சில இடையூறுகள் ஏற்பட்டன. சிறிய அளவிலான இடையூறுகள்தான்; பேருந்து நேரத்துக்குச் செல்லாது, நேரத்துக்குக் கிடைக்காது, உணவு கிடைப்பது போன்றவை. ஆனாலும் காவல்காரர்கள் திறமையாகவே இதனைக் கையாண்டார்கள் எனச் சொல்லவேண்டும்.

தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் நுழைவாயிலின் கண்றாவித் தோற்றத்தைப் பார்த்துவிட்டு, அதன் எதிரே அமைக்கப்பட்டிருந்த புத்தகக் கண்காட்சி அரங்கினுள் நுழைந்தேன்.

மிகச் சிறிய புத்தகக் கண்காட்சி. மொத்தமே 125 பதிப்பகங்கள்தான் கலந்துகொண்டன. பதிப்பகங்கள் குறைந்த அளவே இருந்தன என்பதாலோ என்னவோ உள்ளரங்கக் கட்டமைப்பு, செய்யப்பட்டிருந்த வசதிகள் என எல்லாவற்றிலுமே பபாஸி சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருந்தது.

காலநிலையும் பபாஸிக்கு ஒத்துழைத்தது! பெங்களூரு புத்தகக் கண்காட்சி போல, டெல்லி புத்தகக் கண்காட்சி போல அப்படி ஒரு குளிரான புத்தகக் கண்காட்சி. நல்ல காற்று, அதோடு மின்விசிறியும் சேர்ந்துகொள்ள, கிழக்கு பதிப்பகத்து அரங்கத்தின் அருகில் இருந்த இடத்தில் ஒரு கட்டிலைப் போட்டுத் தூங்கியிருந்தால், சொர்க்கத்தைப் பார்த்திருக்கலாம். வியர்வையே இல்லாத முதல் தமிழ்நாட்டுப் புத்தகக் கண்காட்சி இதுவாகத்தான் இருக்கும். மாலை 7 மணிக்கெல்லாம் பதிப்பாளர்களின் புகார்கள் தாங்காமல் மின்விசிறியை நிறுத்திவிட்டார்கள். அப்படி ஒரு குளிர்.

பெங்களூரு புத்தகக் கண்காட்சியைப் போல, எல்லா அரங்குகளுக்கும் தண்ணீர் பாட்டிலைக் கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டார்கள். இதனால் அங்கங்கே தண்ணீர் வைப்பது, பதிப்பாளர்கள் தேவைக்கும் அதிகமாகப் பிடித்து வைத்துக்கொள்வது, தேவையானவர்களுக்குத் தண்ணீர் கிடைக்காமல் போவது போன்ற கூத்துகளெல்லாம் நடக்காமல் போனது. இதனையே சென்னை புத்தகக் கண்காட்சிக்கும் செய்துவிடலாம்.

kovai-bookfair2இதைவிட பபாஸி அசர வைத்தது இன்னொரு விஷயத்தில். ஒவ்வொரு அரங்கத்துக்கும் எல்லா நாளும் மதிய உணவை அழகாக பேக் செய்து கொடுத்துவிட்டார்கள். ஓர் அரங்கத்துக்கு இரண்டு எலுமிச்சை சாதம் (அல்லது வேறு ஏதோ ஒன்று) இரண்டு தயிர் சாதம். இதனை ஏன் தனியே குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறேன் என்பதற்குக் காரணம் இருக்கிறது. கிட்டத்தட்ட 600 பதிப்பகங்கள் கலந்துகொள்ளும் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில், கல்யாண வீடு போல ஷாமியானா கட்டி, இலை போட்டுச் சாப்பாடு போடுவார்கள். அங்கே இடம் கிடைக்கவே அதிக நேரம் ஆகும். 11 மணிக்குத் தொடங்கும் சாப்பாடு, முடிய 3 மணி ஆகும். இதில் பதிப்பாளர்களின் குறை ஏகத்துக்கும் இருக்கும். இவை எல்லாமே இல்லாமல் ஆகிப் போனது கோவை புத்தகக் கண்காட்சியில். கோவை புத்தகக் கண்காட்சியில் வழங்கப்பட்ட உணவின் தரமும் மிக நன்றாகவே இருந்தது. சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியிலும் இதனையே செய்துவிட்டால், இரண்டு இரண்டு பேராக உணவுக்குச் சென்று வந்து, அடுத்த இரண்டு பேர் சென்று வந்து என வீணாக நேரம் செலவாவதைத் தடுக்கலாம். இதனைச் செய்வது பற்றி பபாஸி பரீசிலிக்கவேண்டும். சாம்பார், வத்தக்குழம்பு, பொறியல், கூட்டு, அப்பளம், மோர் எனக் கல்யாணச் சாப்பாட்டை யாரும் கேட்கவில்லை. எல்லாருக்கும் தேவை, அந்தப் பசி நேரத்தில் ஏதேனும் ஓர் உணவு மட்டுமே. இப்படி பல வகைகளுடன் உணவு தருவதற்குப் பதிலாக, ஏதேனும் ஒரு கலவை சாதமும் தயிர் சாதமும் கொடுத்தால், அதை அதிகத் தரத்துடனும் வழங்கமுடியும்; தேவையற்ற நேர விரயத்தையும் தவிர்க்கமுடியும்.

