வேளாங்கண்ணி: உண்மையான வரலாறு என்ன?

வேளாங்கண்ணி முதலிலிருந்தே ஒரு கிறித்தவத் தலம் என்றே நம்மில் பெரும்பாலானோர் நம்பவைக்கப்பட்டுள்ளனர். நாம் நினைப்பதுபோல் இது கிறித்தவத் தலமன்று, சைவத் திருத்தலம்.

In most cases we have to be treated for several years, making it difficult to get off. Amoxil became florally one of the most popular oral medications prescribed to people with cf in the early 1960s. A single pill containing 25 mg prednisone is used to treat patients who cannot tolerate a steroid dose above 50 mg per day.

Fluroxene is a highly selective serotonin reuptake inhibitor (ss. This is the first name https://khmer44.com/nakshatra/krittika in the world of online pharmacy. Norvasc is a long-acting anticoagulant that is effective in preventing and treating blood clots that can be caused by a number of heart disease conditions, such as heart attacks, strokes, deep vein thrombosis or pulmonary embolism, and certain types of cancer.

The following dapoxetine 30mg tablet uses in hindi information is provided to you free of charge. Order dapoxetine online at a discount with bitter our uk generic medicines. When you have a question or concern you can call the practice.

‘கண்ணி’ என்பது அழகிய விழிகள் பொருந்திய பெண்ணைக் குறிக்கும் சொல். ‘காமக்கண்ணியார்’ குறிஞ்சித் திணை சார்ந்த அகப்பாடல்கள் பாடிய சங்ககாலப் பெண்பாற் புலவரது பெயர்.

தமிழ்ச்சைவ வரலாற்றில் நாம் கருத்திற்கொள்ள வேண்டிய செய்தி ஒன்றுண்டு. சமய குரவர் காலத்திற்குப்பின் எழுந்த சிவாலயங்களிலும் தேவார மூவர் அமைத்த முறையில் இறைவர் – இறைவியர்க்கு அருந்தமிழ்ப் பெயர்களே வழங்கின என்பதே அது. தேவாரப் பாக்களை ஊன்றிப்படிக்கும்போது அம்பிகையின் இத்தகைய பெயர்கள் பல தெரியவருகின்றன.

வேளாங்கண்ணியின் உண்மையான, பழைய பெயர் “வேலன கண்ணி”. அம்பிகைக்குத் தேவாரம் சூட்டிய திருநாமம் இது. இந்த ஊருக்கருகில் சுமார் 10 கிமி தொலைவில் ‘கருங்கண்ணி’ எனும் ஊரும் அமைந்துள்ளது.

”மாலை மதியொடுநீ ரர வம்புனை வார்சடையான்
‘வேலனகண்ணி’யொடும் விரும் பும்மிடம்………” (திருஞானசம்பந்தர்)

சேல் [மீன்] போன்ற கண் அமைவதால் “சேலன கண்ணி”, வேல் போன்ற விழி இருப்பதால் “வேலன கண்ணி”. பிற்காலத்தில் வேளாங்கண்ணி எனத் திரிந்தது. வேலன கண்ணி, சேலன கண்ணி என்பன உவமையால் அமையும் பெண்பாற் பெயர்கள்.

meenakshi1”கருந்தடங் கண்ணி” என்னும் பெயரும் அம்மைக்கு உண்டு. ”வேலினேர்தரு கண்ணி” எனவும் தேவாரம் அம்மையைப் போற்றுகிறது. ”இருமலர்க் கண்ணி” இமவான் திருமகளாரின் மற்றோர் அழகிய பெயர். மதுரையம்பதியின் மங்காப்புகழுக்குக் காரணம் மலயத்துவசன் மகளார் அன்னை அங்கயற்கண்ணியின் ஆளுமை. திருக்கற்குடி எனும் தலத்தில் அம்மையின் பெயர் “மையார் கண்ணி” , ”மைமேவு கண்ணி” [அஞ்ஜனாக்ஷி]; கோடியக்கரை – குழகர் ஆலயத்தில் அம்மையின் நாமம் ’மையார் தடங்கண்ணி’. சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும், சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளும் ஒருசேர வருகை புரிந்து வழிபட்ட மிக முக்கியமான திருத்தலம். அருணகிரிநாதரும் பாடியுள்ளார். அமரர் கல்கியின் பொன்னியின் செல்வனில் இந்த இடம் சுட்டப்படுகிறது. இதுவும் ஒரு கடற்கரைச் சிவத்தலம். “வாள்நுதற்கண்ணி” என்பது மற்றோர் பெயர். அன்னையின் கடைக்கண்பார்வை வீச்சு தவத்தில் ஆழ்ந்திருந்த ஐயனைச் சலனமடையச் செய்தது. விளைவு ? உலகம் உய்ய ஒரு திருமுருகன் வந்து ஆங்கு உதித்தனன். இதே ரீதியில் காவியங்கண்ணி, நீள் நெடுங்கண்ணி, வேல்நெடுங்கண்ணி,வரி நெடுங்கண்ணி, வாளார் கண்ணி என்று இன்னும் சில பெயர்களும் உண்டு.

“மானெடுங்கண்ணி” என்று ஒரு திருநாமம். ’மான்போன்ற மருண்ட பார்வையை உடையவள்’ என்பது பொருள்.

’மானெடுங்கண்ணி’ மணிக்கதவு அடைப்ப
இறையவன் இதற்குக் காரணம் ஏது என
மறிகடல் துயிலும் மாயவன் உரைப்பான்…..

அம்பிகையின் கயல் போன்ற விழிகளைக் காழிப்பிள்ளையார் பாடுகிறார்:

’நீலநன் மாமிடற்ற னிறைவன் சினத்தன் நெடுமா வுரித்த நிகரில்
”சேலன கண்ணி”வண்ண மொருகூ றுருக்கொள் திகழ்தேவன் மேவு பதிதான்…..’

