காவல்துறை Vs நீதித்துறை: தமிழகத்தின் பரிதாபம்

சமீபத்தில் சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் நடந்த வன்முறை நிகழ்வுகளைப் பற்றி உச்சநீதி மன்றத்தின் ஆணையின் பேரில் விசாரணை மேற்கொண்ட மாண்புமிகு நீதியரசர் ஸ்ரீக்ருஷ்ணா அவர்கள் தன் அறிக்கையில், “வழக்கறிஞர்களின் தொழிலில் கட்டுப்பாடுடன் கூடிய ஒழுக்க விதிகள் சிறப்பாக அமையத் தேவையான மாறுதல்களை வழக்குரைஞர்கள் சட்டத்தில் ஏற்படுத்த இதுவே தகுந்த தருணமாகும். ஏனென்றால், தற்போதைய நிலவரம், வக்கீல்களை மட்டுமல்லாமல், வழக்கு தாக்கல் செய்தவர்களையும், பொது மக்களையும், நீதி மன்றத்தின் செயல்பாடுகளையும் பாதிப்பது மட்டுமல்லாமல், சட்டத்தின் ஆட்சியையும் நிலைகுலையச் செய்கிறது. அம்மாதிரியான சட்ட மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தும் வரை, மாண்புமிகு நீதிமன்றம் வக்கீல்களின் ஒழுக்க நடைமுறைகளுக்கான விதிகளை வரையறை செய்து எல்லா நீதிமன்றங்களும் அவற்றை நடைமுறைப் படுத்தவேண்டும்” என்று பரிந்துரை செய்திருந்தார்.

That’s what the prescription of clomiphene, which is one of the most used contraceptive drugs, is all about. Nolvadex is a type of estrogen used to treat the symptoms of vasomotor clomid for men for sale symptoms associated with benign prostatic hypertrophy. Priligy (dapoxetine) tablets price in india - a drug is.

If the dosage is reduced by 20 percent, the risk for side effects increases to 25 percent. In some cases, the Koregaon rayos prednisone cost drug may be covered or provided through insurance. Levitra was first developed as a treatment for benign prostate hyperplasia (bph) by roche.

If you have to have a little more information about kamagra when you are buying it online, no problem. It’s Agulu order fexofenadine estimated that over 0bn is lost each year to flood damage. The laminin α2 (lam2) protein is a member of the laminin protein family.

திராவிட இனவெறி அரசியலிலும், அவ்வரசியல் செய்யும் கழகங்களின் ஆட்சியிலும் தமிழகம் சிக்கிக்கொண்ட கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளில், வழக்குரைஞர்களின் தொழில்முறையிலும், செயல்பாடுகளிலும், நடவடிக்கைகளிலும் கட்டுப்பாடின்மை அதிகரித்து வருவதை கண்கூடாகக் காண்கிறோம். தமிழகத்தின் வரலாற்றில், சட்டம், ஒழுங்கு, காவல்துறை, மற்றும் நீதி பரிபாலனம் எவ்வாறு கடந்த காலங்களில் இருந்தது என்பதை இத்தருணத்தில் திரும்பிப் பார்ப்பது, தற்போதுள்ள வழக்குரைஞர்கள், நீதிபதிகள் மற்றும் காவல்துறை அதிகாரிகள் ஆகியோரின் கடமையாகும். தமிழகத்தின் எதிர்கால நன்மைக்காக அவர்கள் அவ்வாறு வரலாற்றைத் திரும்பிப் பார்த்து ஆன்ம பரிசோதனை செய்வது அவசியமாகிறது. அப்போதுதான் காவல் துறையும், சட்டத் துறையும், நீதித்துறையும் நம் தமிழ்நாட்டில் எவ்வளவு அற்புதமாக செயல் புரிந்து, சாதனைகள் புரிந்து, புகழின் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்திருந்தன என்பது தெள்ளத் தெளிவாக விளங்கும். அதே சமயம், இத்துறைகள் தற்போது எந்த அளவிற்கு வீழ்ச்சி அடைந்துள்ளன என்பதும் பழைய மகோன்னத நிலையை அடைய என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதும் புரியும்.