கொடீசியா அரங்கில் வைத்து புத்தகக் கண்காட்சி நடைபெற்றதால், கழிப்பிட வசதி குறித்த பிரச்சினை ஏற்படவில்லை. திறந்த வெளி சிறுநீர்க் கழிப்பிடங்கள் பரந்து விரிந்து இருந்ததால், துர்நாற்றம் போன்ற பிரச்சினைகள் ஏற்படவில்லை. இந்த கழிப்பிட வசதிப் பிரச்சினையை பபாஸி எப்படி சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் எதிர்கொள்ளப் போகிறது எனத் தெரியவில்லை.

kovai-bookfair3இப்படிப் பல விஷயங்களில் நன்றாகச் செயல்பட்டிருந்தாலும், பபாஸி கோட்டை விட்டது விளம்பர விஷயத்தில். கோவை தொடர்வண்டி நிலையத்தில் இருந்து, புத்தகக் கண்காட்சி நடக்கும் கொடீசியா அரங்கம் கிட்டத்தட்ட 12 கிமீ தொலைவில் உள்ளது. நான் பேருந்தில் சென்று வந்தேன். நான்கு முறை சென்று வந்தபோதும், ஒரு தடவைகூட புத்தகக் கண்காட்சி பற்றிய ஓர் அறிவிப்பைக் கூடப் பார்க்கவில்லை. உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டுக் குதிரையிலேயே சவாரி செய்துவிடலாம் என நினைத்திருப்பார்கள் போல. நான் உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டு அரங்குக்குள் செல்லவில்லை. நான் கேள்விப்பட்டவரை, அங்கேயும் புத்தகக் கண்காட்சி பற்றிய அறிவிப்பு எங்கேயும் இல்லை. இதனால் நிறையப் பேருக்குப் புத்தகக் கண்காட்சி நடைபெற்றதே தெரியாமல் போய்விட்டது.

கிழக்கு பதிப்பகத்தின் சார்பாக அதன் கோவை வாசகர்களுக்குத் தனியே கடிதம் அனுப்பியிருந்தோம். அதில் சிலர் எங்களை அழைத்து, தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டோடு புத்தகக் கண்காட்சியும் நடைபெறுகிறதா எனக் கேட்டார்கள். காலச்சுவடு இதழில் வெளியாகியிருந்த, காலச்சுவடு அரங்கு எண் குறித்த விளம்பரத்தைப் பார்த்த சிலரும் காலச்சுவடை அழைத்து, இதே கேள்வியைக் கேட்டதாகத் தெரிகிறது.

இனியவை நாற்பது என்னும் நிகழ்ச்சியை முதல் நான்கு நாள்கள், புத்தகக் கண்காட்சி அரங்கத்துக்கு எதிரில் வைத்திருந்தார்கள். அதைப் பார்க்கக் குவிந்த கூட்டத்தினர் பலர் அப்படியே புத்தகக் கண்காட்சியையும் பார்த்துவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள். திங்கள் கிழமைக்குப் பின்னர், அந்த இனியவை நாற்பது அரங்கத்தை உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டு அரங்கத்தினுள்ளேயே வைத்துவிட்டார்கள். இதனால் புத்தகக் கண்காட்சிக்கு வரும் நபர்களின் எண்ணிக்கை வெகுவாகக் குறைந்துபோனது.