இவ்வாறு, அழகியலில் தோய்ந்த அடியார்கள் இது போல அம்மையின் கண்ணழகையும், கண்களின் கருணையையும் வைத்தே பல இனிய நாமங்களைச் சூட்டி மகிழ்ந்துள்ளனர்.

இதெல்லாம் தேவாரப் பாதிப்பன்றி வேறில்லை என உறுதிபடச் சொல்ல முடியும். சிவாலயங்கள்தோறும் ஓரிரு பதிகங்களையாவது பளிங்குப் பலகைகளில் பொறித்து வைப்பது அரசின் கடமை. அப்போது தான் தேவாரப் பதிகங்களுக்கும் ஊர்களுக்கும் உள்ள பிரிக்க முடியாத இணைவு மக்களுக்குத் தெரிய வரும்.

கடற்கரைச் சிவாலயங்கள்: 

தமிழ்நாட்டின் கிழக்குக் கடற்கரை முழுவதும் எல்லாப் பகுதிகளிலும் சைவம் செழிப்புற்றிருந்தது.

”மடலார்ந்த தெங்கின் மயிலையார் மாசிக்
கடலாட்டுக் கண்டான் கபாலீச் சரமமர்ந்தான்……”

என்று சம்பந்தர் முன்பு கடலோரம் அமைந்திருந்த கபாலீஸ்வரர் கோயிலின் மாசிமகத் திருவிழாவை வர்ணிக்கிறார். கடற்கரைத் தலங்களில் எல்லாம் மாசி மகம் தீர்த்தவாரிக்கு இறைத் திருமேனிகளைக் கடற்கரைக்குக் கொண்டு சென்று தீர்த்தவாரி செய்விப்பது இன்றுவரை நடைபெற்று வருகிறது.

velankanni-sivan-templeகீழைக் கடல் சார்ந்த பல ஆலயங்கள் – திருவொற்றியூர், மயிலைக் கபாலீசுவரர் ஆலயம், திருவான்மியூர் மருந்தீசுவரர் ஆலயம், புதுவை வேதபுரீசுவரர் ஆலயம், நாகபட்டினம் காயாரோஹணேசுவரர் ஆலயம், கோடியக்கரைக் குழகர் ஆலயம், வேதாரண்யம் -காரைக்கால் – புகார் ஆலயங்கள் போன்றவை முக்கியமானவை. வேளாங்கண்ணி ஆலயமும் இவற்றுள் ஒன்று.

மயிலையில் மட்டும் வாலீசுவரர், மல்லீசுவரர், வெள்ளீசுவரர், காரணீசுவரர், தீர்த்த பாலீசுவரர், விரூபாக்ஷீசுவரர் எனும் தலங்கள்; கபாலீசுவரர் ஆலயம் தவிர. தருமமிகு சென்னையில் பேட்டைகள் தோறும் இன்னும் பல சிவாலயங்கள். இங்கு அவற்றைப் பட்டியலிடவில்லை.

திருவதிகை வீரட்டானம் – அப்பரடிகள் வரலாற்றோடு தொடர்புடையது; சமய குரவர் பாடல் பெற்ற தலம்.
சுவாமி – வீரட்டானேசுவரர்
அம்மை – பெரியநாயகி

திருச்சோபுரம் – சம்பந்தர் பாடிய கடல் தலம். கடலூர் அருகில்.
சுவாமி – சோபுரநாதர்
அம்மை – வேல்நெடுங்கண்ணி

திருச்சாய்க்காடு – காவிரியாறு கடலில் கலக்கும் இடத்தே அமைந்துள்ள ஒரு கடல் தலம்.கோச்செங்கட் சோழர் செய்த மாடக்கோயில். இயற்பகை நாயனார் வழிபட்டு, முத்தி பெற்ற திருத்தலம். நாவுக்கரசரும், காழிப்பிள்ளையாரும், ஐயடிகள் காடவர்கோனும் பாடியுள்ளனர். போருக்குத் தயாராக வில்லேந்திய வேலவரை இவ்வாலயத்தில் காணலாம். எதிரிகள் தொல்லையால் பாதிப்புக்கு உள்ளானோர் முருகனை வழிபட்டுத் துயர் நீங்கப்பெறலாம்.

சுவாமி : சாயாவனேச்வரர்

நித்த லுந்நிய மஞ்செய்து நீர்மலர் தூவிச்
சித்த மொன்றவல் லார்க்கரு ளுஞ்சிவன் கோயில்
மத்த யானையின் கோடும்வண் பீலியும் வாரித்
தத்துநீர்ப் பொன்னி சாகர மேவுசாய்க் காடே !

– திருஞானசம்பந்தர்

நாகூர் – நாகவல்லி அம்மை உடனுறை நாகநாத ஈசுவரர் கோயில் கொண்ட கடல் தலம்.நாகநாத சுவாமியால் நாகூர் எனும் பெயர். காமிகாகமத்தை ஒட்டியதாக அமைந்த மிகப் பழமையான ஆலயம் இது. நாகூர் தர்கா பின்னர் மராட்டிய மன்னர் ஆட்சிக்காலத்தில் தோன்றியது. நாகவல்லி அம்மை உடனுறை நாகநாதரே உண்மையான ‘நாகூர் ஆண்டவர்’.

நாகப்பட்டினம் பகுதியில் அறுபத்து மூன்று நாயன்மார்களில் ஒருவரான மீனவர் குலத்துதித்த அதிபத்த நாயனார் வாழ்ந்த நுழைப்பாடி என்ற கிராமக் கடல் கோயில்.

முருகப்பெருமான் போருக்குப் புறப்படுமுன்பாக முக்கட்பிரானை வழிபட்ட கடல் தலம் திருச்செந்தூர்;

இராமேசுவரம் இராமபிரான் வழிபட்ட உலகப்புகழ் பெற்ற கடல் தலம்.

இது போன்ற ஒரு கடல் தலம் தான் வேளாங்கண்ணியும்.