கடந்த பல ஆண்டுகளாக வக்கீல்களுக்கும் காவலர்களுக்கும் இடையே நடந்து கொண்டிருந்த பனிப்போரே, பிப்ரவரி 19, 2009 அன்று எரிமலையாக வெடித்து வெளி வந்துள்ளது. வக்கீல்களுக்கு அவர்கள் சார்ந்துள்ள சங்கங்களின் பலமும், அரசியல் கட்சிகளின் பக்கபலமும் இருக்க, காவலர்களுக்குச் சங்கங்கள் இல்லாமையும், அரசியல் கட்சிகளின் ஆதரவு இல்லாமையும் பெரும் பலவீனமாக உள்ளன. அவர்களை ஆளும் கட்சியினரும் காப்பதில்லை, எதிர்க் கட்சியினரும் கடுமையாகக் கண்டிக்கிறார்கள். எந்தப் பக்கத்திலிருந்தும் ஆதரவின்றி அவர்கள் தனித்து விடப் படுகிறார்கள். சாதாரணப் போக்குவரத்து விதி மீறல் முதல் கிட்டத்தட்ட கொலைக்குற்றம் வரை, வக்கீல்கள் காவலர்களை மிகவும் துன்புறுத்தியிருக்கிறார்கள். அவர்கள் மீது வெறும் ’முதல் தகவல் அறிக்கை’ (FIR) மட்டுமே போலீசாரால் பதிவு செய்ய முடிந்துள்ளது, அதற்கு மேல் எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்க முடிந்ததில்லை. இன்றைய தேதியில், அராஜகங்களில் ஈடுபடும் வக்கீல்கள மீது மொத்தம் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வழக்குகள் பதிவாகியுள்ளன என்னும் உண்மையே, வக்கீல்களின் புனிதமான தொழிலும், மேன்மையான கலாசாரமும் எந்த அளவுக்குத் தாழ்ந்து போய்விட்டது என்பதற்குச் சான்று.

துரதிர்ஷ்டவசமான மற்றும் வருந்தத்தக்க உண்மை என்னவென்றால், இந்தக் குறிப்பிட்ட அடாவடித்தமான வக்கீல்கள், சட்டம் பயிலும் மாணவர்களிடத்துப் பெரும் தாக்கத்தை உண்டாக்குவது தான். மாணவர்கள் இவர்களின் நடவடிக்கைகளால் சுலபமாக ஈர்க்கப்பட்டுத் தமது எதிர்காலத்தையும் பாழாக்கிக் கொள்கின்றனர். இந்த வக்கீல்கள் மாணவர்களிடம் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பு சட்டக் கல்லூரிகளிலும், கல்லூரி விடுதிகளிலும் கலாசாரமற்ற பழக்க வழக்கங்களும், நடவடிக்கைகளுக்கும் இடம்பெறக் காரணமாகி விடுகின்றது. வக்கீல்களிடையே நிலவும் ஜாதி மற்றும் கட்சி ரீதியான பிரிவு மாணவர்களிடத்திலும் தோன்றி அவர்களின் ஒற்றுமையை அழிக்கின்றது. சமீபத்தில் சட்டக் கல்லூரியில் ஷெட்யூல்ட் வகுப்பு மாணவர்களுக்கும், பிற்படுத்தப் பட்ட வகுப்பு மாணவர்களுக்கும் இடையே நடந்த கொலை வெறித் தாக்குதல் சம்பவம் இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு. அதோடு மட்டுமல்ல, எவ்வளவு அருவருக்கத் தக்க, அழுகிப்போன சூழ்நிலையிலிருந்து எதிர்கால வழக்குரைஞர்களும், நீதிபதிகளும் வெளிவருகிறார்கள் என்பதும் தெளிவாகிறது.

மற்றொருபுறம் காவல் துறையினர் செய்வதறியாமல் அரசியல்வாதிகளின் உத்தரவுகளின்படி நடக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள். நடவடிக்கை எடுத்தாலும் கண்டனம், எடுக்காவிட்டாலும் கண்டனம் என்கிற பரிதாபமான நிலைமையில் உள்ளார்கள். சட்டக் கல்லூரியில் நடந்த சம்பவங்களைத் தடுக்காமல் இருந்ததற்கும் பொது மக்களிடம் கண்டனம்; உயர் நீதி மன்றத்தில் நடவடிக்கை எடுத்ததற்கும் கண்டனம். இதில் ஒரு வேதனையான வேடிக்கை என்னவென்றால், இரண்டுமே அவர்களாக எடுத்த முடிவு அல்ல. அவர்களுக்கு மேலே உள்ள அதிகார வர்க்கத்தினர் அளித்த உத்தரவின்படிதான் அவர்கள் சட்டக் கல்லூரியில் நுழையாமல் இருந்தும், உயர்நீதி மன்றத்தில் நடவடிக்கை எடுத்ததும்.