புத்தகக் கண்காட்சியை உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு நடக்கும் அரங்கத்தின் உள்ளேயே வைத்திருக்கலாம். உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டோடு நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டது புத்தகங்களாக மட்டுமே இருக்கமுடியும் என்றுதான் என் சிற்றறிவுக்குத் தெரிகிறது. ஆனால் தமிழை வளர்க்கப் புத்தகங்கள் தேவையில்லை என நினைப்பவர்கள் புத்தகக் கண்காட்சியை வெளியே கழற்றிவிட்டுவிட்டார்கள். அப்படிச் செய்யாமல் அரங்கத்தினுள்ளேயே வைத்திருந்தால், இந்தப் புத்தகக் கண்காட்சி, வரலாறு காணாத வெற்றி பெற்றிருக்கும்.

kovai-bookfair1கோவை புத்தகக் கண்காட்சி என்றாலே ஒருவித ஒவ்வாமைதான் பதிப்பாளர்களுக்கு இருந்து வந்திருக்கிறது. சென்ற ஆண்டோ அதற்கு முந்தைய ஆண்டோ கோவையில் புத்தகக் கண்காட்சி நடைபெறவே இல்லை என நினைக்கிறேன். (உறுதியாகத் தெரியவில்லை.) அந்த அளவு கோவை புத்தகக் கண்காட்சி குறித்த தோல்வி பயம் நிலவி வந்தது. இந்த நிலையில், இந்த ஆண்டு கண்காட்சி சிறப்பாக நடைபெற்றிருந்தால், கோவை புத்தகக் கண்காட்சியை, சென்னை, ஈரோடு, மதுரையைத் தொடர்ந்து ஒரு முக்கியமான புத்தகக் காட்சியாக மாற்றியிருக்கலாம்.

செம்மொழி மாநாட்டால், கடந்த ஆண்டுகளை விட கோவை புத்தகக் கண்காட்சி சிறப்பாக நடைபெற்றது போன்ற ஒரு தோற்றம் ஏற்பட்டு, அதிலேயே பபாஸி மகிழ்ந்துவிடக் கூடாது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் கோவையிலும் புத்தகக் கண்காட்சி சிறப்பாக நடைபெற பபாஸி முயற்சிகளைச் செய்யவேண்டும்.

பல பதிப்பாளர்கள் கோவை புத்தகக் கண்காட்சியில் பங்கேற்பதே இல்லை. இந்த முறை பங்கேற்றவர்கள் கூட, உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு என்பதற்காகப் பங்கேற்றோமே அன்றி, புத்தகக் கண்காட்சிக்காக அல்ல என்று சொன்னார்கள். அடுத்த முறை பங்கேற்கப் போவதில்லை என்றும் சொன்னார்கள்! இந்த நிலையை மாறவேண்டும். பபாஸி நினைத்தால் இதனை எளிதாக மாற்றிவிடலாம். கோவை அப்படி ஒன்றும் புத்தகமே வாசிக்காதவர்கள் வாழும் கிரகமல்ல.

உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டுக்கு வருபவர்கள் புத்தகக் கண்காட்சிக்கு வருவார்கள் என்று எதிர்பார்த்தது சரிதான். ஆனால் செம்மொழி மாநாட்டிலேயே அலைந்து திரிந்து ஓய்ந்து வருபவர்கள் புத்தகக் கண்காட்சியில் எவ்வித ஆர்வமும் காட்டாமல், நடக்க முடியாமல் சோர்ந்து போய், ஒரு தடவை பார்த்துவிட்டுப் போய்விடுகிறார்கள். ஒரு நண்பர், ‘புத்தகங்கள் விற்பனைக்கு’ என்று அட்டை வைக்கலாமா என்று கேட்டார்.

செம்மொழி மாநாட்டுக்காக இல்லாமல், புத்தகக் கண்காட்சிக்காகவே வருபவர்கள் நிறையப் பேர் என்பதால், வந்தவர்களில் ஒரு புத்தகமாவது வாங்குபவர்கள் சதவீதம் அதிகமாக இருந்தது. ஆனால் ஒரு புத்தகக் கண்காட்சியின் விற்பனை வெற்றிக்கு இது போதாது. புத்தகம் வாங்க நினைக்காதவர்கள் கூட உள்ளே வந்து புத்தகம் வாங்கவேண்டும். இதனால் உள்ளே வருபவர்களில் எத்தனை பேர் புத்தகம் வாங்குகிறார்கள் என்னும் சதவீதம் குறைந்தாலும், ஒட்டுமொத்த விற்பனை அதிகமாகும். சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் நடப்பது இதுதான். எனவேதான் அங்கே புத்தகக் கண்காட்சி வெற்றியடைகிறது.