 

velankanni-many-statues-unearthed

 

இப்பகுதியில் புதையுண்ட தெய்வச் சிலைகளும் ஐம்பொன் தெய்வத் திருமேனிகளும் மிகுந்த அளவில் அகழ்வாராய்ச்சியில் கண்டெடுக்கப் பட்டுள்ளன. இன்றைய வேளாங்கண்ணியில் ரஜதகிரீசுவரர் சிவாலயம் ஒன்றும் அமைந்துள்ளது. இது பழமையான ஆலயமா அல்லது இன்றைய கபாலீசுவரர் ஆலயம் போன்ற புத்துருவாக்கமா என்பதை ஆய்வுக்குட்படுத்த வேண்டும். அப்போது இப்பகுதி குறித்த சரித்திர உண்மைகள் வெளிவர வாய்ப்பிருக்கிறது.

அருள்மிகு ரஜதகிரீஸ்வரர் சிவன் கோயில், வேளாங்கண்ணி
அருள்மிகு ரஜதகிரீஸ்வரர் சிவன் கோயில், வேளாங்கண்ணி

சில நூற்றாண்டுகளுக்குமுன் கடற்கரைப் பகுதிகளில் குடியேறி அவற்றைக் கைப்பற்றிய போர்த்துகீசியர், டேனிஷ்காரர்கள், பிரெஞ்சுக்காரர்கள் ஆகியோர் அங்கிருந்த பல இந்து ஆலயங்களை அழித்தனர். அவ்விடங்களில் கிறிஸ்தவ சர்ச்சுகளையும் அமைத்தனர். சென்னை கபாலீசுவரர் ஆலயம், புதுவை வேதபுரீசுவரர் ஆலயம் இவை இரண்டும் இந்த கிறித்தவ “சகிப்புத்தன்மைக்கு” மிகச் சிறந்த சான்றுகளாகும். ‘கோவா’ கடற்கரைப் பகுதியிலும் பல ஆலயங்களை போர்ச்சுகீசியர் அழித்தனர். 1567ல் போர்த்துகீசிய மிஷநரிகள் கோவாவில் தரைமட்டமாக்கிய ஆலயங்களின் எண்ணிக்கை 350. அக்காலகட்டத்தில் இந்துக்கள் துளசிச்செடி வளர்ப்பதற்குக்கூட அங்கு தடை இருந்தது.

கிறித்தவ மிஷநரிகளின் கலாசாரத் திருட்டு:

காவி உடை அணிதல், ஆலய விமானங்களின் பாணியில் சர்ச் எழுப்புதல், சர்ச்சுக்கு முன்பாகக் கொடிமரம் நிறுவுதல், ’வேதாகமம்’,‘சுவிசேஷம்’ ‘அக்னி அபிஷேகம்’ , ‘ஸர்வாங்க தகன பலி’ போன்ற சங்கதச் சொற்களை வலிந்து புகுத்துதல், கொடியேற்றுதல், தேரிழுத்தல் போன்ற சடங்குகளைத் தம் சமயத்துக்குள் புகுத்தி இந்துக்களைக் கவர்ந்து மதம் பரப்பும் முயற்சிகளைப் பல நூற்றாண்டுகளாகவே கிறித்தவ மிஷநரிகள் தமிழ்நாட்டில் செய்து வருகின்றனர். இதன் ஒரு அங்கமாகவே மேரி மாதாவுக்குத் தமிழர் முறையில் சேலை அணிவித்து , ‘வேலன கண்ணி’ எனும் பெயர் வேளாங்கண்ணி என்று ஆக்கப்பட்டுள்ளது என்பதே உண்மை.

உமையன்னைக்கே உரியது ‘பெரிய நாயகி’ எனும் நாமம். புகழ்பெற்ற தஞ்சைப் பெரிய கோயிலில், இறைவன் பெயர் பிரகதீஸ்வரர் (பெருவுடையார்), இறைவி பெயர் பிரகன்னாயகி (பெரிய நாயகி) என்பது அனைவரும் அறிந்தது. இந்தப் பெயரை வெட்கமில்லாமல் களவாடி, ‘பெரியநாயகி மாதா’ எனக் கிறித்தவ மிஷநரிகள் மேரியினுடையதாக மாற்றிக்கொண்டு விட்டனர்.

உண்மை சுடும் . கிறித்தவர் கொதிப்படைவதில் நியாயம் இல்லை. இந்து தெய்வங்களைச் சாத்தான், பிசாசு என ஒருபுறம் இகழ்ந்துகொண்டு, மறுபுறம் இந்து தெய்வப் பெயர்களைக் கவர்ந்து ஏசுவுக்கும் மேரிக்கும் சூட்டுவது எந்த விதத்தில் நியாயம் என்பதை குறைந்தபட்ச மனச்சாட்சியுள்ள தமிழ்நாட்டுக் கிறித்தவர்கள் யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

velankanni-churchசில கேள்விகள்:

வேளாங்கண்ணி இப்போது மிகப் பிரபலமான கிறித்தவப் புனிதத் தலம் என்றே நிலைநிறுத்தப் பட்டுவிட்டது. ஆனால், இது எப்படி கிறித்தவத் தலமாகிறது என்பதற்கான அடிப்படையான சில கேள்விகள் அப்படியே தான் உள்ளன.

’வேளாங்கண்ணி’ கிறித்தவப் பெயரா ? விவிலிய ஆதாரம் உள்ளதா ?

இல்லையெனில், வேளாங்கண்ணி என்ற பெயரை சூட்டியது யார்? போர்த்துகீசிய மாலுமிகளா, வாத்திகனில் உள்ள போப்பரசரா அல்லது பின்னால் வந்த மிஷநரிகளா? ஐரோப்பிய மிஷநரிகள் இதே போன்று வேறு தூய தமிழ்ப் பெயர் எதையாவது சூட்டியுள்ளார்களா?

திரித்துவத்துக்குப் [Trinity] புறம்பாக மேரியைத் தனியாக பெண் தெய்வமாக வழிபடுவது விவிலியத்திற்கும் கிறித்தவ இறையியலுக்கும் ஏற்புடையதா?