இந்த நிலைமைக்கு அவர்களே முக்கிய காரணம். அவர்கள்தான் பொறுப்பு ஏற்க வேண்டும். தாங்கள் ஜனநாயகத்தின் தூண்களில் ஒன்று என்பதையும், தங்களுக்குச் சுதந்திரமாகச் செயல்படும் உரிமை உண்டு என்பதையும் மறந்து, தாங்கள் சுயமாக சட்டத்தின்படி நடந்துகொள்ள அரசியலமைப்புச் சட்டம் கொடுத்துள்ள சுதந்திரத்தை நிலைநாட்டிக் கொள்த் தவறிவிட்டார்கள். அவ்வாறு இல்லாதிருந்தால் தற்போதுள்ள கீழான நிலைக்கு வந்திருக்க மாட்டார்கள்.

நீதிமன்றங்கள், நீதிபதிகள் மற்றும் நீதி பரிபாலனம் ஆகியவை பற்றிக் அதிகம் பேசாமலிருப்பதே நல்லது. சொல்லப் போனால் இன்னும் நிறைய மாற்றங்கள் கொண்டு வர வேண்டியிருக்கிறது. நீதி பரிபாலனத்தில் நடைபெறும் ஊழல்களைப் பற்றிக் கருத்தரங்கங்களில் விவாதிக்கப் படுகின்றது. நாட்டின் பிரதம மந்திரியும், நாடாளுமன்ற சபாநாயகரும், உச்சநீதி மன்றத் தலைமை நீதிபதியும் அந்தக் கருத்தரங்குகளில் பங்கேற்கின்றனர். இதிலிருந்தே, நீதிபதிகளிடத்தும் ஊழல் மலியத் தொடங்கிவிட்டது என்று தெரிந்துகொள்ளலாம். நீதி பரிபாலனத்தில் மலிந்துள்ள ஊழல் நடவடிக்கைகளில் சில நீதிபதிகளுக்கு அவர்களின் தவறான குறிக்கோள்களை நிறைவேற்றச் சில வழக்குரைஞர்கள் துணை போகிறார்கள் என்றெல்லாம் வெட்ட வெளிச்சமாகப் பேசப்படுகிறது.

நீதிபதிகளுக்கு நம் உதவி எப்போதும் தேவைப்படுகிறது என்கிற எண்ணமே இவ்வக்கீல்களைத் தவறான, அடாவடித்தனங்களான காரியங்களில் தைரியமாக ஈடுபட வைக்கிறது. நாம் எந்தத் தவறையும் செய்துவிட்டு எளிதில் தப்பிவிடலாம் என்றும் எண்ண வைக்கிறது. உதாரணமாக ஒரு ஆண் நீதிபதியையும் நீதிமன்ற அலுவலரையும் அடித்த வக்கீல்களும், ஒரு பெண் நீதிபதியைத் தகாத வார்த்தைகளால் பழித்த வக்கீல்களும் இன்னும் சுதந்திரமாக வெளியே நடமாடுகின்றனர்! மேலும் சக வக்கீலை நீதிமன்ற வளாகத்திலேயே அடித்துக் கொன்ற சம்பவமும் நிறைவேறியுள்ளது! காவலர்களையும், காவல்துறை ஆய்வாளர்களையும், உயர்நீதி மன்றத்திலேயே அடித்த வரலாறுகளும் உண்டு. அங்கு பணிநிமித்தம் வரும் பெண் காவலர்களை அசிங்கமாகச் சீண்டுவதிலும், தவறாகத் தீண்டுவதிலும் ஈடுபட்ட வக்கீல்கள் கூட உண்டு என்று அப்பெண் காவலர்களே கூறுவதுண்டு.

எனவே இம்மாதிரியான வக்கீல்கள் அடங்கிய ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினர் விடுதலைப் புலிகளின் தலைவரின் பிறந்த நாளை நீதி மன்ற வளாகத்திலேயே கொண்டாடியதிலோ, அல்லது நம் நாட்டில் தடை செய்யப்பட்டுள்ள அந்தத் தீவிரவாத இயக்கத்திற்கு ஆதரவாக நீதிமன்றத்தையும், நீதிமன்ற வளாகத்தையும், தங்களின் சட்ட அலுவலகங்களையும் உபயோகப் படுத்திக் கொண்டதிலோ ஆச்சரியப்பட ஒன்றும் இல்லை. அதைப்போலவே, திரு சுப்ரமணிய சுவாமி அவர்களையும், வழக்காடுதலைக் காண வந்திருந்த பார்வையாளர்களையும் நீதிபதிகள் கண்முன்னேயே வசைபாடி, முட்டைகளால் தாக்கியதிலும் ஆச்சரியம் இல்லை.