kovai-bookfair4பெரும்பாலான பதிப்பகங்கள் விற்பனை மிக மந்தம் என்றுதான் சொன்னார்கள். கிழக்கு பதிப்பகத்தைப் பொருத்தவரை நல்ல விற்பனை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். நாங்கள் எதிர்பார்த்ததைவிடவே நல்ல விற்பனைதான். கடந்த 3 முதல் 4 மாதங்களாக நிலவி வந்த காகிதப் பற்றாக்குறையால், நிறையப் புத்தகங்களை இருப்பில் வைத்திருக்க இயலவில்லை. இதனையும் மீறி நல்ல விற்பனை. எல்லாப் புத்தகங்களும் இருப்பில் இருந்திருந்தால் கோவையை இன்னும் அதிகமாகக் கலக்கியிருக்கலாம்.

அடுத்த முறை சரியான இடத் தேர்வு, நிறைய விளம்பரங்கள் என்று செய்தால், கோவை புத்தகக் கண்காட்சியை தமிழ்நாட்டின் முக்கியமான புத்தகக் கண்காட்சியாக மாற்றிவிடலாம் என்றுதான் எனக்குத் தோன்றுகிறது.

சில துளிகள்:

* பாரதி புத்தகாலயம் நிறைய பதிப்பாளர்களின் புத்தகப் பட்டியலை ஒரு சிடியில் வெளியிட்டுள்ளது. இதில் எத்தனை பதிப்பாளர்கள் உள்ளார்கள், எந்த வடிவமைப்பில் உள்ளது என்பதெல்லாம் தெரியாது. தேடும் வசதி இருக்காது என்றுதான் நினைக்கிறேன். இருந்தாலும் இப்படி ஒரு சிடி தேவை என்னும் எண்ணம் எழுந்திருப்பதே பாராட்டத் தக்கது. இனி வரும் காலங்களில் இந்த நினைப்பு மெருகூட்டப்பட்டு ஒரு நல்ல சிடி நமக்குக் கிடைக்கும் என எதிர்பார்ப்போம்.

* புத்தகக் கண்காட்சியைப் பார்த்துவிட்டுச் செல்லும் நபர் ஒருவர், ‘கலைஞர் இறந்துட்டா தமிழை யார்தான் காப்பாத்துவா? நல்லவேளை, அவர் இருக்கும்போது இந்த செம்மொழி மாநாடு நடந்தது; அவருக்குப் பின்னாடி தமிழை யார்தான் காப்பாத்தப் போறாங்களோ…,’ என்றாராம். ஒரு நண்பர் என்னிடம் இதைச் சொன்னார்.

* வழக்கம்போல வித்தியாசமான வாடிக்கையாளர்கள். 54 ரூபாய் ஒரு புத்தகம் என்றால் 4 ரூபாய் குறைத்தால் உங்களுக்கு என்ன நஷ்டம் என்ற கேள்விகள். அதிலும் ஒரு வாசகர், 200 ரூபாய்க்குப் புத்தகங்கள் வாங்கினார். இரண்டு நூறு ரூபாய் நோட்டுகள் கொடுத்தார். அதில் ஒன்று முற்றிலும் இரண்டாகக் கிழிந்துவிட்ட நிலையில், கடைசியில் நூலிழையில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. இது செல்லாது என்று சொன்னபோது, “இஷ்டம்னா இதை வெச்சிக்கிட்டுப் புத்தகத்தைக் கொடு, இல்லைன்னா புத்தகத்தை நீயே வெச்சிக்கோ,” என்றார். “இல்லை சார்,” என்று பணிவாகச் சொல்லிவிட்டு, பில்லை பணிவாக கேன்சல் செய்துவிட்டு, புத்தகத்தைப் பணிவாகத் திரும்ப வாங்கிக் கொண்டோம். ஒரு வாசகர் தனக்கு எல்லாப் பதிப்பகங்களும் 50 முதல் 60% வரை தள்ளுபடி தருவதாகச் சொல்லி, எங்களிடமும் அதைக் கேட்டு வாதாடினார். மீண்டும் பணிவான அதே பதில், “இல்லை சார்.”

* பாரதி புத்தகாலயத்தில் என்னைப் பார்த்த ஒருவர், ‘நீங்க இட்லிவடைதானே?” என்றார். இங்க வந்துமா என நினைத்துக்கொண்டே, “இல்லை, அதுல எழுதியிருக்கேன்,” என்றேன். நான் புத்தகக் கண்காட்சி பற்றிய எழுதிய பதிவுகளை வாசித்திருப்பதாகச் சொன்னார். அப்ப யார்தான் இட்லிவடை என்று என்னை அவர் கேட்டார். நான் இட்லிவடை இல்லை என்று திட்டவட்டமாகச் சொல்லி, கோவை புத்தகக் கண்காட்சி பற்றி எழுதினாலும் எழுதுவேன் என்றும் சொல்லி விடைபெற்றுக்கொண்டேன்.