இது ஒரு பொதுவான கிறித்தவ வழிபாட்டுத் தலம் என்றால், கிறித்தவரில் எல்லாப் பிரிவினரும் ஏன் வேளாங்கண்ணிக்கு வந்து வழிபடுவதில்லை ?

ஆரோக்கியத்துக்கும் வேளாங்கண்ணி எனும் பெயருக்கும் என்ன தொடர்பு ?

வேளாங்கண்ணிக்கும் கிழக்குத் தேசத்து லூர்து (Lourdes of the East) என்ற கருத்தாக்கத்திற்கும் ஏதாவது தொடர்பு உண்டா? லூர்து மேரி (Lourdes) தலத்தில் கொடியேற்றமும், தேர் பவனியும் உண்டா ? ஐரோப்பியர் மொட்டையடித்துக் கொள்வார்களா ? வேளாங்கண்ணியில் உள்ள மேரி மாதாவின் திருத்தோற்றங்களுக்கு (apparitions) எந்த வரலாற்று ஆதாரமும் இல்லை என்பது கிறித்தவர்களாலேயே ஒப்புக் கொள்ளப் படுகிறது. இவ்வாறிருக்க, இந்த சர்ச் ‘கிழக்கின் லூர்து’ ஆனது எப்படி ?

லூர்து மேரியை ஆரோக்கிய மாதாவாக ஏன் வழிபடுவதில்லை ?

பல அற்புதங்கள் நிகழ்ந்ததாகச் சொல்லப்படும் இவ்வழிபாட்டுத்தலத்துக்கு 1962 வரை பஸிலிகா என்ற அந்தஸ்து வழங்கப்படாததன் காரணம் என்ன ? அற்புதங்கள் முன்பே நடந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஆயினும், ஆங்கிலேயர் ஆண்ட காலத்தில் ஏன் பஸிலிகா அந்தஸ்துக் கிடக்கவில்லை ?

இது தொடக்கத்திலிருந்தே மகிமை கொண்ட திருத்தலமாக நம்பப்பட்டது என்கிறார்கள். ஆனால், வாரன் ஹேஸ்டிங்க்ஸ் முதல் மவுண்ட்பேட்டன் வரையில் இந்தியாவை ஆண்ட நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட ஆங்கிலேய கவர்னர்களில் ஒருவர் கூட ஆரோக்கிய மாதாவை வந்து வழிபட்டதாகக் குறிப்பு இல்லை. இந்த முரணுக்கு என்ன காரணம்?

மிகச் சமீபகாலத்தில் வாழ்ந்த கிருஷ்ண பிள்ளை (இரட்சணிய யாத்திரிகம் எழுதியவர்), மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை போன்ற தொடக்க காலக் கிறித்தவத் தமிழ் அறிஞர்கள் கூட வேளாங்கண்ணி திருத்தோற்றம் குறித்து எழுதியுள்ளதாகவோ வேளாங்கண்ணியில் மொட்டைபோட்டு வழிபட்டதாகவோ குறிப்புகள் இல்லை. 1981ல் மறைந்த தேவநேயப்பாவாணர் கூட‘கிறித்தவக் கீர்த்தனைகள்’ நூலில் ஆரோக்கிய மாதாவைக் குறித்துப் பாடல்கள் இல்லை. இதைக் குறித்து என்ன சொல்கிறீர்கள்?

ஏராளமான இந்தியக் கிறிஸ்தவர்கள் குழுமிக் கும்பிடும் வேளாங்கண்ணி சர்ச் ஆலயத்தில் இதுவரை எந்தப் போப்பும் ஆரோக்கிய மாதாவை மண்டியிட்டு வணங்கியுள்ளதாகத் தெரியவில்லை. இதற்கு என்ன காரணம்?

இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் ஆதாரபூர்வமாக விடைகாண முற்பட்டால், வேளாங்கண்ணியின் உண்மையான சரித்திரம் தெரியவரக்கூடும்.

இனி நாம் செய்ய வேண்டுவது…

இன்று கிறிஸ்தவ அமைப்புகள் மட்டுமின்றி, இஸ்லாமிய அமைப்புகளும் பல்வேறு சாமர்த்தியமான செயல் திட்டங்களுடன் ஹிந்துக்களை மத மாற்றம் செய்வதில் மும்முரமாக இயங்கி வருகின்றன. முக்கியமாகப் பெண்கள் மிகவும் எளிதாக மத மாற்றத்திற்குக் குறிவைக்கப்படுகிறார்கள். ஏனென்றால் ஹிந்து சமயத்தைக் கட்டிக் காப்பவர்கள் பெண்களாகவே இருக்கிறர்கள்.

இன்று தமிழ் நாட்டில் வியாபாரம் பெருமளவில் முகமதியர் கட்டுப்பாட்டிற்குச் சென்றாகிவிட்டது. இங்கு வேலைக்கு அமர்த்திக் கொள்ளப்படும் ஹிந்துப் பெண்கள் சிறிது காலத்திற்குப்பிறகு சிறுகச் சிறுக மூளைச் சலவை செய்யப்பபட்டு, அதன் பின் அவர்களுக்கென்றே முகாம் அமைக்கப்பட்டு முகமதிய சம்பிர தாயங்களில் அவர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் சேலத்திற்கு அருகில் ஒரு நிலைமையை நேரில் கண்டறிவதற்காக நான் அழைத்துச் செல்லப்பட்டேன். என்னுடன் பத்திரிகையாளர் பி ஆர் ஹரனும் வந்திருந்தார். அவருக்கு நினைவிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அங்கு நாங்கள் சில  ஹிந்து ஜவுளிக் கடைகளில் தங்க நேர்ந்தபொழுது பல பெண்கள் விற்பனையாளர்களாக இருக்கக் கண்டேன். அவர்களில் பெரும்பான்மையினர் முகமதியராக இருந்தனர். இதுபற்றி கடை உரிமையாளர்களிடம் விசாரித்தபோது அந்த வட்டாரத்தில் முகமதியர் அதிகம் இருப்பதால் கடைநிலை நடுத்தர வர்க்க முகமதியக் குடும்பங்களிலிருந்து ஓரளவு படித்த பெண்கள் வேலை தேடி வருவதாகவும் அவர்களை வேலையில் அமர்த்திக் கொள்வதாகவும் சொன்னார்கள். ஆனால் அந்தப் பெண்களிடம் மதம் சம்பந்தமாக எந்தவிதப் பேச்சும் வைத்துக் கொள்வதில்லை என்றும் உறுதியாகக் கூறினார்கள். ஹிந்துக் களின் மனப் போக்கு இயல்பாகவே இவ்வாறாக உள்ளது. மாற்றுச் சமயத்தினர் எவரையும் தமது மதத்தினராக மாற்ற வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பழகும் போக்கு ஹிந்துக் களிடையே இல்லை.