மேலும், தங்களை கைது செய்ய வந்த காவலர்கள் மீது கல் வீசி, அவர்களைத் தாக்கி, காவல் நிலையத்தைத் தீ வைத்து அழித்ததிலும் ஆச்சரியம் இல்லை. இந்த அளவிற்கு, எதையும் செய்யலாம், செய்துவிட்டுச் சுதந்திரமாக நடமாடலாம் என்று திமிர் பிடித்து இவர்கள் திரியும் அளவிற்கு இவர்கள் வளர்க்கப் பட்டுள்ளார்கள் என்பது ஆச்சரியம். ஒரு நீதிபதியை அடித்தபோதும், இன்னொரு நீதிபதியை திட்டியபோதும் இவர்களுக்குக் கடும் தண்டனை வழங்காமல் இவர்களுடன் சமாதானம் செய்தார்களே நீதிபதிகள், அது ஆச்சரியம். நாட்டில் தடை செய்யப்பட ஒரு தீவிரவாத இயக்கத்திற்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்ட இவர்களுக்கு கடும் தண்டனை வழங்காமல் இருந்ததே அரசாங்கமும், நீதிமன்றமும், அது ஆச்சரியம். இவர்கள் மீது எந்தவித நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இவர்களின் தகாத செயல்களைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டார்களே சீனியர் வக்கீல்களும், பார் கவுன்சிலும், அது ஆச்சரியம். மாதக் கணக்கில் வேலை நிறுத்தம் செய்துகொண்டு, பொதுமக்களுக்கும், நீதி பரிபாலனத்திற்கும், சட்டத்தின் ஆட்சிக்கும், தீங்கு விளைவித்துக் கொண்டிருக்கும் இவர்களைக் கைது செய்யாமல் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனவே, நீதிமன்றங்களும், அரசாங்கங்களும், பிரதம மந்திரி அலுவலகமும், ஜனாதிபதி அலுவலகமும், அது ஆச்சரியம்! எல்லாவற்றையும் விட பெரிய ஆச்சரியம் என்னவென்றால், ஐந்து காவல்துறை அதிகாரிகளைப் பணிமாற்றம் செய்த உச்சநீதி மன்றமும், இரண்டு காவல்துறை அதிகாரிகளை தற்காலிகப் பணிநீக்கம் செய்த உயர்நீதிமன்றமும், தவறு செய்த வக்கீல்களின் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் அவர்களிடம் மீண்டும் பணிக்குத் திரும்புங்கள் என்று கெஞ்சிக் கொண்டது தான்! ஜனநாயகத்தில் பொதுமக்களுக்கு ஒரு சட்டம், வக்கீல்களுக்கு ஒரு சட்டமா? நீதி பரிபாலனம் அதல பாதாளத்திற்குச் சென்றுள்ளது என்பதற்கு இதை விட சிறந்த உதாரணம் வேண்டுமா?

நீதியரசர் ஸ்ரீகிருஷ்ணா அவர்களின் பரிந்துரைக்கு வருவோம். வழக்குரைஞர்களுக்கான ஒழுக்க நடைமுறை விதிகள் என்று ஏற்கனவே முன்னாள் தலைமை நீதிபதி திரு சுபாஷன் ரெட்டி அவர்கள் 25-விதிகள் கொண்ட ஆவணத்தைத் தயார் செய்திருந்தார்கள். ஆனால் அவ்வாறு தயார் செய்ய நீதி மன்றத்திற்கு அதிகாரம் இல்லை, பார் கவுன்சிலுக்குத் தான் அதிகாரம் உண்டு என்று “அனைத்தும்” அறிந்த நம் “மாண்புமிகு” மத்திய சட்ட அமைச்சர் திரு. பாரத்வாஜ் அவர்கள், அரசியல் விளையாட்டு விளையாடி, பின்னர் நீதியரசர் சுபாஷன் ரெட்டி அவர்களைப் பணிமாற்றமும் செய்து ஒரு நற்காரியம் நடக்க விடாமல் செய்து புண்ணியம் கட்டிக் கொண்டார்கள்.