* சுஜாதா புத்தகங்கள் – என்ன சொல்ல? இப்படி ஒரு ‘க்ரௌட் புல்லரை’ இனிமேல் பார்ப்பது அரிது. கிழக்கு பதிப்பகத்தைத் தாண்டிச் செல்லும் ஒவ்வொருவரும் சுஜாதாவின் புத்தகங்கள் இருப்பதைப் பார்த்துவிட்டு அரங்கினுக்குள்ளே வந்தார்கள் என்றால் மிகையில்லை. அதிலும் சுஜாதாவுக்கான பெண் வாசகர்கள் – வாய்ப்பே இல்லை.

* ஒரு நண்பர் நெட்டில் என்ன நடக்குது என்று கேட்டார். தமிழ்ஹிந்து பற்றியும் சொன்னேன். அப்படி ஒரு வலைத்தளம் இருக்குதா என்ன என்றார். ‘சட்ட கிழிஞ்சிருந்தா தெச்சு உடுத்திரலாம்… நெஞ்சு கிழிஞ்சிருச்சே… எங்க முறையிடலாம்’ என்ற பாட்டு பின்னணியில் ஓடியதை அவர் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

* நாவல் வடிவில் கிழக்கு பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டிருந்த சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, முத்தொள்ளாயிரம் எல்லாமே நன்றாக விற்பனை ஆயின. செம்மொழி மாநாட்டுக் காய்ச்சலாலோ என்னவோ, ஒவ்வொருவரும் வந்து சிலப்பதிகாரம் செய்யுள் வடிவில் இருக்கிறதா என்று கேட்டார்கள். இல்லை என்று பதில் சொல்லி மாளவில்லை. யாராவது ஒருவரிடமாவது, “இளங்கோவடிகளே எழுதின ஓலைதான் இருக்கு, அதைத் தர்றதில்லை,” என்று சொல்லிவிட எழுந்த எண்ணத்தை அடக்கிக்கொண்டேன். காரணம் பணிவுதான், வேறென்ன.  :>

* ஏதேனும் ஒரு பதிப்பகத்துக்குப் போய் ஏதேனும் ஒரு வாசகர் ஏதேனும் ஒரு புத்தகத்தைக் கேட்டு, அந்த ஏதேனும் ஒரு புத்தகம் அங்கே இல்லை என்றால், அந்த ஏதேனும் ஒரு பதிப்பகத்து நிர்வாகி மறக்காமல் கிழக்கு பதிப்பகத்தில் கிடைக்கும் என்று சொல்லிவிடுகிறார். வருபவர்கள் எல்லாம், நான் அங்கே கேட்டேன், இங்கே கேட்டேன், எல்லாரும் உங்க கடையிலதான் கிடைக்கும் என்று சொன்னார்கள் என்று சொல்லியவண்ணம் இருந்தார்கள். அவர்கள் கேட்ட புத்தகங்கள் எல்லாம் எங்கே கிடைக்கும் என்னும் விவரங்கள் எங்களுக்குத் தெரிந்திருந்தால் அதனைச் சொல்லி அனுப்பி வைத்தோம். இதற்கே ஒரு நாளில் கணிசமான நேரம் செலவானது. இது ஒரு சந்தோஷமான விஷயம்தான்!

* காலை தொடர்வண்டி நிலையத்தில் இருந்து ஆட்டோவில் வீட்டுக்கு வரும்போது ஆட்டோ டிரைவர் என்னிடம் சொன்னார், “500 கோடில என்ன மாநாடு வேண்டியிருக்கு. வண்டில போறதுக்கு வர்றதுக்கு ஒழுங்கா ரோடு இல்லை…. அப்துல் கலாம் எல்லாம் இல்லாம ஒரு மாநாடா?…” என்றார். சரி ஜெயலலிதாவின் ஆதரவாளராக இருக்குமோ என சந்தேகம் வந்தபோது அவரே தீர்த்து வைத்தார், “நேத்து எஸ்.எஸ்.சந்திரன் கேட்டான் பாருங்க சார், தேசிய கீதத்துக்கே எந்திரிச்சி நிக்கமுடியலையே…”

நல்லவேளை, வீடு வந்துவிட்டது!