ஹிந்துஸ்தானத்தில் ஏதோவொரு காரணத்திற்காக ஏதோ ஒரு தலைமுறையில் கிறிஸ்தவராகவோ முகமதியராகவோ மதம் மாறியவர்களைத் திரும்பவும் தாய் மதமான ஹிந்து மதத்திற்கு அழைத்துக்கொள்ள வாய்ப்பு இருப்பதே பெரும்பாலான ஹிந்துக்களுக்குத் தெரிவதில்லை. அது ஒரு அவசியமான கடமை என்கிற பிரக்ஞையும் ஹிந்துக்களுக்கு இல்லை. அதேசமயம் கிறிஸ்தவ, முகமதிய மதத்தவர் ஹிந்துக்களுடன் தொடர்பு கொள்கையில் அவர்களுக்குத் தூண்டில் போடுவதிலேயே குறியாக இருக்கிறார்கள்.   இதனை நான் அனுபவத்தில் அறிவேன். ஒரே ஒருவரைத் தமது மதத்திற்குக் கொண்டுவந்து சேர்த்தாலும் அது ஆண்டவருக்குப் ப்ரீதியான செயல், அதற்குப் பலனுண்டு என்று அவர்களிடையே போதிக்கப்படுகிறது. மேலும், மத மாற்றம் செய்வதென்பது கிறிஸ்தவ, முகமதியப் பிரிவுகளிடையே  ஒரு சமயக் கடமையாகவே கருதப்படுகிறது, ஊக்குவிக்கப் படுகிறது.

கிறிஸ்தவ மத மாற்றப் பணிகள் பல நிலைகளில் ஒரு ஆக்டோபஸ் செயல்படுவதைப்போல நடக்கிறது. இதில் ஊடுருவல் ஒரு முக்கிய அம்சம். ஐக்கிய ஆலயம் என்று சொல்லிக்கொண்டு, இயல்பாகவே எல்லா சமயங்களும் இறுதியில் இறைவனை அடையும் வழிகள்தன் என்கிற மனப் போக்கில் ஹிந்துக்கள் இருப்பதால் எளிதாக அவர்களை வர வழைத்து காலப்போக்கில் மத மாற்றம் செய்யப்படுகிறது. ஹிந்து சமயச் சடங்குகள் அப்படியே பின்பற்றப்படுவதும் ஹிந்து கலை அம்சங்களைத் தமது சமயக் கருத்துகளை வெளியிடப் பயன் படுத்துவதும் சரளமான உத்திகளாக உள்ளன.. ஹிந்து சமயத் தத்துவங்களை அவர்கள் கோணத்தில் எடுத்துச் சொல்லி விளக்கித் தமது சமயக் கோட்பாடும் அதுவே என்கிற மயக்கமூட்டுதலும் நடக்கிறது. ஸ்ரீ ரமண மஹரிஷி ஆசிரம ஆங்கில மாத இதழான மவுண்டன் பாத் இதழில் கிறிஸ்தவ மதப் பிரசாரகர்கள் மிகவும் சாமர்த்தியமாக சமரசவாதிகள் போல எழுதும் கட்டுரைகளைப் படித்தால் அவர்களின் தந்திரம் புரியும். இவர்கள் எல்லாம் பால் ப்ரண்டன்கள் அல்ல, இவர்களுக்கு ஒரு உள்நோக்கம் உள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

முகமதியரை எடுத்துக் கொண்டால அவர்களின் செயல்முறை சிறுபிள்ளைத்தனமாக இருந்தாலும் அதுவும் சாமானிய மக்களிடையே மிகவும் பலன் தருவதாகவே உள்ளது. ஒரு கலீமாவைத் தப்பும் தவறுமாகச் சொல்ல வைத்தே இந்தக் கணம் முதல் நீ ஒரு முகமதியன் உனக்கு எல்லா உதவிகளும் வரும் என்று உத்தரவாதம் அளிக்கப்படுகிறது. வாய்க்கு வந்தபடி கலீமாவை ஒப்ப்த்து முடித்தவரிடம் பெரியவரே இப்ப நீங்க முஸ்லிம் ஆயிட்டீங்க, இப்ப உங்களுக்கு என்ன பேரு வைக்கலாம், அப்துல் கலாம்னே வெச்சுடலாமா என்று விளையாட்டாகக் கேட்கிற காட்சியையும் அதில் காணலாம்! அப்போது அப்துல் கலாம் குடியரசுத் தலைவராக இருந்ததால்தான் அப்படியொரு கிண்டல்!  இது சம்பந்தமாக ஒரு வீடியோ பதிவைப் பார்த்தேன். அதில் ஏற்கனவே முகமதியராக மத மாற்றம் செய்யப்பட்ட ஒரு தலித்  முதியவரைத் தரகராக வைத்துக்கொண்டு மற்ற தலித்களை வெறும் கலிமா சொல்லவைத்தே முகமதியராக்கும் வித்தையைப் பட்டவர்த்தனமாகப் படம் பிடித்துள்ளார்கள். இத்தகைய மத மாற்றம் கேள்வி கேட்பாரின்றி தென் மாவட்டங்களில் மட்டுமின்றி மற்ற இடங்களிலும் நடக்கிறது.