சரி, முடிவு தான் என்ன? உண்டு! மனம் இருந்தால் மார்கம் உண்டு. முதலில் அரசாங்கமும், நீதிமன்றமும் தமிழகத்தின் நீதி பரிபாலனம் தன் மாட்சிமையை இழந்துள்ளது என்பதையும், தமிழகம் தலை குனிந்துள்ளது என்பதையும் உணர வேண்டும். பின்னர் வழக்குரைத்தலின் புனிதத்திற்கும் அத்தொழிலில் களங்கமின்றி ஈடுபட்டு வரும் பல வழக்குரைஞர்களின் பெருமைக்கும் பெரும் களங்கம் விளைவித்துள்ள அந்தப் பிரிவினரை இனம்கண்டு களையெடுக்க வேண்டும். அவர்கள் செய்த குற்றங்களுக்கு தகுந்த தண்டனை வழங்கி, அவர்களை பார் கவுன்சிலிலிருந்து நிரந்தரமாக நீக்க வேண்டும். அடிப்படையாகச் செய்ய வேண்டிய செயல்களாக, சட்டக் கல்லூரிகளில் மாணவர்களைச் சேர்ப்பதில் மாற்றங்கள் கொண்டு வர வேண்டும்; சட்டக் கல்லூரி மாணவர்கள் விடுதிகளைத் திறம்பட நிர்வாகம் செய்ய வேண்டும்; சட்ட மாணவர்களுக்கு இடையே ஜாதி மற்றும் அரசியல் கட்சி சார்புள்ள சங்கங்களோ இயக்கங்களோ நடத்த அனுமதிக்கக் கூடாது. சட்டப் படிப்பு முடித்த மாணவர்களை படிப்பு முடித்த கையோடு வழக்கறிஞர் சங்கங்களில் சேர்க்கக் கூடாது. சொல்லப்போனால், பார் கவுன்சில் தவிர மற்ற சங்கங்களை தடை செய்ய வேண்டும். பார் கவுன்சிலில் அங்கத்தினராகச் சேர்வதற்கு ஞாயமான விதி முறைகள் உண்டாக்க வேண்டும். அதாவது அந்த விதி முறைகள் மாணவர்களைத் தங்கள் தொழிலில் சிரத்தையுடன் முனைவதற்கு ஏதுவாக இருக்க வேண்டும்.

காவல் பயிற்சிக் கல்லூரி மாணவர்களுக்கும், சட்டப் படிப்பு முடித்து வக்கீல் வேலைக்குத் தயாராக உள்ள மாணவர்களுக்கும் ஒன்றாகப் பயிற்சி வகுப்புகள் நடத்த வேண்டும். அதேபோல் வழக்குரைஞர்களுக்கும், காவல்துறை அதிகாரிகளுக்கும் கூட அவ்வப்பொழுது ஒன்றாக, சட்டத்தின் மாட்சிமைப் பற்றியும், சமூகம் நன்றாக இருக்கச் சட்டம் ஒழுங்கு நிலை பெறுவதில் அவர்களின் பங்கு பற்றியும், மேலும் நீதி பரிபாலனம் பற்றியும் சிறப்பு பயிற்ச்சி வகுப்புகள் நடத்தலாம். காவல் துறையும், சட்டத் துறையும் ஒற்றுமையாக பணி புரிய வேண்டிய அவசியத்தை அவர்கள் உணருமாறு செய்ய வேண்டும். ’சட்டமும்’, ’ஒழுங்கும்’ ஒன்றாக இருந்தால் ’நீதி’ நிலைக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

தமிழகத்தின் நீதி பரிபாலனம் என்பது, மனுநீதிச் சோழனும், சிபிச் சக்கரவர்த்தியும், சங்க கால மன்னர்களும், கடையேழு வள்ளல்களும், மகோன்னத நிலைக்குக் கொண்டு சென்றதாகும். ஆங்கிலேயர் ஆட்சி புரிந்தபோது கூட, சென்னை நீதிமன்றத்தில் தமிழ் வழக்குரைஞர்கள் ஆங்கிலேயே நீதியரசர்களுக்கு அவர்களின் சட்ட நுணுக்கங்களையே கற்றுத் தரும் அளவிற்குச் சிறந்து விளங்கினார்கள் என்பதற்குப் பல ஆதாரங்கள் உள்ளன. சட்டத்தின் மாட்சிமைக்கும், நீதியின் பரிபாலனத்திற்கும் அற்புத வரலாறு படைத்துள்ளது தமிழகம். இப்போது சற்று இருள் சூழ்ந்துள்ளது. நீதி தேவதை சிறிது நேரம் கண் திறந்து பார்க்கட்டும். ஒளி வெள்ளம் பரவட்டும். தமிழகம் தலை நிமிரட்டும்!