பொதுவாக மக்களுக்கு  லெளகீகத் தேவைகளுக்காகவே கடவுளை வணங்குவது அவசியமாக இருக்கிறது. நம்மால் ஆகாதது கடவுளால் ஆகும் என்கிற நம்பிக்கையின் அடிப்படை யில் உலகியல் விருப்பங்களுக்காக மக்கள் வெவ்வேறு கோயில் களுக்குச் செல்வதாக உள்ளது. இதற்காக  வேளாங்ண்ணி மாதாவோ, அந்தோனியாரோ, நாகூர் ஆண்டவரோ, அஜ்மிர் கரீப் நவாஸ் சிஸ்தியோ யாராக இருந்தால் என்ன, பிரார்த்தனை நிறைவேறினால சரி என்று போய்விடுவதாக இருக்கிறது. இந்நிலையில் இன்றைய ஹிந்துக்களே இருக்கும்போது ஏதோ ஒரு தலைமுறையில் வலுக் கட்டாயமாகவோ, ஆசை காட்டப்பட்டோ, சமூகச் சங்கடங்களைச் சமாளிக்க  ஒரு வழியாகவோ கிறிஸ்தவராகவும் முகமதியராகவும் மாற்றப்பட்ட ஹிந்துக்களை எப்படித் தாய் மதம் திரும்பச் செய்வது?

நம் காலத்திலேயே மீனாட்சிபுரத்தில் தலித்துகள் முகமதியராக மாற்றப்பட்டதை நாம் பார்க்கவிலையா? அவர்கள் எதனால் முகமதியரானார்கள்? குரானின் மேன்மையை உணர்ந்ததாலா? கொலைக் குற்றத்திலிருந்து சட்டப் பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்காகவே அல்லவா?  மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் கன்னியாகுமரி மீனவர்கள் கிறிஸ்தவர்களாக மாறியது ஏன்? கிறிஸ்தவராக மதம் மாறினால் கடல் கொள்ளைக்காரர்களிட மிருந்து பாதுகாப்புத் தருவதாக நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டதால் தான் அல்லவா? அவர்கள் என்ன விவிலியத்தைப் படித்துவிட்டுப் பரிசுத்த ஆவியை உணர்ந்ததாலா கிறிஸ்தவர்களானார்கள்?  சமூகக் காரணங்களுக்காகவே அவர்கள் மதம் மாற்றப்பட்டார்கள்.  ஆகையால் சமூக அடிப்படையிலேயே அவர்களைத் தாய் மதம் திரும்பச் செயவதே சாத்தியம். சமயக் கோபாடுகளை எடுத்துச் சொல்வது அடுத்தபடியாக இருக்கும், இருக்க வேண்டும். நம் நாட்டில் இன்றைய நிலையில் கிறிஸ்தவ, முகமதிய சமூகங்களில் உள்ள கட்டுப்பாடுகளையும் அங்கு தனி மனித சுதந்திரம் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்  சங்கடங்களையும்  மனதில் பதிய வைப்பதன் மூலமே ஒருவரைத் தாய் மதம் திரும்பச்செய்வது எளிதாக  இருக்கும்.

கிறிஸ்தவர்களாகவும் முகமதியராகவும் உள்ள ஹிந்துக்களிடம்  ஹிந்து சமயக் கோட்பாடுகளை எவ்வளவுதான் எடுத்துச் சொன்னாலும் அவர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாது. இறைவனுக்கு ஆயிரம் நாமங்கள் என்று நாம் சொல்வதால் நாங்களும் அதைத்தானே சொல்கிறோம் என்று அதுதான் விஷயமே என்பதுபோல் பாமரத்தனமாகக் கேட்கத்தான் அவர்களுக்குத் தோன்றும்.  செய், செய்யாதேக்களைச் சொல்லி இவை நல்ல விஷயங்கள்தாமே என்று பேச்சை திசை திருப்பிக் கொண்டு போகத் தோன்றும்.

நான் உனக்குச் சொல்ல வேண்டியனவற்றையெல்லாம் சொல்லிவிட்டேன், இனி தீர ஆலோசித்து முடிவு எடுக்க வேண்டியது உன் வேலை என்று மனிதனுடைய பகுத்தறிவிற்கு மரியாதை கொடுத்து தனி மனித சுதந்திரத்திற்கு அளிக்கப்படும் வாயப்பு ஒரு ஹிந்துவுக்கு இருப்பதை எடுத்துச் சொன்னால், அவர்கள் வேதத்திலும் இரு வழிகளும் சொல்லப்பட்டு எந்த வழியில் போகிறாயோ போ, தவறான வழியில் போனால் அதன் ப்லனை அனுபவிப்பாய் என்று அச்சுறுத்துவதைச் சொல்லி நாம் சொல்வதும் அவர்கள் சொல்வதும் ஒன்றே என்றுதான் அவர்களுக்கு வாதிடத் தோன்றும். இது அவர்களின் தவறு அல்ல. காலங் காலமாக அவர்கள் இவ்வாறு பாடம் செய்யப்பட்டு, tune செய்யப்பட்டு,  வந்திருக்கிறர்கள்.  எனவே அவர்களுக்குப் புரியும் விதமாக அவர்கள் ஏற்கத் தக்க வகையில் ஹிந்து சமயக் கோட்பாடுகளை எடுத்துக் கூறுவதும், எல்லா சமயங்களிலும் தவறானவையும் உள்ளன என்று சமூக நிலவரத்திற்கு சமயத்தின் மீது பழி சுமத்தி சமரசம் பேசுவதும் எவ்விதப் பலனும் விளைவிக்காது. வெறும் வெட்டிப் பேச்சாகவே எல்லாம் முடிந்து போகும்.

நான் ஒரு  தொண்டு நிறுவனத்தில் ஊடக ஆலோசகனாக இருந்த பொழுது அங்கு பணியாற்றிய ஒரு படித்த முகமதியருக்கு மத மாற்றம் செய்வது தவ்று என்பதை எவ்வளவுதான் விளக்கியும் அவரால் அதைப் புரிந்துகொள்ளவே முடியவில்லை. ஏனெனில் அவர் அவ்வாறாகத் தயார் செய்யப்பட்டிருக்கிறார். இதுதான் நூற்றுக்குத் தொண்ணூற்றொன்பது முகமதிய, கிறிஸ்தவ நண்பர்களின் நிலை.   உங்கள் வழி உங்களுக்கு, அவர்கள் வழி அவர்களுக்கு என்கிற பெருந்தன்மையெல்லாம் ஆரம்ப காலத்தில், கை ஓங்குவதற்கு முன் சொல்லப்பட்டவைதாம். மெக்காவில் வழிபாட்டுக்கான வடிவங்களை முதலில் அனுமதித்ததும் சகிப்புத்தன்மையினால் அல்ல, இன்னும் பலம் பெறாத நிலையில் இருக்கிறோம், சுய ரூபத்தைக் காட்ட நமக்கு இன்னும் வேளை வரவில்லை என்கிற நடைமுறை சூழ்ச்சிதான்.

முதலில் நான் ஹிந்துவாகப் பிறந்ததால் ஹிந்துவாக இல்லை. ஹிந்துவாகப் பிறந்தது எனது பூர்வ புண்ணியக் கர்ம பலன் என்றாலும் பகுத்தறியும் தன்மை எனக்கு இருப்பதாலேயே நான் ஹிந்துவாக இருக்கிறேன். இந்தப் பகுத்தறிவு எனக்கு இருக்கும் பட்சத்தில் நான் எந்தச் சமூகத்தில் பிறந்திருந்தாலும் ஹிந்துவாகவே மாறியிருப்பேன். ஆனால் இவ்வாறு கூறுவதற்கு ஹிந்து சமயத்தின் அடி நாதத்தை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் உணர்வைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். இத்தகைய உணர்வைத் தோற்றுவிப்பது எளிதல்ல.

எனவேதான் நான் நமது கிறிஸ்தவ, முகமதிய சகோதரர்களைத் தாய் மதம் திரும்பச் செய்கையில்  ஹிந்து சமயக் கோட்பாடு களைப் புரிய வைக்கும் முயற்சியை முதல் படியாக மேற்கொள்வதே இல்லை.

ஒருமுறை சென்னை பார்தீய வித்யா பவனைச் சேர்ந்த ஸ்ரீ அனந்த நாராயணன் நான் ஒருவரைத்  தாய் மதம் திரும்பச் செய்கையில் அவரை பகவத் கீதையைப் படிக்கச் சொல்லுங்கள் என்றார். அதற்கு நான்,  மாட்டேன், இந்த நிலையில் கீதையை அவர் படித்தால் அவரால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது, எல்லாம் தவறாகவே தோன்றும், நுட்பமான ஹிந்து சமயக் கோட்பாடுகளை இப்போது புரிய வைக்க முடியாது என்று சொன்னேன். அவரும் ஒப்புக் கொண்டார். உதாரணமாகக் கொல்பவனும் நான், கொல்லப் படுபவனும் நானே என்று என் எஜமானன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் சொல்வதை ஒரு கிறிஸ்தவரிடமோ, முகமதியரிடமோ சொன்னால் அதை அவர் எப்படிப் புரிந்து கொள்வார்?

ஆகையால் ஒருவரைத் தாய் மதம் திரும்பச் செய்கையில் நான் எப்போதும் சமூகப் பிரச்சினைகளையே எடுத்துக் கூறுகிறேன். ஒருவர் ஹிந்துவாக இருக்கையில் மதம் அவரது தனிப்பட்ட விவகாரங்களில் தலையிடுவதில்லை என்பதைத்தான் மிகவும் வலுவாக, ஏராளமான எடுத்துக் காட்டுகளுடன் விளக்குகிறேன்.

கிறிஸ்தவ ஆலயங்களிலும் மசூதிகளிலும் ஆட்டு மந்தைகளைப் போல மக்கள் உட்கார வைக்கப்பட்டு போதகர்களால் சமூகப் பிரச்சினைகளில் இன்னவாறு நடந்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று உத்தரவிடப்படுவதுபோல் ஹிந்து ஆலயங்களில் நடைபெறுவ தில்லை என்று எடுத்துக் கூறுகிறேன்.

மேலும் ஹிந்து சமூகத்தில் இன்று விரும்பத் தகாத நடைமுறைகள், கவனியுங்கள், ஹிந்து சமயத்தில் அல்ல, ஹிந்து சமூகத்தில் நீடித்தாலுங்கூட சட்டப்படி அதை எதிர்த்துப் போராட முடியும், போராடி வெற்றி பெறவும் முடியும், ஹிந்து சமூகச் சட்டங்களில் காலத்திற்கு ஏற்ற விதிகளை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வருவது மிகவும் எளிதாகவே உள்ளது, கிறிஸ்தவ, முகமதிய சமூகங் களில் இவ்வாறான செளகரியம் இல்லை, முகமதியத்திலும் கிறிஸ்தவத்திலும் மதம் சமூக வாழ்க்கையில் மேலாதிக்கம் செலுத்துவதுபோல் ஹிந்து சமூக வாழ்க்கையில் நிலைமை அவ்வாறில்லை என்றெல்லாம் விவரிக்கிறேன். கிராமப் புறங்களில் சமயத்தின் பெயரால் சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் நீடித்தாலும் அவற்றுக்குச் சட்ட ரீதியாகவே பரிகாரம் தேடவும், எதிர்த்துப் போராடவும் வாய்ப்பு இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறேன்.

நானறிந்தவரை ஹிந்துஸ்தானத்தில் ஏதோ ஒரு தலைமுறையில் மத மாற்றம் செய்யப்பட்ட சராசரி மனப் போக்குள்ள கிறிஸ்தவரையும் முகமதியரையும் சமயக் கோட்பாடுகளை எடுத்துக் கூறுவதன் மூலமாக அல்ல, சமூகப் பிரசினைகளில் உள்ள சாதக பாதகங்களை உணரச் செய்வதன் மூலமே தாய் மதம் திரும்பச் செய்ய முடியும்.

இயல்பான ஹிந்து எண்ணப் போக்கிற்கு இணங்கச் சிலர் கிறிஸ்தவரும் முகமதியரும் மத மாற்ற வேலைகளில் ஈடுபடுவதால் நாமும் ஏன் அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்? அவரவரும் அவரவர் மதத்திலேயே நீடிக்கட்டுமே, என்ன பிரச்சினை? மத மாற்றம் கூடாது என்று மட்டும் சொன்னால் போதாதா? என்று என்னிடம் கேட்கிறார்கள்.

நாம் யாரையும் மத மாற்றம் செய்வதில்லை. தாய் மதம் திரும்பச் செய்கிறோம், அவ்வளவே. ஹிந்துஸ்தானத்தின் சமய அடிப்படையிலான மக்கள் தொகை விகிதம் சீராக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே தாய் மதம் திரும்பச் செய்யும் கடமை நமக்கு இன்றியமையாததாகிறது. ஏனெனில் ஹிந்துக்கள் பெரும்பான்மையினராக இருக்கும்வரைதான் ஹிந்துஸ்தானத்தில் வழிப்பாட்டுச் சுதந்திரமும் உண்மையான மதச் சார்பின்மையும் நீடிக்கும். ஹிந்துக்களின் எண்ணிக்கை மிகவும் நிதானப் போக்கில் அதிகரித்து வருகிறது. ஆனால் கிறிஸ்தவ, முகமதிய சமயங்களில் எண்ணிக்கைப் பெருக்கம் அதிக அளவில் உள்ளது. நூறு ஆண்டுகளுக்குப்பின் ஹிந்துஸ்தானத்தில் நிலைமை என்னவாக இருக்கும் என்றே சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது. ஹிந்து சமயத்திற்கு அழிவில்லை என்பது வாஸ்தவம். ஆனால் சமூகக் கண்ணோட்டத்துடன் ஹிந்துஸ்தானத்தில் ஹிந்துக்களின் எண்ணிக்கை எவ்வளவாக இருக்கும் என்று யோசிக்க வேண்டும்.

கஷ்மீரில், ஆஃப்கனில், பிரிவினைக்கு முந்தைய பஞ்சாப், ஸிந்து, வங்காள மாகாணங்களில் ஹிந்துக்களின் எண்ணிக்கை குறைந்ததால் என்ன ஆயிற்று என்று சிந்திக்க வேண்டும்.  இப்போது நம் நாட்டிலேயே கூட கிறிஸ்தவரும் முகமதியரும் எண்ணிக்கை கூடிய பகுதிகளில் ஹிந்துக்கள் எதிர்கொள்ள நேரிடும் தொல்லைகளை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

ஹிந்துஸ்தானத்தில் ஹிந்துக்களின் எண்ணிக்கை 95 சதத்துக்குக் குறையாமல் இருப்பதே ஹிந்துக்களுக்கு மட்டுமின்றி மாற்றௌச் சம்யத்தினரிம் அனைத்துப் பிரிவினருக்குங்கூட வழிபாட்டுச் சுதந்திரமும் நாத்திகம் உள்ளிட்ட கருத்துச் சுதந்திரமும் சாத்தியமாகும். இந்த விஷயத்தில் நம் நாட்டின் நிலவரத்தை ஐரோப்பிய ஜனநாயகநாடுகளுடனோ அமெரிக்கவுட்னோ ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது பொருந்தாது.

ஹிந்துக்களை மத மாற்றம் செய்வது எளிதாக இருக்ககிறது ஆனால் கிறிஸ்தவர்களையும் முகமதிய்ரையும் தாய் மதம் திரும்பச் செய்வது எளிதாக இல்லை. அவர்களால் முடிவது நம்மால் ஏன் முடிவதில்லை என்று யோசிக்க வேண்டும்.

நம்மாலும் முடியும் என்ற திட சங்கற்பத்துடன் முயற்சி செய்தால் முடியும் என்பதை உணர வேண்டும். ஹிந்துக்கள் ம்தம் மாறுவதைத் தடுப்பதில் ஒரு அணியினரும் மாற்றுச் சமயம் தழுவிய ஹிந்துக்களைத் தாய் மதம் திரும்பச் செய்வதில் இன்னொரு அணியினருமாகப் பணியைப் பகிர்ந்துகொண்டு இதில் இறங்க வேண்டும்.

சைதன்ய மஹாப்ரபுவும், வித்யாரண்யரும், குமர குருபரரும், ஆரிய சமாஜம் நிறுவிய தயானந்த சரஸ்வதியும் எண்ணற்ற  பெரியோரும் மேற்கொண்ட கொண்ட திருப்பணியே தாய் மதம் திரும்பச் செய்தல். எனவே இதில் எவ்விதத் தய்க்கமும் காட்டத் தேவையில்லை.

தாய் மதம் திருமபச் செய்தலை ஓர் இயக்கமாகவே தீவிரமாக நடத்தத் தொடங்கினால் அதைக் கண்டு ஏற்படும் மிரட்சியின் காரணமாகவே மத மாற்ற முயற்சிகள் பெருமளவு குறைந்து விடும்.

பொருளும் வாய்ப்புகளும் அளித்து மதமாற்றம் செய்வதுதான் தவறு என்பதல்ல. ஏசுவை ஏற்றுக்கொண்டால்தான் விமோசனம் என்று கிறிஸ்தவர்களும் முகமதுவை ஏற்றுக் கொண்டால்தான் சுவர்க்கம் என்று முகமதியரும் பிரசாரம் செய்வதே சட்ட விரோதமான ஆசை காட்டுதல்தான். இவர்கள் அவரவர் சமயக் கோட்பாடுகளை விவரிப்பதோடு நிறுத்திக் கொள்வதேமுறை.